To nie jest Craig Jenkins. Jego esej z pięciu akapitów o Black Messiah była haniebna. Jak można pisać o 14-letnim albumie, który, jak wszyscy myśleli, zniknął w chmurach nicości z wyjściem Detox, i wydać na niego PIĘĆ AKAPITÓW? Pierdol się, Craig Jenkins, ze swoimi oceniających kasyna. 