Дакладна. Апекуну варта папрасіць свайго сябра апусціцца на калені, пацалаваць зямлю і падзякаваць гребаного бога за тое, што ён быў выратаваны ад пякельных пакут, якія чакалі яго ў бліжэйшыя некалькі гадоў, перш чым ён развёўся з гэтай злоснай сукай. Я так па-чартоўску рады за яго! Праўда, у мяне наварочваюцца слёзы. Гэта тое самае калядны цуд, аб якім гаворыцца ў Святым Пісанні. Нішто, *нішто* не можа быць горш, чым павярхоўная сцерва, якая высмоктвае з цябе ўсю кроў. Мае віншаванні!