U mnie była podobna myśl. Czasami wiem, że kocham swojego ZE tak bardzo, że mam ochotę ściskać go, dopóki nie połamać kości. Lub po prostu naprawdę go zranić, bo ja go tak bardzo kocham. Nie mam pojęcia dlaczego i, najwyraźniej, zawsze śledzę tą myślą z zagubiony widokiem. 