Пакуль я стаю тут, павольна пагладжваючы \пэту курыцу, якой я давіўся, \пя мару пра дзяўчыну, у якую тыкаю \псвоим велізарным членам. \n\пЯ з усіх сіл стараюся маўчаць. \пМой бос быў бы вельмі злы, \песли бы ўбачыў, што я вяду сябе задзірліва. \пЭто зразумела. \n\пКогда я сканчаю, я застаюся ненадоўга \пі гляджу на сваё насеньне на плітцы. Я разважаю пра сябе і ўсміхаюся: «Чаму? Таму што я мог бы».