corpora: sejm

text:
Projekt

o odpadach1), 2), 3)

Dział I

Przepisy ogólne

Rozdział 1

Zakres ustawy

gazów i pyłów wprowadzanych do atmosfery;

gruntu (w miejscu), w tym niewydobytej zanieczyszczonej gleby, i budynków trwale związanych z gruntem;

odpadów promieniotwórczych;

wycofanych z użytku materiałów wybuchowych;

biomasy w postaci:

słomy,

innych, niebędących niebezpiecznymi, naturalnych substancji pochodzących z produkcji rolniczej lub leśnej

osadów przemieszczanych w obrębie wód powierzchniowych w celu związanym z gospodarowaniem wodami lub drogami wodnymi, zarządzaniem wodami lub urządzeniami wodnymi lub ochroną przed powodzią bądź ograniczaniem skutków powodzi i susz, rekultywacją, refulacją, pozyskiwaniem lub uzdatnianiem terenu, jeżeli zostanie wykazane, że osady te nie są niebezpieczne;

ścieków;

produktów ubocznych pochodzenia zwierzęcego, w tym produktów przetworzonych, objętych rozporządzeniem (WE) nr 1069/2009, z wyjątkiem tych, które są odpadami przewidzianymi do składowania na składowisku odpadów albo do przekształcania termicznego lub do wykorzystania w zakładzie produkującym biogaz lub w kompostowni, zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 1069/2009;

zwłok zwierząt, które poniosły śmierć w inny sposób niż przez ubój, w tym zwierząt uśmierconych w celu wyeliminowania chorób epizootycznych, i które są unieszkodliwiane zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 1069/2009;

rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1102/2008 z dnia 22 października 2008 r. w sprawie zakazu wywozu rtęci metalicznej, niektórych związków i mieszanin rtęci oraz bezpiecznego składowania rtęci metalicznej (Dz. Urz.

UE L 304 z 14.11.2008, str. 75);

rozporządzenia (WE) nr 1069/2009;

Rozdział 2

Objaśnienia określeń ustawowych

bioodpadach – rozumie się przez to ulegające biodegradacji odpady z ogrodów i parków, odpady spożywcze i kuchenne z gospodarstw domowych, gastronomii, zakładów zbiorowego żywienia, jednostek handlu detalicznego, a także porównywalne odpady z zakładów produkujących lub wprowadzających do obrotu żywność;

gospodarce odpadami – rozumie się przez to wytwarzanie odpadów i gospodarowanie odpadami;

magazynowaniu odpadów – rozumie się przez to czasowe przechowywanie odpadów obejmujące:

wstępne magazynowanie odpadów przez ich wytwórcę,

tymczasowe magazynowanie odpadów przez prowadzącego zbieranie odpadów,

magazynowanie odpadów przez prowadzącego przetwarzanie odpadów;

odzysku – rozumie się przez to proces, którego głównym wynikiem jest to, że odpady służą użytecznemu zastosowaniu przez zastąpienie materiałów, które zostałyby zastosowane, lub w wyniku którego odpady są przygotowywane do takiego zastosowania – w danym zakładzie lub ogólnie w gospodarce;

olejach odpadowych – rozumie się przez to wszelkie mineralne lub syntetyczne oleje smarowe lub przemysłowe, które przestały się nadawać do użytku, do jakiego były pierwotnie przeznaczone, w szczególności zużyte oleje z silników spalinowych i oleje przekładniowe, oleje smarowe, oleje turbinowe oraz oleje hydrauliczne;

ponownym użyciu – rozumie się przez to działanie, polegające na wykorzystywaniu produktów lub części produktów niebędących odpadami ponownie do tego samego celu, do którego były przeznaczone;

pośredniku w obrocie odpadami – rozumie się przez to każdego, kto organizuje przetwarzanie odpadów w imieniu innych podmiotów, w tym również podmiot, który nie obejmuje odpadów fizycznie w posiadanie;

sprzedawcy odpadów – rozumie się przez to podmiot, który nabywa, a następnie zbywa odpady, we własnym imieniu, w tym również podmiot, który nie obejmuje odpadów fizycznie w posiadanie;

stosowanie komunalnych osadów ściekowych – rozumie się przez to rozprowadzanie komunalnych osadów ściekowych na powierzchni ziemi lub wprowadzanie ich do gleby;

termicznym przekształcaniu odpadów – rozumie się przez to:

spalanie odpadów przez ich utlenianie,

zapobieganiu powstawaniu odpadów – rozumie się przez to środki zastosowane w odniesieniu do produktu, materiału lub substancji, zanim staną się one odpadami, zmniejszające:

ilość odpadów, w tym również przez ponowne użycie lub wydłużenie okresu dalszego używania produktu,

negatywne oddziaływanie wytworzonych odpadów na środowisko i zdrowie ludzi lub

zawartość substancji szkodliwych w produkcie i materiale;

zbieraniu odpadów – rozumie się przez to gromadzenie odpadów przed ich transportem do miejsc przetwarzania, w tym wstępne sortowanie polegające na takim sortowaniu, które nie prowadzi do zasadniczej zmiany charakteru i składu odpadów i nie powoduje zmiany klasyfikacji odpadów oraz tymczasowe magazynowanie odpadów, o którym mowa w pkt 5 lit. b.

Załącznik nr 1 do ustawy zawiera niewyczerpujący wykaz procesów odzysku.

Załącznik nr 2 do ustawy zawiera niewyczerpujący wykaz procesów unieszkodliwiania.

Odpady niebezpieczne oznaczają odpady wykazujące co najmniej jedną spośród właściwości niebezpiecznych.

Właściwości powodujące, że odpady są odpadami niebezpiecznymi, określa załącznik nr 3 do ustawy.

Rozdział 3

Art. 4.

1.

Odpady klasyfikuje się przez ich zaliczenie do odpowiedniej grupy, podgrupy i rodzaju odpadów, uwzględniając:

źródło ich powstawania;

właściwości powodujące, że odpady są odpadami niebezpiecznymi, określone w załączniku nr 3 do ustawy;

składniki odpadów, dla których przekroczenie wartości granicznych stężeń substancji niebezpiecznych może powodować, że odpady są odpadami niebezpiecznymi.

Minister właściwy do spraw środowiska, wydając rozporządzenie, o którym mowa w ust. 3, uwzględnia wartości graniczne stężeń substancji niebezpiecznych dla składników odpadów, o których mowa w załączniku nr 4 do ustawy – w przypadku ich ustalenia na podstawie przepisów Unii Europejskiej – poniżej których uznaje się, że odpady nie są odpadami niebezpiecznymi.

Art. 5.

Zakazuje się zmiany klasyfikacji odpadów niebezpiecznych na odpady inne niż niebezpieczne przez ich rozcieńczanie lub mieszanie ze sobą, lub z innymi odpadami, substancjami lub materiałami, prowadzące do obniżenia początkowego stężenia substancji niebezpiecznych do poziomu niższego niż poziom określający odpady jako niebezpieczne.

Art. 6.

Odpadami niebezpiecznymi są odpady wskazane w katalogu odpadów, określonym w przepisach wydanych na podstawie art. 4 ust. 3, jako odpady niebezpieczne, z zastrzeżeniem art. 7.

Art. 7.

1.

Posiadacz odpadów może dokonać zmiany klasyfikacji odpadów niebezpiecznych na odpady inne niż niebezpieczne, jeżeli wykaże, że nie posiadają one właściwości odpadów niebezpiecznych określonych w załączniku nr 3 do ustawy.

szczegółowe warunki uznania odpadów niebezpiecznych za odpady inne niż niebezpieczne,

– kierując się wymaganiami ochrony środowiska oraz zagrożeniami dla życia lub zdrowia ludzi.

Art. 8.

1.

Posiadacz odpadów jest obowiązany do przedłożenia marszałkowi województwa, właściwemu odpowiednio ze względu na miejsce wytwarzania lub gospodarowania odpadami, zgłoszenia zmiany klasyfikacji odpadów niebezpiecznych na odpady inne niż niebezpieczne.

imię i nazwisko lub nazwę posiadacza odpadów oraz adres jego zamieszkania lub siedziby;

numer identyfikacji podatkowej (NIP) i numer REGON, o ile posiada;

miejsce wytwarzania lub gospodarowania odpadami przewidzianymi do zmiany klasyfikacji;

wskazanie odpadów przewidzianych do zmiany klasyfikacji oraz proponowaną klasyfikację tych odpadów;

opis procesu technologicznego, w którym powstają odpady przewidziane do zmiany klasyfikacji, oraz jeżeli jest to właściwe, inne okoliczności, które mogły mieć wpływ na właściwości tych odpadów.

5.

Marszałek województwa wydaje decyzję zatwierdzającą zmianę klasyfikacji odpadów niebezpiecznych na odpady inne niż niebezpieczne albo decyzję o wyrażeniu sprzeciwu.

Wymóg przekazania dokumentów, o których mowa w ust. 1 pkt 1, nie dotyczy przypadku, gdy od decyzji marszałka województwa zatwierdzającej zmianę klasyfikacji odpadów niebezpiecznych na odpady inne niż niebezpieczne albo od decyzji o wyrażeniu sprzeciwu wniesiono odwołanie, które przekazano ministrowi właściwemu do spraw środowiska.

Minister właściwy do spraw środowiska niezwłocznie zawiadamia Komisję Europejską o wszystkich przypadkach zmiany klasyfikacji odpadów niebezpiecznych na odpady inne niż niebezpieczne.

Rozdział 4

Uznanie przedmiotu lub substancji za produkt uboczny

Art. 10.

Przedmiot lub substancja, powstające w wyniku procesu produkcyjnego, którego podstawowym celem nie jest ich produkcja, mogą być uznane za produkt uboczny, niebędący odpadem, jeżeli są łącznie spełnione następujące warunki:

dalsze wykorzystywanie przedmiotu lub substancji jest pewne;

imię i nazwisko lub nazwę podmiotu oraz adres jego zamieszkania lub siedziby;

miejsce wytwarzania przedmiotu lub substancji przewidzianych do uznania za produkt uboczny;

opis procesu produkcyjnego, w którym powstaje przedmiot lub substancja, i procesu, w którym zostaną one wykorzystane.

Uznanie przedmiotu lub substancji za produkt uboczny następuje, jeżeli marszałek województwa w terminie 3 miesięcy od dnia otrzymania zgłoszenia uznania przedmiotu lub substancji za produkt uboczny nie wyrazi sprzeciwu, w drodze decyzji.

Minister właściwy do spraw środowiska może określić, w drodze rozporządzenia, szczegółowe wymagania uznania przedmiotu lub substancji za produkt uboczny, kierując się względami ochrony środowiska, życia lub zdrowia ludzi oraz przepisami prawa Unii Europejskiej.

Art. 13.

1.

Zakazuje się łącznego magazynowania produktów ubocznych i odpadów, a także magazynowania produktów ubocznych w miejscach przeznaczonych do magazynowania odpadów lub składowania odpadów.

Substancje lub przedmioty, które przestały spełniać warunki i wymagania, o których mowa w art. 10 oraz w przepisach wydanych na podstawie art. 11 ust. 6, są odpadami.

Rozdział 5

Utrata statusu odpadów

Art. 14.

1.

Określone rodzaje odpadów przestają być odpadami, jeżeli na skutek poddania ich odzyskowi, w tym recyklingowi, łącznie spełniają następujące warunki:

przedmiot lub substancja są powszechnie stosowane do konkretnych celów,

istnieje rynek takich przedmiotów lub substancji, lub popyt na nie,

dany przedmiot lub substancja spełniają wymagania techniczne dla zastosowania do konkretnych celów oraz wymagania określone w przepisach i w normach mających zastosowanie do produktu,

zastosowanie przedmiotu lub substancji nie prowadzi do negatywnych skutków dla życia, zdrowia ludzi lub środowiska

oraz wymagania określone w odpowiednich przepisach prawa Unii Europejskiej.

Przedmiot lub substancja, które przestały spełniać warunki, o których mowa w ust. 1, są odpadami.

Art. 15.

Zakazuje się łącznego magazynowania odpadów i przedmiotu lub substancji, które utraciły status odpadów, a także magazynowania przedmiotu lub substancji, które utraciły status odpadów w miejscach przeznaczonych do magazynowania odpadów lub składowania odpadów.

Dział II

Zasady ogólne gospodarki odpadami

Rozdział 1

Ochrona życia i zdrowia ludzi oraz środowiska

powodować uciążliwości przez hałas lub zapach;

Rozdział 2

Hierarchia sposobów postępowania z odpadami

Art. 18.

Wprowadza się następującą hierarchię sposobów postępowania z odpadami:

zapobieganie powstawaniu odpadów;

przygotowywanie do ponownego użycia;

recykling;

2.

Odpady, których powstaniu nie udało się zapobiec, posiadacz odpadów w pierwszej kolejności jest obowiązany poddać odzyskowi.

3.

Odzysk, o którym mowa w ust. 2, polega w pierwszej kolejności na przygotowaniu odpadów przez ich posiadacza do ponownego użycia lub poddaniu recyklingowi, a jeżeli nie jest to możliwe z przyczyn technologicznych lub nie jest uzasadnione z przyczyn ekologicznych lub ekonomicznych – poddaniu innym procesom odzysku.

5.

Odpady, których poddanie odzyskowi nie było możliwe z przyczyn, o których mowa w ust. 3, posiadacz odpadów jest obowiązany unieszkodliwiać.

Art. 20.

1.

Organy administracji publicznej, w zakresie swojej właściwości, podejmują działania wspierające ponowne użycie i przygotowanie do ponownego użycia odpadów, w szczególności:

przy opracowywaniu planów gospodarki odpadami, podejmowanych działaniach legislacyjnych;

zachęcają do tworzenia i wspierania sieci ponownego wykorzystania i napraw;

stwarzają zachęty ekonomiczne.

2.

Jednostki sektora finansów publicznych stosują ponowne użycie lub przygotowanie do ponownego użycia odpadów jako kryteria przy udzielaniu zamówień publicznych, o ile ponowne użycie lub przygotowanie do ponownego użycia odpadów jest możliwe.

Rozdział 3

Zasada bliskości

Zakazuje się:

stosowania komunalnych osadów ściekowych,

Zakazuje się przetwarzania:

zmieszanych odpadów komunalnych,

odpadów zielonych

Zakazuje się przywozu na obszar regionu gospodarki odpadami komunalnymi odpadów, o których mowa w ust. 7, wytworzonych poza obszarem tego regionu.

W przypadku wyznaczenia instalacji przewidzianej do zastępczej obsługi regionu gospodarki odpadami komunalnymi, o której mowa w art. 38 ust. 2 pkt 2, poza obszarem regionu gospodarki odpadami komunalnymi, na którym odpady te zostały wytworzone, nie stosuje się ust. 7 i 8.

Rozdział 4

Postępowanie z odpadami niebezpiecznymi

Art. 22.

1.

Zakazuje się mieszania odpadów niebezpiecznych różnych rodzajów, mieszania odpadów niebezpiecznych z odpadami innymi niż niebezpieczne, a także mieszania odpadów niebezpiecznych z substancjami, materiałami lub przedmiotami, w tym rozcieńczania substancji niebezpiecznych, z zastrzeżeniem ust. 2.

Rozdział 5

Koszty gospodarowania odpadami

Art. 23.

Koszty gospodarowania odpadami są ponoszone przez pierwotnego wytwórcę odpadów oraz przez obecnego lub poprzedniego posiadacza odpadów.

W przypadkach określonych w przepisach odrębnych koszty gospodarowania odpadami ponosi producent produktu lub podmiot wprowadzający produkt na terytorium kraju, określony w tych przepisach.

Rozdział 6

Zbieranie i transport odpadów

Art. 24.

1.

Odpady są zbierane w sposób selektywny.

Zakazuje się zbierania poza miejscem wytwarzania:

komunalnych osadów ściekowych;

zakaźnych odpadów medycznych;

zakaźnych odpadów weterynaryjnych;

Zakazuje się zbierania:

zmieszanych odpadów komunalnych,

odpadów zielonych

Art. 25.

1.

Transport odpadów odbywa się zgodnie z wymaganiami w zakresie ochrony środowiska oraz bezpieczeństwa życia i zdrowia ludzi, w szczególności w sposób uwzględniający właściwości chemiczne i fizyczne odpadów, w tym stan skupienia, oraz zagrożenia, które mogą powodować odpady, w tym zgodnie z wymaganiami określonymi w przepisach wydanych na podstawie ust. 7.

Transportujący odpady wykonujący usługę transportu odpadów jest obowiązany dostarczyć odpady do miejsca przeznaczenia odpadów i przekazać posiadaczowi odpadów, o którym mowa w ust. 3.

Transportujący odpady wykonujący usługę transportu odpadów umieszcza indywidualny numer rejestrowy, o którym mowa w art. 54 ust. 1, na dokumentach związanych z tą usługą.

Rozdział 7

Magazynowanie odpadów

Magazynowanie odpadów jest prowadzone wyłącznie w ramach wytwarzania, zbierania lub przetwarzania odpadów.

Minister właściwy do spraw środowiska może określić, w drodze rozporządzenia, szczegółowe wymagania dla magazynowania odpadów, obejmującego wstępne magazynowanie odpadów przez wytwórcę odpadów, tymczasowe magazynowanie odpadów przez prowadzącego zbieranie odpadów oraz magazynowanie odpadów przez prowadzącego przetwarzanie odpadów, kierując się właściwościami odpadów, wymaganiami ochrony środowiska, życia i zdrowia ludzi oraz ograniczeniem uciążliwości związanych z magazynowaniem odpadów.

W rozporządzeniu, o którym mowa w ust. 7, minister właściwy do spraw środowiska może określić czas magazynowania, kierując się rodzajem magazynowania i właściwościami odpadów.

Rozdział 8

Władającemu powierzchnią ziemi przysługuje od posiadacza odpadów wynagrodzenie za udostępnienie nieruchomości.

termin usunięcia odpadów;

rodzaj odpadów;

sposób usunięcia odpadów.

Rozdział 9

Jeżeli wytwórca odpadów lub inny posiadacz odpadów przekazuje odpady następnemu posiadaczowi odpadów, który posiada decyzję wymienioną w ust. 2 pkt 1 lub 2 albo posiada wpis do rejestru w zakresie, o którym mowa w art. 50 ust. 1 pkt 5 lit. a, odpowiedzialność za gospodarowanie odpadami, z chwilą ich przekazania, przechodzi na tego następnego posiadacza odpadów, z zastrzeżeniem ust. 4 i 5.

Sprzedawca odpadów oraz pośrednik w obrocie odpadami nie przejmują odpowiedzialności za gospodarowanie odpadami, jeżeli nie są posiadaczami tych odpadów.

Posiadacz odpadów może przekazywać osobie fizycznej lub jednostce organizacyjnej niebędącym przedsiębiorcami określone rodzaje odpadów, do wykorzystania na potrzeby własne za pomocą dopuszczalnych metod odzysku, zgodnie z wymaganiami określonymi w przepisach wydanych na podstawie ust. 8.

określi listę rodzajów odpadów, które osoba fizyczna lub jednostka organizacyjna niebędące przedsiębiorcami mogą poddawać odzyskowi na potrzeby własne, oraz dopuszczalne metody odzysku,

może określić dla niektórych rodzajów odpadów, o których mowa w pkt 1, warunki magazynowania odpadów przeznaczonych do wykorzystania na potrzeby własne oraz dopuszczalne ilości, które te podmioty mogą przyjąć

i magazynować w ciągu roku, lub sposób określenia tych ilości

– kierując się właściwościami odpadów oraz możliwościami ich bezpiecznego wykorzystania.

Rozdział 10

Przetwarzanie odpadów w instalacjach i urządzeniach

Art. 29.

1.

Odpady są przetwarzane w instalacjach lub urządzeniach.

Instalacje oraz urządzenia do przetwarzania odpadów eksploatuje się tylko wówczas, gdy:

spełniają wymagania ochrony środowiska, w tym nie powodują przekroczenia standardów emisyjnych, o których mowa w przepisach o ochronie środowiska, oraz

Art. 30.

1.

Zakazuje się przetwarzania odpadów poza instalacjami lub urządzeniami.

Dopuszcza się odzysk poza instalacjami lub urządzeniami w przypadku:

rodzajów odpadów wymienionych w przepisach wydanych na podstawie ust. 5, poddawanych odzyskowi, zgodnie z warunkami określonymi w tych przepisach, w procesach odzysku R3, R5, R11 i R12, o których mowa w załączniku nr 1 do ustawy;

Zezwolenie na spalanie odpadów poza instalacjami i urządzeniami dla terenów zamkniętych wydaje regionalny dyrektor ochrony środowiska.

Organem właściwym do wydania zezwolenia na spalanie odpadów poza instalacjami i urządzeniami jest organ właściwy ze względu na miejsce spalania odpadów.

Wniosek o wydanie zezwolenia na spalanie odpadów poza instalacjami i urządzeniami zawiera:

wyszczególnienie rodzajów odpadów przewidzianych do spalania poza instalacjami i urządzeniami;

określenie ilości odpadów poszczególnych rodzajów poddawanych spalaniu w okresie roku;

oznaczenie miejsca spalania odpadów;

szczegółowy opis stosowanej metody spalania odpadów;

proponowany czas obowiązywania decyzji.

miejsce spalania odpadów;

warunki spalania odpadów danego rodzaju poza instalacjami i urządzeniami;

czas obowiązywania zezwolenia.

Rozdział 11

Wstrzymywanie działalności posiadacza odpadów

Art. 32.

1.

Wojewódzki inspektor ochrony środowiska może, w drodze decyzji, kierując się stopniem zagrożenia dla środowiska, życia lub zdrowia ludzi wstrzymać działalność posiadacza odpadów w przypadku naruszenia:

hierarchii sposobów postępowania z odpadami, polegającego na niewysegregowaniu odpadów nadających się do odzysku spośród odpadów przeznaczonych do unieszkodliwiania, wbrew art. 19 ust. 7;

zakazu dotyczącego postępowania z odpadami niebezpiecznymi, o którym mowa w art. 22;

zakazów określonych w art. 24 ust. 2 i 3;

obowiązku określonego w art. 28 ust. 2;

wymagań dotyczących eksploatacji instalacji lub urządzeń do przetwarzania odpadów, o których mowa w art. 29 ust. 2;

zakazu przetwarzania odpadów poza instalacjami lub urządzeniami, o którym mowa w art. 30 ust. 1.

W razie nieusunięcia nieprawidłowości w terminie określonym na podstawie ust. 3, wojewódzki inspektor ochrony środowiska wstrzyma, w drodze decyzji, działalność posiadacza odpadów w zakresie, o którym mowa w ust. 1, związaną z gospodarowaniem odpadami.

Rozdział 12

Postępowanie z odpadami

Art. 33.

1.

Posiadacz odpadów jest obowiązany do postępowania z odpadami w sposób zgodny z zasadami gospodarki odpadami, o których mowa w art. 16 – 31, w tym do prowadzenia procesów przetwarzania odpadów w sposób zapewniający, aby procesy te oraz powstające z nich odpady nie stwarzały zagrożenia dla życia lub zdrowia ludzi oraz dla środowiska, a także w sposób zgodny z przepisami o ochronie środowiska i planami gospodarki odpadami.

Ministrowie właściwi do spraw: budownictwa, gospodarki przestrzennej i mieszkaniowej, gospodarki, gospodarki morskiej, łączności, rolnictwa, transportu, wewnętrznych, zdrowia oraz Minister Obrony Narodowej, w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw środowiska, każdy w zakresie swojego działania, mogą określić, w drodze rozporządzeń, szczegółowy sposób postępowania z niektórymi rodzajami odpadów, z wyłączeniem wymagań dla prowadzenia procesów przetwarzania, kierując się potrzebą zapewniania prawidłowego postępowania z odpadami.

Minister właściwy do spraw środowiska może określić, w drodze rozporządzenia, wymagania dla określonych procesów przetwarzania, z wyjątkiem składowania odpadów i termicznego przekształcania odpadów, oraz wymagania dla odpadów powstających z tych procesów, kierując się zapobieganiem zagrożeniom dla życia lub zdrowia ludzi oraz dla środowiska, a także zapobieganiem nieprawidłowościom przy przetwarzaniu odpadów.

Dział III

Plany gospodarki odpadami

Art. 34.

1.

Dla osiągnięcia celów założonych w polityce ekologicznej państwa, oddzielenia tendencji wzrostu ilości wytwarzanych odpadów i ich wpływu na środowisko od tendencji wzrostu gospodarczego kraju, wdrażania hierarchii sposobów postępowania z odpadami oraz zasady samowystarczalności i bliskości, a także utworzenia i utrzymania w kraju zintegrowanej i wystarczającej sieci instalacji gospodarowania odpadami, spełniających wymagania ochrony środowiska, opracowuje się plany gospodarki odpadami.

Plany gospodarki odpadami są zgodne z polityką ekologiczną państwa.

Plany gospodarki odpadami są opracowywane na poziomie krajowym i wojewódzkim.

Plany gospodarki odpadami obejmują również środki służące zapobieganiu powstawaniu odpadów.

Przykłady środków służących zapobieganiu powstawaniu odpadów określa załącznik nr 5 do ustawy.

Art. 35.

1.

Plany gospodarki odpadami zawierają:

rodzajów, ilości i źródeł powstawania odpadów,

istniejących systemów gospodarowania odpadami, w tym również zbierania odpadów,

rozwiązania dotyczące olejów odpadowych i innych odpadów niebezpiecznych oraz odpadów objętych szczegółowymi przepisami w zakresie gospodarki odpadami,

politykę w zakresie gospodarki odpadami, wraz z planowanymi technologiami i metodami, lub polityki w zakresie postępowania z odpadami powodującymi problemy w gospodarowaniu odpadami, w tym środki zachęcające do selektywnego zbierania bioodpadów w celu ich kompostowania i uzyskiwania z nich sfermentowanej biomasy, przetwarzania bioodpadów w sposób, który zapewnia wysoki poziom ochrony środowiska, stosowania bezpiecznych dla środowiska materiałów wyprodukowanych z bioodpadów przy zachowaniu wysokiego poziomu ochrony życia i zdrowia ludzi oraz środowiska,

harmonogram, wykonawców i sposób finansowania zadań wynikających z przyjętych kierunków działań, o których mowa w pkt 4;

informację o strategicznej ocenie oddziaływania planu na środowisko;

streszczenie w języku niespecjalistycznym.

3.

Plany gospodarki odpadami mogą zawierać, z uwzględnieniem uwarunkowań geograficznych i obszaru objętego planem, następujące informacje:

opis aspektów organizacyjnych związanych z gospodarowaniem odpadami, w tym opis podziału odpowiedzialności pomiędzy podmioty publiczne i prywatne zajmujące się gospodarowaniem odpadami;

ocenę użyteczności i przydatności stosowania instrumentów ekonomicznych i innych instrumentów do rozwiązania problemów związanych z gospodarką odpadami, z uwzględnieniem potrzeby utrzymywania niezakłóconego funkcjonowania rynku wewnętrznego;

dane dotyczące kampanii informacyjnych i informowania społeczeństwa lub określonej grupy osób w zakresie gospodarki odpadami;

informacje dotyczące skażonych miejsc unieszkodliwiania odpadów i środków podjętych dla ich przywrócenia do stanu pozwalającego na ich gospodarcze wykorzystanie;

kwestie specyficzne związane z gospodarką odpadami, wynikające z uwarunkowań dotyczących obszaru, dla którego jest sporządzany plan.

Wojewódzkie plany gospodarki odpadami, oprócz elementów określonych w ust. 1 – 3, zawierają:

Region gospodarki odpadami komunalnymi stanowi obszar sąsiadujących ze sobą gmin liczących łącznie co najmniej 150 tys. mieszkańców i obsługiwany przez instalacje, o których mowa w ust. 6; regionem gospodarki odpadami komunalnymi może być również obszar gminy liczącej powyżej 500 tys. mieszkańców.

Wojewódzki plan gospodarki odpadami powinien być zgodny z krajowym planem gospodarki odpadami i służyć realizacji zawartych w nim celów.

Sejmik województwa uchwala wojewódzki plan gospodarki odpadami opracowany przez zarząd województwa.

Zarząd województwa przekazuje ministrowi właściwemu do spraw środowiska uchwalony wojewódzki plan gospodarki odpadami, w postaci papierowej, w terminie miesiąca od dnia uchwalenia planu.

Projekt wojewódzkiego planu gospodarki odpadami podlega zaopiniowaniu przez organy wykonawcze gmin z obszaru województwa, niebędących członkami związków międzygminnych, oraz organy wykonawcze związków międzygminnych, a w zakresie związanym z ochroną wód – przez właściwego dyrektora regionalnego zarządu gospodarki wodnej.

Po zaopiniowaniu projektu wojewódzkiego planu gospodarki odpadami przez organy, o których mowa w ust. 4, zarząd województwa jest obowiązany przekazać projekt planu do zaopiniowania ministrowi właściwemu do spraw środowiska.

Przy opracowywaniu projektów planów gospodarki odpadami stosuje się przepisy ustawy, o której mowa w art. 35 ust. 2, dotyczące udziału społeczeństwa w ochronie środowiska oraz strategicznej oceny oddziaływania na środowisko.

W przypadku nieprzeprowadzenia strategicznej oceny oddziaływania na środowisko, organ przygotowujący projekt planu gospodarki odpadami jest obowiązany zapewnić udział społeczeństwa, o którym mowa w dziale III w rozdziale 3 ustawy, o której mowa w art. 35 ust. 2.

Zarząd województwa przedkłada projekt zaktualizowanego wojewódzkiego planu gospodarki odpadami, w celu uchwalenia, sejmikowi województwa, nie później niż na miesiąc przed upływem terminu jego aktualizacji.

Przepisy art. 36 stosuje się odpowiednio do aktualizacji planów gospodarki odpadami.

regiony gospodarki odpadami komunalnymi;

1) zmiany podziału na regiony gospodarki odpadami komunalnymi lub

2) zakończenia budowy regionalnych instalacji do przetwarzania odpadów komunalnych.

Art. 39.

1.

Z realizacji planów gospodarki odpadami są sporządzane sprawozdania, obejmujące okres 3 lat kalendarzowych, według stanu na dzień 31 grudnia roku kończącego ten okres, zwany dalej „okresem sprawozdawczym”.

Sprawozdania z realizacji planów gospodarki odpadami zawierają informacje dotyczące realizacji postanowień tych planów, ocenę stanu gospodarki odpadami, ocenę stanu realizacji zadań oraz osiągnięcia celów.

Sprawozdanie z realizacji:

krajowego planu gospodarki odpadami – przygotowuje i przedkłada Radzie Ministrów minister właściwy do spraw środowiska, w terminie 18 miesięcy po upływie okresu sprawozdawczego;

wojewódzkiego planu gospodarki odpadami – przygotowuje i przedkłada sejmikowi województwa oraz ministrowi właściwemu do spraw środowiska zarząd województwa, w terminie 12 miesięcy po upływie okresu sprawozdawczego.

sposób i formę sporządzania wojewódzkiego planu gospodarki odpadami,

 kierując się potrzebą ujednolicenia sposobu przygotowania wojewódzkich planów gospodarki odpadami oraz sprawozdań z realizacji tych planów.

Dział IV

Uprawnienia wymagane do gospodarowania odpadami oraz prowadzenie rejestru

Rozdział 1

Zezwolenie na zbieranie odpadów i zezwolenie na przetwarzanie odpadów

Art. 41.

1.

Prowadzenie zbierania odpadów i prowadzenie przetwarzania odpadów wymaga uzyskania zezwolenia.

Organem właściwym jest:

marszałek województwa:

starosta – w pozostałych przypadkach

– z zastrzeżeniem ust. 4.

Organem właściwym do wydania zezwolenia na zbieranie odpadów i zezwolenia na przetwarzanie odpadów na terenach zamkniętych jest regionalny dyrektor ochrony środowiska.

Zezwolenie na zbieranie i przetwarzanie odpadów, o którym mowa w ust. 5, może być wydane, jeżeli wydający je organ byłby jednocześnie właściwy do wydania danego zezwolenia na zbieranie odpadów i zezwolenia na przetwarzanie odpadów.

Wydanie zezwolenia na przetwarzanie odpadów polegającego na unieszkodliwianiu zakaźnych odpadów medycznych i zakaźnych odpadów weterynaryjnych wymaga zgody Głównego Inspektora Sanitarnego, o której mowa w art. 95 ust. 3.

Ilekroć w ustawie jest mowa o zezwoleniu na zbieranie odpadów lub zezwoleniu na przetwarzanie odpadów rozumie się przez to również zezwolenie na zbieranie i przetwarzanie odpadów.

Art. 42.

1.

Zezwolenie na zbieranie odpadów wydaje się na wniosek posiadacza odpadów.

Wniosek zawiera:

wyszczególnienie rodzajów odpadów przewidzianych do zbierania;

oznaczenie miejsca zbierania odpadów;

informacje wymagane na podstawie odrębnych przepisów.

określenie masy odpadów poszczególnych rodzajów poddawanych przetwarzaniu i powstających w wyniku przetwarzania w okresie roku;

oznaczenie miejsca przetwarzania odpadów;

informacje wymagane na podstawie odrębnych przepisów.

Do wniosku o zezwolenie na przetwarzanie odpadów przez termiczne przekształcanie odpadów lub składowanie odpadów dołącza się świadectwo stwierdzające kwalifikacje kierownika odpowiednio spalarni lub współspalarni albo składowiska odpadów w zakresie gospodarowania odpadami, odpowiednie do prowadzonych procesów przetwarzania odpadów.

Do wniosku o zezwolenie na przetwarzanie zakaźnych odpadów medycznych i zakaźnych odpadów weterynaryjnych dotyczących unieszkodliwiania tych odpadów dołącza się dokumenty, o których mowa w art. 95 ust. 6.

Art. 43.

1.

W zezwoleniu na zbieranie odpadów określa się:

rodzaje odpadów przewidywanych do zbierania;

oznaczenie miejsca zbierania odpadów;

opis metody lub metod zbierania odpadów;

wymagania wynikające z przepisów odrębnych;

czas obowiązywania zezwolenia.

W zezwoleniu na przetwarzanie odpadów określa się:

rodzaj i masę odpadów przewidywanych do przetworzenia i powstających w wyniku przetwarzania w okresie roku;

miejsce i sposób magazynowania odpadów oraz rodzaj magazynowanych odpadów;

informacje wynikające z przepisów odrębnych;

W zezwoleniu na przetwarzanie odpadów można dodatkowo określić uzasadnione technologicznie warunki eksploatacyjne odbiegające od normalnych oraz czas ich utrzymywania, uzasadniony względami technologicznymi.

W przypadku nowej instalacji do przetwarzania odpadów, zezwolenie na przetwarzanie odpadów może dodatkowo określać warunki eksploatacyjne odbiegające od normalnych na czas potrzebny do rozruchu tej instalacji i osiągnięcia przez nią mocy przerobowej, nie dłuższy niż rok.

Art. 45.

1.

Z obowiązku uzyskania odpowiednio zezwolenia na zbieranie odpadów lub zezwolenia na przetwarzanie odpadów zwalnia się:

osobę fizyczną i jednostkę organizacyjną niebędące przedsiębiorcami, wykorzystujące odpady na potrzeby własne, zgodnie z art. 28 ust. 6;

posiadacza odpadów prowadzącego działalność w zakresie unieszkodliwiania odpadów przez ich składowanie w składowiskach podziemnych, który jest obowiązany do uzyskania koncesji na prowadzenie takiej działalności na podstawie ustawy z dnia 9 czerwca 2011 r.

– Prawo geologiczne i górnicze;

posiadacza odpadów, który wytwarzane przez siebie odpady, niebędące odpadami niebezpiecznymi, unieszkodliwia w miejscu ich wytworzenia zgodnie z wymaganiami określonymi w przepisach wydanych na podstawie ust. 4;

władającego nieruchomością, który zbiera odpady komunalne, wytwarzane na terenie tej nieruchomości;

wytwórcę odpadów, który wytwarzane przez siebie odpady zbiera w miejscu ich wytworzenia.

Do czasu wydania przepisów, o których mowa w ust. 4, posiadacz odpadów wymieniony w ust. 1 pkt 7 i 8 jest obowiązany do uzyskania zezwolenia na przetwarzanie odpadów.

Z dniem wejścia w życie przepisów wydanych na podstawie ust. 4, zezwolenie na przetwarzanie odpadów wygasa w zakresie objętym tymi przepisami.

Minister właściwy do spraw gospodarki w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw środowiska może określić, w drodze rozporządzenia, rodzaje i ilość odpadów, jakie mogą być objęte zwolnieniem, o którym mowa w ust. 1 pkt 7 i 8, oraz metodę przetwarzania odpadów, która ma być zastosowana, a w przypadku odpadów niebezpiecznych – także szczegółowe warunki zwolnień w zakresie odzysku odpadów, kierując się właściwościami odpadów oraz potencjalnym zagrożeniem dla środowiska w trakcie przetwarzania odpadów.

Właściwy organ, wydając pozwolenie na wytwarzanie odpadów, uwzględnia odpowiednio wymagania przewidziane dla zezwolenia na zbieranie odpadów lub zezwolenia na przetwarzanie odpadów.

Pozwolenie na wytwarzanie odpadów, o który mowa w ust. 7, jest jednocześnie odpowiednio zezwoleniem na zbieranie odpadów lub zezwoleniem na przetwarzanie odpadów.

Jeżeli pozwolenie zintegrowane obejmuje zbieranie odpadów lub ich przetwarzanie, przepis ust. 9 stosuje się odpowiednio.

Art. 46.

1.

Właściwy organ odmawia wydania zezwolenia na zbieranie odpadów lub zezwolenia na przetwarzanie odpadów, w przypadku gdy zamierzony sposób gospodarowania odpadami:

jest niezgodny z planami gospodarki odpadami;

jest niezgodny z przepisami prawa miejscowego.

Właściwy organ odmawia wydania zezwolenia na przetwarzanie odpadów przez termiczne przekształcenie odpadów lub składowanie odpadów, w przypadku gdy kierownik spalarni odpadów lub współspalarni odpadów albo kierownik składowiska odpadów nie posiadają świadectwa stwierdzającego kwalifikacje w zakresie gospodarowania odpadami odpowiednie do prowadzonych procesów przetwarzania odpadów.

Art. 47.

1.

Jeżeli posiadacz odpadów, który uzyskał zezwolenie na zbieranie odpadów lub zezwolenie na przetwarzanie odpadów, narusza przepisy ustawy w zakresie działalności objętej zezwoleniem lub działa niezgodnie z wydanym zezwoleniem, właściwy organ wzywa go do niezwłocznego zaniechania naruszeń, wyznaczając termin usunięcia nieprawidłowości.

Posiadacz odpadów, któremu cofnięto zezwolenie, jest obowiązany do usunięcia odpadów i skutków prowadzonej działalności, objętej tym zezwoleniem, na własny koszt.

Przepisy art. 27 ust. 4 i 5 stosuje się odpowiednio.

po upływie czasu, na jaki zostało wydane;

jeżeli podmiot objęty zezwoleniem zaprzestał działalności objętej zezwoleniem lub z innych powodów zezwolenie stało się bezprzedmiotowe;

na wniosek podmiotu objętego zezwoleniem;

jeżeli podmiot objęty zezwoleniem nie prowadził działalności objętej zezwoleniem przez 2 lata.

Decyzji stwierdzającej wygaśnięcie zezwolenia nie wydaje się, jeżeli posiadacz odpadów uzyska nowe zezwolenie obejmujące swoim zakresem przedmiot dotychczasowego zezwolenia.

Rozdział 2

Rejestr

Art. 49.

1.

Marszałek województwa prowadzi rejestr podmiotów wprowadzających produkty, produkty w opakowaniach i gospodarujących odpadami, zwany dalej „rejestrem”.

Rejestr jest publicznie dostępny, z wyłączeniem informacji o:

warunkach umowy, jaką wprowadzający sprzęt elektryczny i elektroniczny zawarł z organizacją odzysku sprzętu elektrycznego i elektronicznego;

wysokości wnoszonych opłat rejestrowych i rocznych;

producentów, importerów, dokonujących wewnątrzwspólnotowego nabycia, eksporterów i dokonujących wewnątrzwspólnotowej dostawy opakowań, a także eksporterów i dokonujących wewnątrzwspólnotowej dostawy produktów w opakowaniach,

wprowadzających na terytorium kraju:

– produkty w opakowaniach,

– opony,

– oleje smarowe,

prowadzących odzysk lub recykling odpadów opakowaniowych i poużytkowych,

organizacji odzysku,

dokonujących eksportu odpadów opakowaniowych lub poużytkowych oraz wewnątrzwspólnotowej dostawy odpadów opakowaniowych lub poużytkowych w celu poddania ich odzyskowi lub recyklingowi;

wprowadzających pojazdy,

prowadzących punkty zbierania pojazdów,

prowadzących stacje demontażu,

prowadzących strzępiarki;

wprowadzających sprzęt i przedsiębiorców dokonujących wewnątrzwspólnotowego nabycia sprzętu, o którym mowa w art. 3a ust. 1 tej ustawy,

zbierających zużyty sprzęt,

prowadzących zakład przetwarzania,

organizacji odzysku sprzętu elektrycznego i elektronicznego,

wprowadzających baterie lub akumulatory,

z zakresu niniejszej ustawy:

transportujących odpady,

sprzedawców odpadów i pośredników w obrocie odpadami, o ile nie podlegają wpisowi do rejestru na podstawie pkt 1 i 3 lub z urzędu.

posiadacza odpadów, który uzyskał pozwolenie zintegrowane,

posiadacza odpadów, który uzyskał pozwolenie na wytwarzanie odpadów,

podmiotu, który uzyskał decyzję zatwierdzającą program gospodarowania odpadami wydobywczymi lub zezwolenie na prowadzenie obiektu unieszkodliwiania odpadów wydobywczych,

podmiotu, który uzyskał koncesję na podziemne składowanie odpadów na podstawie ustawy z dnia 9 czerwca 2011 r – Prawo geologiczne i górnicze,

 o ile uzyskali wpis do rejestru na podstawie art. 50 ust. 2.

Nie podlegają wpisowi do rejestru:

transportujący wytworzone przez siebie odpady.

Art. 52.

1.

W przypadku podmiotów wpisywanych do rejestru na wniosek, rejestr zawiera następujące informacje:

numer identyfikacji podatkowej (NIP), o ile posiada, a w przypadku wprowadzających baterie lub akumulatory – także europejski numer identyfikacji podatkowej, o ile posiada;

numer REGON, o ile posiada;

– informację o rodzaju prowadzonej działalności,

 informację o rodzaju wytwarzanych, przywożonych z zagranicy oraz wywożonych za granicę opakowań,

przedsiębiorcy wprowadzającego na terytorium kraju produkty w opakowaniach:

przedsiębiorcy wprowadzającego na terytorium kraju opony lub przedsiębiorcy wprowadzającego na terytorium kraju oleje smarowe:

prowadzącego recykling odpadów opakowaniowych lub poużytkowych:

kod i nazwę rodzaju odpadów przyjmowanych do recyklingu,

informację o stosowanym procesie recyklingu,

adres miejsca prowadzenia działalności w zakresie recyklingu,

informację o decyzjach związanych z recyklingiem odpadów,

informację o wdrożonym systemie jakości, systemie zarządzania środowiskowego albo o ich braku,

prowadzącego odzysk odpadów opakowaniowych lub poużytkowych:

informację o stosowanym procesie odzysku,

adres miejsca prowadzenia działalności w zakresie odzysku,

informację o decyzjach związanych z odzyskiem,

kod i nazwę rodzajów odpadów opakowaniowych lub poużytkowych przyjmowanych w celu eksportu lub wewnątrzwspólnotowej dostawy,

informację o decyzjach związanych z gospodarką odpadami,

organizacji odzysku:

informację o rodzaju opakowań lub produktów, w stosunku do których organizacja odzysku zamierza przejmować obowiązki zapewnienia odzysku i recyklingu odpadów opakowaniowych i poużytkowych,

wprowadzającego pojazdy:

informację o rodzaju prowadzonej działalności,

informację o stacjach demontażu i punktach zbierania pojazdów działających w ramach sieci,

prowadzącego punkt zbierania pojazdów:

– adres punktu zbierania pojazdów,

prowadzącego stację demontażu:

adres stacji demontażu,

informację o stosowanych procesach przetwarzania,

prowadzącego strzępiarkę:

adres strzępiarki,

wprowadzającego sprzęt albo przedsiębiorcy dokonującego wewnątrzwspólnotowego nabycia sprzętu, o którym mowa w art. 3a ust.

1 tej ustawy:

– informację o rodzaju prowadzonej działalności,

zbierającego zużyty sprzęt:

adresy miejsc, w których jest zbierany zużyty sprzęt,

prowadzącego zakład przetwarzania:

adres zakładu przetwarzania,

informację o rocznej mocy przerobowej zakładu przetwarzania,

informację o zbieranym zużytym sprzęcie, w tym adresy miejsc, w których jest zbierany zużyty sprzęt,

prowadzącego działalność w zakresie recyklingu:

kod i nazwę rodzaju przyjmowanych odpadów,

informację o stosowanym procesie recyklingu,

informację o rocznej mocy przerobowej instalacji służącej do recyklingu,

kod i nazwę rodzajów przyjmowanych odpadów,

informację o stosowanym procesie odzysku,

organizacji odzysku sprzętu elektrycznego i elektronicznego:

wykaz wprowadzających sprzęt, z którymi organizacja zawarła umowy, o których mowa w art. 57 ust. 1 tej ustawy, zawierający firmy przedsiębiorców oraz oznaczenia ich siedzib i numery rejestrowe,

wprowadzającego baterie lub akumulatory:

informację o rodzaju i marce wprowadzanych baterii i akumulatorów,

informację o sposobie realizowania obowiązków wynikających

z ustawy, a w przypadku realizacji obowiązków za pośrednictwem innego podmiotu – dane tego podmiotu,

informację o rodzajach przetwarzanych baterii i akumulatorów oraz o prowadzonych procesach przetwarzania i recyklingu,

z zakresu niniejszej ustawy w odniesieniu do:

transportującego odpady – kod i nazwę rodzajów transportowanych odpadów,

sprzedawcy odpadów – kod i nazwę rodzajów nabywanych i zbywanych odpadów,

pośrednika w obrocie odpadami – kod i nazwę rodzajów odpadów będących przedmiotem obrotu,

kod i nazwę rodzajów przetwarzanych odpadów,

informację o przyczynie zwolnienia z obowiązku uzyskania zezwolenia na przetwarzanie odpadów.

W przypadku podmiotów wpisanych do rejestru z urzędu, rejestr zawiera następujące informacje:

informację o rocznej mocy przerobowej instalacji lub urządzenia;

informację o gminach, w których podmiot odbiera odpady komunalne – w przypadku działalności objętej obowiązkiem uzyskania wpisu do rejestru działalności regulowanej w zakresie odbierania odpadów komunalnych od właścicieli nieruchomości.

W przypadku gdy marszałek województwa nie dysponuje informacjami, o których mowa w ust. 2 pkt 2 i 3, wzywa podmiot do przekazania tych informacji.

Podmiot, o którym mowa w ust. 2, który wdrożył system jakości lub system zarządzania środowiskowego, niezwłocznie informuje o tym fakcie marszałka województwa.

Przez decyzje związane z gospodarką odpadami w rozumieniu niniejszego rozdziału rozumie się:

zezwolenie na zbieranie odpadów;

zezwolenie na przetwarzanie odpadów;

pozwolenie na wytwarzanie odpadów;

pozwolenie zintegrowane.

bezpośrednio do Marszałka Województwa Mazowieckiego – jeżeli nie ustanowił oddziału w Polsce.

Wniosek o wpis do rejestru zawiera w szczególności:

numer REGON, o ile posiada,

imię i nazwisko osoby wypełniającej formularz rejestrowy

Do wniosku o wpis do rejestru, składanego w formie pisemnej, dołącza się:

w przypadku wszystkich podmiotów:

oświadczenie o spełnieniu wymagań niezbędnych do wpisu do rejestru lub oświadczenie o braku okoliczności skutkujących wykreśleniem z rejestru oraz oświadczenie potwierdzające, że dane zawarte w tych wnioskach są zgodne ze stanem faktycznym;

dokument potwierdzający wniesienie zabezpieczenia finansowego, o którym mowa w art. 18 ust. 1 tej ustawy, o ile zabezpieczenie finansowe jest wymagane;

Art. 54.

1.

Marszałek województwa, dokonując wpisu do rejestru, nadaje podmiotowi indywidualny numer rejestrowy.

Marszałek województwa zawiadamia podmiot o nadanym numerze rejestrowym.

Po zakończeniu działalności przez dany podmiot, jego numer rejestrowy nie może być nadany innemu podmiotowi.

Minister właściwy do spraw środowiska określi, w drodze rozporządzenia, sposób nadawania numeru rejestrowego, kierując się potrzebą zidentyfikowania przedsiębiorców wpisanych do rejestru oraz ustalenia jednego numeru rejestrowego uwzględniającego wszystkie zakresy prowadzonej działalności.

Marszałek województwa zawiadamia podmiot o aktywacji konta, o którym mowa w ust. 1, oraz o identyfikatorze (loginie) i haśle dostępu do tego konta.

Art. 56.

Marszałek województwa:

zabezpiecza przed utratą, przechowuje i przetwarza informacje wpisane do rejestru.

Art. 57.

1.

Wpis do rejestru dla:

wprowadzających sprzęt elektryczny i elektroniczny,

wprowadzających baterie lub akumulatory,

wprowadzających pojazdy,

producentów, importerów i wewnątrzwspólnotowych nabywców opakowań,

wprowadzających na terytorium kraju opony,

wprowadzających na terytorium kraju oleje smarowe

– podlega opłacie rejestrowej.

Wysokość opłaty rejestrowej i wysokość opłaty rocznej wynosi od 50 do

2000 zł.

W przypadku prowadzenia przez przedsiębiorcę działalności, o której mowa w art. 50 ust. 1, w więcej niż jednym zakresie, przedsiębiorca ten uiszcza jedną opłatę rejestrową, najwyższą.

opłaty rejestrowej,

opłaty rocznej

– biorąc pod uwagę koszty prowadzenia rejestru oraz że opłaty te nie powinny stanowić przeszkody w uzyskaniu wpisu do rejestru albo w wykonywaniu działalności gospodarczej, zwłaszcza dla mikroprzedsiębiorców oraz małych i średnich przedsiębiorców.

50% dochód budżetu województwa;

50% dochód budżetu państwa.

Wpływy z tytułu opłat rejestrowych i opłat rocznych, powiększone o przychody z oprocentowania rachunków bankowych i pomniejszone o dochody budżetu województwa, o których mowa w ust. 2 pkt 1, marszałek województwa przekazuje w terminie do dnia 30 czerwca roku kalendarzowego następującego po roku, w którym zostały wniesione, na rachunek dochodów budżetu państwa.

Art. 59.

1.

Podmiot wpisany do rejestru jest obowiązany do złożenia marszałkowi województwa wniosku o zmianę wpisu w rejestrze przez wypełnienie formularza aktualizacyjnego zamieszczonego na stronie internetowej, określonej w przepisach wydanych na podstawie art. 84, oraz w formie pisemnej, w przypadku zmiany:

informacji zawartych w rejestrze,

zakresu prowadzonej działalności wymagającej wpisu do rejestru

Art. 60.

1.

W przypadku trwałego zaprzestania wykonywania działalności wymagającej wpisu do rejestru, podmiot jest obowiązany, w terminie 14 dni od dnia trwałego zaprzestania wykonywania tej działalności, do złożenia marszałkowi województwa wniosku o wykreślenie z rejestru.

Marszałek województwa wykreśla podmiot z rejestru, w drodze decyzji.

Marszałek województwa trwale zabezpiecza przed utratą i nieuprawnionym dostępem informacje zawarte w rejestrze dotyczące podmiotu wykreślonego z rejestru oraz informacje, które uległy zmianie.

Art. 61.

Minister właściwy do spraw środowiska określi, w drodze rozporządzenia, wzory formularza rejestrowego, formularza aktualizacyjnego i formularza o wykreśleniu z rejestru, kierując się potrzebą ujednolicenia wniosków, ułatwienia ich przekazywania oraz zidentyfikowania podmiotu podlegającego wpisaniu do rejestru.

Art. 62.

Marszałek województwa odmawia, w drodze decyzji, wpisu do rejestru w przypadku gdy podmiot:

nie uiścił opłaty rejestrowej w wymaganej wysokości;

będący organizacją odzysku sprzętu elektrycznego i elektronicznego nie wpłacił na rachunek bankowy w banku prowadzącym rachunek tej organizacji kapitału zakładowego w wymaganej wysokości, o której mowa w art. 59 ust. 1 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o zużytym sprzęcie elektrycznym i elektronicznym;

Art. 63.

Podmiot, o którym mowa w art. 57 ust. 1, jest obowiązany umieszczać numer rejestrowy na dokumentach sporządzanych w związku z prowadzoną działalnością.

Art. 64.

1.

Marszałek województwa dokonuje z urzędu, w drodze decyzji, wykreślenia podmiotu z rejestru w przypadku:

nieuiszczenia opłaty rocznej, w przypadkach gdy jest wymagana;

cofnięcia lub wygaśnięcia decyzji związanych z gospodarką odpadami;

stwierdzenia trwałego zaprzestania wykonywania przez podmiot działalności wymagającej wpisu do rejestru;

Jeżeli podmiot prowadzi działalność objętą obowiązkiem wpisu do rejestru w więcej niż jednym zakresie, a przesłanki, o których mowa w ust. 1, dotyczą tylko niektórych zakresów działalności, a podmiot nie wystąpił z wnioskiem, o którym mowa w art. 59 lub 60, marszałek województwa dokonuje z urzędu, w drodze decyzji, zmiany wpisu do rejestru w odpowiednim zakresie.

Dział V

Ewidencja odpadów i sprawozdawczość

Rozdział 1

Ewidencja odpadów

Art. 66.

1.

Posiadacz odpadów jest obowiązany do prowadzenia na bieżąco ich ilościowej i jakościowej ewidencji zgodnie z katalogiem odpadów określonym w przepisach wydanych na podstawie art. 4 ust. 3, zwaną dalej „ewidencją odpadów”.

Obowiązek prowadzenia ewidencji odpadów nie dotyczy:

wytwórców:

odpadów komunalnych,

w przypadku posiadaczy odpadów:

karty przekazania odpadów,

karty ewidencji odpadów,

karty ewidencji komunalnych osadów ściekowych,

karty ewidencji pojazdów wycofanych z eksploatacji;

w przypadku sprzedawcy odpadów i pośrednika w obrocie odpadami, niebędących posiadaczami odpadów – karty ewidencji odpadów niebezpiecznych.

W przypadku posiadacza odpadów przekazującego odpady do składowania oraz zarządzającego składowiskiem odpadów ewidencja odpadów obejmuje dodatkowo dokumenty, o których mowa w dziale VIII w rozdziale 1:

podstawową charakterystykę odpadów;

wyniki testów zgodności.

miejsce przeznaczenia odpadów – w przypadku wytwórcy odpadów;

sposoby gospodarowania odpadami, a także dane o ich pochodzeniu – w przypadku posiadacza odpadów prowadzącego przetwarzanie odpadów;

miejsce pochodzenia odpadów oraz odpowiednio: miejsce przeznaczenia, częstotliwość zbierania odpadów, sposób transportu oraz przewidywaną metodę przetwarzania odpadów.

4.

Karta ewidencji odpadów niebezpiecznych zawiera następujące informacje:

imię i nazwisko lub nazwę posiadacza odpadów przekazującego odpady oraz adres jego zamieszkania lub siedziby;

oznaczenie rodzaju i ilości odpadów.

Minister właściwy do spraw środowiska wydaje rozporządzenie, o którym mowa w ust. 1, kierując się potrzebą ujednolicenia dokumentów ewidencji odpadów oraz potrzebą zapewnienia ilościowej i jakościowej kontroli:

odpadów wytwarzanych, zbieranych i poddawanych przetwarzaniu;

obrotu odpadami ze szczególnym uwzględnieniem wymagań określonych w art. 67 ust. 3 pkt 4 oraz art. 89.

Art. 69.

1.

Kartę przekazania odpadów sporządza posiadacz odpadów, który przekazuje odpady.

Kartę przekazania odpadów sporządza się w odpowiedniej liczbie egzemplarzy – po jednym dla każdego z posiadaczy odpadów, który przejmuje odpady.

Posiadacz odpadów, który przejmuje odpady od innego posiadacza, jest obowiązany potwierdzić przejęcie odpadów na karcie przekazania odpadów wypełnionej przez posiadacza, który przekazuje te odpady, niezwłocznie po jej otrzymaniu.

Dopuszcza się niesporządzanie karty przekazania odpadów, jeżeli jeden z posiadaczy odpadów nie jest objęty obowiązkiem prowadzenia ewidencji odpadów.

Dopuszcza się sporządzanie zbiorczej karty przekazania odpadów, obejmującej odpady danego rodzaju przekazywane łącznie w okresie miesiąca kalendarzowego, za pośrednictwem tego samego transportującego odpady wykonującego usługę transportu odpadów temu samemu posiadaczowi odpadów.

Zbiorczą kartę przekazania odpadów sporządza się niezwłocznie po zakończeniu miesiąca, którego dotyczy.

Art. 70.

1.

Posiadacz odpadów prowadzi kartę ewidencji odpadów dla każdego rodzaju odpadów odrębnie, z tym że:

dla komunalnych osadów ściekowych stosowanych w celach, o których mowa w art. 96 ust. 1 – wytwórca tych osadów prowadzi kartę ewidencji komunalnych osadów ściekowych;

dla zużytego sprzętu elektrycznego i elektronicznego – przedsiębiorca prowadzący zakład przetwarzania, o którym mowa w ustawie z dnia 29 lipca 2005 r. o zużytym sprzęcie elektrycznym i elektronicznym, prowadzi kartę ewidencji zużytego sprzętu elektrycznego i elektronicznego;

dla pojazdów wycofanych z eksploatacji – przedsiębiorca prowadzący stację demontażu lub punkt zbierania pojazdów, o których mowa w ustawie z dnia 20 stycznia 2005 r. o recyklingu pojazdów wycofanych z eksploatacji, prowadzi kartę ewidencji pojazdów wycofanych z eksploatacji.

Wpisów do kart ewidencji odpadów, o których mowa w art. 67 ust. 1, dokonuje się niezwłocznie po zakończeniu miesiąca, którego dotyczą.

Art. 71.

Uproszczoną ewidencję odpadów z zastosowaniem jedynie karty przekazania odpadów prowadzą:

podmioty, które:

transportujący odpady wykonujący wyłącznie usługę transportu odpadów.

Posiadacz odpadów jest obowiązany do udostępniania dokumentów ewidencji odpadów na żądanie organów uprawnionych do przeprowadzania kontroli.

Marszałek województwa właściwy ze względu na miejsce odbierania odpadów komunalnych, wytwarzania, przetwarzania odpadów albo miejsce zamieszkania lub siedzibę transportującego odpady wykonującego usługę transportu odpadów, w drodze decyzji, zobowiązuje posiadacza odpadów do przedłożenia dokumentów ewidencji odpadów, w przypadku gdy sprawozdanie, o którym mowa w art. 73 i art. 75, budzi wątpliwości co do prawidłowości wypełnienia lub gdy jest to niezbędne do prowadzenia innych postępowań z zakresu ochrony środowiska należących do jego właściwości.

Rozdział 2

eksporter i dokonujący wewnątrzwspólnotowej dostawy produktów w opakowaniach;

dane identyfikujące podmiot:

numer rejestrowy,

numer REGON, o ile posiada;

w zakresie opakowań i odpadów opakowaniowych informacje o:

masie wytworzonych i przywiezionych z zagranicy opakowań według rodzajów materiałów, z jakich zostały wykonane, w tym:

o opakowaniach wielokrotnego użytku,

wysokości należnej opłaty produktowej, obliczonej oddzielnie, z podziałem na poszczególne rodzaje opakowań – w przypadku nieosiągnięcia wymaganego poziomu odzysku lub recyklingu,

w zakresie produktów wymienionych w załączniku nr 3 do ustawy z dnia 11 maja 2001 r. o obowiązkach przedsiębiorców w zakresie gospodarowania niektórymi odpadami oraz o opłacie produktowej, z podziałem na określone w tym załączniku rodzaje i symbole, informacje o:

masie produktów wprowadzonych na terytorium kraju,

masie poddanych odzyskowi i recyklingowi odpadów poużytkowych,

informacje o:

ilości i masie sprzętu elektrycznego i elektronicznego wprowadzonego do obrotu na terytorium kraju, z podziałem na grupy i rodzaje sprzętu, określone w załączniku nr 1 do ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o zużytym sprzęcie elektrycznym i elektronicznym,

masie zużytego sprzętu elektrycznego i elektronicznego zebranego, poddanego przetwarzaniu w rozumieniu ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o zużytym sprzęcie elektrycznym i elektronicznym, odzyskowi, w tym recyklingowi oraz unieszkodliwianiu,

numer REGON, o ile posiada,

adresy zakładów przetwarzania,

informację o zdolnościach przetwórczych zakładów przetwarzania,

wskazanie, na jaki okres zawarto umowy z prowadzącymi zakłady przetwarzania,

w przypadku zużytych baterii przenośnych i zużytych akumulatorów przenośnych:

informacje o wysokości należnej opłaty produktowej – w przypadku nieosiągnięcia wymaganych poziomów zbierania zużytych baterii przenośnych i zużytych akumulatorów przenośnych.

Art. 74.

1.

W przypadku gdy:

– wykonuje odpowiednio organizacja odzysku albo organizacja odzysku sprzętu elektrycznego i elektronicznego, roczne sprawozdanie, o którym mowa w art. 73 ust. 1, w zakresie realizacji tych obowiązków sporządza ta organizacja.

wytwórca:

odpadów obowiązany do posiadania pozwolenia zintegrowanego lub pozwolenia na wytwarzanie odpadów,

komunalnych osadów ściekowych;

prowadzący działalność polegającą na gospodarowaniu odpadami, z wyłączeniem prowadzącego odbieranie odpadów komunalnych, w zakresie:

zbierania odpadów,

przetwarzania odpadów

– obowiązany do prowadzenia ewidencji odpadów;

dane identyfikujące podmiot, o którym mowa w ust. 1:

numer rejestrowy,

masie i rodzajach odpadów,

sposobie gospodarowania odpadami, o ile podmiot gospodaruje odpadami,

instalacjach i urządzeniach służących do przetwarzania tych odpadów, o ile podmiot przetwarza odpady,

składzie i właściwościach komunalnych osadów ściekowych,

rodzaju przeprowadzonej obróbki,

miejscu stosowania komunalnych osadów ściekowych,

celu stosowania komunalnych osadów ściekowych;

masie odpadów poddanych unieszkodliwianiu lub przekazanych do unieszkodliwiania,

przedsiębiorcach, którym przekazano odpady do unieszkodliwiania, z podaniem firmy przedsiębiorcy, oznaczenia jego siedziby i adresu,

wynikach próby strzępienia,

masie zużytego sprzętu elektrycznego i elektronicznego, zebranego i przekazanego do prowadzącego zakład przetwarzania,

adresach punktów zbierania zużytego sprzętu elektrycznego i elektronicznego;

masie zużytego sprzętu elektrycznego i elektronicznego przyjętego przez prowadzącego zakład przetwarzania zużytego sprzętu, wraz z podaniem numeru i nazwy grupy oraz numeru i nazwy rodzaju sprzętu, z którego powstał ten zużyty sprzęt określonych w załączniku nr 1 do tej ustawy,

rodzaju i masie odpadów powstałych z przetworzenia zużytego sprzętu elektrycznego i elektronicznego, przekazanych prowadzącemu działalność w zakresie recyklingu, innych niż recykling procesów odzysku lub unieszkodliwiania oraz masie sprzętu i części składowych sprzętu, przekazanych do ponownego użycia,

adresie zakładu przetwarzania zużytego sprzętu elektrycznego i elektronicznego;

w przypadku prowadzącego działalność w zakresie zbierania zużytych baterii lub zużytych akumulatorów – informacje o masie zebranych zużytych baterii przenośnych i zużytych akumulatorów przenośnych, ogółem

osiągniętych poziomach recyklingu.

Minister właściwy do spraw środowiska określi, w drodze rozporządzenia, wzory formularzy sprawozdań, o których mowa w art. 73 i art. 75, mając na uwadze potrzebę zróżnicowania treści sprawozdań w zależności od rodzaju działalności prowadzonej przez podmiot, ułatwienia przekazywania danych do marszałka województwa oraz konieczność sprawnego i terminowego wprowadzania informacji do Bazy danych o produktach i opakowaniach oraz o gospodarce odpadami.

Art. 77.

1.

Marszałek województwa weryfikuje informacje zawarte w sprawozdaniach, o których mowa w art. 73 i art. 75, za poprzedni rok kalendarzowy, w terminie do dnia 30 września następnego roku, z tym że w zakresie sprawozdania, o którym mowa w art. 73 ust. 2 pkt 6 oraz art. 75 ust. 2 pkt 9 i 10 – w terminie do dnia 15 kwietnia następnego roku.

Jeżeli z weryfikacji, o której mowa w ust. 1, wynika, że informacje zawarte w sprawozdaniu są niezgodne ze stanem faktycznym, marszałek województwa wzywa na piśmie do korekty sprawozdania, określając termin przekazania korekty nie dłuższy niż 14 dni od dnia otrzymania wezwania.

Przepis art. 76 ust. 2 stosuje się odpowiednio.

Zarządzający składowiskiem odpadów, a w przypadku jego braku władający powierzchnią ziemi, przechowuje dokumenty, o których mowa w ust. 1, do czasu zamknięcia składowiska odpadów.

Zarządzający składowiskiem odpadów przekazuje dokumenty, na podstawie których sporządzono roczne sprawozdanie o wytwarzanych odpadach i o gospodarowaniu odpadami, następnemu zarządzającemu składowiskiem odpadów lub władającemu powierzchnią ziemi.

Dział VI

Art. 79.

1.

Tworzy się Bazę danych o produktach i opakowaniach oraz o gospodarce odpadami, zwaną dalej „BDO”.

W BDO gromadzi się informacje o:

wprowadzanych na terytorium kraju opakowaniach, produktach w opakowaniach, w podziale na poszczególne rodzaje opakowań, oraz odpadach z nich powstających;

wprowadzanych na terytorium kraju olejach smarowych, oponach oraz o odpadach z nich powstających;

wprowadzanych pojazdach, zużytym sprzęcie elektrycznym i elektronicznym, bateriach i akumulatorach oraz o odpadach z nich powstających;

osiągniętych poziomach:

odzysku i recyklingu odpadów powstałych z opakowań i produktów, o których mowa w pkt 1 i 2,

odzysku i recyklingu pojazdów,

zbierania zużytych baterii i zużytych akumulatorów;

rodzajach i ilości wytwarzanych odpadów oraz ich wytwórcach;

ilości i jakości komunalnych osadów ściekowych, ich wytwórcach, miejscach zastosowania i podmiotach władających powierzchnią ziemi, na której te osady zostały zastosowane;

rodzaju i ilości odpadów poddanych przetwarzaniu i zastosowanych procesach przetwarzania;

decyzjach z zakresu gospodarki odpadami, z uwzględnieniem pozwoleń na wytwarzanie odpadów i pozwoleń zintegrowanych, decyzji zatwierdzających program gospodarowania odpadami wydobywczymi oraz zezwoleń na prowadzenie obiektu unieszkodliwiania odpadów wydobywczych;

innych niż wymienione w pkt 8 decyzjach wydawanych na podstawie niniejszej ustawy;

przepływie środków finansowych z opłat produktowych, recyklingowych i depozytowych;

składowiskach odpadów, z podziałem na składowiska w fazie eksploatacyjnej i poeksploatacyjnej, w tym informacje o zamkniętych składowiskach odpadów w trakcie monitoringu, zamkniętych składowiskach odpadów, dla których został zakończony monitoring, z podaniem współrzędnych położenia granic obszaru składowiska określonych w państwowym systemie odniesień przestrzennych oraz rodzajów składowanych odpadów, ze szczególnym uwzględnieniem składowisk odpadów, na których są składowane odpady zawierające azbest lub wydzielonych części na terenie składowisk zaliczonych do składowisk innych niż niebezpieczne i obojętne, przeznaczonych do składowania wyłącznie odpadów zawierających azbest;

poszczególnych rodzajach instalacji do zagospodarowania odpadów wraz z podaniem ich położenia granic obszaru składowiska określonych w państwowym systemie odniesień przestrzennych, mocy przerobowych i rodzaju stosowanej technologii oraz ilości i rodzajów odpadów przetwarzanych w tych instalacjach;

podmiotach odbierających odpady komunalne od właścicieli nieruchomości wraz z informacjami o ilości odebranych odpadów komunalnych, z podziałem na odbierane selektywnie i zmieszane, z wyodrębnieniem odpadów komunalnych ulegających biodegradacji;

BDO zawiera także informacje objęte rejestrem.

Art. 80.

1.

Marszałek województwa:

prowadzi i aktualizuje BDO, w tym rejestr;

zbiera, przetwarza, przechowuje i zabezpiecza przed utratą dane i informacje gromadzone w BDO;

odrębnych przepisów ustawowych o umieszczaniu informacji w BDO.

Marszałek województwa zamieszcza w BDO kopie ostatecznych decyzji w zakresie gospodarki odpadami, o których mowa w art. 79 ust. 2.

Organy właściwe do wydawania decyzji w zakresie gospodarki odpadami oraz innych decyzji wydawanych na podstawie niniejszej ustawy przekazują do właściwego marszałka województwa – w terminie nie dłuższym niż 30 dni od dnia, w którym decyzja stała się ostateczna – kopie ostatecznych decyzji w formie dokumentu elektronicznego w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 17 lutego 2005 r. o informatyzacji działalności podmiotów realizujących zadania publiczne – w celu umieszczenia ich w BDO.

Właściwym marszałkiem województwa, o którym mowa w ust. 4, jest marszałek tego województwa, na obszarze którego znajduje się obszar właściwości organu, który wydał decyzję w I instancji.

Art. 81.

1.

Administratorem BDO jest minister właściwy do spraw środowiska lub wyznaczony przez niego podmiot.

Administrator koordynuje realizację zadań określonych w art. 80 ust. 1.

Zadania administratora BDO są finansowane ze środków budżetu państwa z części pozostającej w dyspozycji ministra właściwego do spraw środowiska.

Art. 83.

1.

Dostęp do BDO posiadają:

minister właściwy do spraw środowiska,

administrator, jeżeli nie jest nim minister właściwy do spraw środowiska,

Główny Geodeta Kraju,

marszałek województwa,

wojewoda,

starosta,

wójt, burmistrz lub prezydent miasta,

organy Inspekcji Ochrony Środowiska,

organy Państwowej Inspekcji Sanitarnej,

zarząd związku międzygminnego utworzonego w celu realizacji zadań z zakresu gospodarki odpadami komunalnymi

– zwani dalej „użytkownikami”, z tym że dostęp do rejestru odbywa się zgodnie z art. 49 ust. 7.

Użytkownicy posiadają uprawnienia do nieodpłatnego dostępu do BDO w zakresie związanym z ich kompetencjami i zadaniami.

adres strony internetowej rejestru umożliwiającej dostęp do indywidualnego konta w BDO,

sposób prowadzenia BDO,

szczegółowy zakres informacji objęty obowiązkiem gromadzenia w BDO,

zakres uprawnień dla poszczególnych użytkowników

– mając na uwadze zapewnienie sprawnego funkcjonowania BDO, ujednolicenia systemu gromadzenia i przetwarzania informacji zgodnie z wymaganiami informatyzacji działalności podmiotów realizujących zadania publiczne, a także zakres zadań publicznych realizowanych przez użytkowników.

Dział VII

Szczególne zasady gospodarowania niektórymi rodzajami odpadów

Rozdział 1

PCB oraz odpady zawierające PCB

Art. 85.

Zakazuje się odzysku PCB.

Art. 86.

1.

Odpady zawierające PCB mogą być przetwarzane tylko po usunięciu z tych odpadów PCB, z zastrzeżeniem ust. 2.

Jeżeli usunięcie PCB z odpadów jest niemożliwe, do unieszkodliwiania odpadów zawierających PCB stosuje się przepisy dotyczące unieszkodliwiania PCB.

Art. 87.

1. PCB unieszkodliwia się przez spalanie w spalarni odpadów.

Dopuszcza się również unieszkodliwianie PCB w procesach unieszkodliwiania D8, D9, D12 i D15, wymienionych w załączniku nr 2 do ustawy, jeżeli zastosowana w tych procesach technika zapewnia bezpieczne dla środowiska oraz dla życia i zdrowia ludzi unieszkodliwianie PCB.

Art. 89.

W karcie ewidencji odpadów zamieszcza się informacje o zawartości PCB w odpadach.

Rozdział 2

Oleje odpadowe

Art. 90.

1.

Oleje odpadowe zbiera się osobno, o ile jest to technicznie wykonalne.

W przypadkach gdy jest to technicznie wykonalne i opłacalne ekonomicznie oleje odpadowe o różnych cechach nie powinny być mieszane, jeżeli mieszanie stanowi przeszkodę w ich przetworzeniu.

Zakaz ten dotyczy także mieszania olejów odpadowych z innymi odpadami lub substancjami.

Przez regenerację, o której mowa w ust. 2 – 4, rozumie się jakikolwiek proces recyklingu, w którym w wyniku rafinacji olejów odpadowych mogą zostać wyprodukowane oleje bazowe, w szczególności przez usunięcie znajdujących się w olejach odpadowych zanieczyszczeń, produktów reakcji utleniania i dodatków.

Szczegółowy sposób postępowania z olejami odpadowymi określają przepisy wydane na podstawie art. 33 ust. 2.

Art. 93.

Zakazuje się zrzutu olejów odpadowych do wód, gleby lub ziemi.

Rozdział 3

Odpady medyczne i odpady weterynaryjne

Art. 94.

1.

Zakazuje się odzysku odpadów medycznych i odpadów weterynaryjnych, z wyjątkiem rodzajów odpadów określonych w przepisach wydanych na podstawie ust. 2.

Minister właściwy do spraw zdrowia w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw środowiska oraz właściwym do spraw rolnictwa określi, w drodze rozporządzenia, rodzaje odpadów medycznych i odpadów weterynaryjnych, których odzysk jest dopuszczalny, kierując się brakiem zagrożeń stwarzanych przez niektóre odpady medyczne i odpady weterynaryjne oraz możliwościami poddania ich odzyskowi.

Posiadacz odpadów medycznych lub odpadów weterynaryjnych unieszkodliwiający te odpady jest obowiązany do prowadzenia procesów unieszkodliwiania oraz do ich monitoringu, z uwzględnieniem właściwości odpadów i charakteru procesu oraz zgodnie z wymaganiami i sposobami prowadzenia unieszkodliwiania odpadów określonymi w przepisach wydanych na podstawie ust. 7.

Przed wydaniem zezwolenia na przetwarzanie zakaźnych odpadów medycznych lub zakaźnych odpadów weterynaryjnych polegającego na unieszkodliwianiu tych odpadów właściwy organ wydający zezwolenie występuje do Głównego Inspektora Sanitarnego o zgodę na dopuszczenie funkcjonowania instalacji lub urządzenia do unieszkodliwiania tych odpadów, przedkładając kopię wniosku wraz z załącznikami.

Do zgody stosuje się art. 106 Kodeksu postępowania administracyjnego.

Główny Inspektor Sanitarny w zgodzie na dopuszczenie do funkcjonowania instalacji lub urządzenia do unieszkodliwiania zakaźnych odpadów medycznych lub zakaźnych odpadów weterynaryjnych określa:

rodzaj i typ (model) instalacji lub urządzenia;

wymagania dotyczące pojemników lub worków, w których odpady będą unieszkodliwiane w danym rodzaju i typie (modelu) instalacji lub urządzenia;

masę unieszkodliwianych odpadów w okresie roku.

Posiadacz zakaźnych odpadów medycznych lub zakaźnych odpadów weterynaryjnych we wniosku o wydanie zezwolenia na przetwarzanie polegającego na unieszkodliwianiu tych odpadów podaje dodatkowo informacje dotyczące:

danych technicznych instalacji lub urządzenia, wraz ze wskazaniem rodzaju i typu (modelu) instalacji lub urządzenia, oraz nazwy i adresu lub siedziby producenta;

dokładnego opisu procesu unieszkodliwiania z wyszczególnieniem wszystkich jego etapów;

masy unieszkodliwianych odpadów w okresie roku.

oryginały wyników badań mikrobiologicznych procesu unieszkodliwiania w danej instalacji lub urządzeniu z podaniem dokładnego opisu użytej metody badania lub kopie tych wyników potwierdzone za zgodność z oryginałem;

instrukcję obsługi instalacji lub urządzenia uwzględniającą wymagania dotyczące przeglądu technicznego.

Rozdział 4

Komunalne osady ściekowe

Art. 96.

1.

Odzysk polegający na stosowaniu komunalnych osadów ściekowych:

Komunalne osady ściekowe mogą być przekazywane do stosowania władającemu powierzchnią ziemi wyłącznie przez wytwórcę tych osadów.

Odpowiedzialność za prawidłowe stosowanie komunalnych osadów ściekowych w celach, o których mowa w ust. 1 pkt 1 – 3, spoczywa na wytwórcy tych osadów.

Wytwórca komunalnych osadów ściekowych jest obowiązany do przekazywania, wraz z tymi osadami, władającemu powierzchnią ziemi, na której komunalne osady ściekowe mają być stosowane, informacji o dawkach tego osadu, które mogą być stosowane na poszczególnych gruntach, oraz wyników badań, o których mowa w ust. 6.

Zakazuje się stosowania komunalnych osadów ściekowych:

na obszarach parków narodowych i rezerwatów przyrody;

Rozdział 5

Art. 97.

Zakazuje się unieszkodliwiania, polegającego na odprowadzaniu do morza, w tym lokowania na dnie morza, odpadów pochodzących z procesów wytwarzania dwutlenku tytanu oraz z przetwarzania tych odpadów.

Art. 98.

1.

Posiadacz odpadów pochodzących z procesów wytwarzania dwutlenku tytanu oraz z przetwarzania tych odpadów, ubiegający się o zezwolenie na przetwarzanie odpadów polegające na unieszkodliwianiu tych odpadów przez ich składowanie, jest obowiązany do podania we wniosku o wydanie tego zezwolenia informacji dotyczących:

toksyczności, trwałości fizycznej, chemicznej i biologicznej odpadów;

Art. 99.

1.

Posiadacz odpadów pochodzących z procesów wytwarzania dwutlenku tytanu oraz z przetwarzania tych odpadów jest obowiązany w sprawozdaniu o wytwarzanych odpadach i o gospodarowaniu odpadami, o którym mowa w art. 75, zamieścić informację o ilości siarczanów lub chlorków w odpadach przypadających na Mg wyprodukowanego dwutlenku tytanu.

W procesie siarczanowym wytwarzania dwutlenku tytanu ilość wytwarzanych odpadów w przeliczeniu na tonę wyprodukowanego dwutlenku tytanu nie może przekraczać 5,0 Mg siarczanów.

Rozdział 6

Odpady z wypadków

przedsięwzięć i zdarzeń na terenach zamkniętych  regionalny dyrektor ochrony środowiska;

odpadów z wypadków powodujących zanieczyszczenie morza  dyrektor urzędu morskiego właściwy ze względu na miejsce powstania odpadów.

konieczne jest natychmiastowe zagospodarowanie tych odpadów ze względu na zagrożenie życia lub zdrowia ludzi, lub możliwość zaistnienia nieodwracalnych szkód w środowisku.

W przypadku braku możliwości ustalenia sprawcy wypadku albo bezskuteczności egzekucji wobec sprawcy wypadku koszty gospodarowania odpadami z wypadków, z wyjątkiem kosztów gospodarowania odpadami z wypadków powodujących zanieczyszczenie morza, są pokrywane, na wniosek odpowiednio starosty lub regionalnego dyrektora ochrony środowiska, ze środków finansowych wojewódzkiego funduszu ochrony środowiska i gospodarki wodnej.

Dział VIII

Wymagania dotyczące prowadzenia procesów przetwarzania odpadów

Rozdział 1

Składowanie odpadów

Art. 102.

1.

Odpady składuje się:

na składowisku odpadów;

w podziemnym składowisku odpadów, o którym mowa w ustawie z dnia 9 czerwca 2011 r.

– Prawo geologiczne i górnicze;

w obiekcie unieszkodliwiania odpadów wydobywczych, o którym mowa

Wyróżnia się następujące typy składowisk odpadów:

składowisko odpadów niebezpiecznych;

składowisko odpadów obojętnych;

Art. 103.

1.

Zakazuje się magazynowania odpadów na składowisku odpadów.

Zakazuje się zbierania lub przetwarzania odpadów na składowisku odpadów w inny sposób niż składowanie odpadów, z wyjątkiem przypadków określonych w przepisach wydanych na podstawie art. 123 ust. 6.

Wydzielone części składowiska odpadów, o których mowa w ust. 2, muszą spełniać wymagania określone dla składowiska odpadów niebezpiecznych.

odpady komunalne;

odpady inne niż niebezpieczne i obojętne;

spełniają kryteria dopuszczenia odpadów do składowania na składowisku odpadów, określone w przepisach wydanych na podstawie art. 117.

Podstawowa charakterystyka odpadów zawiera:

informacje podstawowe:

rodzaj odpadów,

oświadczenie o braku wśród odpadów kierowanych na składowisko odpadów, odpadów objętych zakazem składowania wymienionych w art. 121 ust. 1,

wykaz właściwości, o których mowa w załączniku nr 3 do ustawy, w odniesieniu do odpadów, które mogą zostać przekwalifikowane na odpady inne niż niebezpieczne zgodnie z art. 7 i art. 8,

podanie częstotliwości przeprowadzania testów zgodności;

zachowania środków ostrożności na składowisku odpadów.

W przypadku gdy wydano pozwolenie zintegrowane albo pozwolenie na wytwarzanie odpadów, które zawiera wszystkie informacje, o których mowa w ust. 2, nie sporządza się podstawowej charakterystyki odpadów.

dla których wszelkie informacje niezbędne do sporządzenia podstawowej charakterystyki są znane i uzasadnione, zgodnie z wymaganiami dotyczącymi składowania odpadów, określonymi w decyzjach właściwych organów,

dla których wykonywanie badań jest niepraktyczne lub dla których testy zgodności nie mogą zostać wykonane ze względów technicznych lub właściwe metody badań poszczególnych kryteriów dopuszczania, o których mowa w przepisach wydanych na podstawie art. 117, są niedostępne,

komunalnych

– o ile pochodzą od jednego wytwórcy odpadów i stanowią jeden strumień odpadów.

W przypadku odpadów komunalnych, za jeden strumień odpadów uznaje się odpady pochodzące z jednego regionu gospodarki odpadami komunalnymi.

W przypadku, o którym mowa w ust. 5 pkt 3, odpady mogą być dopuszczone do składowania na składowisku odpadów danego typu, jeżeli wytwórca lub posiadacz odpadów odpowiedzialny za ich zagospodarowanie przekaże uzasadnienie w tym zakresie zarządzającemu składowiskiem odpadów, odpowiednio je dokumentując.

Art. 110.

1.

Podstawowa charakterystyka odpadów dla odpadów wytwarzanych regularnie zawiera informacje, o których mowa w art. 109 ust. 2, oraz wskazuje:

zmiany mogące wystąpić w składzie odpadów;

zmiany cech charakterystycznych odpadów;

podatność odpadów na wymywanie ustalane podczas testu wymywania przeprowadzonego dodatkowo na partii odpadów, o ile test jest uzasadniony;

główne zmieniające się właściwości odpadów.

Jeżeli w instalacji wprowadzono zmiany związane z zastosowaniem innych surowców, materiałów lub zmiany powodujące zmniejszenie albo zwiększenie negatywnego oddziaływania na środowisko, sporządza się nową podstawową charakterystykę odpadów.

Art. 111.

1.

Dla każdej partii odpadów wytwarzanych nieregularnie przed ich skierowaniem na składowisko odpadów sporządza się odrębną podstawową charakterystykę odpadów.

Przez odpady wytwarzane nieregularnie rozumie się odpady powstające w instalacjach i procesach różnego rodzaju lub odpady, których skład nie może zostać jednoznacznie scharakteryzowany, w szczególności odpady powstające wskutek wstępnego przetwarzania, mieszania lub innych działań powodujących zmianę charakteru lub składu tych odpadów.

Art. 112.

1.

Odpady wytwarzane regularnie, kierowane na składowisko odpadów danego typu, poddaje się testowi zgodności, podczas którego sprawdza się dopuszczalne graniczne wartości wymywania oraz wybrane parametry charakterystyczne dla danego rodzaju odpadów.

Test zgodności przeprowadza się:

co najmniej raz na 12 miesięcy lub częściej, jeżeli wynika to z podstawowej charakterystyki odpadów;

w przypadku zmian w procesie produkcji, w szczególności dotyczących zmiany użytych surowców lub materiałów.

W przypadku braku zgodności wyniku testu zgodności z informacjami zawartymi w podstawowej charakterystyce odpadów sporządza się nową podstawową charakterystykę odpadów.

Testu zgodności nie przeprowadza się dla odpadów, o których mowa w art. 109 ust. 5.

Art. 113.

1.

Podstawową charakterystykę odpadów oraz testy zgodności wytwórca lub posiadacz odpadów odpowiedzialny za gospodarowanie odpadami przekazuje zarządzającemu składowiskiem odpadów, przed przekazaniem odpadów na składowisko odpadów.

Zarządzający składowiskiem odpadów dokonuje weryfikacji odpadów, która polega na:

oględzinach przed i po rozładunku odpadów;

sprawdzeniu zgodności przyjmowanych odpadów z informacjami zawartymi w podstawowej charakterystyce odpadów.

Weryfikacja odpadów może być przeprowadzana w miejscu ich wytwarzania, jeżeli są one składowane na składowisku odpadów zarządzanym przez ich wytwórcę.

Art. 114.

1.

Zarządzający składowiskiem odpadów pobiera próbki odpadów dostarczonych do składowania na składowisku odpadów co najmniej raz w miesiącu i przechowuje je przez okres co najmniej miesiąca.

Próbek nie pobiera się w przypadku odpadów, o których mowa w art. 109 ust.

5.

Art. 115.

1.

Zarządzający składowiskiem odpadów, a w przypadku jego braku władający powierzchnią ziemi, przechowuje do czasu zamknięcia składowiska odpadów podstawową charakterystykę odpadów oraz wyniki testów zgodności.

dopuszczalne graniczne wartości wymywania;

parametry charakterystyczne dla danego rodzaju odpadów.

odpady obojętne, dla których podstawową charakterystykę odpadów sporządza się bez przeprowadzania badań, o których mowa w art. 109 ust. 2 pkt 1 lit. h,

– kierując się właściwościami odpadów i potrzebą zapewnienia właściwego postępowania z odpadami na składowisku odpadów oraz uwzględniając rodzaje odpadów i zawartość w nich substancji organicznych.

Art. 118.

Zarządzający składowiskiem odpadów, przed przyjęciem odpadów do składowania na składowisku odpadów, jest obowiązany także:

ustalić masę przyjmowanych odpadów;

sprawdzić zgodność przyjmowanych odpadów z danymi zawartymi w karcie przekazania odpadów lub dokumentach wymaganych przy międzynarodowym przemieszczaniu odpadów.

Art. 119.

1.

Zarządzający składowiskiem odpadów odmawia przyjęcia odpadów do składowania na składowisku odpadów w przypadku stwierdzenia:

niezgodności przyjmowanych odpadów z informacjami zawartymi w podstawowej charakterystyce odpadów lub niedostarczenia testów zgodności, o ile są wymagane, niezwłocznie po ich przeprowadzeniu;

niezgodności przyjmowanych odpadów z decyzją zatwierdzającą instrukcję prowadzenia składowiska odpadów, instrukcją prowadzenia składowiska odpadów, pozwoleniem zintegrowanym lub zezwoleniem na przetwarzanie odpadów.

W przypadku przekazywania do składowania na składowisku odpadów, odpadów niezgodnych z dokumentami, o których mowa w ust. 1, zarządzający składowiskiem odpadów zawiadamia o tym niezwłocznie wojewódzkiego inspektora ochrony środowiska.

Art. 121.

1.

Zakazuje się składowania na składowisku odpadów następujących odpadów:

zakaźnych medycznych i zakaźnych weterynaryjnych;

powstających w wyniku badań naukowych i prac rozwojowych lub działalności dydaktycznej, które nie są zidentyfikowane lub są nowe i których oddziaływanie na środowisko jest nieznane;

palnych selektywnie zebranych;

ulegających biodegradacji selektywnie zebranych;

określonych w przepisach odrębnych.

Zakazuje się składowania odpadów w śródlądowych wodach powierzchniowych i podziemnych, w polskich obszarach morskich oraz w przypadkach określonych w przepisach odrębnych.

Art. 122.

1.

Okres przygotowania do budowy, budowy oraz prowadzenia składowiska odpadów obejmuje fazy:

przedeksploatacyjną – okres poprzedzający uzyskanie pierwszej ostatecznej decyzji zatwierdzającej instrukcję prowadzenia składowiska odpadów;

eksploatacyjną – okres od dnia uzyskania pierwszej ostatecznej decyzji zatwierdzającej instrukcję prowadzenia składowiska odpadów do dnia zakończenia rekultywacji składowiska odpadów;

poeksploatacyjną – okres 30 lat liczony od dnia zakończenia rekultywacji składowiska odpadów.

Dzień zakończenia rekultywacji składowiska odpadów jest równocześnie dniem zamknięcia tego składowiska.

Art. 123.

1.

Zarządzający składowiskiem odpadów posiada tytuł prawny do całej nieruchomości, na której znajduje się składowisko odpadów, wraz ze wszystkimi instalacjami i urządzeniami związanymi z prowadzeniem tego składowiska, w okresie obejmującym fazę eksploatacyjną i poeksploatacyjną.

Lokalizacja, budowa oraz prowadzenie składowiska odpadów musi spełniać wymagania zapewniające bezpieczne dla życia i zdrowia ludzi oraz dla środowiska składowanie odpadów, w szczególności wymagania zapobiegające zanieczyszczeniu wód powierzchniowych i podziemnych, gleby i ziemi oraz powietrza.

Prowadzenie składowiska odpadów obejmuje wszystkie działania podejmowane w fazie eksploatacyjnej i poeksploatacyjnej dotyczące funkcjonowania składowiska odpadów, w tym monitoring składowiska odpadów.

Składowisko odpadów prowadzi zarządzający składowiskiem odpadów.

Zarządzający składowiskiem odpadów jest obowiązany prowadzić monitoring składowiska odpadów w fazie przedeksploatacyjnej, eksploatacyjnej i poeksploatacyjnej.

Zarządzający składowiskiem odpadów jest obowiązany przekazywać wyniki monitoringu składowiska odpadów wojewódzkiemu inspektorowi ochrony środowiska w terminie do końca pierwszego kwartału następnego roku kalendarzowego po zakończeniu roku, którego te wyniki dotyczą.

szczegółowe wymagania dotyczące lokalizacji, budowy i prowadzenia składowiska odpadów, jakim odpowiadają poszczególne typy składowisk odpadów,

zakres, czas i częstotliwość oraz sposób i warunki prowadzenia monitoringu składowisk odpadów

– kierując się zależnościami między możliwością występowania zagrożeń dla życia i zdrowia ludzi oraz dla środowiska a lokalizacją, technicznymi parametrami i sposobem prowadzenia składowiska odpadów oraz uwzględniając zjawiska przyrodnicze i uwarunkowania geologiczne, a także systemy kontroli poszczególnych elementów środowiska.

Po wydaniu decyzji o wygaśnięciu lub cofnięciu decyzji zatwierdzającej instrukcję prowadzenia składowiska odpadów, jeżeli zarządzający składowiskiem odpadów usunął negatywne skutki w środowisku powstałe w wyniku prowadzonej działalności lub skutki takie nie wystąpiły, organ właściwy do wydania tej decyzji orzeka, na wniosek zarządzającego składowiskiem odpadów, o zwrocie ustanowionego zabezpieczenia.

Art. 125.

1.

Wyznaczenie lokalizacji składowiska odpadów wymaga zgody dyrektora regionalnego zarządu gospodarki wodnej w zakresie związanym z ochroną wód.

Wyznaczenie lokalizacji składowiska odpadów:

w pobliżu lotnisk – wymaga zgody organów administracji lotniczej;

w pobliżu obiektów zabytkowych lub na terenie, na którym znajdują się zabytki archeologiczne – wymaga zgody wojewódzkiego konserwatora zabytków;

w obszarze pasa nadbrzeżnego oraz portów i przystani morskich – wymaga zgody dyrektora urzędu morskiego.

3.

Organ właściwy do wydania dla składowiska odpadów decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu odmawia wydania decyzji w przypadku:

określonym w przepisach odrębnych.

Art. 126.

1.

Wniosek o wydanie pozwolenia na budowę składowiska odpadów, z zastrzeżeniem przepisów ustawy z dnia 7 lipca 1994 r.

– Prawo budowlane (Dz. U.

określenie rodzajów odpadów przewidzianych do składowania na składowisku odpadów;

określenie przewidywanej rocznej i całkowitej masy składowanych odpadów oraz pojemności składowiska odpadów i jego docelowej rzędnej (maksymalnej wysokości składowania);

opis terenu składowiska odpadów, w szczególności jego charakterystykę geologiczną i hydrogeologiczną;

plan dotyczący prowadzenia, w tym zarządzania i monitoringu składowiska odpadów;

wytyczne technicznego zamknięcia składowiska odpadów i kierunek jego rekultywacji;

określenie sposobów zapobiegania awariom i sposobów postępowania w przypadku ich wystąpienia.

Do wniosku o wydanie pozwolenia na budowę składowiska odpadów dołącza się oświadczenie o posiadanym tytule prawnym do dysponowania całą nieruchomością, na której będzie zlokalizowane składowisko odpadów wraz ze wszystkimi instalacjami i urządzeniami, związanymi z prowadzeniem tego składowiska odpadów, w okresie obejmującym fazę eksploatacyjną i poeksploatacyjną.

Wymagania, o których mowa w ust. 3, dotyczą:

typu składowiska odpadów;

warunków technicznych składowiska odpadów;

rodzaju odpadów przeznaczonych do składowania na składowisku odpadów;

rocznej i całkowitej masy odpadów dopuszczonych do składowania oraz pojemności składowiska odpadów i docelowej rzędnej (maksymalnej wysokości składowania);

sposobu prowadzenia składowiska odpadów;

sposobu gromadzenia, oczyszczania i odprowadzania odcieków;

sposobu, częstotliwości i czasu prowadzenia monitoringu składowiska odpadów;

sposobu postępowania w przypadku wystąpienia awarii;

wytycznych technicznego zamknięcia składowiska odpadów i kierunku jego rekultywacji.

Art. 127.

Zarządzający składowiskiem odpadów może rozpocząć działalność polegającą na prowadzeniu składowiska odpadów po uzyskaniu kolejno:

pozwolenia zintegrowanego albo zezwolenia na przetwarzanie odpadów;

pozwolenia na użytkowanie składowiska odpadów;

decyzji zatwierdzającej instrukcję prowadzenia składowiska odpadów.

Art. 128.

1.

Decyzję zatwierdzającą instrukcję prowadzenia składowiska odpadów wydaje, na wniosek zarządzającego składowiskiem, marszałek województwa, a w przypadku przedsięwzięć i zdarzeń na terenach zamkniętych – regionalny dyrektor ochrony środowiska.

Właściwość miejscową organu określa się według miejsca lokalizacji składowiska odpadów.

Wniosek o wydanie decyzji zatwierdzającej instrukcję prowadzenia składowiska odpadów zawiera:

informację o uzyskanym pozwoleniu na użytkowanie składowiska odpadów;

informację o proponowanej formie i wysokości zabezpieczenia roszczeń, o którym mowa w art. 124.

instrukcję prowadzenia składowiska odpadów;

Instrukcja prowadzenia składowiska odpadów obejmuje fazę eksploatacyjną oraz fazę poeksploatacyjną i zawiera:

określenie typu składowiska odpadów;

roczną i całkowitą masę odpadów dopuszczonych do składowania;

docelową rzędną (maksymalną wysokość składowania) i pojemność składowiska odpadów;

rodzaje odpadów, które mogą zostać użyte na tym składowisku odpadów, zamiast innych materiałów, w fazie eksploatacyjnej i poeksploatacyjnej, oraz sposób ich użycia;

określenie sposobu składowania poszczególnych rodzajów odpadów;

określenie rodzaju i grubości stosowanej warstwy izolacyjnej;

określenie godzin otwarcia składowiska odpadów;

określenie procedury przyjęcia odpadów na składowisko odpadów;

określenie sposobów i częstotliwości prowadzonych badań, o których mowa w art. 116;

inne działania prowadzone na składowisku odpadów dotyczące prowadzenia i nadzoru nad składowiskiem odpadów w celu zapewnienia jego prawidłowego funkcjonowania.

5.

Instrukcja prowadzenia składowiska odpadów stanowi załącznik do decyzji zatwierdzającej instrukcję prowadzenia składowiska odpadów.

6.

Zarządzający składowiskiem odpadów jest obowiązany posiadać instrukcję prowadzenia składowiska odpadów do czasu zakończenia fazy poeksploatacyjnej składowiska.

W decyzji zatwierdzającej instrukcję prowadzenia składowiska odpadów, właściwy organ, o którym mowa w art. 128 ust. 1, zatwierdza również wysokość i formę zabezpieczenia roszczeń, o którym mowa w art. 124.

Zarządzający składowiskiem odpadów jest obowiązany utrzymywać ustanowione zabezpieczenie roszczeń przez okres zarządzania przez niego składowiskiem odpadów.

Zarządzający składowiskiem odpadów, po wykonaniu obowiązków określonych w zgodzie na zamknięcie składowiska odpadów lub jego wydzielonej części albo w decyzji o zamknięciu składowiska odpadów lub jego wydzielonej części, może złożyć wniosek o zwrot ustanowionego zabezpieczenia roszczeń.

Art. 133.

Właściwy organ, o którym mowa w art. 128 ust. 1, odmawia, w drodze decyzji, zatwierdzenia instrukcji prowadzenia składowiska odpadów, w przypadku gdy:

sposób prowadzenia składowiska odpadów jest sprzeczny z pozwoleniem na budowę;

Art. 134.

1.

Zarządzający składowiskiem odpadów ponosi odpowiedzialność za całokształt działalności składowiska odpadów i jest obowiązany do realizacji wszystkich obowiązków wynikających z obowiązujących przepisów i decyzji, o których mowa

w art. 127.

Zmiany na składowisku odpadów, o których mowa w art. 128 ust. 4 pkt 2  7, 9  11 i 17, wymagają wydania decyzji zatwierdzającej nową instrukcję prowadzenia składowiska odpadów.

W decyzji zatwierdzającej nową instrukcję prowadzenia składowiska odpadów organ, o którym mowa w art. 128 ust. 1, orzeka o wygaśnięciu dotychczasowej decyzji zatwierdzającej instrukcję prowadzenia składowiska odpadów.

Z dniem rozpoczęcia przyjmowania odpadów na składowisko odpadów, zarządzający składowiskiem odpadów tworzy fundusz rekultywacyjny, na którym gromadzi środki pieniężne na realizację obowiązków związanych z zamknięciem, rekultywacją, nadzorem, w tym monitoringiem.

Środki są odprowadzane na fundusz w wysokości wystarczającej do pokrycia kosztów, o których mowa w ust. 1, z wyłączeniem kosztów budowy.

Fundusz rekultywacyjny może mieć formę odrębnego rachunku bankowego, rezerwy lub gwarancji bankowej.

Z dniem, gdy decyzja o wyrażeniu zgody na zamknięcie składowiska odpadów albo decyzja o zamknięciu składowiska odpadów stała się ostateczna, zarządzający składowiskiem odpadów może przeznaczyć środki zgromadzone na funduszu rekultywacyjnym na realizację obowiązków, o których mowa w ust. 2.

Funduszem rekultywacyjnym zarządza zarządzający składowiskiem odpadów.

Przepisy ust. 1 – 6 stosuje się do podmiotu zarządzającego gminnym składowiskiem odpadów, o którym mowa w art. 135.

W przypadku zmian obserwowanych parametrów wskazujących na możliwość wystąpienia lub powstanie zagrożeń dla życia lub zdrowia ludzi decyzje, o których mowa w ust. 1 i 2, wydaje państwowy wojewódzki inspektor sanitarny.

Art. 139.

1.

Wojewódzki inspektor ochrony środowiska wydaje decyzję o wstrzymaniu użytkowania składowiska odpadów w przypadku stwierdzenia:

W przypadku stwierdzenia niewykonania obowiązków wynikających z decyzji, o której mowa w art. 138 ust. 2, decyzję o wstrzymaniu użytkowania składowiska wydaje państwowy wojewódzki inspektor sanitarny.

Odpowiednio wojewódzki inspektor ochrony środowiska lub państwowy wojewódzki inspektor sanitarny, na wniosek zarządzającego składowiskiem odpadów, po stwierdzeniu, że ustały przyczyny wstrzymania użytkowania składowiska odpadów, wyraża, w drodze decyzji, zgodę na wznowienie użytkowania składowiska odpadów.

Zarządzający składowiskiem odpadów może wznowić użytkowanie składowiska odpadów z dniem, w którym decyzja stała się ostateczna.

Art. 140.

1.

Decyzja o wstrzymaniu użytkowania składowiska odpadów nie wyłącza odpowiedzialności zarządzającego składowiskiem odpadów za skutki zagrożeń dla środowiska oraz dla życia i zdrowia ludzi spowodowane niedopełnieniem obowiązków nałożonych na niego niniejszą ustawą lub określonych w decyzjach, o których mowa

Usunięcie przyczyn i skutków stwierdzonych zagrożeń dla środowiska oraz dla życia i zdrowia ludzi odbywa się na koszt zarządzającego składowiskiem odpadów.

Art. 141.

W przypadku wstrzymania użytkowania składowiska odpadów na okres dłuższy niż rok cofa się zezwolenie na przetwarzanie odpadów.

Art. 142.

1.

Dopuszcza się wydobywanie odpadów składowanych na składowisku odpadów.

Wydobywanie odpadów ze składowiska odpadów posiadającego instrukcję prowadzenia składowiska odpadów odbywa się na zasadach ustalonych w tej instrukcji.

W przypadku wydobywania odpadów ze składowiska odpadów instrukcja prowadzenia składowiska odpadów dodatkowo określa:

rodzaj i ilość odpadów przewidzianych do wydobycia;

techniczny sposób wydobywania odpadów;

sposób zapobiegania negatywnemu oddziaływaniu wydobywania odpadów na życie lub zdrowie ludzi oraz na środowisko;

opis oddziaływania planowanego wydobywania odpadów na środowisko;

a w przypadku zamkniętego składowiska odpadów lub jego części także opis działań rekultywacyjnych.

Art. 143.

1.

Wydobywanie odpadów:

z zamkniętego składowiska odpadów nieposiadającego instrukcji prowadzenia składowiska odpadów,

ze zwałowiska odpadów

– wymaga uzyskania zgody na wydobywanie odpadów.

Przez zwałowisko odpadów rozumie się miejsce składowania odpadów przemysłowych, dla którego nie było wymagane uzyskanie decyzji dotyczącej lokalizacji lub decyzji o pozwoleniu na budowę.

Zgoda na wydobywanie odpadów jest wydawana, w drodze decyzji, przez właściwy organ, o którym mowa w art. 128 ust. 1.

Wniosek o wydanie zgody na wydobywanie odpadów zawiera:

adres składowiska odpadów albo lokalizację zwałowiska odpadów, którego wniosek dotyczy.

Do wniosku zainteresowany wydobyciem odpadów dołącza ekspertyzę dotyczącą wydobywania odpadów, która obejmuje w szczególności:

rodzaj i szacunkową masę odpadów przewidzianych do wydobycia;

Zgoda na wydobywanie odpadów określa:

rodzaj i masę odpadów dopuszczonych do wydobycia;

techniczny sposób wydobywania odpadów;

Art. 144.

1.

Zakazane jest wydobywanie odpadów ze składowiska odpadów, na którym są składowane zmieszane odpady komunalne lub zmieszane odpady komunalne z innymi rodzajami odpadów.

Dopuszcza się wydobywanie odpadów, o których mowa w ust. 1, w przypadku rozbiórki składowiska odpadów, w tym zrekultywowanego składowiska odpadów, jeżeli:

w inny sposób nie można usunąć negatywnego oddziaływania składowiska odpadów na środowisko;

określenie technicznego sposobu zamknięcia składowiska odpadów lub jego wydzielonej części wraz z harmonogramem prac związanych z tym zamknięciem;

termin zakończenia rekultywacji składowiska odpadów lub jego wydzielonej części.

Jeżeli określenie technicznego sposobu zamknięcia składowiska odpadów lub jego wydzielonej części, lub określenie sposobu rekultywacji składowiska odpadów wraz z harmonogramem prac związanych z tym zamknięciem lub tą rekultywacją wymaga zmiany instrukcji prowadzenia składowiska odpadów, zarządzający składowiskiem odpadów jest obowiązany równocześnie z wnioskiem o wydanie zgody na zamknięcie składowiska odpadów lub jego wydzielonej części złożyć wniosek o zatwierdzenie nowej instrukcji prowadzenia składowiska odpadów.

określenie sposobu sprawowania nadzoru nad zrekultywowanym składowiskiem odpadów lub jego wydzieloną częścią, w tym monitoringu, oraz warunki wykonywania tego nadzoru.

Zarządzający składowiskiem odpadów zawiadamia właściwy organ, o którym mowa w art. 128 ust. 1, oraz wojewódzkiego inspektora ochrony środowiska o wykonaniu prac rekultywacyjnych określonych w decyzji o wyrażeniu zgody na zamknięcie składowiska odpadów.

Art. 147.

1.

W przypadku gdy zarządzający składowiskiem odpadów nie wystąpił z wnioskiem o wyrażenie zgody na zamknięcie składowiska odpadów lub jego wydzielonej części, a zachodzą następujące okoliczności:

pojemność składowiska odpadów, określona w zatwierdzonej instrukcji prowadzenia składowiska odpadów, została zapełniona

Art. 148.

1.

Decyzję o zamknięciu składowiska odpadów lub jego wydzielonej części i instrukcję prowadzenia składowiska odpadów wraz z decyzją zatwierdzającą tę instrukcję jest obowiązany wykonać zarządzający składowiskiem odpadów.

W przypadku gdy zarządzającego składowiskiem odpadów nie można zidentyfikować lub egzekucja okazała się bezskuteczna, obowiązanym do wykonania decyzji, o których mowa w ust. 1, jest wójt, burmistrz lub prezydent miasta, właściwy ze względu na lokalizację składowiska odpadów.

Władający powierzchnią ziemi jest obowiązany umożliwić wykonanie decyzji, o których mowa w ust. 1.

Przepis art. 146 ust. 2 stosuje się odpowiednio.

Art. 149.

1.

Koszty sporządzenia ekspertyzy dotyczącej zamknięcia składowiska odpadów lub jego wydzielonej części oraz nowej instrukcji prowadzenia składowiska odpadów, o których mowa w art. 147 ust. 1, ponosi zarządzający składowiskiem odpadów.

Na pokrycie kosztów związanych:

z zamknięciem składowiska odpadów lub jego wydzielonej części w przypadkach, o których mowa art. 148 ust. 2

Art. 150.

1.

Zmiana zarządzającego składowiskiem odpadów wymaga:

przeniesienia na podmiot zainteresowany przejęciem składowiska odpadów praw i obowiązków wynikających z decyzji zatwierdzającej instrukcję prowadzenia składowiska odpadów oraz odpowiednio z:

zezwolenia na przetwarzanie odpadów,

Warunkiem przejęcia składowiska odpadów jest ustanowienie zabezpieczenia roszczeń przez podmiot zainteresowany przejęciem składowiska odpadów oraz wyrażenie zgody przez:

podmiot zainteresowany przejęciem składowiska odpadów – na przyjęcie wszystkich praw i obowiązków zawartych w decyzjach, o których mowa w ust. 1 pkt 1;

zarządzającego dotychczas składowiskiem odpadów – na przejęcie składowiska odpadów przez podmiot, o którym mowa w pkt 1.

Przeniesienie praw i obowiązków następuje na wniosek podmiotu zainteresowanego przejęciem składowiska odpadów.

Przeniesienie praw i obowiązków lub odmowa przeniesienia praw i obowiązków następuje w drodze decyzji właściwego organu, o którym mowa w art. 128 ust. 1.

Z dniem uzyskania przez podmiot, o którym mowa w ust. 1, tytułu prawnego, środki zgromadzone na funduszu rekultywacyjnym przechodzą, z mocy prawa, na podmiot, który uzyskał decyzję o przeniesieniu praw i obowiązków.

W decyzji o przeniesieniu praw i obowiązków zatwierdza się wysokość i formę ustanowionego zabezpieczenia roszczeń.

Art. 152.

Zarządzający dotychczas składowiskiem odpadów może złożyć wniosek o zwrot ustanowionego zabezpieczenia roszczeń po uzyskaniu przez nowego zarządzającego składowiskiem tytułu prawnego do dysponowania całą nieruchomością, na której jest zlokalizowane składowisko odpadów, wraz ze wszystkimi instalacjami i urządzeniami związanymi z prowadzeniem tego składowiska.

Rozdział 2

Termiczne przekształcanie odpadów

Art. 155.

1.

Zarządzającym spalarnią odpadów lub współspalarnią odpadów jest podmiot prowadzący termiczne przekształcanie odpadów odpowiednio w spalarni odpadów lub współspalarni odpadów.

Art. 157.

1.

Termiczne przekształcanie:

odpadów niebezpiecznych,

Termiczne przekształcanie, w celu odzysku energii:

odpadów opakowaniowych,

odpadów innych niż niebezpieczne,

stałych odpadów komunalnych w spalarniach odpadów przeznaczonych wyłącznie do przetwarzania stałych odpadów komunalnych, których efektywność energetyczna jest co najmniej równa wartościom określonym w załączniku nr 1 do ustawy,

odpadów, o których mowa w art. 162

ustalenia masy odpadów;

karcie przekazania odpadów,

dokumentach wymaganych przepisami o transporcie towarów niebezpiecznych – w przypadku transportu towarów niebezpiecznych.

właściwości odpadów,

Spalanie lub współspalanie odpadów z odzyskiem energii odbywa się przy zachowaniu wysokiego poziomu efektywności energetycznej.

Minister właściwy do spraw gospodarki w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw środowiska określi, w drodze rozporządzenia, wymagania dotyczące prowadzenia procesu termicznego przekształcania odpadów, z wyjątkiem odpadów medycznych i weterynaryjnych, oraz sposoby postępowania z odpadami powstałymi w wyniku termicznego przekształcania odpadów, kierując się właściwościami odpadów i ochroną środowiska.

Postępowanie w sprawie wydania decyzji o wstrzymaniu termicznego przekształcania odpadów wszczyna się z urzędu.

Art. 161.

1.

Wstrzymanie termicznego przekształcania odpadów nie wyłącza obowiązku usunięcia skutków termicznego przekształcenia odpadów na koszt zarządzającego spalarnią odpadów lub współspalarnią odpadów.

Art. 162.

1.

Przepisów art. 154 – 161 nie stosuje się do instalacji termicznie przekształcających wyłącznie odpady:

roślinne z rolnictwa i leśnictwa;

korka;

pochodzące z poszukiwań i eksploatacji zasobów ropy i gazu ziemnego na platformach wydobywczych na morzu oraz spalanych na tych platformach.

zawartość składników wymienionych w załączniku nr 4 do ustawy nie przekracza stężeń powodujących, że odpady te są niebezpieczne,

Rozdział 3

Kwalifikacje w zakresie gospodarowania odpadami

Art. 165.

1.

Wniosek o przeprowadzenie egzaminu w zakresie gospodarowania odpadami zawiera imię i nazwisko wnioskodawcy, datę i miejsce urodzenia oraz miejsce zamieszkania wnioskodawcy, a także wskazanie zakresu kwalifikacji, o jakie ubiega się wnioskodawca.

Do wniosku, o którym mowa w ust. 1, dołącza się dowód uiszczenia opłaty za przeprowadzenie egzaminu w zakresie gospodarowania odpadami.

termiczne przekształcanie odpadów;

składowanie odpadów.

Egzamin w zakresie gospodarowania odpadami przeprowadza komisja egzaminacyjna powołana przez marszałka województwa.

Członkom komisji egzaminacyjnej za udział w pracach komisji przysługuje wynagrodzenie, w wysokości określonej w przepisach wydanych na podstawie ust. 7.

W przypadku uzyskania negatywnego wyniku z egzaminu w zakresie gospodarowania odpadami zainteresowany może ponownie przystąpić do egzaminu nie wcześniej niż po upływie 6 miesięcy od dnia przeprowadzenia egzaminu, z którego uzyskał wynik negatywny.

Opłaty, o których mowa w art. 164 ust. 2 i art. 165 ust. 3, ponosi zainteresowany.

Wpływy z tych opłat stanowią dochód budżetu państwa.

szczegółowy zakres wiadomości podlegających sprawdzeniu na egzaminie w zakresie gospodarowania odpadami,

tryb przeprowadzania egzaminu w zakresie gospodarowania odpadami,

sposób uiszczenia opłaty związanej z przeprowadzeniem egzaminu w zakresie gospodarowania odpadami i wydaniem świadectwa stwierdzającego kwalifikacje w zakresie gospodarowania odpadami,

wysokość wynagrodzenia członków komisji egzaminacyjnej,

– mając na uwadze konieczność sprawnego przeprowadzenia egzaminu i zapewnienia należytego sprawdzenia wiadomości zainteresowanych oraz kierując się potrzebą zapewnienia prawidłowego unieszkodliwiania odpadów oraz potrzebami ochrony środowiska.

Dział IX

Zadania z zakresu administracji rządowej realizowane przez samorząd województwa i przepisy szczególne w postępowaniu o wydanie decyzji z zakresu gospodarki odpadami

Art. 167.

Zadania samorządu województwa, o których mowa w art. 8 ust. 5, art. 24 ust. 4, art. 31 ust. 1, art. 41 ust. 3 pkt 1, art. 46, art. 47 ust. 1, 2, 4 i 7, art. 48 ust. 2, art. 128 ust. 1, art. 129, art. 130 ust. 4, art. 132, art. 133, art. 134 ust. 3 i 4, art. 143 ust. 3, art. 145 ust.

2 i 5, art. 147 ust. 1, 3 i 4, art. 150 ust. 8, art. 164 ust. 1 i art. 166 ust. 2 są zadaniami zleconymi z zakresu administracji rządowej.

Art. 169.

1.

Stronami postępowania w sprawach zezwolenia na zbieranie odpadów, zezwolenia na przetwarzanie odpadów, zezwolenia na zbieranie i przetwarzanie odpadów, decyzji zatwierdzającej instrukcję prowadzenia składowiska odpadów, zgody na zamknięcie składowiska odpadów lub jego wydzielonej części oraz zgody na wydobywanie odpadów ze składowiska odpadów są wnioskodawca oraz władający powierzchnią ziemi, na której będzie prowadzone zbieranie odpadów, przetwarzanie odpadów lub wydobywanie odpadów ze składowiska, a w przypadku gdy w związku z eksploatacją instalacji utworzono obszar ograniczonego użytkowania - również władający powierzchnią ziemi na tym obszarze.

Dział X

Przepisy karne i administracyjne kary pieniężne

Rozdział 1

Przepisy karne

Art. 170.

Kto prowadzi gospodarkę odpadami niezgodnie z nakazem określonym w art. 16

podlega karze aresztu albo grzywny.

Art. 171.

1.

Kto wbrew przepisowi art. 21 ust. 3, poza obszarem województwa, na którym zostały wytworzone:

stosuje komunalne osady ściekowe albo

unieszkodliwia zakaźne odpady medyczne albo zakaźne odpady weterynaryjne

podlega karze aresztu albo grzywny.

zmieszane odpady komunalne,

pozostałości z sortowania odpadów komunalnych lub odpady z procesu mechaniczno-biologicznego przetwarzania odpadów komunalnych, przeznaczone do składowania,

odpady zielone

podlega karze aresztu albo grzywny.

Art. 173.

1.

Kto, transportując odpady, narusza wymagania, o których mowa w art. 25 ust. 1, podlega karze aresztu albo grzywny.

Tej samej karze podlega, kto, wykonując usługę transportu odpadów, wbrew przepisowi art. 25 ust. 4 nie dostarcza odpadów:

do miejsca przeznaczenia odpadów, które zostało mu wskazane przez zlecającego tę usługę.

3.

Tej samej karze podlega, kto, magazynując odpady, narusza wymagania, o których mowa w art. 26.

Art. 174.

Kto, będąc posiadaczem odpadów, zleca, wbrew przepisowi art. 28 ust. 2, gospodarowanie odpadami podmiotom, które nie uzyskały wymaganych decyzji lub wymaganego wpisu do rejestru

Art. 175.

1.

Kto wbrew przepisowi art. 33 ust. 1 prowadzi procesy przetwarzania odpadów w sposób niezapewniający, aby procesy te nie stwarzały zagrożenia dla życia lub zdrowia ludzi oraz dla środowiska

podlega karze aresztu albo grzywny.

Art. 176.

1.

Kto, nie mając zawartej umowy, o której mowa w art. 45 ust. 2, zbiera odpady

podlega karze aresztu albo grzywny.

Art. 177.

Kto gospodaruje odpadami niezgodnie z informacjami zgłoszonymi do rejestru, o których mowa w art. 52

podlega karze aresztu lub grzywny.

Art. 178.

Kto wbrew przepisom art. 50 ust. 1, art. 59 ust. 1 i art. 60 ust. 1 nie składa wniosku o wpis do rejestru, o zmianę wpisu w rejestrze albo wniosku o wykreślenie z rejestru albo składa wniosek niezgodny ze stanem faktycznym

podlega karze aresztu albo grzywny.

podlega karze grzywny.

Art. 180.

Kto wbrew przepisom art. 85 i 88, PCB:

poddaje odzyskowi lub

spala na statkach

podlega karze aresztu albo grzywny.

Art. 182.

1.

Kto:

unieszkodliwia odpady medyczne lub odpady weterynaryjne z naruszeniem art. 95 ust. 2

podlega karze aresztu albo grzywny.

Art. 184.

1.

Kto niezgodnie z warunkami określonymi w art. 96 ust. 4 lub wbrew zakazom, o których mowa w art. 96 ust. 5 lub 10, stosuje komunalne osady ściekowe

podlega karze aresztu albo grzywny.

podlega karze aresztu albo grzywny.

Art. 186.

Kto wbrew przepisowi art. 97, unieszkodliwia poprzez odprowadzanie do morza, w tym lokowanie na dnie morza, odpady pochodzące z procesów wytwarzania dwutlenku tytanu oraz z przetwarzania tych odpadów

podlega karze aresztu albo grzywny.

Art. 187.

1.

Kto, będąc zarządzającym składowiskiem odpadów, przyjmuje do składowania odpady, w stosunku do których:

nie została sporządzona podstawowa charakterystyka odpadów, o której mowa w art. 109 ust. 2, lub

nie przeprowadzono testu zgodności, o którym mowa w art. 112 ust. 1, o ile jest wymagany

podlega karze aresztu albo grzywny.

pobierania i przechowywania próbek odpadów dostarczonych do składowania na składowisko odpadów zgodnie z art. 114 ust. 1, lub

ustalenia masy odpadów przyjmowanych do składowania, zgodnie z art. 118 pkt 1, lub

sprawdzenia zgodności przyjmowanych odpadów z danymi zawartymi w karcie przekazania odpadów lub dokumentach wymaganych przy międzynarodowym przemieszczaniu odpadów, zgodnie z art. 118 pkt 2, lub

zapewnienia selektywnego składowania odpadów, o którym mowa w art. 120 ust. 1, składowanych na składowisku odpadów, z uwzględnieniem warunku określonego w art. 120 ust. 2, lub

prowadzenia monitoringu składowiska odpadów, zgodnie z art. 123 ust. 4, lub

przekazywania wyników monitoringu składowiska odpadów wojewódzkiemu inspektorowi ochrony środowiska, zgodnie z art. 123 ust. 5, lub

z art. 137, lub

przechowywania dokumentów, na podstawie których jest sporządzane sprawozdanie o wytwarzanych odpadach i o gospodarowaniu odpadami do czasu zamknięcia składowiska odpadów oraz przekazania tych dokumentów następnemu zarządzającemu składowiskiem lub władającemu powierzchnią ziemi, zgodnie z art. 78 ust. 2 i 3, lub

zaprzestania przyjmowania odpadów do składowania na składowisko odpadów lub jego wydzielonej części w przypadku uzyskania zgody na zamknięcie składowiska odpadów lub jego wydzielonej części, o której mowa w art. 145 ust.

1, albo decyzji o zamknięciu składowiska odpadów lub jego wydzielonej części, o której mowa w art. 147 ust. 3.

Art. 188.

Kto nie zatrudnia, wbrew przepisom art. 131 i art. 155 ust. 2, na stanowisku kierownika składowiska odpadów, spalarni odpadów lub współspalarni odpadów, osoby posiadającej świadectwo stwierdzające kwalifikacje w zakresie gospodarowania odpadami, odpowiednie do prowadzonego procesu unieszkodliwiania odpadów

podlega karze aresztu albo grzywny.

Art. 190.

Kto będąc zarządzającym spalarnią odpadów lub współspalarnią odpadów:

podlega karze aresztu albo grzywny.

Rozdział 2

Administracyjne kary pieniężne

Art. 192.

1.

Administracyjną karę pieniężną wymierza się za:

zbieranie odpadów lub przetwarzanie odpadów bez wymaganego zezwolenia lub gospodarowanie odpadami niezgodnie z posiadanym zezwoleniem na zbieranie odpadów, zezwoleniem na przetwarzanie odpadów lub zezwoleniem na zbieranie i przetwarzanie odpadów, o którym mowa

w art. 41;

wydobywanie odpadów, niezgodnie z przepisami, o których mowa

w art. 142 ust. 2 i art. 143.

Art. 194.

Wojewódzki inspektor ochrony środowiska stwierdza naruszenie w szczególności na podstawie:

kontroli, w tym dokonanych w ich trakcie pomiarów lub za pomocą innych środków;

pomiarów i badań prowadzonych przez podmiot obowiązany do takich pomiarów i badań;

zawiadomienia dokonanego odpowiednio przez marszałka województwa, regionalnego dyrektora ochrony środowiska oraz ministra właściwego do spraw środowiska.

Art. 195.

W decyzji wymierzającej administracyjną karę pieniężną określa się:

rodzaj naruszenia i dzień stwierdzenia naruszenia;

wysokość administracyjnej kary pieniężnej.

Art. 196.

1.

Przy ustalaniu wysokości administracyjnej kary pieniężnej wojewódzki inspektor ochrony środowiska uwzględnia rodzaj naruszenia i jego wpływ na życie i zdrowie ludzi oraz środowisko, okres trwania naruszenia i rozmiary prowadzonej działalności oraz bierze pod uwagę społeczną szkodliwość czynu i wielkość zagrożenia.

2.

Administracyjna kara pieniężna wymierzana po raz pierwszy nie może być wyższa niż 5 000 zł.

3.

W odniesieniu do naruszeń, o których mowa w art. 192 ust. 1, łączna wysokość wymierzonych administracyjnych kar pieniężnych za to samo naruszenie, które trwa nadal, mimo wymierzenia administracyjnej kary pieniężnej, nie może przekroczyć 5 000 000 zł.

Administracyjną karę pieniężną wymierza wojewódzki inspektor ochrony środowiska, właściwy ze względu na miejsce wytwarzania lub gospodarowania odpadami, w drodze decyzji.

W decyzji o wymierzeniu administracyjnej kary pieniężnej wojewódzki inspektor ochrony środowiska określa termin przekazania sprawozdania, nie krótszy niż 14 dni, chyba że podmiot złożył sprawozdanie przed dniem wydania decyzji.

W przypadku nieprzekazania sprawozdania w terminie określonym w decyzji wydanej na podstawie ust. 3 podmiot

Dział XI

Rozdział 1

10.

Wykaz, o którym mowa w ust. 9, jest przekazywany do końca miesiąca następującego po okresie objętym wykazem.”;

2) art. 9q – 9t otrzymują brzmienie:

2.

Sprawozdanie jest przekazywane marszałkowi województwa w terminie do 31 marca roku następującego po roku, którego dotyczy, za pośrednictwem Bazy danych o produktach i opakowaniach oraz o gospodarce odpadami poprzez indywidualne konto, utworzone przez marszałka województwa.

Przepis art. 55 ust. 2 ustawy z dnia ... o odpadach stosuje się odpowiednio.

3.

Sprawozdanie zawiera:

4.

Niezłożenie sprawozdania, o którym mowa w ust. 1, jest równoznaczne z niewykonaniem obowiązków, o których mowa w art. 3b i art. 3c.

3.

Sprawozdanie zawiera:

Art. 9t.

Minister właściwy do spraw środowiska określi, w drodze rozporządzenia, wzory sprawozdań, o których mowa w art. 9n ust. 1, art. 9o ust. 1, art. 9q ust. 1 i 5 oraz art. 9s ust. 1 i 5, kierując się potrzebą ujednolicenia sprawozdań oraz koniecznością zapewnienia skutecznej kontroli w zakresie utrzymania czystości i porządku w gminach.”.

pkt 12 otrzymuje brzmienie:

„12) odpadach – rozumie się przez to odpady w rozumieniu ustawy z dnia ...

o odpadach (Dz. U. poz. ...);”,

pkt 17 otrzymuje brzmienie:

„3a.

Jeżeli wykonane przez prowadzącego instalację do termicznego przekształcania odpadów pomiary wykażą, że zostały przekroczone dopuszczalne wielkości emisji do wód, ustanowione w odrębnych przepisach, prowadzący instalację jest obowiązany w ciągu 24 godzin od momentu stwierdzenia przekroczenia tych emisji powiadomić o tym organ ochrony środowiska właściwy do wydania pozwolenia wodnoprawnego albo pozwolenia zintegrowanego.”;

po art. 180 dodaje się art. 180a w brzmieniu:

2.

Pozwolenie na wytwarzanie odpadów nie jest wymagane w zakresie wytwarzania odpadów powstających w wyniku przetwarzania odpadów oraz odpadów powstających w wyniku poważnej awarii lub poważnej awarii przemysłowej.”;

w art. 181 dodaje się ust. 4 w brzmieniu:

w art. 184:

wskazanie miejsca i sposobu oraz rodzajów magazynowanych odpadów.”,

ust. 5 otrzymuje brzmienie:

w art. 186 pkt 1 otrzymuje brzmienie:

„2b.

Pozwolenie na wytwarzanie odpadów określa dodatkowo:

ust. 5 otrzymuje brzmienie:

„7) w przypadku wstrzymania użytkowania składowiska na czas dłuższy niż rok;

8) w przypadku wstrzymania termicznego przekształcania odpadów na czas dłuższy niż rok.”;

9) w art. 293 ust. 1 i 2 otrzymują brzmienie:

11) w art. 309 ust. 2 otrzymuje brzmienie:

12) w art. 319 ust. 3 otrzymuje brzmienie:

13) w art. 400a w ust. 1:

pkt 7 otrzymuje brzmienie:

14) w art. 400k w ust. 2 pkt 4 i 5 otrzymują brzmienie:

stacjach demontażu, które otrzymały dofinansowanie,

15) w art. 401:

w ust. 7:

– pkt 8 otrzymuje brzmienie:

– pkt 10 otrzymuje brzmienie:

– pkt 11a otrzymuje brzmienie:

„11a) wpływy z administracyjnych kar pieniężnych wymierzanych na podstawie ustawy z dnia ... o odpadach;”,

b) w ust. 8 pkt 1 otrzymuje brzmienie:

16) w art. 401c ust. 9 otrzymuje brzmienie:

dofinansowanie przedsięwzięć i zadań związanych z gospodarowaniem odpadami, zapobieganiem powstawaniu odpadów oraz edukację ekologiczną;

dofinansowanie działań w zakresie:

17) w art. 402:

ust. 2a otrzymuje brzmienie:

1) 3% – w przypadku województw, w których wpływy z opłat w poprzednim roku kalendarzowym wyniosły do 100 mln zł,

„2b.

Kwotę uzyskaną z tytułu pomniejszenia, o którym mowa w ust. 2a, przeznacza się na:

ust. 8 otrzymuje brzmienie:

d) uchyla się ust. 12 i 14.

ust. 9a i 9b otrzymują brzmienie:

„9a.

Przy obliczaniu osiągniętych poziomów odzysku dla odpadów opakowaniowych i poużytkowych do odzysku zalicza się procesy R1 – R9 i R13 wymienione w załączniku nr 1 do ustawy z dnia ... o odpadach (Dz. U. poz. ...).

ust. 11c otrzymuje brzmienie:

w art. 4:

ust. 3 otrzymuje brzmienie:

uchyla się ust. 5;

art. 9 otrzymuje brzmienie:

art. 10 otrzymuje brzmienie:

„Art. 10.

Przedsiębiorca, o którym mowa w art. 4 ust. 1 pkt 1, i organizacja odzysku są obowiązani do sporządzania sprawozdań zawierających informacje, o których mowa w art. 73 ust. 2 pkt 1, pkt 2 lit. a – d i lit. f oraz pkt 3 lit. a – c ustawy z dnia ... o odpadach, na zasadach i w trybie określonych w tej ustawie.”;

w art. 11:

ust. 1 i 2 otrzymują brzmienie:

2.

Informacje o:

odpowiednio masie poddanych odzyskowi i recyklingowi odpadów opakowaniowych z podziałem na poszczególne ich rodzaje i według sposobu ich odzysku i recyklingu, oraz odpadów poużytkowych, z podziałem na poszczególne ich rodzaje – w przypadku przedsiębiorcy, o którym mowa w art. 4 ust. 1 pkt 1,

ust. 10 otrzymuje brzmienie:

art. 15 otrzymuje brzmienie:

uchyla się art. 24;

uchyla się art. 37;

art. 40 otrzymuje brzmienie:

w art. 5a ust. 2 otrzymuje brzmienie:

art. 7 otrzymuje brzmienie:

art. 9 otrzymuje brzmienie:

art. 15 otrzymuje brzmienie:

uchyla się art. 19;

uchyla się art. 20;

uchyla się art. 22.

„f) dokumenty wymagane przy przewozie odpadów, w tym w odniesieniu do transportującego odpady wydane przez właściwy organ potwierdzenie posiadania numeru rejestrowego, o którym mowa w ustawie z dnia ... o odpadach (Dz. U. poz. ...), o ile wpis do rejestru jest wymagany,”;

a) w lp.

4.2 treść w kolumnie II „Wyszczególnienie naruszeń” otrzymuje brzmienie:

„Wykonywanie przewozu drogowego odpadów innych niż niebezpieczne przez transportującego odpady bez wymaganego wpisu do rejestru, o którym mowa w ustawie z dnia ... o odpadach.”,

b) w lp.

4.3 treść w kolumnie II „Wyszczególnienie naruszeń” treść otrzymuje brzmienie:

dodaje się pkt 3 w brzmieniu:

„3) w przypadku lokalizacji składowiska odpadów:

docelową rzędną składowiska odpadów,

sposób gromadzenia, oczyszczania i odprowadzania ścieków,

art. 13 otrzymuje brzmienie:

art. 15 otrzymuje brzmienie:

w art. 28 ust. 3 i 4 otrzymują brzmienie:

art. 30 otrzymuje brzmienie:

w art. 38 ust. 3 i 4 otrzymują brzmienie:

uchyla się art. 38a;

art. 42 otrzymuje brzmienie:

firmę przedsiębiorcy prowadzącego stację demontażu lub punkt zbierania pojazdów oraz oznaczenie jego siedziby i adres;

adresy stacji demontażu lub punktów zbierania pojazdów.”;

uchyla się art. 52;

art. 53 otrzymuje brzmienie:

w art. 2:

w art. 3 w ust. 1:

pkt 3 otrzymuje brzmienie:

o odpadach;”,

pkt 6 otrzymuje brzmienie:

pkt 11 otrzymuje brzmienie:

„11) unieszkodliwianiu odpadów – unieszkodliwianie w rozumieniu art. 3 ust. 1 pkt 31 ustawy z dnia o odpadach;”,

pkt 17 otrzymuje brzmienie:

„17) zużyty sprzęt – sprzęt stanowiący odpady w rozumieniu art. 3 ust. 1 pkt 6 ustawy z dnia ... o odpadach.”;

uchyla się art. 6 – 15;

uchyla się art. 17;

w art. 18:

ust. 2 otrzymuje brzmienie:

„2.

Podstawę obliczenia wysokości zabezpieczenia finansowego, o którym mowa

wprowadzającego sprzęt wpisanego do rejestru – masa sprzętu wprowadzonego w poprzednim roku kalendarzowym.”,

ust. 4 i 5 otrzymują brzmienie:

art. 21 otrzymuje brzmienie:

„Art. 21.

1.

Wprowadzający sprzęt podlega wpisowi do rejestru.

art. 24 otrzymuje brzmienie:

w art. 27a ust. 2 otrzymuje brzmienie:

w art. 30 ust. 3 – 5 otrzymują brzmienie:

4.

Przy obliczaniu poziomów odzysku zużytego sprzętu do odzysku zalicza się procesy odzysku oznaczone jako R1 – R9 w załączniku nr 1 do ustawy z dnia ... o odpadach.

art. 31 otrzymuje brzmienie:

ust. 1 otrzymuje brzmienie:

„1.

Wprowadzający sprzęt jest obowiązany do zawarcia umowy z prowadzącym zakład przetwarzania wpisanym do rejestru, o zdolnościach przetwórczych umożliwiających przetworzenie zebranego zużytego sprzętu.”,

w ust. 4 wprowadzenie do wyliczenia otrzymuje brzmienie:

„Wprowadzający sprzęt jest obowiązany do sporządzenia i przedłożenia marszałkowi województwa, w terminie do dnia 15 marca każdego roku, wykazu zakładów przetwarzania, z których prowadzącymi zawarł umowę, o której mowa w ust. 1, zawierającego:”;

art. 34 otrzymuje brzmienie:

w art. 37 dodaje się pkt 3 w brzmieniu:

„3) uzyskania wpisu do rejestru.”;

art. 38 otrzymuje brzmienie:

art. 40 otrzymuje brzmienie:

w art. 41 pkt 1 otrzymuje brzmienie:

po art. 43 dodaje się art. 43a w brzmieniu:

„Art. 43a.

Prowadzący zakład przetwarzania jest obowiązany do uzyskania wpisu do rejestru.”;

w art. 48 ust. 1 otrzymuje brzmienie:

art. 49 otrzymuje brzmienie:

„Art. 49.

Prowadzący zakład przetwarzania w dokumentach ewidencji odpadów

w art. 50:

w ust. 1 pkt 15 – 17 otrzymują brzmienie:

„15) oznaczenie procesu recyklingu, z podaniem typu procesu określonego

16) oznaczenie innego niż recykling procesu odzysku, z podaniem typu procesu określonego w załączniku nr 1 do ustawy z dnia ... o odpadach;

ust. 7 otrzymuje brzmienie:

„7.

Zaświadczenia o zużytym sprzęcie i oświadczenia, o których mowa w ust. 6, mogą być wydawane wyłącznie przez prowadzącego zakład przetwarzania, wpisanego do rejestru.”;

art. 51 i art. 52 otrzymują brzmienie:

w art. 53:

ust. 4 i 5 otrzymują brzmienie:

„4.

Zaświadczenie potwierdzające recykling może być wydawane wyłącznie przez prowadzącego działalność w zakresie recyklingu, wpisanego do rejestru.

ust. 4 otrzymuje brzmienie:

art. 56 otrzymuje brzmienie:

ust. 3 otrzymuje brzmienie:

uchyla się ust. 7 i 8;

w art. 59 ust. 4a otrzymuje brzmienie:

w art. 63 uchyla się ust. 2;

art. 67 otrzymuje brzmienie:

w art. 72:

uchyla się pkt 4,

uchyla się pkt 7,

pkt 9 otrzymuje brzmienie:

„9) wbrew przepisowi art. 33 ust. 4, nie przekazuje marszałkowi województwa wykazu zakładów przetwarzania albo przekazuje wykaz zawierający nierzetelne informacje”;

w art. 75 uchyla się pkt 3;

w art. 77 uchyla się pkt 4;

w art. 78 uchyla się pkt 3;

w art. 80:

uchyla się ust. 1,

ust. 8 otrzymuje brzmienie:

„8.

Sprzedawca detaliczny i sprzedawca hurtowy, który wbrew przepisowi art. 41 pkt 1 prowadzi sprzedaż sprzętu pochodzącego od wprowadzającego sprzęt niezarejestrowanego w rejestrze, podlega karze pieniężnej w wysokości od 5 000 zł do 500 000 zł.”,

ust. 10 – 13 otrzymują brzmienie:

w części I:

w kolumnie 2:

ust. 47 otrzymuje brzmienie:

„47.

Decyzja zatwierdzająca instrukcję prowadzenia składowiska odpadów”,

uchyla się ust. 44,

uchyla się ust. 48,

po ust. 48 dodaje się ust. 48a – 48e w brzmieniu:

„48a.

Zgoda na podjęcie wstrzymanej działalności posiadacza odpadów

100 zł

48b.

Zgoda na wznowienie użytkowania składowiska odpadów

100 zł

48c.

Zgoda na wydobywanie odpadów:

2) ze zwałowiska odpadów

500 zł

500 zł

48e.

Decyzja o przeniesieniu praw i obowiązków wynikających z decyzji dotyczących składowiska odpadów na rzecz podmiotu zainteresowanego przejęciem składowiska odpadów

259 zł”

w części III:

w kolumnie 2 w ust. 40 wstęp do wyliczenia otrzymuje brzmienie:

po ust. 43b dodaje się ust. 43c w brzmieniu:

„43c.

Zezwolenie na:

a) zbieranie odpadów

b) przetwarzanie odpadów

c) zbieranie i przetwarzanie odpadów

616 zł”

„3) z zakresu ustawy z dnia ... o odpadach:

zbieranie lub przetwarzanie odpadów wymagające uzyskania zezwolenia,

w art. 2 uchyla się ust. 2 – 4;

w art. 6 w ust. 4:

pkt 1 otrzymuje brzmienie:

uchyla się pkt 3 i 5;

„Art. 6a.

Główny Inspektor Ochrony Środowiska może odmówić, w drodze decyzji, wydania zezwolenia na wywóz olejów odpadowych w celu poddania ich termicznemu przekształcaniu w spalarniach lub współspalarniach odpadów, jeżeli istnieje możliwość poddania ich regeneracji na obszarze kraju.”;

w art. 6a, Główny Inspektor Ochrony Środowiska niezwłocznie przekazuje ministrowi właściwemu do spraw finansów publicznych, Komendantowi Głównemu Straży Granicznej, Komendantowi Głównemu Policji oraz odpowiednio Głównemu Inspektorowi Transportu Drogowego, Prezesowi Urzędu Transportu Kolejowego, właściwym organom kraju przeznaczenia, tranzytu lub wywozu odpadów.

2.

Kopie zezwolenia na przywóz odpadów z zagranicy na teren kraju Główny Inspektor Ochrony Środowiska niezwłocznie przekazuje także, właściwym ze względu na miejsce prowadzenia procesu przetwarzania odpadów, marszałkowi województwa, wojewódzkiemu inspektorowi ochrony środowiska, oraz wójtowi, burmistrzowi lub prezydentowi miasta, a także organowi właściwemu do wydania zezwolenia na przetwarzanie odpadów.”;

„Art. 11a.

Minister właściwy do spraw środowiska może określić, w drodze rozporządzenia, rodzaje odpadów, których przywóz na terytorium kraju podlega ograniczeniu, oraz warunki, na jakich te odpady mogą być przywożone z zagranicy do instalacji termicznego przekształcania odpadów klasyfikowanych jako instalacje odzysku, mając na uwadze potrzebę zapewnienia pierwszeństwa termicznego przekształcania odpadów wytwarzanych na terytorium kraju.”.

art. 22 otrzymuje brzmienie:

„3.

Do odpadów wydobywczych obojętnych, innych niż niebezpieczne i obojętne oraz niezanieczyszczonej gleby, składowanych w obiekcie unieszkodliwiania odpadów wydobywczych, nie stosuje się przepisów tytułu V ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r.

– Prawo ochrony środowiska, z wyłączeniem przepisów o opłatach podwyższonych oraz o administracyjnych karach pieniężnych.”;

„1a) zatrudniania na stanowisku osoby zarządzającej obiektem unieszkodliwiania odpadów wydobywczych osoby posiadającej świadectwo stwierdzające kwalifikacje w zakresie gospodarowania odpadami;”.

zdolnościach przetwórczych zakładu przetwarzania oraz instalacji służących do recyklingu i innych niż recykling procesów odzysku,

wysokości wnoszonych opłat rejestrowych i rocznych.”;

w art. 21 w ust. 2:

a) pkt 25 otrzymuje brzmienie:

„25) z zakresu ustawy z dnia o odpadach (Dz. U. poz. ...)

o:

zezwoleniach na zbieranie odpadów, zezwoleniach na przetwarzanie odpadów oraz zezwoleniach na zbieranie i przetwarzanie odpadów,

decyzjach nakazujących posiadaczowi odpadów usunięcie odpadów z miejsca nieprzeznaczonego do ich składowania lub magazynowania,

zezwoleniach na spalanie odpadów poza instalacjami i urządzeniami,

decyzjach zatwierdzających instrukcję prowadzenia składowiska odpadów,

decyzjach o wstrzymaniu użytkowania składowiska odpadów,

decyzjach wstrzymujących działalność posiadacza odpadów,

zgodach na wydobywanie odpadów,

decyzjach wyrażających zgodę na zamknięcie składowiska odpadów

decyzjach o przeniesienie praw i obowiązków wynikających z decyzji, o których mowa w art. 150 ust. 1 ustawy z dnia ... o odpadach;”

b) uchyla się pkt 26;

w art. 25 w ust. 1:

w pkt 1 w lit. b wprowadzenie do wyliczenia otrzymuje brzmienie:

„z zakresu ustawy z dnia ... o odpadach:”,

w pkt 4 w lit. b:

– wprowadzenie do wyliczenia otrzymuje brzmienie:

– tiret pierwsze otrzymuje brzmienie:

c) w pkt 7 uchyla się lit. b;

w art. 72:

w ust. 1 dodaje się pkt 19 w brzmieniu:

„2a.

Wymogu uzyskania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach przed uzyskaniem zezwoleń, o którym mowa w ust. 1 pkt 19, nie stosuje się w przypadku, gdy zezwolenie dotyczy odzysku polegającego na przygotowaniu do ponownego użycia.”.

art. 5 otrzymuje brzmienie:

w art. 6:

a) pkt 5 otrzymuje brzmienie:

b) pkt 26 otrzymuje brzmienie:

uchyla się art. 17;

art. 18 otrzymuje brzmienie:

uchyla się art. 19 – 26;

w art. 34:

a) ust. 2 otrzymuje brzmienie:

b) uchyla się ust. 6;

art. 35 otrzymuje brzmienie:

w art. 36:

a) ust. 4 otrzymuje brzmienie:

„4.

Wprowadzający baterie lub akumulatory sporządza wykaz, o którym mowa

b) uchyla się ust. 5;

w art. 37:

a) ust. 6 otrzymuje brzmienie:

w art. 41:

a) ust. 3 otrzymuje brzmienie:

w art. 52:

b) pkt 4 otrzymuje brzmienie:

a) ust. 3 otrzymuje brzmienie:

w art. 63 ust. 4 i 5 otrzymują brzmienie:

„4.

Sortowanie zużytych baterii i zużytych akumulatorów na poszczególne rodzaje stanowi proces odzysku R12 wymieniony w załączniku nr 1 do ustawy z dnia ...

a) ust. 5 otrzymuje brzmienie:

w art. 69 uchyla się ust. 1 – 3;

2b.

Upoważnienie, o którym mowa w ust. 2a, zawiera co najmniej:

1) wskazanie podstawy prawnej;

2) oznaczenie organu kontroli;

3) datę i miejsce wystawienia;

5) firmę przedsiębiorcy objętego kontrolą;

6) określenie zakresu przedmiotowego kontroli;

9) pouczenie o prawach i obowiązkach kontrolowanego przedsiębiorcy.”;

„1.

Wojewódzki inspektor ochrony środowiska sporządza i przedkłada Głównemu Inspektorowi Ochrony Środowiska, w terminie do dnia 15 lutego każdego roku, zbiorczą informację o wynikach kontroli przedsiębiorców wpisanych do rejestru, o którym mowa w ustawie z dnia ... o odpadach, skontrolowanych w poprzednim roku kalendarzowym.

uchyla się art. 79;

w art. 83 uchyla się pkt 2;

uchyla się art. 84;

w art. 85 uchyla się pkt 2;

w art. 92 uchyla się pkt 2;

w art. 95 uchyla się pkt 2.

w art. 125 ust. 6 otrzymuje brzmienie:

art. 127 otrzymuje brzmienie:

„Art. 127.

Do podziemnego składowania odpadów stosuje się odpowiednio przepisy art. 104, art. 105, art. 106 ust. 1 pkt 2 i 3, art. 107, art. 118, art. 119, art. 120 ust. 1, art. 127 pkt 3, art.128, art. 129 ust. 1, art. 133 pkt 3 i 4, art. 134 ust. 2 i 3 oraz art. 136 ust. 1 ustawy z dnia ... o odpadach.”.

Rozdział 2

Przepisy przejściowe, dostosowujące i końcowe

Art. 221.

Krajowy plan gospodarki odpadami oraz wojewódzkie plany gospodarki odpadami uchwalone na podstawie przepisów dotychczasowych stają się odpowiednio krajowym planem gospodarki odpadami oraz wojewódzkimi planami gospodarki odpadami w rozumieniu przepisów niniejszej ustawy.

Art. 222.

1.

Z dniem 30 czerwca 2012 r. tracą moc uchwały dotyczące przyjęcia powiatowych i gminnych planów gospodarki odpadami.

Uchwała w sprawie wykonania wojewódzkiego planu gospodarki odpadami podjęta na podstawie ustawy, o której mowa w art. 246, zachowuje moc do czasu aktualizacji wojewódzkiego planu gospodarki odpadami i może być zmieniana na podstawie niniejszej ustawy.

Art. 223.

Regiony gospodarki odpadami komunalnymi określone w uchwale w sprawie wykonania wojewódzkiego planu gospodarki odpadami, podjętej na podstawie ustawy, o której mowa w art. 246, stają się regionami gospodarki odpadami komunalnymi w rozumieniu niniejszej ustawy.

Art. 224.

Regionalne instalacje do przetwarzania odpadów komunalnych określone w uchwałach w sprawie wykonania wojewódzkich planów gospodarki odpadami stają się regionalnymi instalacjami do przetwarzania odpadów komunalnych w rozumieniu niniejszej ustawy.

Art. 225.

1.

Decyzje zatwierdzające program gospodarki odpadami niebezpiecznymi i decyzje zatwierdzające program gospodarki odpadami, wydane na podstawie przepisów dotychczasowych, wygasają z dniem wejścia w życie niniejszej ustawy, z zastrzeżeniem art. 226 ust. 3.

4.

Przed upływem terminu, o którym mowa w ust. 3, posiadacz odpadów może prowadzić zbieranie lub przetwarzanie odpadów na podstawie decyzji, o której mowa

5.

W okresie nie dłuższym niż dwa lata od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy, posiadacz odpadów może zlecić wykonanie obowiązku gospodarowania odpadami podmiotom posiadającym decyzje, o których mowa w ust. 1  3; przekazanie odpadów takiemu posiadaczowi powoduje przejście odpowiedzialności za gospodarowanie odpadami na tego posiadacza.

7.

Wytwórca odpadów, który w pozwoleniu, o którym mowa w ust. 6, dokonał zmiany klasyfikacji odpadów niebezpiecznych na inne niż niebezpieczne, jest obowiązany dostosować pozwolenie zintegrowane do przepisów niniejszej ustawy w terminie dwóch lat od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy.

Inne niż wymienione w ust. 3 podmioty, podlegające z urzędu wpisowi do rejestru, o którym mowa w art. 49 ust. 1, zgodnie z art. 51 ust. 1, spełniające wymagania do uzyskania tego wpisu w dniu utworzenia rejestru, są wpisywane do tego rejestru w terminie 6 miesięcy od dnia jego utworzenia.

W przypadku gdy marszałek województwa, dokonując z urzędu wpisu do rejestru, o którym mowa w art. 49 ust. 1, stwierdzi brak informacji wymaganych na podstawie niniejszej ustawy, wzywa podmiot, o którym mowa w ust. 3 lub 4, do złożenia brakujących informacji.

W przypadku nieuzupełnienia brakujących informacji w wyznaczonym terminie marszałek województwa nie dokonuje wpisu do rejestru z urzędu.

Przepis art. 64 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r.

– Kodeks postępowania administracyjnego stosuje się odpowiednio.

Podmioty, które posiadają w dniu wejścia w życie niniejszej ustawy wpis do dotychczasowych rejestrów, są zwolnione z obowiązku uiszczenia opłaty rejestrowej.

w ust. 2 – 4, wygasają wpisy do rejestru prowadzonego na podstawie przepisów dotychczasowych odpowiednio przez Głównego Inspektora Ochrony Środowiska lub przez starostę.

Przepisy art. 203 pkt 9 w zakresie uchylenia art. 37 pkt 1, art. 204 pkt 2, art. 208 pkt 11, art. 209 pkt 35, art. 214 pkt 1 oraz art. 215 pkt 20 i 21 stosuje się od dnia utworzenia rejestru.

Art. 229.

1.

Starosta prowadzący rejestr na podstawie przepisów dotychczasowych zakończy prowadzenie tego rejestru z dniem utworzenia rejestru, o którym mowa w art. 49 ust. 1.

Art. 230.

1.

Do dnia 31 grudnia 2012 r. do ewidencji odpadów stosuje się przepisy dotychczasowe.

w art. 66 ust. 3.

– sporządzają i składają je marszałkowi województwa, za lata 2011 – 2013, stosując przepisy dotychczasowe, z tym że ten, kto wbrew obowiązkowi, nie sporządza i nie przekazuje tych zbiorczych zestawień danych, sprawozdań lub wykazu zakładów przetwarzania lub wykonuje ten obowiązek nieterminowo lub niezgodnie ze stanem rzeczywistym podlega karze, o której mowa w art. 197.

Minister właściwy do spraw środowiska ogłosi, w formie komunikatu, w Dzienniku Urzędowym Rzeczypospolitej Polskiej „Monitor Polski” informację o dacie utworzenia BDO, w tym rejestru.

Do czasu utworzenia BDO Zarząd Narodowego Funduszu Ochrony Środowiska i Gospodarki Wodnej sporządza i przekazuje zbiorczą informację, o której mowa w art. 400k ust. 2 pkt 4 ustawy wymienionej w art. 202, zgodnie z przepisami dotychczasowymi.

Przepis art. 209 pkt 13 lit. b i pkt 31 lit. c, oraz art. 214 pkt 3 stosuje się od dnia utworzenia BDO.

Art. 233.

Ustanowione przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy zabezpieczenia roszczeń dla istniejących składowisk odpadów stają się zabezpieczeniami roszczeń, o których mowa w art. 124 ust. 1.

Do czasu utworzenia BDO wniosek o wydanie decyzji zatwierdzającej instrukcję prowadzenia składowiska odpadów zawiera informacje o uzyskanym pozwoleniu zintegrowanym albo zezwoleniu na przetwarzanie odpadów.

W przypadku gdy zarządzający składowiskiem odpadów nie złożył wniosku o zatwierdzenie instrukcji prowadzenia składowiska odpadów w terminie, o którym mowa w ust. 1, decyzja zatwierdzająca instrukcję eksploatacji składowiska odpadów wygasa z upływem dwóch lat od dnia wejścia w życie ustawy.

Do czasu utworzenia BDO stosuje się art. 19 i 22 ustawy, o której mowa

Zarządzający składowiskiem odpadów, o którym mowa w ust. 1, jest obowiązany utrzymać dotychczas posiadany tytuł prawny co najmniej w takim zakresie, w jakim dysponował nim w dniu wejścia w życie ustawy, do zakończenia fazy poeksploatacyjnej.

Art. 236.

1.

W przypadku, o którym mowa w art. 142 ust. 2, pozwolenie na wytwarzanie odpadów w zakresie wydobywania odpadów wydane na podstawie art. 54a ustawy, o której mowa w art. 246, wygasa z dniem uzyskania decyzji zatwierdzającej instrukcję prowadzenia składowiska odpadów.

Podmiot, który posiada pozwolenie, o którym mowa w ust. 2, jest obowiązany, w terminie dwóch lat od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy, złożyć wniosek o zmianę tego pozwolenia, w celu dostosowania go do przepisów niniejszej ustawy; do wniosku dołącza się ekspertyzę, o której mowa w art. 143 ust. 5.

Art. 237.

Do dnia 31 grudnia 2012 r. zakazuje się składowania odpadów zawierających wodę w ilości powyżej 95% masy całkowitej.

Art. 239.

Zarządzający składowiskiem odpadów tworzy fundusz rekultywacyjny, o którym mowa w art. 136 ust. 2, w terminie 6 miesięcy od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy.

Art. 241.

W sprawach wszczętych i niezakończonych stosuje się dotychczasowe przepisy karne oraz o karach pieniężnych w dotychczasowym brzmieniu, z zastrzeżeniem art. 231.

Art. 243.

Starostowie przekażą akta prowadzonych przez siebie wszczętych i niezakończonych spraw administracyjnych, w których odpowiednio właściwym organem stał się marszałek województwa albo regionalny dyrektor ochrony środowiska, tym organom w terminie 3 miesięcy od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy, na podstawie protokołów zdawczo-odbiorczych.

Art. 244.

1.

Przepisy wykonawcze wydane na podstawie art. 4 ust. 1, art. 7 ust. 4, art. 13 ust. 2a i 2b, art. 33 ust. 3, art. 36 ust. 13 i 14, art. 40 ust. 7 i 8, art. 42 ust. 2 i 3, art. 43 ust. 7, art. 44 ust. 8 i 9, art. 47, art. 49 ust. 8, art. 50 ust. 2, art. 55 ust. 3 i 5 oraz art. 60 ustawy, o której mowa w art. 246, zachowują moc do dnia wejścia w życie przepisów wykonawczych wydanych na podstawie art. 4 ust. 3, art. 7 ust. 2, art. 28 ust. 8, art. 30 ust.

4 i 5, art. 33 ust. 2, art. 66 ust. 4, art. 68 ust. 1, art. 94 ust. 2, art. 95 ust.7, art. 96 ust. 11, art. 100 ust. 1 i 2, art.117, art. 120 ust. 3, art. 123 ust. 6, art. 158 ust. 2, art. 159 ust. 8 oraz art. 166 ust. 7 niniejszej ustawy, nie dłużej jednak niż przez okres 24 miesięcy od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy.

2012 r.

– 0 zł;

2013 r.

– 1000 tys. zł;

2014 r.

– 1053 tys. zł;

2015 r.

– 1080 tys. zł;

2016 r.

– 1107 tys. zł;

2017 r.

– 1135 tys. zł;

2018 r.

– 1163 tys. zł;

2019 r.

– 1192 tys. zł;

2020 r.

– 1222 tys. zł;

2021 r.

– 1252 tys. zł.

2014 r.

– 0 zł;

2015 r.

– 3 115 tys. zł;

2016 r.

– 3 115 tys. zł;

2017 r.

– 3 115 tys. zł;

2018 r.

– 3 115 tys. zł;

2019 r.

– 3 115 tys. zł;

2020 r.

– 3 115 tys. zł;

2021 r.

– 3 115 tys. zł;

2013 r.

– 2000 tys. zł;

2014 r.

– 4000 tys. zł;

2015 r.

– 3000 tys. zł;

2016 r.

– 1000 tys. zł;

2017 r.

– 0 zł;

2018 r.

– 0 zł;

2019 r.

– 0 zł;

2020 r.

– 2000 tys. zł;

2021 r.

– 0 zł;

ograniczeniu zakresu przedmiotu zamówienia dotyczącego utworzenia BDO;

wstrzymaniu w danym roku serwisowania (konserwacji) BDO.

7.

Minister właściwy do spraw środowiska monitoruje wykorzystanie limitu wydatków, o których mowa w ust. 1 i 3, oraz w razie potrzeby wdraża mechanizmy korygujące.

Art. 246.

Traci moc ustawa z dnia 27 kwietnia 2001 r. o odpadach (Dz. U. z 2010 r.

Nr 185, poz. 1243 i Nr 203, poz. 1351 oraz z 2011 r.

Nr 106, poz. 622, Nr 117, poz. 678, Nr 138, poz. 809, Nr 152, poz. 897 i Nr 171, poz. 1016).

działu V, art. 109 – 113, art. 121 ust. 1 pkt 1 i 7, które wchodzą w życie z dniem 1 stycznia 2013 r.;

art. 177, art. 178, art. 192 ust. 1 pkt 5, art. 201 pkt 2, art. 202 pkt 14 w zakresie art. 400k ust. 2 pkt 5 w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, art. 208 pkt 8, które wchodzą w życie po upływie 36 miesięcy od dnia wejścia w życie ustawy.

04/66r