Ах, надзея. Я памятаю гэта. У 1992 годзе мой бацька сказаў: "Мне не падабаецца, куды коціцца краіна, занадта шмат старых дурняў падтрымліваюць іх. Аднак хутка яны ўсе вымруць, і тады ў нас нарэшце-то будзе свабодная нацыя.". \n \ n Запас старых дурняў заўсёды будзе папаўняцца. Мы сабралі рэчы і пераехалі ў ЗША, і цяпер я магу сказаць тое ж самае пра тутэйшым кансерватыўнай істэблішменце. Так будзе заўсёды.