text:
Sejm

Rzeczypospolitej Polskiej

w dniu 8 listopada 2013 r.

(trzeci dzień obrad)

Sprawy formalne

Punkt 2. porządku dziennego: Sprawozda-

zacją ustawy budżetowej (cd.)

Głosowanie

Podsekretarz Stanu w Ministerstwie Finansów

Punkt 3. porządku dziennego: Sprawozda-

zanych z budownictwem mieszkanio-

wym (cd.)

Poseł Sprawozdawca Zbigniew Konwiński .

.

.276

Głosowanie

Punkt 4. porządku dziennego: Sprawozda-

Głosowanie

Punkt 28. porządku dziennego: Rozpatrze-

nie obywatelskiego wniosku o poddanie

kacji – „Ratuj maluchy i starsze dzieci

(Przerwa w posiedzeniu)

Wznowienie posiedzenia

Punkt 29. porządku dziennego: Pierwsze

nych – kontynuacja

str. str.

TREŚĆ

53. posiedzenia Sejmu

(Obrady w dniu 8 listopada 2013 r.)

str. str.

Głosowanie

Punkt 30. porządku dziennego: Pierwsze

Głosowanie

Punkt 31. porządku dziennego: Pierwsze

nych oraz o zmianie ustawy Kodeks

wyborczy – kontynuacja

Głosowanie

Punkt 32. porządku dziennego: Pierwsze

Głosowanie

Punkt 11. porządku dziennego: Sprawo-

o senackim projekcie ustawy o zmianie

(cd.)

Podsekretarz Stanu w Ministerstwie Skarbu

Głosowanie

Punkt 19. porządku dziennego: Sprawo-

Głosowanie

Punkt 6. porządku dziennego: Sprawo-

ziemcach (cd.)

Głosowanie

Punkt 24. porządku dziennego: Sprawo-

zdanie Komisji Infrastruktury

czytanie

Poseł Sprawozdawca Andrzej Czerwiński.

.

.

.298

Głosowanie

Punkt 25. porządku dziennego: Sprawo-

jektach ustaw o zmianie ustawy Prawo

ochrony środowiska – trzecie czytanie

Punkt 26. porządku dziennego: Sprawo-

w 65. rocznicę śmierci Kardynała Augu-

sta Hlonda – głosowanie.

Punkt 27. porządku dziennego: Sprawo-

w sprawie uczczenia 70. rocznicy bitwy

pod Lenino – głosowanie

(Przerwa w posiedzeniu)

Wznowienie posiedzenia

Punkt 27. porządku dziennego (cd.)

Głosowanie

Punkt 35. porządku dziennego: Sprawo-

w sprawie 95. rocznicy powstania rządu

Ignacego Daszyńskiego (cd.)

Głosowanie

Punkt 5. porządku dziennego: Sprawozda-

nej Wymiany Informacji dotyczących

Zabezpieczenia Społecznego na teryto-

rium Rzeczypospolitej Polskiej (cd.)

Podsekretarz Stanu w Ministerstwie Pracy

Głosowanie

Punkt 12. porządku dziennego: Sprawo-

(cd.)

Głosowanie

Punkt 8. porządku dziennego: Sprawo-

Głosowanie

Punkt 9. porządku dziennego: Sprawo-

Głosowanie

Punkt 17. porządku dziennego: Pierwsze

oraz ustawy Kodeks wykroczeń (cd.)

Głosowanie

Punkt 20. porządku dziennego: Sprawo-

Głosowanie

Punkt 21. porządku dziennego: Sprawo-

(cd.)

Głosowanie

Punkt 22. porządku dziennego: Sprawo-

kach sądowych i egzekucji (cd.)

Głosowanie

Punkt 23. porządku dziennego: Sprawo-

i Cyfryzacji o uchwale Senatu w spra-

Głosowanie

Punkt 33. porządku dziennego: Zmiany

(Przerwa w posiedzeniu)

Wznowienie posiedzenia

zdanie głównego inspektora pracy

Pracy w 2012 roku wraz ze stanowi-

skiem Rady Ochrony Pracy oraz ze

stanowiskiem Komisji do Spraw Kon-

troli Państwowej oraz Komisji Polityki

Główny Inspektor Pracy Iwona Hickiewicz 309

str. str.

Główny Inspektor Pracy Iwona Hickiewicz.

.

.

.

.

325

Oświadczenia

Zamknięcie posiedzenia

Porządek dzienny

str. str.

i Wanda Nowicka)

Marszałek:

Wznawiam posiedzenie.

Marię Małgorzatę Janyską oraz Marka Balta.

poseł Maria Małgorzata Janyska.

Proszę posła sekretarza o odczytanie komunika-

W dniu dzisiejszym odbędzie się posiedzenie Ko-

misji Finansów Publicznych – o godz. 12.30.

W dniu dzisiejszym odbędzie się posiedzenie Ze-

społu Parlamentarnego ds. narodowego programu

zdrowego żywienia – bezpośrednio po głosowaniach.

Marszałek:

Pan poseł Arkadiusz Czartoryski z wnioskiem

formalnym.

Bardzo proszę.

(Gwar na sali)

Poseł Arkadiusz Czartoryski:

Pani Marszałek!

Szanowni Państwo!

W oparciu

o art. 184 regulaminu Sejmu proszę o ogłoszenie

siłbym, żeby w tym czasie pan minister Zdrojewski

przygotował wystąpienie i przyszedł tutaj na mów-

nicę.

Jesteśmy, szanowni państwo, w przededniu świę-

ta niepodległości.

Wielu naszych rodaków oddało

życie za ojczyznę.

Tymczasem w Centrum Sztuki

Współczesnej, państwowej instytucji, łamane jest

prawo, obrażana jest nasza ojczyzna.

(Głos z sali: Ojej!)

Goły, obrzydliwy facet, nazywając to sztuką, ko-

puluje z figurą Chrystusa na krzyżu.

(Poseł Andrzej Rozenek: Stop pedofilii w Kościele.

Co z księdzem Gilem?)

Kopulację sponsoruje Centrum Sztuki Współczes-

nej.

Obie instytucje podlegają ministrowi kultury

z Platformy Obywatelskiej panu Zdrojewskiemu.

Mi-

nisterstwo reklamuje wystawę na swoich stronach

internetowych.

Szanowni państwo, za chwilę rozjedziemy się do

swoich okręgów i 11 listopada będziemy obchodzili

święto niepodległości.

Wielu naszych rodaków ginęło również za to, żeby

nie opluwano naszej wiary.

Rozumiem, że państwo

z Platformy nie rozumiecie, co stało się w Polsce

w 966 r., ale wiele milionów Polaków...

(Poseł Krystyna Skowrońska: Proszę nas nie obra-

żać!)

...szanuje wiarę naszych ojców, za to oddawali ży-

cie.

(Oklaski)

Żądam, żeby pan minister wyjaśnił to, złożył

wniosek do prokuratury w sprawie łamania prawa

poprzez obrażanie milionów katolików w Polsce.

Ja-

kie konsekwencje wyciągnie pan w stosunku do sze-

fów tych instytucji?

Dziękuję.

(Oklaski)

Marszałek:

Panie pośle, bardzo serdecznie panu radzę: proszę

w każdej wolnej chwili czytać regulamin.

Art. 184

mówi, czego mogą dotyczyć wnioski formalne.

(Oklaski)

270

53. posiedzenie Sejmu w dniu 8 listopada 2013 r.

Ponieważ padł wniosek o przerwę, muszę go prze-

głosować.

Za chwilę pana poproszę.

Przeciwny?

Proszę bardzo.

Poseł Armand Kamil Ryfiński:

Składam wniosek przeciwny do złożonego tutaj przed

chwilą.

Myślę, że osoba zgłaszająca ten wniosek ma nikłe

kwalifikacje, jeżeli chodzi o sztukę.

(Oklaski) Ta in-

stalacja pochodzi z 1993 r., więc poseł, który w tej

chwili próbuje to oprotestować, ma spóźniony zapłon.

Nie niweczmy pamięci naszych ojców taką hucpą po-

lityczną, bo dzień niepodległości jest po to, żeby świę-

tować, żeby być dumnym, a nie po to, żeby zbijać

kapitał polityczny w tak żenujący sposób.

(Oklaski)

A jeżeli miałaby być zwołana jakakolwiek przerwa,

to w kwestii narady i powołania rządowej komisji do

spraw wyjaśnienia pedofilii w Kościele.

Dziękuję.

(Oklaski)

(Poseł Andrzej Rozenek: Brawo!)

Marszałek:

Dziękuję bardzo.

Został zgłoszony wniosek o przerwę.

Poddaję ten wniosek pod głosowanie.

przeciwnego zdania było 283 posłów, 8 posłów

Powracamy do rozpatrzenia punktu 2. po-

przeprowadził dyskusję.

jektu ustawy w całości oraz poprawki.

Przystępujemy do trzeciego czytania.

Proszę panią poseł Teresę Piotrowską o zabranie

zdania komisji.

Poseł Sprawozdawca

Teresa Piotrowska:

Dziękuję bardzo.

nych przedkładam Wysokiej Izbie dodatkowe spra-

wozdanie o rządowym projekcie ustawy o zmianie

Sejm na 53. posiedzeniu, 6 listopada, skierował

do Komisji Finansów Publicznych w celu rozpatrze-

nia wniosku i 18 poprawek zgłoszonych podczas dru-

giego czytania.

Komisja finansów na posiedzeniu 7 listopada roz-

patrzyła wniosek i 18 poprawek i rekomenduje Wy-

sokiej Izbie odrzucenie wniosku o odrzucenie projek-

tu ustawy i przyjęcie poprawek 6. i 18.

Pozostałe

poprawki komisja rekomenduje Wysokiej Izbie odrzu-

cić.

Dziękuję.

(Oklaski)

Marszałek:

Dziękuję bardzo, pani poseł.

Komisja w dodatkowym sprawozdaniu przedsta-

wia zgłoszony w dyskusji w drugim czytaniu wniosek

zostałych propozycji.

Przystępujemy do głosowania.

216 posłów, przeciwnego zdania było 233 posłów,

W 1. poprawce wnioskodawcy proponują skreślić

art. 1.

Z poprawką tą łączą się poprawki 13. i 14.

271

Poseł Zbigniew Kuźmiuk:

Pani Marszałek!

Mam pytanie do ministra finan-

sów.

Chodzi o jedną z poprawek, dotyczącą w tym

przypadku zamrożenia funduszu socjalnego.

Czy pan

minister ma świadomość, że całą tą ustawą – mrożą-

cą już szósty rok z rzędu płace w sferze budżetowej,

ograniczającą wydatki także w sferze przedsiębiorstw

– podcina gałąź, na której wisi polska gospodarka,

tzn. gałąź konsumpcji?

Te oszczędności powodują

bowiem ograniczanie wydatków konsumpcyjnych

Polaków i tym samym negatywnie wpływają na

wzrost PKB.

Czy pan minister finansów ma tego

świadomość?

Marszałek:

Dziękuję bardzo.

Pan poseł Zbrzyzny.

Poseł Ryszard Zbrzyzny:

Chciałbym zapytać, jaki związek z ustawą budżetową

ma ustawa o zakładowym funduszu świadczeń so-

cjalnych w części dotyczącej pracodawców sfery wy-

twórczej, nie sfery budżetowej.

Jaki jest sens mroże-

nia podstawy wymiaru naliczania składki na fun-

dusz świadczeń socjalnych, podczas gdy jest tam

zapisana swoboda kształtowania wysokości odpisu

kwestia dialogu społecznego, który powinien kwitnąć

w zakładach pracy, a nie regulacji centralnych.

Jaki

jest sens podwyższania bazy podatkowej CIT, z któ-

rego jest 19%, a niewypłacania tego pracownikom

w formie świadczeń socjalnych, skoro mamy VAT na

poziomie 23%?

Bilans jest tutaj bardziej korzystny.

Raz – nakręca się koniunkturę, dwa – to jest wyższy

podatek do budżetu.

Dziękuję.

(Oklaski)

Marszałek:

Dziękuję bardzo.

w projekcie ustawy okołobudżetowej, o których była

mowa w pytaniach panów posłów, dotyczą rzeczywi-

ście zamrożenia podstawy do formułowania, zarówno

w sferze budżetowej, jak i pozabudżetowej, odpisów

na zakładowy fundusz świadczeń socjalnych.

Tak jak

tłumaczyliśmy wielokrotnie na posiedzeniach plenar-

nych, w trakcie których był omawiany projekt usta-

wy, poza tym że przynoszą one oszczędności przy

konstruowaniu budżetu państwa, to dodatkowo po-

zwalają prawidłowo realizować zadania publiczne

nałożone na jednostki, do realizacji których są one

zobowiązane ustawowo przy tak ograniczanym bu-

dżecie.

Jeżeli chodzi o zamrożenie podstawy kształtowa-

nia zakładowego funduszu świadczeń socjalnych

w sferze pozabudżetowej, to również wyjaśnialiśmy

tę kwestię.

Pozwala to na zachowanie większej płyn-

ności w odniesieniu do wydatków poszczególnych

przedsiębiorców, a tym samym na skierowanie tych

środków na aktywizację również pracowniczą, po-

przez tworzenie nowych miejsc pracy, a dodatkowo

również na wydatki inwestycyjne.

Może to zatem

przyczynić się do stymulacji rozwoju gospodarczego,

a nie jego ograniczenia.

Dziękuję.

(Oklaski)

Marszałek:

Dziękuję bardzo.

Głosowało 452 posłów.

Za oddało głos 215 posłów,

W 2. poprawce wnioskodawcy proponują skreślić

art. 1.

Głosowało 451 posłów.

Za oddało głos 214 posłów,

W 3. poprawce wnioskodawcy proponują dodać

art. 1a.

Komisja wnosi o odrzucenie tej poprawki.

Bardzo proszę.

Przypominam o limicie czasu – 1 minuta.

Poseł Henryk Kowalczyk:

Dziękuję bardzo.

Panie Marszałek!

Poprawka dotyczy przedłużenia

terminu, jeżeli chodzi o możliwość dofinansowania

i opłacania składek do organizacji Unii Europejskiej

za rolnicze związki zawodowe.

Takie składki były

opłacane w perspektywie finansowej 2007–2013.

272

Proponujemy, aby przedłużyć ten termin do roku

2020.

O tym, jak bardzo potrzebna jest reprezentacja

rolniczych związków zawodowych w Unii Europej-

skiej, świadczy fakt, jak fatalnie przebiegały negocja-

cje w sprawie budżetu wspólnej polityki rolnej.

Dla-

tego też, skoro ministerstwo sobie nie radzi, niezwy-

kle potrzebna jest pomoc rolniczych organizacji

związkowych i stąd ta składka.

Mam pytanie do ministra rolnictwa.

Panie mini-

różnie rozliczana, że jedna z organizacji rolniczych,

Krajowy Związek Kółek i Organizacji Rolniczych,

żeby wyeliminować wszystkie związki zawodowe z jej

otrzymywania.

(Dzwonek) Jakie jest w tej sprawie

stanowisko ministerstwa rolnictwa?

Chodzi tak na-

prawdę o możliwość dotowania w kwocie 3–4 mln zł.

Proszę o odpowiedź pana ministra rolnictwa.

Dzię-

kuję.

(Oklaski)

Marszałek:

Dziękuję bardzo.

Pan poseł Ajchler.

Bardzo proszę.

Poseł Romuald Ajchler:

Pani Marszałek!

Wysoka Izbo!

Mam do pana mi-

nistra takie samo pytanie w tej sprawie.

Jeśli ta po-

prawka zostanie dzisiaj odrzucona, związki zostaną

pozbawione reprezentacji, a także nasze przedstawi-

cielstwo w Brukseli zostanie pozbawione reprezentan-

tów polskiego rolnictwa.

Jaką rolę odgrywało polskie

rolnictwo, a przede wszystkim jaką rolę odgrywały

rolnicze związki zawodowe, w kreowaniu naszej poli-

tyki rolnej?

Mówili o tym poszczególni ministrowie

z różnych opcji politycznych.

W związku z powyższym, panie ministrze, co się

stanie, jeżeli ta poprawka zostanie odrzucona i w Bruk-

seli zabraknie polskiego przedstawicielstwa w postaci

związków zawodowych, reprezentacji polskiego rolni-

ctwa?

Dziękuję.

Marszałek:

Dziękuję bardzo.

która jest w tym zakresie ministrem nadzorującym.

(Poseł Henryk Kowalczyk: Ale pytanie kierowałem

do ministra rolnictwa.)

Podsekretarz Stanu

w Ministerstwie Finansów

dział pan poseł, obecna formuła dotycząca finanso-

wania tych składek, zapisana w ustawie o izbach

rolniczych nie sprawdziła się, a przynajmniej wyczer-

pała się w tej perspektywie.

Tak jak pan poseł rów-

nież powiedział, stosowanie tych przepisów wskaza-

ło na pewne braki w ich sformułowaniu, odnosi się to

do m.in. braku możliwości prawidłowego rozliczania

środków publicznych.

Jednocześnie chciałabym zwrócić uwagę, że jeże-

li chodzi o finansowanie składek do organizacji mię-

dzynarodowych, data, w której należy te składki

uiszczać, nie przypada na pierwsze dni stycznia, tak

więc jest czas na to, aby opracować prawidłowe roz-

wiązania, które oczywiście będą wspierane, ale trze-

ba je wypracować w taki sposób, aby nie zawierały

mankamentów, które ta propozycja i obecne przepisy

zawierają.

Dziękuję.

(Oklaski)

Marszałek:

Dziękuję bardzo.

przeciw – 211, 55 posłów wstrzymało się od głosu.

W 4. poprawce wnioskodawcy proponują skreślić

art. 2.

Pan poseł Henryk Kowalczyk.

Bardzo proszę.

Poseł Henryk Kowalczyk:

Pani Marszałek!

Wysoki Sejmie!

Teraz przystę-

pujemy do rozgrabiania środków Funduszu Pracy.

Zresztą ten rząd przyzwyczaił już nas do tego, że

corocznie okrada się ten fundusz i finansuje się za-

dania, które nie są związane z jego działalnością,

mimo że bezrobocie cały czas jest na wysokim pozio-

mie.

Otóż tym zapisem chcemy jak gdyby zabrać

850 mln przeznaczonych na staże medyczne.

Fun-

dusz Pracy jest niezwykle potrzebny, ale do wspiera-

nia aktywnych form walki z bezrobociem.

Pieniędzy

na te cele jest niezwykle mało.

Ostatnio nawet sam

nistra finansów z wnioskiem o zwiększenie wydat-

ków na ten cel o 500 mln zł.

Ten wniosek jest bloko-

wany w Ministerstwie Finansów.

Poseł Henryk Kowalczyk

273

Mam pytanie do Ministerstwa Finansów: Na ja-

kim etapie jest wniosek ministra pracy o zwiększenie

o 500 mln zł?

Rok się kończy, panie ministrze, trzeba

się spieszyć.

(Oklaski)

Marszałek:

Dziękuję.

Pani Marszałek!

Wysoki Sejmie!

W związku z fak-

tem zamieszczenia regulacji dotyczących finansowa-

nia staży lekarskich przez Fundusz Pracy, na co

chciałabym zwrócić uwagę, konstruując plan finan-

sowy tego funduszu, rząd zaproponował zwiększenie

2014, w tym na aktywne formy walki z bezrobociem

o ponad 300 mln.

Jeżeli chodzi o wniosek ministra

pracy, to również ta kwestia była wyjaśniana szcze-

gółowo już w trakcie pierwszego czytania ustawy

budżetowej na rok 2014, kiedy szeroko było uzasad-

niane, jakie akcje zostały podjęte ze strony rządu,

aby zwiększyć zatrudnienie.

Chodzi tutaj przede

wszystkim o program de minimis, który jest urucha-

miany i finansowany przez BGK.

Dziękuję bardzo.

Marszałek:

Dziękuję bardzo.

przeciwnego zdania było 294 posłów, 6 posłów

Poprawki od 5. do 7. zgłoszono do art. 3 zawiera-

jącego zmiany do ustawy o rehabilitacji zawodowej

nych.

W 5. poprawce wnioskodawcy proponują skreślić

art. 3.

prawek 6. i 7.

żbietę Rafalską.

Poseł Elżbieta Rafalska:

liwość proponuje skreślenie art. 3, co spowoduje po-

zostawienie dopłat do zatrudnienia osób niepełno-

sprawnych na dotychczasowym poziomie, ponieważ

uważamy, że to chroni obecność osób niepełnospraw-

nych na rynku pracy.

Pani Minister!

W Polsce mamy ponad 3,4 mln

osób niepełnosprawnych, w tym 2 mln osób niepeł-

nosprawnych w wieku produkcyjnym.

Czy pani mi-

nister wie, jaka jest stopa bezrobocia osób niepełno-

sprawnych?

Czy nie obawia się pani, że spowoduje to

sytuację podwójnego wykluczenia tych osób z rynku

pracy?

Czy pani wie, jak wzrosło ostatnio bezrobocie

wśród osób niepełnosprawnych i co zmiana dofinan-

sowania do dopłat przy zatrudnieniu spowoduje dla

zakładów pracy chronionej, które są miejscami za-

trudnienia dla osób niepełnosprawnych?

Czy pań-

stwo chcecie...

Marszałek:

Dziękuję bardzo.

Poseł Elżbieta Rafalska:

...doprowadzić do likwidacji zakładów pracy chro-

nionej?

(Oklaski)

Marszałek:

stawiciele Rządu!

W latach 2008–2012 wzrosła liczba

osób niepełnosprawnych z umiarkowanym stopniem

niepełnosprawności z 38 do 40%.

Rząd proponuje

właśnie w tym obszarze największe cięcie w dofinan-

sowaniu zatrudnienia osób niepełnosprawnych – z dra-

stycznego obniżenia przewidzianego w projekcie rzą-

dowym do komisyjnego bardzo dużego obniżenia

o 475 zł na jedną osobę.

Chciałbym zapytać: Czy w związku z poprawką

Platformy Obywatelskiej trzeba będzie dokonać

zmiany planu finansowego Państwowego Funduszu

Dlaczego rząd nie utrzymuje polityki prozatrudnie-

niowej wobec osób niepełnosprawnych poprzez

zwiększenie dofinansowania z budżetu zatrudnienia

osób niepełnosprawnych, a dostosowuje politykę za-

trudnienia osób niepełnosprawnych do planu finan-

Poseł Henryk Kowalczyk

274

sowego funduszu?

To jest bardzo nieodpowiedzialne

wobec osób niepełnosprawnych.

(Oklaski)

(Poseł Teresa Piotrowska: Panie pośle, to już na-

prawdę świat się kończy.)

Marszałek:

Dziękuję bardzo.

stopa bezrobocia wśród osób niepełnosprawnych

– jest to ok. 17%.

Zaproponowane rozwiązania w usta-

wie okołobudżetowej, poprawione wskutek zapropo-

nowanych zmian poselskich w kolejnej poprawce,

która będzie poddana pod głosowanie przez Wysoką

Izbę, spowodują, że de facto będzie większa możli-

wość zatrudnienia osób niepełnosprawnych na tzw.

otwartym rynku pracy.

Szacowane w tym zakresie

poprawa o ok. 2%.

Tak że nie ma tutaj żadnych obaw,

że wskutek proponowanych zmian spadnie zatrud-

nienie osób niepełnosprawnych.

Dodatkowo propozycje zawarte w kolejnej popraw-

ce wychodzą naprzeciw oczekiwaniom rynku za-

mkniętego, czyli zakładów pracy chronionej, ponieważ

właśnie podnoszą dofinansowanie do zatrudnienia

osób niepełnosprawnych z tzw. średnim stopniem nie-

pełnosprawności.

Biorąc pod uwagę, tak jak powie-

działam, strukturę zatrudnienia tych osób, będzie to

bardziej korzystne dla zakładów pracy chronionej.

Dodatkowo trzeba też zauważyć, że zakłady pracy

chronionej w dalszym ciągu – faktem jest, że mają

dodatkowe obowiązki – będą korzystały z preferencji

podatkowych i systemu rozwiązań finansowych, któ-

re zabezpieczają im finansowanie tych dodatkowych

zaproponowanych przez rząd w ustawie okołobudże-

towej jest zrównaniem rynku.

Dodatkowo, odpowia-

dając na pytanie pana posła, czy trzeba będzie doko-

nywać zmian w planie finansowym, chciałabym

zwrócić uwagę, że będą to tylko przesunięcia we-

wnątrz planu finansowego PFRON i mieszczą się one

w ramach puli wydatków, którą PFRON dysponuje.

Dziękuję.

(Oklaski)

Marszałek:

Dziękuję.

Przystępujemy do głosowania.

brzmienie art. 3.

Nad tymi poprawkami głosować będziemy łącznie.

Ich przyjęcie spowoduje bezprzedmiotowość po-

prawki 7.

Pan poseł Zbrzyzny, bardzo proszę.

Poseł Ryszard Zbrzyzny:

w dobrą stronę, ale jest zbyt ostrożną poprawką, bo

jeżeli ta poprawka zostanie przyjęta, a ją poprzemy,

to nadal będzie to mniej niż w roku 2013, mniej o 1/4,

o 25%.

(Poseł Teresa Piotrowska: Przybyło pracujących

niepełnosprawnych.)

wego ubyło o 1/3 zakładów pracy chronionej i przy-

było osób niepełnosprawnych zarejestrowanych na

bezrobociu z 60 tys. do 110 tys.?

(Poseł Magdalena Kochan: Nieprawda!)

Czy prawdą jest, że dzisiejsze regulacje, pomniej-

szające dotacje do zatrudnienia osób niepełnospraw-

nych, spowodują dalszą degrengoladę tego systemu?

Dziękuję.

(Oklaski)

(Poseł Teresa Piotrowska: Przybyło zatrudnionych

niepełnosprawnych.

Powinien pan to powiedzieć.)

Marszałek:

Dziękuję bardzo.

w ostatnich latach ubyło zakładów pracy chronionej,

ale nie ubyło na rynku zatrudnionych osób niepełno-

sprawnych.

Dodatkowo jest coraz więcej osób zatrud-

nionych na otwartym rynku pracy.

Więc mimo że

ubyło zakładów pracy chronionej, cały czas obserwu-

jemy wzrost zatrudnienia osób niepełnosprawnych.

Nie jest też tak, że będzie mniej środków na fi-

nansowanie zatrudnienia osób niepełnosprawnych.

To było wielokrotnie wyjaśniane, również wczoraj na

Poseł Tadeusz Tomaszewski

275

posiedzeniu Komisji Finansów Publicznych.

Wyko-

nanie w roku 2013 dofinansowania na rzecz zatrud-

nienia osób niepełnosprawnych to będzie kwota ok.

3050 mln zł.

W roku 2014 w związku z rozwiązania-

mi zawartymi w tych poprawkach, nad którymi za

chwilę Wysoka Izba będzie głosowała, będzie tych

środków ok. 3160 mln zł.

Dziękuję.

(Oklaski)

Marszałek:

Dziękuję.

Głosowało 454 posłów.

Za oddało głos 309 posłów,

przeciwnego zdania było 6 posłów, 139 posłów

wstrzymało się od głosu.

Poprawkę 8. już rozpatrzyliśmy.

Poprawki 9.–11. zgłoszono do art. 7 zawierającego

zmiany do ustawy o podatku akcyzowym.

W 9. poprawce wnioskodawcy proponują skreślić

art. 7.

Komisja wnosi o odrzucenie tej poprawki.

prawek 10. i 11.

Przystępujemy do głosowania.

Głosowało 453 posłów.

Za oddało głos 219 posłów,

przeciwnego zdania było 234 posłów, przy braku gło-

W 10. poprawce wnioskodawcy proponują nowe

brzmienie ust. 4 w art. 93 ustawy nowelizowanej.

Komisja wnosi o odrzucenie tej poprawki.

przeciwnego zdania było 234 posłów, 128 posłów

W 11. poprawce wnioskodawcy proponują nowe

(Poseł Jan Łopata wchodzi na mównicę)

Panie pośle, Wincenty Elsner.

(Głosy z sali: Elsner!)

(Poseł Jan Łopata: Bardzo dziękuję.

Szanowna

Pani Marszałek!)

Panie pośle…

( Wesołość na sali)

…pan poseł Wincenty Elsner.

(Poseł Jan Łopata: Nie słyszałem, przepraszam.)

Panie pośle, proszę szybciej podążać na mównicę.

Poseł Wincenty Elsner:

na tę poprawkę, kryjącą się pod takim nic niemówią-

cym ustaleniem.

Zmiana brzmienia ust. 4 w art. 94.

W tej poprawce Polskie Stronnictwo Ludowe propo-

nuje podwyżkę ceny piwa.

Dla PSL wszystkie dotych-

czas zaproponowane poprawki, dotyczące jednej ak-

cyzy, drugiej akcyzy, poprawki dotyczące VAT, to za

mało.

Polskie Stronnictwo Ludowe proponuje dodat-

kowo, podkreślam, dodatkowo podwyżkę ceny piwa.

Gratulacje, panie ministrze Rostowski, zyskał pan

nieoczekiwanego sojusznika w corocznych podwyż-

kach podatków.

Mam pytanie, chyba do wicepremiera Piechociń-

skiego.

Panie premierze, czy pan uważa, że ceny piwa

w Polsce są za niskie i należy je podwyższyć?

Ja

wiem, że drogi lokalne są w złym stanie, ale propo-

nowane przez was hasło: pijąc piwo, budujesz schety-

nówki…

( Wesołość na sali) Czy ja wiem, panie pre-

mierze?

(Oklaski)

Marszałek:

Dziękuję bardzo.

Pan poseł Jan Łopata.

Bardzo proszę, panie pośle.

Najmocniej przepraszam, pani marszałek, ale

przez nagłośnienie na sali nie słyszałem nazwiska.

Wysoki Sejmie!

Rzeczywiście jesteśmy autorami

tej poprawki.

Przed chwilą pan poseł Elsner podał

hasło: pijemy piwo, budujemy schetynówki.

Mogli-

byśmy je sformułować – bardzo proszę, nie mam

nic przeciwko temu – w ten sposób: budujemy łopa-

tówki.

Nie mam nic przeciwko temu.

(Wesołość na

sali)

Ażeby była jasność, już mówię, że podwyżka ak-

cyzy to jest 6 gr łącznie z podatkiem VAT, 6 gr do

butelki piwa.

Łączny dochód to 282 mln zł.

Panie

ministrze, wychodząc panu naprzeciw w poszukiwa-

niu pieniędzy generalnie do budżetu, ale szczególnie

na „Narodowy program przebudowy dróg lokalnych”,

Podsekretarz Stanu w Ministerstwie Finansów

nieszczęśliwie dziś nazywany, jak się wydaje, znaleź-

liśmy taki dochód.

Bardzo prosimy o wyjaśnienie,

dlaczego takie jest stanowisko rządu.

Dziękuję bardzo.

Marszałek:

Dziękuję bardzo.

Podsekretarz stanu w Ministerstwie Finansów

Podsekretarz Stanu

w Ministerstwie Finansów

padku różnych wyrobów alkoholowych była rozwa-

żana przy przedstawianiu ustawy okołobudżetowej

w Wysokiej Izbie.

W roku 2009, kiedy dokonano pod-

wyżki stawek podatku akcyzowego na piwo po raz

ostatni, a była to podwyżka rzędu 13,6% – w tym

okresie, w ciągu tego roku – nastąpił spadek sprze-

daży o około 8%.

Dochody zrealizowane przy takiej

podwyżce to były dochody rzędu 192 mln zł.

Te

wszystkie dane, które przedstawialiśmy również na

posiedzeniu Komisji Finansów Publicznych, wskazu-

ją, że akurat sprzedaż piwa jest sprzedażą, która jest

bardziej wrażliwa na zmiany różnych czynników ma-

jących wpływ na cenę, w tym zmiany stawki podatku

akcyzowego.

Zatem podniesienie stawek podatku

akcyzowego na piwo o 10% przy założonym przez

projektodawców tej poprawki spadku sprzedaży je-

dynie o 1,5%, co według nas jest za niskim spadkiem

tej sprzedaży, naszym zdaniem nie przyniesie docho-

dów rzędu 282 mln zł, jak podano w uzasadnieniu tej

poprawki.

Dodatkowo jest jeszcze ustawa o przeciw-

działaniu alkoholizmowi, która zobowiązuje rząd do

podejmowania działań zmierzających w kierunku

ukształtowania takiej struktury spożycia wyrobów

alkoholowych, by przesunąć to spożycie w stronę wy-

robów z niższą zawartością alkoholu.

Dziękuję.

Marszałek:

Dziękuję bardzo.

przeciwnego zdania było 406 posłów, 4 posłów wstrzy-

Poprawki od 12. do 16. i 18. już rozpatrzyliśmy.

Wnioskodawcy wycofali poprawkę 17.

Przystępujemy do głosowania nad całością pro-

nych, wraz z przyjętymi poprawkami, zechce pod-

przeciwnego zdania było 220 posłów, przy braku gło-

dżetowej.

Powracamy do rozpatrzenia punktu 3. po-

Sejm wysłuchał sprawozdania komisji przedsta-

ści oraz poprawki.

Dodatkowe sprawozdanie komisji zostało paniom

Przystępujemy do trzeciego czytania.

Poseł Sprawozdawca

Zbigniew Konwiński:

Pani Marszałek!

Panie Premierze!

Wysoka Izbo!

W dniu wczorajszym Komisja Finansów Publicznych

przyjęła dodatkowe sprawozdanie o rządowym pro-

Komisja finansów wnosi o odrzucenie wniosku

jęcie dwóch zgłoszonych poprawek.

Dziękuję bardzo.

(Oklaski)

Marszałek:

Poseł Jan Łopata

277

Komisja przedstawia również w dodatkowym

Komisja wnosi o odrzucenie tego wniosku.

Bardzo proszę, pan poseł Zbigniew Kuźmiuk.

sów.

Za chwilę będziemy głosować nad wnioskiem

podatku VAT na kolejne trzy lata.

Przypominam, że

w 2010 r. ta koalicja przegłosowała przepis o wzroście

podatku VAT na trzy lata, a więc przepis o podwyż-

szonych stawkach powinien wygasnąć 31 grudnia

2013 r.

Jedynym warunkiem, aby dalej on obowiązy-

wał, było przekroczenie przez dług publiczny granicy

55%.

Z taką sytuacją nie mamy do czynienia.

W związ-

ku z tym naszym zdaniem ten projekt jest sprzeczny

z konstytucją, zasadą zaufania obywateli do państwa

pan minister ma tego świadomość.

Dziękuję bardzo.

(Oklaski)

Marszałek:

Dziękuję bardzo.

pośle, już mówiliśmy o tej sprawie na poprzednich

posiedzeniach.

Nie ma wątpliwości konstytucyjnych.

Stabilność finansów publicznych jest wartością, któ-

ra również jest ujęta w konstytucji, a jest w tej chwi-

li ważniejsza.

Tak że, panie pośle, konstytucja nie

mówi wyłącznie o jednej wartości.

Dziękuję.

Marszałek:

Dziękuję bardzo.

W 1. poprawce do art. 21 ustawy o pomocy pań-

dych ludzi wnioskodawcy proponują w ust. 4 uchylić

przeciwnego zdania było 2 posłów, 142 posłów wstrzy-

mało się od głosu.

zującej wnioskodawcy proponują, aby ustawa weszła

przeciwnego zdania było 40 posłów, 150 posłów

wstrzymało się od głosu.

panie i panów posłów: Kto z państwa jest za podno-

szeniem podatków?

(Głos z sali: Platforma.)

Chętnych nie ma.

O, jest jeden poseł.

Dobrze.

Szanowni Państwo!

Tym głosowaniem rozstrzyg-

niemy, czy po raz kolejny zwiększą się w Polsce po-

datki, tym razem podatek VAT.

Głosując za, będzie-

my głosowali za poszerzeniem czarnej i szarej strefy.

(Poseł Rafał Grupiński: To czas zadawania pytań,

a nie oświadczeń.)

Głosując za, będziemy poszerzali sferę ubóstwa

i biedy w Polsce.

Głosując za, obniżymy konkuren-

cyjność polskich przedsiębiorstw.

Dlatego, szanowni

państwo, proponuję głosować przeciw.

Dziękuję bar-

dzo.

(Oklaski)

Marszałek

278

Bardzo dziękuję.

Chciałbym głosować zgodnie z pana rekomendacją,

tylko pytanie, która jest prawdziwa.

Otóż na forum

ekonomicznym w Krynicy powiedział pan, że w Pol-

sce nie ma kryzysu.

To był wrzesień tego roku i wzią-

łem to za dobrą monetę, ale w październiku tego roku

podpisał pan ustawę o utrzymaniu podwyższonej

stawki podatku VAT na kolejne trzy lata budżetowe,

pisząc w uzasadnieniu, że mamy kryzys finansów

publicznych.

A więc pytanie: Kiedy mówił pan praw-

dę?

Dziękuję.

(Oklaski)

(Poseł Wojciech Jasiński: Nigdy.)

Marszałek:

Dziękuję.

kartce można zobaczyć, jak kształtuje się sytuacja

Polski, jeśli chodzi o wszystkie obciążenia podatko-

we.

Polska to jeden z krajów, które mają najniższe

obciążenia podatkowe w Europie.

(Poruszenie na sali,

oklaski) Tak pozostanie i dlatego Polska najszybciej

rozwija się w czasie kryzysu i po kryzysie.

(Porusze-

nie na sali) Dziękuję bardzo.

(Oklaski)

Marszałek:

zycznym niektórych wydatków związanych z budow-

nictwem mieszkaniowym, w brzmieniu proponowa-

nym przez Komisję Finansów Publicznych, wraz

przeciwnego zdania było 221 posłów, nie było głosów

wstrzymujących się.

prawkę.

Przystępujemy do trzeciego czytania.

Podczas drugiego czytania projektu ustawy o zmia-

innych ustaw wpłynął wniosek o odrzucenie projek-

tu ustawy w całości oraz wpłynęła jedna poprawka.

Komisja Finansów Publicznych na wczorajszym

posiedzeniu rozpatrzyła zgłoszony wniosek oraz po-

prawkę i rekomenduje Wysokiej Izbie odrzucenie

poprawki.

Dziękuję bardzo.

(Oklaski)

Marszałek:

Komisja przedstawia również w dodatkowym

W pierwszej kolejności pod głosowanie poddam

wie Ministrowie!

Wysoka Izbo!

Mam pytanie do pana

posłuchać?

Mam pytanie: Czy pan jest jeszcze męż-

279

Punkty 4. i 28. porządku dziennego – głosowanie

czyzną, panie premierze?

Czy panu nie brak odwagi

– bo widzę, że brak – żeby odwołać największego

szkodnika polskich finansów, pana ministra Rostow-

skiego, który tu siedzi i się uśmiecha?

Ale Polakom nie jest do śmiechu.

Ten człowiek

wespół z panem zadłużył nasz kraj na 344 mld zł.

Czego jeszcze trzeba więcej?

Pan to aprobuje?

I dzisiaj

wprowadza nowelizację ustawy o finansach publicz-

nych, jakiś czas temu zawiesił pierwszy próg ostroż-

nościowy, a dzisiaj go likwiduje i wprowadza nową

– rzekomo genialną – regułę wydatkową.

(Poseł Stefan Niesiołowski: A gdzie pytanie?)

Wie pan, na czym ona będzie polegać?

Na tym, że

kupicie sobie czas polityczny do 2015 r., bez umiaru

wydając pieniądze.

Za ten czas polityczny, panie pre-

mierze, zapłacą Polacy, zapłacą przyszłe pokolenia.

Panie premierze, pan jest tchórzem czy ma pan

odwagę, ażeby w końcu podjąć taką decyzję?

Nawo-

łujemy do tego.

Dziękuję.

(Oklaski)

Marszałek:

Nie zauważyłam pytania.

Przystępujemy do głosowania.

przeciwnego zdania było 272 posłów, przy braku gło-

W poprawce do art. 17 projektu ustawy nowelizu-

przeciwnego zdania było 29 posłów, 150 posłów

nych, wraz z przyjętą poprawką, zechce podnieść

przeciwnego zdania było 184 posłów, 2 posłów wstrzy-

Przystępujemy do rozpatrzenia punktu 28.

porządku dziennego: Rozpatrzenie obywatel-

skiego wniosku o poddanie pod referendum

nr 1635) – głosowanie.

Na 52. posiedzeniu Sejm wysłuchał uzasadnienia

obywateli pana Tomasza Jerzego Elbanowskiego

oraz przeprowadził dyskusję.

Przechodzimy do głosowania.

Sejm zgodnie z art. 66 ust. 2 regulaminu Sejmu

podejmuje uchwałę w sprawie przyjęcia wniosku

szością głosów w obecności co najmniej połowy usta-

wowej liczby posłów.

Przyjęcie tego wniosku będzie oznaczało, że Sejm,

zgodnie z art. 66 ust. 3 regulaminu Sejmu, skierował

niu referendum.

niejsze głosowanie w tym roku.

(Poruszenie na sali)

(Poseł Stefan Niesiołowski: Chyba dla ciebie.)

Ono ma dwa aspekty: edukacyjny i obywatelski.

Wbrew temu, co mówi Platforma Obywatelska,

mamy do czynienia nie z inicjatywą populistyczną,

tylko z inicjatywą ludzi odpowiedzialnych i bezinte-

resownych (Wesołość na sali, oklaski), którzy działa-

ją na rzecz praw rodziców, dobra dziecka i dobra pol-

skiej szkoły.

(Poseł Cezary Grabarczyk: Zacofanie.)

Myślę, że wyrażę uczucia wielu, kiedy podziękuję

państwu Elbanowskim, panu Elbanowskiemu i mał-

żonce (Oklaski), za tę inicjatywę.

Ale jest też ważniejszy aspekt, obywatelski.

Cho-

dzi o to, jak traktowany jest obywatel w Polsce, czy

ma prawo korzystać z konstytucyjnych uprawnień,

czy też nie, czy ma być postawiony do kąta, by słu-

chać władzy.

Wasze działanie (Dzwonek), mówię o działaniu

koalicji rządowej, przeciwko zarządzeniu referendum

w tej sprawie to jest wrogość wobec opinii publicznej,

która nigdy się w Polsce nie udawała.

(Oklaski)

Poseł Andrzej Romanek

280

Punkt 28. porządku dziennego – głosowanie

Marszałek:

Poseł Kazimierz Michał Ujazdowski:

Chcę zadać pytanie panu premierowi, a właściwie

obu premierom.

Proszę w takiej sprawie nie zamykać ust…

Proszę

mi pozwolić zadać pytanie.

Marszałek:

Nie, pan jako były marszałek wie bardzo dobrze,

że regulamin jest dla wszystkich jednakowy, panie

pośle.

Poseł Kazimierz Michał Ujazdowski:

To naprawdę absolutny skandal, żeby w takiej

sprawie nie pozwolić na zadanie pytania.

Marszałek:

Panie pośle, limit jest jednakowy dla wszystkich.

Poseł Kazimierz Michał Ujazdowski:

Nie.

(Poruszenie na sali) Myślę, że pan premier

nie poleciłby czegoś takiego.

Marszałek:

Panie pośle, czas minął, dziękuję bardzo.

Poseł Kazimierz Michał Ujazdowski:

Nie, nie, nie.

(Poruszenie na sali)

Marszałek:

Panie pośle!

Poseł Kazimierz Michał Ujazdowski:

15 sekund.

Marszałek:

15 sekund, proszę bardzo i wyłączę…

Poseł Kazimierz Michał Ujazdowski:

i panu premierowi Piechocińskiemu: Jeśli w takiej

sprawie nie jest możliwe referendum, to w jakich

sprawach pozwolicie Polakom na decydowanie w dro-

dze referendum?

(Oklaski)

(Poseł Rafał Grupiński: Likwidacji PiS-u.)

Marszałek:

Dziękuję.

Pan poseł Artur Ostrowski.

Poseł Artur Ostrowski:

Prawdziwymi autorami, wnioskodawcami tego refe-

rendum są sam rząd i pan premier.

Co prawda pan

premier i ministrowie nie zbierali podpisów, ale to

pan premier i rząd doprowadzili do tego, że dzisiaj

ten wniosek jest rozpatrywany.

Pan premier i rząd

zlekceważyli wszystkie sygnały, które trafiały do rzą-

du, wszystkie, które mówiły o tym, że źle dzieje się

w polskiej szkole, panie premierze.

To było chyba tak,

że kiedy mówiono o sześciolatkach, pan premier mó-

wił: nie zawracajcie mi głowy sześciolatkami, bo

mam ważniejsze problemy na głowie.

I pewnie to jest

dzisiaj najważniejszy problem polskiej oświaty, że

szkole i oświacie.

(Oklaski) Dzisiaj pan premier i rząd

mają na głowie rewolucję sześciolatków.

I ta rewolu-

cja sześciolatków właśnie rozkręca koalicję.

Zobaczy-

my, jaki będzie wynik tego głosowania.

Ja chciałbym

złożyć propozycję ze strony SLD.

(Dzwonek) Pani

minister jest głucha na nasze propozycje, ale może

pan premier wsłucha się w tę propozycję SLD.

Pro-

ponujemy, aby realizować program I klasy tam, gdzie

to dziecko przebywa, bo dzisiaj każdy sześciolatek

realizuje obowiązek wychowania przedszkolnego,

czyli zerówkę.

To niech realizuje...

Marszałek:

Dziękuję, panie pośle.

Czas minął.

...program I klasy tam, gdzie jest – jeśli w przed-

szkolu, to w przedszkolu, jeśli w szkole, to w szkole.

Panie premierze, niech pan to rozważy.

Dziękuję.

(Oklaski)

281

szę.

(Poruszenie na sali, oklaski)

Proszę o ciszę.

Poseł Marzena Dorota Wróbel:

Dlaczego rząd PO–PSL obawia się ogólnonarodo-

wej dyskusji na temat kształtu polskiej edukacji i dys-

kusji na temat prawdziwego celu tzw. reformy, któ-

rym to celem jest wypuszczenie o rok wcześniej ko-

lejnego rocznika absolwentów polskich szkół na ry-

nek pracy?

Dlaczego odmawiacie tej dyskusji rodzi-

com, którzy najbardziej są predysponowani, by w tej

sprawie się wypowiadać (Oklaski), bo to oni po dwie

godziny dziennie odrabiają prace domowe z dziećmi

programowa jest źle skonstruowana.

(Poseł Magdalena Kochan: Nieprawda.)

Dlaczego nie chcecie rozmawiać na temat nieprzy-

gotowania infrastrukturalnego polskich szkół do

tzw. reformy?

Z raportu NIK wynika, że tylko nie-

spełna 13% szkół spełnia wszelkie infrastrukturalne

wymagania.

Dlaczego nie chcecie rozmawiać (Dzwo-

nek) na temat dzieci wiejskich, które muszą wstawać

o godz. 6 rano, by zdążyć na autobus szkolny?

Te

6-letnie dzieci wracają...

(Poseł Magdalena Kochan: Nieprawda.)

Marszałek:

Pani poseł, czas mija.

Dziękuję bardzo.

Poseł Marzena Dorota Wróbel:

...około godz. 15.

Czy pan, panie premierze, uwa-

ża, że rząd, który ignoruje żądanie suwerena, ma

jeszcze...

Marszałek:

Pani poseł...

...prawo moralne do rządzenia krajem?

(Oklaski)

Marszałek:

Dziękuję bardzo.

Pan poseł Piotr Bauć.

Poseł Piotr Paweł Bauć:

Pani Minister!

To głosowanie jest głosowaniem za

demokracją i nie ma tu dyskusji.

Jeżeli ktoś uważa,

że jest inaczej, to chyba nie wie, co to jest demokracja.

Natomiast mam jedno pytanie: Dlaczego rząd tak się

boi tego referendum?

Ano dlatego, że nie słucha nie

tylko ludzi, ale również nie słucha opinii instytucji.

W 2011 r. Państwowa Inspekcja Sanitarna podała, że

nie spełnia wymagań co do stanu higienicznego

975 szkół, co do przystosowania mebli – 762 szkoły

itd.

Pytam w komisji, czy minister ma listę tych szkół

i czy uruchomił kontrolę.

Cisza.

(Oklaski) Nie inte-

resuje go sprawozdanie inspekcji itd.

Dlaczego rząd

się boi?

(Dzwonek) Bo trzeba będzie wstać, pójść z tej

sali i przekonywać ludzi, a nie komisje mdłymi wy-

pracowaniami.

(Oklaski)

Marszałek:

Dziękuję bardzo, panie pośle.

Bardzo proszę.

(Oklaski, poruszenie na sali)

Prezes Rady Ministrów

Donald Tusk:

Dziękuję, pani marszałek.

(Gwar na sali)

Marszałek:

Prezes Rady Ministrów

Donald Tusk:

Szanowna Pani Marszałek!

Panie Posłanki, Pa-

nowie Posłowie!

Zwracam się także do wnioskodaw-

ców, inicjatorów referendum w sprawie sześciolatków

i, szerzej, w sprawie systemu edukacji w Polsce.

Prze-

de wszystkim wydaje mi się rzeczą istotną, abyśmy

na tej sali, a także po zakończeniu dzisiejszych obrad

starali się mówić i o samej inicjatywie referendalnej,

o argumentach, które pojawiają się w tej dyskusji,

o ludziach, rodzicach, inicjatorach referendum, o dzie-

ciach z jak największym respektem, szacunkiem i bez

zbędnych politycznych emocji.

Kiedy słyszę z ust po-

sła SLD słowa – i ton satysfakcji w jego wypowiedzi

– że kwestia referendum i kwestia sześciolatków to

jest sposób na rozkręcenie koalicji, to ręce opadają.

(Poseł Krystyna Pawłowicz: Zrobicie biznes na

dzieciach.)

282

(Posłowie Twojego Ruchu rozwijają transparenty

z napisem: Uwolnić Piotra Ikonowicza!

Wstrzymać

eksmisję ludzi na bruk!)

Możemy debatować i możemy się spierać o to, jak,

w jaki sposób zapewnić optymalną edukację, opiekę,

komfort naszym dzieciom i wnukom w szkole, szcze-

gólnie w nauczaniu początkowym.

Im mniejsze dzie-

cko, im mniejszy uczeń, tym oczywiście większe nie-

pokoje i lęki, uzasadnione i nieuzasadnione, rodziców

czy dziadków.

To jest zupełnie zrozumiałe.

Chcę powiedzieć, że dzisiaj, przed tym głosowa-

niem powinniśmy rozwiać kilka mitów, które być

może utrudniają nam wspólne podjęcie racjonalnej

decyzji.

Po pierwsze, mitem jest, że ktoś może czuć

się zaskoczony jakimś nadzwyczajnym tempem

wprowadzenia tej reformy i brakiem debaty.

Przypo-

minam, że Wysoka Izba, Sejm...

(Burzliwe oklaski)

Proszę, śmiało.

(Prezes Rady Ministrów Donald Tusk wita się

z przedstawicielem wnioskodawców referendum

Tomaszem Jerzym Elbanowskim, który podchodzi

z dzieckiem do mównicy)

Wydaje się rzeczą istotną przypomnienie...

(Poseł Krystyna Pawłowicz: Tak jest.)

...że Wysoka Izba przegłosowała decyzję o tym, że

państw naszego kontynentu, dzieci będą uczyły się

w szkole od 6. roku życia.

To było w roku 2009, dzisiaj

mamy rok 2013.

Debata w tej sprawie przyniosła

zmiany legislacyjne, które wychodziły naprzeciw

obawom i lękom rodziców, poważne zmiany legisla-

cyjne, które uelastyczniły tę ustawę, łagodząc przy-

najmniej w części obawy tych, którzy boją się o najmłod-

sze dzieci w szkole.

Ta debata polega też na tym, że

wspólne dobro, jakim są szkoły... dzieci coraz lepiej

przygotowują się do tego obowiązku edukacyjnego.

Ale teraz jest moment, aby unieważnić drugi mit.

Otóż każda kontrola przeprowadzona w dowolnym

państwie, także w Polsce, badająca sieć instytucji

użyteczności publicznej świadczących usługi publicz-

ne – czy to są szkoły, przedszkola, uniwersytety, urzę-

dy – zawsze wykaże uchybienia czy niedoskonałości.

Gdybyśmy przyjęli taką logikę i uznali za prawdziwy

mit, że polskie szkoły są nieprzygotowane do uczenia

polskich dzieci, że na przykład nie wypełniają stan-

dardów higienicznych, to z tego powinniśmy wywieść

najbardziej logiczny i twardy wniosek – że nie tylko

sześciolatki, ale także siedmiolatki i ośmiolatki nie

powinny być w tych szkołach.

(Poseł Marek Suski: To zróbcie referendum.

Cze-

go się boicie?)

To jest najgroźniejszy mit.

Ten mit użyty w kam-

panii i w tym ostrym sporze w sprawie sześciolatków

musiałby nas prowadzić do bardzo niebezpiecznego

i oczywiście nieadekwatnego do rzeczywistości wnio-

sku, że polskie szkoły nie są w ogóle przygotowane

do przyjęcia dzieci.

Bo jeśli jest…

(Poseł Marek Suski: To prawda.)

Autorzy i inicjatorzy referendum także w czasie

spotkań z ministrami, ostatnio także na spotkaniu

ze mną, podkreślali swoje obawy także o starsze

dzieci, dlatego uzupełniono wniosek referendalny,

ten pierwotny zamysł, także o kwestie dotyczące

przyszłości gimnazjów i inne dotyczące szkoły jako

całości.

Otóż uważam, że naszym wspólnym obowiąz-

kiem...

Przypominam, że szkoły nie są własnością

ministra, rządu czy parlamentu…

(Głos z sali: To zróbcie referendum.)

…szkoły są własnością narodu, a przygniatająca

większość działań…

( Gwar na sali )

…jeśli chodzi o przygotowanie tych szkół…

(Głos z sali: Nie są przygotowane.)

…należy do samorządów, a także do wielu innych

podmiotów.

Jest to wspólny nasz obowiązek, dlatego

prawem rodziców jest oczekiwać od nas wszystkich

odpowiedzialności za optymalne przygotowanie szkół

do procesu edukacji, wychowania i nadzoru nad

dziećmi od 6. do 18. czy 19. roku życia.

Z tego

obowiązku nikt nas nie zwolni.

Chcę przypomnieć, że rozstrzygnięcie dotyczące

sześciolatków zapadło w ogniu bardzo poważnej de-

baty.

Nie tylko w Polsce, ale wszędzie toczy się dys-

kusja, czy dzieci mają iść do szkoły w wieku lat pięciu,

sześciu czy siedmiu.

Ba, są kraje, gdzie dzieci rozpo-

czynają obligatoryjną edukację nawet w wieku czte-

rech lat.

(Poseł Krystyna Pawłowicz: Od trzech może?)

(Głos z sali: Nie przeszkadzać.)

Chcę powiedzieć, że nigdy szkoła, przedszkole czy

inne instytucje nie będą dawały nam 100-procento-

wej gwarancji, że w każdym miejscu i o każdej godzi-

nie działają idealnie i że wszystkie nasze dzieci będą

uczyły się w szkołach czy będą wychowywane w przed-

szkolach zawsze w idealnych warunkach.

Ale tego

nie rozstrzygniemy w ramach referendum.

Nie prze-

głosujemy w żadnym referendum, że od jutra czy za

rok wszystkie polskie szkoły i wszystkie polskie

przedszkola będą idealne.

To jest wysiłek, który mu-

simy podejmować każdego dnia.

To są zadania, które

musimy wspólnie realizować każdego dnia i w jakimś

sensie do końca świata, bo nigdy nie osiągniemy ide-

ału, który spowoduje, że wszystkie dzieci wszystkich

rodziców będą uczyły się w 100% komfortowo w tych

placówkach.

Wydaje się też, że ta debata przyniosła dobre skut-

ki.

Nie uważam, aby zachowanie Sejmu w poprzed-

niej kadencji czy w tej było nieodpowiedzialne, bo

zdecydowaliśmy o edukacji szkolnej sześciolatków,

podobnie jak nie uważam, aby inicjatorzy referen-

dum zachowywali się nieodpowiedzialnie.

(Głos z sali: Bo się nie zachowali.)

Uważam, że – szczególnie kiedy mówimy o na-

szych dzieciach – nie ma żadnego powodu, aby ludzi,

którzy mają inny niż my pogląd na procedury, na

program, podstawę programową, obarczać zaraz za-

rzutem nieodpowiedzialności.

Na całym świecie są

Prezes Rady Ministrów Donald Tusk

283

ludzie, pedagodzy stosujący jakieś metody czy rodzi-

ce, którzy uważają, że dzieci powinny uczyć się

wcześniej lub później, że powinny uczyć się w przed-

szkolu czy w szkole, i nie można z tego powodu za-

rzucać komuś, że jest odpowiedzialny lub nieodpo-

wiedzialny.

Ci, którzy zaprojektowali w większości

cywilizowanych państw świata taki system eduka-

cyjny, w którym dzieci zaczynają naukę w szkołach

nie.

Jedni i drudzy wyrażają w ten sposób swoją od-

powiedzialność za dzieci, swoją troskę o ich przy-

szłość, tylko mają inny pogląd na tę sprawę.

W sprawie sześciolatków parlament podjął decyzję

większością głosów, że sześciolatki i szkoły w Polsce

są wystarczająco przygotowane, aby podjąć ten wy-

siłek edukacyjny, przy sprzeciwie i obawach mniej-

szości w parlamencie.

Naszym zadaniem dzisiaj – i o tym jestem prze-

konany – jest poprawianie pracy szkół w systemie,

jaki mamy.

Jeśli polskiej szkole, polskim dzieciom,

polskim rodzicom coś naprawdę zagraża, to pomysły,

pięć lat.

(Oklaski) Dlatego jest to najwyższy czas, je-

stem o tym przekonany i taką propozycję złożyłem

także całemu środowisku i rodziców, i nauczycieli

sześć lat temu, kiedy postanowiliśmy zainwestować

naprawdę bardzo duże środki w polskie szkoły, szcze-

gólnie w szkoły podstawowe, aby nie dokonywać ko-

lejnych wielkich systemowych rewolucji, tylko żeby

łożyć takie środki, na jakie stać polskie państwo,

i żeby zachęcać jak najlepszych ludzi w Polsce do

tego, żeby zaangażowali się w proces edukacji i opie-

kę nad naszymi dziećmi.

Jestem przekonany, że pój-

ście sześciolatków do szkół spowoduje per saldo, że

i przedszkola, i szkoły ze względów organizacyjnych,

merytorycznych, ludzkich, finansowych będą z roku

na rok coraz lepiej wypełniać swoje funkcje.

Co do

tego jestem przekonany na 100% i wszystkie fakty za

tym przemawiają.

Natomiast naszym zadaniem, rządu, samorzą-

dów, ale też parlamentarzystów, nauczycieli i w ja-

kimś sensie także rodziców jest nieustanne wywie-

ranie presji na szkoły i przedszkola w taki sposób,

aby proces edukacji każdego dnia był prowadzony

w coraz lepszych warunkach dla dzieci.

Tak jak umó-

wiliśmy się z inicjatorami referendum, niezależnie

od rozstrzygnięcia w tym głosowaniu wspólnie podej-

miemy wysiłek, aby szkoły były jeszcze lepiej przygo-

towane, nauczyciele lepiej przygotowani, będziemy

pracować, a taką deklarację złożyłem, nad coraz lep-

szym programem.

Zdaję sobie sprawę z tego, że pod-

stawa programowa jest kontestowana przez wielu

i metodyków, specjalistów w zakresie edukacji, i ro-

dziców.

Przez innych jest tworzona i aprobowana.

Będziemy to poprawiać, będziemy dalej inwestować

w wynagrodzenia i w wyposażenie szkół – ono dzisiaj

w Polsce nie odbiega jakoś drastycznie od średniej

europejskiej.

Proponuję wszystkim parlamentarzystom, którzy

mają taki lub inny pogląd, wizytę w naszych szko-

łach.

Po pierwsze, żeby zobaczyli, że polska szkoła

nie jest piekłem i że polska szkoła i polscy nauczycie-

le to nie są oprawcy dla naszych dzieci, po drugie,

żeby zobaczyli, ile w każdej szkole można jeszcze po-

prawić (Oklaski), bo to też jest wasze zadanie.

Ja też chętnie podpiszę się pod słowami, które

wyrażają uznanie dla inicjatorów referendum.

Mam

inny pogląd, ale nie zmniejsza to mojego szacunku

dla ich starań.

Tak jest, wykazali się wielką energią

i bezinteresownością.

Mam nadzieję, że niezależnie

bezinteresownością, żeby codzienność w polskiej

ję się, że z pełnym respektem dla rodziców, nauczy-

cieli, a także inicjatorów referendum będę takie wy-

siłki podejmował.

Dziękuję bardzo.

(Oklaski)

Marszałek:

Dziękuję bardzo.

O głos poprosił również pan poseł Artur Ostro-

wski.

Rozumiem, że w trybie sprostowania?

Poseł Artur Ostrowski:

Pani Marszałek!

Wysoki Sejmie!

Pan premier słu-

cha, ale nie słyszy.

Niech pan premier nie upolitycz-

nia tego problemu i tej debaty, bo to nie SLD rozkrę-

ca koalicję, tak jak powiedział pan premier.

Ja tego

premiera doprowadziła do tego, że rewolucja sześcio-

latków rozkręca panu właśnie w tej chwili koalicję,

nie SLD.

Ale do tego pan doprowadził swoją polityką

oświatową.

Miał pan sześć lat, panie premierze, żeby

przekonać rodziców do tej reformy, i nic w tej sprawie

pan nie zrobił.

Dlatego dzisiaj jest to głosowanie.

(Oklaski) Niech pan sam uderzy się w piersi i powie,

czy rzeczywiście przywiązywał wagę do oświaty.

(Poseł Rafał Grupiński: Co to jest?)

Czy rzeczywiście pan ten problem widział, panie

premierze?

Moim zdaniem bowiem nie i dzisiaj właś-

nie to jest wynik tego, co pan robi.

Dziękuję.

(Oklaski)

Marszałek:

Dziękuję bardzo.

Wniosek formalny?

Bardzo proszę.

(Poseł Rafał Grupiński: Głosujmy już.)

Prezes Rady Ministrów Donald Tusk

284

Konwentu Seniorów.

Uzasadnię.

Panie premierze,

mam wrażenie, że został pan wprowadzony w błąd.

(Poseł Stefan Niesiołowski: I co z tego?)

Nie mam prawa i nie zamierzam zarzucać panu

złej woli ani chęci mówienia nieprawdy.

Sprawa pierwsza, powiedział pan premier, że po

raz pierwszy ta Izba podjęła decyzję o wprowadzeniu

obowiązku edukacyjnego dla dzieci 6-letnich w 2009 r.

W formie ustawy tak, ale po raz pierwszy ta Izba

wyraziła swoją wolę, aby objąć obowiązkiem eduka-

cyjnym dzieci sześcioletnie, w roku 1997, przyjmując

strategię rozwoju edukacji.

(Oklaski)

(Poseł Teresa Piotrowska: I to jest zarzut?)

Panie premierze, sprawa druga.

Powiedział pan

premier, że w 2009 r. ta Izba uznała, że szkoły są

przygotowane.

Przecież Izba nie ma kompetencji, by

stwierdzać, że szkoły są przygotowane.

(Głos z sali: Kończ już.)

Przepraszam, zanotowałam.

Proszę pozwolić mi

dokończyć.

(Poseł Teresa Piotrowska: Pani nadużywa regu-

laminu.)

Tę wolę parlamentu po raz pierwszy zaczął wy-

pełniać rząd Sojuszu Lewicy Demokratycznej (Poru-

szenie na sali), kiedy wprowadził obowiązek tzw.

zerówki dla dzieci.

To było przygotowanie do objęcia

obowiązkiem szkolnym dzieci sześcioletnich.

Głoso-

waliśmy również za przyjęciem tej ustawy.

(Poseł Rafał Grupiński: A kto był wtedy mini-

strem?)

Panie premierze, od tego czasu czterokrotnie był

zmieniany termin rozpoczęcia obowiązku szkolnego

dla dzieci sześcioletnich.

Proszę zauważyć, iż najwię-

cej dzieci poszło do szkół w pierwszym roku, kiedy

nie było takiego obowiązku.

(Dzwonek) Czy pan ma

świadomość, że infolinię czy jakąkolwiek inną formę

kontaktu z rodzicami uruchomiono dzień po złożeniu

tego miliona podpisów?

Panie premierze, proszę nie bać się rozmowy z Po-

lakami.

Mówię to w imieniu Sojuszu Lewicy Demo-

kratycznej.

My przed referendum unijnym mieliśmy

60% Polaków eurosceptycznych, lecz poprzez rozmo-

wy, setki spotkań, merytoryczną pracę rządu...

(Poseł Rafał Grupiński: Czas minął.)

Marszałek:

Pani poseł, czas minął.

Dziękuję serdecznie.

Poseł Krystyna Łybacka:

...doprowadziliśmy do akceptacji.

To można zro-

bić.

Polacy zasługują na rozmowę.

(Oklaski)

(Poseł Rafał Grupiński: Autoreklama nie jest po-

trzebna.)

Marszałek:

Bardzo serdecznie dziękuję.

Bardzo proszę, pani poseł Kempa, wniosek for-

malny.

Poseł Beata Kempa:

W imieniu Solidarnej Polski wnoszę o przerwę, ale

nie w celu zwołania Konwentu Seniorów, tylko po to,

żeby pan premier zwołał swój klub, swoją koalicję

i wytłumaczył im jedną rzecz, panie premierze, a

potem, gdy przerwa się zakończy, wytłumaczył nam

wszystkim.

(Poseł Rafał Grupiński: Damy sobie radę.)

Mówił pan o cywilizowanym kraju.

Pytam zatem

pana: Czy w cywilizowanym kraju władza wie lepiej

lizowanym kraju władza wie lepiej, bo pan uważa że

tak?

(Oklaski) Drugie pytanie.

Niech pan, panie pre-

mierze, ze swoją koalicją odpowie: Dlaczego rząd na

tę reformę nie wydał należytych pieniędzy, tak jak

obliczył, 340 mln zł, tylko wydał 40 mln zł i uważa,

że wszystko jest OK, panie premierze?

(Oklaski)

(Poseł Rafał Grupiński: To nie jest wniosek for-

malny.)

Nie jest OK, nie wywiązaliście się z podstawowe-

go obowiązku.

Dobrymi chęciami jest piekło wybru-

kowane.

(Poseł Magdalena Kochan: Nieprawda.)

Ale jest lepszy numer, panie premierze.

Czy pan

wie i czy pańscy ludzie wiedzą o tym, że na propa-

gandę, że ten pomysł jest świetny, że władza wie le-

piej, co jest lepsze dla dzieci, wydano 4 mln zł?

Chodzi

o emisję spotu telewizyjnego, w którym uzasadnia

się, że decyzja władzy jest dobra.

Wczoraj na posie-

dzeniu komisji kontroli jeden z przedstawicieli mini-

stra edukacji przyznał się, że wydano na spot 4 mln zł,

a więc 10% tego, co na przygotowanie szkół, panie

premierze.

Wreszcie czy pan wie, że w pana kraju, cywilizo-

wanym kraju, gdzie dzieci powinny być największym

dobrem narodowym, 1800 dzieci zabiera się z domów

z powodu biedy, nie z powodu przemocy, nie z powo-

du innych okoliczności, tylko z powodu biedy?

Taki

jest pański kraj, którym pan rządzi.

Czy pan wie, panie premierze, że właśnie w wieku

gimnazjalnym rośnie odsetek dzieci, które podejmu-

ją próby samobójcze?

Czy pan o tym wie?

To niechże

pan zarządzi przerwę i niech pan sobie uświadomi,

że żyjemy w wolnym, demokratycznym kraju, chcemy

tej demokracji i dla nas dzieci są największym do-

brem narodowym.

(Oklaski)

(Głos z sali: Brawo.)

285

Dziękuję bardzo, pani poseł.

Panie pośle Ujazdowski, wniosek formalny?

Rozumiem, że każdy wniosek będzie się zaczynał

od słów: proszę o przerwę i zwołanie Konwentu Se-

niorów.

W związku z tym poddaję wniosek o przerwę

pod głosowanie.

(Poruszenie na sali)

(Poseł Arkadiusz Mularczyk: Nie, nie.)

(Poseł Kazimierz Michał Ujazdowski: Ja nie wno-

szę o przerwę.)

W takim razie, jeśli to są inne wnioski formalne,

najpierw pani poseł, a dopiero potem pan poseł.

Proszę.

Poseł Urszula Augustyn:

Jak widzę, wszyscy na tej sali nadużywają wnio-

sku formalnego i proszą o przerwę.

Chcę powiedzieć,

po pierwsze, że jestem bardzo zobowiązana pani mi-

nister Łybackiej...

(Gwar na sali)

(Poseł Józefa Hrynkiewicz: To nie jest wniosek

formalny.)

(Poseł Teresa Piotrowska: A wasze są?)

Marszałek:

Proszę o ciszę.

Poseł Urszula Augustyn:

...za to, że zwróciła nam wszystkim uwagę na

fakt, że o sześciolatkach w szkole rozmawiamy od

15 lat.

(Gwar na sali)

Marszałek:

Pani marszałek, składam wniosek o przerwę (Po-

ruszenie na sali), ale o przerwę nie dla kogo innego,

tylko dla tych, którzy dzisiaj się tak bardzo gorącz-

kują, bo nie zauważyli, że od 15 lat sześciolatki są

w szkołach.

(Oklaski) Co od tego czasu się zmieniło?

Bardzo wiele.

Jeżeli ktoś mówi, że wydaliśmy na

szkoły 40 mln...

(Poseł Beata Kempa: Na reformę.)

...to może zapytajmy, ile naprawdę milionów zo-

stało wpompowanych w polskie szkoły po to, żeby

stworzyć jak najlepsze warunki dla dzieci.

Reformy

przeprowadzają ludzie.

(Gwar na sali)

(Poseł Krystyna Pawłowicz: Do rzeczy, proszę

pani.)

Marszałek:

Proszę o ciszę.

Jeżeli ktoś opowiada takie bzdury, że w polskiej

szkole nagle pojawiają się sześciolatki...

(Gwar na sali)

(Poseł Jolanta Szczypińska: Jaki jest wniosek for-

malny?)

Marszałek:

Proszę o ciszę.

...to oznacza, że nie wie, jakie są realia w polskiej

szkole.

To jest bardzo dobry pomysł, żeby do tych

szkół się wybrać i zobaczyć, że są tam sześciolatki,

a nawet pięciolatki, jeśli oddziały przygotowawcze są

właśnie w szkołach.

O te dzieci nie upominaliście się

przez 15 lat.

Może najwyższa pora się zreflektować?

(Oklaski)

Jeszcze jedno zdanie.

Wszyscy spośród tych, któ-

rzy zasiadają tutaj, na sali sejmowej, od zawsze, a na

pewno od 15 lat, mówią o tym, że sześciolatki są emo-

cjonalnie przygotowane do tego, żeby uczęszczać do

szkoły.

(Poseł Andrzej Duda: Szkoły są nieprzygotowane.)

Wszyscy to mieli w swoich programach.

Przypo-

mnę program PiS-u z 2005 r.

Cóż się nagle takiego

wydarzyło, że państwo zdecydowaliście się na zmia-

nę zdania?

Czyżby nagle sześciolatki przestały być

dojrzałe?

(Poruszenie na sali, oklaski)

Marszałek:

Pan poseł Ujazdowski z wnioskiem formalnym.

Poseł Kazimierz Michał Ujazdowski:

tarna zasada debaty publicznej, która mówi o wysłu-

chaniu wszystkich stron.

(Gwar na sali)

Marszałek:

286

Poseł Kazimierz Michał Ujazdowski:

Otóż tak się złożyło, że pan premier mówił trochę

w imieniu państwa Elbanowskich, przytaczając infor-

macje o uzgodnieniach.

W związku z tym wydaje mi

się, że elementarny wymóg przyzwoitości przemawia

za tym, żeby pan Elbanowski jako rzecznik wniosko-

dawców miał prawo przemówić w tej Izbie w tej chwi-

li, przed głosowaniem.

(Poruszenie na sali, oklaski)

Opinia publiczna wie o tym, iż inicjatorzy referen-

dum nie wycofują się z tej drogi dochodzenia swoich

móg demokratycznej debaty, żeby pani marszałek na

to pozwoliła.

(Poseł Rafał Grupiński: Dzisiaj jest głosowanie.)

Marszałek:

Panie pośle, jaki jest wniosek formalny?

Poseł Kazimierz Michał Ujazdowski:

Proszę znaleźć odpowiedni środek proceduralny

do czegoś, co jest oczywiste.

(Wesołość na sali, oklaski)

Marszałek:

Znalazłam środek formalny.

Padły wnioski o prze-

rwę, przegłosujemy wnioski o przerwę, a następnie

głosujemy w tym punkcie porządku.

Wniosek o przerwę upadł.

Przystępujemy do głosowania.

sku o przeprowadzenie referendum ogólnokrajowego

i obywateli dotyczącej systemu edukacji – „Ratuj ma-

luchy i starsze dzieci też”, zawartego w druku nr 1635,

zechce podnieść rękę i nacisnąć przycisk.

– 228.

Za wnioskiem oddało głos 222 posłów, prze-

się od głosu.

(Poruszenie na sali)

(Głosy z sali: Skandal!

Skandal!)

Stwierdzam, że Sejm wobec nieuzyskania bez-

Ogłaszam pół godziny przerwy.

do godz. 11 min 01)

Marszałek:

Wznawiam obrady.

Pan poseł Zbigniew Girzyński, wniosek formalny.

Bardzo proszę.

Poseł Zbigniew Girzyński:

Proszę o zajmowanie miejsc.

Poseł Zbigniew Girzyński:

Zdaję sobie sprawę, że wniosek formalny o prze-

rwę po zakończonej przerwie będzie budził zdziwie-

nie, ale już go uzasadniam.

Otóż wnoszę o przerwę i zwołanie przez panią

marszałek posiedzenia Prezydium Sejmu.

Przed prze-

rwą doszło do bardzo złej sytuacji.

Głosy koalicji rzą-

dzącej, Platformy Obywatelskiej i Polskiego Stronni-

ctwa Ludowego, sprawiły, że doszło do upadku...

(Poseł Stefan Niesiołowski: Waszej demagogii.)

...idei demokracji bezpośredniej, idei referendum

i idei obywatelskości.

Pokazano, że polskie społeczeń-

stwo, polski lud, który w swojej nazwie ma także

PSL, nie zajmuje w tej Izbie takiego miejsca, jakie

powinien zajmować.

(Poseł Stefan Niesiołowski: Waszego kłamstwa.)

Ponieważ idea referendum upadła, a wiele pań

i wiele panów posłów podnosiło, że nie głosowali za

tym referendum, bo zgłoszono zbyt wiele pytań, że

było ono szersze niż dotyczące tylko problemu sześ-

ciolatków, proponujemy, aby Prezydium Sejmu, które

również ma taką kompetencję, wystąpiło z wnio-

skiem o referendum, podjęło ideę tzw. małego refe-

rendum, a więc takiego, którego pytania ograniczy-

łyby się tylko i wyłącznie do sprawy sześciolatków,

aby ten dylemat, który podnosili państwo posłowie,

został usunięty.

W przypadku gdy pani marszałek nie skorzysta

z tego uprawnienia i Prezydium Sejmu nie podejmie

stosownej uchwały, chciałbym poinformować w imie-

że zgodnie z zapisami regulaminu Sejmu grupa po-

nad 69 posłów Prawa i Sprawiedliwości wystąpi z ta-

kim wnioskiem o małe referendum.

Nie może być tak

(Dzwonek), aby głos ponad 1 mln polskich obywateli

był lekceważony przez Sejm.

(Poseł Stefan Niesiołowski: Skończyło się, skoń-

czyło.)

287

Punkt 29. porządku dziennego – głosowanie

Marszałek:

Dziękuję bardzo, panie pośle, czas na wystąpienie

minął.

Poseł Zbigniew Girzyński:

Damy państwu jeszcze jedną szansę, aby spraw-

dzić (Gwar na sali) intencje głosowania w tej sprawie.

Marszałek:

Dziękuję bardzo.

Ponieważ padł wniosek o przerwę, poddam ten

wniosek pod głosowanie.

ło 187 posłów, przeciwnego zdania było 247 posłów,

Przystępujemy do rozpatrzenia punktu 29.

porządku dziennego: Pierwsze czytanie posel-

tiach politycznych (druk nr 1382) – kontynuacja.

Na 52. posiedzeniu Sejm wysłuchał uzasadnienia

Edwarda Siarkę oraz przeprowadził dyskusję.

nie projektu ustawy do Komisji Nadzwyczajnej.

W pierwszej kolejności poddam pod głosowanie

stynę Pawłowicz.

(Gwar na sali)

Pani poseł, przypominam o limicie czasowym na

zadanie pytania – 1 minuta.

Uzasadnienie projektu zawieszającego finansowa-

nie partii politycznej z budżetu na 2 lata głodem pol-

skich dzieci jest bardzo wzruszające – to trzeba przy-

znać.

Natomiast mam pytanie do projektodawców:

Skąd autorzy projektu wiedzą, mają pewność, że po

2015 r. nie będzie już głodnych dzieci w Polsce?

Bo to

jest główne uzasadnienie.

(Gwar na sali)

Czy autorzy projektu rozumieją, że finansowanie

kontrolowalną, optymalną formą, że jest to oczywi-

sty koszt demokracji i że ten koszt winien być włą-

czony w mechanizm demokracji?

Inaczej Sejm stanie

się sklepem sprzedaży ustaw osobom bogatym albo

środowiskom szemranym.

(Oklaski)

Marszałek:

Pana przewodniczącego Mularczyka, tak?

Poseł Arkadiusz Mularczyk:

Solidarna Polska jest konsekwentnie za ogranicze-

niem lub zniesieniem finansowania partii politycz-

nych z budżetu.

W obecnym czasie, kiedy nie ma

środków na opiekunów osób niepełnosprawnych,

kiedy podwyższamy VAT, kiedy zmniejsza się zasiłki,

kiedy podnosi się podatki, finansowanie w takiej wy-

sokości partii politycznych jest głęboko niemoralne

i nieakceptowalne przez społeczeństwo.

Dlatego w imieniu Solidarnej Polski chcę państwa

poinformować, że będziemy za tym, żeby wszystkie

projekty, które zgłosiły kluby parlamentarne, skiero-

wać do komisji i tam wypracować projekt najlepszy

dla polskiej demokracji i polskiego społeczeństwa.

Solidarna Polska nie wyraża zgody na finansowanie

partii politycznych w takim zakresie i w takiej for-

mie, jak jest tu obecnie.

Dziękuję.

Marszałek:

Dziękuję bardzo, panie pośle.

Odpowiedzi udzieli przedstawiciel wnioskodaw-

ców pan poseł Edward Siarka.

Poseł Edward Siarka:

Pani Marszałek!

Wysoki Sejmie!

Oczywiście ro-

zumiem pytanie zadane przez panią poseł Krystynę

Pawłowicz, ale chcę przypomnieć, że w ostatnich la-

tach, jak policzyliśmy, dofinansowanie, które uzyska-

ły partie polityczne w ramach tzw. subwencji, to jest

kwota ponad 880 mln zł, czyli suma bardzo duża,

z której można by sfinansować wiele zadań bardzo

potrzebnych społecznie, m.in. związanych z dożywia-

niem dzieci.

Przypomnę, że Prawo i Sprawiedliwość niejed-

nokrotnie zwracało uwagę na ten problem i chciało

go rozwiązać.

Te pieniądze m.in. mogłyby posłużyć

do rozwiązania tego problemu.

Dziękuję bardzo.

(Oklaski)

Marszałek:

Dziękuję bardzo.

288

tycznych, zawartego w druku nr 1382, zechce pod-

ło 193 posłów, przeciwnego zdania było 255 posłów,

nie było głosów wstrzymujących się.

wania projektu ustawy.

Pod głosowanie poddam zgłoszony w dyskusji

Odrzucenie tego wniosku będzie oznaczało, że

Przystępujemy do głosowania.

nie ustawy o partiach politycznych, zawartego w dru-

ku nr 1382, do Komisji Nadzwyczajnej, zechce pod-

przeciwnego zdania było 432 posłów, 1 poseł wstrzy-

porządku dziennego: Pierwsze czytanie posel-

tiach politycznych oraz ustawy o podatku docho-

dowym od osób fizycznych (druk nr 1648) – konty-

nuacja.

Na 52. posiedzeniu Sejm wysłuchał uzasadnienia

Łukasza Gibałę oraz przeprowadził dyskusję.

Państwo posłowie zgłosili się zabrania do głosu.

Przepraszam, zbyt późno dostałam kartkę.

Pani poseł Krystyna Pawłowicz.

Bardzo proszę.

Chciałabym spytać, czy Sejm może popierać pro-

jekt wprowadzający odpis od podatku na wybraną

partię, projekt wprost naruszający co najmniej trzy

przepisy konstytucji: art. 51 ust. 2, który mówi, że

macji o obywatelach niż niezbędne w demokratycz-

nym państwie prawnym; art. 53. ust. 7 konstytucji,

światopoglądu, oraz art. 96 i art. 97 konstytucji, któ-

re mówią o tajności wyborów.

Chęć skorzystania z od-

pisu oznacza jednak konieczność ujawnienia swych

danych osobowych urzędowi skarbowemu, a wskaza-

nie wspieranej partii politycznej faktycznie odtajnia

wybory polityczne osoby wspierającej, władzy zaś

daje mapę poparcia politycznego, także opozycji,

oraz ułatwia szykanowanie jej darczyńców, którzy

w przyszłości mogą bać się udzielać takiego poparcia.

Sejm nie ma prawa działać sprzecznie z konstytucją.

(Oklaski)

Marszałek:

w Polsce polityków w ogóle nie interesuje opinia spo-

łeczeństwa, a społeczeństwo coraz mniej ufa polity-

kom i dlatego coraz rzadziej chodzi do wyborów.

Uważam, że my, Twój Ruch, mamy najsensowniejszy

projekt nowelizujący ustawę o partiach politycznych.

Dlatego mam pytanie do posła sprawozdawcy, po-

sła Gibały.

Jaka jest istota rozwiązania proponowa-

nego w naszym projekcie i czym on się różni od in-

nych proponowanych projektów?

Dziękuję bardzo.

(Oklaski)

Marszałek:

Dziękuję bardzo.

(Poseł Andrzej Romanek: Rezygnuję z pytania.)

Pan poseł rezygnuje.

Marszałek

289

Poseł Łukasz Gibała:

wiem w kolejności chronologicznej na postawione

pytania.

Najpierw pani poseł Pawłowicz pytała o re-

lacje pomiędzy naszym projektem a zapisami konsty-

tucji, tak więc wyjaśniam, co następuje.

Jeśli chodzi

o kwestię tajności wyborów, to jest to jakieś komplet-

ne nieporozumienie, czym innym jest bowiem finanso-

wanie partii politycznych, a czym innym jest akt wy-

Jeśli chodzi o problem ujawniania preferencji po-

litycznych, to rzeczywiście prawo do zachowania pry-

watności tych poglądów jest zapisane w konstytucji,

ale wyjaśnię tu dwie rzeczy.

Otóż, po pierwsze, jeśli

nasz projekt wejdzie w życie, to każda osoba będzie

mogła wskazać partię polityczną, na rzecz której bę-

dzie chciała przekazać 0,5% ze swojego PIT.

Będzie

mogła, nie będzie musiała.

W związku z tym osoba,

która nie będzie chciała wskazać żadnej partii poli-

tycznej, nie będzie musiała tych preferencji ujawniać

urzędowi skarbowemu.

w polskiej debacie publicznej ostatnio coraz częściej

mówi się o finansowaniu Kościoła poprzez odpis

z podatku.

Zatem i hierarchia kościelna, i ostatnio

premier Tusk podnosił taki postulat.

A przypomi-

nam, że konstytucja jednoznacznie definiuje, że rów-

nież poglądy religijne muszą być chronione, i to, jakie

kto ma poglądy religijne, jest kwestią prywatną.

Jeśli

tam nikt nie dopatruje się naruszania konstytucji,

mało tego, jeśli finansowanie Kościoła poprzez odpis

podatkowy funkcjonuje w Niemczech, a niemieccy

konstytucjonaliści, choć w konstytucji niemieckiej

też jest zapisana prywatność poglądów religijnych,

nie widzą tu sprzeczności, to te argumenty porów-

nawcze w naszej opinii jednoznacznie dowodzą, że

nie ma żadnej sprzeczności pomiędzy proponowanym

przez nas mechanizmem odpisu podatkowego a pra-

wem do tajności, do zachowania prywatności co do

własnych preferencji politycznych, gwarantowanej

przez polską konstytucję.

Przechodząc do drugiego pytania, do pytania dru-

giej z osób, które je zadawały, czyli do pytania pana

posła Borkowskiego, wyjaśniam, co następuje.

Istotą

naszego projektu jest dobrowolność, „dobrowolność”

to jest słowo klucz.

Obecnie mamy do czynienia z taką

sytuacją, że my wszyscy płacimy podatki i z tych po-

datków finansowana jest każda partia polityczna.

My

chcemy z tym raz na zawsze skończyć.

Chcemy, żeby

każdy obywatel mógł wybrać, czy chce wspierać jakąś

partię polityczną, a jeśli tak, to jaką, czy nie chce

wspierać żadnej partii politycznej.

Z tego powodu

proponujemy dobrowolny odpis od podatku w wyso-

kości 0,5% od najniższego wynagrodzenia.

To jest

pierwsza istotna zmiana, którą proponujemy.

Druga ważna kwestia dotyczy stworzenia pewne-

go systemu zachęt, ażeby ludzie rzeczywiście chcieli

zwiększyć swoją partycypację w życiu publicznym

i ażeby chcieli finansować partie polityczne.

Uważa-

my, że taki system zachęt jest niezbędny, aby życie

publiczne mogło w Polsce dobrze funkcjonować.

Po trzecie, chciałbym zwrócić uwagę Wysokiej

Izby na to, że tak naprawdę nasz projekt jest niczym

innym jak realizacją pomysłu i wyborczej obietnicy

Donalda Tuska.

Albowiem premier Tusk 25 września

2011 r. był łaskaw powiedzieć: Mamy 1% na rzecz

organizacji pożytku publicznego.

Warto pomyśleć

w przyszłości, czy to nie mogłoby być tak, że obywa-

tel decyduje, czy chce finansować partię i jaką.

Je-

W związku z tymi słowami chciałbym zwrócić

uwagę na taką sprawę.

Otóż, mam nadzieję, że tym

razem Platforma, która już dwukrotnie głosowała za

odrzuceniem w pierwszym czytaniu naszego projek-

tu, będącego niczym innym jak realizacją wyborczej

obietnicy Donalda Tuska, tym razem zagłosuje za

tym, ażeby ten projekt skierować do prac w komisji.

Polityka polega na realizacji wyborczych obietnic,

a nie na wymigiwaniu się od ich realizowania.

kowskiego, czyli o różnicę pomiędzy naszym projek-

tem a innymi projektami zgłoszonymi przez pozosta-

łe partie polityczne, to rozpocznę od deklaracji, że

Twój Ruch jest za tym, żeby wszystkie projekty skie-

rować do dalszych prac w komisjach.

I tak zagłosujemy

iż nikt w Polsce nie może wiarygodnie twierdzić, że

jest za reformą systemu finansowania partii politycz-

nych, i jednocześnie głosować za odrzuceniem jakie-

gokolwiek projektu, który ma to reformować, w pierw-

szym czytaniu.

Nieważne, czy chodzi o dzień dzisiej-

szy, czy o to, co było pół roku temu albo rok temu,

kiedy Platforma była przeciwko, za odrzuceniem już

w pierwszym czytaniu naszego projektu.

Ktoś, kto

w ten sposób postępuje, jest naszym zdaniem po pro-

stu niewiarygodny.

Po drugie uważamy, że demokra-

cja polega na tym, żeby rozmawiać, dyskutować, a nie

na tym, żeby wyrzucać do kosza po pierwszym czyta-

niu projekty obywatelskie, czy też żeby namawiać do

bojkotu referendum.

W związku z tym wszystkie czte-

ry projekty poprzemy na tym etapie.

Wreszcie na koniec – to już jest ostatnia moja

uwaga – chciałbym zwrócić Wysokiej Izbie uwagę, że

pomimo iż jesteśmy za skierowaniem tych wszyst-

kich czterech projektów do dalszych prac w komi-

sjach, to uważamy, że pozostałe projekty obarczone

są poważnymi wadami.

W szczególności, jeżeli chodzi

o projekt Platformy Obywatelskiej, to jest tak, że gdy

zlikwidujemy całkowicie finansowanie partii z budże-

tu, wtedy w związku z ogromną nierównowagą, jaką

obecnie mamy, co polega na tym, że niektóre partie

wzięły kilkaset milionów złotych w ostatnich latach

z budżetu, a inne partie nie wzięły albo nic, albo pra-

wie nic – zwracam na to uwagę – bez stworzenia do-

datkowego systemu zachęt i bodźców w zakresie fi-

nansowania partii politycznych będziemy mieli do

czynienia z zaburzeniem pewnej naturalnej konku-

rencji, jeżeli chodzi o partie polityczne.

Oczywiście

innym rozwiązaniem byłby powrót do punktu zero,

gdyby te partie, które wzięły pieniądze, zrzekły się

290

ich i zwróciły je, to co innego, ale skoro nie zamierza-

ją się ich zrzec, to trzeba w jakiś sposób stworzyć

system zachęt, żeby ludzie byli gotowi finansować te

partie, jeżeli chcemy zlikwidować finansowanie w po-

staci obecnej.

W związku z tym, kończąc swoje wystąpienie, pod-

kreślam, że Twój Ruch wyciąga rękę i jesteśmy gotowi

do kompromisu i do pracy w komisjach, do pracy

w atmosferze merytorycznej, a jeżeli Platforma będzie

się upierała przy swoim projekcie, jeżeli nie będzie go-

towa do kompromisu, to już dzisiaj deklarujemy, że

w trzecim czytaniu takiego projektu, jaki zgłosiła

Platforma, jeśli on w takiej postaci wyjdzie z komisji,

nie poprzemy.

Dziękuję bardzo za uwagę.

(Oklaski)

(Poseł Krystyna Pawłowicz: Nie powołuj się na

Kościół.

Nie ma ustawy.)

Marszałek:

Dziękuję.

Pani poseł w trybie sprostowania.

Poseł Krystyna Pawłowicz:

Panie pośle Gibała, chciałabym panu powiedzieć,

żeby pan, będąc członkiem Twojego Rucha, nie pod-

pierał się Kościołem katolickim, ponieważ (Gwar na

sali) projekt przewidujący 0,5% nie został przegłoso-

wany, jest stopowany przez episkopat.

Niech pan się

nie podpiera dla niecnych rzeczy Kościołem.

Dobrze?

Marszałek:

Dziękuję bardzo.

Pan poseł w trybie sprostowania, jak rozumiem?

(Poseł Łukasz Gibała: Sprostowanie.)

Proszę.

Poseł Łukasz Gibała:

Pani poseł Pawłowicz nie zrozumiała chyba mojej

wypowiedzi.

Nie chodziło mi o podpieranie się Koś-

ciołem katolickim ani w ogóle o odnoszenie się do

Kościoła katolickiego, tylko o relację i pewną analo-

gię pomiędzy…

(Poseł Krystyna Pawłowicz: Nie ma ustawy.)

…finansowaniem z odpisu kościołów i pomysłami

takiego finansowania (Gwar na sali) a pewnymi za-

pisami w konstytucji oraz pomiędzy naszym pomy-

słem finansowania partii a pewnymi zapisami w kon-

stytucji.

Ta analogia zachodzi, pani profesor…

(Głos z sali: Nie powołuj się na Kościół.)

…i proszę zwrócić na to uwagę.

Dziękuję bardzo.

(Oklaski)

Marszałek:

Dziękuję.

podnieść rękę i nacisnąć przycisk.

ło 190 posłów, przeciwnego zdania było 257 posłów,

w druku nr 1648, do Komisji Nadzwyczajnej, zechce

20 posłów, przeciwnego zdania było 428 posłów, ża-

porządku dziennego: Pierwsze czytanie posel-

tiach politycznych oraz o zmianie ustawy Ko-

posła Roberta Kropiwnickiego oraz przeprowadził

dyskusję.

wę skierowania projektu ustawy do komisji.

tofa Szczerskiego.

Poseł Łukasz Gibała

291

Poseł Krzysztof Szczerski:

Dziękuję.

Pani Marszałek!

Wysoka Izbo!

Poprzednie projek-

ty już miały wady konstytucyjne, a ten projekt cał-

kowicie likwidujący finansowanie publiczne jest

sprzeczny nie tylko z wyrokami Trybunału Konsty-

tucyjnego, dokumentami Rady Europy, ale także

z zaleceniami komisji weneckiej do spraw demokracji

przez prawo, zaleceniami Grupy Państw Przeciwko

Korupcji, czyli wszystkich międzynarodowych gre-

miów zajmujących się przejrzystością demokracji

w państwach, dlatego że on otwiera szeroko drzwi do

korupcji politycznych, otwiera szeroko drzwi do tego,

żeby partie były zależne nie od wyborców, tylko od

swoich sponsorów.

Dlatego mam pytanie do Wysokiej Izby.

Proszę

o refleksję w ostatniej chwili, żebyśmy uchronili Pol-

skę przed wstydem przed całą Europą, że cofamy

polską demokrację do czasów oligarchów, czasów

sponsorowania partii politycznych, przeciwko czemu

protestuję.

Wszystkie dokumenty europejskie są

przeciwko znoszeniu finansowania partii politycz-

nych z budżetu państwa.

W związku z powyższym,

jeśli tę ustawę przegłosujemy w jakiejkolwiek formie,

stanie się to przedmiotem dochodzenia komisji we-

neckiej, stanie się to przedmiotem dochodzenia eu-

ropejskiego, dlaczego naruszamy (Dzwonek) przepisy,

standardy demokracji w Europie.

Proszę państwa

o refleksję w ostatniej chwili, bo naprawdę to będzie

wstyd przed całą Europą.

Dziękuję bardzo.

(Oklaski)

Marszałek:

Dziękuję bardzo.

skiego.

Poseł Dariusz Joński:

Dziękuję.

Pani Marszałek!

Wysoka Izbo!

W projekcie Platfor-

my Obywatelskiej możemy przeczytać: Rada Mini-

strów ogranicza wydatki i szuka oszczędności, i dla-

tego m.in. trzeba zlikwidować finansowanie partii

z budżetu państwa.

Chodzi o 50 mln.

Ale jak Platfor-

ma i rząd ograniczają finansowanie i szukają oszczęd-

ności?

W latach 2010, 2011 i 2012 rząd przekazał

w formie premii i nagród 330 mln zł swoim ludziom

w ministerstwach i w Radzie Ministrów.

Jak donosi

dzisiejszy „Super Express”, przez ostatnie 9 miesięcy

zostało wypłacone 50 mln, właśnie w ministerstwach,

dla urzędników.

Tak wygląda tanie państwo.

A jak Platforma Oby-

watelska wydaje pieniądze?

Nie ma dzisiaj pana pre-

miera.

Ćwierć miliona złotych na ubrania, 200 tys.

zł na restauracje, 100 tys. na salon win i cygar i klu-

by nocne itd.

(Dzwonek) Tanie państwo okazało się

mitem, kłamstwem i oszustwem.

To jest cytat z Do-

nalda Tuska, z debaty z panem Jarosławem Kaczyń-

skim.

To mówił w czasie tej debaty, a dziś są cygara,

kluby nocne i garnitury.

Marszałek:

Dziękuję bardzo, panie pośle.

Co państwo zrobiliście, żeby to było tanie pań-

stwo?

Nie ma pana premiera Tuska, więc pytam

wnioskodawców.

(Oklaski)

Marszałek:

Dziękuję, panie pośle.

ra Dębskiego.

Poseł Artur Dębski:

się do pana premiera, ale jest nieobecny, i podzięko-

wać Platformie Obywatelskiej, że po dwóch latach

nacisków ze strony obecnego Twojego Ruchu w koń-

cu zdecydowano się na dyskusję o finansowaniu par-

tii politycznych.

(Oklaski) Szkoda, że nie była to tyl-

ko merytoryczna decyzja, ale powodowana, powiedz-

my, właśnie wstydem, rzeczonymi cygarami, klubami

nocnymi oraz garniturami.

Jako Twój Ruch zdecydowaliśmy się poprzeć skie-

rowanie tego projektu do komisji.

Wcześniej jednak

chciałbym zadać pytanie premierowi, którego tu nie

ma, nie mogę też go zadać, bo nie ma trybu, panu

wiceprzewodniczącemu Schetynie: Jak to jest z tą

Platformą?

(Poseł Małgorzata Kidawa-Błońska: Dobrze.)

Ile funkcyjni działacze płacą ze swojego uposaże-

nia, polityczni, posłowie, radni, powiatowi czy gmin-

ni, czy wojewódzcy, a przede wszystkim, ile płacą

ludzie (Dzwonek), którym załatwiacie te fuchy w KGHM

i w innych spółkach Skarbu Państwa?

Dziękuję.

(Oklaski)

Marszałek:

Pani poseł Beata Kempa.

Bardzo proszę.

292

Poseł Beata Kempa:

nie.

Żeby nie było wątpliwości, że uważamy, iż jest to

tylko zawieszenie – bo jeśli potem wygramy wybory,

to pewnie będziemy żądać finansowania partii – po-

przemy w pierwszej odsłonie skierowanie do komisji

wszystkich projektów.

Prosiliśmy o Komisję Nadzwy-

czajną dlatego, by przetoczyła się dyskusja, ale też

aby wytworzyły się zupełnie nowe przepisy dotyczą-

ce tego, aby to uszczelnić po stronie wydatków i żeby

pokazać społeczeństwu, jak wydajemy te środki.

Również chodzi o to, by wprowadzić równowagę, żeby

nie było tak, że opozycja rzeczywiście nie ma żadnych

możliwości, a koalicja, mając rząd i ukryte pieniądze

na reklamę i na propagandę, będzie mogła być w zde-

cydowanej przewadze.

To nie będzie sprawiedliwe.

Jeśli tak zostanie postanowione, to my na pewno

rozważymy, aby nie poprzeć wtedy takiego wniosku,

takiego finałowego projektu, który wyjdzie z komisji,

bo tu rzeczywiście musi być zachowany rozsądek.

Natomiast mam pytanie (Dzwonek) do pani mar-

szałek: Ile Platforma Obywatelska ma w tej chwili na

koncie środków, które może mieć do dyspozycji na

kolejne kampanie wyborcze?

Jest to ważne, żeby nie

powiedzieć: bardzo ważne, pytanie.

I ostatnie zdanie, pani marszałek.

Powiem tak:

Platforma Obywatelska w 2009 r. wzięła środki...

Marszałek:

Pani poseł, czas minął.

Poseł Beata Kempa:

...z subwencji, a jednak miały miejsce rozmowy

na cmentarzu, w Pędzącym Króliku i na stacji ben-

zynowej.

Marszałek:

Dziękuję bardzo, pani poseł.

Poseł Beata Kempa:

A więc te pieniądze nie uchroniły przed korupcją.

Tutaj naprawdę... są ludzie.

(Oklaski)

Marszałek:

Pani poseł, proszę zająć miejsce.

Dziękuję bardzo.

Odpowiedzi udzieli przedstawiciel wnioskodaw-

ców poseł Robert Kropiwnicki.

Bardzo proszę.

Pani Marszałek!

Wysoka Izbo!

Platforma nie boi

się pójść po pieniądze do obywateli i prosić ich o wspar-

cie na swoją działalność.

(Poruszenie na sali) Nie

boimy się tego i to jest najważniejsze.

Państwo chce-

cie wyciągnąć pieniądze...

(Głos z sali: Brawo!)

Marszałek:

Proszę salę o spokój.

Poseł Robert Kropiwnicki:

...z budżetu i to jest wasz główny cel.

Dlatego uwa-

żamy, że powinniśmy rozmawiać z obywatelami.

To

jest naszym celem.

Wy chcecie brać pieniądze z bu-

dżetu i tylko do tego dążycie.

(Głos z sali: Brawo!)

Tak naprawdę nie było pytań, więc nie będę na to

odpowiadał.

A Platforma oszczędzała pieniądze, a nie

wydawała na ochronę i inne imprezy.

Dziękuję bar-

dzo.

(Poruszenie na sali)

(Poseł Marek Suski: Będą pieniądze za etaty

w KGHM.)

Marszałek:

Dziękuję.

Przystępujemy do głosowania.

Rozpoczęliśmy procedurę głosowania, panie po-

śle.

Dziękuję uprzejmie, proszę zająć miejsce.

Przystępujemy do głosowania.

tycznych oraz o zmianie ustawy Kodeks wyborczy,

zawartego w druku nr 1649, zechce podnieść rękę

i nacisnąć przycisk.

przeciwnego zdania było 259 posłów, nie było głosów

wstrzymujących się.

293

nie ustawy Kodeks wyborczy, zawartego w druku

nr 1649, do Komisji Nadzwyczajnej, zechce podnieść

Zbyszka Zaborowskiego oraz przeprowadził dyskusję.

Bardzo proszę, pan poseł Krzysztof Szczerski.

Pani Marszałek!

Wysoka Izbo!

O ile problem

z projektem Platformy Obywatelskiej polegał na tym,

że tworzy z Polski republikę bananową imienia Ry-

cha, Mira i Zbycha i przenosi parlament do Pędzące-

go Królika, o tyle błędem projektu SLD jest to, że

ograniczony jest poziomem ambicji SLD, to znaczy

ścina finansowanie do poziomu 10-procentowego po-

parcia partii politycznych.

To też jest sprzeczne

z dokumentami Rady Europy, dlatego że one bardzo

wyraźnie mówią o tym, że finansowanie musi być

proporcjonalne do poparcia społecznego, bo tylko ta-

kie odzwierciedla preferencje polityczne wyborców.

Ścinanie tego do poziomu 10% powoduje, że finanso-

wanie jest nieadekwatne do woli wyborców, a zatem

antydemokratyczne.

Dlatego zgłaszamy wniosek o to,

żeby ten projekt odrzucić w pierwszym czytaniu.

Pro-

simy o refleksję Wysoką Izbę ponownie.

Chodzi o to,

czy Wysoka izba jest w stanie chociaż w tym głoso-

waniu pójść za sugestiami Rady Europy, opowiedzieć

się za standardami demokracji europejskiej, czy tak

jak w poprzednim głosowaniu będzie za republiką

bananową, za Mirem, Rychem i Zbychem.

Dziękuję

bardzo.

(Oklaski)

Marszałek:

Dziękuję bardzo.

Pan poseł Tadeusz Iwiński.

Poseł Tadeusz Iwiński:

kontrowersyjna sprawa i chciałbym oddać pani honor,

że pierwszą z debat, które pani organizuje, poświęciła

pani właśnie zbadaniu, jakie są rozwiązania między-

narodowe w tej mierze, i ocenie tego.

I chyba pani wie,

że jednoznacznie wypowiedziano się przeciwko temu.

Nawet najliczniejsza partia polityczna na świecie,

82-milionowa Komunistyczna Partia Chin, nie utrzy-

muje się ze składek.

Rozumiem, że to Platforma Oby-

watelska jest w stanie uczynić.

Chodzi o to, żeby zna-

leźć dobre rozwiązanie – nie dopuścić z jednej strony

do ukrainizacji sytuacji politycznej pod tym względem

partyjnym, a z drugiej strony znaleźć pewne oszczęd-

ności, bo mamy wciąż kryzys mimo tego, o czym mó-

wił pan premier Tusk.

Krótko mówiąc, chciałbym

zapytać wnioskodawcę: Jakie oszczędności, w jakim

stopniu przewiduje projekt SLD i jak wyglądają gene-

ralne założenia – czy on uwzględnia ten podwójny cel,

z jednej strony pewne oszczędności, a z drugiej zacho-

wanie standardów Rady Europy, o których tu mówio-

no, w 100%?

(Oklaski)

Marszałek:

Dziękuję bardzo.

Udzieli odpowiedzi przedstawiciel wnioskodaw-

ców pan poseł Zbyszek Zaborowski.

Poseł Zbyszek Zaborowski:

pejskim, a dokładniej Unii Europejskiej, jest finan-

sowanie partii z budżetu.

Oczywiście nigdy nie jest

to pełne finansowanie, ale mogę państwa poinformo-

wać, że w kluczowych państwach jest ono zdecydo-

wanie wyższe niż w Polsce.

Na przykład we Francji

jest to 350 mln w przeliczeniu na złotówki, w Niem-

czech – 558 mln, we Włoszech – 378 mln, w Szwecji

– 174 mln, a w sąsiednich Czechach, mniejszym kra-

ju, 75 mln.

Jak wygląda sytuacja w Polsce?

W Polsce

po ostatniej redukcji dofinansowania partii politycz-

nych z budżetu o połowę – Wysoki Sejmie, o połowę

– rocznie dofinansowanie dla wszystkich partii wy-

nosi 54 mln zł.

Proponujemy, aby w przypadku sub-

wencji z budżetu państwa liczyć uzyskane poparcie

w wyborach faktycznie do poziomu 10%.

To nie ozna-

cza, że mamy takie aspiracje polityczne.

Mamy po-

dobne aspiracje do aspiracji Prawa i Sprawiedliwości

czy Platformy Obywatelskiej, ale chcemy ulżyć bu-

dżetowi państwa, uzyskać oszczędności rzędu 21 mln zł.

Marszałek

294

Punkty 32. i 11. porządku dziennego – głosowanie

Pozostałyby 33 mln.

To byłoby finansowanie podsta-

wowych funkcji, działań partii politycznych, faktycz-

nie w dużym stopniu równe dla wszystkich partii

parlamentarnych – wynosiłoby od 5,5 do 7 mln zł.

Niektórzy mają duże oszczędności, więc myślę, że

takie drobne wyrzeczenie ze strony partii jest na

miejscu.

W nowej sytuacji koszt utrzymywania z bu-

dżetu partii politycznych rocznie spadłby z 1 zł 40 gr

do 85 gr na mieszkańca Polski.

Ponadto, ponieważ

opinia publiczna była zbulwersowana pewnymi wy-

datkami niektórych partii politycznych, proponuje-

my, aby zobowiązać partie do prowadzenia rejestru

wydatków na bieżąco na własnej stronie interneto-

wej.

Są tu również inne propozycje porządkujące, ale

istotą rzeczy jest zachowanie finansowania filarów

demokracji parlamentarnej, jakimi są partie politycz-

ne – przypominam, że mówi o tym art. 11 konstytu-

cji – a jednocześnie przyniesienie ulgi budżetowi

państwa.

Proszę państwa posłów o poparcie tego projektu.

(Oklaski)

Marszałek:

Dziękuję.

Przystępujemy do głosowania.

tycznych, zawartego w druku nr 1756, zechce pod-

przeciwnego zdania było 294 posłów, nie było głosów

wstrzymujących się.

w druku nr 1756, do Komisji Nadzwyczajnej, zechce

nie ustawy o komercjalizacji i prywatyzacji.

Sejm wysłuchał sprawozdania komisji przedsta-

oraz przeprowadził dyskusję.

Pan poseł Zbrzyzny w jakim trybie?

(Poseł Ryszard Zbrzyzny: Pytanie.)

Czas – 1 minuta.

Proszę.

Poseł Ryszard Zbrzyzny:

wy ma charakter incydentalny.

Po pierwsze, dotyczy

wąskiego zakresu podmiotowego, a więc miasta sto-

łecznego Warszawy, a po drugie, jest incydentalny ze

w każdym roku budżetowym miasto stołeczne War-

szawa z Funduszu Reprywatyzacji otrzymałoby

200 mln zł na odszkodowawcze zobowiązania w sto-

sunku do byłych właścicieli terenów czy też nieru-

chomości.

Chcę zapytać pana ministra Rostowskiego:

Jak długo Fundusz Reprywatyzacji, na którym zde-

ponowano około 5 mld zł, będzie zasobem pożyczko-

wym budżetu państwa?

To pierwsze pytanie.

Drugie

pytanie: Czy nie należałoby z Funduszu Reprywatyza-

cji wzmocnić także finansów samorządów lokalnych,

które mają podobne problemy reprywatyzacyjne?

Co

prawda nie dotyczy to dekretu Bieruta, ale dotyczy np.

dekretów PKWN czy też innych dekretów z okresu po-

wojennego, chodzi o wywłaszczanie obywateli Rzeczy-

pospolitej.

Czy nie należałoby zatem problemu rozwią-

zać globalnie?

Dziękuję.

(Oklaski)

Marszałek:

Dziękuję.

Odpowiedzi udzieli podsekretarz stanu…

Przepraszam, jeszcze poseł Rozenek.

Bardzo proszę.

Poseł Andrzej Rozenek:

Dziękuję bardzo, pani marszałkini.

Wysoka Izbo!

Chciałbym zapytać pana ministra

o jedną rzecz: Czy jeżeli urząd centralny, a taki pia-

stował prezydent Bierut, popełnił jakiś błąd, to za

ten błąd mają odpowiadać wyłącznie warszawiacy,

Poseł Zbyszek Zaborowski

295

Punkty 11. i 19. porządku dziennego – głosowanie

czy też całe państwo?

O tym tutaj rozmawiamy.

Czy

to, że kiedyś podjęto krzywdzącą decyzję dla Warsza-

wy, ma się skupić teraz wyłącznie na warszawiakach,

czy też całe państwo odpowiada za decyzje państwa?

Przecież to nie samorząd Warszawy, nie warszawia-

cy wymyślili tzw. dekret Bieruta.

(Poseł Marek Suski: Tylko Stalin.)

Proszę o jasne stanowisko w tej sprawie.

Dzięku-

ję.

(Oklaski)

Marszałek:

Dziękuję bardzo.

sterstwie Skarbu Państwa pani Urszula Pasławska.

Bardzo proszę, pani minister.

Podsekretarz Stanu

Szanowna Pani Marszałek!

Wysoka Izbo!

Odpo-

wiadam na pytanie dotyczące Funduszu Reprywaty-

zacji.

Fundusz Reprywatyzacji jest funduszem celo-

wym i od chwili ustanowienia, czyli od 2001 r., finan-

suje zobowiązania związane z zaspokojeniem rosz-

czeń byłych właścicieli mienia przejętego przez Skarb

Państwa poprzez wypłatę odszkodowań wynikają-

cych z prawomocnych wyroków i ugód sądowych.

Samorząd warszawski również jest zobowiązany do

szczególnej odpowiedzialności finansowej, która nie

dotyczy innych samorządów, ponieważ chodzi o przy-

padki wyroków sądowych.

W stosunku do reprywa-

tyzacji czy zobowiązań reprywatyzacyjnych innych

samorządów zobowiązania przejmuje Fundusz Re-

prywatyzacji.

Ustawa o gospodarce nieruchomościa-

mi, jak również ustawa o komercjalizacji i prywaty-

zacji umożliwia współfinansowanie przez Fundusz

Reprywatyzacji roszczeń bierutowskich, które należy

traktować jako ustawę.

Była to ustawa ogólna, która

dotyczyła oczywiście mienia, wszelkiego mienia w mie-

ście stołecznym Warszawa.

Dziękuję.

Marszałek:

Dziękuję bardzo.

cjalizacji i prywatyzacji, w brzmieniu przedłożenia

zawartego w druku nr 1799, zechce podnieść rękę

i nacisnąć przycisk.

przy braku głosów przeciwnych i 113 głosach wstrzy-

mujących się.

Powracamy do rozpatrzenia punktu 19. po-

Sejm wysłuchał sprawozdania komisji przedsta-

jeżeli wypłacającym należności jest spółka, o której

440, głosów wstrzymujących się – 4.

Stwierdzam, że Sejm wobec nieuzyskania bezwzględ-

W poprawkach 2., 3. i 5.

Senat proponuje, aby

przepisy art. 6 i 7 stosować do wszystkich następców

prawnych i podmiotów przekształconych, zarówno

bezpośrednich następców spółki komandytowo-ak-

cyjnej, jak i podmiotów powstałych w wyniku kolej-

nych przekształceń następcy bezpośredniego.

Nad tymi poprawkami głosować będziemy łącznie.

poprawek Senatu 2., 3. i 5., zechce podnieść rękę

Poseł Andrzej Rozenek

296

Punkty 19. i 6. porządku dziennego – głosowanie

sować wyłącznie do dywidend i innych przychodów

nych z zysku wypracowanego od dnia, w którym

spółka ta stała się podatnikiem podatku dochodowe-

go od osób prawnych.

Komisja wnosi o przyjęcie tej poprawki.

Poprawkę 5.

Senatu już rozpatrzyliśmy.

Powracamy do rozpatrzenia punktu 6. po-

o cudzoziemcach.

Sejm wysłuchał sprawozdania komisji przedsta-

W związku z tym Sejm skierował przedłożony

Przystępujemy do trzeciego czytania.

Proszę pana posła Marka Wójcika o zabranie gło-

komisji.

Poseł Sprawozdawca Marek Wójcik:

Pani Marszałek!

Wysoka Izbo!

Podczas drugiego

czytania wniesiono 19 poprawek.

Komisja wnosi

o przyjęcie 13 poprawek i odrzucenie 6.

Dziękuję.

(Oklaski)

(Głosy z sali: Brawo!)

Marszałek:

Dziękuję bardzo.

Przechodzimy do głosowania.

Komisja w dodatkowym sprawozdaniu przed-

w odnośniku nr 1 projektu ustawy dodać pkt 13a.

Komisja wnosi o przyjęcie tej poprawki.

W poprawce 2. do art. 39 projektu ustawy wniosko-

dawcy proponują między innymi skreślenie ust. 2.

Nad tymi poprawkami głosować będziemy łącznie.

poprawek 2. i 3., zechce podnieść rękę i nacisnąć

W poprawce 4. do art. 105 ust. 1 projektu ustawy

wnioskodawcy proponują, aby cudzoziemiec składał

bytu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.

Komisja wnosi o odrzucenie tej poprawki.

138 posłów, przeciwnego zdania było 308 posłów, nie

było głosów wstrzymujących się.

W poprawce 5. wnioskodawcy proponują nowe

brzmienie art. 148.

Komisja wnosi o odrzucenie tej poprawki.

przeciwnego zdania było 295 posłów, nie było głosów

wstrzymujących się.

W poprawce 6. do art. 159 ust. 4 projektu ustawy

wnioskodawcy proponują zmianę redakcyjną.

Marszałek

297

przeciwnego zdania było 16 posłów, 4 posłów wstrzy-

W poprawce 7. wnioskodawcy proponują nadanie

nowego brzmienia art. 160 projektu ustawy.

Konsekwencją przyjęcia tej poprawki będzie skre-

ślenie metryczki w art. 187 pkt 6 oraz bezprzedmio-

towość poprawki 8.

i 19. do art. 31.

Nad tymi poprawkami głosować będziemy łącznie.

mało się od głosu.

Poprawka 8. jest bezprzedmiotowa.

W poprawce 9. do art. 161 ust. 2 pkt 3 projektu

ustawy wnioskodawcy proponują, aby cudzoziemco-

wi, o którym mowa w tym ustępie, udzielano zezwo-

lenia na pobyt czasowy w przypadku śmierci jego

małoletniego dziecka, któremu nadano status uchodź-

cy lub udzielono ochrony uzupełniającej.

Komisja wnosi o przyjęcie tej poprawki.

Poprawkę 10. już rozpatrzyliśmy.

W poprawce 11. do art. 195 ust. 1 w dodawanym

pobyt stały udzielano cudzoziemcowi na czas nie-

oznaczony, na jego wniosek, jeśli posiada ważną Kar-

czypospolitej Polskiej na stałe.

Konsekwencją przyjęcia tej poprawki będzie bez-

przedmiotowość poprawki 12.

Komisja wnosi o przyjęcie tej poprawki.

przeciwnego zdania był 1 poseł, żaden poseł nie

Poprawka 12. jest bezprzedmiotowa.

W poprawce 13. do art. 302 ust. 1 pkt 10 projektu

ustawy wnioskodawcy proponują, aby decyzję o zo-

bowiązaniu cudzoziemca do powrotu wydawało się,

gdy przekroczył on lub usiłował przekroczyć granicę

wbrew przepisom prawa.

Komisja wnosi o przyjęcie tej poprawki.

przeciwnego zdania było 12 posłów, nie było głosów

wstrzymujących się.

W poprawce 14. wnioskodawcy proponują nadać

nowe brzmienie art. 326 projektu ustawy.

184 posłów, przeciwnego zdania było 256 posłów,

W poprawce 15. do art. 349 projektu ustawy wnio-

skodawcy proponują nowe brzmienie pkt 2.

przeciwnego zdania było 2 posłów, 102 posłów wstrzy-

mało się od głosu.

W poprawce 16. do art. 352 pkt 2 projektu ustawy

dakcyjno-legislacyjnym.

Komisja wnosi o odrzucenie tej poprawki.

przeciwnego zdania było 274 posłów, 1 poseł wstrzy-

Marszałek

298

Punkty 6. i 24. porządku dziennego – głosowanie

W poprawce 17. wnioskodawcy proponują nowe

brzmienie art. 94a ust. 2a pkt 2 ustawy o systemie

oświaty.

Komisja wnosi o przyjęcie tej poprawki.

W poprawce 18. wnioskodawcy proponują nadać

nowe brzmienie art. 89 ust. 2 ustawy o udzielaniu

litej Polskiej.

Komisja wnosi o przyjęcie tej poprawki.

Poprawkę 19. już rozpatrzyliśmy.

nie było głosów przeciwnych, głosów wstrzymujących

się było 134.

Stwierdzam, że Sejm uchwalił ustawę o cudzo-

ziemcach.

Przystępujemy do rozpatrzenia punktu 24.

wy o dozorze technicznym (druki nr 1650, 1804,

1804-A.) – trzecie czytanie.

Poseł Sprawozdawca

Andrzej Czerwiński:

niu Komisji Infrastruktury proszę o odrzucenie po-

prawki zgłoszonej w drugim czytaniu.

Dziękuję.

(Oklaski)

Marszałek:

Dziękuję bardzo.

Komisja w dodatkowym sprawozdaniu przedsta-

W poprawce wnioskodawcy proponują nie nada-

wać nowego brzmienia art. 70za ust. 9 ustawy Prawo

o ruchu drogowym.

Komisja wnosi o odrzucenie tej poprawki.

przeciwnego zdania było 263 posłów, 3 posłów

nym, w brzmieniu proponowanym przez Komisję

przeciwnego zdania było 172 posłów, 13 posłów

zorze technicznym.

Przystępujemy do rozpatrzenia punktu 25.

tach ustaw o zmianie ustawy Prawo ochrony

środowiska (druki nr 1505, 1573, 1798 i 1798-A)

– trzecie czytanie.

Poseł Sprawozdawca Tadeusz Arkit:

Pani Marszałek!

Wysoka Izbo!

W imieniu połączo-

nych komisji: Komisji Samorządu Terytorialnego

duję Wysokiej Izbie odrzucenie jedynej poprawki

zgłoszonej podczas drugiego czytania.

Dziękuję bar-

dzo.

(Oklaski)

Marszałek

299

Marszałek:

Dziękuję.

Przechodzimy do głosowania.

Komisje przedstawiają w dodatkowym sprawo-

zdaniu poprawkę, nad którą głosować będziemy

welizującej wnioskodawcy proponują nadać nowe

dowiska.

Komisje wnoszą o odrzucenie tej poprawki.

przeciwnego zdania było 287 posłów, 13 posłów wstrzy-

mało się od głosu.

ochrony środowiska, w brzmieniu proponowanym

ralnych i Leśnictwa oraz Komisję Samorządu Tery-

torialnego i Polityki Regionalnej, zechce podnieść

1 poseł był przeciwnego zdania, 4 posłów wstrzyma-

ło się od głosu.

Ogłaszam 5 minut przerwy.

(Oklaski)

do godz. 12 min 11)

Marszałek:

Wznawiam obrady.

Przystępujemy do rozpatrzenia punktu 26.

sta Hlonda (druki nr 1830 i 1851) – głosowanie.

żbietę Sobecką oraz przeprowadził dyskusję.

Pan poseł Roman Kotliński, bardzo proszę.

Poseł Roman Kotliński:

mas Hlond był wielkim patriotą, niestety watykań-

skim patriotą, nie polskim.

(Oklaski) Polskę opuścił

13 września 1939 r.

Jako jeden z pierwszych oficjeli

wyjechał na salony watykańskie.

Okupację spędził

w Watykanie i na Riwierze Francuskiej, gdzie na

krótko został zatrzymany przez gestapo.

(Poseł Stefan Niesiołowski: Odczep się od niego.)

Zdaniem podziemnej prasy francuskiej był konfi-

dentem gestapo.

(Oklaski)

(Poseł Stefan Niesiołowski: Kłamiesz.)

Są na to dowody, są nazwiska – oficera gestapo,

który wypłacał mu pieniądze, i księdza, który po-

średniczył w tych wypłatach.

(Poseł Maria Nowak: Takiego księdza jak ty.)

Po przybyciu do Polski odmówił potępienia pogromu

kieleckiego i pogromu krakowskiego.

Optował za tym, żeby odbudowywać kościoły za-

miast sierocińców i szpitali.

(Dzwonek) Tuż przed

wybuchem wojny Polonia amerykańska ofiarowała

na jego ręce skarb dla polskiej armii.

Marszałek:

Dziękuję, panie pośle.

Czas minął.

Poseł Roman Kotliński:

Niestety, skarb ten zaginał, kardynał go nie prze-

kazał.

Dziękuję bardzo.

(Oklaski)

Marszałek:

Nie było pytania, ale sprawozdawca komisji pani

poseł Anna Sobecka może zechce się odnieść do tej

wypowiedzi.

Pan poseł Girzyński.

Bardzo proszę.

Poseł Zbigniew Girzyński:

Bardzo dziękuję.

Pani Marszałek!

Wysoka Izbo!

Wysoki Sejmie!

W związku ze skandalicznym wystąpieniem wygło-

szonym przed chwileczką chciałbym zapytać panią

sprawozdawczynię, czy znany był komisji fakt, iż

ksiądz kardynał Hlond wyjechał z Polski na prośbę

władz emigracyjnych, aby w Watykanie bronić pol-

skich spraw.

(Poruszenie na sali)

300

Marszałek:

Poseł Zbigniew Girzyński:

Czy znany jest fakt wielkiej ofiary polskiego du-

chowieństwa?

Chodzi tu o kilka tysięcy polskich du-

chownych pomordowanych przez Niemców i Sowie-

tów, przez narodowych socjalistów i komunistów.

Czy

znany jest fakt, że dzięki postawie polskiego Kościo-

ła, zwłaszcza polskich księży, uratowano w czasie

II wojny światowej nie tylko wielu Polaków, ale także

tysiące Żydów i inne osoby, które były prześladowane

przez specjalistów spod znaków swastyki i czerwonej

gwiazdy?

(Dzwonek, oklaski)

Marszałek:

Dziękuję bardzo.

Czas minął.

Panie pośle, nie pamiętam, żeby ktoś odnosił się

do pana wypowiedzi.

Pani poseł Sobecka zabierze głos jako poseł spra-

wozdawca.

Bardzo proszę, pani poseł.

Wysoka Izbo!

Szanowni Państwo!

Fakty przedsta-

wione przez mojego kolegę są znane.

Były one oma-

wiane podczas dyskusji nad życiorysem kardynała

Hlonda, więc są nam znane.

Powiem tylko tyle, że

komisja po rozpatrzeniu projektu uchwały jednogłoś-

nie rekomenduje przyjęcie go w całości.

Dziękuję bar-

dzo.

(Oklaski)

Marszałek:

Dziękuję.

Przystępujemy do głosowania.

Kardynała Augusta Hlonda, w brzmieniu propono-

wanym przez Komisję Kultury i Środków Przekazu,

przeciw – 55, 6 posłów wstrzymało się od głosu.

nicę śmierci kardynała Augusta Hlonda.

Przystępujemy do rozpatrzenia punktu 27. po-

ry i Środków Przekazu o poselskim projekcie

pod Lenino (druki nr 1839 i 1852) – głosowanie.

Iwińskiego oraz przeprowadził dyskusję.

Pan poseł Roman Kotliński.

Bardzo proszę.

Poseł Roman Kotliński:

dal zrównywanie bohaterów spod Lenino, którzy

zginęli za naszą wolność, ze zdrajcą ojczyzny, jakim

był prymas Hlond.

(Poruszenie na sali, oklaski)

(Poseł Krystyna Pawłowicz: Wynoś się!)

(Głos z sali: Hańba!)

(Głos z sali: Skandal!)

Marszałek:

Proszę o spokój.

Panie pośle, przywołuję pana do porządku.

Nie

rozpatrujemy już tego punktu.

(Posłowie uderzają

w pulpity)

Proszę o spokój.

(Głosy z sali: Komuchy do budy!

Komuchy do

budy!

Komuchy do budy!)

Ogłaszam 10-minutową przerwę.

Zwołuję Konwent Seniorów.

do godz. 12 min 34)

Marszałek:

Wznawiam obrady.

(Poseł Jan Dziedziczak: Wniosek formalny.)

Spokojnie, za chwilę, panie pośle.

Chciałabym Wysoką Izbę...

(Gwar na sali)

Mam nadzieję, że panowie posłowie umożliwią mi

prowadzenie obrad.

Chciałabym poinformować Wysoką Izbę o efek-

tach spotkania Konwentu, które odbyło się przed

chwilą.

W wyniku głosowania, które przeprowadziliśmy

podczas posiedzenia, Konwent Seniorów większością

głosów postanowił skierować wniosek do Komisji

mu.

(Oklaski)

Pan poseł Dziedziczak poprosił o głos z wnio-

skiem formalnym, więc wniosek formalny będzie

przed wznowieniem rozpatrywania tego punktu.

Bardzo proszę, panie pośle.

301

Sprawy formalne

Poseł Jan Dziedziczak:

pić z wnioskiem formalnym.

Chodzi o art. 184 ust. 3

i zmianę w sposobie prowadzenia dyskusji.

Pani marszałek, tę prośbę kieruję do pani, bo nie-

stety nawet w ciągu dzisiejszych obrad mieliśmy do

czynienia z nierównym traktowaniem przedstawicie-

li różnych klubów, przedstawicieli różnych instytucji.

Nie udzielono głosu państwu Elbanowskim...

(Poseł Teresa Piotrowska: Nie są członkami par-

lamentu.)

...nie pozwalano dokończyć wypowiedzi posłom

Prawa i Sprawiedliwości.

Niestety, od wielu miesięcy

jest tak, że klub Twój Ruch jest traktowany inaczej.

(Wesołość na sali) Przedstawiciele tego klubu mogą

zabierać głos, mogą kończyć dyskusję, nawet kiedy

wiemy, jesteśmy pewni, że będą obrażać wszystkich,

że będą kwestionować to, co dla wielu z nas nawet

ponad politycznymi podziałami jest świętością.

Na

to zgody nie ma.

Przecież ten pan, który tutaj stoi,

jak donosi prasa, zatrudnia mordercę księdza Popie-

łuszki, płaci panu Grzegorzowi Piotrowskiemu.

(Po-

ruszenie na sali)

(Głos z sali: Do komisji etyki.)

Wiemy, co on powie, bo on co chwila obraża.

Na-

wet w poprzedniej swojej wypowiedzi obrażał księdza

prymasa.

Doskonale wiemy, co on będzie mówił, a pani

pozwala mu w sposób nieskrępowany kończyć myśl,

obrażać nas wszystkich.

(Głos z sali: Zejdź pan.)

Marszałek:

Panie pośle, od tego był Konwent Seniorów.

Poseł Jan Dziedziczak:

Pani znowu mi przerywa, a jemu pani nie przery-

wała, na tym właśnie to polega.

Marszałek:

Od tego był Konwent Seniorów, ustaliliśmy coś.

Było tam co najmniej dwóch przedstawicieli pana

klubu, kiedy podejmowaliśmy decyzję.

Poseł Jan Dziedziczak:

Pani marszałek, od tego przecież jest marszałek

Sejmu.

Marszałek:

Właśnie od tego jest marszałek, żeby pilnował

wszystkich jednakowo, jak zachowują się na mównicy.

Poseł Jan Dziedziczak:

Tylko praktyka wygląda tak, że jedne kluby mogą

kończyć, a inne po prostu nie.

Za to wszystko, co się

stało, niestety, jest odpowiedzialna nie tylko ta for-

macja, w przypadku której wszyscy wiemy, co powie,

tylko tak naprawdę to jest skutek błędnego, a może

nawet celowego, jak wielu sądzi, prowadzenia obrad.

Twój Ruch może zabierać głos w każdej chwili, może

mówić to, co mu się podoba...

(Poruszenie na sali)

...obrażając wszystkich, i nikt mu nie przerywa,

a przedstawiciele innych klubów nie mogą się swo-

bodnie wypowiedzieć, mimo że nie obrażają, tylko

mówią o argumentach.

(Dzwonek) Niestety, tak wy-

gląda parlament zarządzany przez Platformę Oby-

watelską.

Dziękuję.

(Oklaski)

Marszałek:

Panie pośle, skorzystam ze swojego prawa, rów-

nież jako poseł, nie tylko jako marszałek, i skieruję

do Komisji Etyki Poselskiej wniosek przeciwko panu

za słowa, które pan skierował przeciwko mnie.

(Po-

ruszenie na sali, oklaski)

(Głos z sali: Brawo.)

Kontynuujemy rozpatrywanie punktu...

Poseł Jan Dziedziczak:

Tak wygląda parlamentaryzm.

Zrównuje się po

prostu osobę, która mówi o regulaminie, z takim pa-

nem i z tym, co on robi.

(Wesołość na sali)

Marszałek:

Panie pośle, utrudnia pan w tej chwili prowadze-

nie posiedzenia Sejmu.

Panie pośle, proszę opuścić

mównicę.

Kontynuujemy rozpatrywanie punktu 27. porząd-

ku dziennego.

Pan poseł też chce teraz ustalać tu porządek?

(Poseł Roman Kotliński: W trybie sprostowania.)

(Głos z sali: Siadaj.)

Nie będzie żadnego sprostowania, kontynuujemy

pańskie wystąpienie w punkcie 27.

Proszę.

302

Punkt 27. porządku dziennego – głosowanie

Pan poseł oczywiście trafi do sądu za kłamstwa.

Skoro pan poseł nie odróżnia przeprowadzenia wy-

wiadu z kimś od zatrudnienia kogoś, to niech się pan

douczy, panie pośle.

(Oklaski)

(Głos z sali: Brawo.)

Skoro ja jestem jako osoba duchowna niewiary-

godny dla państwa (Wesołość na sali), przeczytam to,

co Józef Beck powiedział we wrześniu 1939 r.

To jest

cytat z Wikipedii.

(Poruszenie na sali)

Marszałek:

Panie pośle, proszę kontynuować wystąpienie

w punkcie 27.

Jeszcze tylko jeden komunikat.

Proszę bez emocji.

Informuję państwa, że za chwilę będzie obecny

w parlamencie premier rządu tureckiego.

To są obo-

wiązki również marszałka.

Jeśli nie będziemy kon-

tynuować naszej dyskusji, za chwilę ogłoszę przerwę

do godz. 16 i wznowimy obrady Sejmu po godz. 16,

ponieważ z przykrością stwierdzam, że na mnie też

spoczywają obowiązki.

Bardzo proszę, panie pośle, do rzeczy.

Poseł Roman Kotliński:

Jedno zdanie w kwestii porównania ofiar spod

Lenino i prymasa Hlonda.

Józef Beck powiedział: Do

najbardziej odpowiedzialnych za tragedię mojego

kraju należy Watykan.

(Poruszenie na sali, posłowie

Marszałek:

Panie pośle, w swoim wystąpieniu odbiega pan

od przedmiotu obrad określonego w porządku

dziennym.

Poseł Roman Kotliński:

Zbyt późno uświadomiłem sobie, że prowadzili-

śmy politykę zagraniczną służącą egoistycznym in-

teresom Kościoła katolickiego.

(Poruszenie na sali)

Marszałek:

Przywołuję pana do rzeczy, to było po raz

pierwszy.

Poseł Roman Kotliński:

Niczego nie mogę powiedzieć.

Marszałek:

Proszę mówić do rzeczy.

Poseł Roman Kotliński:

Pytam się do rzeczy: Co wy palicie?

Nie palcie koś-

cielnego kadzidła, palcie marihuanę, może was oświeci.

Panie pośle, ponownie przywołuję pana do rzeczy.

Poseł Roman Kotliński:

Zobaczycie prawdę, a prawda was kiedyś wyzwoli.

Marszałek:

na moje upomnienia, na podstawie art. 175 ust. 2

regulaminu Sejmu odbieram panu głos.

Dziękuję

bardzo.

(Poruszenie na sali)

(Posłowie Klubu Poselskiego Twój Ruch: Cenzura!

Cenzura!

Cenzura!)

Bardzo proszę nie pokrzykiwać.

Pan poseł Fedorowicz.

Poseł Jerzy Fedorowicz:

Pani Marszałek!

Wysoka Izbo!

Będę mówił wy-

łącznie w sprawie uchwały, nad którą debatujemy.

Będę prosił o odpowiedź, bo nie mam innego trybu,

jak tylko pytanie do posła sprawozdawcy.

Otóż do

naszej komisji trafił projekt uchwały, której tytuł

Lenino.

Odbyła się nad nim dyskusja, tak jak zawsze

nad uchwałami historycznymi, które budzą jakieś

kontrowersje.

Po debacie, zmieniając uchwałę, wpro-

wadziliśmy nowy tytuł, który brzmi inaczej.

Chcemy

oddać cześć polskim żołnierzom, którzy walczyli i zgi-

nęli pod Lenino.

(Oklaski) W związku z tym (Dzwo-

nek) – proszę jeszcze o 30 sekund – w celu wyjaśnie-

nia wszystkim posłom, jak brzmi treść tej uchwały,

przeczytam ją:

„Uchwała Sejmu Rzeczypospolitej Polskiej w spra-

wie uczczenia polskich żołnierzy biorących udział

303

Punkty 27. i 35. porządku dziennego – głosowanie

W 70. rocznicę udziału 1.

Dywizji Piechoty im. Ta-

deusza Kościuszki w bitwie pod Lenino Sejm Rzeczy-

pospolitej Polskiej oddaje hołd żołnierzom 1.

Armii

Wojska Polskiego.

Ich szlak bojowy wiódł spod Lenino

– poprzez przełamanie Wału Pomorskiego, zdobycie

Kołobrzegu, forsowanie Odry – aż do Berlina.

Sejm Rzeczypospolitej Polskiej oddaje hołd

wszystkim żołnierzom, którzy podczas II wojny świa-

towej złożyli daninę krwi, walcząc o Polskę.

Polscy kombatanci – niezależnie od tego, czy do

szacunek”.

I to jest treść tej uchwały.

(Zebrani wstają, długo-

trwałe oklaski)

Janusz, wstałbyś, jak wszyscy wstają, bo mi jest

głupio.

Marszałek:

Dziękuję bardzo.

Czy pan…

Poseł Jerzy Fedorowicz:

I teraz….

(Poseł Tadeusz Iwiński: Proszę o głos.)

Marszałek:

Pan poseł sprawozdawca za chwilę.

(Poruszenie,

gwar na sali)

Panie pośle, spokojnie.

(Poseł Krystyna Pawłowicz: W jakim trybie?)

Poseł Tadeusz Iwiński:

Ja tylko chciałbym w imieniu wnioskodawców

podziękować...

Marszałek:

Panie pośle, za chwilę udzielę panu głosu.

Proszę mnie nie wyręczać.

Udzielam głosu sprawozdawcy komisji panu po-

słowi Tadeuszowi Iwińskiemu.

Bardzo proszę.

(Gwar na sali)

Poseł Tadeusz Iwiński:

Pani Marszałek!

W imieniu wnioskodawców

chciałbym tylko podziękować za te słowa panu posło-

wi przewodniczącemu Fedorowiczowi oraz całej Iz-

bie.

Chciałbym równocześnie zaakcentować, że abso-

Kotliński.

Nie ma żadnego iunctim między tymi

dwiema uchwałami.

Bardzo dobrze, że zdarza się tak,

że nasza Izba może się wznieść ponad podziałami

w ważnych sprawach historycznych.

Dziękuję raz

jeszcze.

(Oklaski)

Marszałek:

Bardzo dziękuję.

70. rocznicy bitwy pod Lenino, w brzmieniu propo-

twie pod Lenino.

Powracamy do rozpatrzenia punktu 35. po-

rządku dziennego: Sprawozdanie Komisji Kul-

Ignacego Daszyńskiego.

Sejm wysłuchał sprawozdania komisji przedsta-

Przechodzimy do głosowania.

Przystępujemy do głosowania.

powstania rządu Ignacego Daszyńskiego, w brzmie-

niu proponowanym przez Komisję Kultury i Środków

go Daszyńskiego.

Powracamy do rozpatrzenia punktu 5. po-

łecznej i Rodziny o rządowym projekcie ustawy

żeniem Systemu Elektronicznej Wymiany Infor-

macji dotyczących Zabezpieczenia Społecznego

Poseł Jerzy Fedorowicz

304

Punkty 5. i 12. porządku dziennego – głosowanie

przeprowadził dyskusję.

O głos poprosiła pani poseł Józefa Hrynkiewicz.

Bardzo proszę.

du: W jakim celu polski rząd do ustawy dotyczącej

gromadzenia, przetwarzania i wymiany informacji

drogą elektroniczną w zakresie zabezpieczenia spo-

łecznego włączył wojsko, Policję, wszystkie służby

mundurowe i specjalne, a także sędziów i prokurato-

rów w stanie spoczynku?

Rozporządzenie Wspólnot Europejskich nr 987

i 833 dotyczy tylko pracowników najemnych, samo-

zatrudnionych i ich rodzin.

Cywilizowane kraje, na

które lubicie się państwo powoływać, a więc Niemcy,

wyłączyły z tej ustawy nawet służbę cywilną.

Po co

polski rząd tworzy prawo naruszające interesy bez-

pieczeństwa państwa, jego obywateli oraz służb i funk-

cjonariuszy służących bezpieczeństwu państwa?

Pytanie do pana ministra zdrowia (Dzwonek): Czy

NFZ jest przygotowany do przekazywania tych in-

formacji drogą elektroniczną od 1 maja 2014 r.?

(Oklaski)

Marszałek:

Dziękuję bardzo, pani poseł.

stwa, koordynacja systemów zabezpieczenia społecz-

nego dotyczy wszystkich obywateli, nie tylko Polski,

lecz także wszystkich obywateli Unii Europejskiej.

Tak jest faktycznie.

Pani profesor mówi o rozporzą-

dzeniu unijnym z 1971 r.

Zwracam uwagę, że również

w 2004 r. było podjęte odpowiednie rozporządzenie.

Dodam jeszcze, że wszystkie przepisy po kolei

dotyczą dokładnie byłych funkcjonariuszy ale nie-

zależnie od tego faktycznie elektroniczna wymiana

danych musi dotyczyć wszystkich obywateli Unii

Europejskiej, chociażby ze względu na uprawnienia

zdrowotne.

Jednocześnie informuję panią, że nie jest prawdą

to, że Niemcy wyłączyli służbę cywilną z elektronicz-

nej wymiany danych.

Tę wymianę danych zapewnia

odpowiednia instytucja unijna.

Dziękuję.

Marszałek:

Dziękuję bardzo.

nicznej Wymiany Informacji dotyczących Zabezpie-

czenia Społecznego na terytorium Rzeczypospolitej

Administracji i Cyfryzacji oraz Komisję Polityki Spo-

przeciwnego zdania było 129 posłów, 5 posłów

bezpieczenia Społecznego na terytorium Rzeczypo-

spolitej Polskiej.

Powracamy do rozpatrzenia punktu 12. po-

Sejm wysłuchał sprawozdania komisji przedsta-

swój długi bieg, bo były aż trzy różne projekty z pra-

wej strony sceny politycznej, które zostały w różny

sposób ominięte, i wreszcie w formie okrojonej, ale ta

komisja ma zostać powołana i będziemy powstanie

tej komisji popierać.

Mam nadzieję, że ta komisja uchroni w przyszło-

ści przed tym, co się zdarzało dotychczas, tzn. przed

wydawaniem koncesji w nieuzasadniony sposób.

Pol-

ska na tym traciła i traciły również te dzieci, które

dzisiaj wysyłacie wcześniej do szkoły.

Nie można wię-

Marszałek

305

cej tego robić.

Liczę na to, że ta komisja tym się zaj-

mie, że zajmie się wszystkimi surowcami, bo to su-

rowce determinują profil energetyczny państwa, a nie

odwrotnie, więc trzeba jeszcze popracować nad tym,

żeby zająć się wszystkimi surowcami.

Myślę, że wte-

dy państwo będzie panowało nad tym, co ma pod

względem gospodarczym najważniejszego, a są to

właśnie surowce.

Dziękuję.

(Oklaski)

Marszałek:

Pan poseł Romuald Ajchler.

mokratycznej wstrzyma się od głosu, dlatego że uwa-

żamy, że tworzenie tej komisji to tworzenie kolejnych

bytów i kolejny przypadek niepotrzebnego wydawa-

nia środków finansowych, tym razem na utrzymanie

tej komisji.

Dzisiaj w Komisji Gospodarki pracuje

podkomisja, która zajmuje się tymi wszystkimi spra-

taka decyzja nie powinna być podjęta.

Nie chcąc prze-

szkadzać koalicji i PiS, wstrzymamy się od głosu.

(Oklaski)

Marszałek:

Dziękuję.

Przystępujemy do głosowania.

misji Nadzwyczajnej do spraw energetyki, w brzmie-

niu proponowanym przez Komisję Regulaminową

przeciwnego zdania było 2 posłów, 21 posłów wstrzy-

mało się od głosu.

tyki i surowców energetycznych.

Powracamy do rozpatrzenia punktu 8. po-

Przystępujemy do głosowania.

Powracamy do rozpatrzenia punktu 9. po-

wy o księgach wieczystych i hipotece.

Sejm wysłuchał sprawozdania komisji przedsta-

oraz przeprowadził dyskusję.

Przystępujemy do głosowania.

przeciwnego zdania był 1 poseł, nie było głosów

wstrzymujących się.

Powracamy do rozpatrzenia punktu 17. po-

Sejm wysłuchał uzasadnienia projektu ustawy

larczyka oraz przeprowadził dyskusję.

Sejmu skierował ten projekt do Komisji Spraw We-

wnętrznych w celu rozpatrzenia.

Bardzo proszę, pan poseł Mularczyk.

Poseł Mariusz Orion Jędrysek

306

Punkty 17. i 20. porządku dziennego – głosowanie

Poseł Arkadiusz Mularczyk:

pana premiera, bo to jest pytanie do pana premiera.

Do ilu jeszcze zabójstw przy użyciu białej broni musi

dojść na polskich ulicach, w polskich miastach, ażeby

sprawa zakazu noszenia białej broni w miejscach

publicznych została uregulowana?

Wstydem jest sta-

nowisko Platformy Obywatelskiej i obecnego tu posła

Dzięcioła, który nie był nawet do końca debaty sej-

mowej w tej sprawie, nie chciało mu się słuchać uza-

sadnienia.

(Głosy z sali: Ooo...)

Do ilu jeszcze tragedii musi dojść?

(Głosy z sali: Ooo...)

Łódź, ulica Piotrkowska, dwudziestolatek zabity

nożem, centrum miasta, Kraków, ulica Grodzka,

Warszawa-Bemowo, Wola, Libiąż, Kraków.

Setki,

dziesiątki zabójstw w centrach miast.

Pijani, zaćpani

przestępcy zabijają młodych ludzi, przypadkowych

przechodniów, a Platforma mówi, że te przepisy są

dobre.

Panie pośle Dzięcioł, wstyd, pan był kiedyś straż-

nikiem miejskim, powinien się pan wstydzić.

Powstaje pytanie: Dlaczego Ministerstwo Spraw

Wewnętrznych nie chce zmienić tych przepisów?

(Dzwonek) W dniu wczorajszym minister spraw we-

wnętrznych, germanista z zawodu, przekonywał, że

te przepisy są dobre, że chronią społeczeństwo przed

tego typu przestępstwami.

Marszałek:

Panie pośle, czas minął.

Poseł Arkadiusz Mularczyk:

Apeluję do Platformy, jeśli odrzucicie ten pro-

jekt…

Marszałek:

To nie czas na apele.

Pytanie już pan zadał.

Poseł Arkadiusz Mularczyk:

…to każde kolejne zabójstwo będzie obciążało wa -

sze sumienia.

(Oklaski)

Marszałek:

Panie pośle, dziękuję uprzejmie.

Pan poseł Dzięcioł.

Bardzo proszę.

Poseł Janusz Dzięcioł:

Pani Marszałek!

Wysoka Izbo!

Szanowny Panie

Pośle!

Sprawa wygląda w ten sposób: gdyby pan za-

proponował coś dobrego, to Platforma Obywatelska

bardzo chętnie by to uchwaliła.

Czekamy na pana

projekty ustaw, ale takie, które będziemy mogli

uchwalić, a nie te bzdury, o których pan tutaj mówi.

(Oklaski)

(Poseł Arkadiusz Mularczyk: Szkoda, że pan nie

uczestniczył w debacie.)

Marszałek:

Dziękuję bardzo.

Przystępujemy do głosowania.

oraz ustawy Kodeks wykroczeń, zawartego w druku

nr 1782, zechce podnieść rękę i nacisnąć przycisk.

ło 257 posłów, przeciwnego zdania było 180 posłów,

Sejm wysłuchał sprawozdania komisji przedsta-

przeprowadził dyskusję.

Przechodzimy do głosowania.

W jedynej poprawce do art. 39l pkt 5 ustawy

Drogowym Senat proponuje, aby porozumienie za-

warte przez ministra właściwego do spraw transpor-

tu z Bankiem Gospodarstwa Krajowego określało

również sposób gromadzenia w ramach funduszu

wpływów z grzywien nałożonych przez Inspekcję

strujących.

Komisja wnosi o przyjęcie tej poprawki.

307

Punkty 20. i 21. porządku dziennego – głosowanie

było 285 posłów, nie było głosów wstrzymujących się.

gach publicznych oraz ustawy o autostradach płat-

Powracamy do rozpatrzenia punktu 21. po-

Przechodzimy do głosowania.

wo zamówień publicznych.

W poprawce 1. do art. 2 ustawy nowelizowanej

Senat proponuje, aby w definicji umowy o podwyko-

nawstwo wyrazy „innym podmiotem (podwykonaw-

cą)” zastąpić wyrazem „podwykonawcą”.

Komisja wnosi o odrzucenie tej poprawki.

W poprawce 2. do art. 36 ust. 2 pkt 10 i do art. 36a

wych” zastąpić wyrazem „podstawowych”.

Komisja wnosi o odrzucenie tej poprawki.

W poprawce 3.

Senat proponuje zmianę redak-

cyjną.

Komisja wnosi o przyjęcie tej poprawki.

było 429 posłów, nie było głosów wstrzymujących się.

brzmienie ust. 1.

było 141 posłów, nie było głosów wstrzymujących się.

W poprawce 5. do art. 36b ust. 2 Senat proponuje,

aby użyty po raz pierwszy wyraz „lub” zastąpić wy-

razem „albo”.

Komisja wnosi o przyjęcie tej poprawki.

Głosowało 436 posłów.

Większość bezwzględna

było 433 posłów, nie było głosów wstrzymujących się.

W poprawce 6. do art. 143a Senat proponuje inne

brzmienie ust. 2.

redakcję ust. 10.

Komisja wnosi o odrzucenie tej poprawki.

Marszałek

308

W poprawce 8. do art. 143c ust. 7 Senat proponu-

je, aby wyrazy „bezpośrednich zapłat” zastąpić wy-

razami „bezpośredniej zapłaty”.

Komisja wnosi o odrzucenie tej poprawki.

W poprawce 9. do art. 143c Senat proponuje skre-

ślić ust. 8.

Komisja wnosi o odrzucenie tej poprawki.

– 215.

Za oddało głos 425 posłów, 2 posłów było prze-

ciwnego zdania, 2 posłów wstrzymało się od głosu.

W poprawce 10. do art. 143d Senat proponuje, aby

ust. 1 stosować w przypadku umowy na roboty bu-

dowlane, a nie, jak uchwalił Sejm, umowy o roboty

budowlane.

Komisja wnosi o odrzucenie tej poprawki.

było 2 posłów, 123 posłów wstrzymało się od głosu.

W poprawce 11.

Senat proponuje dodać zmiany do

art. 163 ust. 1 pkt 1 oraz do art. 170 ust. 1.

Powracamy do rozpatrzenia punktu 22. po-

Sejm wysłuchał sprawozdania komisji przedsta-

W jedynej poprawce do art. 49 ust. 2b Senat pro-

ponuje, aby ust. 4 stosować odpowiednio.

Komisja wnosi o przyjęcie tej poprawki.

nikach sądowych i egzekucji.

Powracamy do rozpatrzenia punktu 23. po-

formacji publicznej.

Sejm wysłuchał sprawozdania komisji przedsta-

oraz przeprowadził dyskusję.

Przystępujemy do głosowania.

brzmieniu pkt 2 proponuje, aby centralne repozyto-

rium zapewniało przeszukiwanie zasobów informa-

tycznych m.in. według kryterium podmiotowego.

Marszałek

309

Punkty 23. i 33. porządku dziennego – głosowanie.

Komisja wnosi o przyjęcie tej poprawki.

było 303 posłów, nie było posłów wstrzymujących się

od głosu.

Przystępujemy do rozpatrzenia punktu 33.

porządku dziennego: Zmiany w składach osobo-

nr 1903, zechce podnieść rękę i nacisnąć przycisk.

Głosowało 414 posłów.

Za oddało głos 279 posłów,

przeciwnego zdania było 129 posłów, 6 posłów

Wicemarszałek Cezary Grabarczyk:

Wznawiam obrady.

porządku dziennego: Sprawozdanie głównego

spekcji Pracy w 2012 roku (druk nr 1689) wraz ze

stanowiskiem Rady Ochrony Pracy oraz ze sta-

nowiskiem Komisji do Spraw Kontroli Państwo-

wej oraz Komisji Polityki Społecznej i Rodziny

Proszę o zabranie głosu głównego inspektora pra-

cy panią minister Iwonę Hickiewicz.

Główny Inspektor Pracy

Iwona Hickiewicz:

Panie Marszałku!

Wysoka Izbo!

Mam zaszczyt

Dzisiejsza debata, na co chciałabym zwrócić uwa-

gę Wysokiej Izby, ma szczególny wymiar historyczny.

Za niecałe dwa miesiące polska inspekcja pracy bę-

dzie obchodzić jubileusz 95-lecia swojego istnienia.

3 stycznia 1919 r. naczelnik odrodzonego państwa

polskiego Józef Piłsudski podpisał dekret o urządze-

niu i działalności inspekcji pracy.

Dało to początek

państwowemu organowi nadzoru i kontroli warun-

ków pracy.

Powołanie zawodowej inspekcji pracy

w pierwszych dniach odrodzonego państwa polskiego

świadczy o ogromnej wadze, jaką ówczesne władze

przywiązywały do spraw pracowniczych, oraz o naj-

wyższej randze, jaką nadawały działalności inspekcji

pracy.

Wysoki Sejmie!

Ubiegłoroczne działania były pro-

wadzone zgodnie z programem, który uzyskał pozy-

tywną opinię Rady Ochrony Pracy oraz sejmowej

Komisji do Spraw Kontroli Państwowej.

Wszystkie

zaplanowane zadania zostały przez Państwową In-

spekcję Pracy w pełni zrealizowane.

W roku sprawo-

zdawczym inspektorzy pracy przeprowadzili blisko

podmiotów, na rzecz których świadczyło pracę 3600

tys. osób.

Ponad połowę skontrolowanych stanowiły

mikroprzedsiębiorstwa – dominowały zakłady prze-

twórstwa przemysłowego, budowlane oraz handlowo-

-naprawcze.

W związku z naruszeniami przepisów

rzy wydali ponad 310 tys. decyzji.

Przeprowadzone

w tym obszarze kontrole ujawniły popełnienie 52 tys.

wykroczeń przeciwko prawom pracowników.

Więk-

szość dotyczyła przygotowania zatrudnionych do

wykonywania pracy, stanowisk pracy oraz maszyn

i urządzeń technicznych.

Rażące naruszenia przepi-

sów BHP stwierdzone podczas dwóch kolejnych kon-

troli były powodem skierowania przez inspektorów

pracy do Zakładu Ubezpieczeń Społecznych 121 wnio-

padkowe o 100% na kolejny rok składkowy.

W więk-

szości dotyczyły one firm budowlanych i produkcyj-

nych.

Zakład Ubezpieczeń Społecznych uwzględnił

wszystkie wnioski inspektorów pracy.

W roku sprawozdawczym inspektorzy pracy zba-

dali przyczyny i okoliczności 1826 wypadków przy

pracy.

W wypadkach tych poszkodowanych zostało

2130 osób.

332 osoby poniosły śmierć, a 724 doznały

ciężkich obrażeń ciała.

Najliczniejszą grupę wśród

poszkodowanych stanowiły osoby o stażu pracy nie-

przekraczającym roku.

Co trzecia śmiertelna ofiara

do wypadków dochodziło w zakładach przetwórstwa

przemysłowego oraz w branży budowlanej.

Niewłaś-

ciwa organizacja pracy, nieodpowiednie zabezpiecze-

Marszałek

nie stanowisk pracy i dopuszczanie do pracy osób bez

właściwego przygotowania to przyczyny większości

zbadanych przez inspekcję pracy wypadków.

Oprócz decyzji do kontrolowanych pracodawców

inspektorzy skierowali blisko 61 tys. wystąpień za-

wierających łącznie ok. 311 tys. wniosków o usunięcie

zastanych nieprawidłowości.

Dominowały wnioski

dotyczące nawiązania i rozwiązania stosunku pracy,

czasu pracy, przygotowania do pracy i wynagrodze-

nia za pracę.

Do organów Państwowej Inspekcji Pracy wpłynę-

ło blisko 44 300 skarg.

Zdecydowana większość, bo

aż 77% zgłaszanych problemów, dotyczyła kwestii

związanych z nawiązywaniem i rozwiązywaniem sto-

sunku pracy, wynagradzaniem za pracę oraz warun-

kami pracy.

Specjaliści Państwowej Inspekcji Pracy

udzielili ponad 1,2 mln bezpłatnych porad, w 80%

o tematyce prawnej, w pozostałej części – technicz-

nych.

W okresie sprawozdawczym Państwowa Inspekcja

Pracy zarejestrowała 92 zakładowe układy zbiorowe

pracy, które objęły ponad 61 tys. pracowników.

Zare-

jestrowanych również zostało 1265 protokołów do-

datkowych do układów zbiorowych pracy.

Przedmio-

tem większości postanowień układowych były zagad-

nienia dotyczące zasad wynagradzania za pracę oraz

przyznawania pracownikom innych świadczeń zwią-

zanych z pracą.

W roku sprawozdawczym inspektorzy pracy ujaw-

nili łącznie 88 600 wykroczeń przeciwko prawom

osób wykonujących pracę zarobkową.

Na sprawców

wykroczeń nałożyli blisko 19 tys. mandatów karnych

na kwotę 22,5 mln zł, a do sądów skierowali 3800

wniosków o ukaranie.

W ponad 15 tys. przypadków

za wystarczające inspektorzy uznali zastosowanie

środków oddziaływania wychowawczego.

Rozpatru-

jąc wnioski inspektorów pracy, sądy orzekły grzywny

w łącznej wysokości 7,2 mln zł wobec ponad 3300

sprawców wykroczeń.

Do prokuratury skierowanych

zostało 987 zawiadomień o podejrzeniu popełnienia

przestępstwa.

W większości dotyczyły udaremniania

lub utrudniania inspektorom wykonywania czynno-

ści służbowych, złośliwego lub uporczywego narusza-

nia praw pracowniczych oraz fałszowania dokumen-

tów i poświadczania nieprawdy.

Korzystając z uprawnienia nadanego znowelizo-

waną w 2011 r. ustawą o Państwowej Inspekcji Pracy

do wydawania ustnych poleceń dotyczących niepra-

widłowości, które mogą być usunięte w trakcie kon-

troli lub niezwłocznie po jej zakończeniu, inspektorzy

wydali ponad 9 tys. takich poleceń.

Dotychczasowe

doświadczenia wskazują na wysoką skuteczność tego

środka prawnego, bowiem nieprawidłowości, których

dotyczyło ponad 80% poleceń, zostały usunięte jesz-

cze w trakcie kontroli.

W obszarze prawnej ochrony pracy większość

stwierdzonych nieprawidłowości dotyczyła przestrze-

gania przepisów o wypłacie wynagrodzenia za pracę

oraz innych należnych świadczeń, jak również czasu

pracy.

Różnego rodzaju naruszenia przepisów w sfe-

rze należności ze stosunku pracy ujawniono u 17,5

tys. pracodawców, przy czym prawie 3 tys. z nich nie

wypłacało wynagrodzenia za pracę, a 5 tys. wypła-

cało je nieterminowo.

Inspektorzy pracy wydali po-

nad 10 tys. decyzji nakazujących natychmiastową

wypłatę zaległych należności na łączną kwotę ponad

230 mln zł.

Ponadto skierowali w wystąpieniach bli-

sko 34 tys. wniosków w sprawach płacowych.

Naru-

szenia przepisów o czasie pracy odnotowano w więk-

szości spośród ok. 1600 skontrolowanych szczegółowo

zakładów różnych branż.

W połowie z nich stwier-

dzono nieprawidłowości dotyczące obowiązku okre-

ślenia w układzie zbiorowym pracy, regulaminie

pracy lub obwieszczeniu systemów i rozkładów cza-

su pracy oraz długości okresów rozliczeniowych.

Są

to uchybienia formalne, mają one jednak znaczący

wpływ na realizację funkcji ochronnej przepisów

o czasie pracy oraz na wypłatę należnych pracowni-

kom świadczeń.

Na wysokim poziomie wciąż utrzymuje się skala

nieprawidłowości w zakresie prowadzenia ewidencji

czasu pracy.

Nierzetelne prowadzenie ewidencji cza-

su pracy dotyczyło co piątego pracownika w podda-

nych kompleksowej kontroli ponad 100 średnich i du-

żych zakładach przetwórstwa przemysłowego.

Kon-

trole czasu pracy kierowców prowadzone w ramach

„Krajowej strategii kontroli przepisów w zakresie

zatwierdzonej przez Radę Ministrów wykazały, że

w roku sprawozdawczym w stosunku do dwóch po-

przednich lat liczba nieprawidłowości zmniejszyła

się.

Jest to głównie związane z wejściem w życie

sów ustawy o transporcie drogowym, które rozsze-

rzyły krąg osób odpowiedzialnych za wykonanie

przewozu drogowego oraz przewidziały dotkliwsze

kary grzywny dla kierowców.

Inspektorzy skontrolowali 3600 kierowców i spraw-

dzili ponad 671 tys. dni pracy kierowców.

Do najpo-

ważniejszych naruszeń przepisów o czasie prowadze-

nia pojazdu dochodziło w firmach zajmujących się

zarobkowym przewozem drogowym rzeczy na potrze-

by nowo budowanych i remontowanych dróg i auto-

strad.

Stwierdzone nieprawidłowości częściej doty-

czyły transportu krajowego niż międzynarodowego.

Działania kontrolne wspomagała kampania pre-

wencyjna Państwowej Inspekcji Pracy pod nazwą

„Czas pracy a wypadki drogowe”.

Zorganizowaliśmy

37 szkoleń, w których wzięło udział ponad 1100 osób.

Uczestnikom spotkań, szkoleń i kursów przekazano

ponad 6700 publikacji poświęconych różnych aspek-

tom organizacji bezpiecznej pracy kierowców.

Panie Marszałku!

Panie i Panowie Posłowie!

W roku sprawozdawczym inspektorzy pracy zwery-

fikowali legalność zatrudnienia ponad 176 tys. oby-

wateli polskich.

Różnego rodzaju nieprawidłowości

stwierdzili w co drugim spośród 22,5 tys. skontrolo-

Główny Inspektor Pracy Iwona Hickiewicz

wanych podmiotów.

Wzrosła skala naruszeń dotyczą-

cych zawierania umów cywilnoprawnych w sytuacji

uzasadniającej zawarcie umowy o pracę – inspekto-

rzy pracy zakwestionowali 16% z ponad 37 tys. zwe-

ryfikowanych pod kątem zgodności z przepisami

umów cywilnoprawnych.

Nieprawidłowości te doty-

czyły 14,5% kontrolowanych podmiotów.

Zatrudnienie bez potwierdzenia na piśmie rodza-

ju umowy o pracę i jej warunków oraz niezgłoszenie

robkową do ubezpieczenia społecznego stwierdzono

w 16% kontrolowanych podmiotów, najczęściej w sek-

cjach gospodarki: transport i gospodarka magazyno-

wa oraz zakwaterowanie i usługi gastronomiczne.

W co trzecim skontrolowanym podmiocie odnotowa-

no naruszenia przepisów w zakresie zgłaszania osób

wykonujących pracę do ubezpieczenia społecznego.

Wzrosła liczba nieprawidłowości dotyczących odpro-

wadzania składek na Fundusz Pracy.

Nieopłacanie

składek lub ich nieterminowe opłacanie za około 49 tys.

osób stwierdzono w 5,5 tys. podmiotów.

W roku sprawozdawczym inspektorzy pracy prze-

prowadzili ponad 2100 kontroli legalności zatrudnie-

nia i wykonywania pracy przez cudzoziemców.

Kon-

trolom tym poddano około 2000 podmiotów powie-

rzających prace 12 tys. cudzoziemców.

Naruszanie

prawa stwierdzono w blisko połowie skontrolowanych

podmiotów, przy czym nielegalne wykonywanie pra-

cy w co 10. z nich, podobnie jak rok wcześniej.

Inspek-

torzy pracy wykazali nielegalne zatrudnienie cudzo-

ziemców i wykonywanie przez nich pracy w 644 przy-

padkach – to mniej o 29% niż rok wcześniej, a naj-

więcej w odniesieniu do obywateli Ukrainy – 445

przypadków.

Należy podkreślić, co wielokrotnie sygnalizowa-

liśmy, że poważną barierą utrudniającą skuteczną

działalność kontrolną inspekcji pracy w obszarze le-

galności zatrudnienia jest obowiązek doręczania

przedsiębiorcy upoważnienia do kontroli przed jej

rozpoczęciem oraz obowiązek zawiadamiania o za-

miarze kontroli.

Skuteczniejsze zwalczanie szarej strefy gospodar-

ki, w tym nielegalnego zatrudnienia, wymaga także

w naszej ocenie zmian prawnych dotyczących zawie-

rania umów o pracę i zgłoszeń do ubezpieczenia spo-

łecznego.

Zasadne byłoby wprowadzenie obowiązku

potwierdzania na piśmie ustaleń co do rodzaju i wa-

runków umowy o pracę przed dopuszczeniem do pra-

cy oraz ustanowienie regulacji, zgodnie z którą pod-

miot powierzający pracę innym osobom miałby obo-

wiązek dokonania zgłoszenia do ubezpieczenia spo-

łecznego przed rozpoczęciem przez nie pracy.

W obszarze bezpieczeństwa i higieny pracy Pań-

stwowa Inspekcja Pracy prowadziła działania przede

wszystkim w tych dziedzinach gospodarki oraz po-

szczególnych zakładach, w których ryzyko zawodowe

jest największe.

W zakładach różnych branż charak-

teryzujących się wysokimi wskaźnikami częstotliwo-

ści wypadków oraz znacznymi przekroczeniami norm

dotyczących czynników szkodliwych dla zdrowia

kontynuowano wzmożony nadzór.

W większości spo-

śród 75 zakładów osiągnięto poprawę przestrzegania

przepisów prawa, w stosunku do 19 zakładów, gdzie

nie stwierdzono wyraźnej poprawy, wzmożony nad-

zór jest przez inspekcję prowadzony nadal.

W sektorze budowlanym, gdzie zagrożenia wy-

padkowe są szczególnie duże, inspektorzy pracy

oprócz około 6 tys. szczegółowych kontroli na placach

budowy przeprowadzili 4400 tzw. krótkich kontroli

nastawionych na wyeliminowanie bezpośrednich za-

grożeń dla zdrowia i życia pracowników.

Najwięcej

nieprawidłowości dotyczyło wykonywania prac na

wysokości, w tym na rusztowaniach.

Ponad 800 kontroli warunków pracy w zakładach

nowo powstałych, działających od 2011 r., w większo-

ści mikroprzedsiębiorstwach zatrudniających do 9

pracowników, wykazało w co drugim z nich niepra-

widłowości w zakresie oceny ryzyka zawodowego.

Dla

1/3 objętych kontrolą stanowisk w ogóle nie przepro-

wadzono oceny ryzyka, nie poinformowano pracow-

ników o zagrożeniach, zasadach ochrony przed za-

grożeniami, sposobach postępowania w przypadku

ciu.

Ujawniono przypadki, w których żaden z pracow-

ników w zakładzie nie odbył wstępnego szkolenia

w zakresie BHP.

W ocenie inspektorów pracy główną

przyczyną nieprzestrzegania przepisów i zasad BHP

w nowo powstałych zakładach jest niski stan wiedzy

pracodawców i osób kierujących pracownikami.

Dla-

tego też pierwsza kontrola we wczesnym okresie pro-

wadzenia działalności jest źródłem wiedzy dla nowe-

go pracodawcy.

Pragnę podkreślić, że doradztwo i in-

formowanie stanowi ważny i mający coraz większe

znaczenie aspekt działalności naszej inspekcji.

Pod stałym nadzorem Państwowej Inspekcji Pra-

cy znajdują się warunki pracy osób niepełnospraw-

nych.

Skontrolowaliśmy w ubiegłym roku m.in. 455

zakładów pracy chronionej oraz 15 zakładów aktyw-

ności zawodowej, sprawdzając warunki zatrudnienia

74,5 tys. osób niepełnosprawnych.

Podobnie jak w la-

tach ubiegłych znacznie więcej nieprawidłowości stwier-

dzono w zakładach pracy chronionej niż w zakładach

aktywności zawodowej.

Z kolei stan przestrzegania

przepisów prawa, w tym wymagań w zakresie bez-

pieczeństwa pracy, w zakładach zwracających się do

w związku z ubieganiem się o nadanie statusu zakła-

du pracy chronionej lub zakładu aktywności zawodo-

wej oraz zwrot kosztów przystosowania lub wyposa-

żenia stanowiska pracy dla osoby niepełnosprawnej

był lepszy niż w zakładach już posiadających taki

status.

Panie Marszałku!

Panie i Panowie Posłowie!

Rów-

nolegle z działaniami kontrolno-nadzorczymi Pań-

stwowa Inspekcja Pracy realizowała liczne przedsię-

wzięcia prewencyjne i promocyjne mające na celu

zapobieganie zagrożeniom zawodowym i ich ograni-

czanie oraz przestrzeganie przepisów prawa pracy.

Główny Inspektor Pracy Iwona Hickiewicz

Temu celowi służyła kampania „Szanuj życie!

Profe-

sjonaliści pracują bezpiecznie”, skierowana do robot-

ników budowlanych.

W szkoleniach związanych z pro-

gramem „Promocja standardów BHP w małych fir-

mach” wzięło udział 2,3 tys. pracodawców.

Ponad 500

pracodawców uzyskało dyplom Państwowej Inspekcji

Pracy, dostosowując zakład do przepisów prawa pra-

cy, dzięki uczestnictwu w programie prewencyjnym

dla mikrozakładów „Zdobądź dyplom Państwowej

Inspekcji Pracy”.

Realizując drugi etap dwuletniej

kampanii „Poznaj swoje prawa” pod hasłem „Prawo

pracy to standard.

Osiągaj sukces zgodnie z przepi-

sami”, prowadziliśmy działania upowszechniające

przepisy prawa pracy i kulturę praworządności w śro-

dowisku pracy.

W ciągu dwóch lat kampanii w prawie

600 szkoleniach i spotkaniach edukacyjnych wzięło

udział ponad 33 tys. osób.

Kontynuowaliśmy działania prewencyjne poświę-

cone zapobieganiu negatywnym skutkom stresu i in-

nych czynników psychospołecznych w miejscu pracy.

W ponad 140 szkoleniach zorganizowanych przez

naszą inspekcję wzięło udział około 4,5 tys. przedsta-

wicieli pracodawców oraz pracowników.

W realizację

programu edukacyjnego „Kultura bezpieczeństwa”,

adresowanego do szkół ponadgimnazjalnych, zaan-

gażowanych zostało ponad 900 nauczycieli z ponad

345 szkół ponadgimnazjalnych.

W rolnictwie indywidualnym promowaliśmy bez-

pieczne zasady pracy oraz prowadziliśmy doradztwo

techniczne i działania edukacyjne także wśród dzie-

ci rolników.

W konkursie: Bezpieczne gospodarstwo

rolne wzięło udział około 1 tys. gospodarstw indywi-

dualnych.

Opublikowaliśmy 49 tytułów wydawniczych.

Łącz-

ny nakład ulotek, broszur i plakatów wspierających

realizację zadań kontrolnych i prewencyjnych wy-

niósł 518 tys. egzemplarzy.

Na forum międzynarodowym Państwowa Inspek-

cja Pracy realizowała zobowiązania wynikające z przy-

należności Polski do Unii Europejskiej, w tym rów-

nież w zakresie wdrażania europejskiej strategii bez-

pieczeństwa i ochrony pracy na lata 2007–2012.

Jed-

nocześnie prowadziliśmy bliską współpracę z partne-

rami zagranicznymi na poziomie centralnym i regio-

nalnym.

Robocze kontakty w zakresie działalności

kontrolnej i prewencyjnej, wymiana inspektorów,

udział we wspólnych projektach prewencyjnych,

szkoleniach i konferencjach to tylko niektóre formy

współpracy międzynarodowej.

Pozwolą państwo posłowie, że przedstawię teraz

wymierne efekty ubiegłorocznej działalności inspek-

cji według stanu na koniec września br.

Działania kontrolno-nadzorcze Państwowej In-

spekcji Pracy w roku sprawozdawczym doprowadziły

do likwidacji bezpośrednich zagrożeń dla życia i zdro-

wia ponad 66 tys. pracowników.

W wyniku naszych

działań pracodawcy wyeliminowali różnego rodzaju

nieprawidłowości z zakresu legalności zatrudnienia

w odniesieniu do 110 tys. pracujących.

5,8 tys. osób

tys. osób pracujących bez żadnej umowy uzyskało

potwierdzenie na piśmie istnienia stosunku pracy.

7,4 tys. pracowników różnych branż wykorzystało

zaległe urlopy wypoczynkowe.

Wyeliminowaliśmy liczne nieprawidłowości zwią-

zane z zatrudnianiem w godzinach nadliczbowych

w odniesieniu do 6,7 tys. pracowników.

W przypadku

prawie 23 tys. zatrudnionych została założona ewi-

dencja czasu pracy, a w odniesieniu do 67 tys. pra-

cowników skorygowano jej zapisy, co przyczyniło się

do wypłaty należności, których pracownicy zostali

bezpodstawnie pozbawieni.

Inspektorzy pracy wyegzekwowali dla 138 tys.

pracowników przysługujące im wynagrodzenia i inne

kwotę 121,7 mln zł.

Wyegzekwowaliśmy znaczące

należności na rzecz funduszy państwowych.

Na Fun-

dusz Pracy płatnicy wpłacili zaległe składki za ponad

35 tys. pracowników na łączną kwotę 4 mln zł.

Z kolei

zaległe składki na ubezpieczenie społeczne ponad 10

tys. pracowników płatnicy uregulowali, wpłacając

kwotę 6,8 mln zł.

Z analizy wykonania wydanych przez inspekto-

rów pracy środków prawnych wynika, że zrealizowa-

nych zostało 95% decyzji i 90% wniosków przedsta-

wionych w wystąpieniach.

Świadczy to o wysokim

poziomie skuteczności działań kontrolno-nadzor-

czych Państwowej Inspekcji Pracy.

Rezultaty ubiegłorocznych działań oraz wynikają-

ce z nich wnioski zawarte w prezentowanym sprawo-

zdaniu stanowią podstawę do określenia priorytetów

i obszarów systematycznego monitorowania stanu

zują na potrzebę kontynuacji działań kontrolno-nad-

zorczych Państwowej Inspekcji Pracy w sektorach

gospodarki i zakładach, w których ryzyko utraty życia

lub zdrowia jest wciąż najwyższe, a naruszenia prze-

pisów w zakresie prawnej ochrony pracy są największe

i najbardziej dotkliwe dla społeczeństwa.

Jednocześnie za wskazane uznajemy także mię-

dzy innymi: zacieśnianie współpracy z innymi służ-

bami publicznymi, w szczególności z Zakładem Ubez-

pieczeń Społecznych i organami skarbowymi, w celu

zwiększenia efektywności i skuteczności walki ze

zjawiskiem nielegalnego zatrudnienia i nielegalnego

powierzania innej pracy zarobkowej; wspieranie pra-

codawców we wprowadzaniu systemowych rozwią-

zań w obszarze BHP zapewniających stosowanie

optymalnych środków zapobiegających wypadkom

działalności prewencyjnej.

Kończąc, składam wyrazy podziękowania wszyst-

kim pracownikom Państwowej Inspekcji Pracy, w szcze-

gólności inspektorom pracy, za wkład i zaangażowa-

nie w realizację zadań ustawowych.

Wysokiej Izbie,

paniom i panom posłom, bardzo dziękuję za dotych-

czasową współpracę na rzecz poprawy stanu ochrony

Główny Inspektor Pracy Iwona Hickiewicz

pracy w naszym kraju, jak również wnikliwą ocenę

podczas posiedzeń komisji sejmowych i Rady Ochro-

ny Pracy realizacji przez Państwową Inspekcję Pra-

cy ustawowych zadań.

Dziękuję za uwagę.

(Oklaski)

Proszę o zabranie głosu przewodniczącą Rady

Ochrony Pracy panią posłankę Izabelę Katarzynę

Mrzygłocką.

Poseł Izabela Katarzyna Mrzygłocka:

przedstawić stanowisko Rady Ochrony Pracy w spra-

wie sprawozdania z działalności Państwowej Inspek-

cji Pracy w 2012 r.

Ponieważ otrzymali państwo sta-

nowisko Rady Ochrony Pracy, pozwolicie, że zwrócę

uwagę na kilka najważniejszych aspektów.

Mimo zmniejszenia liczby wypadków przy pracy,

w tym śmiertelnych i ciężkich, systematycznie wzra-

sta wśród poszkodowanych udział osób pracujących

tego zjawiska można szukać w coraz częstszym za-

wieraniu z pracobiorcami innych rodzajów umów

niż umowa o pracę.

Nadal obserwujemy nieprawid-

łowości w zakresie ustalania w zakładach pracy

przyczyn wypadków i niespójność danych o tych

zdarzeniach gromadzonych przez poszczególne urzę-

dy i instytucje w kraju.

W opinii członków Rady Ochrony Pracy należy

zintensyfikować działania informacyjno-edukacyjne

dotyczące postępowania powypadkowego, ponieważ

właściwe ustalenie przyczyn wypadku ma funda-

mentalne znaczenie dla skuteczności prewencji wy-

padkowej.

Jak wynika z analiz pokontrolnych inspek-

torów pracy, najczęstszą nieprawidłowością występu-

jącą w procesie postępowania powypadkowego jest

nieustalenie przyczyn tragicznych zdarzeń w pracy

lub ustalenie nie wszystkich przyczyn.

Ma to swoje

nieodwracalne konsekwencje.

W dalszej kolejności bo-

wiem ustalane są także nieprawidłowe środki i wnio-

ski profilaktyczne przewidziane do wdrożenia w na-

stępstwie wypadków przy pracy.

Oznacza to, że pra-

codawcy nie mogą skutecznie przeciwdziałać podob-

nym zdarzeniom w przyszłości.

W ramach szeroko rozumianej prewencji mieszczą

się również działania, które powinny być skierowane

do pracowników w pierwszym roku ich pracy na da-

nym stanowisku, gdyż oni najczęściej ulegają wypad-

kom.

Znaczenie takich działań potwierdzają dane

Państwowej Inspekcji Pracy.

W latach 2010–2012 od-

setek poszkodowanych pracujących w określonym

zakładzie krócej niż rok osiągnął ponad 40%.

Z lektury dokumentu wynika też, że należy roz-

ważać możliwość udoskonalenia systemu składki na

ubezpieczenie wypadkowe z uwzględnieniem specy-

fiki małych firm, w tym mikroprzedsiębiorstw.

Rada dostrzega również konieczność eliminowa-

nia różnych form zatrudnienia w tym samym miejscu

pracy, zwłaszcza jeśli praca ta wiąże się z dużym ry-

zykiem wypadkowym lub ryzykiem choroby zawodo-

wej.

Za niezbędne uznaje się też kontynuowanie

przez Państwową Inspekcję Pracy kontroli dotyczą-

cych odzieży ochronnej wprowadzonej do obrotu.

Rada zauważa ponadto potrzebę zawarcia w usta-

wie o zamówieniach publicznych wyraźnego kryte-

rium dotyczącego zapewnienia bezpieczeństwa i hi-

gieny pracy oraz prawnej ochrony stosunku pracy.

Członkowie Rady Ochrony Pracy podkreślają rów-

nież wagę działań informacyjno-kontrolnych podej-

mowanych w celu właściwego ewidencjonowania

pracowników wykonujących pracę w warunkach szcze-

gólnych lub o szczególnym charakterze.

Ma to istot-

ne znaczenie w kontekście prawidłowego opłacania

składek na Fundusz Emerytur Pomostowych.

W opinii rady niezbędne jest również podjęcie

ru obchodzenia przepisów przez agencje pracy tym-

czasowej, który polega na zastępowaniu niedozwo-

lonych prawem opłat za pośrednictwo w uzyskaniu

pracy działalnością szkoleniową opłacaną przez

pracowników.

Z niepokojem rada przyjęła informację, że nadal

poważnym problemem jest nierespektowanie przez

niektórych pracodawców przepisów dotyczących wy-

płaty wynagrodzeń i innych świadczeń pracowni-

czych.

Nieotrzymywanie należnego wynagrodzenia,

mimo kompleksowych działań Państwowej Inspekcji

Pracy, to w dalszym ciągu bolączka wielu polskich

rodzin.

Ze sprawozdania wynika, że pracodawcy nie-

rzadko traktują priorytetowo rozliczenia z różnymi

urzędami, lekceważąc tym samym kodeksowy obo-

wiązek wypłacania pracownikowi wynagrodzenia za

pracę w terminie.

Wysokie uznanie członków rady budzi fakt, że

specjaliści inspekcji pracy udzielili ponad 1,2 mln

bezpłatnych porad prawnych i technicznych, na któ-

re wciąż jest bardzo duże zapotrzebowanie społeczne.

Najczęściej zwracali się po porady pracownicy stano-

wiący połowę osób zainteresowanych informacjami

o obowiązujących przepisach, następnie pracodawcy

– 25% i byli pracownicy – 14%.

Nadal najwięcej pytań

dotyczyło problematyki stosunku pracy, wynagrodze-

nia i innych świadczeń pieniężnych oraz czasu pracy.

Społecznym zainteresowaniem cieszą się również

kampanie promocyjno-informacyjne realizowane

w celu kształtowania właściwych warunków pracy,

które rada zaleca kontynuować we współpracy z part-

nerami inspekcji.

Mają one istotne znaczenie w pro-

cesie poprawy bezpieczeństwa pracy i obejmują swo-

im zasięgiem, co ważne, różne grupy odbiorców.

Państwowa Inspekcja Pracy kieruje je do osób rozpo-

czynających aktywność zawodową, popularyzując

podstawowe informacje z zakresu prawa pracy i uświa-

Główny Inspektor Pracy Iwona Hickiewicz

damiając, już na początku drogi zawodowej, na czym

polegają obowiązki i uprawnienia pracownicze oraz

wartość kultury pracy.

Na obszernej liście adresatów

działań edukacyjnych Państwowej Inspekcji Pracy

znajdują się oczywiście sektory o największej skali

zagrożeń, co dokumentują coroczne programy dzia-

łań uwzględniające kampanie przygotowywane z myślą

o minimalizowaniu zagrożeń zawodowych, np. w bu-

downictwie czy transporcie drogowym.

Ważną grupę

docelową stanowią również dzieci i młodzież, których

potrzeby w zakresie popularyzacji prawa pracy

uwzględniane są od lat w programach działań Pań-

stwowej Inspekcji Pracy.

Panie Marszałku!

Panie i Panowie Posłowie!

Do-

ceniając ogromny wysiłek włożony w staranne przy-

gotowanie dokumentu, Rada Ochrony Pracy zaopi-

niowała pozytywnie sprawozdanie z działalności

mość specyfiki i niestabilności krajowego rynku pra-

cy, rada tym bardziej docenia wysiłki urzędu na rzecz

eliminowania naruszeń prawa pracy w kontrolowa-

nych zakładach.

Chodzi nie tylko o efekty osiągnięte

w wymiarze finansowym, czyli wyegzekwowanie

m.in. należności pracowniczych i poprawę warunków

pracy poprzez minimalizowanie zagrożeń zawodo-

wych, ale także o codzienną, żmudną działalność pre-

wencyjno-informacyjną w szerokim jej ujęciu, przy-

noszącą efekty często dopiero w długiej, odległej

perspektywie.

Inspekcja prowadzi przecież szkolenia,

zajmuje się poradnictwem prawnym i technicznym,

publikuje wydawnictwa tematyczne, organizuje kam-

panie i programy promocyjno-edukacyjne, konkursy,

bierze udział w projektach przygotowanych przez

partnerskie instytucje.

Przypomnijmy, że inspekcja pracy realizuje po-

nadto wiele dodatkowych zadań unormowanych

wie o systemie oceny zgodności czy ustawie o trans-

porcie drogowym.

Warto to mieć na uwadze przy

dokonywaniu oceny całokształtu działań Państwowej

Inspekcji Pracy w 2012 r.

W imieniu własnym i członków Rady Ochrony

Pracy chciałabym na zakończenie złożyć na ręce pani

minister wyrazy podziękowania dla całej kadry in-

spektorskiej za skuteczność i profesjonalizm w dzia-

łaniach na rzecz zapewnienia odpowiednich standar-

dów pracy.

Dziękuję.

(Oklaski)

Dziękuję bardzo, pani przewodnicząca.

Proszę o zabranie głosu sprawozdawcę komisji

Szanowna Pani Marszałek!

Pani Minister!

Wysoka

Izbo!

Ustawa o Państwowej Inspekcji Pracy nakłada

na inspekcję pracy obowiązek corocznego przedsta-

Sejmowi Rzeczypospolitej Polskiej opinii połączonych

które zawarte jest w druku nr 1689.

Połączone komi-

sje z uznaniem przyjęły szczegółowe sprawozdanie

twierdząc, że ma ono dużą wartość informacyjną i wska-

zuje jednocześnie obszary wymagające naprawy.

Pani Marszałek!

Wysoka Izbo!

Sprawozdanie głów-

nego inspektora pracy z działalności Państwowej

Inspekcji Pracy obrazuje skalę zagadnień, jakimi

zajmuje się Państwowa Inspekcja Pracy.

W związku

z powyższym ograniczę się do przedstawienia tylko

kilku elementów, które w moim odczuciu są najistot-

niejsze.

Inspektorzy pracy przeprowadzili prawie 90

tys. kontroli u ok. 69 tys. pracodawców i innych pod-

miotów zatrudniających łącznie 3,6 mln osób.

W związ-

ku z naruszeniem przepisów BHP inspektorzy pracy

wydali ponad 310 tys. decyzji.

Do kontrolowanych

podmiotów skierowali także blisko 61 tys. wystąpień

zawierających łącznie ok. 311 tys. wniosków o usu-

nięcie zastanych nieprawidłowości.

Zbadali także

przyczyny i okoliczności 1826 wypadków przy pracy,

w których zostało poszkodowanych 2130 osób, w tym

uszkodzeń ciała.

W tym miejscu warto jednak zazna-

czyć spadek liczby wypadków przy pracy o 6,4%, wy-

padków śmiertelnych o 13,9% i ciężkich o 14,4% oraz

mniejszą o 6,2% liczbę chorób zawodowych.

Inspektorzy pracy ujawnili łącznie 88,6 tys. wy-

kroczeń przeciwko prawom osób wykonujących pracę

zarobkową.

Na ich sprawców nałożyli 19 tys. manda-

tów karnych na kwotę 22,5 mln zł.

Do sądów skiero-

wali 3,8 tys. wniosków o ukaranie.

W sferze prawnej

ochrony pracy większość stwierdzonych nieprawid-

łowości dotyczyła przestrzegania przepisów o wypła-

cie wynagrodzeń za pracę oraz innych należnych

świadczeń.

Nieprawidłowości ujawniono u 17,5 tys.

pracodawców.

Prawie 3 tys. z nich nie wypłaciło wy-

nagrodzenia, a ponad 5 tys. wypłaciło je nietermino-

wo.

Inspektorzy pracy wydali ponad 10 tys. decyzji

nakazujących wypłatę zaległych należności na kwo-

tę ponad 230 mln zł.

Ponadto skierowali do prokura-

tury 987 zawiadomień o podejrzeniu popełnienia

przestępstwa.

W 2012 r. inspektorzy pracy zweryfikowali legal-

ność zatrudnienia 176 tys. obywateli polskich.

Róż-

nego rodzaju nieprawidłowości stwierdzili w co dru-

gim spośród kontrolowanych podmiotów.

Zakwestio-

nowali ponad 16% z ponad 37 tys. umów cywilno-

prawnych zweryfikowanych pod kątem zgodności

z przepisami.

Poseł Izabela Katarzyna Mrzygłocka

Ważnym elementem działalności Państwowej In-

spekcji Pracy są działania o charakterze prewencyj-

nym i edukacyjnym.

Warto wspomnieć o kampaniach

takich jak: „Szanuj życie”, „Profesjonaliści pracują

bezpiecznie”, „Zdobądź dyplom Państwowej Inspekcji

Pracy”, „Poznaj swoje prawa w pracy” czy też o pro-

gramie dla szkół „Kultura bezpieczeństwa”.

Specja-

liści Państwowej Inspekcji Pracy udzielili ponadto

1,2 mln bezpłatnych porad prawnych.

Państwowa Inspekcja Pracy jest jedną z tych in-

stytucji, której wysiłek przekłada się na rzeczywistą

nicy Państwowej Inspekcji Pracy to nie tylko specja-

liści o najwyższych kwalifikacjach zawodowych, ale

uznania i podziękowania we własnym imieniu oraz

w imieniu połączonych Komisji Polityki Społecznej

wej dla wszystkich pracowników, zwłaszcza dla in-

spektorów pracy, za trud, kompetencje i odpowie-

dzialność przy podejmowaniu nieraz bardzo trud-

nych decyzji, za doskonalenie metod kontroli i przed-

stawianie organom państwa i obywatelom rzetelnej,

wyczerpującej wiedzy o kondycji prawa pracy i BHP

w Polsce.

Odnosząc się do liczby pracodawców, którzy dzia-

łają na polskim rynku pracy, widać, jak wielka jest

mobilność i zaangażowanie pracowników tego urzę-

du.

Są to ludzie, którym naprawdę zależy na popra-

wie standardów ochrony pracy w naszym kraju.

Za

te wszystkie działania należą się kierownictwu, in-

spektorom pracy i pracownikom serdeczne podzięko-

wania i wyrazy szacunku.

Nie sposób nie wspomnieć o istotnym zagadnie-

niu, jakim jest wynagrodzenie pracowników inspek-

cji pracy, a w szczególności inspektorów pracy.

Mam

nadzieję, że rok 2014 stanie się ostatnim rokiem,

w czasie którego będzie obowiązywał art. 12 ustawy

okołobudżetowej.

Mówię o tym, ponieważ pracownicy

inspekcji pracy przez ostatnich pięć lat byli pozba-

wiani wzrostu wynagrodzeń.

Spadek realnej płacy

na przestrzeni ostatnich lat wyniósł tu 13,5%.

W in-

spekcji pracy następuje rozwarstwienie, jeśli chodzi

o wysokość wynagrodzeń.

Mówiąc jednak o wyna-

grodzeniach, niestety, ze smutkiem należy stwier-

dzić, że chodzi tu o błędy popełnione przede

wszystkim w latach 2007–2009.

Minister!

Komisja Polityki Społecznej i Rodziny oraz

Komisja do Spraw Kontroli Państwowej na posiedze-

zdanie z działalności Państwowej Inspekcji Pracy.

Połączone komisje pozytywnie zaopiniowały sprawo-

zdanie Państwowej Inspekcji Pracy za rok 2012, a ja

w ich imieniu rekomenduję Wysokiemu Sejmowi przy-

jęcie tego sprawozdania.

Dziękuję bardzo.

(Oklaski)

trowska z Klubu Parlamentarnego Platforma Oby-

watelska.

Bardzo proszę.

Poseł Teresa Piotrowska:

Dziękuję bardzo.

nowisko w sprawie przedłożonego przez głównego

stwowej Inspekcji Pracy w 2012 r. (druk nr 1689).

Sprawozdanie, jak co roku, przedstawia wyniki

działalności kontrolno-nadzorczej i prewencyjnej Pań-

stwowej Inspekcji Pracy, a także szereg wniosków,

które dotyczą stanu ochrony pracy w Polsce.

Treść

dokumentu, który analizowaliśmy w ramach Komisji

łecznej i Rodziny, a nad którym debatujemy dzisiaj

na posiedzeniu Sejmu, obrazuje również efekty dzia-

łań inspekcji, które mają odzwierciedlenie w popra-

wie warunków zatrudniania i przestrzegania prawa

pracy w kontrolowanych przez inspekcję pracy zakła-

dach.

Do zadań Państwowej Inspekcji Pracy należy

między innymi nadzór i kontrola przestrzegania pra-

wa pracy, w szczególności przepisów dotyczących

bezpieczeństwa i higieny pracy, stosunku pracy, wy-

nagradzania za pracę, wypłacania innych świadczeń

czasu pracy, urlopów, uprawnień pracowników zwią-

zanych z rodzicielstwem oraz zatrudniania osób mło-

docianych i niepełnosprawnych.

Chodzi tu także

o kontrolę legalności zatrudnienia oraz cały szereg

zadań polegających na zapobieganiu i ograniczaniu

zagrożeń w środowisku pracy.

Wszystkie te zadania i ich realizacja znajdują bar-

dzo bogate odzwierciedlenie w sprawozdaniu, które

jest przejrzyste, spójne i bardo dobrze udokumento-

wane.

Analiza ujawnionych i przedstawionych w spra-

wozdaniu nieprawidłowości oraz struktury zastoso-

wanych przez inspektorów pracy środków prawnych

przekłada się na istotne kryterium oceny przestrze-

gania przepisów prawa pracy w kontrolowanych pod-

miotach.

Stanowi to też obraz przestrzegania tych

przepisów w Polsce.

Zarówno liczba ujawnionych

w 2012 r. wykroczeń przeciwko prawom osób wyko-

nujących pracę zarobkową, jak i liczba kierowanych

do inspekcji pracy skarg pracowniczych wskazują na

Poseł Jarosław Pięta

konieczność ciągłego doskonalenia strategii działań

kontrolnych i rozwijania przedsięwzięć prewencyjnych.

W sprawozdaniu główny inspektor pracy zwraca

uwagę na wysokie zapotrzebowanie na poradnictwo

o charakterze prawnym i technicznym.

W minionym

roku udzielono ponad milion porad, organizowano

również szkolenia dla pracowników, związków zawo-

dowych.

Mimo że dane wskazują na ogrom działań

wykonywanych w tym zakresie, zapotrzebowanie jest

coraz większe.

Ta forma działalności Państwowej

Inspekcji Pracy jest niezwykle ważna i pożyteczna,

bo stwarza ona szansę na to, że świadomość koniecz-

ności przestrzegania prawa pracy przez pracodawców

i świadomość prawna pracowników służyć będą po-

zytywnym zmianom, choć wiemy o tym – a coroczne

sprawozdania Państwowej Inspekcji Pracy nas o tym

przekonują – że w tej dziedzinie jest jeszcze ciągle

dużo do zrobienia.

W sprawozdaniu czytamy, iż w obszarze prawnej

ochrony pracy nadal największym problemem jest

naruszanie przepisów dotyczących wynagrodzenia za

pracę.

W tym zakresie średniorocznie stwierdza się

nieprawidłowości u ok. 17 tys. kontrolowanych pra-

codawców.

Inspektorzy pracy zwracają uwagę na

dodatkowy aspekt zjawiska dotyczącego niewypłaca-

nia wynagrodzeń i świadczeń pracownikom, a mia-

nowicie chodzi tu o systematyczne opóźnianie termi-

nu wypłaty.

Wiele nieprawidłowości ujawniono rów-

nież w minionym roku w zakresie unormowań doty-

czących czasu pracy.

Inspektorzy zwracają uwagę na

problemy związane ze zbadaniem rzeczywistego

czasu pracy, bo pracodawcy prowadzą nierzetelną

ewidencję czasu pracy lub w ogóle jej nie prowadzą.

Takie uchybienia stwierdzono u 45% pracodawców.

W 2012 r., tak jak w 2011 r., na podobnym poziomie

utrzymywał się odsetek podmiotów, u których ujaw-

niono nielegalne zatrudnienie lub nielegalną pracę

zarobkową.

Takie nieprawidłowości stwierdzono

u ponad 4 tys. podmiotów, czyli w co szóstym kontro-

lowanym.

Analiza wyników kontroli z tego obszaru skłania

do wniosku – na co wskazuje główny inspektor pracy

– że działania inspekcji w tym zakresie winny zostać

wsparte rozwiązaniami o charakterze systemowym,

bo na efektywność kontroli negatywnie wpływają

między innymi ograniczenia wynikające z ustawy

o swobodzie działalności gospodarczej.

Chodzi tu

szczególnie o obowiązek doręczania przedsiębiorcy

upoważnienia do przeprowadzenia kontroli przed jej

rozpoczęciem oraz obowiązek zawiadomienia takiego

podmiotu o zamiarze wszczęcia kontroli.

Chciałabym

poinformować tu Wysoką Izbę, że jeszcze przed koń-

cem roku wystąpimy z propozycją wprowadzenia

tego dotyczących zmian w ustawie o swobodzie dzia-

łalności gospodarczej.

Niestety, ten aspekt tej sytu-

acji często czyni kontrolę w zakresie legalności za-

trudnienia bezprzedmiotową i stąd wynika potrzeba

zmiany.

W porównaniu do lat ubiegłych przy podobnej licz-

bie kontroli odnotowano istotne zmniejszenie się ska-

li nieprawidłowości dotyczących legalności zatrudnie-

chodzi o przypadki nielegalnego wykonywania pracy

przez cudzoziemców, to stwierdzono ich o 25% mniej

do 2010 r.

Inspektorzy pracy stwierdzają, iż warunki

zatrudnienia osób niepełnosprawnych nadal są wyso-

ce niezadowalające.

Dotyczy to zarówno chronionego,

jak i otwartego rynku pracy.

W ocenie kontrolujących znaczna liczba niepra-

widłowości wynika nie z trudności ekonomicznych,

ale z lekceważenia przepisów prawa pracy, niepra-

widłowej organizacji pracy, niewłaściwej pracy służb

bhp oraz służb finansowych w tych podmiotach.

Dobra informacja dotyczy 47% wszystkich wyda-

nych decyzji, które zostały zrealizowane jeszcze w trak-

cie trwania kontroli w tych zakładach, a 78% decyzji,

które wymagały dłuższego czasu realizacji, zostało

zrealizowanych do lutego 2013 r.

Nie były to działa-

nia, które wymagały dłuższego czasu i wielkich na-

kładów finansowych.

Dlatego zapowiedziana w spra-

wozdaniu kontynuacja kontroli zatrudniania i bez-

pieczeństwa pracy osób niepełnosprawnych wydaje

się właściwa i konieczna.

Sprawozdanie, podobnie jak w latach ubiegłych,

zawiera pełen zakres informacji o działalności in-

spekcji pracy, zgodnej zarówno z rocznym, jak i dłu-

gofalowym planem pracy.

Zdaniem klubu Platforma Obywatelska Państwo-

wa Inspekcja Pracy dobrze realizowała zawarte w pla-

nie pracy na 2012 r. zadania, dobrze wykorzystała

uwagi i zalecenia Rady Ochrony Pracy, a także uwagi

i propozycje związków zawodowych, pracodawców,

ministrów i przedstawicieli urzędów centralnych.

pani minister podziękowania wszystkim pracowni-

kom i pogratulować dobrych efektów pracy i wielkie-

go zaangażowania.

Klub Platforma Obywatelska uważa, że zadania

postawione przed Państwową Inspekcją Pracy

w 2012 r. zostały w pełni zrealizowane.

Dziękuję bar-

dzo.

(Oklaski)

Pani Marszałek!

Pani Minister!

Wysoka Izbo!

Przed-

stawiam stanowisko Klubu Parlamentarnego Prawo

Poseł Teresa Piotrowska

Państwowej Inspekcji Pracy za rok 2012 wraz ze sta-

nowiskiem Rady Ochrony Pracy.

Sprawozdanie zostało przygotowane na podstawie

blisko 90 tys. kontroli przeprowadzonych u prawie 69

tys. pracodawców i innych podmiotów zatrudniają-

cych łącznie prawie 3600 tys. osób.

Efekty działania Państwowej Inspekcji Pracy

szczegółowo przedstawiła pani minister Irena Hi-

ckiewicz, główny inspektor pracy.

Zostały one zawar-

te w obszernym, bardzo dobrze przygotowanym spra-

wozdaniu, dlatego przypomnę tylko niektóre z nich.

Działania kontrolno-nadzorcze inspektorów pra-

cy w roku sprawozdawczym doprowadziły do likwi-

dacji bezpośrednich zagrożeń dla życia i zdrowia

wali różnego rodzaju nieprawidłowości z zakresu

pracujących.

5800 osób będących stronami umów

cywilnoprawnych oraz 3800 osób pracujących bez

nienia stosunku pracy, a 7400 pracowników różnych

Inspektorzy pracy wyegzekwowali dla ponad 138 tys.

121 700 tys. zł.

95% zrealizowanych decyzji i 90%

zrealizowanych wniosków w wystąpieniach do pra-

codawców świadczy o wysokim poziomie skuteczno-

ści działań kontrolno-nadzorczych Państwowej In-

spekcji Pracy.

Mimo że inspekcja kontroluje tylko kilkanaście

procent pracodawców, to można stwierdzić, że spra-

wozdanie głównego inspektora pracy stanowi doku-

ment obrazujący stan przestrzegania praw pracow-

niczych, warunków bhp i przyczyn wypadków przy

pracy w naszym kraju.

Niestety, skala nadużyć i ła-

mania praw pracowniczych jest w dalszym ciągu

bardzo duża.

Trudno za wszystko obwiniać kryzys,

bo w każdym przypadku chodzi o czyjąś krzywdę czy

nawet utratę życia.

Wielokrotnie pracodawcy, właśnie wykorzystując

sytuacje kryzysowe, szczególnie wysokie bezrobocie,

oszukują pracowników czy wręcz zmuszają do łama-

nia prawa bądź nieprzestrzegania przepisów bhp.

Również pracownicy, bojąc się utraty miejsca pracy,

nie współpracują z inspektorami pracy.

Można sobie

Państwowej Inspekcji Pracy, a takie opinie często się

słyszy, że inspekcja przeszkadza w prowadzeniu dzia-

łalności gospodarczej.

Tak nie jest i dziękuję inspek-

cji za jej pracę, nieraz bardzo trudną, mam świado-

mość, że często niepopularną, bo przecież nikt nie

chce być kontrolowany.

W tym kontekście budzi niepokój fakt, że Pań-

stwowa Inspekcja Pracy, będąca dla wielu pracowni-

ków jedyną deską ratunku, często pozostaje sama

w swoich działaniach, a Sejm, który sprawuje nad nią

nadzór, niejednokrotnie podejmuje decyzje, które

bardziej utrudniają, niż ułatwiają jej pracę.

Podam przywołany już dzisiaj przykład ustawy

o swobodzie działalności gospodarczej, przyjętej

przez obecną koalicję rządową PO–PSL.

Wynika

z niej obowiązek dostarczania przedsiębiorcy na 7

dni przed kontrolą zawiadomienia o niej, jak również

informacji, czego ta kontrola ma dotyczyć.

Zapis ten

uważam za szkodliwy, tak naprawdę w wielu przy-

padkach uniemożliwiający przeprowadzenie skutecz-

nej kontroli.

Dotyczy to zwłaszcza działań inspekcji

w obszarze legalności zatrudnienia, a także warun-

ków pracy czy spraw pracowniczych, bo łatwo w tym

czasie przygotować odpowiednie dokumenty, które

Inny często wykorzystywany przez pracodawców

przykład, jak można omijać prawo.

Formuła, że moż-

na dopuścić do pracy i wręczyć umowę o pracę na

piśmie w ciągu pierwszego dnia pracy, wyklucza bar-

dziej skuteczną walkę z pracą na czarno.

Dzisiaj mamy

problem z tzw. pracą na próbę, bez żadnej umowy,

ubezpieczenia, a często i zapłaty.

Jeżeli przychodzi

inspektor pracy, to zwykle okazuje się, że taka osoba

pracuje w tzw. wiecznej pierwszej dniówce, właśnie

dlatego, że Kodeks pracy dopuszcza, żeby w ciągu

pierwszego dnia pracy można było potwierdzić na

piśmie umowę o pracę i jej warunki.

Dlatego domagamy się przyjęcia takiego rozwią-

zania w Kodeksie pracy, aby pracownik nie mógł być

dopuszczony do pracy bez potwierdzenia na piśmie

do ubezpieczenia społecznego, tak jak nie może być

dzających brak przeciwwskazań do wykonywania

Przypomnę, że od ponad roku w Sejmie jest pro-

jekt Prawa i Sprawiedliwości dotyczący zmian w Ko-

deksie pracy polegających na tym, aby pracodawca

był zobowiązany do podpisania umowy o pracę przed

przystąpieniem pracownika do pracy, a nie, tak jak

jest dzisiaj, w dniu rozpoczęcia pracy.

To w znaczny

sposób ułatwiłoby działania inspektorom pracy i wy-

eliminowałoby próbę omijania prawa przez praco-

dawców.

Niestety, mimo skierowania projektu do

prac w komisjach prace są blokowane przez posłów

Platformy Obywatelskiej.

Pani Marszałek!

Wysoka Izbo!

Kolejny problem,

wielokrotnie sygnalizowany, to niewypłacanie wyna-

grodzeń za pracę.

Ze sprawozdania wynika, że 17%

skontrolowanych przedsiębiorców nie wypłacało wy-

nagrodzeń, 20% nie wypłacało wynagrodzeń w ter-

minie, w tym są opóźnienia wielomiesięczne.

Dobrze,

że inspekcja ma instrument prawny w postaci naka-

zu odzyskiwania wynagrodzeń i skutecznie się nim

posługuje.

Świadczą o tym odzyskiwane przez in-

spektorów pracy milionowe kwoty niewypłaconych

zaległości płacowych na rzecz poszkodowanych pra-

cowników.

Niestety proceder niewypłacania wyna-

grodzeń za pracę wzrasta i jest to absolutnie sytua-

Poseł Stanisław Szwed

cja nie do zaakceptowania, nieznana w państwach

europejskich.

Wzrasta skala naruszeń dotyczących zawierania

umów cywilnoprawnych, w tym tzw. umów śmiecio-

wych, w sytuacji uzasadniającej zawarcie umowy

o pracę.

W 2012 r. inspektorzy zakwestionowali 16%

sprawdzanych umów, a rok wcześniej – 13%, w 2010 r.

było to tylko 7%.

Stąd też nasz projekt zmiany usta-

wy o Państwowej Inspekcji Pracy i Kodeksu pracy,

tak aby dać możliwość inspektorowi w drodze naka-

zu zastąpienia umowy cywilnoprawnej umową o pra-

cę, w sytuacji gdy stwierdzi, że umowa cywilna speł-

nia wymogi umowy o pracę.

W przypadkach spor-

nych to na pracodawcy spoczywałby obowiązek udo-

wodnienia przed sądem, że jest inaczej.

Dzisiaj nie-

stety to pracownik musi sam udowodnić, że ma rację.

Niestety, tak jak w poprzednim przypadku, projekt

jest w komisjach, ale nie proceduje się nad nim.

W dalszym ciągu trudno być zadowolonym z pra-

cy prokuratury.

W 2012 r. inspektorzy skierowali do

prokuratury 987 zawiadomień o podejrzeniu popeł-

nienia przestępstwa, rok wcześniej było 1087 zawia-

domień, a w 2010 r.

– 1224 zawiadomienia.

Zostały

wszczęte i nadal toczą się tylko 204 postępowania.

W 120 przypadkach prokuratorzy odmówili wszczę-

cia postępowania, 294 postępowania umorzono, do

sądu skierowano 177 aktów oskarżenia.

Najczęstszą

przyczyną umorzenia było uznanie przez prokuratu-

rę, iż czyn sprawcy, czyli przedsiębiorcy, ma znikomą

szkodliwość społeczną, a mówimy przecież o naru-

szaniu praw pracowniczych, w tym o niewypłacaniu

wynagrodzeń.

Niestety również tylko w 21 przypadkach sądy

uznały winnych popełnienia przestępstwa przez pra-

codawców, z czego 13 osób otrzymało grzywny, 7 osób

– karę w zawieszeniu, a tylko w jednym przypadku

sąd orzekł karę bezwzględnego pozbawienia wolno-

ści, ponadto w 16 przypadkach sąd uznał winę, jed-

nak warunkowo umorzył postępowanie karne.

Stąd

trudno się dziwić, że wielu pracodawców czuje się

bezkarnie.

Należy tu wspomnieć, że po zmianie prze-

pisów Kodeksu postępowania karnego, w 2012 r. in-

spektorzy złożyli do prokuratury 367 wniosków o uza-

sadnienie postanowień prokuratury o umorzeniu lub

odmowie wszczęcia postępowania.

W tym zakresie

czeka nas jeszcze wiele pracy, a przede wszystkim

zmiana nastawienia prokuratorów i sędziów, gdyż

łamanie praw pracowniczych i nieprzestrzeganie

przepisów bhp to przestępstwa, który powinny być

traktowane jak każde inne, bo dotykają bezpośrednio

człowieka.

Państwowa Inspekcja Pracy musi mieć

wsparcie instytucji państwowej, takich jak prokura-

tura, sądy, Policja, aby mogła skutecznie działać.

Dobrym rozwiązaniem, które przyjęliśmy, jest

możliwość udzielania przez inspektora pracy upo-

mnień ustnych.

Po dwóch latach obowiązywania po-

lecenia ustne sprawdziły się, ponieważ inspektor

pracy, jeśli chodzi o jego działalność, może prościej

funkcjonować i szybciej reagować, zwracać uwagę

pracodawcy na sprawy, które powinny być uregulo-

wane na miejscu w trakcie kontroli czy bezpośrednio

po niej i nie wymagają jakichś znacznych nakładów

czy dużego wysiłku.

Jednocześnie niestety wzrasta

liczba skarg pracowniczych do 45 tys. w 2012 r.

Ważnym zadaniem Państwowej Inspekcji Pracy

jest kontrola agencji pracy tymczasowej, zarówno na

w sytuacji gdy coraz bardziej popularne staje się

wśród pracodawców korzystanie z pracowników tym-

czasowych zamiast zatrudniania pracowników włas-

nych.

Niestety powoduje to wzrost liczby podmiotów,

które łamią prawo.

Pani Marszałek!

Pani Minister!

Wysoka Izbo!

Sprawozdanie głównego inspektora pracy z działal-

ności za 2012 r. jest pozytywnie oceniane przez klub

Prawo i Sprawiedliwość.

Tą drogą pragnę przekazać

wszystkim inspektorom pracy, pracownikom Pań-

stwowej Inspekcji Pracy podziękowania za ich pracę

praw pracowniczych.

Jednocześnie chcę zaapelować

o jeszcze większą skuteczność działań, szczególnie

wobec tych pracodawców, którzy, wykorzystując słab-

szą pozycję pracowników, nagminnie łamią prawa

pracownicze i za nic mają przestrzeganie warunków

bhp, co niejednokrotnie kończy się tragicznie dla po-

szkodowanych.

Państwowa Inspekcja Pracy jest bardzo ważną

instytucją, która odgrywa szczególną rolę w naszym

państwie i cieszy się dobrą opinią w społeczeństwie.

Dlatego też ważne jest, aby Sejm, który jest organem

kontrolnym i nadzorczym, dbał również o odpowied-

nie środki finansowe w budżecie państwa na prawid-

łowe funkcjonowanie Państwowej Inspekcji Pracy.

W imieniu klubu Prawo i Sprawiedliwość reko-

menduję przyjęcie zarówno sprawozdania głównego

inspektora pracy za 2012 r., jak i stanowiska Rady

Ochrony Pracy.

Dziękuję bardzo.

(Oklaski)

Wicemarszałek Wanda Nowicka:

Głos zabierze pani posłanka Zofia Popiołek z Klu-

bu Poselskiego Twój Ruch.

Poseł Zofia Popiołek:

Po wypowiedziach moich poprzedników w zasadzie

mam już niewiele do powiedzenia poza tym, jak waż-

na jest inspekcja pracy w dzisiejszych czasach, kiedy

rynek pracy jest taki, jaki jest.

Chciałoby się, żeby te

sprawozdania nie biły cyframi, które mówią o nie-

prawidłowościach.

To świadczy o tym, że niestety

rzeczywistość jest taka, jaka jest, i sprawozdanie to

odzwierciedla.

Poseł Stanisław Szwed

Chciałabym jeszcze w imieniu mojego ugrupowa-

nia podziękować pani pracownikom.

Szczególne po-

dziękowania należą się pani z uwagi na pani wyjąt-

kową aktywność na posiedzeniach komisji.

Praktycz-

nie pani minister uczestniczy niemal w każdym po-

siedzeniu odpowiednich komisji.

To świadczy o bar-

dzo poważnym podejściu do tych niesamowicie trud-

nych w dzisiejszych czasach zagadnień.

W imieniu mojego klubu, klubu Twój Ruch, ser-

decznie dziękuję i chciałoby się powiedzieć: tak trzy-

mać.

Macie pod górkę z pieniędzmi, ale może jakoś

to wspólnie wytrzymamy.

Dziękuję bardzo.

(Oklaski)

Wicemarszałek Wanda Nowicka:

Mam trochę dłuższe wystąpienie, to wykorzystam

niewykorzystany czas.

Wicemarszałek Wanda Nowicka:

Ale nie ma takich łączonych kombinacji.

Proszę

korzystać ze swojego czasu.

10 minut to naprawdę

bardzo dużo czasu.

Bardzo proszę.

Poseł Mirosław Pawlak:

Pani Marszałkini!

Panie i Panowie Posłowie!

Pani

Minister!

Występując z tej trybuny z ramienia Polskie-

go Stronnictwa Ludowego, poczytuję sobie za sprawę

honoru wystąpić także jako poseł będący członkiem

i sekretarzem Rady Ochrony Pracy przy Sejmie RP.

Dowodem na to, że praca i pracownicy w naszym kra-

ju znajdują się pod ochroną państwa, jest to, iż pomi-

mo przemijających trudności i czasowego kryzysu na

rynku pracy, nie pozostajemy jako państwo obojętni

na sprawy stosunków pracowniczych.

Samo powołanie

do życia i funkcjonowanie Rady Ochrony Pracy oraz

usytuowanie tego organu przy Sejmie Rzeczypospoli-

tej tego dobitnie dowodzi.

Ten wstęp nie oznacza wca-

le, że na każdym odcinku i w każdym wymiarze jest

bardzo dobrze.

Rada Ochrony Pracy przy Sejmie Rze-

czypospolitej Polskiej jako ciało kolegialne monitoruje

problemy i nadzoruje problematykę, którą w istocie

rzeczy zajmuje się na co dzień i za którą odpowiada

Państwowa Inspekcja Pracy.

Dzisiaj z dużą satysfakcją stwierdzam, że organ

ten wykonał swe zadania za 2012 r. bardzo dobrze.

Ten stan rzeczy należy zawdzięczać pani minister

i jej współpracownikom, a także całej rzeszy inspek-

torów merytorycznych i społecznych inspektorów

pracy.

Rozumiejąc potrzebę poszanowania praw pra-

cowniczych, a także pracodawców, nie tracąc z pola

widzenia realiów dotyczących rynku pracy, inspekcja

mądrze, rozsądnie i sensownie wykorzystywała swo-

je uprawnienia w roku sprawozdawczym 2012.

Wysoka Izbo!

Nie chcąc z tej trybuny powielać

wypowiedzi i stwierdzeń pani poseł sprawozdawcy,

pozwolę sobie ograniczyć się do najważniejszych

w moim odczuciu zagadnień.

Działalność Państwo-

wej Inspekcji Pracy obejmuje jako główne obszary

kontrolny i prewencyjny, to bowiem stanowi trzon

działalności tej instytucji.

W roku sprawozdawczym

2012 inspektorzy Państwowej Inspekcji Pracy prze-

prowadzili 89,9 tys. kontroli, a więc o 1,9 tys. kontro-

li więcej, niż założono w przyjętym na 2012 r. planie

pracy.

Łącznie objęto kontrolami ponad 68,9 tys.

pracę świadczyło 3,6 mln osób.

W tym okresie okrę-

gowi inspektorzy pracy wydali 24 decyzje nakazują-

ce zaprzestania prowadzenia działalności bądź dzia-

łalności określonego rodzaju.

Wydawane były także

decyzje płacowe, którymi objęto 10,1 tys. pracowni-

ków.

Państwowa Inspekcja Pracy prowadziła ponad-

to postępowania egzekucyjne, których liczba wynio-

sła 229, a także nakładała grzywny w celu przymu-

szenia pracodawców.

Do najistotniejszych spraw wy-

nikających z zakresu przedmiotowego wydawanych

wniosków w wystąpieniach należały: urlopy pracow-

nicze, czas pracy, legalność zatrudnienia, przygoto-

wanie pracowników do pracy, wynagrodzenie za pra-

bezpieczeństwo i higiena pracy.

W 2012 r.

inspektorzy pracy skierowali do proku-

ratury 987 zawiadomień o podejrzeniu popełnienia

przestępstwa, gdzie nadal toczą się 204 postępowa-

nia.

Przyjmowane były też w siedzibach inspektorów

skargi i wnioski, których liczba wyniosła 44,3 tys.

W tym obszarze obserwuje się wzrost o 6% w stosun-

ku do 2011 r., ten fakt niepokoi.

Inspekcja intereso-

wała się także problematyką sporów zbiorowych, co

bardzo istotne.

Liczba zgłoszonych sporów wyniosła

301, jest to spadek w stosunku do dwóch lat po-

przednich.

czym inspektorzy skorzystali z możliwości wniosko-

wania do ZUS o podwyższenie składki wypadkowej

w stosunku do 121 pracowników.

Inspekcja zajmo-

wała się bardzo szeroko i wnikliwie problematyką

wypadków przy pracy i poszkodowanymi niezależnie

od sposobu, w jaki świadczą pracę, chodzi zarówno

o zatrudnionych na podstawie umowy o pracę, zatrud-

nionych na innej podstawie, jak też formalnie nieza-

trudnionych.

Jeżeli chodzi o poszkodowanych w wy-

padkach ze skutkiem śmiertelnym, które miały miej-

sce w roku ubiegłym, prym wiodą robotnicy pomoc-

Poseł Zofia Popiołek

niczy w górnictwie i budownictwie, robotnicy budow-

lani, kierowcy pojazdów, operatorzy pojazdów wolno-

bieżnych i im pokrewni.

Jeżeli chodzi o grupy zawo-

dowe, to w przypadku budownictwa najwięcej niepra-

widłowości stwierdzono w czasie wykonywania prac

na rusztowaniach.

Dużą liczbę kontroli inspektorzy

poświęcili problematyce dotyczącej budowy i remon-

tów dróg.

Nadzorem objęto także inwestycje związane z Euro

2012.

Tutaj obowiązywał większy nadzór, jeśli chodzi

o wyniki kontroli w dziedzinie transportu.

Na uwagę

zasługuje fakt, iż stwierdzone nieprawidłowości

w większym zakresie dotyczą transportu krajowego

niż międzynarodowego.

Ale jest też i pozytyw, chodzi

o spadek naruszeń związanych z wejściem w życie

ustawy o transporcie drogowym.

Oprócz działań kon-

trolnych prowadzona była także kampania informa-

cyjna „Czas pracy a wypadki drogowe”.

Dużą część uwagi inspekcja poświęciła problema-

tyce kontrolnej w podmiotach świadczących usługi

lecznicze w odniesieniu do wybranych zagadnień

prawa pracy.

Najczęściej stwierdzone nieprawidłowo-

ści dotyczyły takich obszarów jak: nieudzielanie ur-

lopów wypoczynkowych, brak informacji o warun-

kach zatrudnienia, wynagrodzenia za pracę w godzi-

nach nadliczbowych, brak odzieży ochronnej i środ-

ków ochrony indywidualnej, tygodniowa norma czasu

pracy.

Nieprawidłowości dotyczyły także zatrudnia-

nych pracowników w sektorze bankowym, w sekto-

rach pokrewnych i innych branżach.

Szczególny na-

cisk inspektorzy Państwowej Inspekcji Pracy kładli

na działalność placówek handlowych, w tym wielko-

powierzchniowych.

Tutaj aktualność zachowuje stwier-

dzenie, że najwięcej nieprawidłowości stwierdzono

w jednostkach kontrolowanych po raz pierwszy, w za-

kładach nowo powstałych.

Sytuacja ta musi wzbu-

dzać szczególny niepokój.

Bardzo różnie bywa z prowadzeniem przez praco-

dawcę dokumentacji powypadkowej.

Stwierdzono

liczne przypadki, w których zespoły powypadkowe

myliły skutki wypadku lub czynniki aktywizujące

wypadki z przyczynami, które doprowadziły do zda-

rzenia.

Zdarzały się także przypadki składania skarg

przez pracowników, osoby niepełnosprawne zatrud-

nione w zakładach pracy chronionej.

W tych przypad-

kach organem odpowiedzialnym za ten stan rzeczy

są wojewodowie.

W odniesieniu od wyników kontroli dotyczącej

legalności zatrudnienia mogę powiedzieć, że nadal

dominują: nieterminowość zgłaszania osób zatrud-

nionych do ubezpieczenia społecznego, nieopłacanie

składki na Fundusz Pracy oraz niezgodność umowy

o pracę z charakterem świadczonej pracy.

W wielu przypadkach wzorem lat ubiegłych pra-

codawcy i przedsiębiorcy stosują praktyki mające na

celu obejście przepisów prawa.

To nie tylko rodzi nie-

porozumienia, ale przynosi ujemne skutki, szczegól-

nie dla tej słabszej grupy pracowników.

To samo ty-

czy się braku wypłacania wynagrodzeń i innych

składników lub też nieterminowości wypłaty świad-

czeń.

Państwowa Inspekcja Pracy szczególny nacisk

kładła na sprawę legalności zatrudnienia i innej pra-

cy zarobkowej oraz wykonywania pracy przez cudzo-

ziemców.

Przynosiło to wymierne efekty.

Cudzoziem-

cy nielegalnie wykonywali pracę prawie na całym

obszarze naszego kraju, lecz zjawisko to nasiliło się

szczególnie w pięciu województwach: śląskim, dolno-

śląskim, łódzkim, mazowieckim i małopolskim.

Kon-

trole były przeprowadzane wspólnie ze Strażą Gra-

niczną.

Podejmowano też akcje o nazwie „Prawa

migrantów w praktyce”.

Niestety, mimo wielu osiągnięć, a nawet sukcesów

na niwie kontrolnej, profilaktycznej i edukacyjnej,

z przykrością muszę stwierdzić, że Państwowa In-

spekcja Pracy ma wielokroć związane ręce, jeśli idzie

o przeprowadzanie kontroli w jednostkach organiza-

cyjnych tzw. szeroko pojętych służb mundurowych.

To nadal, można powiedzieć, zabetonowana enklawa,

broniąca się przed dostępem cywilnego czynnika ze-

wnętrznego.

Zgłaszane w tym względzie informacje

o różnych sytuacjach, chociażby przez pracowników

cywilnych do biur poselskich, nie napawają optymi-

zmem.

To jest ostatni bastion broniący siebie jak

niepodległości, i nie chodzi już tylko o kontrole z za-

kresu prawa pracy czy BHP, ale w ogóle (Dzwonek)

o współpracę z czynnikami cywilnymi.

(Głos z sali: Czas.)

Pani marszałek…

Wicemarszałek Wanda Nowicka:

Proszę kontynuować, ale zmierzać do konkluzji,

panie pośle.

Poseł Mirosław Pawlak:

Dziękuję.

Już zmierzam.

(Poseł Ryszard Zbrzyzny: Ale nie 8 minut.)

Wówczas ustalenia inspekcji pracy z pewnością

nabrałyby innego kolorytu.

Państwowa Inspekcja Pracy współpracowała w ra-

mach realizacji zadań z inspekcjami państw trzecich

i z instytucjami międzynarodowymi.

Ważną i trudną

do przecenienia rolę w szkoleniu kadry Państwowej

Inspekcji Pracy odegrał – i nadal odgrywa – ośrodek

szkolenia we Wrocławiu.

przyjemnością i nieskrywaną satysfakcją zaprezen-

towałem spore osiągnięcia tego jakże pożytecznego

i zbliżonego do ludzkich spraw organu.

Składając

wyrazy podziękowania i szacunku pani minister,

głównemu inspektorowi pracy i całej rzeszy szczerze

oddanych sprawom pracowniczym inspektorów Pań-

stwowej Inspekcji Pracy, z pełnym przekonaniem z tego

Poseł Mirosław Pawlak

miejsca oświadczam, że Klub Parlamentarny Pol-

skiego Stronnictwa Ludowego z uznaniem zagłosuje

za przyjęciem przedłożonego Sejmowi sprawozdania.

Dziękuję bardzo.

(Oklaski)

(Poseł Mirosław Pawlak: Dziękuję za przedłuże-

nie czasu.)

Jeszcze raz dziękuję.

Zbrzyznego z klubu SLD.

Bardzo proszę.

Poseł Ryszard Zbrzyzny:

Klub Poselski Sojusz Lewicy Demokratycznej, przy-

gotowując stanowisko do sprawozdania z działalności

wał się z jednym z największych przedstawicielstw

związków zawodowych, a mianowicie z Ogólnopol-

skim Porozumieniem Związków Zawodowych, bo kto

jak kto, ale właśnie związki zawodowe są tą instytu-

cją, tą organizacją, która na co dzień powinna współ-

pracować z Państwową Inspekcją Pracy i na co dzień

obserwuje zjawiska, które są kontrolowane, postrze-

gane przez inspektorów Państwowej Inspekcji Pracy.

Powiem, że z konsultacji, z informacji, którą uzy-

skaliśmy także ze strony związków zawodowych sku-

pionych w Ogólnopolskim Porozumieniu Związków

Zawodowych, wynika konkluzja, z którą w całości

jako Klub Poselski Sojuszu Lewicy Demokratycznej

się zgadzamy, że Państwowa Inspekcja Pracy jest

dobrze zorganizowaną służbą, działającą na rzecz

poprawy bezpieczeństwa pracy, na rzecz poprawy

wewnętrznych stosunków między pracodawcami

a pracobiorcami i dzielnie stoi na straży przestrzega-

nia obowiązującego w Polsce prawa pracy i prawa

bezpieczeństwa pracy.

Oczywiście boryka się z ogromnymi trudnościami

i z ogromnymi kłopotami, co zauważamy jako polity-

cy Klubu Poselskiego Sojusz Lewicy Demokratycznej.

Wystarczy sięgnąć po statystyki.

Jeżeli z informacji,

ze sprawozdania wynika, że inspektorzy Państwowej

Inspekcji Pracy w roku 2012 dokonali ok. 90 tys. kon-

troli, a przecież tam pracuje ok. 1500 inspektorów, to

gdy to przeliczymy na jednego inspektora na jeden

miesiąc, wynika z tej statystyki jedno, to, że jeden

inspektor Państwowej Inspekcji Pracy w miesiącu

musi przeprowadzić co najmniej 5 kontroli, 5 kontro-

li często w bardzo ważnych sprawach.

To nie są kon-

trole, które można przeprowadzić w godzinę czy w cią-

gu jednej dniówki, w czasie 8-godzinnego dnia pracy,

to są kontrole, które często muszą przebiegać w dłuż-

szym przedziale czasowym.

A to natężenie pracy

i odpowiedzialność, która spoczywa na inspektorach

towanie przez budżet państwa, bowiem w kolejnym

roku budżetowym, w roku 2014, wcale nie mamy

więcej pieniędzy na tę służbę.

Nie mówię o samych

wynagrodzeniach, ale mówię także o podstawie

funkcjonowania Państwowej Inspekcji Pracy.

Myślę,

że to jest poważnym przyczynkiem do tego, żeby po-

ważnie zastanowić się nad projekcją budżetową, któ-

ra dotyczy Państwowej Inspekcji Pracy w roku 2014.

Jesteśmy w dobrym momencie, w trakcie pierwszego

czytania ustawy budżetowej, i przed drugim czyta-

niem mamy jeszcze szansę na poprawienie tych rela-

cji.

Chcę powiedzieć, że wpłynęło do mnie, jako człon-

ka Komisji Finansów Publicznych, pismo od stowa-

rzyszenia państwowych inspektorów pracy o treści

dotyczącej tego zagadnienia, bardzo pięknie napisa-

ne, w którym – nie wprost, ale między wierszami –

można znaleźć postulat dotyczący poprawienia sytu-

acji Państwowej Inspekcji Pracy w roku budżetowym

2014.

Z tym się zgadzamy.

Jeśli chodzi o wnioski, jakie wynikają z kontroli,

które przeprowadziła Państwowa Inspekcja Pracy

w roku 2012, to powiem, że momentami włosy stają

dęba.

Nadal największym problemem jest naruszanie

przepisów w związku z niewypłacaniem wynagro-

dzeń za pracę.

Mało tego, obserwuje się w tym zakre-

sie dramatyczny wzrost.

Jeżeli w roku 2011 inspek-

torzy wskazali na nieprawidłowości dotyczące kwoty

ok. 138 mln zł, to już w następnym roku, w roku

2012, ta kwota urosła do 230 mln zł.

Taką wielkość

wykazano, ale przecież nie u wszystkich pracodaw-

ców przeprowadzono kontrole, nie wszyscy pracodaw-

cy, śmiem twierdzić, tam gdzie nie kontrolowano,

wywiązują się ze swoich obowiązków płatniczych

w stosunku do pracowników.

A więc to są ogromne

zaległości, ogromne, wręcz niewyobrażalne.

Często

kończy się to dramatem rodzin, które nie otrzymują

wynagrodzenia przez wiele tygodni czy przez wiele

miesięcy i mają ogromne kłopoty egzystencjalne, ale

także płatnicze, bo przecież mają swoje zobowiąza-

nia.

To po pierwsze.

Po drugie, wzrasta, i to w sposób dramatyczny,

liczba pracodawców, u których inspektorzy stwier-

dzili różnego rodzaju naruszenie przepisów dotyczą-

cych tak wynagrodzeń, jak i innych świadczeń, bo

nie tylko wynagrodzenia są istotnym elementem

kontroli.

Wzrasta liczba decyzji inspektorów nakazu-

jących wypłatę świadczeń pieniężnych, o czym powie-

działem, kwota tych świadczeń wzrosła ze 138 mln

zł do 230 mln zł.

Coraz większa jest skala stwierdzo-

nych nieprawidłowości w zakresie przepisów o czasie

pracy.

Zadam pytanie, aczkolwiek postaram się w pyta-

niach, jeżeli będzie to możliwe, rozszerzyć ten wątek:

Jak w kontekście stwierdzenia dotyczącego niepra-

widłowości w zakresie przepisów o czasie pracy za-

działa nowa regulacja dotycząca wydłużonego czasu

pracy, przerywanego czasu pracy, a więc nowa regu-

Poseł Mirosław Pawlak

lacja kodeksu, która obowiązuje w Polsce od kilku

tygodni?

Oczywiście mógłbym wskazywać kolejne

elementy nieprawidłowości – rosnących nieprawidło-

wości – wynikających ze sprawozdania za rok 2012,

ale niepokojące jest stwierdzenie, poparte oczywiście

statystyką, że mamy wciąż wysoki odsetek, coraz

wyższy odsetek, umarzanych postępowań i odmów

wszczęcia postępowania przez prokuratury.

Nie

wiem, z czego to wynika i dlaczego w tak lekki sposób

organy ścigania i wymiaru sprawiedliwości traktują

patologię, która rozwija się na naszym rynku pracy.

zawiadamia o podejrzeniu popełnienia przestępstwa

i ma w danej sprawie dowody, a prokuratura w więk-

szości przypadków, w lwiej części przypadków, nie

podejmuje żadnych działań, umarzając postępowania

albo odmawiając wszczęcia postępowań.

Tylko w nie-

wielkiej liczbie te postępowania są podejmowane,

kończy się to aktami oskarżenia, które są kierowane

do sądów.

I tu nie sprawdza się to, co niektórzy głoszą

na temat sądów: że sądy są nierychliwe, ale sprawied-

liwe.

Powiem: nie są rychliwe, i z tym się zgadzam,

bowiem postępowania ze stosunku pracy przed są-

dami trwają latami, a przecież na oczach nas wszyst-

kich rozgrywają się dramaty ludzi, których ten prob-

lem dotyczy.

Na koniec sądy nie do końca podejmują

takie decyzje, jakie byłyby oczekiwane tak przez in-

spektora pracy, jak i przez poszkodowanego najczęś-

ciej pracownika.

stan patologiczny, trwał w kolejnych okresach sprawo-

zdawczych, żeby znowu w kolejnym sprawozdaniu za

kolejny rok budżetowy Państwowa Inspekcja Pracy

stwierdzała, że nadal ten odsetek umarzanych postę-

powań, odmów wszczęcia postępowań i ta nierychliwa

działalność sądów miały miejsce.

Myślę, że winniśmy

wystąpić o wyjaśnienia do ministra sprawiedliwości,

bowiem to już jest sprawa patologiczna.

Reasumując, stwierdzam – i ten wniosek wynika

m.in. z naszych kontaktów z Ogólnopolskim Porozu-

mieniem Związków Zawodowych – że należałoby

zwrócić uwagę inspektorów pracy na potrzebę prak-

tycznej realizacji ustawowego obowiązku wynikają-

cego z art. 29 ustawy o Państwowej Inspekcji Pracy,

a mianowicie obowiązku informowania związków

zawodowych i społecznej inspekcji pracy o tematyce

i zakresie prowadzonej kontroli, analizowania zgło-

szonych uwag i spostrzeżeń, informowania o wyni-

kach kontroli i podjętych decyzjach oraz udzielania

wiem, że jest dramatyczna rozbieżność między ocze-

kiwaniami a praktyką, tak nie jest, ale uważamy, że

w tym zakresie jest jeszcze trochę do zrobienia, oczy-

wiście ku zadowoleniu izb, przedstawicielstwa załóg

pracowniczych, ale także z punktu widzenia pomocy

i sprawniejszego funkcjonowania kontrolerów Pań-

stwowej Inspekcji Pracy podczas kontroli.

Jest to

obopólny, dobrze pojęty interes.

Oczywiście mógłbym

jeszcze o kilku innych sferach mówić, ale widzę, że

czas mi się kończy, dlatego chciałbym serdecznie po-

dziękować pani inspektor, wszystkim inspektorom –

jak powiedziałem, jest ich w Polsce ponad 1500 – za tę

heroiczną pracę, którą wykonują każdego dnia.

Dzię-

kuję serdecznie.

(Oklaski)

Wicemarszałek Wanda Nowicka:

To było ostatnie wystąpienie klubowe, przystępu-

jemy zatem do pytań.

Pan poseł Zbrzyzny.

Na tym zamykam listę.

Ustalam czas na 1,5 minuty.

watelska.

Chciałbym pani i wszystkim inspektorom Państwo-

wej Inspekcji Pracy pogratulować tak pochlebnych

opinii wszystkich klubów parlamentarnych.

Jako były dyrektor szkoły zawodowej chciałbym

zapytać o osoby młode, podejmujące pierwszą pracę.

Nie posiadają one często podstawowej wiedzy o prze-

pisach prawa pracy, nie znają swoich uprawnień, obo-

wiązków, rodzajów umów, czasu pracy, o urlopach też

za wiele nie wiedzą.

Osoby te, nieświadome zagrożeń

zawodowych, nieprzygotowane do bezpiecznego wy-

konywania pracy, ulegają wypadkom znacznie częś-

ciej niż inni pracownicy.

Z tych osób, które uległy

wypadkom ciężkim lub śmiertelnym w pierwszym

roku pracy w zakładzie pracy, 2/3 stanowiły osoby do

25. roku życia.

Ta tragiczna statystyka wskazuje na

konieczność objęcia szczególnym zainteresowaniem

i edukacją w zakresie bezpieczeństwa pracy najmłod-

szych pracowników.

Pytanie: Jakie działania podejmuje Państwowa

Inspekcja Pracy, aby podnieść świadomość bezpie-

czeństwa pracy ludzi młodych, którzy wkraczają na

rynek pracy?

Dziękuję bardzo.

(Oklaski)

Wicemarszałek Wanda Nowicka:

również z Klubu Parlamentarnego Platforma Oby-

watelska

Bardzo proszę, panie pośle.

Poseł Ryszard Zbrzyzny

Poseł Marek Krząkała:

Szanowna Pani Marszałkini!

Pani Minister!

Wy-

soka Izbo!

Państwowa Inspekcja Pracy, jak każda

europejska instytucja pracy, dąży do poprawy sku-

teczności i efektywności działania w zakresie pre-

wencji i kontroli zagrożeń, w szczególności ograni-

czania lub likwidacji ryzyka związanego z wykony-

waniem pracy.

Istotnym, a może najważniejszym ele-

mentem takiego podejścia jest zaangażowanie i współ-

praca wszystkich partnerów, którzy sprawują nadzór

nad bezpieczeństwem w różnych jego aspektach:

pracy, bezpieczeństwa pożarowego, środowiskowego,

procesowego czy chemicznego.

W państwa sprawozdaniu za 2012 r. znalazły się

obszerne informacje o realizacji ze strażą pożarną

i służbami ochrony środowiska wspólnych działań

prewencyjno-kontrolnych dotyczących zakładów tzw.

dużego i zwiększonego ryzyka powstania poważnych

awarii przemysłowych.

Stąd moje pytanie: Czy rezultaty dotychczaso-

wych przedsięwzięć wskazują na potrzebę ich dalsze-

go rozwijania lub modyfikacji?

Dziękuję bardzo.

(Oklaski)

Wicemarszałek Wanda Nowicka:

Moje pytanie dotyczy nabywania przez pracowników

uprawnień do emerytur pomostowych oraz informa-

cji, które do nas wpływają, o niechęci płacenia skła-

dek przez pracodawców na fundusz emerytur pomo-

stowych.

Chciałbym zapytać panią minister o to, jak

ten obowiązek jest realizowany.

Druga kwestia, związana z tym.

Państwowa In-

spekcja Pracy zgodnie z art. 41 miała możliwość

w formie nakazu zamieszczenia informacji, to znaczy

uznania, że pracownikowi należy się emerytura po-

mostowa, niestety jest to kwestionowane w tej chwi-

li przez sąd administracyjny.

W jakim zakresie pani

minister mogłaby to rozwinąć, bo sprawa jest niesły-

chanie ważna.

Albo będziemy musieli zmienić ustawę

w tym zakresie, albo pozostawić to, co przyjęliśmy,

bo taka była intencja ustawodawcy, że to właśnie

Państwowa Inspekcja Pracy miała stwierdzać wa-

runki szkodliwe i na tej podstawie, jeżeli pracodawca

wy uregulować.

To jest jedna kwestia.

Druga kwestia.

W swoim wystąpieniu nie zdąży-

łem o to zapytać, kwestia związana z układami zbio-

rowymi pracy.

W tej chwili niestety po zmianach

ustawy, gdzie można wypowiadać układy zbiorowe

pracy, jest duży regres w zawieraniu układów zbio-

rowych pracy, też w tym zakresie, że układy zbiorowe

pracy najczęściej były ciut lepsze niż wynikające z Ko-

deksu pracy.

Dzisiaj niestety wracamy do tych rozwią-

zań (Dzwonek), które są tylko kodeksowe, nie wynika-

ją z układów zbiorowych pracy.

Gdyby pani minister

mogła rozwinąć, jak dzisiaj wygląda kontrola układów

zbiorowych pracy rejestrowanych przez Państwową

Inspekcję Pracy.

Dziękuję bardzo.

(Oklaski)

Pani Marszałek!

Wysoka Izbo!

Pani Minister!

Prze-

de wszystkim podziękowanie, i to nie tylko za sprawo-

zdanie, bo to powinność, natomiast podziękowanie za

to, że ludzie traktowani są...

Jesteście ostatnią instan-

cją.

Problemy pracodawca – pracownik zawsze będą

istniały, dopóki będzie taki układ, a musi być.

Natomiast

często przychodzą do mnie ludzie na dyżur i mówią, że

rozwiązują u was swoje problemy.

Za to dziękuję.

Raport jest duży.

Mam pytanie szczegółowe, będę

prosiła o odpowiedź na piśmie.

Dotyczy ono dużej

grupy młodzieży niepełnoletniej.

To dobrze, że mło-

dzi zaczynają pracować, szczególnie w okresach wa-

kacyjnych, przerw w nauce.

Jednocześnie myślę, że

to jest najsłabsza grupa pracowników.

Dobrze, że

młodzi uczą się pracy, powtarzam raz jeszcze, ale nie

zawsze traktowani są, powiedziałabym, poważnie,

nie zawsze traktowani są jak pełnoprawni pracowni-

cy – stąd zrywane umowy, często za dosyć długi okres

niewypłacane wynagrodzenie, a nawet przypadki

straszenia tej młodzieży.

Wreszcie druga sprawa,

przedłużanie czasu pracy, itd.

Nie będę wymieniała

wszystkich nieprawidłowości, natomiast będę

wdzięczna, jeśli państwo, po pierwsze, określicie ska-

lę tego problemu, bo ona jest ciągle nieznana.

Waż-

niejszą rzeczą są szkolenia nauczycieli, samej mło-

dzieży, żeby miała świadomość swych praw.

Dobrze,

że już w 335 szkołach odbyły się takie szkolenia, ale

to ciągle za mało.

(Dzwonek)

Pani marszałek pozwoli, że dokończę pytanie.

Wicemarszałek Wanda Nowicka:

Proszę konkludować.

Poseł Joanna Fabisiak:

Zatem byłabym wdzięczna, gdyby pani minister

zechciała powiedzieć o perspektywie rozwoju tych

szkoleń, bo, raz jeszcze to powiem, jeśli przyjmiemy,

że jest dobrym kierunkiem, iż młodzież zaczyna

wdrażać się do pracy wtedy, kiedy jeszcze chodzi do

szkoły, a czasami to jest młodzież niepełnoletnia, np.

17-letnia, i jeśli do tego dodamy, że powinna ona mieć

zagwarantowane właściwe warunki pracy, to musi

ona znać swoje prawa.

Zatem jaka jest wasza per-

spektywa w zakresie rozszerzania tych szkoleń?

Ja-

kiego typu są to szkolenia?

Będę wdzięczna, jeśli

zechce pani minister odpowiedzieć na piśmie.

Dzię-

kuję.

(Oklaski)

Wicemarszałek Wanda Nowicka:

Nie widzę pani posłanki Gądek.

A zatem wystąpi pan poseł Krzysztof Gadowski

Pani Marszałek!

Pani Minister!

Wysoka Izbo!

Urząd jest na tyle poważnym urzędem, że z uwagi na

sprawy, które realizuje, które porusza i którymi się

zajmuje, zasługuje, jak już wszyscy stwierdzili, na

aplauz, na pochwałę ze względu na skuteczność przy

tak małej kadrze.

Szczególnie chciałbym podkreślić

prewencję, którą państwo się zajmujecie, jak i bez-

płatne porady, które niejednokrotnie pomagają zain-

teresowanym rozwiązać ich problemy.

Ale kiedy prze-

czytamy sprawozdanie, szczególnie jego część zwią-

zaną z wypadkami przy pracy badanymi przez PIP,

i dane zawarte w załączniku nr 5, dane GUS-owskie,

zobaczymy, że największa ilość wypadków, które za-

istniały, to tzw. wypadki posiadające lekki charakter.

Wszyscy wiemy, że z racji obowiązków i kompetencji,

które PIP wykonuje, nie zajmuje się ona przede

wszystkim tym, chociaż w małej części wypadków

dotyka tych spraw, w związku z tym chciałbym za-

pytać – bo jest to problem o bardzo dużym znaczeniu

społecznym, ekonomicznym, generujący absencję

pracowników – czy w związku z tym PIP widzi prob-

lem i w jakikolwiek sposób stara się nim zająć.

Czy

państwo macie jakieś narzędzia, jakąś wizję, by

wpłynąć na zmniejszenie liczby tych wypadków?

Dziękuję bardzo.

(Oklaski)

Wicemarszałek Wanda Nowicka:

też chcę przyłączyć się do pięknych gratulacji, pięk-

nych laudacji, kierowanych pod adresem pani i pani

pracowników.

W minionym roku kontynuowano re-

alizację programu „Zdobądź dyplom PIP”, służącego

poprawie warunków pracy w najmniejszych zakła-

dach.

1187 pracodawców zadeklarowało udział w pro-

gramie poprawy warunków pracy opartym na samo-

kontroli – według ankiety specjalistycznej PIP – i wdro-

żeniu zmian dostosowujących zakład do przepisów

prawa pracy.

Po przeprowadzeniu kontroli audyto-

wych 523 pracodawców uzyskało dyplom Państwowej

Inspekcji Pracy.

Chcę zapytać: Ile zakładów pracy

przystąpiło do tegoż programu w ubiegłych latach,

tj. latach 2011 i 2010, oraz ile zakładów pracy otrzy-

mało dyplom Państwowej Inspekcji Pracy w latach

2011 i 2010?

Czy najmniejsze zakłady pracy chętnie

przystępują do omawianego programu.

W ostatnim czasie wiele mówi się na temat zwol-

nień, które dotykają nauczycieli.

Ze sprawozdania

wynika, że ze wszystkich przeprowadzonych przez

Państwową Inspekcję Pracy kontroli zaledwie 3%

dotyczyło obszaru edukacji.

Czy w świetle dużych

zmian reorganizacyjnych, jeśli chodzi o politykę ka-

drową w szkołach, procent przeprowadzonych przez

PIP kontroli nie należałoby zwiększyć, czy nie nale-

żałoby zwiększyć ich ilości?

Dziękuję bardzo.

Wicemarszałek Wanda Nowicka:

W krajach, gdzie są dobre rządy, gdzie gospodarka

tętni, gdzie młodzież nie wyjeżdża za granicę, insty-

tucje podobne do Państwowej Inspekcji Pracy mają

mało pracy.

(Poseł Ryszard Zbrzyzny: Tak jak w Polsce.)

Życzylibyśmy sobie, żeby było tak w Polsce.

Nie-

stety w Polsce jest inaczej.

W Polsce, co jest bardzo

naganne, zdarza się, i to coraz częściej, że pracowni-

cy nie mają pensji na czas, a nierzadko firmy bankru-

tują i tych pensji nie ma w ogóle.

Z czego to się bierze?

Podam przykład.

Wielkie firmy autostradowe, te,

które dają zlecenia małym firmom, podwykonawcom,

nie zapłaciły podwykonawcom.

Tu jest pytanie do

pani minister, konkretne – na piśmie niech mi pani

odpowie: Ile ukaraliście tych dużych firm autostra-

dowych, a ile zostało ukaranych tych małych firm

podwykonawczych, które nie wypłaciły pensji?

Poseł Joanna Fabisiak

I jeszcze jedno pytanie.

Wydaje mi się, że było le-

piej, pani minister, w roku 2006 (Dzwonek), w związ-

ku z tym chciałbym się dowiedzieć, ilu zostało uka-

ranych pracodawców w roku 2006, a ilu zostało uka-

ranych w roku 2012.

Nie będę panią pytał o to, cho-

ciaż można o to zapytać w zasadzie, ile było też nie-

wypłaconych pensji pracownikom w Polsce w roku

2006, a ile w roku 2012.

(Poseł Stanisław Szwed: W 2006 r. było lepiej.)

Kiedy było lepiej?

Proszę o odpowiedź na piśmie

na to pytanie.

Dziękuję bardzo.

(Oklaski)

(Poseł Lidia Gądek: Pani marszałek…)

Na koniec, pani posłanko, a teraz zabierze głos

Bardzo proszę.

skończę wątek z mojego wystąpienia, a mianowicie

chciałbym zapytać, jakie jest zainteresowanie nową

regulacją kodeksową dotyczącą elastycznego czasu

pracy, wydłużonego okresu rozliczeniowego itd., czy

rzeczywiście, zgodnie z argumentacją wnioskodaw-

ców, było to niezbędne dla rynku pracy, wręcz ocze-

kiwane, i dzisiaj mamy do czynienia z ogromnym

zainteresowaniem i lawinową ilością porozumień,

które wpływają do rejestracji do Państwowej Inspek-

cji Pracy, czy też odwrotnie.

I kolejne pytanie.

Chciałbym zapytać, pani inspek-

tor, co według pani byłoby potrzebne, prosiłbym tutaj,

by wymienić choćby jedną sprawę, żeby bardziej

sprawnie i bardziej efektywnie, bardziej skutecznie

mógł działać inspektor Państwowej Inspekcji Pracy.

Czy potrzebne tu są regulacje ustawowe, czy inne usy-

tuowanie inspekcji pracy, czy też inne finansowanie,

inny nadzór?

To są elementy, które w jakimś tam stop-

niu mają wpływ przecież na funkcjonowanie tejże tak

potrzebnej służby w Polsce.

Dziękuję.

Wicemarszałek Wanda Nowicka:

I już na zakończenie pani posłanka Lidia Gądek

Cieszę się, że udało się zdążyć.

Bardzo proszę.

Poseł Lidia Gądek:

Dziękuję, pani marszałek.

Wysoka Izbo!

Pani Minister!

Obowiązujące prze-

pisy prawa pozwalają pracodawcy podpisywać umowę

z pracownikiem w dniu rozpoczęcia przez niego pra-

cy.

Rozwiązanie to oczywiście samo w sobie nie nosi

znamion czynu zabronionego, natomiast, jak powszech-

nie wiadomo, zbyt często jest stosowane w momencie

kontroli inspekcji pracy, która poniekąd wymusza

pewne czynności prawne ze strony pracodawcy, nie

wspominając o tym, że pomijane są przy okazji obo-

wiązkowe badania i inne kwestie.

Czy inspekcja dys-

ponuje dokładnymi danymi dotyczącymi takich za-

chowań pracodawców oraz czy de lege ferenda w opinii

inspekcji ustawodawca powinien tak zmienić przepi-

sy prawa, by umowa o pracę musiała zostać zawiąza-

na na przykład, powiedzmy, z 24-godzinnym wyprze-

dzeniem?

A może celowe byłoby zgłoszenie do urzędu

pracy pierwszego dnia pracy nowego pracownika w for-

mie osobnej czynności.

Dziękuję bardzo.

(Oklaski)

Wicemarszałek Wanda Nowicka:

tora pracy panią Iwonę Hickiewicz.

Bardzo proszę, pani ministro.

Główny Inspektor Pracy

Iwona Hickiewicz:

Pani Marszałkini!

Panie, Panowie Posłowie!

Przede wszystkim bardzo dziękuję za pozytywną

ocenę działań Państwowej Inspekcji Pracy.

Te dobre

słowa dla nas są potwierdzeniem naszego zaangażo-

wania w jak najlepsze wykonywanie naszych zadań

w trudnych czasach.

Staramy się, aby te zadania,

które na Państwowej Inspekcji Pracy spoczywają,

były wykonywane w sposób optymalny, choć nie

omieszkam zaznaczyć, że wolelibyśmy jako Państwo-

wa Inspekcja Pracy dysponować większą kadrą,

większymi finansami, a do tego także takim ustawo-

dawstwem, które pozwalałoby nam na jeszcze sku-

teczniejsze działania w zakresie egzekwowania praw

pracowniczych.

Przechodzę do odpowiedzi na zadane przez pań-

stwa posłów pytania.

Pan poseł Zawadzki zadał py-

tanie dotyczące młodych osób, które wkraczają czy

będą wkraczać na rynek pracy.

Pytanie w podobnym

duchu zadała pani poseł Fabisiak.

Pytanie jest o tyle

ważne, o tyle cenniejsze, że pragnę zaznaczyć, iż ze

statystyk GUS-owskich wynika, że ponad 30% osób

ulegających wypadkom przy pracy ma staż pracy

krótszy niż rok.

Mając na uwadze właśnie te staty-

styki, Państwowa Inspekcja Pracy od lat prowadzi

Poseł Marek Matuszewski

program „Kultura bezpieczeństwa”, który jest adre-

sowany do uczniów szkół ponadgimnazjalnych.

Pod-

stawowy cel tego programu to promowanie idei bez-

piecznej pracy jako standardu w przyszłym życiu

zawodowym młodych pracowników.

Program ten jest

realizowany w oparciu o narzędzia, które przygoto-

wał Centralny Instytut Ochrony Pracy – Państwowy

Instytut Badawczy.

Pragnę zaznaczyć, że w roku

szkolnym 2011/2012 w programie udział wzięło 345

szkół ponadgimnazjalnych z całej Polski i uczestni-

czyło w tym programie 903 uczących w tych szkołach

nauczycieli.

Ogółem w latach 2006–2012 w zajęciach

poświęconych problematyce ochrony pracy zorgani-

zowanych w ramach programu w szkołach wzięło

udział ponad 230 tys. uczniów.

Myślę, że statystyka

cel przyświeca nam w realizacji tego programu od

lat, że trzeba nauczyć młodych ludzi prawidłowych

postaw przy wkraczaniu w przyszłości na rynek pra-

cy, zachowań bezpiecznych, zgodnie z powiedzeniem:

czym skorupka za młodu nasiąknie... tak żeby w przy-

szłym życiu zawodowym wszyscy obecni uczniowie

jako pracownicy byli bezpieczni, żeby nie ulegali żad-

nym zdarzeniom niebezpiecznym, żadnym urazom,

żadnym wypadkom.

Tego wszystkim uczniom zebra-

nym na galerii szczerze życzę.

Poza tym programem prowadzimy także inne

działania o wymiarze prewencyjnym.

Pragnę dla

przykładu wskazać tegoroczną akcję informacyjną

pt. „Na fali pierwszej pracy”.

Ta akcja była skierowa-

na do młodzieży szkolnej i akademickiej podejmującej

pracę sezonową na terenie województwa zachodnio-

pomorskiego.

Akcja była prowadzona przez Okręgo-

wy Inspektorat Pracy w Szczecinie.

Celem tego pro-

jektu było upowszechnianie wśród młodzieży, która

podejmuje pracę sezonową w miejscowościach wypo-

czynkowych, informacji, jakie ci młodzi ludzie mają

prawa wynikające z prawa pracy, z przepisów Kodek-

su cywilnego, czego mogą spodziewać się przy zatrud-

nianiu, informacji o sprawach związanych z wyna-

gradzaniem za pracę, z zagrożeniami zawodowymi,

które mogą się w pracy pojawić, czyli o podstawowych

sprawach.

Ważną naszą inicjatywą, myślę, jest również kam-

pania informacyjna „Zanim podejmiesz pracę” rea-

lizowana w latach 2013–2015.

Jej celem jest upo-

wszechnianie wśród osób pracujących, w tym podej-

mujących pierwszą pracę lub wracających na rynek

pracy, wiedzy o obowiązujących przepisach prawa

pracy w zakresie zatrudniania, ze szczególnym

uwzględnieniem zawierania umów cywilnoprawnych

i umów terminowych.

Kampania jest wspierana tak-

że przez środki masowego przekazu.

Z danych uzy-

skanych na podstawie badań z realizacji naszej kam-

panii wynika, że co drugi słuchacz stacji radiowej

zetknął się z dotyczącymi jej informacjami.

Poza tym w okręgowych inspektoratach pracy

odbywają się spotkania informacyjne, są realizowane

szkolenia, seminaria dla młodych ludzi, a także dla

pracodawców, którzy młodych ludzi zatrudniają bądź

będą zatrudniać.

Jesteśmy jak najbardziej otwarci na

pomoc, tak jak mówię, dla młodych pracowników

i dla pracodawców.

Chodzi o to, żeby kształtować

właściwe postawy, właściwe nawyki związane z pra-

cą, które w przyszłym życiu zawodowym będą skut-

kować pozytywnie.

Pan poseł Marek Krząkała zadał pytanie co do

naszych działań we współpracy ze strażą pożarną

i z Inspekcją Ochrony Środowiska.

Sprawozdanie za

2012 r. rzeczywiście pokazuje nasze działania odnoś-

nie do zagrożeń procesowych, chemicznych, jeśli cho-

dzi o branżę paliwową.

Natomiast biorąc pod uwagę

to, że w 2012 r. działania zarówno o charakterze

prewencyjnym, jak i kontrolnym w bazach paliw pod-

jęte przy współpracy ze strażą pożarną i Inspekcją

Ochrony Środowiska – a więc były to zintegrowane

działania – w naszej, kontrolerów, ocenie i w ocenie

zaangażowanych firm dały dobre rezultaty, w tym

roku przygotowaliśmy kolejny krok dla branży che-

micznej.

W ubiegłym miesiącu, w październiku, pod auspi-

cjami Państwowej Inspekcji Pracy, Państwowej Stra-

ży Pożarnej i Inspekcji Ochrony Środowiska zostało

zawarte porozumienie na rzecz poprawy bezpieczeń-

stwa i higieny pracy, przepisów przeciwpożarowych

i ochrony środowiska przez pięć największych w kra-

ju zakładów azotowych.

Wydarzenie miało miejsce

na terenie Zakładów Azotowych w Tarnowie.

Przed-

miotem wspólnych działań prewencyjno-kontrolnych

mają być właśnie niebezpieczne instalacje magazy-

nowania amoniaku.

Myślę, że nadal ten kierunek

będziemy utrzymywać.

Mamy pomysły na przyszły

dzie sprzyjała zapobieganiu awariom procesowym

i utrzymaniu prawidłowego stanu bezpieczeństwa

i higieny pracy w tych zakładach.

Pan poseł Stanisław Szwed zadał pytanie doty-

czące jednej z najtrudniejszych spraw, z jakimi Pań-

stwowa Inspekcja Pracy dzisiaj się boryka.

Rzeczy-

wiście, jeśli chodzi o emerytury pomostowe, było to

przewidziane w zadaniach Państwowej Inspekcji

Pracy jako wsparcie założeń, które przewidziała usta-

wa o emeryturach pomostowych.

A więc Państwowa

Inspekcja Pracy miała wykonywać zadania o charak-

terze weryfikacyjnym, miała ustalać, którzy z pra-

cowników spełniają warunki pozwalające znaleźć się

w ewidencji, co daje podstawę do uzyskania emery-

tury pomostowej w przyszłości.

Z drugiej strony oczy-

wiście pracodawca miał jeszcze odprowadzać składki

na Fundusz Emerytur Pomostowych.

Natomiast dzisiaj, co sygnalizowałam na czerw-

cowym posiedzeniu Rady Ochrony Pracy przy okazji

Inspekcji Pracy za zeszły rok, w zasadzie po dwóch

latach funkcjonowania ustawy i naszych działań

w tym zakresie – zgodnie z założeniami, jakie były

przyjęte przy przyjmowaniu zadań, zapisów ustawo-

wych – niestety orzecznictwo, przede wszystkim Na-

Główny Inspektor Pracy Iwona Hickiewicz

czelnego Sądu Administracyjnego, uległo zmianie.

Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że Państwowa

Inspekcja Pracy nie ma podstaw prawnych do doko-

nywania wiążących ustaleń czy przeprowadzania

badań w zakresie wykazywania, czy określone sta-

nowisko spełnia wymogi przewidziane przez ustawę

o emeryturach pomostowych, czy ma być umieszczo-

ne przez pracodawcę w rejestrze stanowisk prowa-

dzonym w oparciu o ustawę o emeryturach pomosto-

wych.

Zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego

organy Państwowej Inspekcji Pracy nie mają upraw-

nień do rozstrzygania spraw spornych.

Na polu dzia-

łania pozostaje Zakład Ubezpieczeń Społecznych,

inspektorzy Państwowej Inspekcji Pracy wydawali

decyzje, które były utrzymywane przede wszystkim

przez wojewódzkie sądy administracyjne, niestety

w związku z taką linią orzeczniczą Naczelnego Sądu

Administracyjnego myślę, że pora się zastanowić

nad tym, jakie powinny być działania Państwowej

Inspekcji Pracy w tym zakresie, czy rzeczywiście

ustawodawstwo w tym zakresie nie wymaga zmia-

ny.

Zgodnie z zapowiedzią wystąpiłam do prezesa

Naczelnego Sądu Administracyjnego o podjęcie uchwa-

ły w sprawie rozbieżności, które występują w orzecz-

nictwie sądów administracyjnych.

Prezes Naczelne-

go Sądu Administracyjnego w odpowiedzi uznał, że

nie widzi takiej potrzeby, dlatego że orzecznictwo

Naczelnego Sądu Administracyjnego jest jednolite,

a orzecznictwo sądów wojewódzkich niejako nie

miało tu znaczenia.

W tej chwili sądy wojewódzkie,

również opierając się na orzecznictwie NSA, odbie-

rają nam kompetencje, którymi kierowaliśmy się do

tej pory.

Jeszcze raz przywołam ten argument niekorzyst-

ny, jeśli chodzi o realizację naszych zadań w tym za-

kresie.

Otóż, niestety wiąże się to też z kosztami

procesowymi, które są niebagatelne.

Z tych względów

– chodzi zarówno o orzecznictwo, jak i kwestie pro-

ceduralne, niestety też finansowe – Państwowa In-

spekcja Pracy będzie musiała w tym zakresie ogra-

niczyć swoje działania, także z uwagi na interes

Skarbu Państwa.

Jednocześnie myślę, że jest to pole

do dyskusji i chyba podjęcia działań legislacyjnych,

jeżeli Państwowa Inspekcja Pracy miałaby wykony-

wać te zadania, o których była mowa przy przyjmo-

waniu ustawy o emeryturach pomostowych.

Jeśli chodzi o układy zbiorowe pracy, to regres

w ich zawieraniu trwa od lat.

Jeśli chodzi o zakłado-

we układy zbiorowe pracy, rejestrowanych jest ich

coraz mniej, coraz mniej rejestrowanych jest porozu-

mień zmieniających do układów zbiorowych pracy.

Widać to na przestrzeni ostatnich lat.

Myślę, że po

prostu zakłady pracy, strony układów zbiorowych pra-

cy nie podwyższają standardów, które przewidują prze-

pisy prawa pracy, ze względów oszczędnościowych.

Zmiany, które są wprowadzane protokołami dodatko-

wymi, zazwyczaj dotyczą kwestii wprowadzenia zmian

w układach zbiorowych pracy związanych ze zmianami

w przepisach powszechnie obowiązujących.

Pani poseł Fabisiak.

Myślę, że w części odpowie-

działam na to pytanie, ale – tak jak wnosiła pani

poseł – udzielimy również odpowiedzi na piśmie.

Pan poseł Krzysztof Gadowski.

Bardzo dziękuję

za to pytanie, także podkreślenie naszych działań

prewencyjnych, poradnictwa.

Dodam do tego jeszcze

90 tys. kontroli, które realizuje Państwowa Inspekcja

Pracy, w ubiegłym roku było ponad 40 tys. skarg.

W zestawieniu widać, jaka jest skala zagadnień, któ-

rymi zajmuje się Państwowa Inspekcja Pracy.

Tak że

oczywiście poradnictwo, prewencja, ale nie możemy

zapominać o skargach pracowniczych, tym bardziej

że determinują one olbrzymią część naszych działań.

Jeśli chodzi o wypadki przy pracy, wypadki lek-

kie, to rzeczywiście wypadki lekkie, zgodnie z zało-

żeniami ustawowymi, nie podlegają ani zgłoszeniu

do Państwowej Inspekcji Pracy czy do prokuratury,

ani obowiązkowemu badaniu z naszej strony, ale wy-

padków lekkich nie można lekceważyć w ocenie bez-

pieczeństwa pracy.

Nie można ich lekceważyć, dlate-

go że mówimy tu o liczbie ok. 90 tys. zdarzeń wypad-

kowych rocznie.

Tak jak pan poseł słusznie zauważył,

niesie to ogromne konsekwencje dla samych poszko-

dowanych, dla ich rodzin, dla pracodawców w wymia-

rze ekonomicznym, myślę, że też dla społeczeństwa.

Mimo że wypadek lekki nie pociąga za sobą obowiąz-

kowej wizyty czy to ze strony Państwowej Inspekcji

Pracy, czy prokuratora, trzeba pamiętać o tym, że

wypadki te często powodują absencję pracowników

i generują wymierne skutki ekonomiczne.

Dlatego też, programując nasze działania chociaż-

by na przyszły rok, bierzemy pod uwagę informacje

zawarte w bazach GUS, w bazach Zakładu Ubezpie-

czeń Społecznych.

Na podstawie bazy ZUS IWA, za-

wierającej informacje o tych zakładach, w których

odnotowano najwięcej wypadków lekkich przy pracy,

od 2010 r. realizujemy program pt. „Zarządzanie bez-

pieczeństwem pracy w zakładach, w których wystą-

piły wypadki przy pracy”.

Podstawowym założeniem

tego programu jest wykazanie pracodawcom koniecz-

ności przeprowadzania rzetelnej analizy wypadków,

które miały miejsce w zakładzie, ze szczególnym

uwzględnieniem cech powtarzalnych i oceny ryzyka

zawodowego.

To jest to, co od lat szwankuje, a jest

tak naprawdę podstawą prawidłowej diagnozy spraw

związanych z bezpieczeństwem pracy u każdego pra-

codawcy.

Nasze działania mają służyć temu, aby występo-

wanie wypadków przy pracy było rzadsze, aby pra-

codawcy byli bardziej zaangażowani w rozpoznawa-

nie zagrożeń, w ich identyfikację, w informowanie

pracowników o tym, co w zakładzie pracy może się

zdarzyć, jakie zagrożenia mogą ich dotknąć, poza

pracodawcami także osoby, które sprawują nadzór

nad pracownikami w zakresie przeprowadzania właś-

ciwej oceny ryzyka zawodowego na stanowiskach pra-

Główny Inspektor Pracy Iwona Hickiewicz

cy.

Staramy się na to zwrócić coraz większą uwagę

poprzez nasze działania, zarówno kontrolne, jak i pre-

wencyjne.

Myślę, że informacje, które przedstawili-

śmy w sprawozdaniu, są dobrą podstawą do oceny

naszych działań, które oczywiście będziemy w tym

zakresie rozwijać.

Pan poseł Marian Cycoń podniósł sprawę naszej

kampanii, którą prowadzimy od lat, „Zdobądź dy-

plom Państwowej Inspekcji Pracy”.

Nie mam w tej

chwili danych odnośnie do lat 2010–2011.

W spra-

wozdaniu są podane dane za lata 2008–2012, ponad

5 tys. pracodawców, którzy przystąpili do programu,

a dyplom zdobyło niewiele ponad 2 tys. pracodaw-

ców, co też świadczy o tym, że dyplom nie jest przy-

znawany za zgłoszenie się do programu, a za rzeczy-

wiste działania.

Ponieważ ta sprawa wymaga pew-

nych przeliczeń, pozwolę sobie udzielić odpowiedzi

na piśmie.

Jeśli chodzi o kontrolę w zakresie edukacji, 3%,

czy nie powinno być więcej.

Zapewne powinno być

więcej, tylko też musimy mierzyć siły na zamiary,

tym bardziej że edukacja, jeśli chodzi o planowane

kontrole, to jedno, są jeszcze kontrole w wyniku

skarg pracowniczych, w edukacji tych skarg również

nie brakuje.

Stąd nie tylko wyniki planowanych kon-

troli powinny być brane pod uwagę, ale także wyniki

kontroli, które są wynikiem sygnałów pracowników.

Ponieważ jesteśmy na etapie programowania naszych

działań na przyszły rok, przyjrzymy się jeszcze tej

sprawie, czy nie zwiększyć zakresu kontroli w obsza-

rze, o którym pan poseł mówił.

Pan poseł Matuszewski zwrócił się o odpowiedź

na piśmie i taka odpowiedź zostanie udzielona.

Pan poseł Zbrzyzny, elastyczny czas pracy.

Z da-

nych październikowych, u 100 pracodawców zostały

zawarte porozumienia o wydłużonym okresie rozli-

czeniowym.

Nie jest to jakaś szokująca skala.

Nie ma

też zbyt wielu zapytań w tej sprawie.

Jeśli chodzi

o kwestię, co byłoby potrzebne Państwowej Inspekcji

Pracy dla zapewnienia skuteczności naszych działań.

Myślę, że dzisiaj najważniejszą sprawą, o której po-

winniśmy rozmawiać, jest kwestia zapewnienia pra-

widłowego, legalnego zatrudniania pracowników.

Powinniśmy pomyśleć o zmianie w przepisach Ko-

deksu pracy, która to zmiana wprowadziłaby obowią-

zek potwierdzania na piśmie faktu zawarcia umowy

pieczeń społecznych pracownika, zanim pracownik

zostanie dopuszczony do pracy.

Faktycznie przepis

przewiduje możliwość potwierdzenia faktu zawarcia

umowy o pracę w trakcie tzw. pierwszej dniówki, tyl-

ko realia są takie, że ta pierwsza dniówka czasem,

czego inspektorzy pracy się domyślają, trwa nie jeden

dzień, a dużo, dużo dłużej.

Natomiast pracownicy

w obawie o utratę pracy nie zeznają przed inspekto-

rem pracy, że pracują tydzień, miesiąc albo jeszcze

dłużej.

Myślę, że taka regulacja ustawowa powinna

być podstawą naszych rozważań.

Parę lat temu przyjęliśmy w Kodeksie pracy zmia-

nę.

Pozwolę sobie przypomnieć, że wcześniej Kodeks

pracy przewidywał okres 7-dniowy, dzisiaj jest to ta

pierwsza dniówka.

Ale rzeczywiście pracownicy, nie

tylko młodzi, ale w ogóle pracownicy, stykają się z tzw.

zatrudnieniem na próbę i tą trwającą nie wiadomo

ile pierwszą dniówką.

Tak że te zapisy, o których po-

wiedziałam, myślę, powinny zostać wzięte pod uwagę.

Kwestia, jeśli chodzi o legalność zatrudnienia,

uwolnienia jednak Państwowej Inspekcji Pracy z obo-

wiązku powiadamiania pracodawcy o zamiarze prze-

prowadzenia kontroli w zakresie legalności zatrud-

nienia, bo w zdecydowanej większości przypadków te

kontrole okazują się po prostu nieskuteczne w tym

zakresie.

Jeśli chodzi o pytanie pani poseł Lidii Gądek, ono

również dotyczy tych spraw.

Jeśli pani poseł pozwoli,

przekażę na piśmie pełną informację, co w tej spra-

wie zrobiliśmy, kiedy sygnalizowaliśmy.

Zresztą wy-

stąpiłam również z takim wnioskiem do ministra

pracy, który niekoniecznie podzielił mój punkt widze-

nia.

Liczę tutaj na Wysoką Izbę.

Myślę, że jednak uda

się coś w tym zakresie pozytywnego zdziałać dla do-

bra ochrony pracy i pracowników w Rzeczypospolitej

Polskiej.

Dziękuję bardzo.

(Oklaski)

Bardzo proszę o zabranie głosu sprawozdawcę

Pani Marszałek!

Wysoka Izbo!

Pani Minister!

Kilka

kwestii, które się pojawiły w trakcie dyskusji i pytań.

Przede wszystkim pan poseł Zbrzyzny poruszył

kwestię umorzeń.

Jest to kwestia znana od bardzo

długiego czasu.

Myślę, że liczba umorzeń w ostatnim

okresie już się nie zwiększa, jak to było w latach po-

przednich.

Myślę, że w sprawozdaniu za 2013 r. bę-

dzie już odniesienie do art. 325e, który będzie pomoc-

ny w tym zakresie.

Chciałbym jednocześnie zwrócić uwagę na art. 1

ustawy o Państwowej Inspekcji Pracy, który mówi,

że Państwowa Inspekcja Pracy jest organem powoła-

nym do sprawowania nadzoru i kontroli przestrzega-

nia przepisów prawa pracy, zasad bhp, a także prze-

pisów dotyczących legalności zatrudnienia.

Owszem,

współpracuje ze związkami zawodowymi, ale inspek-

tor pracy w trakcie kontroli jest organem niezależ-

nym, o tym warto pamiętać.

Chciałem się również odnieść do wystąpienia pana

posła Matuszewskiego, w jego odczuciu może śmiesz-

nym, w moim odczuciu demagogicznym, wynikają-

cym z braku wiedzy dotyczącej systemów kontroli

skich i pragmatyki kontroli.

Służę wiedzą w tym za-

Główny Inspektor Pracy Iwona Hickiewicz

329

Oświadczenia poselskie

kresie, jeśli pan poseł będzie miał ochotę wyjaśnie-

nia, jak to wygląda.

Jeśli nie będzie chciał skorzystać

z mojej wiedzy...

(Poseł Stanisław Szwed: Przekażę panu posłowi.)

...odpowiedni materiał znajdzie w Komisji do

Spraw Kontroli Państwowej.

Szanowni państwo, chciałbym podziękować przed-

stawicielom wszystkich klubów parlamentarnych,

które odniosły się pozytywnie do sprawozdania Pań-

stwowej Inspekcji Pracy za rok 2012, jak również

udział w dyskusji.

Dziękuję bardzo.

(Oklaski)

Wicemarszałek Wanda Nowicka:

Komisje wnoszą o przyjęcie sprawozdania główne-

go inspektora pracy z działalności Państwowej Inspek-

siedzenia Sejmu Rzeczypospolitej Polskiej.

Informuję, że zgłosił się poseł w celu wygłoszenia

oświadczenia poselskiego.

listy w celu wygłoszenia oświadczenia?

rackiego z Twojego Ruchu.

Bardzo proszę, panie pośle.

miała miejsce kolejna skandaliczna, oburzająca opinię

publiczną, wypowiedź przedstawiciela Kościoła kato-

lickiego.

Z ust jednego z księży, mianowicie księdza

Ireneusza Bochyńskiego z Piotrkowa Trybunalskiego,

mieliśmy okazję usłyszeć, cytuję: Mamy dzieci dziesię-

jenia.

Same dzieci „wchodziły” do łóżek dorosłych,

Wysoka Izbo!

Kiedy przeczytałem te słowa po raz

pierwszy, miałem wrażenie, jako wieloletni ławnik

sądowy, że wypowiada je próbujący usprawiedliwiać

się pedofil podczas własnego procesu karnego.

Podob-

nie zresztą słowa księdza ocenił prof. Lew-Starowicz,

autorytet w dziedzinie seksuologii.

Cytuję wypo-

wiedź pana profesora: Takie stwierdzenia są charak-

terystyczne dla pedofilii.

Jest to próba waloryzowa-

nia przemocy seksualnej wobec dzieci, która opiera

się na założeniu, że winna jest ofiara, a nie sprawca.

Wysoka Izbo!

Jako piotrkowianin nie mogę nie

odnieść się do tych skandalicznych słów.

Oczekują

tego ode mnie z pewnością rodzice piotrkowskich

dzieci, które mają lub mogą mieć kontakt z księdzem

Bochyńskim.

A o kontakt księdza z dziećmi wcale nie

będzie tak trudno – 1 września 2013 r. założył on

bowiem przy swoim kościele przedszkole.

Ostatnie

wypowiedzi księdza każą nam wszystkim postawić

pytanie o cel, w jakim to przedszkole zostało założo-

ne.

Czy po to, by ksiądz Bochyński miał większe

szanse, aby i jemu jakieś dziecko weszło niepostrze-

żenie, jak to on określa, do łóżka?

Przepraszam, momencik.

Wicemarszałek Wanda Nowicka:

Panie pośle, proszę jednak miarkować język.

Bardzo proszę.

Poseł Marek Domaracki:

Tak, dobrze, przepraszam bardzo.

Chwileczkę, mam kłopoty techniczne, przepra-

szam bardzo.

Generalizując, Wysoka Izbo, chciałbym dodać: Jest

to następna skandaliczna sprawa i oczekuję od księ-

dza Bochyńskiego przeprosin skierowanych do wszyst-

kich mieszkańców Piotrkowa Trybunalskiego, rów-

nież wszystkich chrześcijan z naszego kraju.

Dzięku-

ję bardzo.

(Oklaski)

)

.

Na tym kończymy 53. posiedzenie Sejmu Rzeczy-

pospolitej Polskiej.

Porządek dzienny 54. posiedzenia Sejmu, zwoła-

nego na dni 20, 21 i 22 listopada 2013 r., został pa-

niom posłankom i panom posłom doręczony.

zdania Stenograficznego z 53. posiedzenia Sejmu.

*

)

Sprawozdanie głównego inspektora pracy

– punkt 34. porządku dziennego

Poseł Jan Warzecha

zwrócić szczególną uwagę na przedstawione w infor-

macji nieprawidłowości dotyczące nieprzestrzegania

cy.

Być może jest to efekt pogłębiającego się kryzysu,

jednak to pracodawców nie usprawiedliwia.

Jest to

duża skala zjawiska, zważywszy na fakt, że kontro-

lowano 10% przedsiębiorstw.

Spośród tego odsetka,

aż 17% przedsiębiorców nie wypłacało wynagrodzeń,

a 20% nie wypłacało wynagrodzeń w terminie.

Czę-

sto opóźnienia sięgały nawet kilku miesięcy.

Zaska-

kujące są również wyniki kontroli inspektorów pracy

co do legalności zatrudnienia i fakt stwierdzenia

różnego rodzaju nieprawidłowości w połowie spośród

22,5 tys. skontrolowanych podmiotów.

Zasadna wydaje się sugestia, aby w celu skutecz-

niejszego zwalczania nielegalnego zatrudnienia do-

konać zmian prawnych dotyczących zawierania umów

o pracę oraz zgłaszania do ubezpieczenia społeczne-

go.

Według tych propozycji podmiot powierzający

pracę miałby obowiązek dokonania zgłoszenia do

ubezpieczenia społecznego osoby przed rozpoczęciem

przez nią pracy.

Oświadczenia poselskie

Poseł Waldemar Andzel

urodzin Władysława Ossowskiego

Panie Marszałku!

Wysoka Izbo!

5 listopada br.

mieliśmy okazję obchodzić 88. rocznicę urodzin Wła-

dysława Ossowskiego.

Był on żołnierzem w Związku

Walki Zbrojnej, jak i kurierem Polskiego Państwa

cym na terenie okupacji sowieckiej.

Władysław Ossowski urodził się 5 listopada

1925 r. we wsi Iwaszkowce na Ukrainie.

Gdy skoń-

czył szkołę powszechną, jego nauczycielka wysłała

go do gimnazjum w Turce.

W VI klasie wstąpił do

harcerstwa i w chwili wybuchu wojny był zastępowym

zastępu Lisy.

Kiedy na tereny wschodniej Polski wkroczyły woj-

ska sowieckie, rodzinna wieś Władysława znajdowa-

ła się blisko granicy z Węgrami.

Znając doskonale

tamte rejony, Ossowski potrafił swobodnie wędrować

przez granicę.

W wieku 14 lat wraz z Rudolfem Re-

gnerem przeprowadzał przez Karpaty polskich ofice-

rów, natomiast w drodze powrotnej z Budapesztu

przekazywał pieniądze, jak i informacje dotyczące

sytuacji w Europie.

Od tamtego momentu działał

jako tzw. biały kurier, którego zadaniem było prze-

prowadzanie zagrożonych deportacją ludzi z terenów

okupowanych przez ZSRR na Węgry, skąd byli prze-

rzucani do Wojska Polskiego we Francji.

8 maja 1940 r. został aresztowany przez NKWD

podczas przeprowadzania przez granicę 18 osób, po

czym trafił do więzienia w Drohobyczu.

Postawiono

mu zarzut szpiegostwa na rzecz rządu polskiego, zo-

stał jednak wyłączony z procesu ze względu na mło-

dy wiek.

Kiedy otrzymał karę śmierci, został wywie-

ziony do łagrów.

Karę tę jednak zmieniono na 30 lat

ciężkich robót, a następnie wyrok ten stopniowo zo-

stał zmniejszony kolejno od 25, 20 do 15 lat.

Bez jego

wiedzy zmieniono mu narodowość z polskiej na ukra-

ińską, co nie pozwalało mu na ponowne przekrocze-

nie polskich granic.

W 1955 r. został wypuszczony na

wolność, a następnie osiadł w Krasnojarsku.

Do Polski po raz pierwszy przybył 11 lat później,

jednak powrót na stałe ze względu na ukraińskie

obywatelstwo nie był możliwy.

Dopiero w 1991 r.,

w 52. rocznicę napaści na Polskę wojsk sowieckich,

udało mu się odzyskać polskie obywatelstwo oraz za-

mieszkać na stałe w kraju.

Zmarł w Legnicy w 2000 r.

Jego białokurierskie

przygody zostały opisane m.in. w książce pt. „Biali

Kurierzy” Tadeusza Chciuka.

Dziękuję.

Poseł Józef Rojek

informują bibliotekarze, ruszyły w teren kontrole

Teksty wystąpień niewygłoszonych

Załącznik nr 1

332

z Biblioteki Narodowej.

Docierają także do naszych

gminnych bibliotek i sprawdzają dokumenty związa-

ne z wydatkowaniem środków z programu „Zakup

nowości wydawniczych”.

Z dotychczasowych kontroli można wyciągnąć

między innymi następujące wnioski.

Kontrolujący

przede wszystkim sprawdzają, czy bibliotekarze na

fakturach zaznaczyli, które książki należą do tzw.

literatury dla dzieci i młodzieży.

Ponadto skrupulat-

nie poszukują na książkach pieczątek informujących,

że dany zakup został zrealizowany ze środków Bi-

blioteki Narodowej.

Badaniu poddano także półki

z literaturą w kontrolowanych bibliotekach.

Uważnie

są analizowane miejsca pobytu zakupionych w ra-

mach wspomnianego programu książek.

Chodzi o to,

żeby książki przeznaczone dla dzieci i młodzieży

specjalnie wyodrębnionych półkach.

Małe biblioteki w ramach wspomnianego progra-

mu corocznie otrzymują po kilka, ewentualnie kilka-

naście tysięcy złotych na nowości wydawnicze.

W związ-

ku ze wspomnianymi kontrolami bibliotekarze,

szczególnie tych najmniejszych i najbiedniejszych

bibliotek, czasami zastanawiają się, ile nowych ksią-

żek mogłaby jeszcze kupić Biblioteka Narodowa za

pieniądze, które w ostatnim czasie wydaje na rajdy

swoich pracowników po polskich bibliotekach.

Poseł Piotr Szeliga

Oświadczenie w sprawie zbierania podpisów przez

Solidarną Polskę w sprawie wniosku o wotum nieuf-

ności wobec minister edukacji narodowej Krystyny

Szumilas

nikiem głosowania sejmowego w sprawie referendum

dotyczącego sześciolatków, w czasie którego koalicja

PO–PSL pokazała swoje antyobywatelskie oblicze,

odrzucając głos rodziców, którzy zebrali prawie mi-

lion podpisów pod wnioskiem o referendum, Solidar-

na Polska zwróci się do klubów parlamentarnych

o poparcie naszego wniosku o wyrażenie wotum nie-

ufności wobec minister edukacji narodowej Krystyny

Szumilas.

Działania pani minister Szumilas przyczy-

niły się do złego stanu polskiej oświaty.

Już dzisiaj

apeluję do wszystkich posłów o poparcie naszego

wniosku.

Poseł Andrzej Szlachta

czenia z eksploatacji linii kolejowych Nowy Zagórz

– Krościenko i Nowy Zagórz – Łupków.

Pani Marszałek!

Wysoki Sejmie!

Od wielu miesię-

cy podejmowane są na Podkarpaciu działania zmie-

rzające do utrzymania linii kolejowej Nowy Zagórz

Linia kolejowa Zagórz – Łupków została oddana

do użytku w 1872 r.

Dwa lata później oddano tunel

kolejowy.

W czasie II wojny światowej tunel był dwu-

krotnie wysadzany.

Po wojnie ruch kolejowy przez

tunel był wstrzymany do lat 70.

Przywrócono go pod

koniec dekady.

W 1981 r. linię znów zamknięto.

Ot-

worzono ją w połowie lat 90.

Kilka lat temu ruch towarowy na trasie Zagórz

– Łupków niemal całkowicie zamarł.

Po zniszczeniu

przez powódź w 2010 r. mostu na Popradzie znów

powstała szansa dla tej linii.

Od czerwca 2011 r. za-

częły kursować składy PKP Cargo na Słowację i z po-

wrotem.

Po oddaniu do użytku wspomnianego mostu

pociągi towarowe zaczęły jeździć na Słowację przez

Muszynę.

Ruch towarowy odbywa się tylko w ramach

tzw. jazdy katalogowej.

W ostatnich latach na linii Zagórz – Łupków wy-

konano kosztowne inwestycje.

Zatem likwidacja tej

linii byłaby irracjonalna.

Ponadto PKP Polskie Linie

Kolejowe SA chcą definitywnie zlikwidować linię

Nowy Zagórz – Krościenko.

To w ramach centralnej

jowych w całej Polsce.

W obronie tych linii radni Sejmiku Województwa

Podkarpackiego wystąpili z apelem do PKP PLK.

W Rzeszowie odbyło się posiedzenie wojewódzkiej

komisji dialogu społecznego z udziałem przedstawi-

cieli władz Podkarpacia poświęcone obronie tych

ważnych dla Bieszczadów linii kolejowych.

Również

władze samorządowe gminy Komańcza wystosowały

do Sławomira Nowaka, ministra transportu, budow-

Wójt gminy Komańcza wprost twierdzi, że linia 107

od dłuższego czasu jest źle zarządzana przez regio-

nalne kierownictwo PKP.

W siedzibie PKP PLK

w Rzeszowie odbyło się kilka dni temu spotkanie

kolejarzy związkowców z NSZZ „Solidarność”, samo-

rządowców i parlamentarzystów z dyrekcją PLK SA

w Rzeszowie i przedstawicielami Urzędu Marszał-

kowskiego Województwa Podkarpackiego.

Mówiono

o możliwości transportu tą linią kolejową drewna

tartacznego.

Zebrani uznali, że powinien zostać uru-

chomiony ruch pasażerski i towarowy, co zwiększy

szanse rozwoju terenu Bieszczadów.

Dlatego zwra-

cam się do ministra Sławomira Nowaka o ponowne

merytoryczne zajęcie się problemami infrastruktury

kolejowej w Bieszczadach.

Poseł Tadeusz Tomaszewski

Wysoka Izbo!

Na początku roku 2010 weszły w życie

one ograniczenia w zakresie możliwość organizowa-

nia i reklamowania gier hazardowych w Polsce przez

nielegalne, nieposiadające stosownego zezwolenia MF

firmy hazardowe.

333

autor, Ministerstwo Finansów, zapewniał, że polski

sport nadal będzie mógł czerpać korzyści z reklamy

firm bukmacherskich, bo dopuszczono możliwość

sponsorowania.

Firmy, które działały nielegalnie,

nie działalności bukmacherskiej w Polsce i nadal fi-

nansowo zasilać polskie kluby sportowe.

nia 2010 r.), niestety, szybko zweryfikowało te zapo-

w Polsce firmy bukmacherskie nadal świadczą swoje

rozmiar.

Niestety, nasz rodzimy sport i budżet pań-

podjęcia szybkich działań naprawczych, m.in. po-

przez stworzenie normalnych warunków urządzania

są lokalne organizacje sportowe i budżet państw

(np. w Danii), oraz zablokowanie dostępu z terenu

Polski do internetowych operatorów hazardowych

– bo chodzi nie tylko o firmy bukmacherskie, są też

kasyna i inne gry losowe – którzy nie posiadają ze-

zwoleń Ministerstwa Finansów.

Wówczas nielegalni

przez sponsoring klubów sportowych będą chcieli

promować swoje usługi.

Takie rozwiązanie – bloko-

wanie dostępu do nielegalnych stron hazardowych

Belgię, Estonię, Cypr oraz Bułgarię.

nansów o zainteresowanie się przedmiotowym prob-

lemem.

Poseł Jan Warzecha

Polski Platforma Obywatelska pogrąża się w bagnie

nepotyzmu, koterii i załatwiania stanowisk w spół-

kach Skarbu Państwa.

Kilka dni temu po aferze kupowania głosów,

w trakcie wyborczej batalii dotyczącej dolnośląskiej

struktury Platformy Obywatelskiej poseł Andrzej

Biernat – stronnik Donalda Tuska – powiedział

o zwolennikach odłamu Grzegorza Schetyny: Potra-

fią z premedytacją podpalić dom tylko dlatego, że

demokracja zajęła dla kogoś innego ten najlepszy

fotel.

Jak to możliwe, że poseł partii rządzącej, a także

premier rządu Donald Tusk i zarazem lider tej partii

może reagować tak długo obojętnością w sprawie do-

niesień ogólnopolskiego tygodnika dysponującego

upublicznionym nagraniem kompromitującej rozmo-

wy, kiedy to działacz partii obiecywał jednemu z de-

legatów załatwienie stanowiska w spółce KGHM.

Przecież według nagrań ewidentnie żądał w za-

mian oddania przez niego głosu na ważnego w klubie

Platformy Obywatelskiej posła i zarazem delegata.

Jakże trudno się słucha dalszych wypowiedzi ww.

działacza, że upublicznienie nagranej rozmowy to:

skandaliczne, sprowokowane, z premedytacją zapla-

nowane działanie.

Afery w trakcie sprawowania władzy przez PO nie

mają końca, a w ostatnich dniach znowu usłyszeli-

śmy, że szef PO w powiecie złotoryjskim był świad-

kiem rozmów, z których wynikało, że większa liczba

delegatów dogadała się z posłem Jackiem Protasie-

wiczem i w zamian za głosy mieli otrzymać obietnice

dobrych miejsc na listach wyborczych lub pracę.

Panie Marszałku!

Wysoki Sejmie!

Sprawa tzw.

taśm Wojnarowskiego to korupcja polityczna w czy-

stej postaci.

Definiuje ją art. 230 Kodeksu karnego,

który mówi o powoływaniu się na wpływy w instytu-

cjach publicznych w celu osiągnięcia korzyści osobi-

stych.

Postawię pytanie retoryczne: Dokąd brnie

Platforma Obywatelska?

Poseł Ryszard Zbrzyzny

(Klub Poselski Sojusz Lewicy Demokratycznej)

Wysoki Sejmie!

Praktyka kupczenia stanowiska-

mi, robienia podejrzanych biznesów i przekrętów

gospodarczych obejmuje już w całym kraju tysiące

popleczników Platformy Obywatelskiej.

Dotyczy to

zarówno szczebla centralnego, jak i poziomu maleń-

kich gmin.

Afera hazardowa i Pędzący Królik, tajem-

nicze spotkania polityków z przedsiębiorcami na

stacjach benzynowych i cmentarzach, tajemniczy

inwestor z Kataru i upadek przemysłu stoczniowego,

skandal przy budowie Stadionu Narodowego, likwi-

dacja rodzimego systemu bankowego, polityczne po-

wiązania z piramidą finansową Amber Gold, nocna

konferencja prasowa rzecznika prasowego rządu z właś-

cicielem „Rzeczpospolitej”, oszustwa przy zawieraniu

kontraktów na budowę dróg i autostrad, wydawanie

publicznych pieniędzy na opłaty ministerialnych wi-

zyt w luksusowych restauracjach i agencjach towa-

rzyskich – to tylko nieliczne przykłady z listy hańby

Platformy, mylnie zwanej obywatelską.

Brak słów na opisanie cynizmu, bezwzględności

jej członków.

Ci wybrańcy narodu wyznają jedną za-

sadę – liczy się wyłącznie ich interes i zysk.

Koszty

nie grają roli, za wszystko przecież zapłacą obywate-

le.

Już płacą i płacić będą między innymi redukcją

ubezpieczeń społecznych, brakiem powszechnego

dostępu do opieki medycznej czy też bezpłatnej edu-

334

kacji, malejącymi wynagrodzeniami i emeryturami

oraz likwidowanymi uprawnieniami do rent, bezro-

bociem i śmieciowymi umowami.

Wszystkiego tego

przecież miliony Polaków doświadczają każdego dnia.

Nie miejmy złudzeń.

Nie żyjemy w demokratycz-

nym państwie prawa.

Władza już nawet nie stara się

o zachowanie pozorów przyzwoitości.

Korupcja, ko-

lesiostwo, partyjniactwo są wszechobecne.

Związki zawodowe od dawna zwracały uwagę na

te problemy.

Pokazywały władzy zagrożenia i pato-

logie.

Upominały się o ochronę najsłabszych.

Żądały

zachowania zasad sprawiedliwości ekonomicznej i do-

trzymywania umów społecznych.

W odpowiedzi roz-

pętana została kampania oczerniająca liderów związ-

kowych.

Przedstawiano ich jako główną przyczynę

złej kondycji finansowej kraju.

Kwestionowano ich

autorytet i skuteczność w walce o prawa pracowni-

cze.

Przystąpiono do redagowania ustawy, która

praktycznie ma zlikwidować cały ruch związkowy.

Natomiast handlarz wysokopłatnymi stanowiskami

w spółkach Skarbu Państwa, wrocławski poseł PO,

głosząc konieczność ograniczenia uprawnień organi-

zacji pracowniczych, przystąpił do pisania raportu

dokumentującego rzekomo ogromne koszty, jakie

przedsiębiorstwa ponoszą na utrzymywanie biur

i etatów związkowych.

Trudno o większą obłudę i hi-

pokryzję.

Faktem też jest, że KGHM i spółki grupy kapita-

łowej Polskiej Miedzi już od dawna są dostarczycie-

lami wysokopłatnych miejsc pracy dla ludzi powią-

zanych z ugrupowaniem premiera Tuska.

Są ich

prywatnym folwarkiem, z którego profity czerpią

pełnymi garściami.

Ludzi tych nie obowiązują postę-

powania kwalifikacyjne czy też procedury konkurso-

we.

Wystarczą powiązania i koneksje.

Wiedza, kwa-

lifikacje, profesjonalizm i przygotowanie zawodowe

nie mają znaczenia.

Niektórych z nich znamy z imie-

nia i nazwiska.

Zapewne jednak lista płac PO w Pol-

skiej Miedzi jest znacznie bardziej rozbudowana.

W świetle zaistniałej sytuacji oczywiste są już

chyba dla wszystkich powody blokowania obecności

przedstawicieli załogi w Radzie Nadzorczej Polskiej

Miedzi.

Patrzyliby oni przecież na ręce prezesom.

Mieliby możliwość monitorowania wszystkich nie-

prawidłowości i ich upubliczniania.

Zadawaliby py-

tania o cel podejmowanych decyzji inwestycyjnych

i rzetelność przepływów pieniężnych w całej grupie

kapitałowej.

Mieliby też możliwość rejestrowania roz-

budowanej sieci wzajemnych powiązań polityczno-

-biznesowych i wyciągania z tych obserwacji wnio-

sków.

Wiedza ta należy się tysiącom pracowników

Polskiej Miedzi, którzy ciężko pracują na wynagro-

dzenia popleczników politycznych aferzystów.

Zwra-

camy też uwagę na to, że między innymi to oni są

przyczyną obniżających się zarobków załogi.

Swoją

pracą nie przyczyniają się do wzrostu wyników pro-

dukcyjnych, zaś ich mocodawcy konsekwentnie za-

bierają większość wypracowanego zysku, między

innymi w formie dywidendy, podatku od kopalin czy

też kontrowersyjnych kapitałowych inwestycji krajo-

wych i zagranicznych.

Nie mamy złudzeń, że KGHM jest jedyną spółką

traktowaną przez rządzącą koalicję jako trofeum wo-

jenne.

Tak dzieje się w setkach innych przedsię-

biorstw i urzędów.

Kupczy się w nich nie tylko sta-

nowiskami, ale wyprowadza się z nich gigantyczne

kwoty w postaci absurdalnych inwestycji, wydatków

na zbędną reklamę czy też opłat za niepotrzebne ana-

lizy marketingowe i prawne.

Oczekujemy od prokuratury, Najwyższej Izby

Kontroli, urzędów skarbowych oraz służb specjal-

nych natychmiastowego przeprowadzenia śledztw

i postępowań wyjaśniających.

Są to przecież podej-

rzenia popełnienia przestępstw gospodarczych, kar-

nych i skarbowych.

Domagamy się też upublicznienia

wyników i wyciągnięcia konsekwencji we wszystkich

przypadkach łamania prawa.

Głównym zadaniem związków zawodowych jest

dbanie o prawa pracownicze, stabilność miejsc pracy

i godne wynagrodzenia.

W Polsce pod rządami PO te

podstawowe dla ludzi wartości są masowo likwidowane

lub poważnie zagrożone.

Nie pozostaje nam więc nic

innego jak aktywna walka o ich przywrócenie.

Dni dla miernych, biernych i ślepych społecznie

są już policzone.

Nie tylko w Polskiej Miedzi, ale

w całym kraju.

Tadeusza Mazowieckiego (druk nr 1879).

wydatków związanych z budownictwem mieszkaniowym (druki nr 1787, 1854 i 1854-A).

rytorium Rzeczypospolitej Polskiej (druki nr 1795 i 1855).

ziemcach (druki nr 1526, 1853 i 1853-A).

rynku wina (druki nr 1793 i 1840).

(druki nr 1435 i 1834).

o komercjalizacji i prywatyzacji (druki nr 1799 i 1836).

13.

Pytania w sprawach bieżących.

14.

Informacja bieżąca.

Porządek dzienny

53. posiedzenia Sejmu Rzeczypospolitej Polskiej

szu Drogowym (druki nr 1863 i 1890).

nych (druk nr 1382) – kontynuacja.

nych (druk nr 1756) – kontynuacj