text:
Sejm

Rzeczypospolitej Polskiej

Sekretarz stanu

Podsekretarz stanu Aleksander Sopliński.

.

.

650

Sekretarz stanu

Podsekretarz stanu Waldemar Skrzypczak .

.

.653

Podsekretarz stanu Małgorzata Olszewska .

.

.655

Podsekretarz stanu Małgorzata Olszewska .

.

.661

Podsekretarz stanu

Sekretarz stanu

Sekretarz stanu

Podsekretarz stanu

Podsekretarz stanu

Generalny inspektor

ochrony danych osobowych

Podsekretarz stanu Katarzyna Sobierajska.

.

.

.

680

Prezes Rządowego Centrum Legislacji

Wiceprezes Rządowego Centrum Legislacji

Podsekretarz stanu Grażyna Henclewska.

.

.

.694

Podsekretarz stanu Grażyna Henclewska.

.

.

706

str. str.

TREŚĆ

część 2

Podsekretarz stanu Małgorzata Olszewska .

.

.718

Podsekretarz stanu Andrzej Parafianowicz .

.

.722

Podsekretarz stanu Magdalena Młochowska .

.

730

Podsekretarz stanu Małgorzata Olszewska .

.

.730

Podsekretarz stanu

Podsekretarz stanu Grażyna Henclewska.

.

.

739

Podsekretarz stanu Grażyna Henclewska.

.

.

746

Podsekretarz stanu Grażyna Henclewska.

.

.

752

Podsekretarz stanu Małgorzata Olszewska .

.

.755

Podsekretarz stanu Grażyna Henclewska.

.

.

762

Podsekretarz stanu Grażyna Henclewska.

.

.

.783

Podsekretarz stanu Małgorzata Olszewska .

.

.797

Podsekretarz stanu Małgorzata Olszewska .

.

.806

Sekretarz stanu

Podsekretarz stanu

Podsekretarz stanu Magdalena Młochowska .

.817

Podsekretarz stanu Magdalena Młochowska .

.

829

Podsekretarz stanu Magdalena Młochowska .

.

833

Podsekretarz stanu

Podsekretarz stanu Grażyna Henclewska.

.

.

.836

Podsekretarz stanu

Podsekretarz stanu Grażyna Henclewska.

.

.

840

str. str.

Podsekretarz stanu

Podsekretarz stanu

Podsekretarz stanu

Podsekretarz stanu

Prezes Urzędu Zamówień Publicznych

Podsekretarz stanu Małgorzata Olszewska .

.

.929

Podsekretarz stanu

Prezes Urzędu Ochrony

Konkurencji i Konsumentów

Podsekretarz stanu Waldemar Skrzypczak .

.

.933

Podsekretarz stanu

Podsekretarz stanu Ilona Antoniszyn-Klik .

.

.942

Wiceprezes Urzędu Ochrony

Konkurencji i Konsumentów

str. str.

Podsekretarz stanu

Podsekretarz stanu Andrzej Parafianowicz .

.

.995

Przewodniczący Komisji

Sekretarz stanu Tadeusz Jarmuziewicz .

.

.1001

Podsekretarz stanu Tomasz Półgrabski .

.

.1015

Podsekretarz stanu Radosław Mleczko.

.

.

.1025

Podsekretarz stanu

Podsekretarz stanu Aleksander Sopliński.

.

.1034

Podsekretarz stanu Radosław Mleczko.

.

.

.1034

Sekretarz stanu Tadeusz Jarmuziewicz .

.

.1036

Podsekretarz stanu Waldemar Skrzypczak .

.1037

Podsekretarz stanu

Podsekretarz stanu Radosław Mleczko.

.

.

.1064

Podsekretarz stanu Radosław Mleczko.

.

.

.1066

Podsekretarz stanu Stanisław Rakoczy .

.

.1067

Podsekretarz stanu

Sekretarz stanu

Podsekretarz stanu Aleksander Sopliński.

.

.1077

Podsekretarz stanu

Podsekretarz stanu Grażyna Henclewska.

.

.1080

Podsekretarz stanu Andrzej Parafianowicz .

.1082

Podsekretarz stanu Stanisław Rakoczy .

.

.1084

Sekretarz stanu Tadeusz Jarmuziewicz .

.

.1086

Podsekretarz stanu

str. str.

Sekretarz stanu Tadeusz Jarmuziewicz .

.

.1104

Podsekretarz stanu Grażyna Henclewska.

.

.

1110

Podsekretarz stanu Aleksander Sopliński.

.

.

1114

Podsekretarz stanu Małgorzata Olszewska .

.1120

Podsekretarz stanu

Podsekretarz stanu Radosław Mleczko.

.

.

.1128

Sekretarz stanu Tadeusz Jarmuziewicz .

.

.1133

Sekretarz stanu Tadeusz Jarmuziewicz .

.

.1134

Podsekretarz stanu

Sekretarz stanu Tadeusz Jarmuziewicz .

.

.1145

str. str.

Odpowiedź

sekretarza stanu

przez pracowników IPN podczas szkoleń

8856p/13) przekazującego ponowne wystąpienie po-

strukcja przewodniczącego Centralnej Komisji Kwa-

lifikacyjnej” z dnia 25 czerwca 1990 r., wydawanych

przez pracowników IPN podczas szkoleń instruk-

tażowych sędziom Sądu Okręgowego i Sądu Apela-

cyjnego w Warszawie, w którym posłowie domagają

się podjęcia działań służących wyeliminowaniu z ob-

rotu prawnego sfałszowanej instrukcji, przedsta-

wiam następujące wyjaśnienia.

Wedle mojej wiedzy, wynikającej z faktu, iż w okre-

sie wydania wskazanych w interpelacji dokumentów

byłem pracownikiem ówczesnego Ministerstwa Spraw

Wewnętrznych współpracującym ściśle z ministrem

Krzysztofem Kozłowskim, wspomniane dokumenty po-

wstały w dacie, którą posiadają, i nie zostały sfałszowa-

ne w celu użycia jako dokumenty autentyczne.

Tekst

jednolity „Instrukcji przewodniczącego Centralnej Ko-

sporządzony jako dokument o charakterze pomocni-

czym, który przekazano komisjom wojewódzkim w celu

ułatwienia ich pracy i usunięcia ewentualnych wątpli-

wości dotyczących treści dokumentu z uwagi na wyda-

nie w krótkim okresie czasu przedmiotowej instrukcji

i jej zmiany.

Należy mieć bowiem na względzie fakt, że

członkowie tychże komisji nie posiadali często wy-

kształcenia prawniczego, które ułatwiłoby im pracę.

Mając powyższe na uwadze, pragnę poinformo-

wać, że proponowany w wystąpieniu postulat wyeli-

minowania przez ministra spraw wewnętrznych z ob-

rotu prawnego przedmiotowego dokumentu, jako

rzekomo sfałszowanego, nie znajduje w mojej ocenie

uzasadnienia.

Z poważaniem

Sekretarz stanu

o sygn.

SPS-023-10556p/13, w zakresie dodatkowych

wyjaśnień w związku z odpowiedzią na interpelację

skach olimpijskich (SPS-023-10556/12), uprzejmie

informuję.

Ad 2.

Koordynatorem przygotowań olimpijskich

do Igrzysk Olimpijskich w Pekinie był Sztab Przygo-

towań Olimpijskich powołany w 2005 r.

W skład szta-

bu wchodzili przedstawiciele Polskiego Komitetu

Olimpijskiego, Centralnego Ośrodka Medycyny Spor-

towej, Polskiej Konfederacji Sportu (później Mini-

sterstwa Sportu i Turystyki) oraz Zespołu Metodycz-

no-Szkoleniowego Centralnego Ośrodka Sportu.

Przewodniczącym sztabu był sekretarz generalny

Polskiego Komitetu Olimpijskiego, zaś wiceprzewod-

niczącym zastępca dyrektora Departamentu Sportu

Kwalifikowanego i Młodzieżowego, obecnego Depar-

tamentu Sportu Wyczynowego Ministerstwa Sportu

i Turystyki.

Podczas Igrzysk Olimpijskich w Pekinie

tzw. zespołem sterującym była misja olimpijska, w skład

której wchodzili pracownicy merytoryczni obecnego

Departamentu Sportu Wyczynowego będący w części

członkami sztabu przygotowań olimpijskich oraz szef

misji olimpijskiej.

Koordynatorem przygotowań do Igrzysk XXX

Olimpiady w Londynie była Rada Przygotowań Olim-

pijskich powołana na podstawie zawartego porozu-

mienia o współpracy w dniu 26 października 2010 r.

pomiędzy Ministerstwem Sportu i Turystyki a Pol-

skim Komitetem Olimpijskim.

W skład rady weszli:

— przewodniczący – minister sportu i turystyki,

— przewodniczący – prezes Polskiego Komitetu

Olimpijskiego,

— zastępcy przewodniczących:

rystyki,

– sekretarz generalny Polskiego Komitetu Olim-

pijskiego,

— członkowie:

ODPOWIEDZI NA INTERPELACJE

640

– przewodniczący Komisji ds. Zwalczania Dopin-

gu w Sporcie,

– dyrektor Centralnego Ośrodka Medycyny Spor-

towej,

– dyrektor Instytutu Sportu w Warszawie,

– wiceprezes Polskiego Komitetu Olimpijskiego

ds. sportowych,

– wiceprezes Polskiego Komitetu Olimpijskiego

ds. sportów zimowych,

– przewodniczący Komisji Sportowej Polskiego

Komitetu Olimpijskiego,

– szef Zespołu Wsparcia Naukowo-Metodycznego.

Na roboczo koordynatorem przygotowań olimpij-

skich był Zespół Wsparcia Klub Polska Londyn 2012,

który na bieżąco monitorował przygotowania.

Prze-

wodniczący ww. zespołu wszedł w skład Rady Przy-

gotowań Olimpijskich.

Na Igrzyskach Olimpijskich w Londynie funkcję

zespołu sterującego spełniał pięcioosobowy zespół

składający się z przedstawicieli Departamentu Spor-

tu Wyczynowego, Departamentu Analiz i Polityki

Sportowej oraz Zespołu Wsparcia Klub Polska, wcho-

dzący w skład misji olimpijskiej.

Wiceszefem Polskiej

Misji Olimpijskiej w Londynie był dyrektor Departa-

mentu Sportu Wyczynowego w Ministerstwie Sportu

Ad.

5 Ministerstwo Sportu i Turystyki pozytywnie

ocenia rozwiązania systemowe polegające na tworze-

niu preferencyjnych warunków opodatkowania dla

podmiotów zaangażowanych w proces inwestycyjny

w sporcie.

Do niedawna możliwość wprowadzenia tego

rodzaju rozwiązań uznawano za kontrowersyjną

w kontekście przepisów o pomocy publicznej.

Jednak

rania sektora sportowego na Węgrzech za pomocą ulg

podatkowych Komisja Europejska pozytywnie oceniła

przyjęte w tym zakresie praktyki krajowe.

Tym niemniej wprowadzenie wspomnianych przez

Panią rozwiązań systemowych, abstrahując od korzy-

ści, jakie potencjalnie powodują dla sektora sportowe-

go, skutkuje uszczupleniem dochodów budżetu pań-

stwa.

Działania takie, zwłaszcza w kontekście panu-

jącej sytuacji gospodarczo-finansowej, wymagają rze-

telnej oceny w zakresie oceny skutków regulacji.

Aktualnie w Ministerstwie Sportu i Turystyki

rozważa się, w tym w ramach przygotowywanych do-

kumentów i koncepcji o charakterze strategicznym,

szereg rozwiązań mających zachęcić potencjalnych

inwestorów do podjęcia działalności w sektorze spor-

towym.

W przypadku wypracowania konkretnych

propozycji zostaną one poddane szczegółowym kon-

sultacjom z właściwymi podmiotami, w tym mini-

strem finansów.

Ad 7.

Pod koniec 2012 r. odbyły się spotkania

z polskimi związkami sportowymi w letnich sportach

olimpijskich oceniające przygotowania i udział w Igrzy-

skach XXX Olimpiady w Londynie.

W spotkaniach

uczestniczyła minister sportu i turystyki.

W oparciu

o wnioski wypływające ze spotkań przedstawiła

sowania polskiego sportu oraz zasad szkolenia mło-

dzieży.

W tej kwestii został opracowany szczegółowy pro-

gram pilotażowy.

Pierwszym etapem do przeprowa-

dzenia takich zmian w ramach programu pilotażo-

wego będą zmiany dotyczące szkolenia młodzieży

biathlon.

ki sportowe.

Dostaną one pełną swobodę merytorycz-

ną w organizacji szkolenia w kategoriach juniora

powoływać kadry narodowe „B” (KNB) szkolące za-

wodników.

Docelowo program obejmie cały sport

Powyższy program został przedstawiony w dniu 18 grud-

nia 2012 r. na spotkaniu kierownictwa Ministerstwa

Sportu i Turystyki z przedstawicielami polskich

Z poważaniem

Podsekretarz stanu

Tomasz Półgrabski

Warszawa, dnia 20 lutego 2013 r.

w sprawie nadania przez szefa BOR

10710/12) dotyczące interpelacji posła na Sejm RP

Rady Ministrów – uprzejmie przedstawiam następu-

jące informacje.

Z informacji przekazanych przez Biuro Ochrony

Rządu wynika, że dokumentacja związana z zabez-

pieczeniem wizyty prezesa Rady Ministrów pana Do-

641

BOR – na żądanie prokuratury – do Wydziału V Śled-

czego Prokuratury Okręgowej Warszawa-Praga.

Ponadto z informacji przekazanych przez BOR

wynika, że będąca w posiadaniu BOR teczka nr 64

dotycząca zabezpieczenia wizyty śp. prezydenta RP

w Katyniu zawiera m.in. pismo BOR z dnia 2 kwiet-

nia 2010 r. do 36.

Specjalnego Pułku Lotnictwa

Transportowego informujące o przewidzianym prze-

locie o statusie HEAD osób ochranianych przez BOR

samolotem TU-154M na trasie Warszawa – Smoleńsk

– Warszawa.

Jednocześnie pragnę nadmienić, że Biuro Ochro-

w formie zgłoszenia telefonicznego o obecności na

pokładzie osób o statusie HEAD dyżurnego ATM

(Air Traffic Management).

Mając na uwadze fakt, że w Prokuraturze Okrę-

gowej Warszawa-Praga prowadzone jest postępowa-

nie, którego przedmiotem są m.in. kwestie poruszone

w przedmiotowym wystąpieniu, pragnę wskazać, iż

szczegółowych informacji w tym zakresie może udzie-

lić ww. jednostka prokuratury.

Z poważaniem

Podsekretarz stanu

Michał Deskur

Warszawa, dnia 25 lutego 2013 r.

w sprawie sprzedaży leków na recepty

wie sprzedaży leków na recepty bez refundacji poni-

żej przedstawiam następujące stanowisko.

pkt 11 rozporządzenia ministra zdrowia z dnia 27 lip-

ca 2005 r. w sprawie zakresu niezbędnych informacji

gromadzonych w systemie informatycznym Narodo-

przekazywania ministrowi właściwemu do spraw

dusz Zdrowia gromadzi w swoim systemie informa-

tycznym wyłącznie dane dotyczące recept na refun-

dowane leki i wyroby medyczne, refundowanych le-

ków i wyrobów medycznych oraz aptek realizujących

recepty na refundowane leki i wyroby medyczne.

Należy zaznaczyć, że recepty na leki pełnopłatne

oprócz określonych danych, które muszą zawierać,

a które zostały określone w § 5 rozporządzenia ministra

odpowiadać wzorowi recepty refundowanej i nie zawie-

rają numerów identyfikujących, w związku z czym są

one odrzucane przez system w aptece i tym samym nie

są wykazywane w raportach statystycznych.

Dodatkowo należy zaznaczyć, że wymagane jest,

rozporządzeniem w sprawie zakresu niezbędnych in-

formacji gromadzonych w systemie informatycznym

sobu ich przekazywania ministrowi właściwemu do

wódzkim, gromadzenie przez Narodowy Fundusz

Zdrowia w swoim systemie informatycznym danych

dotyczących recept na leki refundowane, gdyż jest to

elementem systemu polityki refundacyjnej, gdzie Na-

rodowy Fundusz Zdrowia jako płatnik ma prawo ta-

kie informacje posiadać.

Jednocześnie należy podkreślić, że minister zdro-

wia jest organem administracji publicznej, który jest

obowiązany działać w granicach i na podstawie obo-

wiązującego prawa.

Akty prawne, w oparciu o które

prowadzony jest nadzór i monitoring rynku aptecz-

nego, nie zawierają upoważnienia ustawowego do

zbierania od prywatnych podmiotów informacji do-

tyczących obrotu detalicznego lekami pełnopłatnymi,

przedmiotowych danych.

Jednocześnie wyjaśniam, że w ocenie ministra

zdrowia w żaden sposób nie są łamane uprawnienia

natora, na podstawie którego posłowie i senatorowie

nienia w sprawach wynikających z wykonywania

obowiązków poselskich lub senatorskich, gdyż zosta-

ły przekazane wyjaśnienia o braku prawnej możliwo-

ści gromadzenia danych o obrocie lekami pełnopłat-

nymi przez Narodowy Fundusz Zdrowia.

Z poważaniem

Warszawa, dnia 18 lutego 2013 r.

642

Odpowiedź

podsekretarza stanu

11226/12) dotyczącego interpelacji poseł na Sejm RP

2012 r. w Komendzie Miejskiej Policji w Bydgoszczy

zatrudnionych było 986 policjantów, zaś wakaty sta-

nowiły 9,5% stanu etatowego ww. jednostki Policji.

Zauważyć przy tym należy, że w 2012 r. w woje-

wództwie kujawsko-pomorskim odnotowano nie-

znaczną w porównaniu do lat poprzednich liczbę

przyjęć do służby w Policji.

Limit dla ww. wojewódz-

twa wynosił 170 osób, natomiast do służby zostało

przyjętych 166 osób (w tym do KMP w Bydgoszczy

– 27 funkcjonariuszy), podczas gdy średnia przyjęć

z ostatnich pięciu lat wynosi 287 osób rocznie.

Jednocześnie należy wskazać, że procedura przy-

jęć do służby w Policji ma charakter konkursowy.

Kandydaci we własnym zakresie podejmują decyzję

dotyczącą jednostki na terenie województwa, do któ-

rej chcieliby zostać przyjęci, kierując się najczęściej

miejscem zamieszkania i odległością od miejsca peł-

nienia służby.

2011–2012 ze służby zostało zwolnionych 110 poli-

cjantów z KMP w Bydgoszczy, przy czym część z funk-

cjonariuszy podjęła decyzję o zakończeniu służby.

Poza zwolnieniami ze służby na liczbę wakatów wpły-

wa również migracja policjantów pomiędzy jednost-

kami Policji związana m.in. ze zmianą miejsca za-

mieszkania będącą wynikiem sytuacji osobistej bądź

możliwością awansu w innej jednostce.

W celu złagodzenia skutków wynikających z nie-

pełnego wykorzystania zasobów etatowych w 2013 r.

ustalono limit przyjęć do służby w Policji na poziomie

5560 osób, z czego w województwie kujawsko-pomor-

skim ustalono przyjęcia na poziomie 318 osób.

Jednocześnie warto podkreślić, że w związku

z corocznymi naliczeniami etatowymi dla komend

powiatowych i miejskich Policji w województwie ku-

jawsko-pomorskim – stosownie do zarządzenia nr 88

komendanta głównego Policji z dnia l lutego 2011 r.

KGP Nr 2, poz. 7) – od dnia l stycznia 2013 r. nad-

wyżka etatowa KMP w Bydgoszczy została zmniej-

szona o 35 etatów.

Niezależnie od powyższego należy zwrócić uwagę,

że w Bydgoszczy znajduje się oddział prewencji Poli-

cji, którego 167 funkcjonariuszy bierze udział w dzia-

łaniach prewencyjnych na obszarze podległym KMP

w Bydgoszczy, dlatego także liczba stanowisk policyj-

nych nieobsadzonych w ww. jednostce Policji nie

wpływa bezpośrednio na zapewnienie ładu i porząd-

ku publicznego oraz poczucie bezpieczeństwa miesz-

kańców miasta.

Odnosząc się do kwestii pokrywania kosztów

utrzymania etatów Policji przez organy samorządu

terytorialnego, pragnę wskazać, że z informacji przed-

stawionych przez Komendę Główną Policji wynika,

morządy finansowały 101 etatów policyjnych, tworzo-

Etaty policyjne w rewirach dzielnicowych lub poste-

runkach Policji finansowane ze środków samorządo-

wych nie były utworzone jednak na terenie woje-

wództwa kujawsko-pomorskiego.

Z poważaniem

Podsekretarz stanu

Michał Deskur

w sprawie odpowiedzialności za pozostawienie

wej Warszawa-Praga postępowanie (V Ds.

32/11)

szczegółowych informacji w przedmiotowym zakresie

Z poważaniem

Podsekretarz stanu

643

Odpowiedź

podsekretarza stanu

nowną interpelację poselską pana posła Marka Opio-

ły z dnia 25 stycznia 2013 r. (nr SPS-023-11263p/13)

nistrów z alarmowymi meldunkami przesyłanymi

przez służby specjalne, działając z upoważnienia pre-

mie informuję.

wyżej wymienionych służb przekazują prezesowi

czenie dla bezpieczeństwa i międzynarodowej pozycji

Rzeczypospolitej Polskiej.

Przywołana podstawa

prawna nie przewiduje innego trybu przekazywania

prezesowi Rady Ministrów takich informacji (nie

meldunków – jak to pan poseł określił).

Do dnia 25 lutego 2013 r. upoważnienie prezesa

niejawnymi adresowanymi do prezesa Rady Mini-

strów posiadali: szef Kancelarii Prezesa Rady Mini-

strów, sekretarz stanu w KPRM – rzecznik prasowy

rządu i szef Gabinetu Politycznego Prezesa Rady Mi-

nistrów.

Upoważnienie do zapoznawania się z doku-

mentami niejawnymi o klauzuli zastrzeżone adreso-

wanymi do prezesa Rady Ministrów posiadają także

dyrektor i zastępcy dyrektora Sekretariatu Prezesa

Rady Ministrów.

Od czasu objęcia urzędu prezesa Rady Ministrów

pan premier Donald Tusk został zapoznany ze wszyst-

kimi informacjami przekazanymi w trybie art. 18

o SKW oraz SWW.

Z poważaniem

Podsekretarz stanu

Warszawa, dnia 1 marca 2013 r.

dla finansów państwa klauzul o dużych

odszkodowaniach zawartych w umowach

Szanowna Pani Marszałek!

W odpowiedzi na

mie informuję, iż zasady naboru do służby cywilnej

oraz procedury związane z naborem na wolne stano-

wiska pracy w korpusie służby cywilnej są prowadzo-

ne w ministerstwach zgodnie z przepisami ustawy

nowiskach pracy w służbie cywilnej, a nabór jest ot-

warty i konkurencyjny.

Obowiązująca procedura ma

na celu wyłonienie najlepszego kandydata, tj. osobę,

której kompetencje w najwyższym stopniu pozwolą

wskazanym stanowisku pracy.

Odnosząc się zaś do kwestii wypłaty odszkodo-

wań, odpraw czy świadczeń, które zostały wypłacone

odwołanym czy też zwolnionym pracownikom, uprzej-

mie informuję, że głównym świadczeniem przewi-

dzianym w ustawie o służbie cywilnej związanym

z ustaniem stosunku pracy członka korpusu służby

cywilnej jest odprawa emerytalno-rentowa.

Podkre-

ślić przy tym należy, że odprawa ta jest świadczeniem

o charakterze powszechnym, uregulowanym w Ko-

deksie pracy (art. 92 ust. 1 K.p.).

Dodatkowo zgodnie

cywilnej z powodu likwidacji urzędu (jeżeli nie jest

możliwe jego przeniesienie) w okresie między usta-

niem zatrudnienia w likwidowanym urzędzie a pod-

jęciem pracy lub działalności gospodarczej urzędni-

kowi temu przysługuje świadczenie pieniężne ze

środków budżetu państwa.

Świadczenie to jest wy-

liczane jest jak ekwiwalent pieniężny za urlop wypo-

czynkowy.

Nie przysługuje urzędnikowi, który nabył

prawo do emerytury.

Natomiast stosownie do ust. 2

644

przywołanego artykułu, w razie gdy w okresie, o któ-

pobiera zasiłek chorobowy albo macierzyński, wyso-

kość świadczenia pieniężnego ulega odpowiedniemu

obniżeniu.

Podkreślić jednak należy, iż dotychczas

przedmiotowe świadczenie nie zostało wypłacone

żadnemu urzędnikowi służby cywilnej.

bie cywilnej nieuregulowanych w ustawie stosuje się

ce zasady wypłaty odprawy pieniężnej pracownikowi

grupowego zwolnienia.

Reasumując, w służbie cywilnej nie ma możliwości

korzystniejszego, niż wynika to z przepisów prawa

kształtowania uprawnień pracowniczych, np. gwaran-

towanie odpraw wyższych niż przewidują to przepisy.

Odnosząc się zaś do kwot wypłaconych świadczeń

przez poszczególne resorty, z informacji przekaza-

nych do MAiC wynika, iż przedmiotowe informacje

zostały przekazane panu posłowi w odpowiedzi na

analogiczne interpelacje skierowane do wszystkich

ministerstw.

Z poważaniem

Sekretarz stanu

Włodzimierz Karpiński

terpelacji poselskich pana posła Piotra Chmielow-

skiego oraz grupy posłów, pana Macieja Banaszaka,

pana Krzysztofa Kłosowskiego, pana Adama Kępiń-

skiego, pana Artura Górczyńskiego, pana Marka Sto-

larskiego, pana Wincentego Elsnera, kierowanych

przez wicemarszałków Sejmu RP panią Wandę No-

wicką oraz pana Marka Kuchcińskiego (znak: SPS-

023-11415/12, SPS-023-12192/12, SPS-023-12193/12,

SPS-023-12695/12, SPS-023-12699/12, SPS-023-

12925/12, SPS-023-12926/12, SPS-023-13346/13, SPS-

023-13347/13, SPS-023-13348/13, SPS-023-13349/13,

SPS-023-13936/13, SPS-023-13937/13), dotyczących

szczególne interpelacje dotyczyły następujących kra-

jów: Brazylia, Argentyna, Chile, Egipt, Iran, Ukraina,

Saudyjska, Etiopia, Filipiny), w tym w zakresie moż-

liwości poprawy warunków sprzedaży dla polskich

urządzeń i sprzętu medycznego oraz farmaceutyków

na te rynki, uprzejmie dziękuję za zainteresowanie

panów posłów kwestią dotyczącą możliwości poprawy

dostępu do tych rynków dla polskich towarów z ww.

sektorów.

Podzielam troskę panów posłów o potrzebę

zapewnienia wzrostu polskiego eksportu, w tym eks-

portu farmaceutyków i urządzeń medycznych.

Ma to

także szczególne znaczenie w zakresie analizy możli-

wości wzrostu eksportu na te rynki dla polskich pod-

miotów gospodarczych, zwłaszcza w kontekście aktu-

alnie trudnej sytuacji ekonomiczno-finansowej w Unii

Europejskiej.

Z uwagi jednak na to, iż ww. interpelacje mają toż-

samy charakter co do treści, a zmianie w nich ulega

tylko nazwa kraju, zwracam się z uprzejmą prośbą

o możliwość wskazania przez panów posłów w jednym

piśmie do ministra gospodarki wszystkich pozostałych

krajów, wobec których panowie posłowie są zaintere-

sowani uzyskaniem informacji na temat umów o wol-

nym handlu UE z krajami trzecimi, w tym możliwości

polepszenia dostępu dla ww. polskich produktów do

tych krajów.

Wyrażam wówczas gotowość przygotowa-

nia zbiorczego opracowania, w którym dokonana bę-

dzie charakterystyka poszczególnych wskazanych przez

panów posłów krajów pozaunijnych w zakresie warun-

ków handlu, w tym dotyczących polskiego eksportu

dla ww. towarów.

Dotychczasowa praktyka odpowiedzi udzielanych

na ww. poszczególne interpelacje poselskie o tożsa-

mym charakterze wiązała się z tym, iż część infor-

macji przekazywanych przez resort gospodarki mu-

siała w konsekwencji pokrywać się co do meritum

(np. informacje na temat warunków handlu między

UE a krajami trzecimi, ogólna charakterystyka do-

tycząca wartości polskiej wymiany handlowej, w tym

dotycząca ww. towarów, działania promocyjne ze stro-

ny Ministerstwa Gospodarki na poszczególnych ryn-

kach pozaunijnych).

Sądzę, iż udzielenie jednej zbiorczej odpowiedzi

przez ministra gospodarki co do pozostałych wska-

zanych krajów trzecich wiązałoby się z korzyścią

również dla panów posłów z uwagi na brak koniecz-

ności każdorazowego występowania z osobną inter-

pelacją poselską oraz z uwagi na możliwość jedno-

czesnego przekazania wszystkich informacji, które

panowie posłowie życzą sobie otrzymać.

Z wyrazami szacunku

Podsekretarz stanu

Warszawa, dnia 18 lutego 2013 r.

645

Odpowiedź

sekretarza stanu

(11622)

Szanowna Pani Marszałek!

Z upoważnienia pre-

czącego interpelacji pana posła Przemysława Wiple-

mie przedstawiam poniższe informacje.

Prezesa Rady Ministrów nie zajmuje się obsadzaniem

stanowisk w spółkach Skarbu Państwa i nie groma-

dzi informacji dotyczących przynależności partyjnej

poszczególnych osób tam zatrudnionych.

Nie groma-

dzi również takich informacji w odniesieniu do osób

zatrudnionych w instytucjach państwowych.

Chciałbym także przypomnieć, że temat artykułu

opublikowanego w dzienniku „Puls Biznesu” był

przedmiotem obrad wspólnego posiedzenia sejmo-

wych Komisji: Skarbu Państwa oraz do Spraw Kon-

troli Państwowej w dniu 13 grudnia 2012 r.

Dodat-

kowo chciałbym także poinformować, że minister

skarbu państwa Mikołaj Budzanowski odpowiadał

już na interpelację innego posła dotyczącą artykułu

„Lista wstydu Platformy Obywatelskiej” opubliko-

lację pana posła Bogdana Rzońcy w sprawie artyku-

łu „Lista wstydu Platformy Obywatelskiej” opubli-

2012 r., znak: SPS-023-11368/12).

Chciałbym także poinformować, że PGE Polska

Grupa Energetyczna SA w wystąpieniu skierowanym

do ministra skarbu państwa wskazała, iż w podlega-

prawnymi spółce PGE Energia Jądrowa SA wynagro-

dzenie prezesa zarządu wynosi czterokrotność prze-

tym kwartale roku poprzedniego, ogłoszonego przez

ww. ustawy, zgodnie z którą informacje o wynagro-

osobowych ani tajemnicy handlowej, nie znajdują za-

zarobków w spółce PGE EJ l sp. z o.o. może podać

Z wyrazami szacunku

Sekretarz stanu

Mariusza Antoniego Kamińskiego

Szanowna Pani Marszałek!

Z upoważnienia pre-

czącego interpelacji panów posłów Mariusza Anto-

niego Kamińskiego i Dawida Jackiewicza w sprawie

wiska nepotyzmu w spółkach Skarbu Państwa, agen-

cjach i instytucjach rządowych przedstawiam poniż-

sze informacje.

Chciałbym podkreślić, że premier Donald Tusk

jednoznacznie negatywnie ocenia zjawisko nepoty-

zmu.

Wyrażona w pytaniu panów posłów sugestia, że

prezes Rady Ministrów miałby akceptować masowe

cjach, nie jest uzasadniona.

Odnosząc się natomiast do przywołanego przez pa-

nów posłów artykułu „Lista wstydu Platformy Obywa-

telskiej” opublikowanego w dzienniku „Puls Biznesu”,

chciałbym zwrócić uwagę, że temat tej publikacji był

przedmiotem obrad wspólnego posiedzenia sejmowych

Komisji: Skarbu Państwa oraz do Spraw Kontroli Pań-

stwowej w dniu 13 grudnia 2012 r.

Dodatkowo chciał-

bym także poinformować, że minister skarbu państwa

formy Obywatelskiej” opublikowanego w „Pulsie Bi-

znesu” (odpowiedź na interpelację pana posła Bogdana

Obywatelskiej” opublikowanego w „Pulsie Biznesu”

Z wyrazami szacunku

Sekretarz stanu

646

Odpowiedź

5 lutego 2013 r. (przysłaną przy piśmie znak: SPS-

023-11752p/13) w sprawie leków przeciwbólowych

proszę o przyjęcie poniższego stanowiska.

Odnośnie do pytania dotyczącego statystyk spożycia

leków przeciwbólowych dostępnych bez recepty w Pol-

sce i innych krajach Europy uprzejmie informuję, iż

Ministerstwo Zdrowia nie prowadzi takowych staty-

styk.

Celem resortu jest zapewnienie pacjentom dostę-

pu do leków bezpiecznych i sprawdzonych, które powin-

ny być używane racjonalnie i zgodnie ze wskazaniami

określonymi przez producenta w ulotce.

Ministerstwo

Zdrowia nie dysonuje systemem monitorowania sprze-

daży detalicznej leków, należy jednak podkreślić, iż sta-

ły nadzór nad obrotem produktami leczniczymi, szcze-

gólnie w zakresie ich bezpieczeństwa i jakości, sprawu-

je Główny Inspektorat Farmaceutyczny.

W kwestii ograniczenia dostępności leków prze-

ciwbólowych dostępnych bez recepty uprzejmie infor-

muję, iż Ministerstwo Zdrowia prowadzi obecnie

wstępne prace legislacyjne nad aktualizacją wykazu

oraz zmianą kryteriów klasyfikacji produktów lecz-

tecznych określonych w:

W ramach rozważania przez resort ewentualnych

ograniczeń w sprzedaży produktów leczniczych do-

stępnych bez recepty zostały wystosowane do kon-

sultantów krajowych pisma z prośbą o analizę obo-

wiązującego wykazu oraz kryteriów klasyfikacji pro-

duktów leczniczych dopuszczonych do obrotu poza-

aptecznego, na które obecnie Ministerstwo Zdrowia

oczekuje odpowiedzi.

Z poważaniem

Podsekretarz stanu

Igor Radziewicz-Winnicki

w sprawie wzrostu pensji pracowników

w poszczególnych ministerstwach (11850)

11711-(1)/12) interpelację posła na Sejm RP pana

ników w poszczególnych ministerstwach poniżej przed-

stawiam następujące informacje.

Z informacji przekazanych przez szefa służby cy-

wilnej wynika, że głównymi przyczynami wzrostów

wynagrodzeń członków korpusu służby cywilnej za-

wszystkim:

— realizacja działań modernizacyjnych polegają -

cych m.in. na uruchomieniu w 2008 r. środków (za-

planowanych w 2007 r.) na sfinansowanie skutków

cywilnej;

— realizacja przez Radę Ministrów ustawowego

obowiązku, wprowadzonego do systemu służby cy-

wilnej w 2006 r., uruchomienia w 2008 i 2009 r. środ-

ków na dodatki specjalne (ten składnik wynagrodze-

nia został już zlikwidowany);

— włączenie w 2009 r. do korpusu służby cywilnej

wyższych stanowisk w służbie cywilnej, które cha-

rakteryzują się wyższym poziomem wynagrodzeń od

pozostałych członków korpusu służby cywilnej – nie

oznaczało to jednak wydatkowania dodatkowych

środków, a jedynie przeniesienie ich z innych części

klasyfikacji budżetowej;

— przeznaczenie dodatkowych środków dla pra -

cowników zaangażowanych w organizację prezyden-

— realizacja projektów unijnych – jednakże te wy -

nagrodzenia w większości są współfinansowane z bu-

dżetu UE.

Najwyższy wzrost wynagrodzeń członków korpu-

i KPRM miał miejsce w roku 2008 i wynikał ze wspo-

mnianych działań modernizacyjnych.

Jednocześnie

był to jedyny rok w analizowanym okresie charakte-

ryzujący się wyższym tempem wzrostu wynagrodzeń

w ministerstwach oraz KPRM (zarówno nominalny,

jak i realny) niż w gospodarce narodowej oraz sekto-

rze przedsiębiorstw.

W kolejnych latach, tj. w 2009

i 2010 r. miał miejsce nominalny wzrost wynagro-

dzeń w ministerstwach, wraz z KPRM.

Był on jed-

nakże niższy niż w gospodarce narodowej i w sekto-

rze przedsiębiorstw.

Przy uwzględnieniu wskaźnika

inflacji wzrost w latach 2009 i 2010 w przypadku

647

ministerstw, wraz z KPRM, był niemalże zerowy,

podczas gry w gospodarce narodowej i w sektorze

przedsiębiorstw – wyraźnie dodatni.

W 2011 r. nastą-

pił zaś realny spadek wynagrodzeń w minister-

stwach, wraz z KPRM, o 0,3%, przy towarzyszącym

mu realnym wzroście wynagrodzeń w gospodarce

narodowej o 1,2% i o 0,9% w sektorze przedsiębiorstw.

Szczegółowe informacje dotyczące opisanej wyżej dy-

namiki wynagrodzeń znajdują się na załączonym

wykresie.

Pragnę zwrócić uwagę na fakt, że jedną z przy-

czyn niższej dynamiki wzrostu wynagrodzeń w mi-

nisterstwach i KPRM jest brak zmiany od 2009 r.

kwoty bazowej dla członków korpusu służby cywil-

nej, służącej do ustalenia wynagrodzenia zasadnicze-

go.

Ta sama wysokość kwoty bazowej dla członków

korpusu służby cywilnej określona została w ustawie

budżetowej na rok 2013 przyjętej przez Sejm RP.

Do-

datkowo zamrożeniu uległy wynagrodzenia w pań-

stwowej sferze budżetowej, w tym w służbie cywilnej.

Podstawę do określenia wynagrodzeń w roku budże-

towym dla pracowników państwowej sfery budżeto-

wej (w tym członków korpusu służby cywilnej) sta-

nowią wynagrodzenia z roku poprzedniego zwalory-

zowane średniorocznym wskaźnikiem wzrostu wy-

nagrodzeń ustalonym w ustawie budżetowej.

Zgodnie

Sejm RP wskaźnik ten został określony na poziomie

Ponadto planowane jest dalsze zamrożenie wyna-

grodzeń w państwowej sferze budżetowej, ponieważ

zgodnie z Wieloletnim Planem Finansowym Państwa

na lata 2012–2015 (stanowiącym zał. do uchwały nr 71

fundusz wynagrodzeń podsektora rządowego i ubez-

jątkiem części służb mundurowych).

W kolejnych la-

tach wspomniane ograniczenia zostaną utrzymane

pracowników publicznych szkół wyższych.

Podsumowując, należy podkreślić, że ok. 89%

członków korpusu służby cywilnej zatrudnionych

w ministerstwach i KRPM w 2011 r. zajmowało sta-

nowiska, na których wymagane jest wykształcenie

wyższe.

W związku z powyższym racjonalne wydaje

się, że urzędy te, działając na trudnym i konkuren-

cyjnym rynku pracy (wszystkie te instytucje znajdu-

ją się w Warszawie), chcąc utrzymać wykwalifikowa-

ną kadrę, powinny oferować wynagrodzenia na kon-

kurencyjnym poziomie.

Z poważaniem

Podsekretarz stanu

Magdalena Młochowska

Załącznik

sterstwach i KPRM w odniesieniu do gospodarki narodowej oraz sektora przedsiębiorstw w latach 2008–2011

648

Odpowiedź

ministra kultury i dziedzictwa narodowego

Tadeusza Iwińskiego i Cezarego Olejniczaka

nowną interpelację panów posłów Tadeusza Iwiński-

go i Cezarego Olejniczaka w sprawie tablicy upamięt-

niającej tragiczną śmierć prezydenta Gabriela Naru-

towicza, przekazaną pismem ze stycznia 2013 r. (bez

daty dziennej), znak: SPS-023-11929p/13, w związku

z odpowiedzią na poprzednią interpelację w sprawie

Narutowicza, uprzejmie proszę o przyjęcie poniż-

szych dodatkowych wyjaśnień.

Zabójstwo prezydenta Gabriela Narutowicza do-

konane 16 grudnia 1922 r. przez Eligiusza Niewia-

domskiego jest bez wątpienia najtragiczniejszym wy-

darzeniem związanym z polskimi instytucjami kul-

tury, w tym Zachętą – Narodową Galerią Sztuki.

Sala

Zachęty, w której doszło do zamachu, nosi nazwę Sali

Narutowicza.

Kolejnym rocznicom śmierci Gabriela

Narutowicza towarzyszą działania mające na celu

upamiętnienie postaci zabitego prezydenta.

Działa-

nia upamiętniające podjęte zostały również w ze-

szłym roku, w 90. rocznicę tego tragicznego wyda-

rzenia, o czym poprzednio szerzej informowałem.

Odnosząc się do kwestii stanowiska resortu odnoś-

nie do rozważenia możliwości upamiętnienia tragicznej

licznościową na gmachu, uprzejmie informuję, że we-

wnątrz Zachęty, nad wejściem do sali, w której doszło

do zamachu, znajduje się już marmurowa tablica (zdję-

cie w załączeniu*

)

) z napisem o następującej treści:

„W tej sali 16 grudnia 1922 roku zginął z ręki

zamachowca Gabriel Narutowicz pierwszy prezydent

Rzeczypospolitej Polskiej”.

Tablica została wykonana w warszawskiej Akade-

mii Sztuk Pięknych przez Grzegorza Staręgę, wg pro-

jektu Grażyny Macander-Melak.

Uroczyste odsłonię-

cie tablicy nastąpiło 14 grudnia 2000 r.

W związku

chu drugiej tablicy o takiej samej czy podobnej treści.

Ponadto należy podkreślić, że postać zabitego pre-

zydenta Gabriela Narutowicza na przestrzeni lat

była wielokrotnie upamiętniana w polskiej przestrze-

ni publicznej.

W 2002 r. w Warszawie przy wytyczo-

nym w 1923 r. placu Narutowicza odsłonięto pomnik

z popiersiem prezydenta.

Mam nadzieję, że powyższe wyjaśnienia wyczer-

pują temat i okażą się wystarczające.

Z wyrazami szacunku

Minister

którym zostało przedstawione wystąpienie pani Kry-

styny Łybackiej, poseł na Sejm Rzeczypospolitej Pol-

skiej, w przedmiocie uzupełnienia odpowiedzi z dnia

27 grudnia 2012 r. na interpelację w sprawie warun-

ków służby i wyposażenia funkcjonariuszy Służby

Więziennej, uprzejmie przedstawiam stanowisko

w poruszanych kwestiach.

Służba Więzienna dysponuje środkami przymusu

bezpośredniego i w sytuacjach przewidzianych pra-

wem stosuje te środki.

Aktualne pozostają wyjaśnie-

nia, że brak niektórych środków przymusu bezpo-

średniego wynika z faktu, że nie spełniają one sta-

wianych przed nimi wymagań jakościowych lub nie

zapewniają bezpieczeństwa osobistego funkcjonariu-

szom i osadzonym.

Prowadnice, urządzenia techniczne blokujące staw

kolanowy, maski, zasłony na twarz, kaski z przyłbicą

tłumiące głos, zestawy głośnikowe były testowane,

jednak wyniki testów okazały się negatywne.

W związ-

ku z powyższym wydatkowanie środków finanso-

wych na ich zakup było nieuzasadnione.

Rzeczone

środki przymusu co prawda wpisano do art. 19 usta-

wy o Służbie Więziennej z myślą, że znajdą one za-

stosowanie w warunkach polskiego więziennictwa po

wymianie doświadczeń z izraelską i amerykańską

służbą więzienną.

Wyniki przeprowadzonych testów

dalekie były jednak od oczekiwań, a polscy producen-

ci sprzętu ochronnego nie wykazali zainteresowania

ich modernizacją i dostosowaniem do potrzeb pol-

skiego więziennictwa.

W związku z tym kierowni-

ctwo Służby Więziennej podjęło działania zmierzają-

ce do usunięcia przedmiotowych środków z katalogu

przymusu bezpośredniego.

W zarządzeniu nr 21/2012 dyrektora generalnego

Służby Więziennej w sprawie organizacji ochrony

przeciwpożarowej oraz zabezpieczenia przeciwpoża-

rowego w jednostkach organizacyjnych Służby Wię-

ziennej nie określono sposobów użycia sprzętu pożar-

niczego jako wodnych środków obezwładniających,

gdyż wykraczałoby to poza zakres delegacji ustawo-

wej zawartej w art. 249a pkt 1 ustawy z dnia 6 czerw-

ca 1997 Kodeks karny wykonawczy.

Jednak zgodnie

z § 15 ust. 1 pkt 3 cytowanego zarządzenia nałożono

obowiązek szkolenia funkcjonariuszy pełniących

służbę w zmianach ochronnych w zakresie m.in. bu-

dowy linii gaśniczej, która jest niezbędna przy stoso-

waniu wodnych środków obezwładniających.

Każda *

)

jednostka organizacyjna zgodnie z § 87 rozporządze-

nia ministra sprawiedliwości z dnia 31 października

nizacyjnych Służby Więziennej jest zobowiązana do

przeprowadzenia co najmniej dwa razy w roku ćwi-

czeń uwzględniających występujące i przewidywane

zagrożenia oraz udział funkcjonariuszy i pracowni-

ków w ich likwidacji.

Obowiązek ten jest realizowany,

a jednym z ćwiczonych zagadnień jest także stosowa-

nie wodnych środków obezwładniających.

Przykła-

dowo w 2011 r. użycie wodnych środków obezwład-

niających było ćwiczone np. w Zakładzie Karnym

w Białej Podlaskiej, w Areszcie Śledczym w Kras-

nymstawie i w Areszcie Śledczym w Lublinie, a w roku

2012 – w Zakładzie Karnym w Dębicy, w Zakładzie

Karnym w Stargardzie Szczecińskim czy w Zakła-

dzie Karnym w Nowogardzie.

Urządzenia olśniewające posiadane przez SW rze-

czywiście pochodzą z lat 80., co nie przesądza jednak

o ich nieprzydatności.

Identyczne urządzenia znajdu-

ją się także na wyposażeniu policyjnych oddziałów

prewencji.

Nie zostały one wycofane i zastąpione do-

stępnymi na rynku krajowym urządzeniami o gaba-

rytach kieszonkowych, gdyż te nie spełniają wyma-

gań stawianych profesjonalnym urządzeniom olśnie-

wającym i służą jedynie do oświetlania.

Odnośnie do okresu szkoleń w zakresie użytko-

wania urządzeń obezwładniających za pomocą ła-

dunku elektrycznego zalecanego przez amerykań-

skiego producenta uściślić należy, że wymóg ten jest

jedynie jego wewnętrznym zaleceniem, a przepisy

obowiązujące na terenie Rzeczypospolitej Polskiej

(zarządzenia, certyfikaty, normy) nie nakładają go

na polskiego użytkownika.

Stąd wydatkowanie środ-

ków budżetowych na realizację dodatkowych szkoleń

nie wydaje się być uzasadnione.

Wewnętrzne szkole-

pieniu, przeprowadzono także wśród funkcjonariu-

szy Służby Więziennej, będących potencjalnymi użyt-

kownikami tych urządzeń, i są one w dalszym ciągu

aktualne.

Od chwili zakupienia urządzeń obezwład-

niających za pomocą ładunku elektrycznego nie były

one stosowane, co świadczy o tym, że sami funkcjo-

nariusze z dużą rezerwą i bez entuzjazmu podchodzą

do możliwości ich wykorzystania.

Funkcjonariusze

Służby Więziennej dysponują wystarczającą ilością

środków przymusu bezpośredniego i środków ochro-

ny, niezbędną do realizacji bieżących zadań służbo-

wych.

Przykładowo na wyposażeniu jednostek orga-

nizacyjnych Służby Więziennej znajduje się blisko

3700 sztuk pałek gumowych szturmowych, ponad

5000 kasków ochronnych, 2600 tarcz ochronnych,

550 kompletów tarcz obronnych oraz ponad 4500 kaj-

danek.

Ze środków finansowych przekazywanych z fun-

duszu ubezpieczeń grupowych funkcjonariuszy rocz-

nie zakupywanych jest jedynie ok. 2,5% posiadanego

wyposażenia.

Wielkość zakupów tego typu nie wpływa jednak

w istotny sposób na poziom wyposażenia funkcjona-

riuszy.

Podtrzymuję także swoje stanowisko w sprawie

braku związku pomiędzy wycofaniem z eksploatacji

9 mm pistoletów P-64 a tragicznym wypadkiem za-

istniałym w dniu 8 czerwca 2010 r. na strzelnicy

w Radomiu.

Z uwagi na specyfikę ww. nie jest on produkowa-

ny na skład, a pod konkretne zamówienie.

Wyprodu-

kowanie broni w tak dużej ilości wymaga czasu oraz

odpowiednich przygotowań logistycznych i organiza-

cyjnych ze strony producenta, a ze strony zamawia-

jącego – zachowania obowiązujących procedur i ter-

minów.

Procedury te były przedmiotem kontroli in-

spektorów Najwyższej Izby Kontroli, którzy nie stwier-

dzili w tym zakresie jakichkolwiek uchybień.

Po śmiertelnym wypadku funkcjonariusza Zakła-

du Karnego w Rawiczu, który miał miejsce w paź-

dzierniku ubiegłego roku, faktycznie wycofano z bie-

żącego użytku ręczne wyrzutnie granatów łzawią-

cych.

Nie wycofano ich jednak z wyposażenia jedno-

stek organizacyjnych Służby Więziennej.

Decyzja co

dalszego użytkowania ręcznych wyrzutni granatów

zapadnie dopiero po otrzymaniu ekspertyzy bali-

stycznej i ustaleniu przyczyn zdarzenia.

Z wyrazami szacunku

Sekretarz stanu

Patrz odpowiedź na interpelację nr 11415, str. 644.

Odpowiedź

podsekretarza stanu

w Ministerstwie Gospodarki

650

Odpowiedź

podsekretarza stanu w Ministerstwie Zdrowia

jących informacji dotyczących nieuiszczania przez

wyjaśnień w przedmiotowej sprawie:

W toku dalszego prowadzenia sprawy Minister-

stwo Zdrowia wystosowało pismo do dyrekcji szpita-

la w sprawie udzielenia wyjaśnień dotyczących przy-

czyn nieprzekazywania od sierpnia 2009 r. do lutego

2012 r. składek na rzecz samorządu pielęgniarek

rek.

Z informacji uzyskanych od dyrektora szpitala

wynika, iż problem był związany z brakiem środków

pieniężnych w momencie rozliczania wynagrodzeń

pracowników wystarczających na uregulowanie skła-

dek ZUS czy też urzędu skarbowego.

Powodem tej

sytuacji była niedostateczna wielkość środków finan-

sowych przekazywanych szpitalowi przez Narodowy

Fundusz Zdrowia, który jest głównym płatnikiem

SPDSK.

W związku z powyższym Ministerstwo Zdrowia

z prośbą o podanie przyczyn, na podstawie których

NFZ nie przekazywał należnych środków finanso-

wych szpitalowi oraz jego filii.

Informacje uzyskane

z Mazowieckiego Oddziału Wojewódzkiego Narodo-

wego Funduszu Zdrowia z siedzibą w Warszawie są

następujące:

1.

W latach 2009–2012 zobowiązania wobec Sa-

modzielnego Publicznego Dziecięcego Szpitala Kli-

nicznego w Warszawie regulowane były terminowo,

tj. zgodnie z zapisami § 24 ust. 1 ogólnych warunków

2.

Wartość świadczeń opieki zdrowotnej, które zo-

stały zrealizowane przez Samodzielny Publiczny

określony w umowach w latach 2009–2012, wynosi

2 227 410 zł, z tego:

a) kwota 8055 zł dotyczy umów realizowanych

w 2009 r.;

b) kwota 13 544 zł dotyczy umów realizowanych

w 2010 r.;

c) kwota 58 238 zł dotyczy umów realizowanych

w 2011 r.;

d) kwota 2 147 573 zł dotyczy umów realizowa-

nych w 2012 r.

3.

W ramach ugód pozasądowych zawartych w la-

tach 2009–2012 z Samodzielnym Publicznym Dzie-

cięcym Szpitalem Klinicznym w Warszawie oddział

funduszu zwiększył kwotę zobowiązania wobec

świadczeniodawcy w zakresach świadczeń, w których

wystąpiły tzw. nadwykonania, o kwotę 2 934 184, 84 zł,

z tego:

a) kwota 2 161 684 zł dotyczy umów realizowa-

nych w 2011 r.;

b) kwota 772 500,84 zł dotyczy umów realizowa-

Natomiast wartość aneksów zawartych w latach

2009–2012 wynosi 38 187 677,81 zł, z tego:

a) kwota 26 285 815,88 zł dotyczy umów realizo-

wanych w 2009 r.;

b) kwota 4 240 435,54 zł dotyczy umów realizo-

wanych w 2010 r.;

c) kwota 1 074 931,35 zł dotyczy umów realizowa-

d) kwota 6 586 495,04 zł dotyczy umów realizo-

wanych w 2012 r.

Ponadto należy zwrócić uwagę, iż świadczenio-

dawca miał prawo wnioskować do oddziału fundu-

szu o dokonanie płatności należności za świadczenia

udzielone w okresie krótszym niż sprawozdawczy,

ale nie krótszym niż 14 dni.

Wniosek mógł zostać

złożony przez świadczeniodawcę w trybie § 24 ust. 5

ogólnych warunków umów o udzielanie świadczeń

W latach 2009–2012 Samodzielny Publiczny Dzie-

cięcy Szpital Kliniczny w Warszawie nie skorzystał

z tego prawa.

W związku z faktem, iż organem założycielskim

szpitala jest Warszawski Uniwersytet Medyczny, Mi-

nisterstwo Zdrowia poinformowało rektora uczelni

o zaistniałej sytuacji celem uniknięcia występowania

tego typu sytuacji w przyszłości.

Z poważaniem

Podsekretarz stanu

Aleksander Sopliński

Warszawa, dnia 21 lutego 2013 r.

651

nia 2010 r. uprzejmie informuje, że dysponentem ww.

statku powietrznego był 36.

Specjalny Pułk Lotni-

ctwa Transportowego, który jako jednostka wojsko-

wa był zabezpieczany – według właściwości – przez

Służbę Kontrwywiadu Wojskowego.

Jednocześnie pragnę nadmienić, że Biuro Ochro-

ny Rządu nie było informowane przez Siły Powietrz-

ne o przedmiotowej zabudowie.

W dniu 10 kwietnia

2010 r. funkcjonariusze BOR przeprowadzili rozpo-

znanie pirotechniczne samolotu TU-154M o numerze

bocznym 101.

Po zakończeniu sprawdzeń nie stwier-

dzono zagrożenia.

Z poważaniem

Podsekretarz stanu

Michał Deskur

Warszawa, dnia 26 lutego 2013 r.

Haliny Szymiec-Raczyńskiej

(12372)

przekazaną przy piśmie z dnia 31 stycznia br. (znak:

SPS-023-12372p/13), w sprawie przedstawienia do-

datkowych wyjaśnień do interpelacji dotyczącej le-

czenia niepłodności metodami wspomaganego rozro-

proszę Panią Marszałek o przyjęcie następujących

płodności przy zastosowaniu metod wspomaganego

rozrodu, pragnę poinformować, że w następujących

jednostkach były prowadzone świadczenia zdrowotne

z zakresu wspomaganego rozrodu (inseminacja):

— Instytut Matki i Dziecka w Warszawie,

— Specjalistyczne Centrum Medyczne w Pola -

nicy-Zdroju Samodzielny Publiczny Zakład Opieki

Zdrowotnej.

Z poważaniem

Podsekretarz stanu

Aleksander Sopliński

w sprawie działań prezesa Rady Ministrów

Szanowna Pani Marszałek!

Z upoważnienia pre-

cych „listy wstydu Platformy Obywatelskiej” uprzej-

mie przedstawiam poniższe informacje.

Chciałbym także przypomnieć, że temat artykułu

2012 r. w sprawie artykułu „Lista wstydu Platformy

Odnosząc się do pytań pana posła Tomasza Kacz-

marka dotyczących działań CBA, uprzejmie informu-

ję, że we właściwości Centralnego Biura Antykorup-

cyjnego leży badanie występowania konfliktu intere-

sów, prowadzone przez pryzmat przestrzegania usta-

ce funkcje publiczne, zwanej dalej ustawą antykorup-

cyjną.

Działania podejmowane są zarówno na skutek

wpływu do CBA informacji z zewnątrz, jak również

w efekcie własnych inicjatyw dotyczących poszcze-

gólnych grup osób zobowiązanych do przestrzegania

ustawy i innych przepisów wprowadzających ograni-

czenia w prowadzeniu takiej działalności.

Analizy te

dotyczyły dotychczas m.in. parlamentarzystów i sa-

morządowców.

Niezależnie od tego biuro na bieżąco monitoruje

wszelkie sygnały świadczące o nieprawidłowościach

– zarówno o powoływaniu określonych osób pełnią-

cych funkcje publiczne do władz spółek Skarbu Pań-

stwa, jak i ewentualnym nieprawidłowym gospoda-

rowaniu majątkiem tych spółek.

Działania te prowa-

dzone są w trybie weryfikacji przestrzegania art. 4

652

i 6 ustawy antykorupcyjnej przez osoby pełniące

funkcje publiczne, np. zatrudnione w danym mini-

sterstwie czy agencji.

Jednocześnie CBA prowadzi analizy i kontrole

oświadczeń o stanie majątkowym składanych przez

osoby pełniące funkcje publiczne.

W ich wyniku usta-

lane są również przesłanki wskazujące na uzyskiwa-

nie nieujawnionych źródeł dochodu.

O fakcie takim

informowane są właściwe urzędy skarbowe, a w uza-

sadnionych przypadkach jednostki prokuratury.

Po-

nadto czynności kontrolne mogą dotyczyć działalno-

ści mogącej godzić w interes ekonomiczny państwa,

których celem jest ujawnianie przypadków nieprze-

strzegania określonych przepisami prawa procedur

Ponadto w ramach działalności profilaktycznej

CBA prowadzi szkolenia dla urzędników państwo-

wych oraz wydaje publikacje o tematyce antykorup-

cyjnej, w których omówione są m.in. niekaralne for-

my korupcji (nepotyzm, kumoterstwo, konflikt inte-

resów), a także zasady odpowiedzialności urzędni-

ków za naruszenie ustawy antykorupcyjnej.

Dotych-

czas przeprowadzono ponad 600 szkoleń dla około

16 tys. urzędników z 270 instytucji.

W ramach prze-

ciwdziałania konfliktowi interesów prowadzone są

także szkolenia dla pracowników jednostek samorzą-

dowych, mające na celu wyjaśnienie wymogów i za-

kazów związanych z ustawą antykorupcyjną.

Z wyrazami szacunku

Sekretarz stanu

terpelacją pana posła Marka Domarackiego (nr SPS-

023-12392/12, z dnia 11 grudnia 2012 r.) w sprawie

dworca kolejowego w Łapach przedkładam poniższą

informację.

Z uwagi na ograniczone środki własne Polskie Ko-

leje Państwowe SA w chwili obecnej nie planują prac

remontowych na dworcu kolejowym w Łapach.

Za-

kłada się, iż w roku 2013 możliwe będą jedynie drob-

ne prace zabezpieczające w sytuacji zaistnienia bie-

żącej potrzeby.

Ponadto PKP SA wyraziły zainteresowane zby-

ciem przedmiotowego dworca na rzecz jednostki sa-

morządu terytorialnego w Łapach.

W związku z tym

w dniu 29 stycznia 2013 r. w siedzibie centrali PKP

SA odbyło się spotkanie z burmistrzem Łap.

Celem

spotkania było wypracowanie wspólnego stanowi-

ska dotyczącego przekazania na rzecz samorządu

budynku dworca oraz terenu przyległego.

Władze

samorządowe określiły obszar, którego przejęciem

są zainteresowane.

Teren ten oprócz budynku dwor-

ca obejmuje również grunt zabudowany tzw. budyn-

kiem carskim wraz z terenem przyległym, który

zostałby przeznaczony pod centrum komunikacyjne

samochodowe.

Następnie w dniu 30 stycznia 2013 r. w siedzibie

wydzielenia budynku dworca w Łapach i terenu do

niego przyległego.

W konsekwencji ustaleń podjętych na spotkaniu

sporządzony został projekt podziału, który w zakre-

sie wydzielenia budynku stacyjnego oraz placu przy-

dworcowego został uzgodniony.

Jednocześnie zarządca linii kolejowej negatywnie

zaopiniował wydzielenie gruntu, na którym usytuo-

wany jest tzw. budynek carski.

PKP Polskie Linie Kolejowe SA zakładają, iż wró-

cą do przedmiotowej sprawy wydzielenia działki po

opracowaniu projektowanych linii rozgraniczających

teren inwestycji dla planowanego zadania pn. „Mo-

dernizacja linii kolejowej E75 Rail Baltica Warszawa

gicznie ilość terenu pod przyszłą modernizację ukła-

du torowego stacji Łapy uzależniona będzie od opra-

cowywanej technologii robót i planu zagospodarowa-

nia placu budowy.

Mając na uwadze powyższe, PKP SA podejmą dalsze

działania mające na celu wydzielenie działek w uzgod-

nionym zakresie, zaś kwestia wydzielenia i przekazania

działki z tzw. budynkiem carskim będzie przedmiotem

dalszych negocjacji pomiędzy PKP SA, PKP PLK SA

i samorządem miasta Łapy.

Jednocześnie do czasu uregulowania pozostałych

kwestii PKP SA proponują zawarcie umowy najmu

przedmiotowego budynku wraz z gruntem.

Na podsta-

wie umowy władze samorządowe otrzymałyby prawo

do dysponowania terenem na cele budowlane, co umoż-

liwiałoby przeprowadzenie remontu dworca oraz zago-

spodarowanie terenu wokół.

Burmistrz wyraził zainte-

resowanie propozycją PKP SA i zapowiedział przedsta-

wienie ww. propozycji radzie miasta Łapy.

653

Odpowiedź

Centrum Kliniczno-Dydaktycznego

023-12717p/13, interpelację poseł Małgorzaty Niem-

ję, iż odpowiedź na zapytanie pani poseł została udzie-

PRQ/1454/2012/19261.

Wniosek ministra zdrowia o uwzględnienie wy-

znaczonych na realizację programu wieloletniego pn.

„Centrum Kliniczno-Dydaktyczne Uniwersytetu Me-

dycznego w Łodzi” w wykazie wydatków niewygasa-

jących z końcem roku budżetowego nie został rozpa-

trzony pozytywnie, gdyż w roku 2012 nie zostały

ustalone w drodze rozporządzenia Rady Ministrów

wem roku budżetowego 2012.

Zasadą gospodarki finansowej państwa jest rocz-

Zgodnie z uchwałą nr 122/2012 Rady Ministrów

loletni pn. „Centrum Kliniczno-Dydaktyczne Uni-

w roku 2012.

Niezależnie od powyższego pragnę poinformować,

nicznych uczelni medycznych realizowane są z bu-

dżetu części 46: Zdrowie, której dysponentem jest

minister zdrowia, z uwzględnieniem celowości, efek-

tywności oraz możliwości budżetu państwa i ograni-

czeń wynikających z nałożenia na Polskę procedury

(12753)

Szanowna Pani Marszałek!

Odpowiadając na in-

dośćuczynienia za pracę w Powszechnej Organizacji

„Służba Polsce” (SPS-023-12753/12), uprzejmie pro-

osób, którym przysługują świadczenia i uprawnienia

w niej określone.

Wśród tych osób w art. 1 ust. 1 wy-

mienia się wyłącznie żołnierzy zastępczej służby woj-

skowej, którzy w latach 1949–1959 byli przymusowo

uranowych, a także poborowych z 1949 r., którzy byli

Polsce” i przymusowo zatrudniani w kopalniach wę-

gla oraz kamieniołomach, jak też żołnierzy przymu-

654

sowo zatrudnianych w batalionach budowlanych

w latach 1949–1959.

rodzaj służby i przymusowej pracy (wraz z miejscem

i okresem odbywania), której wykonywanie uprawnia

do uzyskania określonych świadczeń.

Oznacza to, że

w innych jednostkach organizacyjnych, w innym

szczególny rodzaj represji z przyczyn politycznych

i nie uprawnia do określonych świadczeń z tego ty-

tułu.

Zwrócić należy uwagę na fakt, że przepisy wy-

mienionej ustawy traktują wyłącznie o żołnierzach,

a zatem o osobach, które odbywały określony rodzaj

służby wojskowej (zastępczą służbę wojskową) i w ra-

mach tej służby były przymusowo zatrudnione we

wskazanych wyżej podmiotach.

Należy nadmienić, że formą zastępczej służby

wojskowej odbywanej w ramach powszechnego obo-

wiązku obrony, lecz realizowanej na podstawie usta-

ku przysposobienia zawodowego, wychowania fizycz-

nego i przysposobienia wojskowego młodzieży oraz

Nr 12, poz. 90, ze zm.), która regulowała działalność

Powszechnej Organizacji „Służba Polsce”, byli objęci

jedynie żołnierze z poboru w 1949 r.

Wymieniona orga-

nizacja nie była formacją wojskową, a powszechny obo-

wiązek przysposobienia zawodowego realizowany na

podstawie wskazanej ustawy przez młodzież (w wieku

16–21 lat życia) nie miał charakteru służby wojskowej.

W związku z tym przebieg przysposobienia nie znajdo-

wał się w kompetencji organów wojskowych.

Ograniczenie zakresu podmiotowego uprawnio-

nych do żołnierzy z poboru w 1949 r. znajduje od-

zwierciedlenie również w treści art. 104 ust. 2 ustawy

wojskowym (Dz. U. Nr 6, poz. 46, ze zm.).

Na mocy

tego przepisu osoby wykonujące w dniu wejścia

w życie tej ustawy (tj. 29 maja 1950 r.) powszechny

obowiązek przysposobienia zawodowego, w formie

pracy okresowej wykonywanej przez młodzież w wie-

ku poborowym lub starszą, stały się, z mocy prawa,

żołnierzami odbywającymi zastępczą służbę wojsko-

wą w ramach powszechnego obowiązku wojskowego.

Podkreślenia wymaga fakt, że czas pracy w ramach

obowiązku przysposobienia zawodowego został zali-

czony tym osobom na poczet czasu trwania zastęp-

czej służby wojskowej.

Zaświadczenia potwierdzające rodzaj i okres wy-

konywania przymusowego zatrudnienia w kopal-

niach węgla, kamieniołomach oraz zakładach pozy-

skiwania i wzbogacania rud uranu przez żołnierzy

wydaje, na wniosek osoby ubiegającej się o nie, woj-

skowy komendant uzupełnień, właściwy ze względu

Świadczenia przyznane osobom uprawnionym

z tytułu pracy w Powszechnej Organizacji „Służba

Polsce”, określone w ustawie o świadczeniu pienięż-

Zakład Ubezpieczeń Społecznych.

Odnosząc się bezpośrednio do interpelacji pana

posła Bogdana Rzońcy, pragnę nadmienić, że brak

precyzyjnego określenia grupy osób domagających

się zadośćuczynienia (statusu tych osób) sprawia, iż

jest trudne wskazanie, czy mamy do czynienia z oso-

bami uprawnionymi do świadczeń wymienionych we

wspomnianej wyżej ustawie o świadczeniu pienięż-

z osobami, które na mocy przepisów obowiązującej

wówczas ustawy o powszechnym obowiązku przyspo-

sobienia zawodowego, wychowania fizycznego i przy-

sposobienia wojskowego młodzieży oraz o organizacji

nemu obowiązkowi przysposobienia zawodowego,

go młodzieży.

Nawiązując z kolei do ewentualnego zaintereso-

wania omawianym zagadnieniem ze strony przedsta-

wicieli parlamentu i władz rządowych, pragnę nad-

mienić, że przedmiotem prac Sejmu V kadencji był

poselski projekt ustawy o świadczeniu pieniężnym

5 lipca 2007 r. został odrzucony przez sejmową Ko-

misję Polityki Społecznej i Rodziny.

Sprawa przyzna-

nia specjalnych świadczeń socjalnych junakom oma-

wianej organizacji i ewentualnych prac legislacyj-

nych w tym zakresie była również przedmiotem kil-

ku interpelacji i zapytań kierowanych w latach ubie-

jest organem właściwym w tej sprawie.

Jednocześnie

pragnę zaznaczyć, że minister obrony narodowej nie

jest właściwy w kwestii ewentualnych roszczeń osób

domagających się zadośćuczynienia za pracę w sze-

regach Powszechnej Organizacji „Służba Polsce”.

Przedstawiając powyższe wyjaśnienia, pozostaję

655

Odpowiedź

ministra spraw wewnętrznych

Granicznej i Służby Więziennej (12760)

ma (SPS-023-12760/12) dotyczącego interpelacji po-

cji Wywiadu, Straży Granicznej, Biura Ochrony Rzą-

(Dz. U. z 2012 r. poz. 1205), zwane dalej rozporządze-

niem zmieniającym, którym dokonano nowelizacji

ży Pożarnej i Służby Więziennej (Dz. U. Nr 86, poz. 734,

z późn. zm.), która umożliwia podwyższanie emery-

tur także funkcjonariuszom nowo utworzonych for-

macji Centralnego Biura Antykorupcyjnego, Służby

W związku z nowelizacją rozporządzenia Rady

okresy służby pełnionej w szczególnych warunkach

w ww. formacjach, powinny złożyć wniosek o przy-

znanie tego podwyższenia i przedłożyć dokument

potwierdzający okresy służby pełnionej w szczegól-

nych warunkach.

Na mocy § 6a ust. 2 znowelizowanego rozporzą-

sy rozporządzenia stosuje się do służby pełnionej

w Centralnym Biurze Antykorupcyjnym od dnia

24 lipca 2006 r., a do służby pełnionej w Służbie

Kontrwywiadu Wojskowego i w Służbie Wywiadu

Wojskowego – od dnia 2 października 2007 r.

Oznacza to, że na podstawie znowelizowanych

przepisów rozporządzenia Rady Ministrów z dnia

4 maja 2005 r. funkcjonariusze CBA będą mogli ubie-

a funkcjonariusze SKW i SWW będą mogli ubiegać

nionej w szczególnych warunkach w Służbie Kontr-

wywiadu Wojskowego i w Służbie Wywiadu Wojsko-

wego od dnia 2 października 2007 r.

Informuję ponadto, że wnioskodawcom nie będą

przysługiwały wyrównania ani odsetki od kwot pod-

wyższenia emerytury nienaliczonych przed dniem

wejścia w życie rozporządzenia zmieniającego, tj. przed

dniem 15 listopada 2012 r.

Minister

Jacek Cichocki

Warszawa, dnia 20 lutego 2013 r.

12763/12), dotyczącego interpelacji posła na Sejm RP

przedstawiam, co następuje.

stotliwościami w Polsce prowadzona jest na podsta-

zm.), zwanej dalej „P.t.” lub „Prawo telekomunika-

cyjne”, zgodnych z dyrektywami 2002/21/WE w spra-

wie wspólnych ram regulacyjnych sieci i usług łącz-

ności elektronicznej – dyrektywa ramowa (Dz. U.

L 108 z 24.4.2002, str. 33) oraz 2002/20/WE w spra-

elektronicznej –dyrektywa o zezwoleniach (Dz. U.

określa ramy przetargu na częstotliwości, m.in.

z pasma 1800 Mhz, jednak sposób ich stosowania

pozostaje w wyłącznej gestii prezesa UKE.

W nawiązaniu do powyższego należy wskazać, iż

obecny system prawny gwarantuje niezależność or-

ganu regulacyjnego.

Prezes UKE jest krajowym or-

ganem regulacyjnym w rozumieniu art. 3 ust. 1 dy-

rektywy ramowej, nakładającego na państwa człon-

kowskie obowiązek zapewnienia, aby zadania przy-

dzielone krajowym władzom regulacyjnym na mocy

postanowień tej dyrektywy oraz dyrektyw szczegó-

łowych były realizowane przez uprawnione organy, któ-

rym zgodnie z ust. 2 powinna być zagwarantowana

niezależność oraz prawne oddzielenie i funkcjonalna

656

Powyższe uregulowania znajdują odzwierciedle-

komunikacyjne.

określonym działem administracji rządowej, w celu

nych niemających osobowości prawnej, może wyda-

zentowanym w doktrynie prawa stanowiskiem

1)

, pra-

wo do wydawania wytycznych oznacza uprawnienie

administracyjnych.

Polecenia ministra mogą doty-

czyć kwestii indywidualnych i konkretnych załatwia-

nych przez prezesa UKE, mogą dotyczyć całej sfery

sunkach zewnętrznych mogą dotyczyć tylko spraw

załatwianych w formach niewładczych, działań in-

formacyjnych, wyjaśniających i kontrolnych

2)

.

Ust.

2

art. 34a zawiera jednak zastrzeżenie, iż wytyczne

stracyjnej.

Oznacza to zarówno zakaz ingerencji

UKE podejmowane w zakresie przetargów.

nym w dziedzinie rynku usług telekomunikacyj-

Prawo telekomunikacyjne), który podejmuje su-

werenne decyzje w sprawie stosowania prawa

w zakresie rozstrzygnięć indywidualnych.

Następnie należy zauważyć, że procedura prze-

targowa, zgodnie z przepisami Prawa telekomunika-

cyjnego, uwzględnia uprawnienia odwoławcze zain-

teresowanych stron.

Przepis art. 118d ust. 1 P.t. sta-

nowi, że prezes UKE z urzędu lub na wniosek uczest-

nika przetargu, aukcji albo konkursu złożony w ter-

minie 21 dni od dnia ogłoszenia wyników, w drodze

su.

Jednocześnie na podstawie ust. 2 tego artykułu

uczestnikowi przetargu, aukcji albo konkursu od de-

cyzji w sprawie unieważnienia przetargu, aukcji albo

konkursu przysługuje wniosek do prezesa UKE o po-

nowne rozpatrzenie sprawy, a po wyczerpaniu tego

nowelizacja ustawy Prawo telekomunikacyjne z dnia

szereg przepisów umożliwiających dalsze kształtowa-

nie procesu przetargu, tutaj należy wspomnieć o art. 118

ust. 2a, który umożliwia prezesowi UKE odwołanie

przetargu, aukcji albo konkursu w terminie na zło-

żenie ofert określonym w ogłoszeniu (jeżeli taka moż-

liwość została zastrzeżona w treści ogłoszenia).

Niemniej jednak należy wskazać, że w celu zacho-

wania przejrzystości i w trosce o jak najlepsze wyko-

rzystanie dobra ograniczonego, jakim niewątpliwie

są zasoby częstotliwości, prezes UKE, przed ogłosze-

niem przetargu na częstotliwości, zgodnie z art. 16

P.t., przeprowadza postępowanie konsultacyjne.

W przy-

padku przedmiotowego przetargu, jeszcze przed

wszczęciem właściwej procedury konsultacyjnej, pre-

zes UKE postanowił zebrać wstępne opinie środowi-

ska odnośnie do planowanego sposobu podziału czę-

stotliwości z pasma 1800 MHz oraz treści projektów

dwóch dokumentacji przetargowych, w związku z czym,

w dniu 4 stycznia 2012 r., na stronie internetowej

zamieścił ogłoszenie zamiaru rozpoczęcia konsultacji

rozdysponowania częstotliwości z pasma 1800 MHz

3)

.

Z dniem 31 maja 2012 r., po zapoznaniu się ze wstęp-

nymi stanowiskami zgłoszonymi przez zainteresowa-

ne strony, prezes UKE rozpoczął postępowanie kon-

sultacyjne dotyczące przetargu na pięć rezerwacji

częstotliwości, obejmujących po 25 dupleksowych

kanałów radiowych, każdy o szerokości 200 kHz,

z zakresu 1729,9–1754,9 MHz oraz 1824,9–1849,9

ruchomej do dnia 31 grudnia 2022 r.

Ostatecznie po

ponadpółrocznych konsultacjach społecznych w dniu

16 sierpnia 2012 r. prezes UKE ogłosił rozpoczęcie

postępowania przetargowego na pięć rezerwacji czę-

stotliwości z zakresu 1729,9–1754,9 MHz oraz

1824,9–1849,9 MHz, przeznaczonych do świadczenia

na obszarze całego kraju mobilnych usług telekomu-

nikacyjnych.

Mając na uwadze powyższe, minister administra-

czące przetargu, aukcji albo konkursu na częstotli-

wości umożliwiają prawidłowe i zgodne z prawem

1)

2)

Ibid., s. 1031.

3)

Stanowiska w tych konsultacjach zgłosiło osiem podmiotów

(P4 sp. z o.o. – trzykrotnie) i zostały one opublikowane na stronie

UKE w dniu 7 marca 2012 r.

657

krajowym i unijnym gospodarowanie dobrem unikal-

nym, jakim są częstotliwości radiowe, w związku z czym

w chwili obecnej nie planuje zmiany przepisów prawa

w tym zakresie.

Z poważaniem

Małgorzata Olszewska

Warszawa, dnia 28 lutego 2013 r.

ma nr 190/DP/7 (sygn.

303/21/1253/13/MG) z dnia 11 stycz-

nia br. zawierającego odpowiedź przygotowaną z upo-

(SPS-023-12798/12) uprzejmie informuję, że zawarte

w nim wyjaśnienia odnoszą się także do skierowanej

w tym samym dniu (19 grudnia 2012 r.) bezpośrednio

do ministra obrony narodowej interpelacji pani poseł

Anny Elżbiety Sobeckiej w tej samej sprawie, o tym

samym numerze interpelacji (SPS-023-12798/12) na-

danym przez Sejm Rzeczypospolitej Polskiej i zawie-

rającej te same sformułowania.

wskazanej na wstępie odpowiedzi, udzielonej z upo-

ważnienia prezesa Rady Ministrów, za odpowiedź na

taką samą interpelację skierowaną bezpośrednio do

ministra obrony narodowej.

Z poważaniem

Sekretarz stanu

i nadmiernie drogich w utrzymaniu

warsztatów samochodowych

obsługujących pojazdy Policji (12815)

12815/12) przekazującego interpelację posła na Sejm

pojazdy Policji uprzejmie przedstawiam następujące

informacje.

Zasady zapewnienia sprawności użytkowej policyj-

nego sprzętu transportowego zostały określone w de-

cyzji nr 34 komendanta głównego Policji z dnia 2 lu-

tego 2001 r. w sprawie organizacji obsług technicznych

KGP Nr 4, poz. 42, z późn. zm.).

Wspomniane zasady

umożliwiają kierownikom jednostek Policji elastyczne

podejście do problematyki będącej przedmiotem wy-

stąpienia, bowiem w świetle ww. decyzji komendanci

wojewódzcy (komendant stołeczny) Policji posiadają

swobodę decyzyjną w zakresie serwisowania pojaz-

dów podległych jednostek i komórek organizacyjnych,

w zależności od uwarunkowań ekonomicznych, orga-

nizacyjnych lub technicznych.

W tym miejscu należy wskazać, że obsługa tech-

niczna i naprawy pojazdów mogą być wykonywane:

— we własnych stacjach obsługi,

— w stacjach obsługi innych jednostek Policji,

— w zapleczu innych jednostek podległych mini -

strowi spraw wewnętrznych w ramach wspólnych

zasobów logistycznych, zgodnie z wytycznymi mini-

stra spraw wewnętrznych i administracji w zakresie

ny Rządu z dnia 31 grudnia 2008 r.,

— w warsztatach zewnętrznych przeznaczonych

do obsługi technicznej pojazdów jednostek oddalo-

nych od policyjnych stacji obsługi pojazdów lub wy-

konywania napraw specjalistycznych, w okresie gwa-

rancji i wykraczających poza możliwości techniczne

stacji resortowych.

W latach 2009–2010 w Komendzie Głównej Policji

były prowadzone analizy ekonomiczne dotyczące

efektywności działalności policyjnych stacji obsługi,

które wykazały, że koszty wykonywania podstawo-

wych czynności obsługowo-naprawczych w stacjach

policyjnych są z reguły niższe niż w sieciach pojaz-

dów danej marki lub w tzw. sieciach szybkiej obsługi

samochodów.

658

Należy przy tym dodać, że sposób ewidencjonowa-

nia kosztów Policji – zgodny z obowiązującą klasyfi-

kacją wydatków budżetowych – uniemożliwia precy-

zyjne określenie ponoszonych kosztów działalności

poszczególnych komórek organizacyjnych Policji, w tym

także stacji obsługi.

W przypadku gdy stacje umiesz-

czone są w kompleksach obiektów policyjnych (co do-

tyczy większości z policyjnych stacji obsługi), wspo-

mniane koszty są uwzględnione w całości kosztów,

np. utrzymania obiektów, zużytych mediów, opłat

środowiskowych.

W związku z tym analiza kosztów

w przedmiotowym zakresie ma – co do zasady – cha-

rakter szacunkowy.

Podkreślenia wymaga, że kierownicy jednostek

Policji, tj. komend wojewódzkich (Komendy Stołecz-

nej) Policji oraz szkół Policji, są dysponentami środ-

ków budżetowych i samodzielnie decydują o sposobie

ich wydatkowania, kierując się przy tym zasadami

celowości, racjonalności i oszczędności.

W wyniku

wprowadzonego od 2009 r. programu racjonalizacji

kosztów funkcjonowania transportu jednostki Policji

przeprowadzały analizy kosztów tej działalności,

wprowadzając liczne działania oszczędnościowe.

Jednym z tego rodzaju działań było ograniczenie

liczby i kubatury użytkowanych obiektów zaplecza

transportu.

We wspomnianym okresie zostały doko-

nane stosowne przekształcenia w zapleczu obsługo-

wo-naprawczym Policji, w wyniku których liczba sta-

cji obsługi została zredukowana z 53 do 24, z czego

13 stacji zostało przekazanych do instytucji gospo-

darki budżetowej pn. Centrum Usług Logistycznych,

gdzie funkcjonują na zasadach komercyjnych.

Jednocześnie pragnę poinformować, że posiada-

nie przez Policję własnego zaplecza obsługowo-na-

prawczego zapewnia:

— ciągłość funkcjonowania transportu Policji

w sytuacjach ekstremalnych (wywołanych np. niepo-

kojami społecznymi, strajkami, zakłóceniami porząd-

ku publicznego), w których istnieje możliwość odmowy

świadczenia usług przed podmioty zewnętrzne,;

— niezależność od sytuacji mających miejsce

w gospodarce takich jak: ogłoszenie upadłości lub

wszczęcie postępowania egzekucyjnego w stosunku

do przedsiębiorców obsługujących Policję, zatrzyma-

nie pojazdów użytkowanych przez Policję w przypad-

ku zaistnienia opóźnień w płatnościach, sporów są-

dowych itp.

Należy nadmienić, że realizując zakup samocho-

dów osobowych i samochodów typu furgon w ramach

„Programu modernizacji Policji”, umożliwiono dosto-

sowanie istniejącego zaplecza do obsługi zakupionych

pojazdów.

Policja uzyskała dostęp do sprzętu diagno-

stycznego i innego wyposażenia, narzędzi, włącznie

z odpowiednim oprogramowaniem oraz informacji

technicznych, wymaganych do wykonania serwisu

tych pojazdów.

Wspomniany dostęp obejmuje w szczególności

możliwość nieograniczonego korzystania z systemów

kontroli elektronicznej, systemów diagnostyki pojaz-

dów samochodowych, programowania tych systemów

zgodnie ze standardowymi procedurami dostawcy,

instrukcji wykonywania usług serwisowych, szkoleń

oraz informacji niezbędnych do korzystania z narzę-

dzi i wyposażenia diagnostycznego i serwisowego.

Z poważaniem

Podsekretarz stanu

Michał Deskur

Warszawa, dnia 20 lutego 2013 r.

za wykroczenia drogowe (12818)

sokości kar za wykroczenia drogowe uprzejmie przed-

stawiam następujące informacje.

Obowiązująca obecnie górna wysokość mandatu

karnego, wynosząca 500 zł, została ustalona na mocy

nie Kodeksu karnego, Kodeksu karnego wykonaw-

poz. 475), zatem ponad 17 lat temu.

Nowelizacje tzw. taryfikatora mandatów karnych

określonego w załączniku do rozporządzenia prezesa

jednostkowym podwyższaniu grzywien wynikały

z pojawiających się niekorzystnych tendencji w ruchu

drogowym oraz miały na celu zwiększenie poziomu

ochrony praw uczestników ruchu drogowego.

karnych za naruszanie przepisów ruchu drogowego

Niezależnie od powyższego pragnę poinformować,

że w dniu 9 stycznia 2013 r. odbyła się konferencja

poświęcona bezpieczeństwu ruchu drogowego, na

której minister spraw wewnętrznych i minister

659

transportu, budownictwa i gospodarki morskiej przed-

stawili projekt narodowego programu bezpieczeń-

stwa ruchu drogowego 2013−2020.

Podczas konferencji minister spraw wewnętrz-

nych zapowiedział m.in. analizę takich rozwiązań,

jak obowiązek bezwzględnego zatrzymania pojazdu

bieranie prawa jazdy za podwójne przekroczenie do-

zwolonej prędkości w terenie zabudowanym.

Mini-

ster wskazał również, że konieczne jest maksymalne

usprawnienie i przyspieszenie procedur w zakresie

ratownictwa i opieki powypadkowej w celu jak naj-

szybszego transportu osób poszkodowanych do szpi-

tali.

Badania bowiem wskazują, że ranni w wyniku

wypadków drogowych przetransportowani do szpi-

tala w ciągu godziny od zdarzenia przeżywają znacz-

nie częściej niż ci, którzy dotarli tam później (zasada

tzw. złotej godziny).

Na konferencji poinformowano również, iż Policja

zostanie wzmocniona o dodatkowych funkcjonariu-

szy pełniących służbę na drogach m.in. w ramach

reorganizacji struktur.

Zwiększenie liczby policjan-

tów ruchu drogowego pełniących bezpośrednio służ-

bę na drogach stanowi jeden z priorytetów komen-

danta głównego Policji na lata 2013−2015.

Minister transportu, budownictwa i gospodarki

morskiej poinformował natomiast, że w dniu 8 stycz-

nia br. przyjęty został przez Krajową Radę Bezpie-

czeństwa Ruchu Drogowego projekt narodowego pro-

gramu bezpieczeństwa ruchu drogowego, który zo-

stanie skierowany do konsultacji społecznych.

Pro-

gram zakłada m.in. walkę z nadmierną prędkością

i powinien przyczynić się do poprawy bezpieczeństwa

Z poważaniem

Podsekretarz stanu

Michał Deskur

w Państwowej Inspekcji Sanitarnej (12845)

12845/12, przy którym przekazana została interpe-

lacja pani Zofii Ławrynowicz, poseł na Sejm Rzeczy-

stwowej Inspekcji Sanitarnej, uprzejmie informuję,

wykazy stacji sanitarno-epidemiologicznych wykonu-

jących badania i pomiary.

Z przepisów ustawy o Państwowej Inspekcji Sani-

tarnej wynika zatem, że minister zdrowia jest właś-

ciwy do ustalania wykazów stacji sanitarno-epide-

miologicznych wykonujących badania i pomiary, za-

tem zmiany w przedmiotowym zakresie nie powinny

następować wcześniej niż nowelizacja rozporządze-

Nr 55, poz. 336), które zostało wydane na podstawie

delegacji ww. art. 15a ustawy o Państwowej Inspekcji

Sanitarnej.

należy podkreślić, że funkcjonowanie laboratoriów

Państwowej Inspekcji Sanitarnej winno być zgodne

z wykazem określonym w ww. rozporządzeniu.

Z poważaniem

Sekretarz stanu

Sławomir Neumann

Szanowna Pani Marszałek!

Odpowiadając na in-

czącą przepisu § 8 ust. 6 zarządzenia nr 36/2012/

19 czerwca 2012 r. zmieniającego zarządzenie w spra-

nień, zobowiązującego świadczeniodawcę do zapew-

nienia całodobowego dostępu do świadczeń lekarza

psychiatry lub lekarza psychiatry dzieci i młodzieży

w stacjonarnym lecznictwie psychiatrycznym, w miej-

scu udzielania świadczeń lub w lokalizacji, która zo-

stała przesłana przy piśmie pana Cezarego Grabar-

2012 r.

(SPS-023-12846/12), uprzejmie przedstawiam

następujące informacje.

Minister zdrowia posiada szerokie instrumenta-

rium o charakterze nadzorczym nad działalnością

Narodowego Funduszu Zdrowia, określone przepisa-

660

może podjąć w sytuacji ewentualnego pojawienia się

zagrożenia związanego z naruszaniem przepisów

prawa, niewłaściwego zabezpieczenia świadczeń

opieki zdrowotnej czy niezrównoważenia przychodów

i kosztów funduszu.

Nierealizowanie celów ujętych

w ramach „Narodowego programu ochrony zdrowia

psychicznego” przyjętego przez rozporządzenie Rady

stawę do uzasadnienia podjęcia przez ministra zdro-

wia działań o charakterze nadzorczym.

Wykonując swoje kompetencje o charakterze nad-

zorczym, minister zdrowia bada uchwały przyjmowa-

ne przez Radę Narodowego Funduszu Zdrowia oraz

decyzje podejmowane przez prezesa Narodowego Fun-

duszu Zdrowia, mając możliwość stwierdzenia ich nie-

2) prowadzą do niewłaściwego zabezpieczenia świad-

czeń opieki zdrowotnej, lub

3) prowadzą do niezrównoważenia przychodów

Minister zdrowia, oceniając wydawane przez or-

gany funduszu akty prawne przez pryzmat powyż-

szych trzech przesłanek, bada ich zgodność z przepi-

sami ww. ustawy oraz wydawanych na jej podstawie

aktów wykonawczych.

Badając poszczególne zarządzenia prezesa NFZ

oraz uchwały Rady NFZ, minister zarazem ocenia

dostępność poszczególnych świadczeń zdrowotnych,

w tym świadczeń z zakresu opieki psychiatrycznej

i leczenia uzależnień na obszarze całego kraju, sto-

sując de facto prewencyjną ochronę przed możliwymi

sytuacjami opisanymi wyżej.

W toku postępowania

nadzorczego minister zdrowia na bieżąco ocenia za-

tem, w ramach posiadanych środków nadzoru admi-

nistracyjnego, wydawane przez prezesa NFZ po-

szczególne zarządzenia, w tym zarządzenia w spra-

na prezesa NFZ obowiązek przekazywania mini-

strowi właściwemu do spraw zdrowia uchwał rady

funduszu, jak i wydawanych przez prezesa NFZ za-

rządzeń (niezwłocznie, nie później niż w ciągu trzech

scyplinowaniu płatnika oraz pozwala na ustalenie

momentu początkowego możliwości zastosowania

prawem przewidzianych kompetencji nadzorczych

ministra zdrowia.

Dodatkowo należy wspomnieć, iż w ramach sze-

rokiego spektrum kompetencji nadzorczych minister

zdrowia jest uprawniony w szczególności m.in. do:

1) żądania udostępnienia mu przez fundusz doku-

mentów związanych z działalnością funduszu lub ich

2) żądania przekazania wszelkich informacji i wy-

jaśnień dotyczących działalności funduszu od rady fun-

duszu, prezesa i zastępców prezesa funduszu, rad od-

działów wojewódzkich funduszu, dyrektorów oddziałów

wojewódzkich funduszu, pracowników funduszu oraz

Jednocześnie uprzejmie informuję, iż w razie stwier-

dzenia na podstawie uzyskanych informacji, wyjaś-

nień i dokumentów, o których mowa wyżej, przypad-

ków naruszeń prawa, statutu funduszu lub interesu

zdrowia powiadamia fundusz o stwierdzonych nie-

prawidłowościach oraz wydaje zalecenia mające na

stosowanie działalności powiadamianego podmiotu

do przepisów prawa, wyznaczając termin do usunię-

cia stwierdzonych nieprawidłowości i dostosowania

W przypadku naruszenia prawa, statutu fundu-

szu lub interesów świadczeniobiorców, a także w przy-

padku odmowy udzielenia wyjaśnień i informacji do-

tyczących łącznego sprawozdania finansowego fun-

duszu i opisywanych powyższych pkt 1 i 2 minister

funduszu lub zastępcę prezesa funduszu albo dyrek-

tora oddziału wojewódzkiego funduszu, odpowiedzial-

nego za te naruszenia lub nieudzielanie wyjaśnień

nego miesięcznego wynagrodzenia tej osoby, wyliczo-

nego na podstawie wynagrodzenia za ostatnie trzy

miesiące poprzedzające miesiąc, w którym nałożono

widzianych przepisami prawa.

Odnosząc się do kwestii umieszczenia w przywo-

łanym na wstępie zarządzeniu prezesa NFZ przepisu

zawierającego wymóg względem świadczeniodawcy

zapewnienia całodobowego dostępu do świadczeń le-

karza psychiatry lub lekarza psychiatry dzieci i mło-

dzieży w stacjonarnym lecznictwie psychiatrycznym,

w miejscu udzielania świadczeń lub w lokalizacji,

uprzejmie informuję, iż pismem z dnia 15 stycznia

2013 r. wystąpiłem do Centrali Narodowego Fundu-

wskazanego powyżej przepisu, wskazując, iż aktual-

ne jego brzmienie może doprowadzić do istotnego

ograniczenia dostępu do opieki psychiatrycznej.

W następstwie tego wystąpienia w Ministerstwie

przedstawiciel funduszu oraz konsultant wojewódzki

w dziedzinie psychiatrii.

W toku ustaleń zapadła de-

cyzja o umieszczeniu przepisu zawierającego wyma-

gania w zakresie całodobowego dostępu do świadczeń

lekarza psychiatry w nowelizowanym w chwili obec-

661

niu umożliwiającym świadczeniodawcom posiadają-

cym umowy z NFZ na udzielanie stacjonarnych świad-

czeń psychiatrycznych dla dorosłych oraz dzieci i mło-

dzieży zapewnienie tego dostępu również przez leka-

rzy posiadających I stopień specjalizacji w dziedzinie

psychiatrii lub psychiatrii dzieci i młodzieży.

W przy-

padku pozostałych świadczeń realizowanych w wa-

runkach stacjonarnych przedmiotowy obowiązek może

być realizowany także przez lekarzy, którzy ukoń-

czyli drugi rok specjalizacji w dziedzinie psychiatrii

Należy więc spodziewać się, iż przedmiotowy prze-

pis zostanie usunięty z zarządzenia prezesa NFZ po

wydaniu zarządzenia zmieniającego, które zostanie

przygotowane po opublikowaniu znowelizowanego

rozporządzenia w sprawie świadczeń gwarantowa-

leżnień uwzględniającego stosowne zmiany w oma-

wianym zakresie.

Mając na uwadze tryb prac legis-

lacyjnych, wskazane powyżej akty prawne zostaną

opracowane w tym roku.

Z poważaniem

w sprawie opłat abonamentowych

lub telewizyjnych (12890)

uprzejmie przedstawiam, co następuje.

nistracji rządowej nie ma kompetencji do wydawania

wiążących interpretacji przepisów prawa powszech-

nad wykonywaniem kontroli obowiązku rejestracji

abonamentowej (które to czynności wykonuje Poczta

wadzi kontrolę wykonywania obowiązku rejestracji

odbiorników RTV oraz obowiązku uiszczania opłaty

abonamentowej.

Podczas kontroli stwierdza się, czy

ujawniony odbiornik RTV jest w stanie umożliwia-

jącym natychmiastowy odbiór programu.

Zgodnie

i cyfryzacji, jako organ II instancji, rozpatruje odwo-

łania od decyzji wydanych przez kierownika Cen-

trum Obsługi Finansowej Poczty Polskiej SA w przy-

padku stwierdzenia używania niezarejestrowanych

odbiorników RTV.

Od decyzji wydanej w toku postę-

powania odwoławczego stronie przysługuje prawo

Zgodnie z ustawą o opłatach abonamentowych

minister właściwy do spraw łączności jest jej wyko-

nawcą, a autorem jest minister kultury, który w toku

prowadzonych prac parlamentarnych w 2005 r. zo-

stał upoważniony do reprezentowania stanowiska

rządu w kwestiach w niej poruszonych.

Odnosząc się do kwestii odbiornika niewyposażo-

nego w dekoder MPEG 4 ani w tuner DVB-T, czy jest

on nadal, w rozumieniu ustawy o opłatach abonamen-

towych, odbiornikiem telewizyjnym, wyjaśnić należy,

fakt, iż opłaty abonamentowe są należnościami pub-

mu, używa tego odbiornika.

Przy czym podkreślić

należy, iż ustawa nie wskazuje na źródło pobierania

sygnału przez odbiornik telewizyjny (dekoder MPEG

g, tuner DVB-T czy też dekoder prywatnego dostaw-

cy sygnału telewizyjnego), zatem bez znaczenia po-

zostaje to, na jakiej podstawie odbiornik ten spełnia

wymóg z art. 2 ust. 7 ustawy o opłatach abonamen-

towych, tzn. jest urządzeniem technicznie dostoso-

wanym do odbioru programu.

Odbiór programu po-

lega na jednoczesnym z nadawaniem przyjęciem au-

dycji.

W przypadku posiadania odbiornika telewizyj-

nego nieodbierającego sygnału telewizyjnego istnieje

możliwość jego wyrejestrowania.

Podkreślić jednak

należy, iż okoliczność braku używania odbiornika

telewizyjnego może podlegać kontroli w zakresie obo-

wiązku rejestracji odbiorników RTV.

nik jest równoznaczna ze stwierdzeniem, iż odbior-

nik jest używany, co prowadzi do wniosku, że posia-

dacz odbiornika jest obowiązany do wniesienia opła-

662

ty abonamentowej za jego używanie.

Jak podkreśla

się w orzecznictwie, dla obowiązku ponoszenia opłat

abonamentowych nie ma znaczenia, czy podmiot je

ponoszący zamierza korzystać, czy też korzysta bądź

nie z programów nadawanych, czy też korzysta z in-

nych niż publiczne mediów (wyrok Wojewódzkiego

nia 2007 r., sygn. akt: III SA/Wa 2437/06).

Z poważaniem

Podsekretarz stanu

Małgorzata Olszewska

sekretarza stanu

ganizacji pozarządowych współpracujących z admi-

nistracją rządową (SPS-023-12930/13) uprzejmie in-

formuję, że wszystkie projekty aktów prawnych przy-

gotowywanych w Ministerstwie Administracji i Cy-

fryzacji są społecznie szeroko konsultowane.

Mini-

sterstwo dokłada wszelkich starań, aby włączać

i uwzględniać wszystkie głosy w pracach nad zmia-

nami legislacyjnymi.

W konsultacjach MAiC kieruje

się Kodeksem Konsultacji oficjalnie wprowadzonym

w życie zarządzeniem ministra administracji i cyfry-

zacji z 12 lutego br., wcześniej w wielu przypadkach

już stosowanym.

Zgodnie z zasadami, którymi kieruje się MAiC,

projekty założeń do projektów i same projekty podle-

gają międzyresortowym, społecznym, a także pub-

licznym konsultacjom.

Każdy może zabrać głos, lista

interesariuszy jest jawna i może być uzupełniana,

a prowadzący konsultacje deklaruje otwartość na na-

pływające argumenty.

W ramach wewnątrzresortowych prac nad doku-

mentami (etap, zanim zostaną one poddane konsul-

tacji) następuje identyfikacja interesariuszy, groma-

dzona jest wiedza, a następnie uzupełniana w wyni-

ku współpracy z ekspertami z poszczególnych dzie-

dzin.

Z kolei spotkania warsztatowe służą wypraco-

waniu rozwiązań, które poddane zostaną ocenie

w konsultacjach.

Poniżej przedstawiam wykaz fundacji, stowarzy-

szeń i innych podmiotów oraz organizacji pozarządo-

wych, które współpracują z ministerstwem z różną

intensywnością i regularnością przy różnych projek-

tach legislacyjnych, jak i pozalegislacyjnych.

Inten-

sywność i regularność zależy od przedmiotu regula-

cji danego projektu.

Podmioty te biorą również udział

w konsultacjach społecznych prowadzonych przez

MAiC:

— Amnesty International,

— Centrum Badań Kosmicznych PAN,

— Centrum Cyfrowe,

— Federacja Konsumentów,

— Federacja Polskich Banków Żywności,

— Federacja Związków Zawodowych Pracowni -

ków Telekomunikacji,

— Forum Darczyńców,

— Forum Przewoźników Ekspresowych,

— Forum Związków Zawodowych,

— Fundacja Bezpieczna Cyberprzestrzeń,

— Fundacja Dzieci Niczyje,

— Fundacja Zielony Liść,

— Fundacja Anioły Filantropii,

— Fundacja im. Stefana Batorego,

— Fundacja Instytutu Rozwoju Regionalnego,

— Fundacja Kidprotect.pl,

— Fundacja Nowoczesna Polska,

— Fundacja Panoptykon,

— Fundacja Projekt Polska,

— Fundacja PwC,

— Fundacja Rozwoju Edukacji,

— Fundacja Rozwoju Systemu Edukacji,

663

— Fundacja TVN Nie jesteś sam,

— Fundacja Uniwersyteckich Poradni Prawnych,

— Fundacja Wolnego i Otwartego Oprogramo-

wania,

— Instytut Logistyki i Magazynowania (ILiM),

— Instytut Wydawców Prasy,

— Internet Society Poland,

— ISOC Polska,

— Koalicja Dojrz@łość w sieci,

— Komitet Telekomunikacyjny Amerykańskiej

Izby Handlowej w Polsce,

— Konfederacja Pracodawców Polskich,

— Krajowa Izba Gospodarcza,

— Krajowa Izba Gospodarcza Budownictwa Tele -

komunikacyjnego,

— Krajowa Izba Gospodarcza Elektroniki i Tele -

komunikacji (KIGEiT),

— Krajowa Izba Komunikacji Ethernetowej,

— Ngo.pl,

— Niezależny Samorządowy Związek Zawodowy

„Solidarność”,

— Obywatele Kultury,

— Ogólnopolska Federacja Organizacji Pozarzą -

— Ogólnopolska Izba Gospodarki Nieruchomoś -

ciami,

— Ogólnopolski Związek Pracodawców Niepub -

licznych Operatorów Pocztowych,

— Ogólnopolskie Porozumienie Związków Zawo -

— Ośrodkiem Edukacji Informatycznej i Zastoso -

wania Komputerów,

— PKP Polskie Linie Kolejowe SA,

— PKP Telekomunikacja Kolejowa sp. z o.o.,

— Polish Linux Users Group,

— Polska Akcja Humanitarna,

— Polska Izba Handlu,

— Polska Izba Informatyki i Telekomunikacji

(PIIT),

— Polska Izba Komunikacji Elektronicznej,

— Polska Izba Radiodyfuzji Cyfrowej,

— Polska Izba Rzeczników Patentowych,

— Polska Konfederacja Pracodawców Prywat-

nych Lewiatan,

— Polski Czerwony Krzyż,

— Polski Komitet Normalizacyjny (PKN),

— Polski Związek Krótkofalowców,

— Polskie Koleje Państwowe SA,

— Polskie Towarzystwo Informatyczne (PTI),

— Porozumienie Organizacji Radioamatorskich,

— Pozarządowe Centrum Dostępu do Informacji

Publicznej,

— Pracodawcy Rzeczypospolitej Polskiej,

— Pracownia Badań i Innowacji Społecznych

Stocznia,

— Rada Głowna Instytutów Badawczych (RGIB),

— Stowarzyszenie Akademia Rozwoju Filantro-

pii,

— Stowarzyszenie Blogmedia24.pl,

— Stowarzyszenie Budowniczych Telekomunikacji,

— Stowarzyszenie Elektryków Polskich,

— Stowarzyszenie Instytutu Informatyki Śled -

czej,

— Stowarzyszenie Inżynierów Telekomunikacji,

— Stowarzyszenie Klon/Jawor,

— Stowarzyszenie Projekt: Polska,

— Stowarzyszenie Sympatyków Radia Manufak-

tura,

— Stowarzyszenie Wikimedia Polska,

— Stowarzyszenie Wiosna,

— Stowarzyszenie Wzajemnej Pomocy Bona

Fides,

— UNDP,

— Unia Metropolii Polskich,

— Unia Spółdzielców Mieszkaniowych w Polsce,

— VaGla.pl,

— Zrzeszenie Właścicieli Nieruchomości,

— Związek Banków Polskich,

— Związek Gmin Wiejskich RP,

— Związek Importerów i Producentów Sprzętu

— Związek Miast Polskich,

— Związek Pracodawców Branży Internetowej

IAB Polska,

— Związek Pracodawców Branży Internetowej

— Związek Rzemiosła Polskiego,

— Związek Województw RP.

Mam nadzieję, że przedstawione informacje będą

Sekretarz stanu

Włodzimierz Karpiński

w sprawie „Narodowego programu

Szanowna Pani Marszałek!

Odpowiadając na pis-

mo z dnia 28 grudnia 2012 r.

(SPS-023-12961/12),

seł Krystyny Kłosin w sprawie realizacji „Narodowe-

go programu ochrony zdrowia psychicznego”, uprzej-

mie przedstawiam poniższe.

664

Rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 28 grud-

szczegółowo określa zadania, których realizacja umoż-

liwi reformę psychiatrycznej opieki zdrowotnej pole-

gającą na upowszechnieniu modelu środowiskowego.

Dostępne analizy jednoznacznie wskazują bowiem na

rehabilitacyjną funkcję form pośrednich lecznictwa

psychiatrycznego (oddziałów dziennych, hosteli, ze-

społów leczenia środowiskowego), instytucji zabez-

pieczenia społecznego oraz terapii prowadzonej w śro-

dowisku pacjenta.

Przebudowa systemu psychiatrycznej opieki zdro-

wotnej wymaga prowadzenia wielokierunkowych

i systemowych działań zarówno przez jednostki sa-

morządu terytorialnego, jak i właściwych ministrów

ze względu na cele programu, a także płatnika świad-

czeń zdrowotnych.

Realizacja nałożonych przez rozporządzenie za-

dań oraz sukcesywne wdrażanie przewidzianych

w „Narodowym programie ochrony zdrowia psy-

chicznego” rozwiązań promujących deinstytucjona-

lizację opieki psychiatrycznej i oparcie jej na założe-

niach modelu środowiskowego umożliwią poprawę

stanu zdrowia psychicznego społeczeństwa.

Należy przy tym podkreślić, iż z uwagi na sytua-

cję budżetu państwa wysokość środków finansowych,

jakimi dysponuje resort, uniemożliwia realizację

wszystkich przewidzianych w NPOZP zadań.

Uwa-

runkowania natury ekonomicznej mają niebagatelny

wpływ na możliwość wdrożenia w szczególności tych

zadań, które wiążą się z wydatkowaniem środków

publicznych.

Mając na względzie, iż opracowanie

wskazanych przez panią poseł programów pociąga

za sobą określone skutki finansowe, w ministerstwie

prowadzona jest wnikliwa analiza możliwych do wdro-

żenia w tym zakresie rozwiązań.

W ramach zrealizowanych przez Ministerstwo

przeprowadzona została ogólnokrajowa kampania

sprzyjająca postawom zrozumienia i akceptacji oraz

przeciwdziałająca dyskryminacji osób z zaburzenia-

mi psychicznymi.

W organizację kampanii zostały

włączone urzędy marszałkowskie, miasta wojewódz-

kie oraz główne miasta poszczególnych regionów kra-

ju, bowiem prowadzenie jednolitych działań na wszyst-

kich szczeblach administracji publicznej zapewnia

spójność i wzmacnia przekaz projektu.

W chwili obecnej w Ministerstwie Zdrowia prowa-

dzone są prace nad określeniem rekomendowanego

w NPOZP modelu centrum zdrowia psychicznego

(CZP), jego organizacji oraz zasad funkcjonowania.

Mając na uwadze stopień skomplikowania tego zada-

nia, konieczne było wdrożenie w tym zakresie kom-

pleksowych rozwiązań, w tym dokonanie stosownych

zmian legislacyjnych.

CZP wymagają bowiem przede

wszystkim odzwierciedlenia w przepisach ustawy

chicznego (założenia stosownego w tym zakresie pro-

jektu uwzględniającego rozważaną kwestię zostały

wstępnie opracowane), a także w przepisach rozpo-

Opracowywana formuła centrów stanowić będzie

rodzaj standardu postępowania wobec kategorii

diagnostycznych, uwzględniający przypisane tym ka-

tegoriom rodzaje i częstotliwość koniecznych do zre-

alizowania świadczeń zdrowotnych.

Tym samym

stworzony zostanie fundament dla opracowania stan-

dardów postępowania oraz procedur medycznych

nieniem potrzeb środowiskowego modelu psychia-

trycznej opieki zdrowotnej.

Odnosząc się natomiast do wyników przeprowa-

ctwie psychiatrycznym, uprzejmie informuję, iż po-

pełniejsze wykorzystanie.

W tym miejscu należy rów-

nież wskazać, że Najwyższa Izba Kontroli negatyw-

nie oceniła nieprzestrzeganie praw pacjentów z za-

burzeniami psychicznymi w trakcie przyjmowania

przymusu bezpośredniego.

Jednocześnie jednak NIK

odnotowała poprawę w porównaniu do wyników po-

przednich kontroli w zakresie przestrzegania innych

praw pacjentów, m.in. dostępu do informacji oraz

świadczeń diagnostycznych i leczniczych współistnie-

jących chorób somatycznych.

Dostrzegając potrzebę ochrony zdrowia psychicz-

nego obywateli, pragnę zapewnić panią poseł, iż Mi-

nisterstwo Zdrowia dokłada wszelkich starań, by

„Narodowy program ochrony zdrowia psychicznego”

mógł być realizowany w jak najszerszym obszarze.

Z poważaniem

Podsekretarz stanu

Igor Radziewicz-Winnicki

Warszawa, dnia 20 lutego 2013 r.

(13052)

Szanowna Pani Marszałek!

Nawiązując do otrzy-

manej interpelacji posła Tadeusza Tomaszewskiego

oraz grupy posłów, która została przekazana przy

665

piśmie, SPS-023-13052/13, w sprawie stosowania

społecznych, poniżej przedstawiam odpowiedzi na

zadane pytania.

Odnośnie do pyt.

1.

W latach 2010–2012 minister-

stwo w ogłoszeniach o zamówieniu dopuszczało skła-

danie ofert przez zainteresowanych wykonawców bez

poz. 759, z późn. zm.): „Zamawiający może zastrzec

nia mogą ubiegać się wyłącznie wykonawcy, u któ-

wią osoby niepełnosprawne w rozumieniu przepisów

Odnośnie do pyt.

2.

Ministerstwo na zamówienia

publiczne wydatkowało kwoty: rok 2010 – ok. 18 mln zł,

rok 2011 – ok. 26 mln zł, rok 2012 – ok. 14 mln zł.

W przeprowadzonych postępowaniach dopuszcza-

no udział wykonawców ubiegających się o udzielenie

zamówienia publicznego bez ograniczeń wynikają-

cych z art. 22 ust. 2 oraz zapisów podanych w art. 29

ust. 4 ww. ustawy tj.: „Zamawiający może określić

zane z realizacją zamówienia dotyczące:

1) zatrudnienia osób:

Odnośnie do pyt.

3.

W 2013 r. ministerstwo za-

mierza stosować klauzule społeczne w zamówieniach

publicznych.

Odnośnie do pyt.

4.

W przeprowadzonych postę-

powaniach o udzielenie zamówienia publicznego do-

puszczano udział wszystkich potencjalnych wyko-

nawców zainteresowanych złożeniem oferty bez ogra-

niczeń wynikających z art. 22 ust. 2 ustawy Prawo

zamówień publicznych.

Zapisy art. 29 ust. 4 ww. usta-

wy można stosować w zamówieniach, gdy jest to

w zgodzie z pozostałymi uwarunkowaniami niezbęd-

nymi dla zamawiającego (np. usługi tłumaczeń pi-

semnych z języka obcego).

Stosowanie klauzul okre-

ślonych w ustawie Prawo zamówień publicznych ma

charakter fakultatywny.

Z poważaniem

Sekretarz stanu

Maria Orłowska

Warszawa, dnia 18 lutego 2013 r.

(13067)

Szanowna Pani Marszałek!

Odpowiadając na in-

przesłaną przy piśmie pana Marka Kuchcińskiego,

(SPS-023-13067/13) w sprawie skutków polityki

toniowych, uprzejmie proszę o przyjęcie poniższych

wyjaśnień.

Pracownicy Państwowej Inspekcji Sanitarnej prze-

prowadzają kontrole przestrzegania zakazu palenia

oraz prawidłowego oznakowania informującego o za-

kazie palenia wyrobów tytoniowych w miejscach uży-

teczności publicznej określonych w § 5 ustawy o ochro-

1) na terenie przedsiębiorstw podmiotów leczni-

2) na terenie jednostek organizacyjnych systemu

oświaty;

3) na terenie jednostek organizacyjnych pomocy

4) na terenie uczelni;

6) w pomieszczeniach obiektów kultury i wypo-

7) w lokalach gastronomiczno-rozrywkowych;

666

8) w środkach pasażerskiego transportu pub-

licznego oraz w obiektach służących obsłudze po-

dróżnych;

9) w pomieszczeniach obiektów sportowych;

10) w innych pomieszczeniach dostępnych do

Funkcjonariusze Państwowej Inspekcji Sanitar-

nej na podstawie rozporządzenia prezesa Rady Mini-

poz. 1426, z późn. zm.) uzyskali uprawnienia do na-

kładania grzywien w drodze mandatu karnego za

Pragnę zaznaczyć, że od momentu wejścia w życie

nowelizacji rozporządzenia nastąpiła znacząca po-

prawa i spadek częstości nieprzestrzegania przepi-

sów ustawy antytytoniowej w kontrolowanych obiek-

tach z 4,5% w 2010 r. do 0,21% w 2011 r. oraz 0,09%

w 2012 r.

W latach 2011 oraz 2012 organy Państwowej In-

spekcji Sanitarnej skontrolowały łącznie 89 258 lo-

kali gastronomiczno-rozrywkowych oraz 13 285 obiek-

tów służących obsłudze podróżnych.

Podczas kontro-

li przestrzegania zapisów ustawy w ww. obiektach

w roku 2011 Państwowa Inspekcja Sanitarna nało-

żyła 69 mandatów karnych na sumę 17 900 zł, nato-

miast w 2012 r. nałożono 56 mandatów o wartości

13 717 zł.

Wyniki badań z 2011 r., wykonanych na zlecenie

Nr 81, poz. 529) spowodowało wyraźny spadek nara-

żenia na dym tytoniowy.

Największy, ponaddwukrot-

ny spadek narażenia odnotowano w lokalach gastro-

nomiczno-rozrywkowych (z 36% do 14%).

Wyniki

badań przeprowadzonych w lutym 2011 r. wskazują,

iż co dziesiąty (10%) Polak stwierdza, że wprowadze-

nie przepisów ograniczających palenie tytoniu w miej-

scach publicznych zdecydowanie poprawiło prze-

strzeganie istniejących zakazów palenia.

W ramach sprawowania bieżącego nadzoru w za-

kresie warunków i wymogów higieniczno-sanitar-

nych w 2012 r. we wszystkich obiektach użyteczności

publicznej, do których odnosi się § 5 ustawy o ochro-

292 554 kontrole.

Wynika z nich, że ustawa jest prze-

strzegana w 99,87% (n = 292 175) przypadków.

Naj-

większą liczbę placówek wśród nieprzestrzegających

zapisów ustawy stanowiły zakłady pracy – 24% (n = 64),

z liczby wszystkich przypadków nieprzestrzegania

przepisów (n = 262).

Najkorzystniej w zestawieniu

wypadły przedsiębiorstwa podmiotów leczniczych,

w których stwierdzono nieprzestrzeganie przepisów

w 0,02% (n = 10) przypadków, wśród skontrolowa-

nych tego rodzaju obiektów (n = 3540).

Podsumowując powyższe, naruszanie ograniczeń

palenia tytoniu w miejscach publicznych wynika naj-

częściej ze swoistego stosunku różnych osób do prze-

pisów prawa w ogóle, a zwłaszcza do przepisów na-

ruszających utrwalone przez lata postawy i zachowa-

nia.

Należy jednak zauważyć, że w ciągu kilkunastu

lat funkcjonowania ustawy zasadniczo zmienił się

stosunek do palenia tytoniu – zarówno wśród palą-

cych, jak i niepalących.

Oczekiwanie, że szczególny

system kontrolowania i ścigania przypadków palenia

tytoniu w miejscach, gdzie jest to zabronione, zapew-

ni przestrzeganie prawa przez wszystkich mieszkań-

ców, zawsze pozostanie niespełnione, jeśli przypadki

będą generalizowane i traktowane jako przejaw za-

niechania, bezczynności, martwego prawa itp.

Prze-

strzeganie prawa zależy nie tylko od represji, ale tak-

że od stanu świadomości społecznej – w tej dziedzinie

obserwuje się korzystne rezultaty prowadzonych

kampanii informacyjnych i edukacyjnych.

Z poważaniem

Podsekretarz stanu

Igor Radziewicz-Winnicki

Szanowna Pani Marszałek!

Z upoważnienia pre-

czącego interpelacji pana posła Zbigniewa Girzyń-

uprzejmie przedstawiam poniższe informacje.

Centrum Informacyjne Rządu w maju 2012 r. opub-

likowało sprostowanie medialnej informacji o otrzy-

maniu przez premiera Donalda Tuska premii w 2011 r.

Różnica w wynagrodzeniach premiera w 2011 i 2010 r.

wynikała z faktu, że otrzymał on wypłacaną auto-

matycznie (po 30 latach pracy zawodowej) nagrodę

jubileuszową.

Wypłacono ją w grudniu 2011 r.

Nagroda jubileuszowa po 30 latach pracy zawodo-

wej wypłacana jest automatycznie (równowartość

667

zm.) – o jej przyznaniu nie decyduje prezes Rady Mi-

nistrów.

Warto dodać, że podobne nagrody jubileuszowe

otrzymywali także poprzedni premierzy i mini-

strowie.

Z wyrazami szacunku

Sekretarz stanu

(13088)

Szanowna Pani Marszałek!

W odpowiedzi na

przesłaną przez panią Magdalenę Młochowską pod-

sekretarza stanu w Ministerstwie Administracji i Cy-

fryzacji przy piśmie, znak: BM-ZPO-0713-5/2013.

JCh/PO, z dnia 30 stycznia 2013 r. interpelację pana

Andrzeja Guta-Mostowego, posła na Sejm RP, w spra-

wie zmiany ustawy o ochronie zwierząt, która zosta-

ła przekazana przez pana Marka Kuchcińskiego, wi-

Inicjatywa pana Andrzeja Guta-Mostowego, posła

na Sejm RP, dotycząca zmiany art. 11 ustawy z dnia

na gminy dodatkowego obowiązku zapewnienia opie-

ki nad rannymi zwierzętami dzikimi, oprócz określo-

nego w ww. przepisie obowiązku zapewnienia opieki

niewątpliwie cenną inicjatywą.

Niemniej jednak w sytuacji finansowej, w jakiej

obecnie znajdują się zarówno budżety samorządów,

jak również budżet państwa, nie jest możliwe nakła-

danie na gminy dodatkowych obowiązków ze wzglę-

du na brak możliwości sfinansowania ich realizacji.

Przeprowadzona przez Najwyższą Izbę Kontroli

kontrola pt. „Przestrzeganie praw zwierząt” (P/10/124)

wykazała, że 68% spośród 25 skontrolowanych urzę-

dów gmin (miast) z woj.: kujawsko-pomorskiego, lu-

belskiego, łódzkiego, małopolskiego, podlaskiego,

pomorskiego, śląskiego, świętokrzyskiego, warmiń-

sko-mazurskiego i mazowieckiego, nie skorzystało

z prawa do uchwalenia i realizacji programów zapo-

biegających bezdomności zwierząt (obejmujących na

przykład działania w zakresie rejestracji i identyfi-

kacji zwierząt oraz ich sterylizacji i kastracji).

W 12%

skontrolowanych gmin stwierdzono brak uregulo-

wań organizacyjnych i prawnych dotyczących wyła-

pywania bezdomnych zwierząt oraz rozstrzygania

Mając powyższe na uwadze, wydaje się być zasad-

nym, aby zamiast nakładać na gminy dodatkowe obo-

wiązki związane z zapewnieniem opieki nad rannymi

zwierzętami dzikimi, skłonić je do większej staran-

ności w realizacji obowiązków nałożonych obecnie

obowiązującym prawem.

Z poważaniem

Podsekretarz stanu

Zofia Szalczyk

Warszawa, dnia 20 lutego 2013 r.

lacją posła Adama Rybakowicza w sprawie realizacji

kania „Mieszkanie dla młodych”, nadesłaną pismem

mie przekazuję poniższą odpowiedź.

Program „Mieszkanie dla młodych”, którego za-

młodym osobom nieposiadających środków na zakup

668

dytowej przyszłych beneficjentów.

Ten mechanizm

W poniższej tabeli przedstawiono symulację wy-

sokości finansowego wsparcia otrzymanego przy za-

kupie 50-metrowego mieszkania w Białymstoku lub

w innej miejscowości województwa podlaskiego.

Ko-

riantach wsparcia w programie „Mieszkanie dla

młodych”.

Białystok

Założenia:

— stopa procentowa = 6,03% (stan na dzień

18.01.2013 r.),

— powierzchnia mieszkania – 50 m

zł/m

2,

— wysokość kredytu – 199 350 zł (3987,00 zł x 50 m

2

).

wariant bez

dziecka (10%)

wariant z

beneficjenta

38 642 57 963 77 284

Województwo podlaskie (z wyłączeniem miasta

Białystok)

Założenia:

zł/m

2

,

— wysokość kredytu – 176 600 zł (3 532,00 zł x

50 m

2

).

34 232 51 348 68 465

nansowego wsparcia.

Dla potencjalnego nabywcy

może to oznaczać czas na uzbieranie większej ilości

środków i tym samym zgromadzenie lub powiększe-

nie wkładu własnego.

W takiej sytuacji muszą zostać

potrzeb mieszkaniowych, pierwsze zasiedlenie przez

niowe.

Poza tym nabywca lokalu mieszkalnego w okre-

W odpowiedzi na pytanie dotyczące działań w celu

mnieć zasadnicze tezy odpowiedzi na interpelację

pana posła w sprawie zaostrzenia polityki kredytowej

oraz wpływu tego faktu na rynek nieruchomości

(SPS-023-11787/12).

W powyższej odpowiedzi podkre-

ślono, że rynek nieruchomości mieszkalnych w Polsce

jest rynkiem wysoce zderegulowanym, opierającym

się na swobodnym odzwierciedlaniu decyzji produk-

towo-cenowych strony podażowej (deweloperzy, spół-

dzielnie mieszkaniowe, towarzystwa budownictwa

społecznego i inni przedsiębiorcy) i strony popytowej

(klienci zainteresowani nabyciem mieszkania).

Wska-

zano również na silne powiązanie rynku nierucho-

mości mieszkaniowych z rynkiem finansowym i po-

lityką kredytową banków uniwersalnych, które w pol-

skich warunkach odgrywają dominującą rolę w za-

kresie finansowania transakcji mieszkaniowych.

Po-

nadto podkreślono, że zadaniem władz publicznych

nie jest bezpośrednie wspieranie rynków mieszka-

niowych.

Państwo swoją ofertę kieruje do wybranej

segmentowo grupy obywateli w ramach aktualnych

priorytetów politycznych.

W tym kontekście rynek

jest traktowany jako instrument zaspokajania po-

trzeb mieszkaniowych społeczeństwa, a nie jako przed-

miot interwencji publicznej.

Ocena aktualnego stanu rynku nieruchomości

mieszkaniowych z punktu widzenia polityki miesz-

kaniowej nie może być jednoznaczna.

Nadpodaż na

rynku mieszkaniowym i spadek cen w poszukiwaniu

nowych punktów równowagi rynkowej wpływa po-

zytywnie na dostępność mieszkań dla społeczeństwa,

co również pokazują cykliczne raporty Narodowego

Banku Polskiego.

Według powyższych raportów

w poszczególnych badanych lokalizacjach rośnie do-

stępność mieszkania, rozumiana jako liczba metrów

kwadratowych, którą można nabyć za przeciętne wy-

nagrodzenie.

Rośnie także kredytowa dostępność

669

mieszkania rozumiana jako liczba metrów kwadra-

towych mieszkania możliwych do zakupu za przecięt-

ny kredyt.

Zjawiska te są dość konsekwentnie noto-

wane od 2008 r.

Z drugiej strony zagrożeniem dla rynku mieszka-

niowego byłyby zbyt gwałtowne spadki cen nierucho-

mości skutkujące w skrajnych przypadkach upadłoś-

ciami firm deweloperskich.

Taka sytuacja dotknęła-

by stronę podażową rynku, na którym prawdopodob-

nie swoją pozycję umocniłoby kilka największych

firm kosztem mniejszej konkurencji.

To z kolei mo-

głoby spowodować w przyszłości mniejszą podaż

i wyższe ceny.

Należy jednak mieć nadzieję, że jak

wykazuje raport Narodowego Banku Polskiego, ła-

godne spadki cen nie stwarzają dużego ryzyka dla

rynku deweloperskiego, dając czas także mniejszym

firmom na dostosowanie oferty cenowo-produktowej.

Mimo obserwowanego spowolnienia wskaźniki ren-

towności większości firm deweloperskich są nadal

dodatnie, a w przypadku dużych deweloperów, jak

wykazują analizy Narodowego Banku Polskiego i dane

Głównego Urzędu Statystycznego, wskaźniki te prze-

kraczają przeciętne rentowności w przedsiębior-

stwach niefinansowych.

Niewątpliwie pozytywnie na rynek, szczególnie

w tzw. segmencie popularnym (mieszkania cechujące

się relatywnie niewielkimi powierzchniami i niskimi

cenami), wpłynie program „Mieszkanie dla mło-

Zwiększy on bowiem grupę osób, która będzie mogła

zaoferować efektywny (podparty możliwościami uzy-

skania kredytu) popyt na rynku, co powinno przeło-

żyć się na liczbę nowo budowanych mieszkań.

Jedno-

cześnie limity cenowe zaproponowane w programie

uniemożliwią wzrost cen nieruchomości oferowanych

w ramach programu.

Przewidywanie zjawisk rynkowych jest w każdej

sytuacji obarczone dużym ryzykiem i możliwością

popełnienia błędów prognostycznych.

Ministerstwo

prowadzi własnych analiz sytuacji rynkowej i nie

publikuje prognoz dotyczących przewidywanych ru-

chów cenowych na rynku komercyjnym.

Korzystamy

w tym względzie z raportów publikowanych przez

różne instytucje zarówno publiczne (np. Narodowy

Bank Polski), jak i prywatne (Związek Banków Pol-

skich, REAS itp.).

Powyższe podmioty przewidują, że

w 2013 r. na rynku spodziewana jest kontynuacja

dotychczasowych trendów charakteryzujących się

stopniowym spadkiem cen nieruchomości mieszka-

niowych obserwowanym w większości rynków lokal-

nych.

Zjawisko to, jak wspomniano w odpowiedzi na

pytanie 2., jest z punktu widzenia polityki mieszka-

niowej państwa zasadniczo pozytywnym, wpływają-

cym dodatnio na dostępność mieszkań.

Ewentualne

zagrożenia wynikałyby jedynie ze zbyt gwałtownego

spadku cen prowadzącego do upadłości podmiotów

działających na rynku.

Z poważaniem

Podsekretarz stanu

Piotr Styczeń

Warszawa, dnia 18 lutego 2013 r.

(13138)

Szanowna Pani Marszałek!

Z upoważnienia pre-

czącego interpelacji pana posła Adama Rybakowicza

mie przedstawiam poniższe informacje.

Chciałbym zaznaczyć, że szczegółowe informacje

dotyczące aktualnych notowań rządu publikują agen-

cje badawcze.

Analiza poszczególnych czynników ma-

jących wpływ na ocenę rządu przez ankietowanych

należy więc do specjalistów zajmujących się tego typu

badaniami.

Koalicyjny rząd Platformy Obywatelskiej i Pol-

skiego Stronnictwa Ludowego pełni swoją misję już

drugą kadencję.

Okres, w którym działa kierowany

przez premiera Donalda Tuska rząd, to czas, w któ-

rym wiele państw dotkniętych zostało światowym

kryzysem ekonomicznym.

Wyzwania związane z prze-

ciwdziałaniem skutkom światowego kryzysu powo-

dowały, że rząd musiał podejmować także trudne

i nie zawsze popularne decyzje.

Z wyrazami szacunku

Sekretarz stanu

w sprawie jakości pracy

670

wie jakości pracy w administracji publicznej (SPS-

023-13196/13) przedstawiam, co następuje.

W sierpniu 2012 r.

Kancelaria Prezesa Rady Mini-

strów przeprowadziła w urzędach administracji rzą-

dowej badanie ankietowe dotyczące systemów zarzą-

dzania.

W grupie urzędów objętych badaniem znalazły

się wszystkie urzędy wojewódzkie.

Dziesięć urzędów

wojewódzkich zadeklarowało, iż wdrożyło system za-

rządzania jakością wg PN-EN ISO 9001, w tym:

— 7 urzędów – ISO 9001:2009,

— 1 urząd – ISO 9001:2000,

— 2 urzędy nie doprecyzowały normy, wskazując

ISO 9001 (w tym jeden z nich zaznaczył, że system

jest aktualnie zawieszony).

Kształtowanie rozwiązań organizacyjnych oraz

zasad funkcjonowania urzędów administracji samo-

rządowej stanowi atrybut samodzielności jednostek

samorządu terytorialnego i pozostaje co do zasady

nie potrzeb urzędu w celu ewentualnego wdrożenia

systemu zarządzania jakością ISO należy do swobo-

dy decyzyjnej jego kierownika.

W ramach programu „Kapitał ludzki”, działanie

5.2: Wzmocnienie potencjału administracji samorzą-

dowej, priorytet V: Dobre rządzenie PO KL, 4 samo-

rządy województw, korzystając ze środków europej-

skich (będących w dyspozycji Ministerstwa Admini-

stracji i Cyfryzacji) wdrożyły (kujawsko-pomorski

oraz podlaski) lub zmodernizowały system ISO (war-

mińsko-mazurski oraz mazowiecki).

KRPM prowadzi również działania na rzecz po-

pularyzacji nowoczesnych metod zarządzania, w tym

aktywnie promuje model CAF.

W latach 2008–2012

samoocenę CAF dzięki wsparciu KRPM przeprowa-

dziło 79 urzędów, w tym spośród grupy urzędów wy-

mienionych w interpelacji:

— Kujawsko-Pomorski Urząd Wojewódzki,

— Wojewódzki Inspektorat Ochrony Środowiska

w Lublinie,

— Lubuski Urząd Wojewódzki,

— Opolski Urząd Wojewódzki,

— Pomorski Urząd Wojewódzki,

— Śląski Urząd Wojewódzki,

— Świętokrzyski Urząd Wojewódzki,

— Wojewódzki Inspektorat Inspekcji Handlowej

w Kielcach,

— Warmińsko-Mazurski Urząd Wojewódzki,

— Mazowiecki Urząd Wojewódzki.

Użytkownicy CAF zachęcani są również do reje-

stracji w bazie prowadzonej przez Centrum Zasobów

CAF Europejskiego Instytutu Administracji Publicz-

nej w Maastricht.

Obecnie w ww. bazie zarejestrowa-

nych jest 321 polskich instytucji sektora publicznego,

co daje naszemu krajowi drugie miejsce, po Włoszech,

co do liczby użytkowników CAF.

Oprócz ww. urzędów

w bazie zarejestrowane są:

— Urząd Marszałkowski Województwa Dolnoślą -

skiego,

— Urząd Marszałkowski Województwa Lubel -

skiego,

— Urząd Marszałkowski Województwa Śląskiego.

KPRM nie prowadzi natomiast badań i monito-

ringu w zakresie stosowania filozofii TQM przez po-

szczególne urzędy.

Można jednak stwierdzić, na pod-

stawie kontaktów z urzędami, że jest to podejście

coraz bardziej popularne.

Urzędy w całej Polsce mia-

ły możliwość udziału w szkoleniach wprowadzają-

cych do zarządzania jakością, a materiały szkolenio-

we dostępne są on-line w witrynie internetowej De-

partamentu Służby Cywilnej Kancelarii Prezesa

Rady Ministrów.

Podsekretarz stanu

Magdalena Młochowska

pracy polsko-litewskiej uprzejmie informuję.

W dniu 7 lutego br. z wizytą roboczą w Polsce

przebywał minister spraw zagranicznych Republiki

Litewskiej Linas Linkevičius.

Przedmiotem rozmów

była sytuacja Polaków mieszkających na Litwie.

Strona polska powtórzyła najważniejsze postulaty

dotyczące problemów, które dotykają obywateli Re-

publiki Litewskiej polskiego pochodzenia.

Tematy te

zostały podniesione także w trakcie wizyty premiera

RL A. Butkevičiusa w Warszawie w dniu 12 lutego

br. Premier D. Tusk oraz minister R. Sikorski wy-

raźnie akcentowali potrzebę rozwiązania problemów

mniejszości polskiej na Litwie, podkreślając, że ewen-

tualne postępy w tym obszarze będą warunkować

poprawę relacji polsko-litewskich.

Zwrócono uwagę

671

na brak w litewskim prawie ustawy o mniejszościach

narodowych, która wygasła w 2010 r. i która dopusz-

czała polskojęzyczne nazwy topograficzne.

Ważnym elementem rozmów były także kwestie

rozwoju infrastruktury energetycznej oraz transpor-

towej.

Niezależnie od relacji politycznych Litwa po-

zostaje istotnym partnerem gospodarczym, a rozwój

połączeń – realizacją oczekiwań Unii Europejskiej.

Jak słusznie zauważa pan poseł, za istotny projekt

w tym kontekście należy uznać połączenie elektro-

energetyczne LitPol Link.

Projekt ten jest ważny nie

tylko ze względu na swój zasadniczy cel, jakim będzie

połączenie państw bałtyckich z europejskim rynkiem

energii, lecz także ze względu na potrzebę rozwoju

sieci przesyłowych w północno-wschodniej Polsce.

Realizacja pierwszego etapu LitPol Link, który za-

pewni przesył na poziomie ok. 500 MW, jest trakto-

wana przez Polskę priorytetowo.

Wierzymy, że jego

finalizacja nastąpi zgodnie z planami w 2015 r.

Po-

nadto Polska zaoferowała budowę interkonektora

gazowego, który przyczynia się do eliminacji tzw.

wysp energetycznych, czyli obszarów wyłączonych ze

wspólnego runku gazu, co wciąż dotyczy Litwy, Ło-

twy i w nieco mniejszym stopniu, Estonii.

Odpowiadając na pytanie dotyczące elektrowni

atomowej w Visaginas, pragnę poinformować, że na

obecnym etapie brak jest wystarczających informacji

do podjęcia wiążącej decyzji w sprawie tego projektu.

Polska Grupa Energetyczna zawiesiła rozmowy do-

tyczące udziału inwestycyjnego w elektrowni do cza-

su przedstawienia przez stronę litewską konkretnej

oferty, co dotąd nie nastąpiło.

Ze względu na wyniki

referendum konsultacyjnego na Litwie, w którym

większość obywateli opowiedziała się przeciwko bu-

dowie siłowni, zasadne wydaje się pytanie o przy-

szłość tej inwestycji i wolę partnerów litewskich do

kontynuowania tego projektu.

Odpowiadając na ostatnie z postawionych pytań,

informuję, że Akcja Wyborcza Polaków na Litwie na

mocy porozumienia koalicyjnego z dnia 16 listopada

ub. r. otrzymała stanowisko ministra energetyki, któ-

re objął Jarosław Niewierowicz.

Wiceministrem w tym

resorcie z ramienia AWPL została Renata Cytacka.

Ponadto partia ta objęła stanowiska wiceministrów

w czterech resortach: oświaty, rolnictwa, kultury oraz

w Ministerstwie Transportu i Łączności.

W tym ostat-

nim, odpowiedzialnym m.in. za szlaki transportowe

łączące Polskę i Litwę, wiceministrem z ramienia

AWPL został Władysław Kondratowicz.

Z poważaniem

Podsekretarz stanu

Janusz Cisek

daży historycznej siedziby konsulatu w Kolonii i od-

wołania konsul generalnej uprzejmie informuję.

sulat Generalny RP w Kolonii, będący siedzibą Am-

basady Rzeczypospolitej przed przeniesieniem stolicy

Republiki Federalnej Niemiec do Berlina znacząco

przerasta potrzeby lokalowe urzędu.

Liczne pusto-

stany powierzchni biurowych oraz nieproporcjonal-

nie duża powierzchnia reprezentacyjno-recepcyjna

wraz z blisko 9-arową działką wymuszają koniecz-

ność ponoszenia w nadchodzących latach dodatko-

wych nakładów administracyjno-inwestycyjnych.

Głównymi argumentami przemawiającymi za prze-

niesieniem urzędu do nowej siedziby są:

;

— rachunek ekonomiczny

2)

;

— zapewnienie źródeł finansowania dla budowy

;

— podwyższenie standardów obsługi interesantów,

4)

;

— podwyższenie standardów bezpieczeństwa

5)

;

— obniżenie kosztów osobowych

6)

.

1)

urzędu współczynnik ten, przy obsadzie 19 etatowej, wyniósłby

310 m

2

na osobę.

przedinwestycyjnych wyniosły 5 mln EUR.

Ponadto należałoby

niektórych obiektów przy wyborze wariantu uwzględniającego

parcelację działek.

3)

W obecnej siedzibie brak jest urządzeń umożliwiających

672

niami przeprowadzonymi zarówno przez komórki

organizacyjne resortu spraw zagranicznych, jak i ze-

Utrzymanie placówki w obecnej siedzibie wymagać

będzie w perspektywie 10-letniej obsady na poziomie

26,75 etatów, tzn. konieczności poniesienia kosztów

W MediaPark 5 zakłada się stan osobowy na po-

mym okresie czasu wyniosą 6 181 720 EUR.

Ponadto uprzejmie informuję, że jedną z możliwo-

ści rozwiązań branych pod uwagę podczas przepro-

wadzonych prac analitycznych mających na celu do-

konanie wyboru wariantu restrukturyzacyjnego dla

placówki w Kolonii była parcelacja obecnie użytko-

wanej nieruchomości oraz przeprowadzenie prac re-

montowo-adaptacyjnych istniejącej substancji bu-

dowlanej.

Wykonana analiza porównawcza jedno-

znacznie wykazała, że nakłady finansowe, jakie

Skarb Państwa będzie musiał ponieść z tego tytułu,

przekroczą kwotę konieczną do wynajęcia nowej

siedziby.

W związku z toczącym się postępowaniem sądo-

wym kwestia związana z trybem wygaśnięcia sto-

sunku pracy z byłą konsul generalną nie może być

ujęta w niniejszym piśmie.

Reasumując powyższe, pragnę zapewnić, że po

tej, jak i bieżąca obsługa interesantów KG RP w Ko-

mi, ulegną zdecydowanej poprawie.

Z poważaniem

Podsekretarz stanu

Janusz Cisek

w sprawie wynagradzania pracowników

instytucji kultury (13209)

słaną przy piśmie, SPS-023-13209/13, z 23 stycznia

2013 r. uprzejmie proszę o przyjęcie następujących

wyjaśnień.

Przede wszystkim pragnę zaznaczyć, że nie po-

dzielam krytycznej oceny rozporządzenia ministra

nika 2012 r. w sprawie wynagradzania pracowników

instytucji kultury ani trybu jego wprowadzania.

Nie jest zasadne stwierdzenie, że ustalenie stawki

wynagrodzenia zasadniczego wynoszącej 1050 zł po-

zostaje w rażącej sprzeczności z ustawą z dn. 1 lipca

2005 r., ponieważ określone ustawowo minimalne

wynagrodzenie za pracę obejmuje wszystkie przysłu-

gujące składniki wynagrodzenia (z wyjątkiem wyna-

grodzenia za pracę w godzinach nadliczbowych i na-

gród jubileuszowych), natomiast 1050 zł jest tylko

jednym ze składników wynagrodzenia.

W sytuacji,

w której można by przyznać pracownikowi tylko wy-

nagrodzenie zasadnicze, otrzymywać on będzie co

najmniej 1600 zł.

Przepisy omawianego rozporządze-

nia nie są z tym sprzeczne.

W odniesieniu do pozostałych zastrzeżeń pana po-

sła, w szczególności wobec twierdzenia o możliwości

dyskryminacji pracowników informuję, że kategorie

zaszeregowania stanowisk pracy stanowiły tylko in-

strument pomocniczy, pośredniczący pomiędzy staw-

kami wynagrodzeń i stanowiskami pracy.

Obowiązek

ich stosowania nie wynika z żadnej ustawy.

Zgodnie

z art. 31d ust. 2 ustawy o organizowaniu i prowadze-

niu działalności kulturalnej instytucje w ramach po-

siadanych środków na wynagrodzenia mogą zawrzeć

w regulaminie wynagradzania lub w układzie zbioro-

wym pracy ustalenia inne od określonych w art. 31

oraz 31a–31d ustawy, tj. różniące się także od zawar-

tych w przedmiotowym rozporządzeniu.

Ustalenie tylko jednej minimalnej stawki wyna-

grodzenia zasadniczego oraz rezygnacja z określenia

kategorii zaszeregowania dla wymienionych w roz-

porządzeniu stanowisk pracy były jedynym możli-

wym rozwiązaniem.

ną oceną rozporządzenia z dn. 3 października 2012 r.

i za niesłuszne uważam zarzuty rzekomej arbitralności

postępowania oraz postępowania niezgodnego z zasa-

dami państwa prawa.

Jednocześnie pozwalam sobie

poinformować, że dotychczasowe opinie wyrażane przez

bezpośrednio zainteresowanych przedstawicieli insty-

tucji kultury w kontaktach z ministerstwem są w prze-

ważającej liczbie pozytywne.

Z poważaniem

Minister

Bogdan Zdrojewski

Warszawa, dnia 18 lutego 2013 r.

w sprawie zaległości w wypłatach pensji

terpelację pana Tomasza Latosa i pana Maksa Kracz-

kowskiego, posłów na Sejm RP, przysłaną przy piś-

673

mie wicemarszałka Sejmu pana Marka Kuchcińskie-

go, znak: SPS-023-13223/13, z dnia 23 stycznia 2013 r.

w sprawie danych publikowanych przez NFZ doty-

czących kolejek oczekujących na świadczenia opieki

do specjalisty uprzejmie proszę o przyjęcie następu-

dawcy są zobowiązani do przekazywania do właści-

wych oddziałów wojewódzkich Narodowego Fundu-

szu Zdrowia m.in. informacji o liczbie osób oczekują-

nizacyjnych oraz na wybrane świadczenia w podzia-

le na kategorie medyczne.

Powyższe informacje sta-

nowią źródło zasilania internetowego serwisu Kolej-

ki oczekujących, dostępnego ze stron internetowych

duszu Zdrowia.

Wobec powyższego w internetowym

ciu miesięcy z listy oczekujących z powodu wykona-

nia świadczenia.

Różni się on zatem od wskazywa-

nego najczęściej w artykułach prasowych, portalach

informacyjnych przewidywanego czasu oczekiwania

na świadczenie wskazywanego pacjentowi w momen-

cie wpisu na listę oczekujących.

Zestawianie tych

dwóch różnych czasów oczekiwania: przewidywane-

go, informującego o tym, ile prawdopodobnie będzie

wiącym o faktycznym czasie oczekiwania na świad-

czenie osoby, która już to świadczenie uzyskała, po-

woduje, że bardzo często pozyskane od świadczenio-

dawców i publikowane w internetowym serwisie Ko-

lejki oczekujących dane o średnim czasie oczekiwania

są niesłusznie uznawane za błędne, nierzetelne i nie-

wiarygodne.

Wydłużający się obecnie czas oczekiwania na

nia, który, jak wskazano powyżej, obliczany jest

w oparciu o informacje z ostatnich sześciu miesięcy.

macja, że średni rzeczywisty czas oczekiwania spra-

wozdany przez świadczeniodawcę, a następnie pub-

likowany w internetowym serwisie Kolejki oczekują-

cych, znacznie odbiega od aktualnych czasów oczeki-

wania na świadczenia wyznaczanych pacjentom

przez świadczeniodawcę, jest wyjaśniana ze świad-

czeniodawcami i w przypadku stwierdzenia błędów

rekty sprawozdania.

Warto dodać, że wynoszący

0 dni średni rzeczywisty czas oczekiwania w części

udzielone pacjentowi w dniu zgłoszenia.

Średni rze-

czywisty czas oczekiwania obliczany jest odrębnie dla

kategorii medycznych.

Zdarzają się takie sytuacje, że

dla kategorii medycznej przypadek pilny wynosi

0 dni, natomiast dla kategorii medycznej przypadek

tuacji osoba zakwalifikowana do kategorii medycznej

przypadek pilny zgłaszająca się dopiero do świadcze-

niodawcy też najczęściej będzie musiała czekać na

dyczną przypadek stabilny.

w planie leczenia, wymagającym wykonywania ko-

lejnych etapów świadczenia w ściśle określonych ter-

minach, oraz osobom korzystającym z przysługują-

cego im prawa do uzyskania świadczenia poza kolej-

obliczaniu zgodnie ze wzorem średniego czasu ocze-

kiwania.

Pozyskiwane przez Narodowy Fundusz

dawane są różnym weryfikacjom, które niemal w spo-

sób ciągły są udoskonalane.

Sprawdzana jest kom-

pletność, spójność danych, wyszukiwane są nagłe wzro-

sty czy spadki liczby oczekujących, średnich czasów

oczekiwania, co mogłoby wskazywać na błąd.

Wszel-

kie wątpliwości co do poprawności danych są wyjaś-

niane przez oddziały wojewódzkie Narodowego Fun-

duszu Zdrowia ze świadczeniodawcami, od których

pozyskują dane.

Podkreślić jednak należy, że spraw-

dzenie, czy świadczeniodawca w sposób prawidłowy

obliczył średni czas oczekiwania, podał właściwą licz-

bę osób oczekujących według stanu na koniec mie-

siąca sprawozdawczego, jest możliwe wyłącznie w cza-

sie kontroli u świadczeniodawcy, weryfikując doku-

mentację medyczną ze sprawozdaniem przekazanym

dłużyły się czasy oczekiwania do wielu poradni spe-

cjalistycznych, w 2013 r. na świadczenia ambulato-

ryjnej opieki specjalistycznej przeznaczono 5 290 151

czynić się do zahamowania wzrostu średniego czasu

oczekiwania.

Zauważyć należy, że przyczyn kolejek

oczekujących należy upatrywać nie tylko w ograni-

czonych środkach przeznaczanych na finansowanie

674

świadczeń, ale i w niewystarczającej liczbie lekarzy

określonych specjalności, nieodpowiedniej organiza-

cji udzielania świadczeń, braku odpowiedniej współ-

pracy między specjalistami a podstawową opieką

zdrowotną, źle funkcjonujących systemach informa-

cyjnych o udzielonych świadczeniach, przyczyniają-

cych się do nieuzasadnionego powielania tych sa-

dynamicznie wzrastającej liczbie osób z określonymi

wlekłymi, rosnącej liczbie porad związanych z kwa-

lifikacją do zabiegów, np. usunięcia zaćmy.

W tych

przypadkach sam wzrost nakładów finansowych nie

przyczyni się do skrócenia kolejek oczekujących

oraz poprawy dostępności świadczeń.

Zaznaczyć jednak należy, że w przypadku zdecy-

dowanej większości poradni specjalistycznych istnie-

ją w skali kraju poradnie, które przyjmują pacjentów

szym czasem oczekiwania pacjenci mogą zawsze

Z poważaniem

Warszawa, dnia 27 lutego 2013 r.

w sprawie projektu nowelizowanej ustawy

terpelację posłanki Jadwigi Wiśniewskiej z dnia

3 stycznia br. w sprawie projektu nowelizowanej usta-

wy o ABW oraz AW zwiększającego uprawnienia

służb do inwigilacji obywateli, przesłaną w załącze-

niu do pisma (SPS-023-13284/13) z 23 stycznia br.,

przedstawiam następujące wyjaśnienia w sprawach

poruszonych we wspomnianej interpelacji.

Przede wszystkim należy pozytywnie ocenić fakt

podjęcia przez Senat Rzeczypospolitej Polskiej prac

nad wspomnianym projektem zmierzającym do do-

precyzowania zakresu właściwości rzeczowej Agencji

Bezpieczeństwa Wewnętrznego (zwanej dalej ABW)

wskutek postanowienia Trybunału Konstytucyjnego

lizującego konieczność wprowadzenia zmian w usta-

Zawarta w druku sejmowym nr 633 projektowana

cji Wywiadu.

Tak określony zakres nowelizacji usta-

Agencji Wywiadu wynika z faktu, że Trybunał Kon-

stytucyjny w postanowieniu z dnia 15 listopada 2010 r.

wał przestępstwa określone przez ustawę karną,

w związku z którymi przy wykonywaniu czynności

operacyjno-rozpoznawczych podejmowanych przez

Policję sąd, na pisemny wniosek komendanta głów-

nego Policji złożony po uzyskaniu pisemnej zgody

komendanta wojewódzkiego Policji złożony po uzy-

skaniu pisemnej zgody właściwego miejscowo proku-

ratora okręgowego, może w drodze postanowienia

zarządzić kontrolę operacyjną.

Projektodawca zaproponował zatem przyjęcie po-

dobnej konstrukcji prawnej w ramach nowelizacji

ważniejszymi elementami są:

1) dodanie w ustawie art. 26b zawierającego kom-

pletny katalog określonych z nazwy (tj. za pomocą

przywołania określonych przepisów Kodeksu karne-

rządzona kontrola operacyjna, oraz

2) powiązane z tym przepisem niezbędne modyfi-

kacje kilku innych przepisów (art. 27, 29 i 30) regu-

lujących zakres stosowania czynności operacyjno-

-rozpoznawczych podejmowanych przez ABW.

Należy podkreślić, że zakres przestępstw wska-

zanych w proponowanym w art. 26b katalogu jest

rych ABW przeprowadzała kontrolę operacyjną na

podstawie obowiązujących regulacji, przy czym

w większości wypadków objęcie sprawców tych prze-

stępstw kontrolą operacyjną będzie możliwe tylko

wtedy, gdy ich popełnienie nastąpi w szczególnych

okolicznościach, np.: w art. 26b pkt 1 i 6 (bezpieczeń-

stwo państwa), pkt 4 (terroryzm), pkt 7 (szkoda

w mieniu Skarbu Państwa lub samorządu terytorial-

nego w wielkich rozmiarach) i pkt 10 (obrót między-

narodowy).

Z uwagi na to, że Trybunał Konstytucyjny we

wspomnianym postanowieniu wskazał na art. 5 ust. 1

pkt 2 lit b jako przepis naruszających standardy de-

mokratycznego państwa prawnego, projektodawca

przedstawił propozycje znowelizowania całego pkt 2

w art. 5 ust. 1.

Nowelizacja tego przepisu zagwaran-

tuje osiągnięcie spójności z opisanym powyżej art. 26b,

gdyż wyliczenie typów przestępstw, których rozpo-

znawanie i ściganie pozostaje w zakresie właściwości

ABW, doprecyzuje ten zakres poprzez wprowadzenie

do niego terminologii przyjętej w Kodeksie karnym

w miejsce dotychczasowej terminologii specyficznej

675

du.

Innymi słowy, dotychczasowa konstrukcja art. 5

ust. 1 pkt 2 tej ustawy, opierająca się na opisaniu cech

czynów przestępczych, ma zostać zastąpiona kon-

strukcją opierającą się na określeniu katalogu typów

przestępstw wyznaczających właściwość ogólną Agen-

cji Bezpieczeństwa Wewnętrznego w sposób rodzajo-

wy, tj. poprzez odwołanie do grup przestępstw wy-

różnionych w rozdziałach części szczególnej Kodeksu

karnego.

W trakcie prac legislacyjnych w Senacie RP pro-

jekt ustawy był konsultowany z organami admini-

stracji rządowej oraz innymi zainteresowanymi pod-

miotami; pisma w sprawie projektu przedstawili:

minister spraw wewnętrznych, minister sprawiedli-

wości, minister administracji i cyfryzacji, prokurator

generalny, szef Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrz-

nego, szef Centralnego Biura Antykorupcyjnego, prze-

wodniczący Komisji Nadzoru Finansowego, Krajowa

Pragnę zaznaczyć, że w trakcie prac legislacyjnych

w komisjach senackich zaproponowałem, po zasięg-

nięciu opinii Kolegium do Spraw Służb Specjalnych,

przeredagowanie pierwotnego projektu zawartego

w druku senackim nr 44, obejmujące przeniesienie

katalogu przestępstw do nowej jednostki redakcyjnej

ograniczenie katalogu czynów zabronionych, co do

Ostatecznie Senat RP przyjął projekt w wersji uwzględ-

niającej wspomniane propozycje poprawek.

Należy

podkreślić, że przyjęty w projekcie katalog prze-

stępstw nie poszerza dotychczasowego zakresu moż-

liwości stosowania kontroli operacyjnej; różnica jest

wo (co zostało zakwestionowane przez Trybunał

Konstytucyjny), natomiast w projekcie nowelizacji

wylicza się w zamkniętym katalogu konkretne czyny

prawnym mogły być podstawą wszczęcia kontroli

operacyjnej.

Przepisy prawa Unii Europejskiej nie regulują funk-

cjonowania krajowych służb specjalnych, w tym zagad-

nień stanowiących przedmiot projektu.

Obowiązki do-

tyczące utrzymania porządku publicznego i ochrony

lacyjna, której granice wyznacza prawo unijne.

Wobec

powyższego należy uznać, że projekt ustawy nie jest

objęty obowiązkiem dostosowania prawa UE, jednak

pozostaje zgodny z prawem UE w ramach zakresu

swobody regulacji państwa członkowskiego UE.

Uzupełniając powyższe wyjaśnienia, pragnę rów-

nież poinformować, że w opinii przewodniczącego

Kolegium do Spraw Służb Specjalnych, prezesa Rady

Ministrów Donalda Tuska, kwestia kierunku prac

legislacyjnych zmierzających do realizacji postano-

wienia Trybunału Konstytucyjnego z dnia 15 listo-

pada 2010 r., sygn.

S 4/10, dotyczącego zakresu dzia-

łania ABW nie może zostać obecnie uznana za prze-

sądzoną, ponieważ zostanie powiązana z zmianami

przepisów ustawowych regulujących funkcjonowanie

wszystkich służb specjalnych.

Zagadnienia te będą

w najbliższej przyszłości przedmiotem pogłębionej

dyskusji na posiedzeniu Kolegium do Spraw Służb

Specjalnych.

W dyskusji tej zostaną również wzięte

pod uwagę: stanowisko wypracowane przez sejmo-

wą Komisję do Spraw Służb Specjalnych oraz opinie

zawarte w materiałach Strategicznego Przeglądu

Bezpieczeństwa Narodowego, sporządzone w toku

prac koncepcyjnych podjętych z inicjatywy Biura

Bezpieczeństwa Narodowego.

Mając na uwadze po-

wyższe, Rada Ministrów nie zajmowała stanowiska

w kwestii szczegółowych rozwiązań prawnych za-

ku sejmowym nr 633.

Z wyrazami szacunku

Minister

Jacek Cichocki

wie uzupełnienia listy refundacyjnej nowoczesnymi

wanego czerniaka uprzejmie proszę o przyjęcie po-

W świetle rekomendacji prezesa Agencji Oceny

obniżenia proponowanej przez wnioskodawców ceny

produktów leczniczych Yervoy (ipilimumab) oraz Zel-

boraf (wemurafenib) Komisja Ekonomiczna prowa-

dziła intensywne negocjacje cenowe z przedstawicie-

lami podmiotów odpowiedzialnych celem zapewnie-

nia efektywności kosztowej przedmiotowych terapii.

duktów nie został zakończony.

676

Należy zaznaczyć, że prezes Agencji Oceny Tech-

nologii Medycznych wyznaczył precyzyjną wysokość

poziomu finansowania przedmiotowych produktów

ze środków publicznych.

Z uwagi na powyższe pier-

wotnie proponowana oferta cenowa nie mogła zostać

zaakceptowana przez kierownictwo resortu.

Pragnę poinformować, że w ostatnich dniach zo-

stała przesłana do resortu przez wnioskodawców

nowa oferta cenowa, która zostanie poddana wnikli-

wej analizie.

Jednocześnie uprzejmie informuję, że produkt

dardowej w leczeniu zaawansowanego czerniaka (nie-

operacyjnego lub z przerzutami) u dorosłych, którzy

w ramach świadczenia: chemioterapia niestandardo-

w sprawie podziału na poszczególne samorządy

rającą prośbę o zajęcie stanowiska w sprawie po-

działu dotacji dla samorządów zawodów medycz-

łowości: część budżetowa – dział – rozdział.

projekcie bardziej szczegółowej informacji w powyż-

z góry, jaka część środków budżetowych przypadać

który pozwoli na możliwie szybkie i odzwierciedlają-

ce rzeczywiste koszty rozdysponowanie kwoty okre-

ślonej w budżecie państwa pomiędzy izby.

Temu

677

dzą przedstawiciele resortu zdrowia oraz samorzą-

dów: pielęgniarskiego i lekarskiego.

na interpelację posłów Marcina Mastalerka

i Przemysława Wiplera

terpelację posłów Marcina Mastalerka i Przemysła-

jęcia przez służby specjalne podległe prezesowi Rady

znawania koncesji do nadawania sygnału telewizyj-

nego na czterech dodatkowych kanałach w ramach

pierwszego multipleksu (MUX 1) przesłaną w załą-

czeniu do pisma (SPS-023-13302/13) z 23 stycznia br.

z upoważnienia prezesa Rady Ministrów przedsta-

wiam następujące wyjaśnienia w sprawach poruszo-

nych w ww. interpelacji.

Jedną z naczelnych zasad rządzących działaniem

organów władzy publicznej jest zasada legalizmu wy-

rażona w art. 7 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej

normą o treści: „organy władzy publicznej działają

zasada określa model relacji między organami wła-

dzy publicznej i jednocześnie powierza ustawom kon-

kretyzację ram prawnych wyznaczających kierunek

i zakres relacji między tymi organami.

W kontekście

materii objętej interpelacją relacje te wyznaczają

przede wszystkim przepisy art. 213–215 Konstytucji

Krajowa Rada Radiofonii i Telewizji (zwana dalej

radą) jest umocowanym konstytucyjnie organem

państwowym, który zgodnie z art. 213 ust. 1 Konsty-

formacji oraz interesu publicznego w radiofonii i te-

lewizji.

Status członków rady podejmujących w spra-

wach indywidualnych uchwały rady, powoływanych

na 6-letnią kadencję przez Sejm, Senat i prezydenta

RP został przez ustawodawcę ukształtowany w taki

sposób, aby zapewnić im możliwie wysoki poziom nie-

zależności od wszelkich nacisków i wpływów.

Czło-

nek Krajowej Rady Radiofonii i Telewizji:

(obejmuje to m.in. zawieszenie członkostwa we wła-

dzach stowarzyszeń, związków zawodowych, związ-

ków pracodawców, organizacji kościelnych lub związ-

ków wyznaniowych),

cję, a jego odwołanie ze składu rady może nastąpić

3) nie może posiadać udziałów albo akcji spółki

cym dostawcą usługi medialnej lub producentem ra-

diowym lub telewizyjnym oraz nie może prowadzić

wszelkiej działalności zarobkowej, z wyjątkiem pracy

Przytoczone w interpelacji zaczerpnięte z nie-

określonych mediów pogłoski – o tym, jakoby w bliżej

niesprecyzowanych środowiskach odpowiedzialnych

za proces decyzyjny trwały rozmowy, aby w zaplano-

wanym konkursie o miejsce na cyfrowym multiplek-

sie zamiast Telewizji Trwam koncesję otrzymała

inna stacja o charakterze społeczno-religijnym oraz

że urzędnicy biura rady mieliby dopuszczać się świa-

domie przemyślanej manipulacji wypaczającej pra-

widłowość procesu koncesyjnego poprzez określenie

reguł przyznawania koncesji, prowadzące do tego, że

nieposiadającym żadnego doświadczenia w prowa-

dzeniu działalności telewizyjnej, powstałym tylko na

678

użytek procesu koncesyjnego, przy pominięciu na-

dawców z długoletnim doświadczeniem w nadawaniu

programu telewizyjnego – nie wydają się stanowić,

w przytoczonym stopniu konkretyzacji, dostatecznie

uzasadnionej podstawy do podejmowania przez służ-

by specjalne szczególnych i ponadstandardowych

działań w zakresie nadzoru nad procesem przyzna-

wania koncesji do nadawania sygnału telewizyjnego

Przede wszystkim interpelanci nie wskazali żad-

nego stanowiska rady lub biura rady, które czyniłoby

prawdopodobnym przytaczane przez nich pogłoski;

w szczególności nie zawiera inkryminowanych sfor-

mułowań ogłoszenie przewodniczącego rady z dnia

poz. 1014), dotyczące ubiegania się o wydanie konce-

sji na rozpowszechnianie w multipleksie pierwszym

programu telewizyjnego o charakterze wyspecjalizo-

wanym społeczno-religijnym.

Należy mieć na uwadze, że wszystkie organy pań-

stwa (w tym również rada i służby specjalne) działa-

ją w ramach posiadanych kompetencji, kierując się

przede wszystkim przytoczoną wcześniej konstytu-

cyjną zasadą legalizmu.

W postępowaniu o udzielenie

koncesji zasadnicze znaczenie ma art. 36 ust. 2 i 3

wizji, ustanawiający szczegółowe kryteria oceny zło-

żonych wniosków o udzielenie koncesji oraz przesłan-

ki odmowy udzielenia koncesji.

Przepisy te mają

ograniczać zakres uznania administracyjnego i za-

pobiegać arbitralności podejmowanych rozstrzygnięć.

Ponadto decyzja przewodniczącego rady o przyzna-

niu koncesji jest wydawana na podstawie uchwały

rady (koncesje nie są przyznawane przez urzędników

rady, jak sugerują to interpelanci) i takie określenie

trybu podejmowania decyzji także pełni funkcję za-

pobiegawczą.

Biorąc pod uwagę wszystkie przytoczo-

ne okoliczności, nie wydaje się, aby proces przyzna-

wania tej szczególnej koncesji mógłby odbyć się nie-

zgodnie z najwyższymi standardami prawnymi, w spo-

sób nierzetelny lub nietransparentny.

Pragnę również zapewnić, że wskazane przez in-

terpelantów służby specjalne prowadzą na bieżąco

działania w ramach swoich ustawowych kompetencji

w zakresie zarówno uzyskiwania, analizowania,

przetwarzania i przekazywania właściwym organom

ny bezpieczeństwa wewnętrznego państwa i jego po-

rządku konstytucyjnego (Agencja Bezpieczeństwa

Wewnętrznego), jak i ujawniania przypadków nie-

przestrzegania określonych przepisami prawa proce-

dur podejmowania i realizacji decyzji w przedmiocie:

go, udzielania zamówień publicznych, rozporządza-

nia mieniem jednostek lub przedsiębiorców oraz

przyznawania koncesji, zezwoleń, zwolnień podmio-

towych i przedmiotowych, ulg, preferencji, kontyn-

gentów, plafonów, poręczeń i gwarancji kredytowych

(Centralne Biuro Antykorupcyjne).

Jeżeli zatem in-

terpelanci posiadają skonkretyzowane informacje

o możliwości naruszenia prawa w postępowaniu

o udzielenie koncesji, powinni je przekazać do orga-

nów ścigania właściwych przedmiotowo ze względu

na charakter naruszenia prawa.

Z wyrazami szacunku

Minister

Jacek Cichocki

generalnego inspektora

ochrony danych osobowych

lacją pani poseł Zofii Czernow w sprawie niewystar-

czającej ochrony danych osobowych przekazaną pis-

4810-460-(1)/13) pana Adama Jassera, podsekretarza

w nawiązaniu do mojego pisma z dnia 31 stycznia 2013 r.

(GI-035-1/13/5525) niniejszym przekazuję na ręce Pani

Marszałek odpowiedź generalnego inspektora ochrony

danych osobowych na przedstawione pytanie.

W odniesieniu do prawnej dopuszczalności kopio-

wania dowodów tożsamości w związku z korzysta-

niem z usług bankowych w pierwszej kolejności na-

leży poczynić zastrzeżenie, że kwestia ta jest przed-

miotem szczególnych regulacji ustawowych, które

znajdą tutaj bezpośrednie zastosowanie.

Jeśli bo-

wiem do przetwarzania danych osobowych w okre-

ślonej dziedzinie działalności odnoszą się szczególne

przepisy prawa, to stosuje się je przed przepisami

o ogólnym charakterze, jakimi są przepisy ustawy

zm.).

Ustawa o ochronie danych osobowych odsyła do

właściwych przepisów szczególnych mocą art. 23 ust. l

Innymi słowy, z punktu widzenia przepisów usta-

podmiot, który dokonuje czynności pozyskiwania da-

nych osobowych, legitymował się jedną z przesłanek

legalności przetwarzania, w tym gromadzenia da-

nych osobowych, które dla danych tzw. zwykłych (jak

np. imię, nazwisko, adres zamieszkania) określone

zostały w art. 23 ust. l, zaś dla danych szczególnie

679

chronionych, których katalog zawiera art. 27 ust. l

– w art. 27 ust. 2, oraz aby kopiowanie dokumentów

nie prowadziło do gromadzenia danych w zakresie

szerszym, niż to jest konieczne dla realizacji celu,

w jakim dane są przetwarzane (art. 26 ust. l pkt 3).

Wskazuję, że zgodnie z art. 112b ustawy z dnia

rzać dla celów prowadzonej działalności bankowej

osób fizycznych.

Uprawnienie zawarte w tym przepisie

uzasadniane jest szczególnym statusem banków jako

instytucji zaufania publicznego i ich szczególnymi obo-

wiązkami realizowanymi dla celów społecznych.

Po-

miotem uprawnionym z art. 112b Prawa bankowego

jest bank.

Zgodnie z definicją zamieszczoną w art. 2

tej ustawy bank jest osobą prawną utworzoną zgodnie

wych obciążających ryzykiem środki powierzone pod

Wskazuję również, że sposób pozyskiwania da-

nych osobowych z punktu widzenia przepisów usta-

o ile dane te przetwarzane są w zakresie adekwat-

nym do celu przetwarzania, tym bardziej gdy zakres

przetwarzanych danych regulują stosowne przepisy

prawa (art. 112b Prawa bankowego).

Ustawa o ochro-

nie danych zobowiązuje każdego administratora da-

nych do przestrzegania zasady celowości i adekwat-

ności, wyrażającej się w obowiązku precyzyjnego

i ścisłego określenia celu przetwarzania określonego

rodzaju danych, a następnie dostosowania do tego

celu zakresu przetwarzanych danych.

Dokonanie

przez administratora danych rzetelnej analizy, czy

i dla jakich celów pozyskiwanie określonego rodzaju

danych jest w istocie niezbędne, powinno następować

na etapie poprzedzającym gromadzenie danych.

Rze-

telne przestrzeganie powyższych zasad stanowi rów-

nież gwarancje właściwego poszanowania praw osób,

których dane dotyczą.

Zgodnie z treścią powołanego

art. 26 ust. l administrator danych zobowiązany jest

do dołożenia szczególnej staranności w celu ochrony

przez respektowanie wymienionych w tym przepisie

zasad.

Przepis ten wyszczególnia również, że admi-

nistrator danych obowiązany jest zapewnić, aby dane

były przetwarzane zgodnie z prawem (pkt 1), zbiera-

poddawane dalszemu przetwarzaniu niezgodnemu

z tymi celami (pkt 2), merytorycznie poprawne i ade-

ne (pkt 3).

Zasada celowości przetwarzania danych

osobowych polega więc na tym, że administrator da-

nych może je przetwarzać jedynie w celach realizacji

zadań lub wykonywania udzielonych mu kompeten-

cji.

Podkreślić należy jednak, że cel przetwarzania

danych osobowych nie jest wynikiem arbitralnej de-

cyzji oderwanym od okoliczności przetwarzania.

Za-

tem ustalając cel, należy odwołać się do kontekstu

przetwarzania.

Swoim rodzajem oraz treścią dane

osobowe nie powinny wykraczać poza potrzeby wy-

nikające z celu ich przetwarzania.

Adekwatność da-

nych w stosunku do celu ich przetwarzania powinna

być rozumiana jako równowaga pomiędzy uprawnie-

niem osoby do dysponowania swymi danymi a inte-

resem administratora danych.

Równowaga będzie

zachowana, jeżeli administrator przetwarza dane

wypełnienia celu, w jakim dane są przez niego prze-

twarzane (wyrok wojewódzkiego sądu administracyj-

nego z dnia l grudnia 2005, sygn.

II SA/Wa 917/2005).

Warto również mieć na uwadze, że Naczelny Sąd

(sygn. akt II SA 2869/00) orzekł, iż: „Gromadzenie

danych osobowych przez wykonanie kopii dokumen-

tu zawierającego te dane jest kwestią techniczną,

obojętną dla prawodawcy reglamentującego w usta-

wie o ochronie danych osobowych przetwarzanie tego

rodzaju danych.

Inaczej mówiąc, posługiwanie się

taką czy inną techniką utrwalania danych (kopiowa-

nie lub przepisywanie) nie przesądza samo przez się

o legalności tego utrwalania (przetwarzania).

Dla

takich ocen istotne znaczenie mają przede wszyst-

kim: podstawa prawna przetwarzania danych (art. 23

ustawy), rodzaj przetwarzanych danych (art. 27) oraz

granice przetwarzania (art. 26 ust. l pkt 3)”.

Analo-

giczne stanowisko zajął Naczelny Sąd Administra-

II SA 1432/02) stanowiącym, iż „ustawa o ochronie

danych osobowych nie zajmuje się określaniem tech-

niki gromadzenia danych osobowych, lecz zakresem

ich przetwarzania”.

Kopiowanie czy skanowanie dokumentów zawie-

rających dane osobowe nie będzie więc niezgodne

z prawem, jeśli nie będzie prowadziło do gromadzenia

zasada adekwatności).

W zakresie podstaw prawnych pozyskiwania da-

nych przez banki w opisanym przypadku warto rów-

nież wskazać na art. 70 Prawa bankowego.

Mocą tego

przepisu bank uzależnia przyznanie kredytu od zdol-

ności kredytowej kredytobiorcy.

Przez zdolność kre-

dytową rozumie się zdolność do spłaty zaciągniętego

do dokonania oceny tej zdolności (ust. 1).

Kredyto-

biorca jest obowiązany umożliwić podejmowanie

nia i spłaty kredytu (ust. 2).

Z regulacji powołanego art. 70 wynika zatem obo-

wiązek banku zbadania zdolności kredytowej pod-

miotu ubiegającego się o kredyt.

Wskazać jednak na-

leży, iż powołany przepis Prawa bankowego nie

wskazuje wprost, jakie dokumenty oraz w jakim za-

kresie powinny być podstawą do oceny zdolności kre-

dytowej.

Dlatego też bank również powinien stoso-

680

wać dla potrzeb oceny tej zdolności – wskazane po-

wyżej – zasady wynikające z art. 26 ustawy o ochro-

nie danych osobowych.

Z poważaniem

Generalny inspektor

ochrony danych osobowych

Warszawa, dnia 25 lutego 2013 r.

nia 2013 r., o sygn.

SPS-023-13309/13, w sprawie za-

bezpieczeń dla klientów biur turystycznych, uprzej-

mie informuję.

zm.) nałożyła obowiązek uzyskania wpisu do rejestru

działalności regulowanej na przedsiębiorców wyko-

zowania imprez turystycznych i pośredniczenia na

usług turystycznych.

Obowiązek posiadania takiego

wpisu, a także będącego warunkiem uzyskania ta-

kiego wpisu zabezpieczenia finansowego na rzecz

klientów na wypadek niewypłacalności, dotyczy wy-

łącznie przedsiębiorców, czyli podmiotów, które pro-

wadzą ww. działalność zarobkowo w sposób ciągły

i zorganizowany.

W chwili obecnej Ministerstwo

Sportu i Turystyki nie prowadzi prac legislacyjnych

mających na celu objęcie obowiązkiem uzyskania

nia zabezpieczenia finansowego na rzecz klientów na

wypadek niewypłacalności podmiotów niebędących

przedsiębiorcami w rozumieniu przepisów ustawy

Zmiana przepisów w zakresie dotyczącym opodatko-

wania wykonywania ww. działalności zarówno przez

przedsiębiorców, jak i podmioty niebędące przedsię-

biorcami nie znajduje się w gestii ministra sportu

i turystyki, lecz w gestii ministra finansów.

Unii Europejskiej, obowiązuje system zabezpieczeń

finansowych wymaganych w związku z działalnością

Wymóg posiadania przez organizatora turystyki

i pośrednika turystycznego zabezpieczenia finanso-

wego na rzecz klientów wynika z art. 7 dyrektywy

pis ten został wdrożony do polskiego prawa poprzez

wprowadzenie, jako jednego z warunków wpisu do

rystycznych, obowiązku posiadania zabezpieczenia

finansowego na wypadek niewypłacalności w formie

określonej ustawą o usługach turystycznych.

płacalności zabezpieczenie finansowe w formie umo-

wy gwarancji bankowej lub ubezpieczeniowej lub

Forma zabezpieczenia zależy od rozwiązań przy-

jętych w poszczególnych państwach członkowskich.

W związku z tym wymagane zabezpieczenie finan-

sowe może składać się z kilku komplementarnych

części składowych (np. w Holandii, Francji, Hiszpa-

nii) lub też zabezpieczenie finansowe może być jed-

noelementowe (tak jak obecnie np. w Polsce lub

w Czechach).

Ad 3.

Wymóg posiadania przez organizatora tu-

rystyki i pośrednika turystycznego zabezpieczenia

cieczek.

Przepis ten może zostać wdrożony na różne

sposoby.

Fundusze gwarancyjne w ramach systemu zabez-

średników turystyki to rozwiązanie stosowane w wy-

branych państwach Unii Europejskiej.

W trzech pań-

stwach, takich jak Dania, Holandia czy Wielka Bry-

tania (tylko dla imprez lotniczych), fundusze są obo-

wiązkowe i są jedyną formą zabezpieczenia finanso-

wego biur podróży.

W Wielkiej Brytanii biuro podró-

ży wpłaca do funduszu gwarancyjnego składkę

od każdej imprezy turystycznej.

Jednak podstawo-

wym warunkiem przynależności do funduszu jest

przedstawienie zabezpieczenia finansowego (np. gwa-

rancji ubezpieczeniowej, kaucji, depozytu, obligacji

skarbowych) w wysokości przewidzianej przepisami

krajowymi.

Wysokość tego zabezpieczenia zależna jest

od przychodów/obrotów danego biura podróży.

Bene-

ficjentem tych zabezpieczeń jest fundusz.

Na podob-

nych zasadach funkcjonuje fundusz w Królestwie Da-

nii.

Oznacza to, że fundusz gwarancyjny – zarówno

da się z dwóch typów zabezpieczeń: kaucji finansowej

681

wnoszonej do funduszu oraz składki opłacanej od

każdego klienta.

W państwach takich, jak Niemcy, Słowacja, Węgry,

Hiszpania, Francja, biuro podróży wybiera jedną for-

mę zabezpieczenia spośród następujących: gwarancja

finansowa, gwarancja ubezpieczeniowa.

W Czechach

dla biur podróży jedynym zabezpieczeniem jest gwa-

rancja ubezpieczeniowa.

We Francji oraz Hiszpanii

oprócz przedstawienia wyżej wymienionego zabezpie-

czenia (gwarancji finansowej lub ubezpieczeniowej)

biuro podróży zobowiązane jest wykupić i przedsta-

wić polisę OC.

W Holandii biura podróży obowiązko-

wo przynależą do funduszu gwarancyjnego istnieją-

cego w ramach samorządowej Federacji Holender-

skich Organizacji Turystycznych.

W tym wypadku

zabezpieczenie finansowe biur podróży składa się

z czterech elementów: opłaty na rzecz Federacji Ho-

lenderskich Organizacji Turystycznych; zabezpiecze-

nia finansowego, którego beneficjentem jest federa-

cja; opłaty rocznej na fundusz gwarancyjny oraz obo-

wiązkowej polisy ubezpieczeniowej OC.

Podsumowując, wymagane zabezpieczenie finan-

sowe w państwach członkowskich Unii Europejskiej

może składać się z jednego do kilku komplementar-

nych elementów.

turystycznych treść gwarancji lub umowy ubezpie-

czenia stanowiących zabezpieczenia biura podróży

na rzecz klientów obejmuje upoważnienie dla mar-

szałka województwa lub wskazanej przez niego jed-

nostki do wydawania dyspozycji wypłaty zaliczki na

łu umowy gwarancji bankowej, umowy gwarancji

dach określonych w treści tych umów.

Zadaniem

marszałków jest uruchomienie środków z gwarancji

wiązek zarówno wyliczenia kwot należnych poszko-

dowanym klientom, dokonania wypłat oraz prawid-

łowego rozliczenia środków z zabezpieczenia finan-

sowego posiadanego przez niewypłacalnego organi-

zatora turystyki i pośrednika turystycznego spoczy-

wa na instytucji finansowej, która udzieliła takiego

zabezpieczenia.

Nie ma więc potrzeby i nie są prowa-

dzone konsultacje zmierzające do zmiany przepisów

ustawy o usługach turystycznych w celu przejęcia

zyko, ponieważ takie regulacje już funkcjonują.

Zo-

stały one wprowadzone do wzorów gwarancji i ubez-

pieczeń organizatorów turystyki i pośredników tu-

rystycznych rozporządzeniem ministra sportu i tu-

nia na rzecz klientów, wymaganych w związku

Nr 88, poz. 499), wydanym na podstawie upoważnie-

nia ustawowego zawartego w ustawie o usługach tu-

rystycznych.

Podsekretarz stanu

Katarzyna Sobierajska

Warszawa, dnia 20 lutego 2013 r.

13310/13) dotyczącego interpelacji posła na Sejm RP

mie przedstawiam następujące informacje.

Odnosząc się szczegółowo do problematyki wa-

runków panujących w ośrodkach strzeżonych dla cu-

dzoziemców, pragnę wskazać, że ośrodki te są corocz-

nie monitorowane przez przedstawicieli organizacji

nień wieku, płci i różnorodności”.

Podczas ww. mo-

nitoringu oceniany jest standard warunków miesz-

kaniowych oraz jakość udzielanych świadczeń, rapor-

wysokiego komisarza Organizacji Narodów Zjedno-

czonych do spraw uchodźców (UNHCR).

Spraw Wewnętrznych prowadziło kontrole w ośrod-

kach strzeżonych w Białymstoku, Białej Podlaskiej,

W skład zespołu kontrolnego weszli przedstawiciele

– z inicjatywy ministerstwa – przedstawicieli Helsiń-

skiej Fundacji Praw Człowieka oraz Stowarzyszenia

Wspomniany zespół oprócz przestrzegania praw

dzał także warunki pobytu osób małoletnich umiesz-

czonych w tych ośrodkach (w tym dostęp dzieci do

liwość korzystania z telefonów komórkowych.

W wy-

682

niku kontroli przeprowadzonej przez MSW został

sporządzony raport dotyczący sytuacji cudzoziemców

przebywających w ośrodkach strzeżonych.

Spraw Wewnętrznych zostało zorganizowane spot-

kanie z udziałem rzecznika praw obywatelskich,

rzecznika praw dziecka oraz przedstawicieli orga-

nizacji pozarządowych w celu omówienia sytuacji

cudzoziemców przebywających w ośrodkach strze-

żonych oraz wspólnego przeanalizowania wniosków

wypływających z raportu pokontrolnego przygoto-

wanego przez ministerstwo, a także raportu włas-

nego tychże organizacji.

W Ministerstwie Spraw Wewnętrznych podjęto

szereg działań polegających m.in. na przeglądzie treści

wewnętrznych regulaminów poszczególnych ośrod-

ków w celu ich modyfikacji i ujednolicenia, stworzeniu

systemu identyfikacji ofiar przemocy, których umiesz-

czanie w strzeżonym ośrodku w ramach procedury

uchodźczej jest zabronione, powierzeniu wyspecjali-

zowanym firmom sprzątania pomieszczeń sanitar-

nych w strzeżonych ośrodkach, jak również nawią-

zaniu współpracy z ministrem sprawiedliwości w celu

objęcia systemem szkoleń sędziów orzekających

w sprawach związanych ze stosowaniem środków de-

tencyjnych.

Należy podkreślić również, że propozycje mini-

sterstwa powstałe po przeanalizowaniu wniosków

wynikających z ww. raportów zakładają nadanie naj-

wyższego priorytetu postępowaniom, od których

uzależniona jest długość pobytu dzieci w ośrodku

detencyjnym czy też umieszczanie dzieci wyłącznie

w specjalnie do tego celu przystosowanym ośrodku

w Kętrzynie (a w razie konieczności również w ośrod-

ku w Białej Podlaskiej), gdzie zostanie im zapewnio-

ny szeroki pakiet zajęć dydaktycznych prowadzonych

przez wykwalifikowaną i znającą odpowiednie języki

obce kadrę.

Niezależnie od powyższego pragnę wskazać, że

w wyniku ustaleń dokonanych podczas wspomniane-

go spotkania, przeprowadzonych konsultacji społecz-

nych i uzgodnień międzyresortowych do projektu

nowej ustawy o cudzoziemcach wprowadzono zmia-

ny, zgodnie z którymi w ośrodku strzeżonym nie bę-

dzie mógł zostać umieszczony małoletni cudzozie-

miec przebywający na terytorium Rzeczypospolitej

Polskiej bez opieki, który nie ukończył 15. roku życia.

Dodatkowo rozważane jest uzupełnienie projektu

ustawy o przepis stanowiący, że sąd, decydując o skie-

rowaniu do ośrodka strzeżonego małoletniego bez

opieki lub rodziny z dzieckiem, musi każdorazowo

uwzględniać interes dziecka.

Warto wskazać w tym miejscu, że proponowane

zmiany umożliwią stosowanie w szerokim zakresie

środków alternatywnych wobec detencji takich, jak

zgłaszanie się do stosownego organu, wpłata zabez-

pieczenia pieniężnego, przekazanie dokumentu po-

dróży do depozytu czy przebywanie w wyznaczonym

miejscu, co powinno przyczynić się do dalszego

ograniczania stosowania detencji wobec małolet-

nich.

Wydaje się także, iż planowane w projekcie

ustawy powierzenie organom Straży Granicznej wy-

dawania decyzji w sprawie zobowiązania do powro-

tu pozwoli na usprawnienie prowadzonych wobec

cudzoziemców procedur, a tym samym skróci nie-

zbędny do przeprowadzenia wydalenia czas pobytu

w ośrodku strzeżonym.

Jednocześnie należy nadmienić, że projektowane

przepisy przewidują wprowadzenie obowiązku za-

pewnienia wspólnego pokoju cudzoziemcowi przeby-

wającemu w strzeżonym ośrodku wraz z małoletnim

pod jego opieką.

Projekt ustawy przewiduje również

wprowadzenie możliwości swobodnego przemieszcza-

nia się cudzoziemców po terenie ośrodka strzeżonego

z wyjątkiem miejsc, do których administracja ośrod-

ka wydała zakaz wstępu.

Powyższe oznacza, że

ośrodki strzeżone utracą w dużej mierze swój „wię-

zienny” charakter, a dokuczliwe dla dzieci ogranicze-

nia w korzystaniu z możliwości przebywania na świe-

żym powietrzu nie będą już występować.

Ponadto, mając na względzie dobro cudzoziemców

oraz potrzebę podniesienia kompetencji funkcjona-

riuszy Straży Granicznej w kwestiach wielokulturo-

wości i zwiększenia ich wrażliwości w kontaktach z cu-

dzoziemcami, a także poszerzenie ich umiejętności

językowych, ministerstwo planuje przygotować pa-

kiet szkoleń w tym zakresie, do opracowania którego

zostaną zaproszone organizacje pozarządowe.

W celu

wymiany dobrych praktyk i zastosowania ich w pol-

skich placówkach ministerstwo przewiduje również

organizację wizyt studyjnych funkcjonariuszy Straży

Granicznej w ośrodkach strzeżonych dla cudzoziem-

ców w innych krajach.

Z poważaniem

Sekretarz stanu

Piotr Stachańczyk

Warszawa, dnia 25 lutego 2013 r.

Funduszu Pracy składek emerytalnych,

W odpowiedzi na interpelację pani poseł Joanny

023-13319/13) w sprawie dokonywania przez staro-

stów refundacji składek pracowników spółdzielni

socjalnych informuję, co następuje.

Z literalnego brzmienia art. 12 ust. 3a ustawy

683

rosta właściwy dla siedziby spółdzielni socjalnej może

podpisać ze spółdzielnią socjalną umowę o zwrot czę-

ści wynagrodzenia odpowiadającej należnym skład-

kom na ubezpieczenie społeczne (emerytalne, rento-

we i wypadkowe) opłacanych za osoby zatrudnione

w spółdzielni socjalnej.

Przepis ten został do ustawy

dodany na mocy art. 1 pkt 7 lit. d ustawy z dnia

2009 r.

Pozostawia on decyzję o refundacji do suwe-

rennego uznania starosty.

Przyjęta konstrukcja fa-

kultatywnej refundacji wynikała z ograniczeń natu-

ry finansowej.

Podnoszono ponadto, że przepisy po-

winny zapewniać starostom możliwość podejmowa-

nia decyzji w kwestii refundacji ww. składek, np.

w przypadku spółdzielni, które nie wywiązują się

z ustawowych bądź umownych obowiązków dotyczą-

cych zatrudniania odpowiedniej liczby osób z grup

zagrożonych wykluczeniem społecznym.

Warto bowiem podkreślić, że refundacja składek

ust. 3a ustawy o spółdzielniach socjalnych, nie jest

jedynym mechanizmem wsparcia tych podmiotów.

Spółdzielnie socjalne otrzymują m.in. ze środków

Funduszu Pracy dofinansowanie niepodlegające

zwrotowi.

Także osoby zainteresowane założeniem

spółdzielni socjalnej lub przystąpieniem do już istnie-

jącej mają prawo ubiegać się o przyznanie środków

dach określonych dla spółdzielni socjalnych na pod-

znawania środków na podjęcie działalności na zasa-

poz. 456).

Refundacje dokonywane są z Funduszu Pracy,

a zatem zaproponowanie mechanizmu obligatoryjne-

go zwrotu składek wymaga dokonania szczegółowej

analizy skutków potencjalnej zmiany przepisów, w szcze-

gólności skutków finansowych, oraz wcześniejszego

zaplanowania odpowiednich środków na tak określo-

ny cel.

Ministerstwo Pracy i Polityki Społecznej, ma-

jąc na względzie dotychczasowe doświadczenia funk-

socjalnych, prowadzi prace mające na celu przeana-

lizowanie możliwości zastąpienia uprawnienia staro-

sty do dokonywania refundacji obowiązkiem jej do-

konywania oraz ewentualnego określenia przesłanek

formalnych powstania po stronie spółdzielni roszcze-

nia o refundację.

Sekretarz stanu

Jacek Męcina

13320/13) uprzejmie proszę o przyjęcie następujących

wyjaśnień.

Koszty dodatkowego urlopu wypoczynkowego

w wymiarze pięciu dni w roku kalendarzowym, przy-

weteranowi poszkodowanemu pozostającemu w sto-

sunku pracy, pokrywane są ze środków pracodawcy

i nie są refundowane.

Wskazany urlop jest uprawnieniem, do którego

nie mają zastosowania uregulowania dotyczące urlo-

pu wypoczynkowego przewidzianego w ustawie z dnia

poz. 94, ze zm.), i dlatego nie jest świadczeniem

w rozumieniu art. 38 ustawy o weteranach działań

poza granicami państwa.

W związku z tym ustawo-

dawca nie przewidział również przepisów uprawnia-

jących do refundacji tych kosztów.

Przedstawiając powyższe wyjaśnienia, pozostaję

w Malmö (13331)

684

wie likwidacji siedziby Konsulatu Generalnego RP

w Malmö uprzejmie informuję.

1.

Decyzja o likwidacji Konsulatu Generalnego

lizowania mapy polskich interesów i potrzeb oraz

dostosowywania ich do optymalnego kształtu sieci

zacji polskiej dyplomacji, która w założeniu ma być

lepiej zorganizowana i wyposażona, a tym samym

łowie 2013 r. konsulatu w Malmö wynika także

z konieczności bardziej rozważnego dysponowania

środkami finansowymi będącymi w dyspozycji MSZ

oraz racjonalizacji mapy obecności polskiej dyploma-

tego potrzebujące.

Ideą przeprowadzanej reformy jest

nia sieci polskich placówek zagranicznych.

2.

Decyzje dotyczące likwidacji bądź ustanawia-

nia placówek dyplomatycznych pozostają w wyłącz-

nej kompetencji ministra spraw zagranicznych i nie

podlegają konsultacjom społecznym.

3.

Obecnie szacunkowa liczba Polonii i Polaków

w okręgu konsularnym Malmö wynosi 50 tys.

4.

W latach 2008–2012 zarejestrowanych zostało

3625 czynności, wydano natomiast łącznie 6907 pasz-

portów biometrycznych i tymczasowych.

5.

Decyzja o likwidacji KG w Malmö podjęta zo-

stała po przeanalizowaniu uwarunkowań zewnętrz-

nych wynikających m.in. z członkostwa Polski w Unii

Europejskiej umożliwiającego polskim obywatelom

w dużym stopniu korzystanie z instytucji lokalnych

w Malmö zostaną przejęte przez wzmocniony kadro-

wo Wydział Konsularny Ambasady RP w Sztokhol-

mie.

Warto podkreślić jednocześnie, że dzięki nowe-

lizacji ustawy o dokumentach paszportowych, która

scy mają możliwość składania wniosków paszporto-

wych w dowolnym konsulacie.

Oznacza to, że miesz-

kający w dotychczasowym okręgu konsularnym Mal-

mö mogą ubiegać się o paszport np. w Wydziale Kon-

sularnym Ambasady RP w Kopenhadze, oddalonym

o ok. 50 km od centrum Malmö.

Zamknięcie placów-

ki w Malmö nie oznacza również, że w jakikolwiek

sposób ograniczony zostanie zakres opieki, jaką kon-

sulowie sprawują nad obywatelami polskimi i środo-

wiskami polonijnymi.

6.

W KG w Malmö zatrudnionych jest 8 osób,

w tym 5 pracowników miejscowych.

7.

Po likwidacji KG w Malmö nastąpi wzmocnienie

kadrowe WK Ambasady RP w Sztokholmie i RK Am-

basady RP w Kopenhadze.

Ambasada RP w Sztokhol-

mie wystąpi również do władz Szwecji z wnioskiem

o wyrażenie zgody na wykonywanie na terytorium

Szwecji funkcji konsularnych przez konsula RP z Ko-

penhagi, co z uwagi na bliskie położenie urzędu oraz

ostatnią nowelizację ustawy o dokumentach paszpor-

towych stanowiłoby bardzo dogodne rozwiązanie,

szczególnie pomocne w sytuacjach związanych z opie-

ką konsularną.

8.

Planowana jest sprzedaż budynku zajmowane-

go obecnie przez KG RP w Malmö, w formie przetar-

gu pisemnego nieograniczonego.

Obecnie trwa pro-

cedura przygotowawcza mająca na celu zebranie

wszystkich dokumentów koniecznych do zbycia nie-

ruchomości, w tym dokładnego oszacowania jej war-

tości.

W wyniku sprzedaży Ministerstwo Spraw Za-

granicznych spodziewa się otrzymać kwotę 2,15 mln

PLN.

Ogłoszenie przetargu planowane jest w II–III

kwartale 2013 r.

9.

Koszty związane z bieżącym utrzymaniem Kon-

sulatu Generalnego RP w Malmö wynoszą rocznie

ok. 200 tys. SEK, natomiast likwidacja etatów przy-

niesie ok. 1,5 mln PLN oszczędności rocznie.

Przekazując powyższe wyjaśnienia, zapewniam

raz jeszcze, że likwidacja Konsulatu Generalnego RP

w Malmö nie wpłynie negatywnie na jakość realizo-

wanych zadań wynikających z konstytucyjnego pra-

Z poważaniem

Podsekretarz stanu

Janusz Cisek

Szanowna Pani Marszałek!

Odpowiadając na wy-

znak: SPS-023-13335/13, dotyczące interpelacji posel-

skiej posła Łukasza Zbonikowskiego w sprawie wycho-

wanków domów dziecka, którym nie zostały zapewnio-

ne lokale mieszkalne, uprzejmie wyjaśniam.

Do 2000 r. domy dziecka działały na podstawie

pisów młodzieży opuszczającej domy dziecka przysłu-

giwała jedynie wyprawka rzeczowa.

Ustawa o syste-

mie oświaty nie zabezpieczała wychowanków w za-

kresie zaspokojenia potrzeb mieszkaniowych.

Z dniem 1 stycznia 2000 r. zagadnienia dotyczące

sprawowania opieki nad dzieckiem pozbawionym pie-

czy rodzicielskiej przeszły z systemu oświaty do sy-

stemu pomocy społecznej.

Ustawą o pomocy społecz-

685

nej wprowadzono przepisy zapewniające pełnoletnim

wychowankom opuszczającym różne instytucje wy-

chowawcze oraz rodziny zastępcze odpowiednie przy-

gotowanie do integracji ze środowiskiem, możliwość

kontynuowania nauki, pomoc materialną oraz pomoc

w zapewnieniu pracy i odpowiednich warunków

mieszkaniowych, szczególnie w czasie nauki lub po-

szukiwania pierwszej pracy.

Dalsze zmiany w przepisach dotyczących pełno-

letnich wychowanków placówek opiekuńczo-wycho-

wawczych (m.in. dawnych domów dziecka) zostały

Ustawa w art. 37 ust. 2 obecnie zapewnia osobom,

które osiągnęły pełnoletniość, przebywając w pieczy

zastępczej, możliwość pozostania w dotychczasowej

rodzinie zastępczej, rodzinnym domu dziecka, pla-

cówce opiekuńczo-wychowawczej do ukończenia

25. roku życia pod warunkiem, że się uczą.

osobie opuszczającej po osiągnięciu pełnoletniości ro-

dzinę zastępczą, rodzinny dom dziecka, placówkę

opiekuńczo-terapeutyczną przyznaje się pomoc na

kontynuowanie nauki, na usamodzielnienie i na za-

gospodarowanie.

Jest to pomoc w formie pieniężnej.

Pomocy na kontynuowanie nauki udziela się nie dłu-

żej niż do ukończenia przez osobę usamodzielnianą

25 lat, a pomocy na usamodzielnienie i zagospodaro-

wanie udziela się nie później niż do ukończenia przez

tę osobę 26 lat.

Ponadto osobie opuszczającej pieczę zastępczą

udziela się pomocy w uzyskaniu odpowiednich warun-

ków mieszkaniowych i zatrudnienia.

Pomoc w uzyska-

niu odpowiednich warunków mieszkaniowych nie jest

jednoznaczna z zapewnieniem tej osobie lokalu miesz-

kalnego.

Pomoc ta polega głównie na zapewnieniu

mieszkania tymczasowego w specjalnie w tym celu

prowadzonym mieszkaniu chronionym lub na stancji

do czasu zakończenia nauki i uzyskania pierwszej

Zgodnie z art. 180 pkt 3 ww. ustawy do zadań

własnych powiatu należy organizowanie wsparcia

osobom usamodzielnianym opuszczającym pieczę za-

stępczą.

Jednakże samorząd powiatowy nie dyspo-

nuje zasobami mieszkaniowymi, z których mógłby

zapewnić mieszkania pełnoletnim wychowankom

pieczy zastępczej.

Gospodarowanie mieszkaniami

należy do właściwości gminy.

Rada każdej gminy ma

w tym także kryteriów wyboru osób, którym przy-

sługuje pierwszeństwo zawarcia umowy najmu loka-

lu na czas nieoznaczony i lokalu socjalnego.

Wśród

tych kryteriów gminy często wymieniają opuszczenie

placówek opiekuńczo-wychowawczych i rodzin za-

stępczych.

lacji, należy zauważyć, że osoba ta opuściła placówkę

opiekuńczo-wychowawczą – dom dziecka, kiedy jesz-

cze obowiązywały w tym zakresie przepisy ustawy

o systemie oświaty.

Obecnie od chwili opuszczenia

przez byłą wychowankę domu dziecka minęło 13 lat

i trudno traktować ją jako osobę opuszczającą pla-

cówkę.

Poniżej przedstawiam stanowisko ministra transpor-

spodarki zasobami mieszkaniowymi przesłane do mini-

publiczne prowadzą politykę sprzyjającą zaspokoje-

określonego powyższym przepisem znalazła odzwier-

Na mocy u.o.l. tworzenie warunków do zaspoka-

jania potrzeb mieszkaniowych wspólnoty samorzą-

sadach i w wypadkach przewidzianych w ustawie

u.o.l. powinny określać m.in. w szczególności:

2) warunki zamieszkiwania kwalifikujące wnio-

skodawcę do ich poprawy,

3) kryteria wyboru osób, którym przysługuje pierw-

szeństwo zawarcia umowy najmu lokalu na czas nie-

oznaczony i lokalu socjalnego,

4) tryb rozpatrywania i załatwiania wniosków

Uprzejmie wyjaśniam, że uchwała w sprawie za-

sad wynajmowania lokali wchodzących w skład miesz-

kaniowego zasobu gminy stanowi podstawę prawną,

wo regulować wszystkie kwestie wskazane ww. prze-

pisem w sposób dostosowany do zindywidualizowa-

nych potrzeb danej społeczności lokalnej, tak by moż-

liwe było zaspokojenie potrzeb mieszkaniowych osób

686

uchwale uregulowań dotyczących którejkolwiek z kwe-

stii wymienionych w art. 21 u.o.l. może skutkować jej

ułomnością i ma istotny wpływ na ocenę jej zgodności

nione lokale mieszkalne, o których mowa w interpe-

cje ustawowe umożliwiają radom gminy uchwalenie

przepisów przyznających pierwszeństwo w uzyska-

niu lokalu z zasobu gminnego takim osobom.

Jed-

nakże wolą ustawodawcy sprawy te zostały zastrze-

żone do wyłącznej właściwości władz samorządo-

wych, które realizują politykę mieszkaniową na rzecz

społeczności lokalnej.

Wyjaśniam także, że uchwała rady gminy w spra-

mieszkaniowego zasobu gminy, o których mowa

szczegółowe w zakresie ustalania wysokości dochodu

gospodarstwa domowego uzasadniającego oddanie

Jednocześnie informuję, że zgodnie z uchwałą

z dnia 21 lipca 2008 r.

Naczelnego Sądu Administra-

cyjnego w Warszawie (sygn.

I OPS 4/08) uchwała od-

mawiająca zakwalifikowania i umieszczenia na liście

go zasobu gminy, w tym także lokalu będącego pra-

cownią służącą prowadzeniu działalności w dziedzi-

nie kultury i sztuki, jest aktem z zakresu admini-

ba, której odmówiono zakwalifikowania i umieszcze-

nia na liście do wynajmu komunalnego lokalu miesz-

kalnego, może skarżyć takie rozstrzygnięcie do sądu

administracyjnego.

Z poważaniem

Warszawa, dnia 22 lutego 2013 r.

pozarządowych (13336)

13336/13) pana posła Piotra Chmielowskiego oraz

ganizacji pozarządowych przekazuję poniżej stosow-

ną listę organizacji, które od rozpoczęcia obecnej ka-

dencji Sejmu współpracują z Ministerstwem Gospo-

darki podczas tworzenia aktów prawnych.

Business Centre Club EC BREC Instytut Energe-

tyki Odnawialnej, Federacja Związków Pracodawców

Energetyki Polskiej, Federacja Związków Zawodo-

wych Górnictwa Węgla Brunatnego, Federacja Związ-

ków Zawodowych Górnictwa, Forum Odbiorców

Energii Elektrycznej i Gazu, Forum Związków Zawo-

dowych, Fundacja Centrum Analiz Społeczno-Eko-

nomicznych, Fundacja Greenpeace Polska, Fundacja

Małych i Średnich Przedsiębiorstw, Fundacja na

Rzecz Efektywnego Wykorzystania Energii, Funda-

cja na rzecz Energetyki Zrównoważonej, Górnicza

Izba Przemysłowo-Handlowa, Instytut Ekonomii Śro-

dowiska, Instytut Energii Atomowej, Instytut na

rzecz Ekorozwoju, Instytut Nafty i Gazu, Instytut

Paliw i Energii Odnawialnej, Instytut Sobieskiego,

Instytut Techniczny Wojsk Lotniczych, Instytut

Transportu Samochodowego, Izba Energetyki Prze-

mysłowej i Odbiorców Energii, Izba Gospodarcza Cie-

płownictwo Polskie, Izba Gospodarcza Energetyki

ctwa, Izba Gospodarcza Komunikacji Miejskiej, Izba

Gospodarcza Producentów i Operatorów Urządzeń

Rozrywkowych, Izba Przemysłowo-Handlowa w Kra-

kowie, Izba Energetyki Przemysłowej i Odbiorców

Energii, Koalicja na rzecz Autogazu, Komisja Krajo-

wa NSZZ „Solidarność”, Konfederacja Budownictwa

i Nieruchomości, Konfederacja Pracodawców Pol-

skich, Kongregacja Przemysłowo-Handlowa, Krajo-

wa Agencja Poszanowania Energii, Krajowa Izba

Biopaliw, Krajowa Izba Elektroniki i Telekomunika-

cji, Krajowa Izba Gospodarcza, Krajowa Izba Gospo-

darcza Elektrotechniki i Telekomunikacji, Krajowa

Izba Gospodarki Odpadami, Krajowa Izba Komuni-

kacji Miejskiej, Krajowa Rada Gorzelnictwa i Pro-

dukcji Biopaliw, Krajowa Rada Izb Rolniczych, Kra-

jowe Stowarzyszenie Sołtysów, Krajowe Zrzeszenie

Producentów Rzepaku, Krajowy Związek Pracodaw-

ców Branży Geologicznej, Krajowy Związek Rolni-

ków, Kółek i Organizacji Rolniczych, Kujawsko Po-

morskie Stowarzyszenie Energetyki Wiatrowej, Na-

czelna Organizacja Techniczna, Narodowa Agencja

Poszanowania Energii (NAPE), Niezależny Samo-

rządny Związek Zawodowy „Solidarność”, NSZZ „So-

lidarność”, Ogólnokrajowe Zrzeszenie Związków Za-

wodowych Pracowników Ruchu Ciągłego, Ogólnopol-

ska Izba Gospodarcza Producentów Mebli, Ogólno-

polska Izba Gospodarcza Recyklingu, Ogólnopolskie

Porozumienie Związków Zawodowych, Ogólnopolskie

Stowarzyszenie Pracowników Służby BHP, Ośrodek

Badawczo-Rozwojowy Przemysłu Rafineryjnego, Pa-

nel Słoneczny 20 x 2020 – Sekretariat Panelu Sło-

necznego 20 x 2020, Instytut Energetyki Odnawial-

nej, Podkarpacki Klaster Energii Odnawialnej oraz

KPZM i Uniwersytet Rzeszowski, Polska Akademia

687

Nauk – Instytut Gospodarki Surowcami Mineralny-

mi, Polska Geotermalna Asocjacja, Polska Izba Bio-

masy, Polska Izba Gazu Płynnego, Polska Izba Go-

spodarcza Ekorozwój, Polska Izba Gospodarcza Elek-

trotechniki, Polska Izba Gospodarcza Energii Odna-

wialnej, Polska Izba Gospodarcza Importerów, Eks-

porterów i Kooperacji – koordynator Wielkopolskiego

Klastera Energii Odnawialnej, Polska Izba Gospo-

darcza Przemysłu Drzewnego, Polska Izba Informa-

tyki i Telekomunikacji, Polska Izba Motoryzacji, Pol-

ska Izba Paliw Płynnych, Polska Izba Przemysłowo-

-Handlowa Budownictwa, Polska Izba Przemysłu

Chemicznego, Polska Izba Przemysłu Skórzanego,

Polska Konfederacja Pracodawców Prywatnych Le-

wiatan, Polska Organizacja Gazu Płynnego, Polska

Organizacja Handlu i Dystrybucji, Polska Organiza-

cja Przemysłu i Handlu Naftowego, Polska Organi-

zacja Rozwoju Technologii Pomp Ciepła, Polska Rada

Biznesu, Polska Rada Koordynacyjna Odnawialnych

Źródeł Energii, Polska Izba Gospodarcza Energii Od-

nawialnej, Polski Klub Ekologiczny Okręg Mazowie-

cki, Polski Komitet Energii Elektrycznej, Polski

Związek Producentów Kruszyw, Polski Związek

Przemysłu Motoryzacyjnego, Polskie Stowarzyszenie

Biogazu, Polskie Stowarzyszenie Energetyki Wiatro-

wej, Polskie Stowarzyszenie Geotermiczne, Polskie

Stowarzyszenie Górnictwa Solnego, Polskie Stowa-

rzyszenie Pomp Ciepła, Polskie Stowarzyszenie Pro-

ducentów Oleju, Polskie Towarzystwo Biomasy (Pol-

biom), Polskie Towarzystwo Certyfikacji Energii,

Polskie Towarzystwo Elektrociepłowni Zawodowych,

Polskie Towarzystwo Energetyki Słonecznej PTES

– ISES, Polskie Towarzystwo Energetyki Wiatrowej,

Polskie Towarzystwo Fotowoltaiki, Polskie Towarzy-

stwo Nukleoniczne, Polskie Towarzystwo Przesyłu

ków Zawodowych Górnictwa, Pracodawcy Rzeczypo-

spolitej Polskiej, Przemysłowy Instytut Motoryzacji

PIMOT, Rada Zrzeszeń Handlu i Usług, Regionalna

Izba Gospodarcza Pomorza, Regionalne Stowarzy-

szenie Przedsiębiorców Wydobywających Kopaliny

Pospolite, Sekcja Energetyczna Związku Zawodowe-

go Inżynierów i Techników Elektrownia Turów, Sek-

cja Krajowa Elektrowni i Elektrociepłowni NSZZ

„Solidarność”, Sekcja Krajowa Energetyki NSZZ

„Solidarność”, Sekcja Krajowa Geologiczno-Wiertni-

cza NSZZ „Solidarność”, Sekcja Krajowa Górnictwa

jowa Górnictwa Węgla Kamiennego NSZZ „Solidar-

ność”, Sekretariat Górnictwa i Energetyki NSZZ So-

lidarność, Stowarzyszenie Zielone Paliwo, Stowarzy-

szenie Doradców Prawnych, Stowarzyszenie Ekolo-

giczne Eko-Unia, Stowarzyszenie Elektryków Pol-

skich, Stowarzyszenie Energii Odnawialnej, Stowa-

rzyszenie Forum Rozwoju Efektywnej Energii, Sto-

warzyszenie Kierowników Ruchu Zakładów Górni-

czych, Stowarzyszenie Kopalń Odkrywkowych, Sto-

warzyszenie Krajowa Izba Paliw Alternatywnych,

Stowarzyszenie Nasz Region – Gmina Krotoszyce,

Stowarzyszenie Naukowo-Techniczne Chłodnictwa

i Klimatyzacji, Stowarzyszenie Naukowo-Techniczne

zowniczego, Stowarzyszenie Niezależnych Wytwór-

ców Energii Skojarzonej, Stowarzyszenie Papierni-

ków Polskich, Stowarzyszenie Polska Grupa Agencji

Energetycznych, Stowarzyszenie Polskich Energety-

ków, Stowarzyszenie Producentów Cementu, Stowa-

rzyszenie Producentów i Importerów Urządzeń Grzew-

czych, Stowarzyszenie Producentów Płyt Drewnopo-

chodnych, Stowarzyszenie Przemysłu Wapiennicze-

go, Stowarzyszenie Zieloni RP, Towarowa Giełda

Energii SA, Towarzystwo Elektrowni Wodnych, To-

warzystwo Gospodarcze Polskie Elektrownie, Towa-

rzystwo Obrotu Energią, Towarzystwo Rozwoju Ma-

łych Elektrowni Wodnych, WWF Polska, Zarząd

Główny Stowarzyszenia Inżynierów i Techników

Górnictwa, Zieloni 2004, ZP Forum Energetyki Od-

nawialnej, Zrzeszenie Związków Zawodowych Ener-

getyków, Związek Banków Polskich, Związek Gorzel-

ni Polskich, Związek Polskich Armatorów Śródlądo-

wych, Związek Pracodawców AGD CECED Polska,

Związek Pracodawców Górnictwa Węgla Kamienne-

go, Związek Pracodawców Polska Miedź, Związek

Pracodawców Porozumienie Producentów Węgla

Brunatnego, Związek Pracodawców Przemysłu Odzie-

żowego i Tekstylnego, Związek Pracodawców Sekto-

ra Energetyki Odnawialnej i Ochrony Środowiska,

Związek Producentów Sprzętu Oświetleniowego

„Pol-lighting”, Związek Rzemiosła Polskiego, Zwią-

zek Zawodowy Górników w Polsce, Związek Zawodo-

wy Jedności Górniczej, Związek Zawodowy Maszyni-

stów Wyciągowych Kopalń w Polsce, Związek Zawo-

dowy Pracowników Dołowych, Związek Zawodowy

Pracowników Przemysłu Miedziowego, Związek Za-

wodowy Pracowników Technicznych i Administracji

„Dozór” KGHM Polska Miedź SA, Związek Zawodo-

wy Pracowników Zakładów Przeróbki Mechanicznej

towników Górniczych w Polsce.

Z poważaniem

Sekretarz stanu

688

Odpowiedź

podsekretarza stanu

w Ministerstwie Gospodarki

wicemarszałka Sejmu, z dnia 23 stycznia 2013 r.

(znak: SPS-023-13353/13) w sprawie utrudnionego

Odnosząc się do problematyki dostępu do opieki

zdrowotnej emigrantów w Polsce poruszonej w inter-

pelacji p.p. posłów, warto na wstępie krótko scharak-

teryzować zjawisko migracji cudzoziemców do Polski,

którego skala nadal pozostaje niewielka, wręcz mar-

ginalna, np. w porównaniu ze zjawiskiem migracji

obserwowanym w pozostałych/starych państwach

członkowskich Unii Europejskiej.

Zgodnie z informacjami zawartymi w dokumencie

ne działania” (przyjętym przez Radę Ministrów w dniu

31 lipca 2012 r.) dane ze spisu powszechnego przepro-

wadzonego w 2011 r. pokazały, że w Polsce przeby-

wało na stałe ok. 63 tys. cudzoziemców, co stanowiło

zaledwie ok. 0,2% stałych mieszkańców Polski.

Do

zbliżonych wniosków prowadzi analiza innych da-

nych – dane rejestrowe wskazują, że w latach 1990–

2010 do Polski przyjechało (i zarejestrowało się) nie-

wiele ponad 130 tys. imigrantów.

Zwiększone zainte-

resowanie pobytem w Polsce cudzoziemców można

było zaobserwować dopiero od 2008 r.

Według stanu

posiadało ważne karty pobytu, tj. o 3218 więcej niż

w 2010 r. i o 7724 więcej niż w 2009 r., z których naj-

więcej (30%) wydano obywatelom Ukrainy.

W 2011 r.

zezwolenie na zatrudnienie w Polsce otrzymało

40 808 cudzoziemców (o 3687 więcej niż w 2010 r.).

Ponadto zostało wydanych 209 577 wiz w celu wyko-

nywania pracy, z czego 93% otrzymali obywatele

Ukrainy, Białorusi i Federacji Rosyjskiej.

Zgodnie

danymi przekazanymi przez Urząd do Spraw Cudzo-

ziemców w latach 2008–2011 wydano 552 decyzje

o nadaniu cudzoziemcowi statusu uchodźcy oraz

4371 decyzji o udzieleniu ochrony uzupełniającej.

Powyższe dane pokazują, że w Polsce możemy mó-

wić o (legalnych) emigrantach zarobkowych i politycz-

nych (stałych oraz sezonowych/okresowych).

Każda

z tych grup objęta jest opieką zdrowotną finansowaną

ze środków publicznych (pochodzących ze składek na

ubezpieczenie zdrowotne i z budżetu państwa – w przy-

padku obowiązkowego lub dobrowolnego ubezpiecze-

nia zdrowotnego, albo z budżetu państwa – w przy-

padku braku takiego ubezpieczenia).

nej dalej ustawą o świadczeniach opieki zdrowotnej,

ubezpieczonymi są:

„2) osoby nieposiadające obywatelstwa państwa

kowskiego Europejskiego Porozumienia o Wolnym

szarze Gospodarczym lub Konfederacji Szwajcar-

skiej, przebywające na terytorium Rzeczypospolitej

cy, zezwolenia na zamieszkanie na czas oznaczony,

z wyłączeniem zezwolenia udzielonego na podstawie

689

z późn zm.), zezwolenia na osiedlenie się, zezwolenia

ropejskich, zgody na pobyt tolerowany, lub osoby,

które uzyskały w Rzeczypospolitej Polskiej status

ce z ochrony czasowej na jej terytorium,

3) osoby nieposiadające obywatelstwa państwa

dlu (EFTA), legalnie zamieszkujące na terytorium

skiego Unii Europejskiej lub państwa członkowskie-

go Europejskiego Porozumienia o Wolnym Handlu

(EFTA)

– jeżeli podlegają zgodnie z art. 66 obowiązkowi

browolnie na zasadach określonych w art. 68”.

Warto dodać, że zgodnie z projektem nowej usta-

wy o cudzoziemcach do grupy ubezpieczonych włą-

czone zostaną także osoby, które uzyskały w Rzeczy-

pospolitej Polskiej ochronę humanitarną, o ile pod-

legać będą, zgodnie z art. 66 ustawy o świadczeniach

opieki zdrowotnej, obowiązkowi ubezpieczenia zdro-

wotnego albo ubezpieczą się dobrowolnie na zasadach

określonych w art. 68 tejże ustawy (warunkiem do-

browolnego ubezpieczenia zdrowotnego jest posiada-

nie miejsca zamieszkania na terytorium Rzeczypo-

spolitej Polskiej).

o świadczeniach opieki zdrowotnej ubezpieczonymi

są także:

„1) studenci i uczestnicy studiów doktoranckich,

solwenci, którzy odbywają w Rzeczypospolitej Pol-

skiej obowiązkowy staż, nieposiadający obywatel-

stwa państwa członkowskiego Unii Europejskiej lub

nia o Wolnym Handlu (EFTA) i niebędący osobami,

4) odbywający kursy języka polskiego oraz kursy

szym, nieposiadający obywatelstwa państwa człon-

kowskiego Unii Europejskiej lub państwa członkow-

skiego Europejskiego Porozumienia o Wolnym Han-

– jeżeli ubezpieczają się dobrowolnie na zasadach

pkt 1 i 3, zamieszkujący na terytorium państwa

i 3, ani nie są osobami uprawnionymi do świadczeń

dynacji;

6) członkowie rodzin osób, o których mowa

czypospolitej Polskiej, jeżeli nie są osobami podle-

gającymi obowiązkowi ubezpieczenia zdrowotnego,

Zatem cudzoziemcy legalnie przebywający/miesz-

kający na terytorium Polski ubezpieczeni obowiąz-

kowo (np. z tytułu zatrudnienia) lub ubezpieczający

się dobrowolnie mają w Polsce zapewniony dostęp do

ków publicznych na takich samych zasadach i w ta-

kim samym zakresie, a także według takich samych

procedur, jak ubezpieczeni obywatele polscy.

Obowią-

zują ich zatem, co jest zrozumiałe, listy oczekujących

i/lub stacjonarnej opieki zdrowotnej.

zdrowotnej świadczenia w szpitalach i świadczenia

nia świadczeniodawca kwalifikuje i umieszcza świad-

czeniobiorcę, z wyjątkiem świadczeniobiorcy znajdu-

Ponadto zgodnie z przepisami art. 29 i 30 ustawy

o świadczeniach opieki zdrowotnej świadczeniobiorca

szpitala spośród świadczeniodawców posiadających

690

kazu świadczeniodawców realizujących świadczenia

opieki zdrowotnej, m.in. w zakresie ambulatoryjnej

opieki specjalistycznej, zgodnie z przepisem art. 23

rodowego Funduszu Zdrowia na wniosek świadcze-

niobiorcy, wraz ze wskazaniem danych adresowych

tych świadczeniodawców.

Regulacje prawne dotyczące zasad korzystania

z opieki zdrowotnej przez cudzoziemców legalnie

przebywających lub zamieszkałych na terytorium

Rzeczypospolitej Polskiej zawierają także przepisy

spolitej Polskiej, pobycie oraz wyjeździe z tego tery-

torium obywateli państw członkowskich Unii Euro-

Na szczególną uwagę zasługują uregulowania za-

warte w ustawie o udzielaniu cudzoziemcom ochrony

ją one pomoc medyczną dla cudzoziemców ubiegają-

cych z ochrony czasowej.

Opieka medyczna obejmuje

opieki zdrowotnej, z wyłączeniem leczenia uzdrowi-

skowego albo rehabilitacji uzdrowiskowej.

Opieka

wilnoprawnych zawartych między szefem urzędu

a świadczeniodawcami w rozumieniu przepisów usta-

wy o świadczeniach opieki zdrowotnej (art. 73 ust. 1

i 2 oraz art. 112 ust. 1 i 2 ustawy o udzielaniu cudzo-

Polskiej).

Koszty pomocy socjalnej, opieki medycznej,

z wyłączeniem kosztów określonych w przepisach

nych, ze środków będących w dyspozycji szefa Urzę-

du do Spraw Cudzoziemców.

W związku z powyższym

Urząd do Spraw Cudzoziemców dysponuje danymi na

temat liczby, zakresu i kosztów świadczeń opieki

zdrowotnej udzielonych ww. grupom cudzoziemców.

Dodać należy, że polscy świadczeniodawcy od cza-

su do czasu sygnalizują problemy związane z odzy-

skaniem kosztów leczenia nieubezpieczonych cudzo-

ziemców (często nielegalnie) przebywających na te-

rytorium Polski.

Większość zgłoszeń dotyczy obywa-

teli państw trzecich, sąsiadujących z Polską na

wschodniej granicy (Ukrainy i Białorusi), część – oby-

wateli Bułgarii i ludności romskiej, sporadycznie oby-

wateli Wietnamu.

Jednak, jak wynika z informacji

przekazywanych do Ministerstwo Zdrowia, skala

tego zjawiska jest jak dotąd stosunkowo niewielka,

zwłaszcza mając na uwadze liczbę podmiotów me-

dycznych oraz kwotę środków publicznych przekazy-

wanych tym jednostkom w skali roku z tytułu świad-

czeń udzielanych osobom uprawnionym.

madzonej przez lata wiedzy na temat trudności z od-

zyskaniem należnych kosztów poniesionych przez

polskich świadczeniodawców w związku z udziele-

niem świadczeń zdrowotnych w stanach nagłych, za-

grażających życiu nieubezpieczonym cudzoziemcom

przebywającym na terytorium Polski minister zdro-

wia podejmował szereg działań mających na celu roz-

wiązanie pojawiających się problemów lub, co naj-

mniej, ich zminimalizowanie.

Na wniosek ministra zdrowia do ustawy o cu-

dzoziemcach wprowadzono uregulowania, zgodnie

z którymi:

„Cudzoziemiec wjeżdżający na terytorium Rze-

czypospolitej Polskiej powinien posiadać oraz okazać

ment potwierdzający posiadanie ubezpieczenia zdro-

wotnego w rozumieniu przepisów o świadczeniach

nych lub posiadanie podróżnego ubezpieczenia me-

dycznego o minimalnej kwocie ubezpieczenia w wy-

sokości 30 000 euro, ważnego przez okres planowa-

nego pobytu cudzoziemca na terytorium Rzeczypo-

spolitej Polskiej, pokrywającego wszelkie wydatki,

torium w związku z koniecznością powrotu z powo-

dów medycznych, potrzebą pilnej pomocy medycznej,

rym ubezpieczyciel zobowiązuje się do pokrycia kosz-

tów udzielonych ubezpieczonemu świadczeń zdrowot-

nych bezpośrednio na rzecz podmiotu udzielającego

ten podmiot rachunku – w przypadku wjazdu na pod-

stawie wizy krajowej.

Wymóg dotyczący posiadania

kumentów potwierdzających cel i warunki planowa-

nego pobytu, środków utrzymania lub dokumentów,

riusz Straży Granicznej podczas przekraczania przez

cudzoziemca granicy”.

Ponadto cudzoziemcowi odmawia się wjazdu na

terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, jeżeli nie po-

siada dokumentu potwierdzającego posiadanie ubez-

pieczenia zdrowotnego w rozumieniu przepisów o świad-

czeniach opieki zdrowotnej lub posiadanie podróżne-

go ubezpieczenia medycznego.

Także przepisy Schengen nakładają na cudzo-

ziemców z państw trzecich obowiązek posiadania po-

691

dróżnego ubezpieczenia medycznego.

Obywatele więk-

szości państw, w tym np. Ukrainy i Wietnamu, przy

przekraczaniu granic zewnętrznych UE (w tym gra-

nicy RP) mają obowiązek posiadania i okazania jed-

nolitej wizy wjazdowej typu Schengen w przypadku

pobytu w strefie Schengen nieprzekraczającego okre-

su trzech miesięcy, zgodnie z rozporządzeniem Rady

(WE) nr 539/2001 wymieniającym państwa trzecie,

Osoby ubiegające się o jednolitą wizę uprawniają-

cą do jedno- lub dwukrotnego wjazdu muszą wyka-

zać, że posiadają odpowiednie, ważne podróżne ubez-

pieczenie medyczne pokrywające wszelkie wydatki,

które podczas ich pobytu (pobytów) na terytorium

państw członkowskich mogą wyniknąć w związku

(transportu sanitarnego), potrzebą pilnej pomocy me-

dycznej, nagłym leczeniem szpitalnym lub śmiercią,

zgodnie z art. 15 ust. 1 rozporządzenia Parlamentu

jącego wspólny kodeks wizowy.

Również osoby ubie-

gające się o wizę jednolitą uprawniającą do co naj-

mniej trzykrotnego wjazdu (wizę wielokrotnego wjaz-

du) wykazują, że posiadają odpowiednie, ważne po-

dróżne ubezpieczenie medyczne obejmujące okres ich

pierwszej planowanej wizyty.

Ponadto osoby takie

podpisują załączone do formularza wniosku oświad-

czenie, że są świadome konieczności posiadania po-

dróżnego ubezpieczenia medycznego podczas kolej-

nych pobytów.

Zgodnie z art. 15 ust. 3 tego rozporzą-

dzenia ubezpieczenie musi być ważne na całym tery-

torium państw członkowskich i obejmować całkowity

Minimalna kwota ubezpieczenia wynosi 30 000 euro.

Reasumując, w momencie udzielania świadczeń

opieki zdrowotnej obywatele państw trzecich powin-

ni okazać świadczeniodawcy dokument potwierdza-

jący posiadanie ubezpieczenia zdrowotnego w rozu-

mieniu przepisów o świadczeniach opieki zdrowotnej

nie podróżnego ubezpieczenia medycznego – polisę

komercyjnego ubezpieczenia zdrowotnego na wypa-

dek nagłych zachorowań i innych nieprzewidzianych

zdarzeń losowych skutkujących koniecznością udzie-

lenia pomocy medycznej.

Jeżeli cudzoziemiec nie

przedstawi ww. dokumentów (polisy), zobowiązany

jest do pokrycia pełnych kosztów świadczeń opieki

zdrowotnej z własnych środków.

Dodać należy, że niezależnie od powyższych ure-

gulowań cudzoziemcom przebywającym nielegalnie

na terytorium Polski i/lub nieposiadającym żadnego

ubezpieczenia zdrowotnego zapewniana jest pomoc

medyczna w przypadkach nagłego zachorowania

i zagrożenia zdrowia lub życia (gwarantowane są

tym samym prawa humanitarne), co wynika m.in.

z przepisów ustawy o działalności leczniczej oraz

Trzeba także dodać, że cudzoziemcy przebywają-

cy lub mieszkający w Polsce mogą korzystać z upraw-

nień wynikających z art. 12 ustawy o świadczeniach

„12.

Przepisy ustawy nie naruszają przepisów

o świadczeniach opieki zdrowotnej udzielanych bez-

płatnie bez względu na uprawnienia z tytułu ubez-

pieczenia zdrowotnego na podstawie: (...)

poz. 1170 oraz z 2008 r.

Nr 70, poz. 416);

padku świadczeń zdrowotnych związanych ze zwal-

czaniem chorób, zakażeń i chorób zakaźnych;

Odpowiadając na pytania dotyczące liczby emi-

grantów, którzy w latach 2011–2012 uzyskali świad-

czenia medyczne gwarantowane w ramach ubezpie-

czenia w Narodowym Funduszu Zdrowia lub odpłat-

nie (poza systemem ubezpieczenia), a także dotyczą-

ce wysokości środków finansowych, jakie z tego ty-

tułu uzyskały podmioty wykonujące działalność

leczniczą, zauważyć należy, że zgodnie z postanowie-

niami art. 188 ust. 5 ustawy o świadczeniach opieki

zdrowotnej świadczeniodawcy działający w ramach

ni są do gromadzenia i przekazywania funduszowi

danych dotyczących udzielanych świadczeń zdrowot-

nych.

Zgodnie z art. 189 ust. 2 ustawy o świadcze-

niach opieki zdrowotnej świadczeniodawcy, którzy

wotnej, są obowiązani do gromadzenia i przekazywa-

nia funduszowi danych, o których mowa w art. 190

ust. 1 tejże ustawy.

Zakres niezbędnych informacji gromadzonych

nia opieki zdrowotnej, szczegółowy sposób rejestro-

lub innemu podmiotowi zobowiązanemu do finanso-

wania świadczeń ze środków publicznych, w tym tak-

że rodzaje wykorzystywanych nośników informacji

692

oraz wzory dokumentów, biorąc pod uwagę zakres

niając potrzebę ochrony danych osobowych, określa

czeniodawcy udzielający świadczeń opieki zdrowotnej

dzą w formie elektronicznej rejestr świadczeń opieki

zdrowotnej, zwany dalej rejestrem świadczeń.

W rejestrze świadczeń gromadzone są dane cha-

rakteryzujące każde udzielone świadczenie opieki

zdrowotnej finansowane ze środków publicznych na

świadczeń obejmuje m.in. dane charakteryzujące oso-

bę, której udzielono świadczenia zdrowotnego, zgod-

nie z przepisami § 4 ww. rozporządzenia, tj. identy-

fikator osoby oraz kod identyfikatora, określone

zgodnie z tabelą nr 7 załącznika nr 3 do ww. rozpo-

rządzenia (m.in. nr PESEL; osobisty nr identyfika-

cyjny, seria i numer dowodu osobistego, seria i nr pasz-

portu, seria i nr innego dokumentu stwierdzającego

tożsamość; identyfikatorem dziecka, któremu nie

został nadany numer PESEL, jest identyfikator jed-

nego z rodziców lub identyfikator opiekuna prawne-

go dziecka); imię (imiona) i nazwisko; adres miejsca

zamieszkania, a jeżeli osoba, której udzielono świad-

czenia, nie ma miejsca zamieszkania na terytorium

Rzeczypospolitej Polskiej – także adres miejsca po-

bytu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej; datę

urodzenia; płeć; dane charakteryzujące uprawnienie

do świadczeń (m.in. kod tytułu uprawnienia, okre-

ślony zgodnie z tabelą nr 8 załącznika nr 3 do ww.

rozporządzenia).

Ponieważ żaden przepis ustawy o świadczeniach

opieki zdrowotnej ani rozporządzenia ministra zdro-

wia w sprawie zakresu niezbędnych informacji gro-

madzonych przez świadczeniodawców, szczegółowego

nia świadczeń ze środków publicznych nie nakazuje

świadczeniodawcom gromadzenia danych o narodo-

wości osób, którym udzielono świadczeń opieki zdro-

minister właściwy ds. zdrowia, ani Narodowy Fun-

dusz Zdrowia nie są w posiadaniu danych, na podsta-

wie których można by określić liczbę cudzoziemców

– emigrantów korzystających z opieki zdrowotnej re-

fundowanej przez NFZ w ramach ubezpieczenia

zdrowotnego – oraz wysokość kosztów udzielonych

świadczeń zdrowotnych.

Świadczeniodawcy (publicz-

ni lub prywatni) nie mają również obowiązku przed-

stawiania sprawozdań o świadczeniach opieki zdro-

wotnej udzielonych odpłatnie tak na rzecz obywateli

polskich, jak i cudzoziemców przebywających/miesz-

kających na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.

Z poważaniem

Sławomir Neumann

prezesa Rządowego Centrum Legislacji

W 2012 r. przedmiotem prac Rządowego Centrum

Legislacji było 51 projektów ustaw opracowanych na

podstawie założeń.

Spośród 51 projektów prace legis-

lacyjne nad 15 projektami ustaw rozpoczęły się w la-

tach poprzednich, ale ze względu na złożoność materii

kontynuowane były w 2012 r.

Natomiast nad pozosta-

łymi 36 projektami ustaw prace rozpoczęto w 2012 r.

Lista projektów ustaw opracowanych przez Rządowe

Centrum Legislacji w 2012 r. zgodnie z § 6 ust. 1b

w tabeli stanowiącej załącznik nr 1*

)

do pisma.

towywanie projektów ustaw mających na celu wykony-

wanie wyroków Trybunału Konstytucyjnego i projek-

tów ustaw nie tylko na podstawie przyjętych przez Radę

Ministrów założeń.

W roku 2012 r. w tym zakresie Rzą-

dowe Centrum Legislacji opracowało 4 tego rodzaju

projekty ustaw (załącznik nr 2 do pisma)*

)

.

Odpowiadając na pytanie o liczbę projektów ustaw

opracowanych w 2012 r. w trybie § 6 ust. 1b pkt 2

Regulaminu pracy Rady Ministrów, uprzejmie infor-

muję, że opracowanych i przyjętych przez Radę Mi-

nistrów zostało 89 projektów ustaw.

Listę projektów

określa załącznik nr 3*

)

.

Z poważaniem

Prezes Rządowego Centrum Legislacji

Maciej Berek

Warszawa, dnia 19 lutego 2013 r.

Odpowiedź

wiceprezesa Rządowego Centrum Legislacji

z upoważnienia prezesa Rady Ministrów uprzejmie

konania pozostaje 121 niezrealizowanych upoważ-

nień ustawowych, wśród których znajdują się rozpo-

rządzenia Rady Ministrów (18), rozporządzenia pre-

zesa Rady Ministrów (9), rozporządzenia ministrów

(4), rozporządzenia ministra (90).

Dokument dotyczą-

cy stanu zaległych aktów wykonawczych pt. „Wyka-

zy niezrealizowanych upoważnień ustawowych we-

dług stanu na dzień 31 grudnia 2012 r.” został w dniu

6 lutego 2013 r. przekazany do wiadomości przewod-

niczącego stałego komitetu Rady Ministrów.

Należy zauważyć, iż w grupie aktów pozostających

ustawy uchylającej lub zmieniającej takie upoważnie-

nia.

Przepisy te są analizowane przez Rządowe Cen-

trum Legislacji w kontekście przygotowania projektu

tzw. ustawy czyszczącej.

W wyniku ostatnio podjętej

leniu lub zmianie niektórych upoważnień do wydania

Wykaz niezrealizowanych upoważnień ustawo-

Organ zobligowany

R

o

z

p

o

r

e

z

e

s

R

o

z

p

o

r

O

bw

ie

s

z

s

a

z

e

Minister finansów 1 2 4 7

Minister gospodarki 1 5 1 7

Minister kultury i dziedzictwa

narodowego

2 2

Minister nauki i szkolnictwa

wyższego

2 2

Minister obrony narodowej 1 7 8

Minister sportu i turystyki 1 1 2

Minister spraw wewnętrznych 1 2 1 4

Minister spraw zagranicznych 1 1

Minister sprawiedliwości 1 2 3

Minister środowiska 2 2 4

Minister transportu,

budownictwa i gospodarki morskiej

2 28 1 31

Minister zdrowia 1 23 24

Prezes Państwowej Agencji

Atomistyki

1 1

Szef Agencji Bezpieczeństwa

Wewnętrznego

5 5

Szef CBA 2 2

Razem 9 18 90 4 121

Wiceprezes Rządowego Centrum Legislacji

Jacek Krawczyk

Warszawa, dnia 19 lutego 2013 r.

Szanowna Pani Marszałek!

Odpowiadając na pis-

mo, nr SPS-023-13366/13, przekazujące interpelację

sunięcia terminu obowiązywania okresu próbnego

dy kategorii B, przedstawiam poniżej następujące

informacje.

cych pojazdami.

W związku z brakiem możliwości roz-

budowy i dostosowania funkcjonalności centralnej

ewidencji kierowców do wymagań ustawy o kierują-

cych pojazdami przesunięto na dzień 4 stycznia 2016 r.

wejście w życie niektórych przepisów regulujących

działanie CEK, wprowadzających okres próbny dla

młodych kierowców oraz określających nowe zasady

694

gromadzenia i ewidencjonowania punktów karnych.

W ramach przepisów przedmiotowej ustawy odnoszą-

cych się do okresu próbnego dla młodych kierowców

odsunięto także wejście w życie przepisów nakłada-

jących na wszystkich młodych kierowców obowiązek

odbywania w ośrodkach doskonalenia techniki jazdy

Odnosząc się do problemu koniecznych inwestycji,

o kierujących pojazdami musieli ponieść przedsię-

biorcy prowadzący ośrodki doskonalenia techniki

jazdy chcący prowadzić przedmiotowe szkolenia, na-

leży wskazać, że przepisy ustawy o kierujących po-

jazdami, a także przepisy aktów wykonawczych do

tej ustawy nie wprowadziły obowiązku dodatkowego

wyposażenia czy przystosowania istniejących ośrod-

ków doskonalenia techniki jazdy do przeprowadzania

tych szkoleń.

Oznacza to, że przedsiębiorcy prowa-

dzący przed dniem wejścia w życie ustawy ośrodek

doskonalenia techniki jazdy mogliby po tym dniu bez

przeszkód prowadzić przedmiotowe szkolenia bez po-

dejmowania dodatkowych inwestycji.

Należy także wskazać, że przepisy ustawy o kie-

rujących pojazdami wprowadziły od dnia 19 stycznia

2013 r. dodatkowe szkolenia realizowane jako obo-

wiązek w ośrodkach doskonalenia techniki jazdy.

Są

to szkolenia dla kierowców kierujących pojazdami

uprzywilejowanymi i przewożącymi wartości pienięż-

ne, szkolenia praktyczne dla kandydatów na instruk-

torów nauki jazdy czy kursy osób ubiegających się

o uprawnienia instruktora nauki jazdy.

Biorąc pod uwagę powyższe, należy oczekiwać, że

przedsiębiorcy prowadzący ośrodki doskonalenia tech-

niki jazdy, którzy poczynili inwestycje w zakresie pro-

wadzonej działalności gospodarczej, będą mogli je zre-

kompensować, realizując dodatkowe szkolenia wpro-

wadzone tą ustawą z dniem 19 stycznia 2013 r.

Z poważaniem

Warszawa, dnia 26 lutego 2013 r.

maną przy piśmie z dnia 6 lutego 2013 r., znak: SPS-

023-13367/13, interpelacją pani poseł Joanny Bobow-

przedstawiam wyjaśnienia w przedmiotowej sprawie

Minister gospodarki podejmuje szereg działań

mających na celu promocję polskiej gospodarki, jak

również promowanie produktów polskich.

Równo-

cześnie istotnie przyczynia się do tworzenia warun-

ków do rozwoju przedsiębiorczości.

W życie weszły

trzy tzw. pakiety deregulacyjne przygotowane z ini-

cjatywy ministra gospodarki

1)

.

Aktualnie minister gospodarki przygotowuje pro-

jekt założeń do IV ustawy deregulacyjnej – o ułatwia-

niu warunków wykonywania działalności gospodar-

czej.

Proponowane w projekcie zmiany posłużą dal-

szej poprawie płynności finansowej oraz ogranicze-

niu obowiązków informacyjnych.

Wśród przygotowy-

wanych propozycji znajdą się regulacje zakładające

dla tzw. wiarygodnych przedsiębiorców oraz przepisy

dotyczące skrócenia czasu kontroli granicznych.

Do priorytetowych działań w zakresie umiędzy-

narodowienia polskiej gospodarki, określonych w do-

kumencie przyjętym przez Radę Ministrów w stycz-

niu 2013 r. pn. „Strategia innowacyjności i efektyw-

ności gospodarki”Dynamiczna Polska 2020«” oraz

ujętych w projekcie „Programu rozwoju przedsię-

biorstw do 2020 r.” jako programie wykonawczym do

„Strategii innowacyjności i efektywności gospodar-

ki” (obecnie w konsultacjach międzyresortowych),

należy m.in: zapewnienie inwestorom informacji

o Polsce i rynkach zagranicznych.

W tym celu zbu-

dowano sieć ekspertów działających w wydziałach

RP (48 placówek w 43 krajach), którzy świadczą nie-

odpłatne usługi na rzecz przedsiębiorców biorących

udział w programach promocji.

Z punktu widzenia

BIZ ważne jest zwiększenie dostępu do informacji

o Polsce i polskiej gospodarce.

Dlatego niezbędne jest

funkcjonowanie portalu internetowego dostarczają-

cego aktualnych informacji rynkowych wszystkim

zainteresowanym użytkownikom.

Działania będą

obejmować: rozbudowę i bieżącą obsługę Portalu Pro-

1)

ministracyjnych dla obywateli i przedsiębiorców (tzw. I ustawa

deregulacyjna) weszła w życie l lipca 2011.

Przewiduje ona:

oświadczenia w miejsce zaświadczeń, kopie w miejsce orygina-

łów, leasing konsumencki oraz nowe możliwości przekształcana

Do najważniejszych jej rozwiązań należą: możliwość wykorzy-

wiązanie MF do wydawania ogólnych interpretacji podatkowych

Monitora Polskiego B i obowiązku publikacji w nim sprawozda-

w życie l stycznia 2013 r.

Zawiera ona rozwiązania w obszarze

ograniczenia tzw. zatorów płatniczych, zwiększenia dyscypliny

płatniczej oraz bezpieczeństwa i rzetelności obrotu gospodarcze-

go, jak również likwidacji barier administracyjnych.

695

mocji Eksportu oraz sieci ekspertów świadczących

usługi informacyjne w WPHI.

Podejmowanie działań promocyjnych w celu za-

pewnienia ciągłości budowania pozytywnego wize-

runku kraju jest postrzegane przez ministra gospo-

darki jako zadanie o charakterze ciągłym.

Proces

internacjonalizacji powinien być umacniany poprzez

międzynarodowe kampanie informacyjne na temat

uwarunkowań polskiej gospodarki oraz prioryteto-

wych branż.

Kontynuacji spójnych działań wymaga

również wdrażanie Marki Polskiej Gospodarki (MPG).

Przeprowadzone na zlecenie Ministerstwa Gospodar-

ki badania wizerunkowe oraz opracowana koncepcja

promocji MPG wskazują, że jedynie długofalowe dzia-

łania promocyjne prowadzone na wybranych ryn-

kach mogą przełożyć się na zwiększenie siły nabyw-

czej polskich produktów.

Działania będą obejmować:

— kontynuację akcji promujących polską gospo -

darkę na wybranych rynkach, ze szczególnym uwzględ-

nieniem polskich specjalności eksportowych,

— realizację strategii wdrażania Marki Polskiej

Gospodarki w kraju i za granicą,

— realizację dużych przedsięwzięć promocyjnych

o zasięgu krajowym i międzynarodowym, jak wysta-

wy narodowe i zagraniczne o charakterze branżo-

wym z udziałem Polski jako kraju partnerskiego,

których celem będzie prezentacja polskiego potencja-

łu eksportowego,

— akcje promocyjne, przygotowane w oparciu

o tzw. kotwice medialne, wzmacniające efekt promo-

cyjny, szczególnie gdy te wydarzenia odbywają się na

terenie Polski lub ze znaczącym udziałem Polski (wy-

stawy EXPO).

W nowym okresie programowania 2014–2020 na

poziomie krajowym proces internacjonalizacji MSP

powinien być kontynuowany.

Analiza stosowanych

w Europie instrumentów wsparcia eksportu wskazu-

je na ich znaczne rozbudowanie w stosunku do sytu-

acji w Polsce.

W krajach UE większy nacisk kładzie

się na stosowanie instrumentów informacyjno-do-

radczych

2)

.

Sytuacja ta dotychczas stawiała polskich

eksporterów w gorszej pozycji konkurencyjnej na ryn-

kach eksportowych, na których konkurują z przed-

siębiorstwami z innych krajów UE.

Dlatego w ra-

mach nowej perspektywy finansowanej będzie wzmac-

niana pozycja polskich przedsiębiorstw na rynkach

międzynarodowych.

Celem ujętego w SIEG programu wsparcia pol-

skich inwestycji za granicą będzie ułatwienie przed-

siębiorstwom przejścia do najbardziej zaawansowa-

nego etapu umiędzynarodowienia, tj. produkcji za

granicą, z uwzględnieniem etapów przejściowych,

np. przedstawicielstwa handlowe czy sieć dystrybucji.

Polska posiada też ogromne potencjalne możliwo-

ści wytwarzania produktów regionalnych, lokalnych

czy po prostu dobrej jakości produktów polskich ze

względu na tradycyjne rolnictwo, rodzinne gospodar-

skich, czyste środowisko naturalne i ogromne, bogate,

zróżnicowane dziedzictwo kulturowe.

Produkt lokal-

ny stwarza szansę poprawy sytuacji ekonomicznej

w regionie, zapewniając jednocześnie pozytywne efek-

ty środowiskowe i społeczne.

Jest więc regionalnym

sposobem na realizację zrównoważonego rozwoju.

rolno-spożywczych, która tworzy 9 odrębnych fun-

duszy promocji:

— Fundusz Promocji Mleka,

— Fundusz Promocji Mięsa Wieprzowego,

— Fundusz Promocji Mięsa Wołowego,

— Fundusz Promocji Mięsa Końskiego,

— Fundusz Promocji Mięsa Owczego,

— Fundusz Promocji Ziarna Zbóż i Przetworów

— Fundusz Promocji Owoców i Warzyw,

— Fundusz Promocji Mięsa Drobiowego,

— Fundusz Promocji Ryb.

Fundusze promocji tworzone są w celu wspierania

produktów rolno-spożywczych.

Cele te będą realizo-

wane m.in. poprzez prowadzenie kampanii informa-

cyjnych i promocyjnych, w tym współfinansowanych

ze środków UE, budżetu krajowego i funduszy pro-

mocji.

Środki funduszy promocji są w szczególności

przeznaczone na sfinansowanie tzw. wkładu własne-

go organizacji branżowych w realizację kampanii

promocyjnych i informacyjnych, prowadzonych w ra-

mach administrowanego przez ARR mechanizmu

„Wsparcie działań promocyjnych i informacyjnych”,

dzięki czemu będzie możliwe znaczące zwielokrotnie-

nie efektu działań promocyjnych.

Fundacja Polskiego Godła Promocyjnego i Kon-

kursu „Teraz Polska”

3)

Głównym celem powołania Fundacji Polskiego God-

ła Promocyjnego jest realizacja programu promocyjne-

go „Teraz Polska” oraz kreowanie Polskiego Godła Pro-

2)

np. Holandia EVD, Wielka Brytania UK Trade and Invest-

ment, Irlandia Entreprise Ireland.

3)

Korzenie Fundacji Polskiego Godła Promocyjnego sięgają

1991 r., czyli początku okresu transformacji gospodarki i two-

rzenia się wolnego rynku w Polsce.

Otwarcie granic na towary

importowane pozwoliło społeczeństwu poznać nowe możliwości

konsumpcji.

Jednocześnie krajowi producenci dzięki inwesty-

cjom w nowoczesne technologie zaczęli wytwarzać towary zdolne

do konkurowania z odpowiednikami dostępnymi na zachodzie

Europy.

Wówczas pojawiła się inicjatywa „Polskiego programu

promocyjnego”.

Ideą tego programu była promocja polskich

przedsiębiorstw, a także ich wspieranie w zakresie marketingu

na coraz bardziej konkurencyjnym rynku.

Projekt został zaini-

cjowany dzięki wsparciu fundatorów „Polskiego programu pro-

mocyjnego”, którymi były m.in. firmy: Commercial Union Polska

tów, Fundacja Klubu 500, Krajowa Izba Gospodarcza, Krakow-

ska Kongregacja Kupiecka, Naczelna Rada Zrzeszeń Handlu

i Usług, Polskie Linie Lotnicze LOT SA, Polskie Centrum Badań

i Certyfikacji, Powszechny Zakład Ubezpieczeń PZU SA, Towa-

rzystwo Ubezpieczeń i Reasekuracji Warta SA, Związek Banków

Polskich, Związek Miast Polskich oraz Związek Rzemiosła Pol-

skiego.

Gdy w wyniku konkursu powstały hasło i znak graficzny

„Teraz Polska” inicjatywie nadano kształty organizacyjne.

Zo-

stała powołana fundacja, która stała się administratorem godła

i realizatorem „Polskiego programu promocyjnego” objętego

honorowym patronatem prezydenta RP.

696

mocyjnego „Teraz Polska” jako gospodarczego symbo-

lu Polski.

Pozostałe cele fundacji to m.in:

— informowanie o najwyższej jakości produktach

i usługach wytwarzanych w Polsce,

— tworzenie pozytywnego wizerunku firm laure -

atów godła „Teraz Polska”,

— wzbudzanie oraz podtrzymywanie zaufania do

produktów i usług wyróżnionych godłem „Teraz

Polska”,

— integracja laureatów godła „Teraz Polska” w celu

wymiany wiedzy i doświadczeń,

— edukowanie uczestników konkursu „Teraz Pol -

ska” w zakresie wszelkich metod nowoczesnego pro-

wadzenia biznesu,

— promowanie wyróżnionych produktów, usług

i gmin w kraju i za granicą.

Od 2006 r. fundacja organizuje konkurs „Teraz

Polska” dla produktów lokalnych.

Celem tej edycji

konkursu jest wyróżnienie godłem „Teraz Polska”

produktów o charakterze lokalnym, produkowanych

w tradycyjny sposób, ściśle związanych z konkret-

nym regionem, wyjątkowych.

Godło „Teraz Polska”

ma za zadanie promować wyróżniony produkt, umac-

niać jego pozycję rynkową, a także kreować pozytyw-

ny wizerunek produktów lokalnych.

Dzięki temu sta-

nowić będzie narzędzie ułatwiające zdobywanie no-

wych rynków, wspomagające rozwój lokalnych przed-

siębiorstw i wzrost ich konkurencyjności.

Konkurs

„Teraz Polska” realizowany jest w 3 kategoriach: na

najlepsze produkty i usługi, dla gmin oraz dla przed-

sięwzięć innowacyjnych.

Podsumowując, pragnę wskazać, iż niniejsza in-

formacją porusza tylko niektóre aspekty problemu

postawionego przez panią poseł w przedmiotowej in-

terpelacji.

W skali kraju istnieje wiele podmiotów

promujących rozwój produktów lokalnych.

Jest on

bowiem korzystny zarówno ze względów środowisko-

wych, gospodarczych (nowe firmy, dochód dla miesz-

kańców, podatki dla gminy, rozwój lokalnej gospo-

darki), jak i społecznych (miejsca pracy, ciekawe za-

jęcie, realizacja życiowych celów, wzrost poziomu

życia i przywiązania do regionu).

Z poważaniem

Podsekretarz stanu

Grażyna Henclewska

Warszawa, dnia 26 lutego 2013 r.

w sprawie notorycznych dewastacji

polskiego cmentarza Na Rossie w Wilnie (13369)

czyk (pismo nr SPS-023-13369/13 z dnia 23 stycznia

br.) w sprawie notorycznych dewastacji polskiego

aktami wandalizmu na terenie mauzoleum, Ambasa-

da RP w Wilnie podjęła intensywne rozmowy z samo-

rządem miasta Wilna na temat stałego monitoringu

tych rozmów w listopadzie ub.r. władze miasta Wilna

zadecydowały, że w 2013 r. mauzoleum na Rossie zo-

stanie objęte stałym monitoringiem Policji.

Pracow-

nicy ambasady przeprowadzili również w tej sprawie

rozmowy z przedstawicielem Głównej Komendy Po-

licji Powiatu Wileńskiego.

Rozmówca potwierdził go-

towość całodobowego monitorowania Rossy przez

Policję po otrzymaniu odpowiedniego wniosku władz

miasta i dopełnieniu wszystkich wymaganych for-

malności.

Środki te powinny doprowadzić do wyeli-

minowania tego rodzaju incydentów w przyszłości.

Zgodnie z zapisami art. 23 traktatu polsko-litew-

skiego z 1994 r. to strona litewska powinna zadbać

o ochronę cmentarza Na Rossie.

Ponieważ opieka nad

miejscami pamięci narodowej jest jednak również

ważnym zadaniem strony polskiej, placówka zdecy-

dowała się pokryć koszty zakupu niezbędnego sprzę-

tu monitorującego.

Aktualnie trwają ustalenia doty-

czące parametrów technicznych kamer do monitorin-

gu oraz kosztów ich instalacji.

Władze miasta dekla-

rują koniec marca br. jako realny termin rozpoczęcia

monitoringu.

Od lat kwestią renowacji cmentarza zajmuje się

Społeczny Komitet Opieki nad Starą Rossą, na czele

z panią prezes Alicją Klimaszewską.

Również Zwią-

zek Polaków na Litwie doprowadził do odnowienia

kilku grobowców na tzw. górce literackiej.

Korzysta-

jąc z tej sposobności, pragnę podkreślić istotne zain-

teresowanie i zaangażowanie MSZ, poprzez Amba-

sadę RP w Wilnie, w proces restauracji cmentarza na

Rossie.

W ostatnich latach na wniosek komitetu pla-

cówka partycypowała w kosztach odnowienia pomni-

ków Chełmińskich i Makowskich, Zygmunta Łoba-

czewskiego, Antoniego Józefa Glińskiego.

W br. dofi-

nansowane zostanie stworzenie internetowej bazy

danych pochówków w kwartale nr 3.

Dzięki wielolet-

niemu zaangażowaniu Ambasady RP w Wilnie w paź-

dzierniku ub.r. zakończono prace remontowe kwate-

ry wojskowej na cmentarzu Na Rossie obejmujące

697

renowację płyty nagrobnej marszałka Piłsudskiego

oraz uporządkowanie i renowację jej otoczenia.

Pra-

ce zostały sfinansowane przez Radę Ochrony Pamię-

ci Walk i Męczeństwa, natomiast placówka w imieniu

ROPWiM występowała do kompetentnych władz li-

tewskich o uzyskanie wszystkich wymaganych po-

zwoleń.

Co roku we współpracy ze Związkiem Har-

cerzy Polskich na Litwie, Komitetem Opieki nad

Starą Rossą oraz szkołami polskimi organizowana

jest akcja „Światełko dla Rossy” i sprzątanie cmen-

tarza.

Ambasada finansuje również zakup narzędzi

i niezbędnych sprzętów do porządkowania.

nim okresie współpraca z władzami litewskimi prze-

biega coraz sprawniej.

Przykładowo w październiku

ub.r.

Ministerstwo Kultury Republiki Litewskiej po-

zytywnie i bardzo szybko (zaledwie w ciągu kilku

dni) rozpatrzyło wniosek ambasady o rozszerzenie

zakresu prac na Rossie, w tym m.in. o wykonanie

prac restauracyjnych płyty nagrobnej.

Samorząd

miasta Wilna w ubiegłym roku przeznaczył 300 tys.

litów na wyremontowanie północnej części ogrodze-

nia cmentarza.

Władze Wilna podejmują także sta-

rzecz odnowienia niektórych zabytkowych nagrob-

ków na Rossie.

Z poważaniem

Podsekretarz stanu

Janusz Cisek

lacją pana Piotra Chmielowskiego, pani Haliny Szy-

miec-Raczyńskiej i pana Jana Cedzyńskiego, posłów

2013 r., w sprawie usług świadczonych przez Sanato-

-Zdrój, przesłaną przy piśmie Marszałka Sejmu Rze-

czypospolitej Polskiej z dnia 22 stycznia 2013 r.,

znak: SPS-023-13377/13, uprzejmie proszę o przyję-

środków publicznych, możliwość dokonywania prze-

dotyczącej wysokości kontraktów w rodzaju lecznictwo

uzdrowiskowe zawartych z ww. sanatorium, wynika,

że na 2013 r. zawarto umowę na kwotę 2 695 539,00 zł.

Dla pacjentów ze Śląskiego OW NFZ, w rodzaju leczni-

ctwo uzdrowiskowe, zawarto kontrakt w zakresie

uzdrowiskowego leczenia sanatoryjnego dorosłych na

kwotę 289 443,00 zł, natomiast dla Świętokrzyskiego

OW NFZ na kwotę 418 803,00 zł.

Ponadto NFZ poinformował, że określony w pla-

ziom finansowania wszystkich świadczeń opieki zdro-

wotnej jest wynikiem odczuwalnych skutków spowol-

nienia gospodarczego i zmniejszenia wpływów do

ne oraz warunków ekonomiczno-gospodarczych kra-

w planie finansowym na każdy rodzaj świadczeń

nansowego Narodowego Funduszu Zdrowia w rodza-

Ponadto odnośnie do kwestii dotyczącej finanso-

wania ww. świadczeń ogółem uprzejmie informuję, iż

698

aktualny plan finansowy na 2013 r. dla świadczeń

gwarantowanych w zakresie lecznictwa uzdrowisko-

wego wynosi 622 327,0 tys. zł i wzrósł w porównaniu

do wstępnego wykonania planu finansowego na 2012 r.

o kwotę 38 112,0 tys. zł, czyli o 6,5%.

Odnosząc się

do pytania dotyczącego kwestii potencjalnej prywa-

tyzacji ww. placówki, pragnę zwrócić uwagę, że spra-

wa ta wykracza poza kompetencje ministra zdrowia.

Sekretarz stanu

znak:.

SPS-023-13378/13, uprzejmie proszę o przyję-

tyczącej wysokości kontraktów w rodzaju lecznictwo

Dla pacjentów ze Śląskiego OW NFZ w rodzaju leczni-

ctwo uzdrowiskowe zawarto kontrakt w zakresie

kwotę 164 241,00 zł, natomiast dla Świętokrzyskiego

finansowym Narodowego Funduszu Zdrowia poziom

finansowania wszystkich świadczeń opieki zdrowotnej

warunków ekonomiczno-gospodarczych kraju.

Ze

wotnej, w tym również na lecznictwo uzdrowiskowe.

wiskowe na 2013 r. jest po części warunkowana,

i uzależniona, wynikiem kontraktowania świadczeń

nych przez zakłady lecznictwa uzdrowiskowego do-

prowadził do niepełnego wykorzystania tych środ-

ków, co skutkuje obecnie wysokością planu finanso-

wego Narodowego Funduszu Zdrowia w rodzaju lecz-

nictwo uzdrowiskowe.

tencjalnej prywatyzacji ww. placówki, pragnę zwrócić

uwagę, że sprawa ta wykracza poza kompetencje mi-

nistra zdrowia.

Z poważaniem

699

Odpowiedź

podsekretarza stanu

13384/13) dotyczącego interpelacji poseł na Sejm RP

pani Janiny Okrągły w sprawie planowanego obni-

żenia odpisu na fundusz socjalny rencistów i emery-

tów służb mundurowych uprzejmie przedstawiam

następujące informacje.

łego pracownika – emeryta/rencisty przez pracodawcę,

ze świadczeń socjalnych wskazanych w wewnętrznym

regulaminie zakładowego funduszu świadczeń socjal-

nych.

Ponadto pracodawca powinien zatrudniać wię-

cej niż 20 pracowników oraz prowadzić działalność

ta lub rencisty.

Podział środków socjalnych następu-

je pomiędzy obecnych i byłych pracowników będą-

cych emerytami lub rencistami.

700

Z poważaniem

Podsekretarz stanu

Warszawa, dnia 19 lutego 2013 r.

pana Zbigniewa Girzyńskiego z dnia 22 stycznia

2013 r., nr SPS-023-13393/13, w sprawie wprowadzo-

refundacyjną, uprzejmie informuję, co następuje.

duktami, zawartych w ustawie refundacyjnej.

właściwego funkcjonowania zaproponowanych w usta-

wie o refundacji mechanizmów regulujących zasady

refundacji.

Rozwiązanie to służyć miało zabezpiecze-

nicze polityka rabatowania produktów refundowa-

nych w rzeczywistości przedstawiała inny poziom

tywna marża była niższa od dotychczas obowiązują-

cej, w projekcie ustawy o refundacji zaproponowano

nia marż hurtowych, ale także obniżenia jej wysoko-

ści z 8,91% na 5%.

przemawiającej za koniecznością wprowadzenia sta-

nego przeznaczenia żywieniowego albo wyrobów me-

dycznych.

— zmniejszenie wysokości marży hurtowej z 8,91

— spadek przychodów w części będzie kompenso -

wany działaniem innych mechanizmów przewi-

dzianych w przedmiotowym projekcie ustawy, które

w konsekwencji pozwolą na zwiększenie asortymen-

towe i ilościowe obrotu hurtowego.

701

o refundacji:

docelowego modelu 5% urzędowej marży hurtowej,

Odnosząc się szczegółowo do zawartych w interpe-

lacji pytań, informuję, iż obecnie w Departamencie Po-

lityki Lekowej i Farmacji w Ministerstwie Zdrowia

dacji, ale czy obejmą one wysokość urzędowej marży

nie stwierdzić.

W zawiązku z powyższym w niedługiej

kanie ze środowiskiem farmaceutycznym, w tym ze

nych, w celu przedstawienia propozycji zmian do przed-

miotowej ustawy w ramach dialogu społecznego.

Odnosząc się zawartego w pkt 2 interpelacji za-

pytania, informuje, iż obniżenie marży hurtowej nie

ma bezpośredniego wpływu na bezpieczeństwo do-

staw leków.

Optymalizacja poziomu marży hurtowej

uwzględniała bezpieczeństwo systemu dystrybucji

leków.

Należy jednocześnie dodać, iż obniżanie marż

dem w krajach Unii Europejskiej.

Zgodnie z informa-

cjami przekazanymi przez Austriacki Instytut Zdro-

wia (agencję odpowiedzialną m.in. za analizy ekono-

miczne wykonywane na potrzeby Ministerstwa Zdro-

wia Austrii, z którym polskie Ministerstwo Zdrowia

nych) kolejne państwa ograniczają maksymalną wy-

sokość marż hurtowych poprzez wprowadzanie sy-

stemu mieszanego, w którym maksymalna wysokość

wiązanie takie wprowadziły m.in. Austria, Hiszpania

go Departamentu Polityki Lekowej i Farmacji do

podstawowych zadań Wydziału Dostępności i Bezpie-

czeństwa Produktów Leczniczych należy prowadze-

nie postępowań mających na celu zapewnienie do-

stępności produktów leczniczych na rynku.

Zapew-

niam pana posła, że w minister zdrowia w ramach

realizacji polityki lekowej państw na bieżąco monito-

ruje dostępność leków dla pacjentów.

W przypadku

razowo podejmuje działania mające na celu wyjaśnie-

nie prawidłowości zgłoszenia i umożliwienie dostępu

pacjentów do poszukiwanego leku.

Każde otrzymane

tychmiastową reakcję pracowników Ministerstwa

kania), w których – jak ustalili pracownicy Mini-

sterstwa Zdrowia – poszukiwany lek jest dostępny.

W przypadku zgłoszenia dokonywanego przez kon-

kretną aptekę jest ona kierowana do odpowiedniej

racją firm farmaceutycznych zapewniona jest możli-

wość nabycia odpowiedniego leku.

Z poważaniem

3 stycznia 2013 r.

(SPS-023-13401/13) w sprawie pro-

jektu założeń do nowelizacji ustaw o zasadach finan-

uprzejmie informuję, iż oba projekty założeń zostały

poddane procedurze zgodnej z wymogami procesu

legislacyjnego.

Projekty zostały zamieszczone w Biuletynie In-

formacji Publicznej oraz przesłane do uzgodnień mię-

dzyresortowych i konsultacji społecznych, w ra-

mach których propozycje przepisów skonsultowane

zostały ze środowiskiem naukowym i akademickim,

organizacjami pracodawców, związkami zawodowy-

mi, jak również dodatkowo – w przypadku ustawy

Prawo o szkolnictwie wyższym – ze stowarzyszenia-

mi naukowymi i branżowymi, laureatami konkursów

organizowanych przez Ministerstwo Nauki i Szkolni-

ctwa Wyższego oraz instytutami, ośrodkami i funda-

cjami zajmującymi się problematyką szkolnictwa

wyższego.

Ponadto w odniesieniu do projektu założeń pro-

702

w dniu 29 lutego 2012 r. powołałam Zespół do spraw

zmian przepisów prawnych w zakresie szkolnictwa

wyższego, którego członkami byli przedstawiciele

środowiska akademickiego.

Uwagi zespołu i propo-

zycje kierunkowych zmian zostały następnie obszer-

nie wykorzystane przy opracowywaniu ww. projektu

założeń.

Natomiast w odniesieniu do projektu założeń do

nauki oraz niektórych innych ustaw informuję, iż

tworząc politykę finansowania instytucji naukowych

premiującą jakość, a także dążąc do efektywniejszego

wykorzystania środków na badania i lepszej współ-

pracy nauki z gospodarką, Ministerstwo Nauki i Szkol-

nictwa Wyższego w czerwcu 2012 r. zwróciło się

z prośbą do środowiska naukowego o wskazanie za-

gadnień i obszarów, które powinny znaleźć swoje ure-

gulowanie w nowelizowanych ustawach.

Przysłane

propozycje i uwagi stanowiły cenny wkład w przygo-

towany projekt założeń do nowelizacji ustawy o za-

sadach finansowania nauki.

Nadmieniam również, iż w dniu 7 lutego 2013 r.

dzieży Sejmu Rzeczypospolitej Polskiej, w którym

uczestniczyło ok. 100 przedstawicieli środowisk na-

ukowych i akademickich.

W jego trakcie dokonano

obszernej prezentacji obu projektów założeń.

Pragnę podkreślić, że zaproponowane w założe-

niach kierunki nowelizacji obu ustaw uzyskały sto-

sunkowo szerokie poparcie środowisk naukowych

i akademickich.

Pojawiające się opinie krytyczne są

odnotowywane z uwagą i rozważane pod kątem moż-

liwości ich wykorzystania w szczegółowych rozwią-

zaniach legislacyjnych.

W kwestii kosztów proponowanego podziału uczel-

ni na zawodowe i akademickie informuję, iż ww. po-

dział został wprowadzony już ustawą Prawo o szkol-

nictwie wyższym z 2005 r.

Obecnie proponuje się je-

dynie doprecyzowanie definicji uwzględniającej, że

uczelnie akademickie zobowiązane są do prowadzenia

badań naukowych, natomiast uczelnie zawodowe do

prowadzenia kształcenia o profilu praktycznym.

Masowe kształcenie studentów na kierunkach

ogólnoakademickich powoduje, że kwalifikacje i kom-

petencje absolwentów nie odpowiadają oczekiwaniom

pracodawców, co z kolei wpływa na zwiększający się

poziom bezrobocia wśród absolwentów.

W projekcie

założeń proponuje się zatem wprowadzenie zasady,

zgodnie z którą podstawowe jednostki organizacyjne

uczelni nieposiadające uprawnień do nadawania stop-

nia naukowego doktora, będą zobowiązane do prowa-

dzenia kształcenia na kierunkach o profilu praktycz-

nym.

Jest to równoznaczne z obowiązkiem prowadze-

nia kształcenia o profilu praktycznym przez uczelnie

zawodowe.

Takie rozwiązanie spowoduje znaczny wzrost licz-

by programów kształcenia o profilu praktycznym,

rozwój umiejętności i kompetencji studentów, ko-

niecznych do wejścia na rynek pracy, oraz ich lepszą

zatrudnialność, w szczególności dzięki znacznemu

zwiększeniu wymiaru zajęć prowadzonych metodami

warsztatowymi i przez nauczycieli akademickich po-

siadających znaczne doświadczenie zawodowe zdoby-

te poza uczelnią oraz większemu rozpowszechnieniu

praktyk zawodowych.

Odnosząc się z kolei do zasad korzystania z pracow-

ni i laboratoriów uczelnianych, informuję, iż w propo-

nowanej nowelizacji ustawy o zasadach finansowania

nauki nie zostały ściśle uregulowane zasady korzy-

stania z pracowni i laboratoriów uczelnianych przez

przedsiębiorców prowadzących badania naukowe.

sady korzystania z majątku uczelni wykorzystywa-

nego do komercjalizacji wyników badań naukowych

-badawczych są określane przez senat uczelni w re-

gulaminie zarządzania prawami autorskimi i prawa-

mi pokrewnymi oraz prawami własności przemysło-

wej oraz zasad komercjalizacji wyników badań na-

ukowych i prac rozwojowych.

W opinii ministerstwa

szczegółowe zasady korzystania z aparatury i labo-

ratoriów uczelni przez podmioty zewnętrzne powin-

ny regulować indywidualne umowy pomiędzy zain-

teresowanymi stronami, uwzględniające zapisy ww.

regulaminu.

Jednocześnie pragnę poinformować, że projekt

założeń zakłada, iż dane związane z wykorzystaniem

posiadanej przez jednostki naukowe infrastruktury

badawczej i sposobem jej wykorzystania, m.in. przez

zespoły zewnętrzne czy przedsiębiorców, będą brane

stycje m.in. w zakresie dużej infrastruktury badaw-

czej oraz finansowanie kosztów utrzymania specjal-

nego urządzenia badawczego w jednostce naukowej

(SPUB).

Wspólne wykorzystanie aparatury i laboratoriów

przez jednostki naukowe i przedsiębiorców będzie nie

tylko promowaniem partnerstwa w sektorze badań,

ale też pozwoli na bardziej efektywne wykorzystanie

infrastruktury badawczej.

Łączę wyrazy szacunku

Minister

Barbara Kudrycka

703

Odpowiedź

podsekretarza stanu

Szanowna Pani Marszałek!

Odpowiadając na pis-

przy którym przesłano interpelację pana posła Ada-

ma Abramowicza w sprawie stosowania zwolnienia

dów uzyskiwanych z gospodarki zasobami mieszka-

niowymi, przedstawiam wyjaśnienia w tej kwestii.

siadanych przez niego informacji wynika, że jedna ze

spółek (będąca w 100% własnością gminy miejskiej) pro-

wadząca działalność w zakresie gospodarki zasobami

mieszkaniowymi wystąpiła z wnioskiem o udzielenie

wym od osób prawnych.

Zgodnie z tym przepisem wolne

od podatku są dochody spółdzielni mieszkaniowych,

darka zasobami mieszkaniowymi.

Spółka ta posiada na

Pan poseł podnosi, iż: „Gospodarka zasobami

dochodu, wręcz przeciwnie, przynosi straty, które

ki są”uszczęśliwiane na siłę”ulgą, z której nie mogą

skorzystać z konsekwencją braku możliwości obniże-

nia dochodu do opodatkowania stratą wynikającą

z gospodarki zasobami mieszkaniowymi”.

Jako rozwiązanie powyższego problemu pan poseł

wskazał opodatkowanie dochodów z działalności

mieszkaniowej i rozliczanie się podatników na zasa-

dach ogólnych lub umożliwienie wyboru systemu od-

prowadzania podatku, tj. z ulgą lub bez.

Odnosząc się do przedstawionych propozycji,

pragnę zauważyć, iż w trakcie prac Sejmu VI kaden-

cji został złożony poselski projekt zmiany ustawy

niem autorów tego projektu, popartym przez związ-

ki rewizyjne spółdzielni mieszkaniowych, obowiązu-

jące zwolnienie od opodatkowania dochodów osiąga-

nych przez m.in. spółdzielnie mieszkaniowe z gospo-

darki zasobami mieszkaniowymi, do której nie zali-

cza się dochodów np. z wynajmu lokali użytkowych,

jest zwolnieniem iluzorycznym.

Ponadto w ocenie

autorów projektu uciążliwe jest wyodrębnianie ewi-

dencji i rozliczeń przychodów oraz kosztów z działal-

ności, która podlega zwolnieniu od podatku oraz

z działalności, która takiemu zwolnieniu nie podlega.

W stanowisku rządu opowiedziano się za pozosta-

nych w stosunku do wspólnot mieszkaniowych, towa-

rzystw budownictwa społecznego oraz samorządo-

wych jednostek organizacyjnych prowadzących dzia-

łalność w zakresie gospodarki mieszkaniowej w odnie-

sieniu do dochodów uzyskanych z gospodarki zaso-

bami mieszkaniowymi.

Argumentowano to tym, że

w przypadku np. wspólnot mieszkaniowych przychody

z gospodarki zasobami mieszkaniowymi tylko w nie-

wielkim stopniu zasilane są przychodami z innej dzia-

łalności gospodarczej (np. z wynajmu części wspólnych

nieruchomości).

Projekt poselski nie zawierał również

opinii wyrażających stanowiska pozostałych podatni-

W stanowisku rządu wskazano także, że pozbawie-

nie np. wspólnot mieszkaniowych zwolnienia podatko-

wego określonego w powyższym przepisie spowodowa-

łoby, że środki pochodzące z gospodarki zasobami

podatkiem dochodowym.

Ustawa o własności lokali nie

przewiduje bowiem, aby wspólnoty mieszkaniowe mo-

koszty podatkowe (art. 16 ust. 1 pkt 9 lit. a ustawy

wanie zatem dochodów wspólnot mieszkaniowych z go-

spodarki zasobami mieszkaniowymi od całego osiąg-

niętego dochodu byłoby dla wspólnot, w stosunku do

obowiązującego stanu prawnego, niekorzystne.

Na uwadze należy mieć także to, iż projekt poselski

nie został zaakceptowany przez Sejm (projekt ustawy

został odrzucony przez Sejm w pierwszym czytaniu).

W świetle powyższego wystąpienie z ponowną ini-

cjatywą legislacyjną w zakresie dotyczącym przepisu

osób prawnych nie jest w moim przekonaniu zasadne.

Z poważaniem

Podsekretarz stanu

Maciej Grabowski

Warszawa, dnia 18 lutego 2013 r.

704

Odpowiedź

podsekretarza stanu w Ministerstwie Zdrowia

Szanowna Pani Marszałek!

Zgodnie z pismem mi-

nistra spraw wewnętrznych z dnia 25 stycznia 2013 r.,

znak: BMP-0713-4-8/2013/AD, przekazującego we-

dług kompetencji przesłaną przy piśmie Marszałka

2013 r., znak: SPS-023-13416/13, interpelację pani

litej Polskiej, w sprawie skażonego alkoholu z Czech

uprzejmie informuję, co następuje.

nitarny w dniu 16 września 2012 r. wydał decyzję

dotyczącą wstrzymania wprowadzania do obrotu na

całym terytorium Polski napojów alkoholowych o za-

wartości powyżej 20% alkoholu wyprodukowanych

w Republice Czeskiej.

Zakaz ten miał obowiązywać

stwa żywności, w szczególnych okolicznościach, gdy

się niebezpieczeństwo zaistnienia skutków szkodli-

wych dla zdrowia, mogą zostać przyjęte tymczasowe

środki zarządzania ryzykiem, konieczne do zapew-

nienia wysokiego poziomu ochrony zdrowia określo-

nego we Wspólnocie.

Przedsiębiorcom, którzy nie

czeństwie żywności i żywienia.

Wstrzymanie obrotu

runkowy i dotyczyło również tych alkoholi, które

biorcy polskiego.

Organy Państwowej Inspekcji Sanitarnej zostały

wały się spotkania robocze, m.in. z pracownikami

Służby Celnej, w celu takiego usprawnienia czynno-

ści kontrolnych, aby było możliwe objęcie tymi czyn-

nościami jak największej liczby przedsiębiorców z jed-

Wszelkie istotne informacje w trybie roboczym

przekazywano pomiędzy zaangażowanymi służbami,

zapewniając efektywne i skoordynowane działania

kontrolne w każdym z województw.

Działania informacyjne kierowano również do

mieszkańców, m.in. poprzez przekazywanie stosow-

wództwach oraz wydawanie komunikatów na stro-

nego oraz stacji sanitarno-epidemiologicznych.

Udzie-

lano również licznych informacji mediom.

Na stronie internetowej Głównego Inspektoratu

jawy zatrucia metanolem oraz umieszczono zdjęcia

etykiet i opakowań alkoholu, co do którego zachodzi-

ło podejrzenie, że zawiera skażony alkohol.

Państwowi wojewódzcy inspektorzy sanitarni co-

dziennie przekazywali do Głównego Inspektoratu Sa-

nitarnego, a także do wojewódzkich centrów zarządza-

nia kryzysowego meldunki z danymi nt. wyników

podjętych działań przez organy Państwowej Inspekcji

Sanitarnej w poszczególnych województwach.

W związku z wątpliwościami dotyczącymi zakre-

nień zgłaszającym się przedsiębiorcom oraz osobom

W dniu 17 września 2012 r. przekazano do punk-

tu kontaktowego systemu RASFF (Rapid Alert Sy-

nitarnego ww. decyzji.

Poinformowano również, że de-

cyzja ma klauzulę natychmiastowej wykonalności, a tak-

że podano link do strony internetowej Głównego Inspek-

toratu Sanitarnego, na której zamieszczono tekst decyzji.

W kolejnych dniach przekazywano do systemu RASFF

metanolu w spirytusie, zakupionym w Czeskim Cie-

szynie przez polskich turystów.

Kontrola urzędowa

przeprowadzona przez organy Państwowej Inspekcji

Sanitarnej wykazała, że alkohol był sfałszowany me-

tanolem, a do systemu RASFF przekazano dostępne

wyniki badań i fotografie etykiet.

W dniu 4 października 2012 r. strona polska po-

informowała wszystkich uczestników sieci RASFF

(wszystkie kraje członkowskie UE) o stwierdzonych

w Polsce czterech przypadkach zgonów w wyniku

705

zatrucia metanolem, co do których istniało podejrze-

nie, że zmarłe osoby mogły spożywać alkohol przy-

wieziony prywatnie lub też pochodzący z nielegalne-

go przywozu z Republiki Czeskiej.

Zgłoszono również

przypadki podejrzenia zatrucia metanolem po spoży-

ciu wódki pn. Helsinki Vodka (fińska wódka rozlewa-

na w Czechach).

Należy podkreślić, że we wszystkich podejrzanych

Poinformowano również, za pośrednictwem sieci

RASFF, o wykryciu podwyższonego poziomu meta-

nolu w próbce alkoholu pn. Frederic Trade Mark

Strong Alkohol Golden Premium Quality, przekaza-

nego do badania przez osobę prywatną, a zakupione-

go w sklepie granicznym w miejscowości Mała Czer-

mna (Malá Čermná) w Republice Czeskiej.

Przeka-

zane zostały również wyniki badań i zdjęcie etykiety

umieszczonej na butelce.

W powyższej sprawie z uwagi na podejrzenie po-

pełnienia przestępstwa zagrażającego zdrowiu ludzi

pomorski państwowy wojewódzki inspektor sanitar-

ny przekazał informacje do Prokuratury Rejonowej

w Gdańsku-Śródmieściu.

Na prośbę przedstawicieli Komisji Europejskiej

Główny Inspektorat Sanitarny przesłał pisemną in-

formację w sprawie decyzji głównego inspektora sa-

nitarnego z dnia 16 września 2012 r. wstrzymującej

wprowadzanie do obrotu na terytorium Rzeczypo-

spolitej Polskiej napojów alkoholowych o zawartości

rium Republiki Czeskiej.

Szeroko zakrojone działania służb kontrolnych

oraz Policji Republiki Czeskiej pozwoliły ustalić źród-

ło skażenia alkoholem metylowym, jak również ująć

stępstwie ustaleń Policji Ministerstwo Zdrowia Re-

publiki Czeskiej zdecydowało się na wydanie rozpo-

rządzeń ustanawiających warunki wprowadzania do

obrotu napojów alkoholowych dla podmiotów gospo-

darczych prowadzących taką działalność.

Główny

inspektor sanitarny został poinformowany, że z po-

licyjnego śledztwa na terytorium Republiki Czeskiej

oraz analizy ryzyka wynikało, że alkohole zanie-

Mając na względzie powyższe, główny inspektor

kaz wprowadzania do obrotu w Polsce napojów alko-

holowych powyżej 20% pochodzących z Republiki

Czeskiej.

Należy podkreślić, że oficjalne informacje

czeskiego Ministerstwa Rolnictwa wskazują, że przed-

wyłącznie bezpieczne alkohole, pochodzące z legalnej

produkcji.

a) kontynuację wzmożonego nadzoru nad produk-

b) konieczność prowadzenia wzmożonej i wnikli-

wej kontroli dokumentacji, która musi towarzyszyć

c) prowadzenie kontroli znakowania napojów al-

Ponadto główny inspektor sanitarny zobowiązał

Główny inspektor sanitarny poinformował orga-

ny Państwowej Inspekcji Sanitarnej, że nowe partie

alkoholu wyprodukowanego w Czechach po 27 wrześ-

rej towarzyszyć muszą wyniki badań laboratoryjnych

partii alkoholu wprowadzanego na rynek, wykona-

nych w akredytowanym laboratorium.

Główny in-

spektor sanitarny podkreślił ponadto, że wymagania

poza terytorium Republiki Czeskiej.

Wszelkie posia-

dane materiały główny inspektor sanitarny przeka-

zał organom Państwowej Inspekcji Sanitarnej w celu

przeanalizowania i stosowania w pracy bieżącej.

W efekcie intensywnych działań organów Pań-

W wyniku badań, w kilkunastu próbkach alkoholu

Jednocześnie uprzejmie informuję, że na podsta-

706

poz. 322, z późn. zm.) pracownicy powiatowych stacji

sanitarno-epidemiologicznych w okresie paździer-

nik–listopad 2012 r. przeprowadzili 2392 kontrole

podmiotów wprowadzających do obrotu i stosujących

produkty zawierające w swym składzie metanol.

Ce-

lem przeprowadzonych kontroli było sprawdzenie

tj. właściwej klasyfikacji, oznakowania oraz – w od-

powiednich przypadkach – obecności zamknięcia

dotykiem ostrzeżenia o niebezpieczeństwie, ze szcze-

gólnym uwzględnieniem produktów do stosowania

czenia mogą zawierać zwiększoną ilość metanolu.

Podczas przeprowadzonych kontroli stwierdzono

— błędów w kartach charakterystyki;

— nieprawidłowego oznakowania produktów;

— niezgodności oznakowania z kartą charakte -

rystyki;

— nieprawidłowej klasyfikacji;

— braku zamknięcia utrudniającego otwarcie przez

dzieci;

— braku wyczuwalnego dotykiem ostrzeżenia

o niebezpieczeństwie.

Z poważaniem

Podsekretarz stanu

Igor Radziewicz-Winnicki

Szanowna Pani Marszałek!

Odpowiadając z upo-

Adama Jassera (znak: DSPA-4810-446-(1)/13 z dnia

25 stycznia 2013 r.) interpelację pani poseł Anny El-

żbiety Sobeckiej (znak: SPS-023-13421/13 z dnia

land SA w Tychach, poniżej przedstawiam wyjaśnie-

Przemysł motoryzacyjny stał się bardzo istotną

robocze kontakty z producentami samochodów i kom-

ponentów motoryzacyjnych, branżowymi instytucja-

mi oraz organizacjami samorządowymi, jak np. Pol-

ska Izba Motoryzacji, Polski Związek Przemysłu Mo-

toryzacyjnego czy Związek Dealerów Samochodo-

wych, konsultując z szeroko rozumianym środowi-

skiem motoryzacyjnym praktycznie wszystkie pro-

jekty i plany działań.

W dniu 4 stycznia br., podczas 31 posiedzenia Sej-

mu RP, wicepremier, minister gospodarki pan Janusz

gólnym uwzględnieniem sytuacji zakładów Fiat Auto

Poland w Tychach.

W ciągu miesiąca od tamtej in-

formacji w sektorze motoryzacyjnym nie zaszły żad-

ne istotne zmiany świadczące o poprawie sytuacji

ekonomicznej tego sektora zarówno w Polsce, jak

tyczące produkcji i sprzedaży, zwłaszcza samocho-

dów osobowych, potwierdziły przewidywania, że rok

ra.

Spadek sprzedaży na eksport, a tym samym spa-

dek produkcji samochodów w Polsce, wynika z utrzy-

skich producentów.

Według danych Europejskiego

Związku Producentów Pojazdów – ACEA po dwuna-

stu miesiącach 2012 r. sprzedaż samochodów osobo-

20 lat i ma szczególnie drastyczny skutek dla produ-

kowanych w Polsce fiatów, które tradycyjnie lokowa-

ne były na rynkach odnotowujących obecnie najwyż-

sze spadki sprzedaży, jak Włochy (-20%), Hiszpania

(-13%) czy Francja (-14%).

Średnie wykorzystanie mocy produkcyjnych w eu-

707

stu lat struktura polskiego rynku i parku samocho-

dowego wskazuje na malejący popyt na samochody

nowe.

Dodatkowo preferencje polskich klientów są

nych, bowiem tylko niecałe 2% wyprodukowanych

acja ta negatywnie wpływa na postrzeganie naszego

rocznie ponad dwa razy więcej samochodów używa-

nych, niż nowych.

Intencją Ministerstwa Gospodarki

centów pojazdów wicepremier, minister gospodarki

nia 2012 r. z szeroką reprezentacją branży motory-

zacyjnej.

W wyniku spotkania opracowano katalog

cyjny w Polsce uwzględniających m.in. wprowadzenie

dukcyjnych m.in. poprzez uelastycznienie prawa pra-

cy.

Część z propozycji dotyczących elastycznego cza-

su pracy została już podjęta przez ministra pracy

i polityki społecznej – w dniu 5 lutego br. Rada Mini-

strów przyjęła projekt zmian w Kodeksie pracy, któ-

re wprowadzają ruchomy czas pracy i wydłużają

okres rozliczeniowy czasu pracy.

W celu ograniczenia kosztów społecznych uwi-

myśle motoryzacyjnym Ministerstwo Pracy i Polity-

ki Społecznej podjęło działania wspierające zwalnia-

w otoczeniu tyskiej fabryki.

Urzędom pracy obsługu-

jącym zwolnionych pracowników udostępniono z re-

zerwy ministra dodatkowe środki Funduszu Pracy,

końca stycznia br. powiatowe urzędy pracy złożyły

znano już środki w kwocie 5,2 mln zł dla 400 osób

w PUP Tychy oraz 0,6 mln zł dla 47 osób w PUP

Jaworzno.

Rozpatrywane są kolejne wnioski nadesła-

ne przez powiatowe urzędy pracy w Częstochowie,

Pszczynie, Sosnowcu, Mysłowicach, Bielsku-Białej

i Mikołowie.

Z uruchamianych środków dofinanso-

wywane będą podjęcia działalności gospodarczej, re-

Pragnę ponadto poinformować, że minister go-

spodarki podejmuje także inne – poza ww. wymienio-

nymi – działania mające na celu osłabienie negatyw-

w Tychach, w tym m.in.:

— Prowadzone są rozmowy w sprawie możliwości

zatrudnienia w zakładach Skoda Auto zwolnionych

z fabryki w Tychach pracowników.

— Krakowski Park Technologiczny (KPT) bierze

udział w pracach zespołu ds. realizacji programu

Urząd Pracy w Krakowie.

Przedstawiciele KPT od-

bywają już spotkania z firmami, które dostały zezwo-

lenia na realizacje inwestycji w położonej w powiecie

oświęcimskim podstrefie Zator.

Są to potencjalni pra-

codawcy dla zwalnianych pracowników firmy Fiat

zamieszkałych na terenie Małopolski.

— Zarząd KPT zaangażowany jest także w rozmo -

z rozszerzeniem Krakowskiej SSE ma zatrudnić w ra-

mach dwóch projektów inwestycyjnych w Skawinie

oraz Chrzanowie – 513 nowych pracowników.

— Katowicka SSE przyjęła list intencyjny od in -

westora, który z dużym prawdopodobieństwem zre-

alizuje swój projekt motoryzacyjny w Tychach.

Inwe-

stor nie będzie budował swoich budynków, tylko sko-

rzysta z gotowej już oferty developera, a to oznacza,

maja/czerwca 2013 r.

Deklaruje utworzenie co naj-

mniej 300 nowych miejsc pracy.

Odnosząc się do podniesionego przez panią poseł

wystąpienia o zwrot ulg przyznanych spółce Fiat Auto

Poland, uprzejmie informuję, że spółka Fiat Auto Po-

land korzysta ze zwolnienia z podatku dochodowego

na mocy umowy inwestycyjnej z roku 1992.

Wartość

ulgi została określona w stosunku do wysokości war-

tości kapitału zainwestowanego przez Fiata do dnia

31 grudnia 1993 r.

Warto zaznaczyć, że w Polsce dzia-

ła 20 spółek fiatowskich, które łącznie zainwestowały

z produkcją w roku 2012 rzędu 350 tys. samochodów

i pomimo likwidacji trzeciej zmiany nadal pozostaje

(z ponad 63-procentowym udziałem w segmencie sa-

mochodów osobowych) i największym pracodawcą

w regionie.

Według zapewnień kierownictwa koncer-

nu, Fiat nie przewiduje dalszych zwolnień.

Z poważaniem

Podsekretarz stanu

Grażyna Henclewska

Warszawa, dnia 18 lutego 2013 r.

708

Odpowiedź

sekretarza stanu w Ministerstwie Zdrowia

znak: SPS-023-13424/13, uprzejmie proszę o przyję-

sady rozliczeń pomiędzy Narodowym Funduszem

nia są finansowane przez Narodowy Fundusz Zdrowia

alizowanych ponad limit określony umową może być

stosownie do przepisów art. 20–23 ustawy o świad-

ków publicznych, świadczeniodawca zobowiązany

cję świadczeń planowych, jak i nagłych – w odpowied-

nich częściach.

Kwestia ta powinna być rozważana

tali w województwie mazowieckim, uprzejmie infor-

muję, że w pierwotnym planie finansowym Mazowie-

wanie świadczeń opieki zdrowotnej środki w wyso-

kości 8 788 251 tys. zł, co oznacza wzrost w porów-

naniu do pierwotnego planu finansowego na 2012 r.

o 294 789 tys. zł, czyli o 3,5%.

Natomiast uwzględniając środki przyznane Ma-

zowieckiemu OW NFZ z funduszu zapasowego, wy-

sokość środków zaplanowanych dla Mazowieckiego

wynosi 9 044 385 tys. zł, czyli jest wyższa o 319 298

tys. zł od wstępnego wykonania planu finansowego

Mazowieckiego OW NFZ na 2012 r., co pozwoli za-

bezpieczyć dostępność świadczeń opieki zdrowotnej

Poniżej przedstawiam wysokości kosztów świad-

2007–2012 oraz planowanych w 2013 r. dla Mazowie-

ckiego OW NFZ.

Rok

Mazowiecki OW NFZ

- koszty świadczeń

opieki zdrowotnej

2007 6 093 244,24 3 013776,22

2008 7 147 982,08 3 543 153,51

2009 8 270 348,40 4 079 193,05

2010 8 555 635,14 4 281 605,01

2011 8 890 321,44 4 505 036,73

2012 - wstępne

wykonanie

8 725 087,06 4 521 263,31

2013 - plan 9 044 385,00 4 538 105,00

Odnosząc się do kwestii dotyczącej wysokości

nie świadczeń opieki zdrowotnej, poniżej przedsta-

709

wiam wysokości kosztów świadczeń opieki zdrowot-

wanych w 2013 r.

Rok

Koszty świadczeń

opieki zdrowotnej

wykonanie

59 207 370,97 28 999 701,58

2013- plan 63 230 834,00 30 019 291,00

Powyższe dane potwierdzają tezę o systematycz-

nym wzroście finansowania świadczeń opieki zdro-

wotnej ogółem przez NFZ w ostatnich latach.

Ponadto uprzejmie informuję, że Ministerstwo

Zdrowia sukcesywnie prowadzi działania zmierzają-

ce do poprawy sytuacji w ochronie zdrowia.

W latach

2005–2009 wprowadzono pomoc skierowaną do sa-

nej, tj. restrukturyzację finansową w ramach ustawy

ZOZ oraz programu „Wzmocnienie bezpieczeństwa

zdrowotnego obywateli”.

Łącznie w wyniku ich rea-

lizacji uregulowano zobowiązania SPZOZ w wysoko-

ści ok. 5,6 mld zł.

Jednak pomimo skierowania zna-

czących kwot ze strony państwa do samodzielnych

publicznych zakładów opieki zdrowotnej nie przynio-

sło to oczekiwanych efektów.

Jedynym wyraźnym

bowiązań (obecnie ok. 67% wszystkich SPZOZ, 34%

W związku z tym iż powszechnie były znane man-

kamenty samodzielnych publicznych zakładów opie-

ki zdrowotnej, w latach 2009–2011 ustanowiono pro-

gram „Wsparcie jednostek samorządu terytorialnego

wydatkowano dodatkowe 754,95 mln zł.

Kolejnym krokiem w celu poprawy sytuacji w ochro-

ganizacji systemu ochrony zdrowia jak i funkcjono-

wania podmiotów prowadzących działalność leczni-

cenie form prawnych, w jakich działają podmioty lecz-

nicze, oraz kompleksowe unormowanie zasad prowa-

dzenia działalności leczniczej.

Wprowadzona nową

wanie.

Dodatkowo daje wiele korzyści, w szczególno-

ści przejrzysty nadzór właścicielski, efektywny spo-

sób zarządzania, lepszą dyscyplinę finansową, przej-

rzystą gospodarkę finansową, zarówno w zakresie

wania w otoczeniu.

Uruchomione zostały mechanizmy wsparcia pro-

cesu przekształceń, których elementem jest umorze-

nie zobowiązań publicznoprawnych przejętych po

rzącym, które przekształciły samodzielne publiczne

sów ww. ustawy o działalności leczniczej przekształco-

no decyzją podmiotu tworzącego 18 szpitali.

W 2012 r.

na wsparcie działań przekształceń SPZOZ w spółki

prawa handlowego, na podstawie ustawy o działal-

ności leczniczej, wydatkowano ok. 41 mln zł.

Nato-

miast w 2013 r. w budżecie państwa zaplanowano na

gorza Sztolcmana w sprawie planów likwidacji Tereno-

wego Biura Paszportowego w Starostwie Powiatowym

w Lublińcu, przekazanego przy piśmie z dnia 12 lutego

2013 r. podsekretarza stanu w Ministerstwie Admini-

BM-ZPO-0713-21/2013.DK), uprzejmie przedstawiam

następujące informacje.

710

Należy wskazać, że zmiana polskiego systemu wy-

dawania paszportów nastąpiła w 2006 r. na mocy

w związku z przepisami rozporządzenia Rady Unii

ży wydawanych przez państwa członkowskie (Dz. U.

Wprowadzenie wydawania paszportów biome-

trycznych związane było z potrzebą zbudowania na-

rzędzi informatycznych wspomagających proces wy-

dawania i zarządzania paszportami (centralna ewi-

dencja wydanych i unieważnionych dokumentów

paszportowych, ewidencje paszportowe prowadzone

przez poszczególne organy paszportowe), a także

z koniecznością realizacji wynikającego z przepisów

ne (odciski palców) będą pobierane wyłącznie przez

wykwalifikowany i odpowiednio upoważniony perso-

nel krajowych organów odpowiedzialnych za wyda-

wanie paszportów.

Uwzględniając wskazane uwarunkowania praw-

ne, a także potrzebę zapewnienia organom paszpor-

towym niezbędnego sprzętu i oprogramowania, co

łączyło się z poważnymi kosztami, przyjęto, że ob-

sługą spraw paszportowych (ściśle powiązanych

z dostępem do ewidencji paszportowych, a także cen-

tralnej ewidencji wydanych i unieważnionych doku-

mentów paszportowych) zajmą się jedynie pracow-

nicy wojewody jako organu paszportowego.

W opi-

sywanym czasie było to związane z koniecznością

ograniczenia liczby terenowych punktów paszpor-

towych funkcjonujących również w siedzibach sta-

rostw powiatowych.

Przedstawiając powyższe, uprzejmie informuję, że

obecnie lokalizacja punktów paszportowych w kraju

opiera się głównie na strukturze organizacyjnej urzę-

dów wojewódzkich, tj. oddziałach paszportów w sie-

dzibach urzędów wojewódzkich oraz delegaturach

tych urzędów.

Kwestia organizacji wskazanej struk-

tury należy do wyłącznej kompetencji wojewodów,

którzy ustalając liczbę i lokalizację punktów paszpor-

towych, winni brać pod uwagę wskazane powyżej

uwarunkowania prawne, zapewnienie prawidłowej

obsługi mieszkańców, bezpieczeństwo wydawanych

dokumentów, a także systemów informatycznych ob-

sługujących zadanie.

Zgodnie natomiast z art. 42 ust.

Przechodząc zaś do struktury punktów paszpor-

towych funkcjonujących na terenie województwa ślą-

skiego, należy wskazać, że od 2009 r. jest ona stop-

niowo reorganizowana w celu podniesienia jakości

i komfortu kompleksowej obsługi paszportowej miesz-

kańców województwa.

Obecnie w województwie śląskim jedynie w Od-

rach Paszportowych w: Bielsku-Białej, Częstochowie,

Bytomiu, Gliwicach i Rybniku istnieje możliwość

zarówno złożenia wniosku o wydanie paszportu lub

paszportu tymczasowego, jak i odbioru gotowego do-

kumentu w tym samym punkcie paszportowym.

Na-

tomiast 17 terenowych punktów paszportowych re-

alizuje sprawy paszportowe w ograniczonym zakre-

sie obejmującym wyłącznie przyjmowanie wniosków

o wydanie paszportów biometrycznych, co dla oby-

wydrukowanego dokumentu w Oddziale Paszporto-

wym Urzędu Wojewódzkiego w Katowicach lub jed-

nej z pięciu wyżej wymienionych delegatur.

Jednocześnie uprzejmie informuję, że wojewoda

śląski podjął decyzję o likwidacji, z dniem 1 marca

2013 r., Terenowego Punktu Paszportowego w Sos-

nowcu, a następnie, z dniem 31 marca 2013 r., kolej-

nych 10 Terenowych Punktów Paszportowych: w Bę-

dzinie, Chorzowie, Dąbrowie Górniczej, Jaworznie,

Lublińcu, Raciborzu, Rudzie Śląskiej, Wodzisławiu

Śląskim, Zabrzu i Żywcu.

Zgodnie z przyjętymi założeniami kolejnego etapu

reorganizacji w miejsce likwidowanych terenowych

punktów paszportowych powstanie 7 nowych jedno-

stek paszportowych, tj. Terenowa Delegatura Pasz-

portowa w Sosnowcu oraz 6 Terenowych Punktów

Paszportowych w: Jastrzębiu-Zdroju, Tarnowskich

Górach, Tychach, Zawierciu, Żorach i Pszczynie.

W efekcie wprowadzonych zmian aż w 13 miejscowoś-

ciach województwa śląskiego obywatel polski będzie

miał możliwość złożenia wniosku o wydanie dokumen-

tu paszportowego oraz jego odbioru.

Wskazując nowe

lokalizacje jednostek paszportowych, wojewoda śląski

rozmieszczenie ze szczególnym uwzględnieniem cen-

tralnej części województwa, dostępność połączeń ko-

munikacyjnych, a także średnią liczbę mieszkańców

przypadającą na jednostkę paszportową.

Ponadto przy ustalaniu nowych lokalizacji jedno-

stek paszportowych uwzględniano liczbę wniosków

paszportowych składanych dotychczas w poszczegól-

nych terenowych punktach paszportowych.

Stosow-

nie do informacji przekazanych przez wojewodę ślą-

skiego, w Lublińcu w latach 2010–2012 złożono 5333

wnioski; dla porównania w Sosnowcu w tym samym

okresie było ich 19 621, w Tychach – 23 436, w Ja-

strzębiu-Zdroju – 13 434, w Tarnowskich Górach

– 11 683, w Pszczynie – 9631, w Zawierciu – 10 683,

w Żorach – 10 176.

Niezależnie od powyższego pragnę poinformować,

że z dniem 17 stycznia 2013 r. weszły w życie przepi-

wy o dokumentach paszportowych (Dz. U. z 2012 r.

poz. 1415), zgodnie z którymi nastąpiło odmiejsco-

wienie wydawania dokumentów paszportowych.

Dla

711

obywateli oznacza to możliwość złożenia wniosku

tu stałego.

Z poważaniem

Podsekretarz stanu

Roman Dmowski

Warszawa, dnia 28 lutego 2013 r.

(13435)

czalności dochodzenia dodatkowego cywilnoprawne-

go roszczenia odszkodowawczego w przypadku orze-

czenia przez sąd przywrócenia pracownika do pracy,

SPS-023-13435/13, uprzejmie przesyłam następującą

informację.

Wątpliwości przedstawione przez pana posła w in-

terpelacji dotyczą dopuszczalności dochodzenia przez

pracownika dodatkowego cywilnoprawnego roszcze-

nia odszkodowawczego w przypadkach:

— przywrócenia pracownika do pracy przez sąd

w następstwie nieuzasadnionego lub niezgodnego

— przywrócenia pracownika do pracy, z którym

ruszeniem przepisów o rozwiązywaniu umów o pracę

Wobec powyższego uprzejmie informuję, że zgod-

nie z art. 45 § 1 Kodeksu pracy w razie ustalenia, że

określony jest nieuzasadnione lub narusza przepisy

przednich warunkach albo o odszkodowaniu.

Ozna-

cza to, że w razie niezgodnego z prawem lub nieuza-

sadnionego wypowiedzenia powołany przepis pozo-

stawia pracownikowi wybór dochodzonego roszcze-

nia między powrotem (przywróceniem) do pracy

a odszkodowaniem.

W razie przywrócenia pracownika do pracy Ko-

deks pracy zapewnia pracownikom zwalnianym bez-

prawnie za wypowiedzeniem rekompensatę uszczerb-

ku majątkowego doznanego wskutek utraty zatrud-

nienia w postaci wynagrodzenia za czas pozostawa-

nia bez pracy.

Z wyjątkiem naruszenia ochrony szcze-

gólnej wysokość należnego pracownikowi z tego ty-

tułu świadczenia pieniężnego jest ograniczona.

Sto-

sownie bowiem do treści art. 47 K.p. pracownikowi,

więcej niż za jeden miesiąc.

Jeżeli umowę o pracę

cownikiem, ojcem wychowującym dziecko, w okresie

Uregulowanie tej sprawy w powołanym przepisie

wyłącza możliwość dochodzenia dodatkowego od-

szkodowania na podstawie przepisów Kodeksu cywil-

nego.

Ten pogląd, ustalony w wieloletnim orzeczni-

ctwie Sądu Najwyższego, został podtrzymany w uchwa-

(sygn. akt I PZP 2/09, OSNP 2010, Nr 1–2, poz. 1).

Stwierdzono w niej, że „pracownik, który podjął pra-

wa do odszkodowania na podstawie przepisów Ko-

deksu cywilnego ponad przysługujące mu na podsta-

wie art. 47 K.p. wynagrodzenie za czas pozostawania

bez pracy”.

Odnosząc się do kolejnej wątpliwości przedstawio-

nej w interpelacji, uprzejmie informuję, że stosownie

do przepisów art. 56 K.p. pracownikowi, z którym

w tym trybie, podobnie jak pracownikowi, któremu

wypowiedziano umowę o pracę z naruszeniem prawa,

nia do pracy, przysługuje wynagrodzenie za czas po-

rym mowa w art. 39 K.p., albo z pracownicą w okre-

sie ciąży lub urlopu macierzyńskiego, wynagrodzenie

tyczy to także przypadku, gdy rozwiązano umowę

o pracę z pracownikiem, ojcem wychowującym dzie-

712

cko, w okresie korzystania z urlopu macierzyńskiego

niczeniu z mocy przepisu szczególnego (art. 57 K.p.).

Wynagrodzenie, o którym mowa w art. 57 K.p.,

spełnia funkcję analogiczną do wynagrodzenia przy-

sługującego pracownikowi na mocy art. 47 K.p. Jest

ono rodzajem rekompensaty uszczerbku poniesione-

go przez pracownika wskutek bezprawnego rozwią-

wym.

Wysokość wynagrodzenia uzależniona została

od długości czasu, w którym pracownik pozostawał

bez pracy.

Maksymalna wysokość odpowiada trzy-

miesięcznemu wynagrodzeniu pracownika.

Tak więc

w sytuacji, gdy rzeczywisty okres pozostawania pra-

cownika bez pracy przekroczył trzy miesiące, przy-

sługuje mu wynagrodzenie nie wyższe niż przewi-

dziane w tym przepisie.

Przepis art. 57 § 1 K.p. okre-

śla jednocześnie minimalną wysokość należnego

pracownikowi wynagrodzenia.

Nie może być ono

wtedy, gdy rzeczywisty okres pozostawania bez pra-

cy jest krótszy niż miesiąc, pracownik winien otrzy-

mać wynagrodzenie za pełny miesiąc.

Wynagrodzenia za czas pozostawania bez pracy

nie można traktować jako odszkodowania za bez-

prawne rozwiązanie stosunku pracy w trybie i na

wadzono bowiem rozróżnienie między wynagrodze-

niem za czas pozostawania bez pracy a odszkodowa-

niem. Wynagrodzenie za czas pozostawania bez pra-

cy przysługuje wówczas, gdy orzeczono o przywróce-

niu do pracy, a pracownik podjął pracę w wyniku

tego przywrócenia (wyrok NSA w Warszawie z dnia

14 października 1998 r., sygn. akt.

II SA 1170/98, Lex

nr 41884).

deks pracy ustanawia w zasadzie jednolity system

o pracę bez wypowiedzenia, zbliżony do sankcji z ty-

tułu bezprawnego wypowiedzenia.

Nieuzasadnione

i sprzeczne z prawem oświadczenie woli pracodawcy

wywiera bowiem skutek w postaci ustania stosunku

skuteczności (w określonym zakresie) przez sąd z ini-

cjatywy zainteresowanego pracownika.

Uchylenie tej

czynności prawnej w drodze przywrócenia pracowni-

ka do pracy w obu przypadkach łączy się z prawem do

wynagrodzenia za czas niewykonywania pracy.

W świetle utrwalonego orzecznictwa sądowego

oraz poglądów doktryny uregulowanie tej kwestii

w sposób pełny i wyczerpujący w Kodeksie pracy

oznacza brak możliwości dochodzenia dodatkowego

odszkodowania na podstawie przepisów Kodeksu cy-

orzeczenia o przywróceniu do pracy pracownik odzy-

skuje bowiem zatrudnienie na poprzednich warun-

kach pracy i płacy, co rekompensuje mu tę niejako

podstawową szkodę wyrządzoną przez pracodawcę,

który wypowiadając umowę o pracę na czas nieokre-

ślony lub rozwiązując tę umowę bez wypowiedzenia

z naruszeniem przepisów, spowodował pozbawienie

pracownika zatrudnienia.

Z poważaniem

Podsekretarz stanu

lacją pani Barbary Bartuś, poseł na Sejm Rzeczypo-

nia 2013 r. (znak: SPS-023-13445/13) w sprawie trud-

ności z potwierdzaniem prawa do świadczeń zdrowot-

nych uprzejmie proszę o przyjęcie poniższego wyjaś-

nienia.

Odnosząc się do cytowanych w interpelacji za-

strzeżeń Porozumienia Pracodawców Ochrony Zdro-

wia dotyczących wprowadzenia dodatkowych sposo-

bów potwierdzania prawa do świadczeń opieki zdro-

wotnej, należy zaznaczyć, iż zostały one zgłoszone

przed 1 stycznia 2013 r., tj. datą wdrożenia tych roz-

wiązań.

Doświadczenia z funkcjonowania systemu

Elektronicznej Weryfikacji Uprawnień Świadczenio-

biorców (eWUŚ) nie potwierdzają większości obaw

wyrażonych przez porozumienie.

Funkcjonowanie systemu eWUŚ od momentu

wychwycenia potencjalnych zakłóceń w jego funkcjo-

nowaniu i ich eliminacji.

Raporty dotyczące pierw-

szego okresu wdrażania i funkcjonowania eWUŚ

mu RP: Administracji i Cyfryzacji oraz Innowacyj-

ności i Nowoczesnych Technologii.

Pierwszy miesiąc

li wystąpiły, spowodowane były błędnym działaniem

mowania lokalnego.

W szczególności nie potwierdzi-

ły się obawy dotyczące nieprzygotowania systemu do

obsługiwania „setek tysięcy zapytań”.

Zgodnie z da-

nymi Narodowego Funduszu Zdrowia w okresie 1–15

stycznia br. system bez zakłóceń obsłużył aż 30,5 mln

zapytań świadczeniodawców (średnio 2 300 000 za-

pytań dziennie).

Ustosunkowując się do zarzutu dotyczącego nie-

wiarygodności danych zawartych w Centralnym Wy-

713

kazie Ubezpieczonych, na podstawie których system

wotnej, należy wskazać, iż jest to baza „wtórna”, za-

silana danymi z Zakładu Ubezpieczeń Społecznych,

Ministerstwa Spraw Wewnętrznych.

W związku z po-

wyższym podejmowane są działania mające na celu

poprawę przepływu danych pomiędzy tymi instytu-

cjami (m.in. uruchomiono narzędzie elektroniczne

umożliwiające weryfikację danych w trybie 24-go-

dzinnym).

Ponadto istotne jest także wyeliminowa-

nie błędnych statusów wynikających z faktu niewy-

wiązywania się przez ubezpieczonych lub płatników

nego (w tym zgłaszania dzieci jako członków rodzi-

ny).

Upowszechnienie wiedzy dotyczącej zasad funk-

cjonowania ubezpieczenia zdrowotnego osiągnięto

przede wszystkim dzięki szerokiej kampanii infor-

macyjnej, prowadzonej głównie przez Narodowy

wódzkich funduszu, w czasie których można było

zweryfikować stan swoich uprawnień i uzyskać in-

formacje, jak należy postąpić w przypadku ich bra-

ku).

Założono, iż w wyniku podjętych działań, w cią-

gu najbliższych miesięcy liczba osób, które w Cen-

tralnym Wykazie Ubezpieczonych mają błędny sta-

tus osób nieposiadających prawa do świadczeń, bę-

dzie się znacząco zmniejszała.

Należy podkreślić, iż

obecnie przyjęty system potwierdzania prawa wyklu-

cza sytuację, w której nieprawidłowy status w Cen-

tralnym Wykazie Ubezpieczonych uniemożliwia uzy-

skanie świadczenia – w przypadku negatywnej we-

ryfikacji w eWUŚ osoba uprawniona może potwier-

dzić posiadanie prawa do świadczeń, przedstawiając

dokument papierowy lub składając oświadczenie.

Odnosząc się do zastrzeżeń porozumienia doty-

czących implementacji systemu eWUŚ w podstawo-

wej opiece zdrowotnej, należy podkreślić, iż już

w dniu 19 listopada 2012 r. prezes Narodowego Fun-

duszu Zdrowia zobowiązała się do utrzymania w okre-

sie przejściowym, tj. do 31 maja 2013 r. dotychczaso-

wych zasad weryfikacji uprawnień osób, które złoży-

ły deklarację wyboru świadczeniodawców podstawo-

wej opieki zdrowotnej.

Okres ten zostanie wykorzy-

stany do wyjaśnienia statusu osób, które złożyły

Odnosząc się do pozostałych zastrzeżeń wskaza-

nych przez porozumienie dotyczących wprowadzenia

oświadczenia jako jednego z nowych sposobów po-

twierdzania prawa do świadczeń, uprzejmie informu-

ję, iż liczba dokonywanych sprawdzeń za pomocą sy-

temu eWUŚ wskazuje, iż oświadczenia nie staną się,

jak zakładało porozumienie, dominującą formą po-

twierdzania prawa.

Podobnie praktyka nie potwier-

dza zarzutu dotyczącego nieczytelności i czasochłon-

ności wypełniania oświadczenia.

Należy także wska-

zać na bezzasadność zarzutu konieczności wskazania

w oświadczeniu podstawy prawa do świadczeń w przy-

padku niepełnoletnich obywateli polskich, którym

zagwarantowano prawo do świadczeń – jest to ko-

nieczne dla ustalenia podmiotu, który poniesie kosz-

ty udzielonego świadczenia (odpowiednio fundusz dla

osób ubezpieczonych i budżet państwa dla pozosta-

łych uprawnionych).

Legenda:

Liczba zapytań w dni robocze

Liczba zapytań w dni wolne

Liczba weryfikowanych numerów PESEL w dni robocze

Liczba weryfikowanych numerów PESEL w dni wolne

Legenda:

Liczba zapytań w dni robocze

714

Ponadto należy zwrócić uwagę, iż porozumienie,

zgłaszając jedynie zastrzeżenia, pomija korzyści, ja-

kie wprowadzony system przynosi świadczeniodaw-

com – przede wszystkim wynikające z faktu przenie-

sienia ryzyka ponoszenia kosztów świadczenia udzie-

lonego osobie, która nie posiadała prawa do świad-

czeń, ze świadczeniodawców na fundusz.

Ponadto,

jak wskazano powyżej, jeżeli pacjent mimo posiada-

nych praw do świadczeń opieki zdrowotnej finanso-

dzenia w systemie eWUŚ i nie posiada dokumentu

papierowego potwierdzającego to prawo, to złożenie

oświadczenia umożliwia mu dostęp do świadczenia.

Wyjaśniając konieczność dokonywania codziennej

pomocy systemu eWUŚ wykonywaną automatycznie

nie ułatwia pracę pracownikom rejestracji z uwagi

uprawnień pacjentów (w placówkach, które zaimple-

mentowały taką funkcjonalność, wyniki są gotowe

Z poważaniem

Sekretarz stanu

Sławomir Neumann

13448/13) dotyczącego interpelacji posła na Sejm RP

nicznych uprzejmie informuje, że stosownie do art. 3

łem pirotechnicznym jest jedna z odmian materiałów

wybuchowych będąca materiałem lub mieszaniną

wyrób wypełniony materiałem pirotechnicznym, zaś

wyrobem pirotechnicznym, którego definicję zawiera

art. 3 pkt 19 ww. ustawy, jest wyrób zawierający je-

den lub kilka materiałów pirotechnicznych, przezna-

czony do uzyskiwania efektów pirotechnicznych,

Materiały wybuchowe podlegają klasyfikacji wy-

nikającej z umowy europejskiej dotyczącej między-

narodowego przewozu drogowego towarów niebez-

piecznych (ADR), sporządzonej w Genewie dnia 30 wrześ-

ra określa materiały niebezpieczne łącznie z kryte-

riami klasyfikacyjnymi, stosowaniem opakowań, ozna-

kowań, a także nalepek ostrzegawczych.

Z kolei obrót wskazanymi towarami jest uregulo-

poz. 1017) oraz ustawę o materiałach wybuchowych

rą nabywanie, przechowywanie lub używanie mate-

wilnego wymaga uzyskania pozwolenia wydawanego

przedsiębiorcy.

Wyjątek od powyższej zasady dotyczy

wyrobów pirotechnicznych wymienionych w art. 62c

ust. l pkt l lit.

a–c, pkt 2 lit. a oraz pkt 3 lit. a przy-

wołanej ustawy, tj. wyrobów pirotechnicznych wido-

wiskowych, wyrobów pirotechnicznych przeznaczo-

nych do użytku teatralnego lub pozostałych wyrobów

pirotechnicznych, co do których nie jest wymagane

uzyskanie takiego pozwolenia.

Wobec wskazanych

wyżej wyrobów pirotechnicznych wprowadzanych do

obrotu producent lub importer dokonuje stosownej

klasyfikacji zgodnie z ich przeznaczeniem i pozio-

mem stwarzanego przez nie zagrożenia, w tym po-

ziomem natężenia emitowanego dźwięku.

Ponadto należy poinformować, że wyroby piro-

techniczne wprowadzane do obrotu podlegają kon-

troli w zakresie spełnianych przez nie określonych

wymagań.

Kontrolę dotyczącą wyrobów pirotech-

nicznych widowiskowych przeprowadzają wojewódz-

cy inspektorzy Inspekcji Handlowej, zaś w przypad-

ku wyrobów pirotechnicznych przeznaczonych do

użytku teatralnego i pozostałych wyrobów pirotech-

nicznych prowadzą inspektorzy pracy.

Podczas wy-

konywania czynności kontrolnych właściwy komen-

715

dant powiatowy (miejski) Policji lub komendant stra-

ży gminnej (miejskiej) jest obowiązany do zapewnie-

nia pomocy wyżej wymienionym organom.

W tym miejscu warto wskazać, że Policja podej-

muje działania polegające na organizowaniu i prowa-

dzeniu szkoleń dla policjantów służb prewencji ko-

mend miejskich i powiatowych Policji, w trakcie któ-

rych policjanci zapoznają się z klasyfikacjami według

ADR, w tym pakowaniem i oznakowaniem materia-

łów pirotechnicznych dla celów transportowych, re-

gulacjami prawnymi dotyczącymi zasad i warunków

prowadzenia obrotu koncesjonowanego i niekoncesjo-

nowanego tymi wyrobami, wymaganiami bezpieczeń-

stwa i przepisami karnymi.

Poza tym prezentowane

i omawiane są również sposoby działania wszystkich

rodzajów wyrobów pirotechnicznych spotykanych na

rynku.

Jednocześnie, należy wskazać, że zgodnie z art. 60

wanym w przepisach powszechnie obowiązujących

i bezpieczeństwa publicznego, w tym również w za-

kresie ograniczenia użytkowania wyrobów pirotech-

nicznych na terenie danego województwa.

Natomiast stosownie do art. 40 ust. 3 ustawy

z późn. zm.) w zakresie nieuregulowanym w odręb-

nych ustawach lub innych przepisach powszechnie

obowiązujących rada gminy (rada powiatu) może wy-

dawać przepisy porządkowe, jeżeli jest to niezbędne

pewnienia porządku, spokoju i bezpieczeństwa pub-

licznego.

W praktyce wydawane przepisy o charak-

terze porządkowym wprowadzają zakaz używania

pirotechnicznych z wyłączeniem w dniach 31 grud-

nia i l stycznia każdego roku.

Niestosowanie się do przepisów porządkowych

na podstawie upoważnienia zawartego w ustawie,

w tym m.in. aktów prawa miejscowego dotyczących

używania wyrobów pirotechnicznych, stanowi wy-

kroczenie z art. 54 Kodeksu wykroczeń (zwany dalej

K.w.).

Natomiast w przypadku braku aktów prawa

miejscowego regulujących stosowanie środków piro-

technicznych działania Policji sprowadzają się przede

wszystkim do oceny, czy korzystanie z wyżej wymie-

nionych wyrobów narusza przepisy określone w art. 51

K.w. (zakłócenie spokoju, porządku publicznego lub

spoczynku nocnego), art. 107 K.w. (złośliwe niepoko-

jenie), a także art. 145 K.w. (zaśmiecenie miejsca do-

stępnego dla publiczności).

Sprawcy wskazanych czy-

nów zabronionych podlegają odpowiednio karze

aresztu, ograniczenia wolności, grzywny lub karze

nagany.

Niezależnie od powyższego należy wskazać, że

przepisy prawa dotyczące zasad i warunków obrotu

wyrobami pirotechnicznymi regulują także kwestię

odpowiedzialności karnej za przestępstwo określone

w: art. 36 (wykonywanie działalności gospodarczej

w zakresie wytwarzania lub obrotu materiałami wy-

buchowymi (...) bez koncesji lub wbrew warunkom

określonym w koncesji) i art. 37 (sprzedaż wyrobów

pirotechnicznych wyłączonych spod koncesjonowania

osobom niepełnoletnim) ustawy o wykonywaniu dzia-

tu materiałami wybuchowymi, bronią, amunicją oraz

lub policyjnym, art. 164 (sprowadzenie bezpośrednie-

go niebezpieczeństwa) i art. 171 (wytwarzanie i obrót

przedmiotami niebezpiecznymi) Kodeksu karnego

bądź odpowiedzialności za wykroczenie uregulowane

w art. 601 § l i 3 K.w. (naruszenie obowiązków reje-

stracyjnych działalności gospodarczej) oraz art. 83 § l

K.w. (używanie przedmiotów niebezpiecznych).

Mając na uwadze obowiązujące przepisy prawa

regulujące wskazaną w wystąpieniu problematykę,

podjęcie prac legislacyjnych mających na celu zaost-

rzenie przepisów dotyczących stosowania i dostępno-

ści materiałów oraz wyrobów pirotechnicznych wy-

daje się nieuzasadnione.

Z poważaniem

Podsekretarz stanu

Michał Deskur

ma (SPS-023-13460/13) dotyczącego interpelacji po-

sła Janusza Palikota uprzejmie informuję.

1.

Prezes Rady Ministrów nadzoruje działalność

CBA w sposób określony w ustawie o Centralnym Biu-

rze Antykorupcyjnym oraz w art. 13 ustawy o Agencji

du.

Realizując kompetencje nadzorcze wobec służb

specjalnych, prezes Rady Ministrów powierzył szcze-

gółowe zadania w tym zakresie ministrowi spraw we-

wnętrznych.

2.–3.

Centralne Biuro Antykorupcyjne podlega

cyklicznym kontrolom prowadzonym przez Agencję

Bezpieczeństwa Wewnętrznego, Najwyższą Izbę Kon-

716

troli i Kancelarię Prezesa Rady Ministrów.

Dodatko-

wo nadzór nad procesowymi czynnościami CBA

– zgodnie z Kodeksem postępowania karnego – spra-

wuje prokuratura.

Należy również zauważyć, że

w 2009 r. szef CBA zarządził przeprowadzenie we

wszystkich jednostkach i komórkach biura audytu

wewnętrznego w zakresie systemu zarządzania, or-

ganizacji oraz jakości zadań wykonywanych przez

CBA.

Wyniki działalności zespołu audytowego stały

się podstawą do podjęcia prac nad przygotowaniem

nowej koncepcji funkcjonowania CBA oraz przepro-

wadzenia reorganizacji.

Dzięki tym działaniom wy-

eliminowano praktyki odbiegające od właściwych

standardów.

4.

Od 2008 r. wpłynęło do CBA 28 skarg na dzia-

łalność biura w zakresie prowadzonych postępowań

przygotowawczych.

Jedną uznano za zasadną w ca-

łości, jedną za częściowo zasadną, a 26 uznano za

bezzasadne.

Po przeprowadzeniu postępowania skar-

gowego skarżącym udzielono pisemnych odpowiedzi

o sposobie rozpoznania skargi wraz z uzasadnieniem.

5.

Przesłuchania wykonywane są w trybie okre-

ślonym w art. 171 K.p.k. Przepis ten nie przewiduje

sposobu przesłuchania określonego w interpelacji

jako „konwejer”.

6.

Obecnie w sprawie prowadzenia postępowania

przygotowawczego wobec Mirosław G. trwa postępo-

wanie wyjaśniające zlecone przez szefa CBA.

7.

W konsekwencji postawienia szefowi CBA za-

rzutów przez prokuraturę w 2009 r. prezes Rady Mi-

nistrów odwołał ówczesnego szefa CBA przez upły-

wem kadencji.

Nowy szef CBA na polecenie prezesa

Rady Ministrów przeprowadził całościowy audyt

funkcjonowania służby.

W efekcie wyników tego au-

dytu oraz późniejszych ustaleń do prokuratury zo-

stało skierowanych szereg zawiadomień o możliwości

przekroczenia prawa przez funkcjonariuszy CBA

oraz pism zawierających istotne informacje uzupeł-

niające w sprawach, w których prokuratura prowa-

dziła już postępowania w określonym wyżej zakresie.

Minister

Jacek Cichocki

chorym na cukrzycę typu 2 (13469)

sła na Sejm Rzeczypospolitej Polskiej, przesłaną przy

poniższych informacji.

kowań produktów insuliny na łączną kwotę ok.

sfinansowano ze środków publicznych blisko 2,5 mln

linowej.

Dodatkowo zgodnie z ww. obwieszczeniem mini-

717

Uprzejmie informuję, że nadal prowadzone jest

postepowanie refundacyjne dla wniosków o objęcie

W najbliższym czasie minister zdrowia podejmie

Odnosząc się do bezpodstawnych zarzutów posta-

wionych w interpelacji, jakoby nieobjęcie refundacją

ww. leków skazywało chorych na czerniaki na śmierć,

pragnę zaznaczyć, że samo rozpoznanie czerniaka

zaawansowanego związane jest ze złym rokowaniem.

Jak podkreślają eksperci, obecnie nie ma skutecznej

terapii leczenia zaawansowanego czerniaka.

Rów-

nież wnioskowane technologie lekowe powodują wy-

dłużenie okresu wolnego od progresji, nie prowadząc

do całkowitego wyleczenia.

Należy zaznaczyć, że analiza efektywności kli-

nicznej przedstawiona przez podmiot odpowiedzialny

produktu leczniczego Yervoy powstała na podstawie

kliniczna III fazy, z randomizacją i podwójnym zaśle-

cji, fazę reindukcji oraz follow–up. Do badania włą-

czono ogółem 676 pacjentów z czerniakiem nieopera-

oni losowo przydzieleni do trzech grup terapeutycz-

nych w stosunku 3:1:1 i otrzymywali odpowiednio:

pionkę gp100 plus placebo (136 pacjentów).

W bada-

niu wykazano istotne statystycznie różnice na ko-

rzyść ipilimumabu w porównaniu do szczepionki

gp100 w odniesieniu do oceny przeżycia całkowitego:

sji: HR=0,64, 12-miesięcznego przeżycia: OR=2,46

gresji choroby: OR=0,55 (95% CI: 0,33; 0,92).

Wyka-

718

zano także wydłużenie średniego przeżycia całkowi-

tego o 6,1 miesiąca w grupie pacjentów przyjmują-

cych ipilimumab w porównaniu do pacjentów przyj-

mujących szczepionkę gp100.

W przypadku pozosta-

łych punktów końcowych nie odnotowano istotnych

i szczepionki gp100 (czas do uzyskania odpowiedzi,

24-miesięczne przeżycie, całkowita odpowiedź na le-

czenie oraz stabilizacja choroby).

Wnioskodawca dla produktu leczniczego Zelboraf

przedstawił analizę efektywności klinicznej będącą

przeglądem systematycznym, do którego włączono

jedno wieloośrodkowe, randomizowane otwarte ba-

danie porównujące head to head skuteczność i bez-

pieczeństwo WEM (wemurafenib) i DTIC (BRIM-3,

Chapman 2011) u pacjentów wcześniej nieleczonych

(I linia leczenia).

W analizie efektywności klinicznej

przedstawiono również wyniki badań klinicznych I

i II fazy, które nie spełniły kryteriów włączenia do

przeglądu systematycznego wnioskodawcy, dotyczące

zastosowania WEM u pacjentów ze stwierdzoną mu-

tacją BRAF wcześniej leczonych (II linia leczenia).

Ocena skuteczności przedstawiona przez podmiot

odpowiedzialny wykazała, że WEM w porównaniu

do DTIC powoduje istotne statystycznie wydłużenie

przeżycia całkowitego: HR=0,37 (95% CI: 0,26–0,55;

p<0,001), zwiększenie do 84% (95% CI: 78–89) praw-

dopodobieństwa przeżycia w grupie otrzymujących

WEM w porównaniu z 64% (95% CI: 56–73) w grupie

otrzymującej DTIC (i.s.), istotne statystyczne wydłu-

żenie mediany czasu przeżycia wolnego od progresji

choroby do 5,3 miesiąca względem 1,6 miesiąca

w grupie DTIC, istotne statystycznie wydłużenie

przeżycia wolnego od progresji choroby HR=0,26

(95% CI: 0,20–0,33; p<0,001), istotnie statystycznie

wyższą szansę uzyskania odpowiedzi na leczenie oce-

nianej wg kryteriów RECIST: OR=16,26 (95% CI:

8,58–30,82; p<0,001); NNT=2,33 (95% CI: 1,99–

2,80), istotne statystyczne skrócenie mediany czasu

do uzyskania odpowiedzi do 1,45 miesiąca w porów-

naniu do 2,7 miesiąca w grupie DTIC.

jące kryteria:

1) stanowisko Komisji Ekonomicznej,

Jednocześnie uprzejmie informuje, że produkt lecz-

niczy ipilimumab podlega finansowania ze środków

publicznych w ramach chemioterapii niestandardowej

w leczeniu zaawansowanego czerniaka (nieoperacyj-

czenia: chemioterapia niestandardowa wydaje każdora-

zowo dyrektor oddziału Narodowego Funduszu Zdrowia.

Z poważaniem

719

i Białorusią (sygn.

SPS-023-13471/13) uprzejmie

przedstawiam, co następuje.

pejskiej, zwanej dalej UE.

Dzięki inicjatywie Komisji

stawki roamingu wewnątrz UE zostały uregulowane

wysokich dla użytkowników stawek.

Minister admi-

nistracji i cyfryzacji aktywnie uczestniczy w uzgad-

nianiu i zawieraniu porozumień w sprawie obniżania

cymi w Polsce i krajach pozaunijnych, tzw. memoran-

dów dotyczących obniżenia stawek roamingu mię-

dzynarodowego dla usług telekomunikacyjnych.

Na ich podstawie, na zasadzie dobrowolności, opera-

Polkomtel)

1)

, Polska Telefonia Komórkowa Centertel

MTS

2)

rosyjskiej.

Dla większości operatorów porozumienie

Jednocześnie pragnę poinformować, iż MAC zwró-

cił się do Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumen-

poseł wysokich stawek za połączenia telefoniczne

z Ukrainą i Białorusią.

UOKiK przekazał poniższe

wyjaśnienia.

Prezes UOKiK poinformował, że analiza cenni-

3)

z przykładowych cenników wskazanych

4)

.

1) cenniki Polkomtel (Plus):

dzynarodowy, w ramach której abonent może wybrać

1)

4)

720

maksymalnie 3 numery kierunkowe do krajów do-

B. Taryfa Mix6 dla abonentów Plus Mix (mix)

taryfowej połączeń międzynarodowych obejmującej

2) cenniki PTC (T-Mobile):

A. Taryfy Rodzinne (abonament) – 1,96 zł za połą-

3) cenniki PTK Centertel (Orange):

ta za połączenie na Ukrainę oraz Białoruś, przykła-

dowo: do Francji – 2,08 zł + 0,59 zł, do Niemiec – 1,91 zł

4) cenniki P4 (Play):

mym, a nawet niższym, poziomie w stosunku do ww.

Przedstawiając powyższe wyjaśnienia, wyrażam

Z poważaniem

Podsekretarz stanu

Małgorzata Olszewska

Warszawa, dnia 26 lutego 2013 r.

Szanowna Pani Marszałek!

Odpowiadając na in-

13474/13, w sprawie deklarowanych działań wobec

przedstawiam wyjaśnienia, które stanowią odpo-

wiedź na postawione przez panią poseł pytania.

ograniczenia kosztów społecznych związanych z za-

powiedzianymi zwolnieniami pracowników spółki Fiat

Auto Poland podjęło działania wspierające, zgodnie

wnioski o przyznanie 10 mln zł na aktywizację 777

721

nadesłane przez Powiatowe Urzędy Pracy: w Czę-

stochowie, Pszczynie, Sosnowcu, Mysłowicach, Biel-

sku Białej i Mikołowie.

Z uruchamianych środków

dofinansowywane będą podjęcia działalności gospo-

darczej, refundacje kosztów wyposażenia i doposa-

żenia stanowiska pracy, szkolenia, prace interwen-

cyjne, staże u pracodawców oraz zwrot kosztów do-

jazdu do pracy.

Ponadto podejmowane są – poza ww. wymieniony-

mi – także inne działania mające na celu osłabienie

dach FAP w Tychach, w tym m.in.:

1) prowadzone są rozmowy w sprawie możliwości

zwolnionych z fabryki w Tychach;

2) Krakowski Park Technologiczny (KPT) bierze

koordynatorem prac tego zespołu jest Wojewódzki

Urząd Pracy w Krakowie; przedstawiciele KPT od-

oświęcimskim podstrefie Zator, są to potencjalni pra-

3) Zarząd KPT zaangażowany jest także w rozmo-

oraz Chrzanowie 513 nowych pracowników.

W związku z narastającymi – zwłaszcza w drugiej

połowie ub.r. – problemami producentów pojazdów

wicepremier minister gospodarki pan Janusz Piecho-

z propozycji dotyczących elastycznego czasu pracy

jęła projekt zmian w Kodeksie pracy, które wprowa-

dzają ruchomy czas pracy i wydłużają okres rozli-

czeniowy czasu pracy.

Przemysł motoryzacyjny stał się bardzo istotną

W dniu 4 stycznia br. podczas 31 posiedzenia Sej-

mu RP wicepremier minister gospodarki pan Janusz

szczególnym uwzględnieniem sytuacji zakładów Fiat

Auto Poland w Tychach.

Dostępne już dane za cały

rok 2012 dotyczące produkcji i sprzedaży – zwłaszcza

tego sektora.

Spadek sprzedaży na eksport, a tym

nika z utrzymującej się od 2009 r. tendencji spadku

pozaeuropejskich producentów.

Według danych Eu-

ropejskiego Związku Producentów Pojazdów ACEA

dla produkowanych w Polsce Fiatów, które tradycyj-

nie lokowane były na rynkach odnotowujących obec-

nie najwyższe spadki sprzedaży, jak Włochy (−20%),

Hiszpania (−13%) czy Francja (−14%).

udziałem w segmencie samochodów osobowych) i naj-

większym pracodawcą w regionie.

Według zapewnień

kierownictwa koncernu Fiat nie przewiduje dalszych

zwolnień.

Spadek sprzedaży nowych samochodów odnoto-

722

Jednocześnie uprzejmie informuję, że

wprowadzenia do systemu prawnego zasady, zgodnie

znajdują się na etapie uzgodnień międzyresortowych,

— założenia do projektu ustawy o ułatwianiu wa -

runków wykonywania działalności gospodarczej

etapie rozpatrywania przez komitet stały Rady Mi-

nistrów,

— projekt dokumentu „Polityka nowej szansy” jest

po uzgodnieniach międzyresortowych i społecznych

– jest to pierwszy dokument, który w sposób komplek-

sowy opisuje problematykę zarządzania przedsiębior-

stwem w sytuacji kryzysowej i którego głównym celem

jest zwiększenie przeżywalności przedsiębiorstw po-

przez:

1) zastosowanie instrumentów prewencyjnych

Odnosząc się do pytania dotyczącego nadzoru

dawców, uprzejmie informuję, że w obecnym stanie

podlega Sejmowi RP.

Inspekcja ta została wyposażo-

na w odpowiednie uprawnienia i środki umożliwia-

jące także egzekwowanie przestrzegania przez pra-

codawców obowiązujących przepisów prawa.

Roz-

strzyganie sporów powstałych na gruncie stosowania

przepisów prawa pracy należy natomiast do kompe-

tencji sądów pracy.

Rząd nie dysponuje środkami bezpośredniego od-

działywania na stosowanie prawa pracy przez praco-

dawców.

W ramach działań podejmowanych w celu

wyeliminowania zjawiska naruszeń obowiązującego

prawa pracy minister pracy i polityki społecznej może

(podejmując robocze kontakty z Państwową Inspek-

nych przez inspekcję kompetencji.

Z poważaniem

Podsekretarz stanu

Grażyna Henclewska

Warszawa, dnia 21 lutego 2013 r.

w sprawie realizacji wniosków pokontrolnych

w dniu 30 grudnia 2004 r.

lizacji wniosków pokontrolnych Najwyższej Izby Kon-

troli sformułowanych w zatwierdzonej 30 grudnia

nia nowych struktur przewidzianych do przeciwdzia-

łania i zwalczania przestępczości w zakresie obrotu

towarowego z zagranicą” uprzejmie informuję, co

następuje.

cyjne kontroli skarbowej, które na mocy ustawy z dnia

poz. 804) z dniem 1 lipca 2002 r. przejęły wspólnie

z komórkami kontroli obrotu towarowego z zagrani-

cą oraz komórkami dokumentacji celnej zadania

i uprawnienia zniesionych organów Inspekcji Celnej

i w pionie kontroli skarbowej stały się elementem no-

723

wych struktur przewidzianych do wykonywania za-

dań w zakresie przeciwdziałania i zwalczania prze-

stępczości w obrocie towarowym z zagranicą, w chwi-

li obecnej nie realizują już zadań w ww. obszarze.

Ten

stan rzeczy jest wynikiem nowelizacji ustawy z dnia

(Dz. U. Nr 127, poz. 858), która z dniem 30 lipca 2010 r.

wyłączyła z celów i zakresu kontroli skarbowej zada-

nia związane z przeciwdziałaniem i zwalczaniem

oraz w obrocie towarami przywożonymi z zagranicy,

gdyż stanowiły one powielenie zadań realizowanych

przez Służbę Celną.

Z uwagi zatem na to, że w chwi-

li obecnej komórki realizacyjne kontroli skarbowej

w zakresie swoich zadań nie posiadają uprawnień do

prowadzenia działań mających na celu przeciwdzia-

łanie i zwalczanie przestępczości w zakresie obrotu

towarowego z zagranicą, zauważyć należy, że zarów-

no ww. interpelacja posłów Artura Dębskiego i To-

masza Makowskiego z dnia 11 stycznia 2013 r., jak

i przywołana w niej „Informacja o wynikach kontro-

li przygotowania nowych struktur przewidzianych

kresie obrotu towarowego z zagranicą” nie ma odnie-

sienia do tych komórek.

Dokonana zmiana przepisów

sprawiła, że na dzień dzisiejszy ustalenia Najwyższej

Izby Kontroli stały się bezprzedmiotowe.

cji ustawy kontroli skarbowej funkcjonujące obecnie

w strukturze kontroli skarbowej i realizujące jej za-

dania komórki realizacyjne uprawnione były również

do prowadzenia działań w zakresie przeciwdziałania

rowego z zagranicą, odpowiadając na pytanie 1 za-

warte w ww. interpelacji, wyjaśnić należy, że organy

kontroli skarbowej podjęły działania zmierzające do

realizacji wniosków pokontrolnych Najwyższej Izby

towania nowych struktur przewidzianych do prze-

ciwdziałania i zwalczania przestępczości w zakresie

Ponieważ z treści ww. informacji wynikało, że za-

sadnicze źródło stwierdzonych podczas kontroli,

nr P/03/094, nieprawidłowości i uchybień w zakresie

przygotowania i organizacji komórek realizacyjnych

kontroli skarbowej do wykonywania zadań w zakre-

sie przeciwdziałania i zwalczania przestępczości

w obrocie towarowym z zagranicą, które w znaczą-

cym stopniu przyczyniło się także do powstania

uchybień w organizacji działania departamentów

i biur Ministerstwa Finansów w tym zakresie, Naj-

wyższa Izba Kontroli upatrywała w niespójnych i we-

wnętrznie sprzecznych przepisach rozporządzenia

rych zatrudnionym inspektorom i pracownikom przy-

sługuje umundurowanie służbowe i broń służbowa,

oraz z 2003 r.

Nr 35, poz. 292) oraz znacznych opóź-

nieniach w wydawaniu innych aktów wykonawczych

do znowelizowanej ustawy o kontroli skarbowej, do-

konano przeglądu tych aktów oraz w miarę potrzeby

wprowadzono do nich niezbędne zmiany.

Działania podjęte w zakresie zmian przepisów

wykonawczych dotyczących powołania i funkcjono-

wania komórek realizacyjnych kontroli skarbowej

pozytywnie wpłynęły na proces formowania i wypo-

sażenia tych komórek, jak również na efektywność

nakazanych ustawą o kontroli skarbowej działań po-

dejmowanych przez ich pracowników.

Dały one bo-

wiem podwaliny pod sprawnie działający system

kwalifikowania pracowników do komórek realizacyj-

nych kontroli skarbowej oraz system wyposażania

pracowników tych komórek w umundurowanie, broń

palną oraz pozostały sprzęt niezbędny do realizacji

ich zadań, które z kolei były urzeczywistnieniem re-

alizacji pozostałych zaleceń pokontrolnych Najwyż-

szej Izby Kontroli.

Odnosząc się natomiast do pozostałych pytań za-

wartych w ww. interpelacji, wyjaśnić należy, że z uwa-

gi na upływ czasu oraz liczne zmiany, jakie nastąpiły

w przepisach określających liczbę, organizację oraz

funkcjonowanie komórek realizacyjnych kontroli

skarbowej od daty przeprowadzenia przez Najwyższą

Izbę Kontroli kontroli w zakresie objętym „Informa-

cją o wynikach kontroli przygotowania nowych

z zagranicą”, jak również fakt, iż od ponad 2 lat ko-

mórki te nie realizują już zadań związanych z prze-

ciwdziałaniem i zwalczaniem przestępczości w obrocie

towarowym z zagranicą, w chwili obecnej nie jest moż-

liwe takie odtworzenie danych dotyczących komórek

realizacyjnych, które zostały zlikwidowane na mocy

nika 2006 r. zmieniającego rozporządzenie w sprawie

poz. 1497), aby w sposób kompletny i nie budzący wąt-

pliwości przekazać te dane w odpowiedzi na szczegóło-

we pytania zawarte w przedmiotowej interpelacji.

Jeżeli natomiast chodzi o dane dotyczące pozosta-

łych komórek realizacyjnych kontroli skarbowej,

wskazać należy w zakresie pytania 3 i 4 interpelacji,

że komórki te zostały wyodrębnione odpowiednio:

— w Urzędzie Kontroli Skarbowej w Białymstoku

– w dniu 12 lipca 2004 r.,

— w Urzędzie Kontroli Skarbowej w Katowicach

– w dniu 1 lipca 2002 r.,

– w dniu 18 lipca 2002 r.,

– w dniu 19 lutego 2004 r.,

– w dniu 27 sierpnia 2002 r.,

724

— w Urzędzie Kontroli Skarbowej w Rzeszowie

– w dniu 16 lipca 2003 r.

W dniu 1 września 2011 r., tj. już po zmianie za-

kresu zadań kontroli skarbowej, komórka realizacyj-

na kontroli skarbowej została wyodrębniona także

w Urzędzie Kontroli Skarbowej w Szczecinie.

Pierwsze powołanie osoby kierującej komórką re-

alizacyjną nastąpiło:

– w dniu 1 sierpnia 2002 r. (na stanowisko p.o. na-

czelnika wydziału) oraz w dniu 4 listopada 2004 r.

(na stanowisko naczelnika wydziału),

19 lipca 2002 r. (na stanowisko p.o. kierownika oddziału

realizacyjnego) oraz w dniu 24 marca 2004 r. (na stano-

wisko kierownika oddziału realizacyjnego),

– w dniu 1 kwietnia 2004 r.,

– w dniu 1 stycznia 2004 r. (obecny kierujący komór-

ką realizacyjną powołany został w dniu 1 czerwca

2006 r.),

W zakresie powołania osoby kierującej komórką

realizacyjną w Urzędzie Kontroli Skarbowej w Szcze-

cinie wskazać należy, że od dnia 1 sierpnia 2011 r.

naczelnikowi Wydziału Wywiadu Skarbowego w Szcze-

cinie powierzone zostało wykonywanie dodatkowych

zadań polegających na prawidłowym zorganizowaniu

funkcjonowania Wydziału Realizacyjnego w Urzę-

dzie Kontroli Skarbowej w Szczecinie.

Zadania te

pełnił on do czasu powołania osoby pełniącej obo-

wiązki naczelnika wydziału realizacyjnego, tj. do

dnia 29 lutego 2012 r.

Osoba pełniąca od dnia 1 mar-

ca 2012 r. obowiązki naczelnika wydziału realizacyj-

stanowisko naczelnika tego wydziału.

Sposób przypisania po raz pierwszy nadzoru nad

komórką realizacyjną kontroli skarbowej w poszcze-

gólnych urzędach kontroli skarbowej wynikał:

— w Urzędach Kontroli Skarbowej w Białymsto -

ku, Katowicach, Olsztynie Poznaniu, Rzeszowie oraz

w Szczecinie – z regulaminów organizacyjnych tych

urzędów, zaś

– z decyzji nr 8 dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej

sowej struktury organizacyjnej dla byłych pracowni-

ków regionalnego inspektoratu celnego.

Nadzór ten:

– od dnia 12 lipca 2004 r. sprawował dyrektor urzędu,

natomiast od dnia 1 stycznia 2009 r. sprawuje go wi-

cedyrektor urzędu,

– od dnia 1 lipca 2002 r. sprawował wicedyrektor

urzędu,

dnia 18 lipca 2002 r. sprawował wicedyrektor urzędu,

dnia 19 lutego 2004 r. sprawował dyrektor Urzędu,

– od dnia 27 sierpnia 2002 r. dyrektor urzędu, nato-

miast od dnia 7 maja 2008 r. sprawuje go wicedyrek-

tor urzędu,

– od dnia 16 lipca 2003 r. sprawował wicedyrektor

2005 r. dyrektor urzędu, zaś od dnia 17 maja 2006 r.

sprawuje go wicedyrektor urzędu,

– od dnia 1 września 2011 r. sprawował wicedyrektor

urzędu, jednak z uwagi na fakt, że wicedyrektor ten

objął stanowisko dyrektora urzędu od dnia 21 sierp-

rektora nadzorującego komórkę realizacyjną w tym

urzędzie było nieobsadzone, nadzór nad wydziałem

realizacyjnym sprawował dyrektor urzędu, od dnia

nowiska wicedyrektora nadzór nad tym wydziałem

sprawuje wicedyrektor.

Etatowy stan zatrudnienia w każdej z komórek

realizacyjnych kontroli skarbowej od wejścia w życie

ww. rozporządzenia ministra finansów z dnia 25 paź-

dziernika 2006 r., tj. od dnia 25 listopada 2006 r.,

pozostaje niezmienny i wynosi docelowo 10 osób.

Ak-

tualny stan zatrudnienia w tych komórkach w związ-

ku z fluktuacją kadr wynosi natomiast:

– 9 osób,

– 9 osób,

– 8 osób,

– 8 osób,

– 8 osób,

– 10 osób (stan ten został osiągnięty w dniu 6 stycz-

nia 2013 r.),

– 6 osób.

przeprowadzono następujące szkolenia specjalistycz-

ne dla pracowników i inspektorów komórek realiza-

cyjnych kontroli skarbowej:

1) w 2005 r.:

— szkolenie teoretyczne i praktyczne z zakresu

użycia środków przymusu bezpośredniego (kurs ty-

godniowy),

lenie z zakresu posługiwania się bronią palną służ-

bową,

725

— szkolenie teoretyczne i praktyczne przeszkolenie

z zakresu posługiwania się bronią palną służbową,

— szkolenie teoretyczne i praktyczne przeszkolenie

2) w 2006 r.:

— szkolenie z zakresu taktyki i techniki inter-

wencji: zatrzymywanie osób w pojazdach (kurs tygo-

dniowy),

wencji: poruszanie się z bronią w pomieszczeniach

(kurs tygodniowy),

wencji: taktyczne zatrzymywanie pojazdów (kurs ty-

godniowy),

3) w 2007 r.:

wencji, pobierania do kontroli próbek paliwa z pojaz-

dów mechanicznych (kurs tygodniowy),

wencji (kurs tygodniowy),

— szkolenie teoretyczne i praktyczne przeszkolenie

4) w 2008 r.:

5) w 2009 r.:

jonych) (kurs tygodniowy),

wencji: taktyka działań w terenie otwartym (kurs

tygodniowy),

6) w 2010 r.:

godniowy);

7) w 2011 r.:

sza pomoc przedmedyczna (kurs tygodniowy),

wencji: koordynowane działania grup w trakcie rea-

lizacji jednego zadania, pierwsza pomoc przedme-

dyczna (kurs tygodniowy),

jonych), pierwsza pomoc przedmedyczna (kurs tygo-

dniowy),

— szkolenie wysokościowe dla służb munduro -

wych SOSG i 22BPG w Kłodzku,

— warsztaty medycyny taktycznej WR KSP: Ko -

ordynacja i współdziałanie służb w czasie zdarzeń

nadzwyczajnych, w których zachodzi potrzeba udzie-

lenia kwalifikowanej pomocy medycznej,

— ogólnopolskie zawody oraz warsztaty medycy-

ny taktycznej Paramedyk 2011;

8) w 2012 r.:

oraz ratownictwa taktycznego (kurs tygodniowy),

ratownictwo taktyczne (kurs tygodniowy),

strzeleckiego w warunkach ograniczonej widoczności

oraz z wykorzystaniem urządzeń noktowizyjnych,

— praktyki w zespołach karetek ratownictwa me -

dycznego (współpraca stała na czas nieograniczony),

— warsztaty medyczne dla służb mundurowych:

Nagłe zdarzenia w trakcie wykonywania zadań służ-

bowych,

— warsztaty taktyczne: Wejścia wybuchowe do

pomieszczeń SR WZD POSG,

— szkolenie poligonowe w zakresie taktyki spe-

cjalnej z wykorzystaniem śmigłowca i technik wyso-

kościowych SR WZD NOSG,

— szkolenie specjalistyczne z zakresu taktyki

specjalnej: ratownictwo wysokościowe klasyczne oraz

z wykorzystaniem śmigłowca SR WZD POSG i PSP,

— szkolenie w zakresie udzielania pomocy me-

dycznej na polu walki w warunkach specjalnych

NOSG,

— szkolenie teoretyczne i praktyczne przeszkolenie

Zrealizowane przez Ministerstwo Finansów na

rzecz komórek realizacyjnych zakupy w zakresie

2012 r. przedstawia poniższa tabela.

726

Rok Rodzaj uzbrojenia

Ilość jednostek

uzbrojenia

2008

Pistolet sygnałowy

Strzelba gładkolufowa kal.

12 mm

2

1

2010

Pistolet maszynowy kal.

9 mm

Strzelba gładkolufowa kal.

12 mm

28

1

2011

Pistolet maszynowy kal.

9 mm

Pistolet kal.

9 mm

4

14

2012 Pistolet maszynowy kal.

9 mm 24

Niezależnie od powyższego zakupy w zakresie

uzbrojenia na rzecz podległej komórki realizacyjnej

w podanym okresie zrealizował Urząd Kontroli Skar-

bowej w Olsztynie.

Urząd ten dokonał zakupu:

— w 2004 r.: 4 jednostki pistoletu kal.

9 mm oraz

2 jednostki broni gładkolufowej,

— w 2005 r.: 2 jednostki broni maszynowej kal.

9

mm oraz 1 jednostkę rewolweru,

— w 2006 r.: 1 jednostka pistoletu kal.

9 mm.

Odpowiadając na pytanie 5, należy wskazać, że

w Ministerstwie Finansów funkcjonuje komórka re-

alizacyjna kontroli skarbowej, o której mowa w art. 11g

tuowana jest w strukturze Departamentu Wywiadu

Skarbowego Ministerstwa Finansów w formie jedne-

go z jego wydziałów, tj. wydziału realizacyjnego.

Odnosząc się natomiast do pytań 6–8 interpelacji,

kontroli skarbowej w ramach obowiązujących prze-

pisów prawa:

1) dokonali czynności zatrzymania pojazdów i in-

nych środków przewozowych w celu przeprowadzenia

UKS

Białystok

540 600 720 830 960 924 811 893

UKS

Katowice

8 7 9 21 29 20 23 20

UKS

Lublin

500 470 340 825 575 580 665 820

UKS

Olsztyn

221 15 207 163 110 5 2 1

UKS

Poznań

0 0 0 0 0 120 130 80

UKS

Rzeszów

159 215 369 219 247 169 233 197

UKS

Szczecin

– – – – – – 0 196

2) dokonali czynności zatrzymania pojazdów i in-

żonych towarów i pobierania z nich próbek:

— Urząd Kontroli Skarbowej w Szczecinie – 2 razy

w 2012 r.;

3) dokonali czynności zatrzymania pojazdów i in-

0 0 11 14 12 0 0 0

UKS

Katowice

UKS

Lublin

Olsztyn

0 0 0 41 13 5 0 0

UKS

Poznań

Rzeszów

Szczecin

Należy wskazać, że Wydział Realizacyjny Depar-

tamentu Wywiadu Skarbowego nie dokonywał samo-

dzielnie czynności zatrzymań pojazdów i innych

środków przewozowych.

Czynności tych wydział re-

alizacyjny dokonywał wyłącznie z komórkami reali-

zacyjnymi urzędów kontroli skarbowej lub innymi

służbami.

4) użyli broni palnej:

— Urząd Kontroli Skarbowej w Białymstoku:

w 2012 r.

– 1 raz (w trybie art. 11f ust. 1 pkt 1 ustawy

o kontroli skarbowej),

— Urząd Kontroli Skarbowej w Lublinie: w 2007 r.

– 1 raz, w 2008 r.

– 2 razy (za każdym razem w trybie

troli skarbowej),

— Wydział Realizacyjny Departamentu Wywiadu

5) wylegitymowali osoby w celu ustalenia ich toż-

samości:

255 362 732 634 1002 1454 1687 1735

UKS

Katowice

90 205 98 67 91 97 110 76

UKS

Lublin

700 658 476 1155 819 812 931 1148

UKS

Olsztyn

645 427 424 552 558 284 395 194

UKS

Poznań

220 242 467 220 637 640 940 909

UKS

Rzeszów

222 100 367 161 67 87 219 358

UKS

Szczecin

Wydział

Realizacyjny

w MF

107 72 113 27 27 45 46 57

727

cji społecznych:

Katowice

3 1 5 17 4 3 5 3

UKS

Lublin

UKS

Poznań

2 5 3 2 2 3 3 3

UKS

Rzeszów

22 47 273 130 70 33 56 155

UKS

Szczecin

Wydział

Realizacyjny w MF

7) zwrócili się w nagłych wypadkach do osoby fi-

zycznej o udzielenie doraźnej pomocy:

— Urząd Kontroli Skarbowej w Katowicach: w 2008 r.

– 1 raz, w 2009 r.

– 2 razy,

– 1 raz.

Podsumowując, należy wskazać, że w wyniku re-

alizacji wniosków pokontrolnych Najwyższej Izby

i urzędy kontroli skarbowej sformowały komórki rea-

lizacyjne kontroli skarbowej posiadające uprawnienia

do wykonywania niektórych czynności w umunduro-

waniu i z użyciem oznakowanych pojazdów służbo-

wych oraz środków przymusu bezpośredniego i broni

palnej, umożliwiając im zwalczanie najgroźniejszych

przestępstw w zakresie obrotu towarowego z zagrani-

cą.

Komórki te realizowały zadania w ww. zakresie do

rych innych ustaw.

W chwili obecnej komórki realiza-

cyjne kontroli skarbowej nadal korzystają z przyzna-

nych im szczególnych uprawnień w zakresie użycia

czynią to wyłącznie w odniesieniu do nowego zakresu

zadań kontroli skarbowej, określonego w znowelizo-

wanej ustawie o kontroli skarbowej.

Z poważaniem

Podsekretarz stanu

Warszawa, dnia 20 lutego 2013 r.

(13478)

datów karnych kredytowych, przesłaną przy piśmie

uprzejmie przedstawiam, co następuje.

System prawa w Polsce przewiduje różnorodny

sposób określania wymiaru kary grzywny.

W usta-

stawek dziennych.

Polega on na orzekaniu grzywny

wek dziennych, kierując się ogólnymi dyrektywami

wymiaru kary, w drugim – wysokość jednej stawki,

biorąc pod uwagę dochody sprawcy, jego warunki oso-

biste, rodzinne, stosunki majątkowe i możliwości za-

robkowe, przy jednoczesnym określeniu w sposób

kwotowy jej najniższej i najwyższej wysokości (art. 33).

Cele, którym mają służyć procedury obu etapów, są

odmienne.

W pierwszym chodzi o rozstrzygnięcie co

do surowości kary, zaś w drugim chodzi o zapewnie-

nie, aby grzywna była faktycznie równie dolegliwa

dla wszystkich sprawców, którym ją wymierzono,

niezależnie od różnic w ich statusach majątkowych.

Analogiczne, co do zasady, rozwiązanie przewidu-

zm.) w odniesieniu do kary grzywny za przestępstwa

skarbowe (art. 23), z tym, że przedział określający

najniższą i najwyższą stawkę dzienną jest odnoszony

do wysokości minimalnego wynagrodzenia za pracę

W przypadku wykroczeń skarbowych kara grzyw-

ny jest określana kwotowo w granicach odnoszących

się do minimalnego wynagrodzenia (art. 48).

Grzyw-

na za wykroczenie skarbowe może być orzeczona

również w drodze mandatu karnego, w granicach

nieprzekraczających podwójnej wysokości minimal-

nego wynagrodzenia.

Wymierzając karę grzywny lub

oprócz ogólnych dyrektyw wymiaru kary, także sto-

sunki majątkowe i rodzinne sprawcy oraz jego docho-

dy i możliwości zarobkowe.

wysokość grzywny została określona kwotowo (art. 24).

Wskazano jednocześnie, iż wymierzając grzywnę,

728

widziano możliwość nakładania grzywny za wykrocze-

nia w drodze postępowania mandatowego (art. 96).

zarówno w przypadku orzekania kary grzywny za

przestępstwo, przestępstwo skarbowe, wykroczenie

czy wykroczenie skarbowe organ orzekający bierze

pod uwagę m.in. dochody sprawcy.

specyfikę postępowania mandatowego, które jest po-

stępowaniem szczególnym w sprawach o wykrocze-

nia.

Podejmowane jest przez uprawniony organ nie-

sądowy.

Charakteryzuje się koniecznością wyrażenia

zgody przez sprawcę wykroczenia na przyjęcie man-

datu i uiszczenie grzywny nałożonej mandatem.

Trybunał Konstytucyjny w uzasadnieniu wyroku

z 18 maja 2004 r., sygn. akt SK 38/03 (OTK ZU

nr 5/A/2004, poz. 45), wskazał, że istota postępowania

mandatowego polega m.in. na tym, że nie jest to postę-

powanie sądowe, lecz postępowanie o charakterze

zastępczym, prowadzone zamiast postępowania w spra-

wach o wykroczenia przed sądem.

Tym samym moż-

liwość nakładania grzywny w drodze mandatu nie

jest orzekaniem w ramach procesu, choć jest roz-

strzyganiem w zakresie odpowiedzialności za wykro-

czenie.

Postępowanie to ze względu na swoją specy-

fikę, przedmiot i zakres zostało uregulowane w spo-

sób odmienny od trybu zwykłego, a co z tym się wią-

że – zmodyfikowane zostały także uprawnienia stron

Zgodnie z art. 97 § 1 K.p.s.w. w postępowaniu

mandatowym funkcjonariusz uprawniony do nakła-

chodzi wątpliwość co do sprawcy czynu.

Nałożenie grzywny w drodze mandatu karnego

ograniczone jest terminem i nie może nastąpić po

mowa w pkt 3.

W takiej sytuacji dopuszcza się w razie

potrzeby przeprowadzenie w niezbędnym zakresie

Postępowanie mandatowe ma na celu szybkie

i sprawne wyegzekwowanie odpowiedzialności spraw-

cy za oczywiste wykroczenie, z czego wynika wyjąt-

kowy charakter tego postępowania, wyrażający się

skutecznością reakcji na popełnienie czynów zabro-

nionych o niższym ciężarze gatunkowym.

W postępowaniu mandatowym zakłada się specy-

ficzną fikcję, że przyjęcie mandatu oznacza przyzna-

postępowania.

Przyjęcie mandatu nie jest obowiąz-

kiem, lecz jedynie uprawnieniem sprawcy wykrocze-

nia.

W związku z tym ograniczone zostały środki

podważenia przyjęcia mandatu i w sposób szczególny

uregulowano możliwość jego uchylenia przez sąd.

Przedstawioną powyżej charakterystykę postępo-

wania mandatowego uzupełnia również regulacja

zawarta w art. 95 § 6 K.p.s.w., która upoważnia pre-

zesa Rady Ministrów do określenia w drodze rozpo-

rządzenia zróżnicowanej wysokości mandatów kar-

nych za wybrane rodzaje wykroczeń przy uwzględ-

nieniu rodzaju naruszonego lub zagrożonego dobra

oraz stopnia szkodliwości poszczególnych czynów.

Na

podstawie tej delegacji ustawowej prezes Rady Mini-

strów w dniu 24 listopada 2003 r. wydał rozporządze-

nie w sprawie wysokości grzywien nakładanych w dro-

dze mandatów karnych za wybrane rodzaje wykro-

rym za większość z wskazanych w nim wykroczeń

przewidziano grzywnę bezwzględnie określoną w po-

staci konkretnej kwoty pieniężnej.

Rozporządzenie

przewiduje również za niektóre rodzaje wykroczeń

grzywnę względnie określoną poprzez wskazanie

najniższej i najwyższej jej wysokości.

Należy jednak

podkreślić, iż nawet w tych przypadkach wysokość

grzywny nie jest uzależniona od wysokości dochodu

sprawcy, a jedynie od rodzaju naruszonego lub zagro-

żonego dobra oraz stopnia szkodliwości czynu.

Nie ulega wątpliwości, iż grzywna powinna być

faktycznie równie dolegliwa dla wszystkich spraw-

ców, którym ją wymierzono, niezależnie od różnic

w ich statusach majątkowych, jednakże niewątpliwe

jest również, iż określanie jej wysokości jedynie

w odniesieniu do wysokości wykazanego dochodu

sprawcy nie zawsze będzie powodowało realizację tej

zasady, biorąc pod uwagę chociażby istnienie osób,

które nie są zobowiązane do składania zeznań podat-

kowych (np. karta podatkowa), w zeznaniach podat-

kowych wykazują przychody, a nie dochody (ryczałt

od przychodów ewidencjonowanych) lub ze względu

na wysokość osiąganych dochodów nie podlegają opo-

datkowaniu.

Wypełnienie tej zasady może nastąpić

jedynie po zbadaniu rzeczywistej sytuacji material-

nej sprawcy i jego rodziny, co wymaga przeprowadze-

nia stosownych dowodów.

Tego rodzaju ustalenia są

możliwe w takcie postępowania karnego, karno-

-skarbowego czy też po wszczęciu postępowania

w sprawie o wykroczenie.

Trudno natomiast uznać

za uzasadnione, biorąc pod uwagę specyfikę postępo-

wania, dokonywanie tego rodzaju ustaleń w toku po-

stępowania mandatowego.

Nie wydaje się również

uzasadnione, aby ustalenia w przedmiotowym zakre-

sie mogłyby być dokonywane przez inny podmiot niż

ten, który został uprawniony do nakłada grzywny

w drodze mandatu karnego, co wiązałoby się dodat-

729

kowo z rozszerzeniem katalogu podmiotów określo-

z późn. zm.), które miałyby dostęp do danych stano-

wiących tajemnicę skarbową.

Trzeba również zwró-

cić uwagę, iż nawet w stosowanym na gruncie postę-

powania karnego i karno-skarbowego systemie sta-

wek dziennych maksymalna wysokość jednej stawki

przekraczać określonej wartości bez względu na do-

chody sprawcy.

Brak jest racjonalnych argumentów,

które podważałyby słuszność takiego rozwiązania.

Trzeba również podkreślić, iż w większości państw

europejskich obowiązuje taryfikatorowy system okre-

ślania wysokości mandatów karnych.

Na poziomie prawodawstwa Unii Europejskiej

brak jest rozwiązań regulujących kwestie mandatów

karnych kredytowych.

Zagadnienie to jest pozosta-

wione prawodawstwu krajowemu państw członkow-

skich.

Istnieje jedynie regulacja odnosząca się do

ewentualnej egzekucji takiego mandatu w innym

państwie Unii Europejskiej niż państwo jego wyda-

nia (decyzja ramowa Rady 2005/214/WSiSW z dnia

jemnego uznawania kar o charakterze pieniężnym,

Dz. U. UE L z dnia 22 marca 2005 r.).

Decyzja ta nie

ingeruje jednak w procedurę wydania takiego man-

datu czy ustalania jego wysokości.

Należy jednocześnie zasygnalizować, iż w Komisji

wiedliwości trwają prace nad przygotowaniem nowe-

lizacji Kodeksu wykroczeń i Kodeksu postępowania

ga wątpliwości, będą rozważane rożnego rodzaju roz-

wiązania w przedmiocie przedstawionego w interpe-

lacji zagadnienia.

Z wyrazami poważania

Podsekretarz stanu

Warszawa, dnia 27 lutego 2013 r.

przekazujące interpelację pana posła Roberta Bie-

dronia w sprawie braku prawnych regulacji dotyczą-

cych gromadzenia, przetwarzania, udostępniania i usu-

wania utrwalonych obrazów i danych o jednostkach

m.in. fotoradarów przekazuję poniżej informacje uzy-

skane w przedmiotowej sprawie z Centrum Automa-

nym Inspektoracie Transportu Drogowego.

Prace nad projektem rozporządzenia ministra

odesłanie do przepisów wydanych na podstawie art.

Nr 64, poz. 565, ze zm.), zaś w czasie procedowania

nad projektem nie obowiązywały żadne regulacje wy-

dane na podstawie ww. przepisu, Komisja Prawnicza

porządzenia Rady Ministrów w sprawie krajowych

stemów teleinformatycznych.

Wejście w życie wspomnianego rozporządzenia

nego inspektora ochrony danych osobowych).

Zalece-

nienie z Komisji Prawniczej.

W dniu 23 stycznia 2013 r.

w siedzibie Rządowego Centrum Legislacji odbyło się

ponownie posiedzenie Komisji Prawniczej.

Zgodnie

z postanowieniem Komisji Prawniczej Ministerstwo

Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej

przygotowało kolejną wersję ww. projektu.

W związ-

ku z powyższym Rządowe Centrum Legislacji w dniu

4 lutego br. przesłało przedmiotowy projekt z prośbą

o wyrażenie opinii, czy projekt w obecnym brzmieniu

jest zgodny ze stanowiskiem reprezentowanym przez

właściwe resorty.

Proces legislacyjny rozporządzenia zostanie za-

kończony wraz z podpisaniem projektu przez mini-

730

stra transportu, budownictwa i gospodarki morskiej

i skierowaniem do ogłoszenia w Dzienniku Ustaw RP.

Obecnie Inspekcja Transportu Drogowego gro-

madzi, przetwarza, udostępnia oraz usuwa obrazy

stawie przepisów prawa powszechnie obowiązujące-

go, pozostających aktualnie w obrocie prawnym.

Tu

wy, aż po rozporządzenia i inne akty wymienione

w rozdziale III konstytucji.

lizmu, podkreślić trzeba, że brak aktu wykonawcze-

konywania zadań, w takim zakresie, w jakim zosta-

ły one wyraźnie sprecyzowane w ustawie.

Z poważaniem

Sekretarz stanu

kolegiów odwoławczych (SKO) (13482)

wie samorządowych kolegiów odwoławczych (SPS-

023-13482/13) uprzejmie informuję, że kwestia dal-

szego funkcjonowania wspomnianych organów w obec-

nym kształcie jest analizowana przez Ministerstwo

Administracji i Cyfryzacji przy współudziale przed-

stawicieli kolegiów oraz jednostek samorządu tery-

torialnego w ramach jednego z zespołów problemo-

wych Komisji Wspólnej Rządu i Samorządu Teryto-

rialnego.

Prace analityczne skupiają się nad rozwią-

zaniami usprawniającymi działanie samorządowych

kolegiów odwoławczych, a nie na likwidacji tych pod-

miotów.

Niemniej jednak z uwagi na ich wstępny etap

trudno w tej chwili przesądzać, jakimi zakończą się

konkluzjami.

Z poważaniem

Podsekretarz stanu

Magdalena Młochowska

Izabeli Katarzyny Mrzygłockiej

13486/13) uprzejmie przedstawiam, co następuje.

zagranicznych przekazów emerytalno-rentowych, z cze-

go jedynie ok. 150 jest adresowanych na rachunki

bankowe adresatów (dotyczy to wyłącznie świadczeń

nadsyłanych z Francji przez Bank BRED).

Pozostałe

świadczenia emerytalno-rentowe wypłacane są przez

urzędy pocztowe przekazem pocztowym.

Świadczenia emerytalne adresowane na rachunki

bankowe Poczta Polska SA przekazuje w walucie,

w której zostały nadane, na wskazany rachunek ban-

kowy adresata w maksymalnym terminie D+1

(D oznacza dzień wpływu na konto Poczty Polskiej

SA środków przeznaczonych na pokrycie wypłaty

przekazu) za pośrednictwem Deutsche Bank Polska,

który dokonuje przelewu zleconej płatności również

w terminie D+1.

Poczta Polska SA ma podpisaną umowę z pocztą

belgijską w zakresie przesyłania z Belgii do Polski

oraz z Polski do Belgii przekazów pocztowych.

W ra-

mach umowy przewiduje się wymianę przekazów rak

do wypłaty w gotówce, jak i kierowanych na rachun-

ki bankowe.

Za pośrednictwem poczty belgijskiej

oraz Poczty Polskiej belgijskie instytucje emerytal-

no-rentowe wypłacają świadczenia tym osobom

uprawnionym w Polsce, które określiły, że preferują

gotówkową formę odbioru świadczenia.

W przypadku

świadczeniobiorców, którzy wskazali jako sposób do-

starczenia środków przelew na rachunek bankowy,

nadawcy świadczeń w Belgii zdecydowali, że trans-

fery te realizowane będą wyłącznie kanałem banko-

wym, z pominięciem usług świadczonych przez ope-

ratorów pocztowych.

W II półroczu 2012 r. adresaci tych świadczeń

otrzymali informacje z belgijskich instytucji emery-

talno-rentowych, że mogą wskazać rachunki banko-

we, na które będą przelewane ich płatności.

Jeśli od-

biorca świadczeń skorzystał z tej propozycji, jego

świadczenie przekazywane jest na wskazany przez

niego rachunek bez pośrednictwa Poczty Polskiej.

Ponadto Poczta Polska SA realizuje usługę – wpła-

ta na rachunek bankowy za pośrednictwem placówek

pocztowych na terenie całego kraju.

Wpłaty na ra-

chunki bankowe przyjmowane są wyłącznie na ra-

chunki obsługiwane przez oddziały banków, które

731

mają siedzibę na terenie kraju.

Wpłata na rachunek

cówce pocztowej i przekazywana do rozliczeń między-

bankowych w postaci komunikatu elektronicznego.

Poczta Polska przyjmuje i obsługuje następujące

1) wpłata STANDARD – wpłata na rachunek ban-

kowy przekazywana do rozliczeń międzybankowych

w postaci komunikatu elektronicznego w drugim

dniu roboczym, po dniu przyjęcia wpłaty.

2) wpłata z tytułu składek ZUS oraz wpłata z ty-

tułu zobowiązań podatkowych na rzecz urzędów skar-

bowych – są to wpłaty przekazywane do rozliczeń mię-

dzybankowych w następnym dniu roboczym, po dniu

przyjęcia wpłaty w placówce pocztowej.

Zgodnie z §16 Regulaminu świadczenia usługi

przyjmowania wpłat na rachunki bankowe w placów-

kach pocztowych, za przekazanie wpłaty do rozliczeń

międzybankowych po upływie terminów realizacji

z winy Poczty Polskiej SA reklamującemu przysłu-

guje zwrot pobranej opłaty oraz odsetki ustawowe

naliczane od kwoty wpłaty.

Jednocześnie pragnę poinformować, iż Minister-

legislacyjnych w zakresie jakości świadczonych usług

finansowych.

Z poważaniem

Podsekretarz stanu

Małgorzata Olszewska

Warszawa, dnia 27 lutego 2013 r.

(13493)

13493/13), przy którym przesłana została interpe-

lacja pana posła Wojciecha Szaramy, przedstawiam

skiego rynku gazu ziemnego określony przepisami

go 2008 r. w sprawie szczegółowych zasad kształto-

warunków funkcjonowania systemu gazowego (Dz. U.

Nr 133, poz. 891; Dz. U. z 2012 r. poz. 968) odpowia-

da przepisom dyrektywy 2009/73/WE dotyczącej

wspólnych zasad rynku wewnętrznego gazu ziemne-

go i uchylającej dyrektywę 2003/55/WE.

Minister gospodarki poinformował Komisję Eu-

ropejską w 2011 r. za pośrednictwem Bazy Krajo-

wych Środków Wykonawczych o dokonaniu przez

Polskę pełnej transpozycji dyrektywy 2009/73/WE.

W opinii ministra gospodarki obowiązujące przepisy,

w szczególności ustawy Prawo energetyczne, ustawy

o zapasach oraz rozporządzeń wykonawczych do nich,

zawierają wystarczające podstawy do realizacji celu

przewidzianego przez dyrektywę 2009/73/WE.

beralizacyjnego, decydując się, jako jedno z pierw-

szych państw członkowskich UE, na całkowite roz-

de wszystkim odbiorcy gazu ziemnego.

operatorów obowiązek realizacji zadań wynikających

z przepisów dyrektywy.

W szczególności przepisy ww.

ustawy zapewniają dostęp stron trzecich do infra-

struktury, również do gazociągów kopalnianych, na

niedyskryminacyjnych zasadach.

Jednocześnie usta-

wa przewiduje możliwość uzyskania zwolnienia z za-

sady TPA dla nowej infrastruktury.

Przewidziany

przepisami ustawy Prawo energetyczne system kon-

cesyjny, zasady funkcjonowania gazociągów bezpo-

średnich (tj. funkcjonujących poza systemem gazo-

wym), przepisy techniczne oraz przepisy dotyczące

Co więcej, minister gospodarki podjął działania

w celu pełnego dostosowania przepisów rozporządzeń

wykonawczych do ustawy Prawo energetyczne do

przepisów dyrektywy 2009/73/WE.

Minister w szczególności dokonał odpowiednich

zmian w rozporządzeniu w sprawie szczegółowych

polegają m.in. na umożliwieniu prowadzenia obrotu

gazem ziemnym w punkcie wirtualnym.

Należy pod-

732

kreślić, że zmiany, które weszły w życie 28 listopada

2012 r., powinny przyczynić się do zwiększenia stop-

nia liberalizacji na polskim rynku gazu ziemnego.

Ponadto minister prowadzi prace nad zmianą roz-

porządzenia w sprawie szczegółowych zasad kształ-

pewnienia pełnej skuteczności przepisom rozporzą-

dzenia nr 715/2009 w sprawie warunków dostępu do

porządzenie (WE) nr 1775/2005 (Dz. Urz.

UE L 211

z 4.08.2009, str. 36), zwane dalej rozporządzeniem

715/2009.

Zmiany w projekcie rozporządzenia tary-

fowego w porównaniu z obowiązującym rozporządze-

niem, a wynikające z wdrożenia III pakietu, dotyczą

w szczególności wprowadzenia stawek przesyłowych

entry-exit, wprowadzenia zasad obliczania należno-

ści za usługi krótkoterminowe i przerywane, wirtu-

alnego przesyłania zwrotnego i wirtualnej dystrybu-

cji zwrotnej – świadczonych przez operatorów syste-

mów, wprowadzenia zasad obliczania należności za

nowe usługi świadczone przez operatora systemu

magazynowania – pakietową usługę magazyno-

wania oraz rozdzieloną usługę magazynowania.

Uwzględniono także możliwość oferowania usług

przesyłowych w trybie aukcyjnym w przypadku po-

łączeń między systemami przesyłowymi zlokalizo-

wanymi wewnątrz UE.

Należy zwrócić uwagę, że przepisy III pakietu

wdrożone do polskiego porządku prawnego przez sze-

reg aktów prawnych, co może wpływać na zmniejsze-

nie ich czytelności.

Z tego względu minister gospo-

darki prowadzi od przełomu 2009 i 2010 r. prace nad

projektem ustawy Prawo gazowe, które mają na celu

udoskonalenie obecnie obowiązujących rozwiązań

oraz usunięcie wątpliwości związanych z pełnym

wdrożeniem przez Rzeczpospolitą Polskę przepisów

III pakietu energetycznego.

Przewiduję, że projekt ustawy Prawo gazowe

w ramach tzw. trójpaku energetycznego zostanie

skierowany do Sejmu w pierwszej połowie 2013 r.

Należy podkreślić, że długie prace nad projektem

ustawy Prawo gazowe są konsekwencją konieczności

nego, energii elektrycznej oraz odnawialnych źródeł

energii.

Ponadto należy podkreślić, iż opracowywany

czeństwa dostaw gazu ziemnego.

Kluczowym założe-

niem podczas prac nad projektem w Ministerstwie

Gospodarki było zapewnienie, aby projekt w jak naj-

większym stopniu odpowiadał oczekiwaniom insty-

tucji publicznych, uczestników rynku oraz odbiorców

nego i uchylenia dyrektywy Rady 2004/67/WE.

Dotychczasowe prace nad projektem toczyły się

zgodnie z poniższym harmonogramem:

— listopad – styczeń 2011 r. – tworzono wstępny

— styczeń – listopad 2011 r. – prowadzono dalsze

— marzec 2011 r. – projekt skierowano do uzgod -

nień wewnątrzresortowych,

danie uwag do projektu,

— luty – kwiecień 2012 r. – opracowywanie sta -

nowiska do uwag,

— kwiecień – maj 2012 r. – przeprowadzenie mię -

słuchania publicznego,

— maj – sierpień 2012 r. – opracowywanie drugiej

— 24 października 2012 r. – posiedzenie Komite -

tu do Spraw Europejskich – rozpatrywanie projektów

po raz pierwszy (zobowiązanie ministra gospodarki

do prowadzenia dalszych uzgodnień w celu wyjaśnie-

nia zgłoszonych przez resorty uwag),

— 5 grudnia 2012 r. – drugie posiedzenie KSE –

zobowiązanie do prowadzenia dalszych rozmów oraz

zorganizowania spotkania uzgodnieniowego,

— 10 – 11 grudnia 2012 r. – międzyresortowe

spotkania uzgodnieniowe,

— 19 grudnia 2012 r. – trzecie posiedzenie KSE

– przekazanie do rozpatrzenia przez stały komitet

Rady Ministrów bez zatwierdzenia przez KSE

(podczas uzgodnień międzyresortowych niemożli-

we było wyjaśnienie zasadniczych rozbieżności eu-

ropejskich),

— 15 stycznia 2013 r. – przekazanie projektu

przez ministra gospodarki do rozpatrzenia przez sta-

— 24 stycznia 2013 r. – rozpatrzenie przez stały

komitet Rady Ministrów.

733

Należy jednocześnie stwierdzić, iż różnice pomię-

dzy systemem prawa polskiego i UE oraz obowiązu-

jącymi metodami legislacyjnymi, a także stopień skom-

plikowania przepisów ustawy Prawo energetyczne

wynikający z wielokrotnego jej nowelizowania zwią-

zanego w szczególności z wdrażaniem przepisów pra-

wa UE sprawiły, że Komisja Europejska podważyła

zasadność tezy, iż Polska dokonała pełnej implemen-

tacji dyrektywy 2009/73/WE.

W związku z powzięciem wątpliwości dotyczących

dokonania przez Polskę pełnej implementacji dyrek-

tywy Komisja Europejska wystosowała 25 listopada

2011 r. zarzuty formalne, wszczynając tym samym

postępowanie formalne w tej sprawie (naruszenie

nr 201172202).

Minister gospodarki przygotował obszerną odpo-

wiedź na zarzuty formalne, w której podtrzymał sta-

nowisko odnośnie do pełnej implementacji dyrektywy

2009/73/WE, przedstawiając uzasadnienie do zarzu-

tów KE odnoszących się do poszczególnych przepisów

dyrektywy.

Minister podtrzymał swoje stanowisko również

w odpowiedzi na uzasadnioną opinię wydaną przez

KE w dniu 24 czerwca 2012 r.

W dniu 8 lutego br. minister gospodarki został

poinformowany o skierowaniu przez Komisję Euro-

pejską skargi przeciwko Rzeczypospolitej Polskiej do

Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej w spra-

wie braku transpozycji lub braku powiadomienia

Komisji Europejskiej o przepisach transponujących

dyrektywę 2009/73/WE.

Należy jednocześnie zwrócić uwagę, iż minister

gospodarki jest zaangażowany również w prace Ko-

misji Gospodarki Sejmu Rzeczypospolitej Polskiej nad

energetyczne (druk 946), które mają na celu usunięcie

pozostałych wątpliwości co do wdrożenia przepisów

III pakietu energetycznego do prawa polskiego po-

przez uzupełnienie ustawy o elementy, na których

brak wskazuje KE w skardze z 8 lutego 2013 r.

Wyrażam nadzieję, że przedstawione informacje

Warszawa, dnia 26 lutego 2013 r.

13495/13) dotyczącego interpelacji posła na Sejm RP

riatu Policji w Drzewicy uprzejmie przedstawiam na-

stępujące informuje.

mendę Główną Policji odpowiedzialny za stan bez-

mistrzem gminy i miasta Drzewica.

Zarówno wła-

dzom, jak i radnym przedstawiono ocenę stanu za-

grożenia oraz kierunki, jakie komendant powiatowy

obrał, biorąc pod uwagę możliwość reorganizacji Ko-

misariatu Policji w Drzewicy.

734

Jednocześnie należy podkreślić, że reorganizacja

wie wypisywania karty zgonu, przesłaną pismem

uprzejmie proszę o przyjęcie poniższego.

stawie osobiście wykonanych badań i ustaleń, z za-

strzeżeniem sytuacji określonych w odrębnych prze-

pisach.

Uprawnienie to znajduje odzwierciedlenie w prze-

Jeżeli zachodzi uzasadnione podejrzenie, że przy-

czyną zgonu było przestępstwo, w takim wypadku

uprawnienie to przysługuje lekarzowi podstawowej

opieki zdrowotnej, czyli lekarzowi: posiadającemu ty-

tuł specjalisty w dziedzinie medycyny rodzinnej lub

odbywającemu szkolenie specjalizacyjne w dziedzinie

jącemu świadczeń w zakresie podstawowej opieki

zdrowotnej, z którym Narodowy Fundusz Zdrowia

wotnej albo który jest zatrudniony lub wykonuje za-

wód u świadczeniodawcy, z którym fundusz zawarł

zdrowotnej – art. 5 pkt 13, z dnia 27 sierpnia 2004 r.

Z poważaniem

Podsekretarz stanu

Igor Radziewicz-Winnicki

735

wiadając na pismo, nr SPS-023-13508/13, z dnia

posła Jerzego Polaczka w sprawie wyjaśnienia przy-

czyn dezorganizacji przez władzę publiczną (rządową

wego oraz podmioty gospodarcze nadzorowane przez

systemu sprzedaży biletów kolejowych w wojewódz-

twie śląskim, wyjaśniam, że w obecnym stanie praw-

nym organizowanie sieci dystrybucji usług przewo-

zowych należy do przewoźnika kolejowego.

Przewoź-

nicy nie są zobowiązani żadnymi przepisami prawa

krajowego lub międzynarodowego do otwierania kas

rządzenie 1371/2007) przewoźnicy kolejowi oraz sprze-

dawcy biletów mają obowiązek, tam gdzie jest to moż-

liwe, zapewnić pasażerom zakup biletów oraz biletów

bezpośrednich i rezerwacji przynajmniej w jeden z na-

stępujących sposobów sprzedaży:

Natomiast jeżeli na stacji początkowej nie ma

kasy ani automatu biletowego, pasażerowie muszą

zostać powiadomieni na tej stacji o:

Należy więc stwierdzić, że obecnie stosowany spo-

sób dystrybucji biletów w województwie śląskim speł-

nia wymogi określone w ww. rozporządzeniu 1371/2007.

Odnosząc się do kwestii możliwości zakupu na

wszystkich stacjach kolejowych województwa ślą-

skiego biletów na przejazd pociągami uruchamiany-

mi przez PKP InterCity SA (IC SA), wyjaśniam, że

z uwagi na fakt, iż niektóre pociągi IC SA są objęte

rezerwacją miejsc, a terminale kasowe używane

przez Koleje Śląskie sp. z o.o. (spółka KŚ) nie są do-

stosowane do sprzedaży biletów z rezerwacją – pod-

jęcie współpracy w zakresie sprzedaży biletów nie

jest obecnie możliwe.

W IC SA prowadzone są prace

informatyczne, które umożliwią dokonywanie rezer-

wacji biletów w kasach spółki KŚ.

Biorąc pod uwagę

złożoność i czasochłonność koniecznych do wykona-

nia prac, właściciel instalowanego oprogramowania

wstępnie określił termin ich zakończenia i wdrożenia

tego systemu na koniec II kwartału br., ale ostatecz-

ny termin jest uzależniony od pozytywnego zakoń-

czenia testów funkcjonowania oprogramowania.

Pla-

nowane jest również wprowadzenie sprzedaży bile-

tów IC SA poprzez sieć biletomatów spółki KŚ.

Wpro-

wadzenie takiego rozwiązania wymaga jeszcze sze-

regu ustaleń techniczno-prawnych, w szczególności

warunków handlowych, z operatorem biletomatów

użytkowanych przez tego przewoźnika (odrębny pod-

miot) oraz przeprowadzenia testów poprawności

sprzedaży i rozliczeń przychodów.

Ponadto zawarcie umowy na podwykonawstwo/

sprzedaż agencyjną, jak i umowy na sprzedaż po-

przez biletomaty spółki KŚ wymaga wszczęcia i prze-

prowadzenia postępowania przetargowego zgodnego

z postanowieniami ustawy Prawo zamówień publicz-

nych.

Zakup biletu na przejazd pociągiem IC SA

w kasach spółki KŚ będzie więc możliwy najwcześ-

niej w drugiej połowie bieżącego roku.

W sprawie pociągnięcia do odpowiedzialności

osób odpowiedzialnych za zaistniałą sytuację w ko-

lejowych przewozach pasażerskich na terenie woje-

wództwa śląskiego uprzejmie wyjaśniam, że w obec-

przewozów pasażerskich transportem kolejowym

należy, jako zadanie własne, do wyłącznej kompeten-

cji samorządów województw.

Pełną odpowiedzialność

za zdestabilizowanie systemu pasażerskiego trans-

portu kolejowego w województwie śląskim ponosi za-

tem samorząd województwa śląskiego.

Prezes Rady

Ministrów nie ma podstaw prawnych do pociągnięcia

destabilizacji.

W sprawie związku pomiędzy wydatkowaniem

środków przez PKP SA na opracowanie konsultingo-

we oraz podniesienie jakości i dostępności usług,

a brakiem możliwości zakupu biletu kolejowego prze-

woźnika w relacji krajowej lub międzynarodowej ze

stacji zlokalizowanych na terenie województwa ślą-

skiego należy wziąć pod uwagę, iż obecny system

sprzedaży biletów spełnia warunki określone w roz-

porządzeniu 1371/2007.

Wymogi te zostały spełnione

poprzez sprzedaż biletów w pociągach przez drużynę

konduktorską, bez konieczności ponoszenia dodatko-

wych opłat przez klienta IC SA.

Dodatkowo w 2012 r.

została uruchomiona aplikacja Bilikom umożliwiają-

ca planowanie podróży pociągami oraz zakup biletu

cja mobilna zawierająca informacje dostępne w syste-

mie planowania podróży.

W PKP SA realizowany jest projekt „Optymali-

zacja punktów styku z klientem”, w ramach którego

wyznaczonych zostało ponad 200 inicjatyw mających

obszarach, takich jak:

— zarządzanie informacją (pociągi i dworce),

— czystość i komfort podróży,

— portfel usług,

— bezpieczeństwo,

— punktualność i przejazd,

— sprzedaż i rezerwacja,

736

Działania te będą realizowane w okresie trzech

lat, do 2015 r., i do tego czasu planowane jest osiąg-

nięcie wszystkich założonych produktów i rezulta-

tów, m.in. w przedmiocie sprzedaży i rezerwacji.

Przykładem tych działań jest znacząca już modyfi-

kacja internetowego systemu sprzedaży biletów IC

SA.

Projekt zakłada również znaczący rozwój syste-

mu biletomatów, czego efekty widoczne są już na

Dworcu Centralnym.

Ten kanał sprzedaży będzie

rozwijany w całym kraju, w tym też w województwie

śląskim.

Część z zaplanowanych rozwiązań w pozo-

stałych obszarach już zostało wprowadzone.

Przykła-

dem są bardzo dobrze przyjęte inicjatywy typu mo-

bilni informatorzy na dworcach czy zwiększone licz-

by patroli SOK w pociągach InterCity, w których

wymagających interwencji tej służby.

Oba te działa-

nia przyniosły zdecydowanie pozytywne efekty dla

W kwestii działań prezesa Urzędu Ochrony Kon-

prezesa Urzędu Transportu Kolejowego (prezes UTK)

mających na celu ochronę praw pasażerów w woje-

wództwie śląskim w związku z zaistniałą bezprece-

densową sytuacją w transporcie kolejowym wyjaś-

strzeganiem przepisów rozporządzenia 1371/2007,

w tym rozpatrywanie skarg w sprawie ich narusze-

nia, sprawuje prezes UTK, a zgodnie z art. 14b tej

ustawy jest również organem właściwym w sprawach

dotyczących stosowania bezprawnych praktyk naru-

szających zbiorowe interesy pasażerów, w szczegól-

ności naruszających przepisy ustawy z dnia 15 listo-

podawania do publicznej wiadomości rozkładu jazdy

dla przewozu osób, taryf i cenników, wykonywania

umowy przewozu z uwzględnieniem obowiązku za-

pewnienia podróżnym odpowiednich warunków bez-

pieczeństwa i higieny oraz użycia środków transpor-

towych odpowiednich do danego przewozu.

Ponadto wyjaśniam, że kompetencje w sprawach

Za bezprawne mogą zostać uznane zachowania

przewoźnika, jeżeli stanowić będą nieuczciwa prak-

tykę rynkową, ale pod warunkiem, że nie będą do-

tyczyć standardu przewozu.

Ocena okoliczności

związanych z dostępnością biletów IC SA w woje-

wództwie śląskim nie mieści się zatem w kompeten-

cjach prezesa UOKiK, lecz wchodzi w zakres kom-

petencji prezesa UTK.

Prezes UTK, w związku z licznymi zamknięciami

kas IC SA na terenie całego kraju, wystąpił do prze-

woźnika w sprawie znacznego ograniczenia dostępu

do kas pasażerom.

IC SA wyjaśniała, że zgodnie

z przyjętą strategią sieć dystrybucji tworzą głównie

których zatrzymują się pociągi spółki.

Obecnie IC SA

posiada 297 kas, z czego 221 kas własnych oraz 76 kas

agencyjnych.

Uzupełnieniem własnej sieci dystrybu-

cji jest ponad 600 kas innych przewoźników, głównie

zlokalizowanych na mniejszych stacjach, spółek:

Przewozy Regionalne sp. z o.o. oraz Koleje Mazowie-

i informacja o pociągach IC SA.

Na terenie województwa śląskiego IC SA posiada

kasy w następujących miejscowościach: Bielsko-Bia-

ła, Częstochowa, Gliwice, Katowice, Tychy, Zabrze,

Zawiercie oraz kasy agencyjne w Bielsku-Białej i Ka-

towicach.

Spółka wyjaśniła również, że poza tradycyjną sie-

cią sprzedaży posiada inne kanały dystrybucji bile-

tów, takie jak: sprzedaż internetowa, sprzedaż w po-

ciągach przez drużyny konduktorskie oraz sprzedaż

za pośrednictwem biletomatów.

Dodatkowo od poło-

wy 2012 r. bilety spółki można też zakupić za pośred-

nictwem telefonu komórkowego.

W opinii prezesa UTK przyjęta przez IC SA poli-

tyka dystrybucji biletów jest niekorzystna dla po-

dróżnych poprzez ograniczanie dostępu do zakupu

świadczonych usług przerwowych oraz generowanie

dodatkowych kosztów podróży z uwagi na brak peł-

nej oferty sprzedażowej.

Niemniej jednak, w odnie-

sieniu do polityki dystrybucji biletów, na gruncie obo-

wiązujących przepisów prezes UTK nie posiada kom-

petencji do wszczęcia postępowania wobec IC SA

w zakresie praktyk naruszających zbiorowe interesy

pasażerów.

W wyniku wystąpienia prezesa UTK do spółki

Przewozy Regionalne przewoźnik wskazał, że zosta-

ła zawarta umowa z IC SA oraz spółką KŚ na sprze-

daż biletów spółki Przewozy Regionalne.

Pasażero-

wie mają możliwość zakupu biletów na pociąg spółki

Przewozy Regionalne na każdej stacji kolejowej na

terenie województwa śląskiego, na której uruchomio-

na jest kasa spółki KŚ lub kasa IC SA.

Ponadto w związku z rozszerzeniem wykonywa-

nia działalności przez spółkę KŚ prezes UTK podjął

czynności nadzorcze w województwie śląskim w za-

kresie przestrzegania praw pasażerów.

Nadzorem

objęte zostały zarówno duże miasta, np. Katowice,

Częstochowa, Sosnowiec, jak i małe miejscowości

np. Kłobuck, Krzepice, Herby Nowe.

Przedmiotem

kontroli było zweryfikowanie prawidłowości udziela-

nia pasażerom informacji o ruchu pociągów, zarówno

wizualnej, megafonowej, jak i stacjonarnej, w szcze-

gólności dotyczącej rozkładu jazdy, opóźnień oraz

głównych możliwości przesiadek.

Kontrolą objęto też

skomunikowanie pociągów spółki KŚ z pociągami

innych przewoźników w głównych punktach węzło-

wych.

Pracownicy UTK sprawdzili też wyposażenie

pojazdów kolejowych wchodzących w skład pociągów

spółki KŚ we właściwe tablice informacyjne dla pa-

sażerów o kierunku jazdy pociągu.

Ujawnione w wy-

niku kontroli nieprawidłowości dotyczyły naruszania

737

obowiązków informacyjnych wobec pasażerów, w szcze-

gólności polegających na braku właściwego oznako-

wania pociągów w tablice informacyjne, o których

mowa w § 26–29 rozporządzenia ministra transpor-

713, z późn. zm.).

W wyniku podjętych działań w dniu

11 grudnia 2012 r. prezes UTK wszczął z urzędu po-

przez spółkę Koleje Śląskie zakazu stosowania bez-

prawnych praktyk naruszających zbiorowe interesy

pasażerów w transporcie kolejowym.

Ze względu na

charakter sprawy postępowanie to zostało przedłu-

żone do dnia 29 marca bieżącego roku.

Szanowna Pani Marszałek!

Odpowiadając na in-

terpelację posła Stanisława Wziątka, przekazaną pis-

13509/13, w sprawie przygotowanego w Narodowym

energii”, przedstawiam stosowne wyjaśnienia.

czeń standardów jakości powietrza we wszystkich

przyczyną nieodpowiedniej jakości powietrza w Pol-

wo- komunalnego, obejmującego indywidualne źród-

ła wytwarzania ciepła oraz małe ciepłownie komu-

nalne, a także w mniejszym stopniu transport.

zlecił Narodowemu Funduszowi Ochrony Środowi-

ska i Gospodarki Wodnej opracowanie programu

priorytetowego „Likwidacja niskiej emisji poprzez

pują znaczące przekroczenia dopuszczalnych i doce-

lowych poziomów tych zanieczyszczeń.

Program

nieczyszczeń do powietrza.

Beneficjentami programu są podmioty objęte progra-

mami ochrony powietrza, które planują albo realizu-

finansowania przez wojewódzkie fundusze ochrony

si 400 mln zł.

nych źródeł energii, część 1) program pilotażowy Kaw-

ka”.

Jednocześnie informuję, że:

sięwzięć, w ramach programów ochrony powietrza,

kańców, na obszarze których, w przynajmniej 2 la-

tach w okresie ostatnich 4 lat poprzedzających złoże-

nie wniosku o dofinansowanie, w ocenie rocznej ja-

kości powietrza wykonanej przez wojewódzki inspek-

torat ochrony środowiska, w oparciu o pomiary, zi-

dentyfikowano co najmniej jeden obszar, na którym

jednocześnie przekroczone zostały normy jakości

powietrza w rozumieniu rozporządzenia ministra

ziomów niektórych substancji w powietrzu (Dz. U.

z 18.09.2012 r. poz. 1031) w odniesieniu do:

738

a) poziomu dopuszczalnego pyłu zawieszonego

wieszonym PM10,

wymogi formalne i merytoryczne programu, na obsza-

rze miejscowości posiadających status uzdrowiska, bez

wane działania naprawcze związane z ograniczaniem

tzw. niskiej emisji w ramach programu priorytetowe-

Warszawa, dnia 28 lutego 2013 r.

w Koszalinie przez SPZZOZ w Gryficach (13510)

Szanowna Pani Marszałek!

Odpowiadając na pis-

mu RP, z dnia 25 stycznia 2013 r.

(SPS-023-

13510/13), przy którym przesłana została interpela-

cja pana posła Stanisława Wziątka w sprawie prze-

jęcia szpitala psychiatrycznego w Koszalinie przez

SPZZOZ w Gryficach, uprzejmie przedstawiam na-

stępujące informacje.

Stosownie do art. 6 ustawy z dnia 19 sierpnia

nej, zgodnie z potrzebami wynikającymi w szczegól-

ności z liczby i struktury społecznej ludności woje-

wództwa.

Z powyższego przepisu jednoznacznie wy-

nika, iż to na organach samorządu wojewódzkiego,

podmiotów leczniczych o profilu psychiatrycznym,

spoczywa kluczowy obowiązek zapewnienia miesz-

kańcom danego województwa dostępu do placówek

lecznictwa psychiatrycznego.

Dodatkowo do prowa-

dzenia działań w obszarze systemu ochrony zdrowia

psychicznego oraz systemu zabezpieczenia społecz-

nego w zakresie zadań związanych ze zdrowiem psy-

chicznym zobowiązują jednostki samorządu teryto-

rialnego przepisy ustawy o świadczeniach opieki

morządzie powiatowym oraz ustawy o samorządzie

gminnym.

nistra zdrowia w zakresie objętym ustawą należy

ocena dostępności do świadczeń opieki zdrowotnej

manym do wiadomości pismem Stowarzyszenia Osób

Niepełnosprawnych, ich Rodzin i Przyjaciół „Przy-

stań” z dnia 11 marca 2012 r., zawierającym infor-

macje na temat ogłoszenia oferty sprzedaży budyn-

ków dzierżawionych NZOZ Medison, pismem z dnia

29 marca 2012 r. zwróciłem się do marszałka woje-

wództwa zachodniopomorskiego z prośbą o wskaza-

nie, czy podjęta decyzja w sprawie nie będzie miała

wpływu na ograniczenie dostępności populacji woj.

zachodniopomorskiego do świadczeń gwarantowa-

nych w rodzaju opieka psychiatryczna i leczenie uza-

leżnień.

W odpowiedzi pani Anna Mieczkowska, członek

Zarządu Województwa Zachodniopomorskiego, pis-

mem z dnia 7 maja 2012 r. przekazała, iż wyznaczo-

ny na dzień 11 kwietnia 2012 r. przetarg na sprzedaż

szalinie dzierżawionej NZOZ Medison został w dniu

10 kwietnia 2012 r. odwołany, a dalsze czynności

zmierzające do sprzedaży ww. nieruchomości zostały

tymczasowo wstrzymane.

W swoim kolejnym wystąpieniu z dnia 10 wrześ-

nia 2012 r., skierowanym do marszałka województwa

zachodniopomorskiego, mając na uwadze kolejne pis-

mo stowarzyszenia z dnia 30 lipca 2012 r. informują-

ce o dalszych problemach z funkcjonowaniem NZOZ

Medison w Koszalinie, wyraziłem obawę o możliwość

zapewnienia dostępu do lecznictwa szpitalnego

mieszkańcom województwa bez udziału ww. placów-

ki w bazie stacjonarnej opieki psychiatrycznej.

Powołując się na informacje zawarte w Regional-

nym Programie Ochrony Zdrowia Psychicznego dla

Województwa Zachodniopomorskiego na lata 2011–

2015, wskazałem, iż wskaźnik dostępności do stacjo-

narnej opieki psychiatrycznej w roku 2010 wynosił

3,88 łóżka/10 tys. mieszkańców.

W tym zakresie za-

lecany przepisami rozporządzenia Rady Ministrów

gramu Ochrony Zdrowia Psychicznego (NPOZP)

(Dz. U. Nr 24, poz. 128) wskaźnik dla szpitalnych

oddziałów psychiatrycznych został osiągnięty.

Prob-

lemem jest natomiast nierównomierny dostęp do

świadczeń realizowanych w warunkach stacjonar-

nych na terenie województwa.

W swoim wystąpieniu wskazałem ponadto, iż ko-

nieczne wydaje się przeprowadzenie analizy nieren-

739

towności NZOZ Medison w Koszalinie.

Ustalenie

przyczyny, dla której drugi pod względem liczby łó-

żek podmiot leczniczy o profilu psychiatrycznym

obejmuje opieką 14% populacji województwa wyma-

gającej leczenia szpitalnego, wydaje się kluczowe dla

podjęcia decyzji w sprawie ww. placówki.

Nie może

bowiem budzić wątpliwości, iż najniższe średnie wy-

korzystanie łóżek wśród wszystkich podmiotów sta-

cjonarnej opieki psychiatrycznej funkcjonujących

w województwie wpływa negatywnie na kondycję

ekonomiczną szpitala.

Z uwagi na konieczność realizacji zadań określo-

nych w NPOZP, których celem jest zreformowanie

systemu psychiatrycznej opieki zdrowotnej, zwróci-

informacji na temat stanu wdrożenia założeń Regio-

nalnego Programu Ochrony Zdrowia Psychicznego

2011–2015 oraz kierunku planowanych działań w sto-

sunku do NZOZ Medison.

W piśmie z dnia 5 października 2012 r. pani Anna

Mieczkowska, członek Zarządu Województwa Za-

chodniopomorskiego, przekazała, iż problemy loka-

lowe związane z funkcjonowaniem NZOZ są przed-

miotem analiz i dyskusji oraz poszukiwania optymal-

nego rozwiązania.

Natomiast czynności zmierzające

do sprzedaży nieruchomości dzierżawionej przez

NZOZ Medison zostały wstrzymane.

Prowadzone są

rozmowy z dzierżawcą na temat dalszego funkcjono-

wania podmiotu w zakresie opieki psychiatrycznej.

Jednocześnie w piśmie wskazano, iż proces wdra-

żania założeń Regionalnego Programu Ochrony Zdro-

wia Psychicznego dla Województwa Zachodniopomor-

skiego na lata 2011–2015 następuje stopniowo z udzia-

łem jednostek samorządów lokalnych.

Członek Zarzą-

du Województwa Zachodniopomorskiego poinformo-

wała o powstaniu nowych miejsc leczenia dziennego,

planach tworzenia centrów zdrowia psychicznego oraz

o realizowaniu programów zdrowotnych na rzecz osób

z zaburzeniami psychicznymi.

Nowe działania orga-

nizacyjne, jak wynika z otrzymanego pisma, napoty-

kają jednak przeszkody gdyż wymagają zabezpiecze-

nia w dodatkową kadrę medyczną, środki finansowe

na modernizację i przystosowanie pomieszczeń jedno-

stek organizacyjnych do nowych zadań.

Pani Anna

Mieczkowska zapewniła jednak, iż samorząd wywią-

zuje się z realizacji zadań określonych w ustawie

na miarę swoich możliwości, dba o zapewnienie pra-

widłowej dostępności do świadczeń.

W związku z przekazaną informacją w sprawie

podjętej przez Zarząd Województwa Zachodniopo-

morskiego decyzji o przejęciu Szpitala Psychiatrycz-

nego NZOZ Medison w Koszalinie przez SPZZOZ

Gryfice 11 lutego 2013 r. zwróciłem się do marszałka

województwa zachodniopomorskiego z prośbą o prze-

sie decyzji.

W opartej na ocenie pracy powyższych placówek

oraz potrzeb zdrowotnych mieszkańców województwa

opinii prof. Marka Jaremy, konsultanta krajowego

w dziedzinie psychiatrii, oraz prof. Jerzego Samo-

chowca, konsultanta wojewódzkiego w dziedzinie psy-

chiatrii dla woj. zachodniopomorskiego, o którą wy-

stąpiłem pismem z dnia 3 stycznia 2013 r., przejęcie

Szpitala Psychiatrycznego w Koszalinie przez SPZZOZ

Gryfice będzie stanowić zagrożenie dla realizacji za-

dań stawianych przed opieką psychiatryczną.

Mając na uwadze stanowisko konsultantów w spra-

wie, w przypadku podtrzymania przez samorząd wo-

jewództwa decyzji o zmianach organizacyjnych w struk-

turach psychiatrycznych podmiotów leczniczych

wskazałem, iż uzasadniona wydaje się obawa o moż-

liwość implementacji założeń Narodowego Programu

Ochrony Zdrowia Psychicznego.

Jednocześnie uprzejmie informuję pana posła, iż

wystąpiłem do Zachodniopomorskiego OW NFZ

pieczenia świadczeń gwarantowanych z zakresu

nie województwa.

Niezależnie od powyższego należy podkreślić, iż

w przypadku utrzymania dostępu do przedmiotowych

świadczeń na dotychczasowym poziomie pomimo prze-

prowadzenia zmian organizacyjnych przez samorząd

województwa brak jest podstaw do interwencji.

Istotne wydaje się natomiast wskazanie skutków

ewentualnej likwidacji szpitala.

Zamknięcie NZOZ

Medison, nawet przy zwiększeniu liczby łóżek w od-

działach stacjonarnych pozostałych podmiotów lecz-

niczych, umocni niekorzystną sytuację nierówno-

miernego rozmieszczenia placówek stacjonarnej

opieki psychiatrycznej na terenie woj. zachodniopo-

morskiego.

W chwili obecnej oczekuję na stanowisko władz

samorządu woj. zachodniopomorskiego w przedmio-

towej sprawie.

Z poważaniem

Szanowna Pani Marszałek!

Odpowiadając na in-

740

023-13512/13, w sprawie obecnej sytuacji oraz per-

spektyw rynku pracy w branży sprzedaży, produkcji

i serwisowania samochodów, poniżej przedstawiam

ne przez pana posła pytanie.

ce produkcji i sprzedaży, zwłaszcza samochodów oso-

bowych, potwierdziły przewidywania, że rok 2012 był

danych Europejskiego Związku Producentów Pojaz-

dów – ACEA po dwunastu miesiącach 2012 r. sprze-

daż samochodów osobowych w Europie spadła do

tkliwy skutek dla produkowanych w Polsce samocho-

dów marki Fiat, których sprzedaż tradycyjnie loko-

wana była na rynkach odnotowujących obecnie naj-

wyższe spadki sprzedaży, jak Włochy (-20%), Hiszpa-

nia (-13%) czy Francja (-14%).

nych niż nowych.

wicepremier, minister gospodarki pan Janusz Piecho-

reprezentacją branży motoryzacyjnej.

W wyniku spot-

kania opracowano katalog działań pobudzających

konkurencyjności zakładów produkcyjnych m.in. po-

przez uelastycznienie prawa pracy.

przyjęła projekt zmian w Kodeksie pracy, które

RP wicepremier, minister gospodarki pan Janusz Pie-

chociński przedstawił obszerną informację w sprawie

mowych pozwalających na zwiększenie konkurencyj-

spodarki jest zdecydowane odmłodzenie parku samo-

chodowego.

Dlatego też podjęto działania mające na

stemie podatkowym czy też wprowadzenie innych

bardziej przyjaznych środowisku samochodów oso-

bowych.

sła Stanisława Wziątka sugestii wprowadzenia okre-

sowych dopłat do zakupu nowych samochodów oraz

wdrożenia pełnego odliczania podatku VAT od samo-

chodów przeznaczonych do działalności gospodar-

czej, informuję, iż:

741

— Doświadczenia innych krajów pokazują, że

wiłyby sytuacji polskich fabryk samochodów osobo-

wych, albowiem tylko ok. 2% wyprodukowanych przez

nie samochodów pozostaje na rynku polskim.

— Branża motoryzacyjna nadal wskazuje na peł -

tego też Ministerstwo Gospodarki zaproponowało

ponowne rozważenie celowości i możliwości pełnego

dżetowych systemem opłat zależnych od parametrów

spół przyjął do realizacji dokument pt. „Uwarunko-

wania wdrożenia zintegrowanego systemu e-mobil-

sowaniem ze strony sektora motoryzacyjnego, ener-

getycznego i przedstawicieli samorządu terytorialne-

go.

Także w ub.r. rozpoczęto prace nad przygotowa-

niem strategicznego programu wykorzystania paliw

Ministerstwo Gospodarki utrzymuje stałe, robo-

Z poważaniem

Podsekretarz stanu

w sprawie planowanej likwidacji

stów – Sokółka – Białystok (13513)

Szanowna Pani Marszałek!

Odpowiadając na pis-

mo, nr SPS-023-13513/13, z dnia 25 stycznia 2013 r.

skiej w sprawie likwidacji połączeń kolejowych na

wyjaśniam, że nie przewiduje się likwidacji linii ko-

lejowej nr 40 Sokółka – Suwałki, a tym bardziej od-

cinka linii nr 6 Białystok – Sokółka.

Warszawa – Szestokai finansowany przez Minister-

miast utrzymanie w rozkładzie jazdy pociągów

kółka – Białystok zależy wyłącznie od samorządu

Uprzejmie informuję, że zasady funkcjonowania

morządu wojewódzkiego.

Samorządy województw,

nych, a z uwzględnieniem wielkości zapotrzebowa-

nia na usługi przewozowe oraz ilości środków włas-

nywanych na obszarze województwa rocznie, tygo-

utrzymania połączenia kolejowego na trasie Suwałki

swoje docelowe rozwiązanie w planie zrównoważone-

go rozwoju transportu publicznego na obszarze wo-

jewództwa podlaskiego, którego obowiązek opraco-

742

środki na modernizację i rewitalizację, jakimi do

2015 r. będzie dysponować zarządca infrastruktury

w wieloletnim programie inwestycji kolejowych do

nii kolejowej nr 40 Suwałki – Sokółka.

seł Bożenie Kamińskiej za zainteresowanie się tema-

(SPS-023-13516/13), uprzejmie przekazuję poniższą

odpowiedź.

dziś spod nazwą „Mieszkanie dla młodych”, został

min uruchomienia programu zastępującego dotych-

2.

Plan zakłada, że kredytowane mieszkania

nie ogranicza możliwości skorzystania z kredytu?

Parametry programu sformułowane w projekcie

możliwości budżetowe państwa.

W obecnej sytuacji

nia wnętrz).

Efektów takich nie zapewnia finansowa-

nie transakcji zawieranych na rynku wtórnym.

musiałoby spowodować ograniczenia innych parame-

wszystkie warunki określone w projekcie ustawy,

Chciałbym wyjaśnić, że nowy program nie tyle

spowoduje likwidację systemu zwrotu osobom fizycz-

mieszkaniowym, co będzie finansowany z oszczędno-

ści powstałych w wyniku wygaszania tego systemu.

Takie rozwiązanie, jak i termin jego wprowadzenia

zostały wskazane w średniookresowym dokumencie

określającym politykę mieszkaniową pt. „Główne prob-

lemy, cele i kierunki programu wspierania rozwoju

743

budownictwa mieszkaniowego do 2020 r.”, przyjętym

System zwrotu części wydatków związanych z bu-

downictwem mieszkaniowym został wprowadzony

łagodzącą skutki podwyżki podatku VAT na mate-

riały budowlane w związku z wstąpieniem Polski do

Unii Europejskiej.

Zgodnie ze wskazanym dokumen-

tem polityka mieszkaniowa państwa w okresie 10 lat

będzie zmierzała do racjonalizacji struktury wydat-

ków budżetowych na mieszkalnictwo.

Jednym z kie-

runków działań będzie w tym kontekście lepsze adre-

sowanie poszczególnych instrumentów wsparcia.

Wspar-

cie finansowe powinno być przeznaczane na realiza-

cję priorytetów polityki mieszkaniowej i zaspokajanie

potrzeb finansowych określonych grup beneficjen-

tów.

Grupą taką, zidentyfikowaną przez rząd, są mię-

dzy innymi młodzi ludzie podejmujący decyzje o za-

Bazując na doświadczeniach wygaszonego z koń-

cem 2012 r. programu „Rodzina na swoim”, a także

mając na uwadze obecną sytuację gospodarczą oraz

priorytety polityczne, przygotowany został projekt

nowego instrumentu finansowego mający na celu

ułatwienie młodym osobom zaciągnięcie kredytu hi-

potecznego w związku z zakupem pierwszego miesz-

kania, a który będzie miał również charakter proin-

westycyjny.

Natomiast odnosząc się do obaw pana posła doty-

czących zagrożeń dla sytuacji społeczno-gospodar-

czej, wynikających z braku dofinansowania budowy

domów jednorodzinnych, pozwolę sobie nie zgodzić

się z tą opinią.

Przede wszystkim podstawowym za-

łożeniem programu jest wsparcie młodych ludzi w na-

byciu pierwszego samodzielnego mieszkania.

Miesz-

kanie takie może posiadać ograniczony standard

czać określonego limitu cenowego.

Budżet państwa,

może jednocześnie dofinansowywać domów jednoro-

dzinnych, które najczęściej są docelowym miejscem

zamieszkiwania dla danej rodziny i cechują się wyso-

kim standardem powierzchniowym.

Ponadto w ra-

mach programu umożliwiono dofinansowanie budyn-

ków, w których znajdują się co najmniej dwa lokale,

pod warunkiem że spełniają one wspomniane wyżej

gramu o finansowanie również budowy domów jed-

norodzinnych musiałoby się wiązać ze zmianami in-

nych parametrów, np. obniżeniem wysokości wspar-

cia, zmniejszeniem grupy beneficjentów itp.

Warto również wspomnieć, że na konferencji

w Ministerstwie Transportu, Budownictwa i Gospo-

etap konsultacji społecznych, odbyła się dyskusja do-

tycząca kreowania rynku pierwotnego także na ob-

szarach, gdzie aktualnie taki rynek nie występuje.

my deweloperskie podejmą inwestycje również na

kanie dla młodych” może się przyczynić do powsta-

wania nowych mieszkań również na obszarach, na

których takie budownictwo w ostatnich latach nie

występowało.

rzystania z grantu zwiększonego o 5% grantu nie

Przy konstruowaniu założeń programu dotyczą-

cych zwiększenia wsparcia dla beneficjentów posia-

dających dzieci opierano się na danych Głównego

Urzędu Statystycznego dotyczących dzietności ko-

biet, mówiących, że średnia wieku urodzenia pierw-

szego dziecka w ostatnich latach oscyluje około 26 r.ż.

Pozwoliło to przyjąć założenie, że wprowadzenie kry-

terium wieku na poziomie 35 lat pozwoli na skorzy-

stanie z podwyższonego dofinansowania wkładu

własnego (czyli 15%) połowie potencjalnych benefi-

cjentów.

Powyższe założenie należy jednak trakto-

wać jako przybliżenie, ponieważ nie jest umotywo-

wane żadnymi danymi statystycznymi.

MTBiGM nie

dysponuje danymi dotyczącymi profilu rodzinnego

osób zaciągających kredyty mieszkaniowe, spełnia-

jących kryteria umożliwiające skorzystanie z rozwią-

zań zaproponowanych w ustawie.

Dodatkowo założono (na podstawie danych GUS

spodarstw domowych), że w przypadku 15% benefi-

cjentów (ok. 5,5 tys. rocznie w ciągu 5 lat po rozpo-

częciu funkcjonowania programu) wypłacone zosta-

nie dodatkowe wsparcie polegające na spłacie części

Z poważaniem

Podsekretarz stanu

Piotr Styczeń

Warszawa, dnia 20 lutego 2013 r.

w sprawie farm wiatrowych (13517)

dotyczącego interpelacji posła Mariana Cyconia w spra-

wie perspektywy rozwoju morskich farm wiatrowych

744

Ministerstwo Gospodarki przykłada szczególne

w takich lokalizacjach, które przyczyniają się do uzy-

skania poparcia społecznego dla szerokiego stosowa-

nia technologii wykorzystujących wiatr jako odna-

wialne źródło energii.

Minister gospodarki jest zain-

teresowany rozwojem energetyki wiatrowej w Polsce

celów wynikających z przyjętych zobowiązań mię-

dzynarodowych.

Dlatego też minister gospodarki bę-

dzie dążył do stworzenia takich ram prawnych, któ-

mocy zainstalowanej w turbinach wiatrowych, w tym

do 1000 MW mocy zainstalowanej w morskich far-

mach wiatrowych.

Wyjaśniam również, iż zgodnie z treścią „Prognozy

łącznik do „Polityki energetycznej Polski do 2030 r.”)

potencjał rynkowy energetyki wiatrowej na morzu

gii elektrycznej oraz 550 MW mocy zainstalowanej.

Proces lokalizacji inwestycji w obszarach mor-

skich RP określa ustawa z dnia 21 marca 1991 r.

z późn. zm.).

Z uwagi na kwestie bezpieczeństwa kra-

jowego systemu elektroenergetycznego do wytwarza-

wymagane jest uzyskanie koncesji.

Należy ponadto wyjaśnić, że potencjał rynkowy

każdej technologii OZE jest warunkowany wysokoś-

cią poziomu wsparcia.

Morska energetyka wiatrowa

nie w przypadku skierowania do sektora znaczącego

wsparcia.

„Polityka energetyczna polski do 2030 r.”,

spodarcze, społeczne oraz środowiskowe, a także

troenergetycznego, w tym jego możliwości techniczne

i bilansowe.

Ministerstwo Gospodarki w trakcie prac

przeanalizuje możliwość zwiększenia szacunków do-

tyczących poziomu mocy zainstalowanej w morskiej

energetyce wiatrowej do 2030 r.

mu przesyłowego wpłynęły dwa wnioski o określenie

gram przyłączenia morskich farm wiatrowych do

przyłączenie kolejnych elektrowni wiatrowych na

strefy ekonomicznej powinna wynieść 2250 MW.

Biorąc pod uwagę skalę zainteresowania inwesto-

dułowy plan rozwoju w zakresie paneuropejskiego

systemu autostrad elektroenergetycznych 2050”, któ-

rego celem będzie ocenienie efektywności technicznej

ku pozytywnych wyników tego projektu i podjęcia

„Łącząc Europę” (CEF – Connecting Europe Facili-

ty), m.in. na budowę morskich sieci elektroenerge-

wiatrowych przewyższającej bieżące zapotrzebowa-

nie instalacje magazynowania mogłyby przejmować

wego „Łącząc Europę”.

Ministerstwo Gospodarki będzie dążyło do zwięk-

745

przewidywać opracowywany obecnie projekt nowej

Odnosząc się do kwestii wysokości współczynnika

korekcyjnego dla morskich farm wiatrowych, należy

wyjaśnić, że zgodnie z treścią uzasadnienia i oceną

skutków regulacji projektu ustawy o odnawialnych

źródłach energii sektor morskiej energetyki wiatro-

wej (tzw. offshore) rozwija się bardzo dynamicznie

w różnych regionach świata, a koszt inwestycyjny tej

technologii sukcesywnie obniża się.

Jednocześnie

farmy wiatrowe na morzu charakteryzują się rela-

tywnie wysokimi nakładami inwestycyjnymi na moc

zainstalowaną, średnią produktywnością (3500–

4500 kWh/kW/rok), bardzo niską dyspozycyjnością

oraz brakiem zdolności regulacyjnych.

Budowa no-

wych mocy wiatrowych w krajowym systemie elek-

troenergetycznym jest uwarunkowana znacznymi

nakładami na infrastrukturę sieciową, w szczegól-

ności przesyłową (wyprowadzenie mocy na polską

wyłączną strefę ekonomiczną) oraz dalszym zwięk-

szaniem całkowitej pojemności systemu.

Energetyka

wiatrowa na morzu jest technologią stymulującą ry-

nek pracy w sektorze usług oraz budowlanym, a tak-

że w przemysłach lekkim, metalurgicznym oraz

stoczniowym.

Budowanie nowych mocy wiatrowych

może spowodować także rozwój polskich ośrodków

badawczych oraz polskich przedsiębiorstw oferują-

cych rozwiązania na rynek krajowy.

Przedstawiając powyższe informacje, wyrażam

pelacji posła Mariana Cyconia.

Z poważaniem

Tomasz Tomczykiewicz

13518/13) dotyczącego interpelacji posła na Sejm RP

gany Policji równoważnika pieniężnego za brak loka-

lu mieszkalnego emerytom i rencistom policyjnym

uprzejmie informuję, że zgodnie z przekazanymi wy-

jaśnieniami Komenda Główna Policji nie posiada in-

formacji dotyczących dokonywania wypłat równo-

ważnika pieniężnego za brak lokalu mieszkalnego na

rzecz emerytów i rencistów policyjnych.

Przy czym,

jak wskazała KGP, jeżeli takie wypłaty są dokonywa-

ne, to wyłącznie na podstawie wyroków wydanych

w indywidualnych sprawach.

Jednocześnie, jedynie na marginesie, pragnę wska-

27 października 2008 r. (sygn. akt U 4/08), w którym

TK orzekł, że zarówno przepisy ustawy z dnia 18 lu-

o Policji nie gwarantują ww. grupie osób prawa do

przedmiotowych świadczeń.

Z poważaniem

Podsekretarz stanu

Michał Deskur

w sprawie ustawy z dnia 27 lipca 2012 r.

osoba podlegająca obowiązkowi ubezpieczenia zdro-

wotnego uzyskuje prawo do świadczeń opieki zdro-

746

wotnej dopiero po zgłoszeniu jej do ubezpieczenia

zdrowotnego.

Centralny Wykaz Ubezpieczonych jest

bazą danych utworzoną w celu potwierdzania prawa

do świadczeń opieki zdrowotnej finansowanych w ra-

mach powszechnego ubezpieczenia zdrowotnego.

Wpis w Centralnym Wykazie Ubezpieczonych (CWU)

nie ma charakteru konstytutywnego, ale informacje

zawarte w tym wykazie stanowią podstawę działania

funduszu.

Jeżeli system Elektronicznej Weryfikacji Upraw-

nień Świadczeniobiorców eWUŚ (wykorzystujący in-

formacje zgromadzone w Centralnym Wykazie Ubez-

pieczonych) nie potwierdza prawa osoby objętej ubez-

pieczeniem zdrowotnym do świadczeń, wówczas oso-

ba taka w pierwszej kolejności może zgłosić się do

podmiotu, który odprowadza za nią składkę zdrowot-

ną, w celu wyjaśnienia sprawy.

Ponadto ubezpieczo-

ny, z odpowiednimi dokumentami, może zgłosić się

do Narodowego Funduszu Zdrowia lub Zakładu

Ubezpieczeń Społecznych w celu wprowadzenia od-

powiedniej korekty informacji w bazie Centralnego

Wykazu Ubezpieczonych.

Zakład Ubezpieczeń Społecznych, Kasa Rolnicze-

go Ubezpieczenia Społecznego i Narodowy Fundusz

pełną aktualizację danych gromadzonych w CWU.

W celu zapewnienia prawdziwości i aktualności in-

formacji Narodowy Fundusz Zdrowia, wspólnie z ZUS,

stworzył narzędzie elektroniczne umożliwiające w try-

bie 24 godzin potwierdzenie statusu ubezpieczenia.

Poza bieżącym sprawdzaniem danych fundusz prze-

kazuje do ZUS duże zbiory danych w celu ich wery-

fikacji, aby po stronie NFZ można było ustalać rze-

czywiste uprawnienia do świadczeń opieki zdrowot-

nej.

Przeprowadzenie takiej weryfikacji jest niezbęd-

ne, ponieważ to w ZUS przetwarzane są pierwotne

dane od płatników składek, które zgodnie z art. 40

ubezpieczonych.

W przypadku świadczeń finansowanych per capi-

ta uprzejmie informuję, że Narodowy Fundusz Zdro-

wia w związku z koniecznością zapewnienia odpo-

wiedniej dostępności świadczeń podstawowej opieki

zdrowotnej zamierza w okresie przejściowym, tj. do

dnia 31 maja 2013 r., utrzymać dotychczas stosowane

zasady uwzględniane w rozliczeniach ze świadczenio-

dawcami.

Fundusz w okresie przejściowym uaktual-

ni swoje bazy danych, aby zminimalizować liczbę

przypadków nieuzasadnionej odmowy finansowania

świadczeń rozliczanych stawką kapitacyjną.

Z poważaniem

Sekretarz stanu

Sławomir Neumann

Szanowna Pani Marszałek!

Odpowiadając na in-

RP, w sprawie w sprawie pogorszenia się sytuacji

przedsiębiorców, przekazaną przy piśmie, znak: SPS-

023-13528/13, z dnia 24 stycznia 2013 r., poniżej

było to 2,0%) niewątpliwie wielu polskim przedsię-

biorcom coraz trudniej jest prowadzić działalność

gospodarczą.

Słabnący popyt na ich towary, czy też

coraz trudniejsze warunki pozyskania kredytu po-

wodują, że odwlekają oni lub nawet całkowicie rezyg-

nują z planów inwestycyjnych.

Dla przedsiębiorców

problemem są również opóźnienia z regulowaniem

należności przez wierzycieli.

siębiorcy odczuwają skutki spowolnienia wzrostu

gospodarczego.

Wykres.

Ocena przez przedsiębiorców warunków

prowadzenia działalności gospodarczej w I półroczu

2013 r.

siębiorstw.

Ministerstwo Gospodarki.

747

Jak widać z wykresu, blisko 60% ankietowanych

przedsiębiorców oczekiwało pogorszenia warunków

Jak pokazuje tabela, liczba upadłości przedsię-

biorstw w Polsce jest ujemnie skorelowana z dyna-

miką wzrostu gospodarczego – w ostatnich kilkuna-

stu latach najwyższa liczba upadłości miała miejsce

W chwili obecnej nie są jeszcze dostępne dane na

temat skali upadłości za 2012 r., ale można przypusz-

czać, że oscylowała ona mniej więcej na poziomie

2011 r. lub nieznacznie ten poziom przekroczyła.

Na-

leży zwrócić uwagę, że coraz częściej stosowana jest

wśród przedsiębiorców praktyka kredytów kupie-

ckich (wydłużone terminy płatności) jako jeden z ele-

mentów podwyższających konkurencyjność ofertową.

analizy finansowej w obszarze aktywności przedsię-

biorstwa, które niestety może nieść za sobą zwięk-

szone zagrożenie niewypłacalnością.

Przewidywanie liczby upadłości firm jest rzeczą

wydaje się właściwe.

Trzeba mieć jednak na uwadze,

biorstwa.

Dobrze prowadzona polityka gospodarcza

oraz odpowiednio zaprojektowane programy wsparcia

nawet w okresie spowolnienia gospodarczego.

W związku z powyższym Ministerstwo Gospodar-

sowo-ekonomicznej.

Założenia do budowy tego syste-

Ponadto należy podkreślić, że w dobie światowego

spowolnienia gospodarczego szczególne znaczenie

cych przepisów w zakresie prawa gospodarczego.

Ministerstwo Gospodarki w 2011 i 2012 r. prowa-

dziło działania legislacyjne na rzecz rozwoju przed-

siębiorczości, które przyczyniają się do poprawy

rier administracyjnych.

748

Ważnym krokiem na drodze uproszczenia prawa

2011 r.

Wprowadziła ona prawo składania oświad-

nych w spółki.

Obniżono również koszty sądowe

Minister gospodarki przygotował także ustawę

poz. 1378), tzw. II ustawę deregulacyjną.

Do najważ-

niejszych rozwiązań zawartych w II ustawie deregu-

lacyjnej należy zaliczyć likwidację Monitora Polskie-

go B, a w konsekwencji zwolnienie przedsiębiorców

finansowego w ww. dzienniku (dotychczasowy koszt

to ok. 750 zł za stronę).

Ponadto skrócono okres prze-

dawnienia należności z tytułu składek do ZUS

i KRUS z 10 do 5 lat oraz ograniczono częstotliwości

przekazywania przez płatnika ubezpieczonemu in-

formacji o zapłaconych składkach do ZUS i NFZ.

Do-

datkowo ustawa zobowiązała ministra finansów do

stępnego roku oraz termin na składanie deklaracji

nia danego roku.

Zniesiono również obowiązek uzy-

skiwania opinii rzeczoznawcy w kwestii spełniania

nym przez ministra gospodarki w ostatnich dwóch

konywania działalności gospodarczej w Polsce, w szcze-

ona szczególnie korzystna dla firm małych i średnich,

od terminu płatności.

Co jednak istotne, wskutek

znacznego odformalizowania procedury podatnik bę-

dzie miał możliwość automatycznego skorzystania

nie minimalnego czasu trwania umowy leasingu nie-

giem umowy prawa wieczystego użytkowania grun-

lanie wartości przedmiotu ponownego leasingu we-

dług wartości rynkowej.

Wprowadzono również rozwiązania zwiększające

Obecnie Ministerstwo Gospodarki pracuje nad

uproszczeniu biurokratycznych zawiłości, ogranicze-

niu obowiązków informacyjnych oraz budowaniu

pracowników z tytułu dowozu do pracy przez zatrud-

niającego ich przedsiębiorcę.

Powinno to zachęcać do

tych osób.

Ponadto doprecyzowanie przepisów o kre-

dycie konsumenckim zwiększy pewność prawną

w tym zakresie i zagwarantuje, że wypełnione będą

749

dyspozycje dyrektywy UE stanowiące, że nie wszyst-

kie umowy leasingowe podlegają rygorom wynikają-

cym z ustawy o kredycie konsumenckim.

Projekt zawiera także ponad 30 propozycji mają-

cych na celu ograniczenie obowiązków informacyj-

nych nałożonych na przedsiębiorców.

Ich przyjęcie

vacatio legis.

Celem propozycji jest:

1) poprawa funkcjonowania przedsiębiorstw,

a) skuteczne i racjonalne planowanie działalności,

c) obniżenie kosztów wykonywania działalności

gospodarczej;

Należy podkreślić, iż przedsiębiorcy postrzegają

częste zmiany w przepisach jako obciążające.

W an-

kiecie przeprowadzonej przez Ministerstwo Gospo-

darki 86% badanych przedsiębiorców opowiedziało

nie, co pozwoli uzyskać oszczędność w wysokości do

Jednocześnie uprzejmie informuję, że informacja

dotycząca możliwości wzrostu bezrobocia wynikają-

cego z pogarszającej się sytuacji polskich przedsię-

biorców, została przedstawiona w załączniku*

)

do

przedmiotowego pisma w oparciu o materiał otrzy-

many z Ministerstwa Pracy i Polityki Społecznej.

Grażyna Henclewska

w sprawie niezapłaconych świadczeń medycznych

wie niezapłaconych świadczeń medycznych za 2012 r.,

(znak: SPS-023-13531/13), uprzejmie proszę o przy-

wość dokonywania przesunięć w ramach kosztów

nych świadczeń medycznych w województwie wielko-

polskim za 2012 r., dyrektor Wielkopolskiego Oddzia-

łu Wojewódzkiego NFZ poinformował, że decyzja

dotycząca tych płatności bezpośrednio zdetermino-

wana jest możliwościami finansowymi oddziału.

Środki przeznaczone na finansowanie świadczeń zdro-

wotnych w planie na 2012 r. zostały w pełni wyko-

rzystane na opłacenie świadczeń w ramach zawar-

tych umów do wysokości ustalonych maksymalnych

kwot zobowiązań Wielkopolskiego OW NFZ.

Po zbi-*

)

750

lansowaniu roku 2012 w oddziale nie pozostały wol-

ne środki umożliwiające zaproponowanie rozwiąza-

nia w kwestii nieopłaconych świadczeń ponadlimito-

wych z lat ubiegłych.

Dyrektor oddziału poinformował ponadto, że po-

dobnie jak w roku ubiegłym na etapie tworzenia pro-

jektu planu finansowego na rok 2013 oddział zapla-

nował w pozycji B2.18: Koszty świadczeń zdrowot-

nych z lat ubiegłych środki z przeznaczeniem na wy-

konane i nieopłacone świadczenia z lat wcześniej-

szych.

Aktualnie stanowi to kwotę 85 026 tys. zł.

Tak

jak w roku ubiegłym uruchomienie wydatkowania

tych środków możliwe będzie dopiero po bilansowym

zamknięciu roku 2012, co nastąpi nie wcześniej niż

22 lutego 2013 r.

Powyższa kwota umożliwi jednak

opłacenie jedynie świadczeń będących świadczeniami

ratującymi życie wykazanymi jako nadwykonane

w ramach hospitalizacji zrealizowanych w 2011 r.

oraz świadczeniami nielimitowanymi zrealizowany-

mi w IV kwartale 2012 r.

Na chwilę obecną ww. kwo-

ta stanowi maksimum możliwości oddziału, którą

może przeznaczyć na finansowanie nieopłaconych

świadczeń ponadlimitowych z lat ubiegłych.

Pozosta-

łe środki zostały wykorzystane na zawarcie bieżą-

cych kontraktów ze świadczeniodawcami na 2013 r.

dawcami oraz kwotę zobowiązania Narodowego Fun-

w sprawie utrudnionego dostępu

przesłaną pismem, znak: SPS-023-13532/13, w spra-

wie utrudnionego dostępu polskich pacjentów do no-

woczesnego leczenia chorób reumatycznych uprzej-

mie informuję.

Minister zdrowia, prowadząc politykę lekową

państwa, bierze pod uwagę aktualne potrzeby pol-

skich pacjentów, najnowsze osiągnięcia medycyny

uwzględniające EBM, tj. medycynę opartą na wyni-

kach badań naukowych, oraz możliwości finansowe

publicznego płatnika.

Przejawem powyższego jest

systematyczne rozszerzanie w kolejnych obwieszcze-

751

niach ministra zdrowia listy produktów leczniczych,

środków spożywczych specjalnego przeznaczenia ży-

dotyczy również chorób reumatycznych.

Obwieszczenie ministra zdrowia w sprawie wyka-

dotychczas dostępne opcje terapeutyczne o nowy lek

zawierający tocilizumab (3 kody EAN), w ramach no-

wego programu lekowego „Leczenie reumatoidalne-

go zapalenia stawów (RZS) o przebiegu agresyw-

nym”.

Zakres przedmiotowego programu obejmuje

refundacją leki biologiczne tocilizumab oraz certoli-

zumab pegol jako opcję terapeutyczną, alternatywnie

do obowiązującego programu „Leczenie reumatoidal-

nego zapalenia stawów (RZS) i młodzieńczego idio-

patycznego zapalenia stawów (MIZS) o przebiegu

agresywnym”.

Tocilizumab podawany będzie w sko-

jarzeniu z metotreksatem lub w monoterapii doro-

słym pacjentom z czynnym reumatoidalnym zapale-

niem stawów o przebiegu agresywnym, u których

stwierdzono niewystarczającą odpowiedź na leczenie

lub nietolerancję dotychczasowego leczenia lekami

przeciwreumatycznymi modyfikującymi przebieg

choroby (ang. DMARDs), lub niewystarczającą odpo-

wiedź na leczenie lub nietolerancję dotychczasowego

leczenia w ramach innych programów lekowych de-

dykowanych leczeniu reumatoidalnego zapalenia sta-

wów o przebiegu agresywnym inhibitorami czynnika

martwicy nowotworu (ang. TNF), pod warunkiem,

że tocilizumab nie został zastosowany we wcześniej-

szej linii leczenia.

Kolejnym produktem objętym refundacją od 1 stycz-

nia 2013 r. jest lek zawierający substancję czynną

certolizumab pegol (1 kod EAN), w ramach nowego

palenia stawów (RZS) o przebiegu agresywnym”.

Za-

kres przedmiotowego programu obejmuje leki biolo-

giczne tocilizumab oraz certolizumab pegol jako op-

cję terapeutyczną w ramach pierwszej albo drugiej

linii leczenia biologicznego, alternatywnie do obowią-

zującego programu „Leczenie reumatoidalnego za-

palenia stawów (RZS) i młodzieńczego idiopatyczne-

go zapalenia stawów (MIZS) o przebiegu agresyw-

nym”.

Certolizumab pegol także podawany będzie

dorosłym pacjentom z czynnym reumatoidalnym za-

paleniem stawów o przebiegu agresywnym, u któ-

rych stwierdzono niewystarczającą odpowiedź na

bieg choroby (ang. DMARDs), lub niewystarczającą

odpowiedź na leczenie lub nietolerancję dotychczaso-

wego leczenia w ramach innych programów lekowych

dedykowanych leczeniu reumatoidalnego zapalenia

stawów o przebiegu agresywnym inhibitorami czyn-

nika martwicy nowotworu (ang. TNF), pod warun-

kiem, że certolizumab pegol nie został zastosowany

we wcześniejszej linii leczenia.

Odnosząc się do pytania, jakie działania podejmie

Ministerstwo Zdrowia w celu zwiększenia dostępu

leków najnowszej generacji, uprzejmie informuję, iż

nistra właściwego do spraw zdrowia wniosek o obję-

Należy podkreślić, iż art. 2 pkt 27 przedmiotowej

ustawy definiuje wnioskodawcę jako: podmiot odpo-

wiedzialny, przedstawiciela podmiotu odpowiedzial-

czym.

Powyższe oznacza, iż minister zdrowia działa

na wniosek.

Z poważaniem

Podsekretarz stanu

Igor Radziewicz-Winnicki

7 stycznia br. przekazaną przy piśmie z dnia 25 stycz-

nia br. (znak: SPS-023-13539/13) w sprawie skutków

Ministerstwo Zdrowia za pośrednictwem wojewo-

dów prowadzi stały monitoring sytuacji w polskich

szpitalach pod kątem występowania konfliktów na

tle warunków pracy i wynagradzania mogących skut-

kować zagrożeniem w ciągłości udzielania świadczeń

opieki zdrowotnej.

W przekazywanych systematycz-

nie przez poszczególne urzędy wojewódzkie rapor-

tach w ostatnich miesiącach nie odnotowywano istot-

nych w swojej skali przypadków składania przez per-

sonel medyczny wypowiedzeń stosunku pracy czy też

czynnych akcji strajkowych.

W przypadku zaś wpły-

nięcia informacji o tego typu zdarzeniach są one

przedmiotem bieżącego monitorowania, ze szczegól-

nym uwzględnieniem aspektów dotyczących bezpie-

czeństwa pacjentów.

752

W odniesieniu do kwestii decyzji podejmowanych

przez dyrektorów szpitali przede wszystkim należy

zarządzanie podmiotem leczniczym niebędącym

przedsiębiorcą ponosi kierownik, on też dokonuje

sunku do pracowników podmiotu leczniczego.

Oceny działań kierownika dokonuje zgodnie z art. 121

ust. 1 ww. ustawy podmiot tworzący danego podmio-

tu leczniczego, który sprawuje nadzór nad zgodnością

działań podmiotu leczniczego z przepisami prawa, sta-

tutem i regulaminem organizacyjnym.

W ramach ww.

nadzoru podmiot tworzący dokonuje kontroli i oceny

w szczególności realizacji zadań określonych w regu-

laminie organizacyjnym i statucie, dostępności i jako-

ści udzielanych świadczeń zdrowotnych, prawidłowo-

ści gospodarowania mieniem oraz środkami publicz-

nymi, jak też gospodarki finansowej.

Natomiast w związku z poruszeniem przez pana

posła kwestii obaw przed przekształceniami pod-

miotów leczniczych w spółki dodać należy, iż w razie

przekształcenia samodzielnego publicznego zakładu

pracownicy przekształconego podmiotu stają się

ustawy o działalności leczniczej), a zatem nie mają

wówczas miejsca skutki przejścia zakładu pracy na

innego pracodawcę, o których mowa w art. 23

Ko-

Przekształcenie SPZOZ nie pozbawia tym samym

ochrony prawnej pracowników przekształcanej jed-

nostki, gdyż pracownicy ci zachowują wszystkie do-

tychczasowe uprawnienia, a ewentualna zmiana tre-

ści lub rozwiązanie stosunku pracy odbywać się może

wyłącznie na zasadach ogólnych zawartych w Kodek-

sie Pracy.

Z poważaniem

Podsekretarz stanu

Cezary Rzemek

znak: SPS-023-13541/13, interpelacją pani poseł Ma-

rii Nowak w sprawie jednolitego systemu ochrony

patentowej poniżej przedstawiam wyjaśnienia w przed-

pelację.

Dyskusja wokół konieczności utworzenia systemu

wego sięgają lat 50 XX w.

Prace nad utworzeniem

jednolitego systemu ochrony patentowej są zaliczane

w UE do jednych z najdłużej prowadzonych.

Na szczeblu krajowym możliwość wprowadzenia

1)

.

Trudności w wypracowaniu rozwiązań, na któ-

państwa członkowskie UE, doprowadziły do urucho-

wzmocnionej współpracy, w którym to mechanizmie

ustanowione zostały dwa rozporządzenia patento-

we

2)

.

Do dnia dzisiejszego do wzmocnionej współpra-

wielokrotnie udzielały wsparcia dla koncepcji utwo-

rzenia patentu europejskiego o jednolitym skutku

do Trybunału Sprawiedliwości UE dotyczyły wątpli-

wości proceduralnych związanych z samym urucho-

mieniem mechanizmu wzmocnionej współpracy.

Włochy przystąpiły do prac nad trzecim elementem

1)

M.in. w opracowaniu pt. „Analiza aspektów gospodarczych,

i gospodarczych protokołu londyńskiego odnoszącego się do pa-

tentu europejskiego w kontekście ewentualnego przystąpienia

Europejskiej Organizacji Patentowej” sporządzonej w dniu

-Kozłowską.

2)

Rozporządzenie Rady i Parlamentu Europejskiego wpro-

wadzające wzmocnioną współpracę w dziedzinie tworzenia jed-

leń dotyczących tłumaczeń.

753

stwierdził uchybień formalno-prawnych po stronie

Polska na forum UE prezentowała swoje stanowi-

tów rozporządzeń patentowych

3)

oraz zatwierdzoną

przez prezesa Rady Ministrów instrukcję negocjacyj-

ną do projektu umowy międzynarodowej

4)

.

Dodatkowe opinie i stanowiska krajowych orga-

jawiły się dopiero w późniejszym okresie.

Odnosząc się do poruszonej kwestii językowej sy-

stemu jednolitej ochrony patentowej, pragnę poinfor-

mować, że kwestia rozszerzenia liczby języków o inne

języki urzędowe państw UE była szeroko omawiana

pod koniec 2010 r.

Ostatecznie państwa członkowskie

wyraziły zgodę co do tego, że koncepcja związana

z wprowadzeniem do projektów rozporządzeń prze-

pisów rozszerzających liczbę języków o wszystkie

23 języki urzędowe państw członkowskich UE (w tym

język polski) nie ma szans powodzenia z uwagi na

fakt, że patent europejski o jednolitym skutku nie

osiągnąłby w rezultacie pokładanej w nim istotnej

wartości dodanej – byłby za drogi w szczególności dla

obecnie funkcjonującego systemu patentu europej-

skiego.

Polska przez długi czas postulowała o włączenie

języka polskiego jako języka postępowania.

Ostatecz-

nie efektem długo wypracowywanego kompromisu

przez państwa członkowskie była zgoda co do oparcia

postępowania na trzech językach urzędowych Euro-

pejskiego Urzędu Patentowego (angielskim, francu-

skim, niemieckim), które występują na gruncie Kon-

wencji o udzielaniu patentów europejskich (konwen-

cji monachijskiej), którego Polska jest stroną od

1 marca 2004 r.

Zgodnie z projektem rozporządzenia Rady wprowp-

adzającym wzmocnioną współpracę w dziedzinie two-

niesieniu do mających zastosowanie ustaleń dotycząą-

cych tłumaczeń projektowane regulacje patentowe

oparte są na systemie językowym Europejskiego

Urzędu Patentowego i nie należy ich uważać za ustai-

nawiające szczególny system językowy dla UE ani

językowego w jakimkolwiek przyszłym instrumencie

prawnym UE.

rze właściwości oddziału JSP, mającego siedzibę

Niezależnie od powyższego warto także wskazać

sądu pierwszej instancji oraz sąd apelacyjny zapew-

nia możliwość tłumaczenia ustnego, które ma pomóc

zainteresowanym stronom biorącym udział w postę-

powaniu ustnym.

W sytuacji gdy postępowanie bę-

dzie się toczyć przed oddziałem centralnym Sądu

Pierwszej Instancji JSP, dostępne będzie także tłu-

maczenie pisemne dokumentów.

Jednolitego Sądu Patentowego (rules of procedure).

3)

RP przyjętych przez KSE – w odniesieniu do decyzji Rady upo-

ważniającej do podjęcia wzmocnionej współpracy w dziedzinie

4)

Instrukcja negocjacyjna została podpisana przez prezesa

754

Prace nad tym regulaminem nie zostały jeszcze roz-

poczęte.

Dodatkowo zgodnie z rozporządzeniem Rady wpro-

litym skutku właściciel patentu na żądanie sądu w ucze-

stniczących państwach członkowskich właściwego do

rozstrzygania sporów dotyczących patentów europejs-

kich o jednolitym skutku będzie zobowiązany do przed-

stawienia w trakcie postępowania sądowego pełnego

tłumaczenie patentu na język postępowania tego sądu.

Odnosząc się do języków, w jakich są dostępne

regulacje dotyczące jednolitego systemu ochrony pa-

tentowej, uprzejmie informuję, że są one co do zasady

dostępne we wszystkich językach urzędowych UE,

w tym w języku polskim.

Dwa rozporządzenia patentowe, tj. rozporządzenie

towej oraz rozporządzenie Rady z dnia 17 grudnia

cych tłumaczeń, zostały opublikowane w Dzienniku

Urzędowym UE L 361 z dnia 31.12.2012 r.

Aktualna polska wersja projektu umowy między-

narodowej o JSP jest dostępna na stronie interneto-

wej Rady UE.

Z poważaniem

Podsekretarz stanu

Grażyna Henclewska

w sprawie obniżenia wysokości odpisu

Straży Pożarnej uprzejmie przedstawiam następują-

755

Podsekretarz stanu

(13544)

słaną przez ministra transportu, budownictwa i go-

2013 r. (sygn.

BM-1-0701-137/13) interpelację posła

13544/13) uprzejmie informuję, co następuje.

ganizacyjnych – Biura Operacji i Centrum Logistyki

– nową, połączoną strukturą organizacyjną.

nowych jednostek organizacyjnych zarządzających

sobów eksploatacyjnych m.in. węzłów ekspedycyjno-

-rozdzielczych (WER) oraz oddziałów terenowych

obecnego Centrum Logistyki koncentrujących zaso-

by transportowe.

sów międzywęzłowych i wewnątrzwęzłowych, wiel-

kości zatrudnienia, liczby obsługiwanych placówek

pocztowych, liczby lokali mieszkalnych i instytucji

oraz potencjału ekonomicznego regionu.

Regionalny Centrum Logistyki (OR CL) Olsztyn

goszczy.

W Olsztynie, w obu jednostkach zatrudniających

trudnionych.

Osoby, których stanowiska zostaną zli-

kwidowane, będą mogły ubiegać się w naborze we-

wnętrznym o objęcie stanowisk w nowej jednostce

756

Warszawa, dnia 25 lutego 2013 r.

w sprawie instalowania fotoradarów

przekazujące interpelację pani poseł Elżbiety Rafal-

skiej w sprawie instalowania fotoradarów w woj. lu-

buskim przekazuję poniżej informacje uzyskane

w przedmiotowej sprawie z Centrum Automatyczne-

Należy zaznaczyć, że na poprawę bezpieczeństwa

ruchu drogowego wpływają cztery główne czynniki

(z angielskiego 4 × E – education, engineering, emer-

gency, enforcement), czyli edukacja, inżynieria, ra-

townictwo i opieka powypadkowa oraz nadzór i eg-

zekwowanie prawa.

Co warte podkreślenia, wszyst-

kie te elementy funkcjonują w połączeniu ze sobą, co

oznacza, iż działania nie powinny być skupione cał-

kowicie na jednym z aspektów, lecz w celu maksyma-

lizacji poprawy bezpieczeństwa drogowego zasadne

jest ich równoległe rozwijanie.

Za przykład może tu

posłużyć Francja, która pomimo najdłuższej sieci

dróg w Unii Europejskiej (ponad l mln km) odnoto-

wywała na początku ubiegłej dekady znaczną liczbę

śmiertelnych ofiar wypadków drogowych.

Dopiero

wprowadzenie systemu automatycznego nadzoru nad

ruchem drogowym pozwoliło na redukcję liczby za-

bitych na drogach z 8162 w 2001 r. do 3992 w 2010 r.,

co stanowiło spadek o 51,1%.

Podkreślić trzeba, że Inspekcja Transportu Dro-

począł się w sierpniu 2012 r.), natomiast do końca

marca 2013 r. zamontowanych zostanie kolejnych

60 fotoradarów, przy pomocy których prowadzony

będzie pomiar prędkości w całkowicie nowych loka-

Inspekcja Transportu Drogowego, typując lokali-

chem drogowym kierowała się jednolitymi kryteriami

nego montażu fotoradarów.

Wybór miejsc, poza sta-

nem bezpieczeństwa, determinowany był również

przez dodatkowe zmienne, do których należały:

— planowane modernizacje dróg, przy których

— elementy infrastruktury mogące wpływać na

— elementy infrastruktury w otoczeniu urządze -

Jednocześnie należy podkreślić, iż system auto-

matycznego nadzoru nad ruchem drogowym funk-

cjonuje w trybie całodobowym, a kontrola ruchu dro-

gowego ma odbywać się w sposób automatyczny tam,

gdzie nie ma konieczności zaangażowania pracy czło-

wyłączania urządzeń stojących w pobliżu miejsc uży-

teczności publicznej czy też szkół w porze nocnej.

Na-

leży bowiem wskazać, iż przepisy ruchu drogowego

powinny być przestrzegane niezależnie od pory dnia

lub nocy i każdy kierowca powinien się do nich sto-

sować.

Podkreślić jednocześnie trzeba, że znaki dro-

gowe (np. znak A-17: dzieci) również obowiązują

przez całą dobę i nie są demontowane ani zasłaniane

na czas, kiedy dzieci nie uczestniczą w zajęciach lek-

cyjnych.

Inspekcja Transportu Drogowego rozpoczęła kon-

trole ruchu drogowego przy użyciu urządzeń reje-

strujących l lipca 2011 r., przyczyniając się do wyha-

mowania wzrostowej tendencji w zakresie liczby

śmiertelnych ofiar wypadków drogowych, jaka miała

miejsce w pierwszej połowie 2011 r.

Rok 2012, m.in.

dzięki systemowi automatycznego nadzoru nad ru-

chem drogowym, był najbezpieczniejszy na polskich

drogach w historii.

W samym województwie lubu-

skim w 2012 r. zginęło 99 osób, tj. o 23 osoby mniej

niż w 2011 r. (spadek o 18,9%)*

)

.

Z poważaniem

Sekretarz stanu

Dane wstępne, zgodnie ze stanem na 11 lutego 2013 r.

757

Odpowiedź

podsekretarza stanu

w sprawie nierównego traktowania kobiet

Szanowna Pani Marszałek!

Odpowiadając na in-

wie nierównego traktowania kobiet w ciąży, które

urodzą dziecko do połowy marca 2013 r., przekazaną

13547/13, uprzejmie wyjaśniam, że w dniu 8 listopa-

stwa został skierowany do uzgodnień międzyresor-

towych oraz konsultacji społecznych.

Zakończono etap

projektu przez partnerów społecznych oraz organi-

zacje pozarządowe działające na rzecz rodzin.

nieniowa.

Obecnie trwają prace nad kolejnym teks-

tem projektowanej ustawy uwzględniającym prze-

bieg tej konferencji.

szeniu jego wymiaru, już od dnia 1 września 2013 r.,

dziecka, jak i przez pracownika, ojca dziecka.

Propo-

dziecka.

wym okresie korzystania z poprzedniego urlopu.

758

składany w czasie korzystania z podstawowego urlo-

pu macierzyńskiego, zaś wniosek o urlop rodzicielski

wanej ustawie stanowią kontynuację zmian w przepi-

sach Kodeksu pracy dotyczących uprawnień pracow-

niczych związanych z pełnieniem funkcji rodziciel-

skich, rozpoczętą przepisami ustawy z dnia 6 grudnia

lacją (znak: SPS-023-13549/13) pana Jacka Żalka, po-

mie informuję, iż zakończyły się uzgodnienia we-

wnątrzresortowe, a także zakończono etap konsultacji

społecznych, w wyniku czego aktualnie komórki me-

rytoryczne Urzędu Lotnictwa Cywilnego prowadzą

prace nad ostatecznym tekstem, który zostanie skie-

rowany do uzgodnień międzyresortowych.

Trzeba mieć na względzie, iż materia regulowana

przez ww. rozporządzenie jest niezwykle skompliko-

wana, a co za tym idzie – tworzone procedury muszą

być szeroko konsultowane z ekspertami i środowi-

skiem lotniczym.

Ponadto uprzejmie wyjaśniam, iż projekt rozporzą-

dzenia stanowi wykonanie upoważnienia ustawowego

wiązuje ministra właściwego do spraw transportu do

— szczegółowego zakresu czynności, które mogą

być przedmiotem upoważnienia, o którym mowa

— procedury wyboru podmiotów upoważnionych,

— szczegółowych wymogów dotyczących porozu -

mienia między prezesem ULC a podmiotem upoważ-

nionym,

— szczegółowych wymogów, jakie powinny speł -

niać podmioty upoważnione.

Wszystkie ww. procedury mają być przejrzyste

oraz oparte na obiektywnych i niedyskryminujących

kryteriach, jednakże trzeba stwierdzić, iż odpowiedzi

co do szczegółowej treści przyszłego rozporządzenia

można będzie udzielić, kiedy zostanie ono ostatecznie

uzgodnione.

Na obecnym etapie treść projektu cały

czas ulega zmianom w wyniku zgłaszanych uwag.

Intensywne prace cały czas trwają, jednak trzeba

mieć na względzie, iż proces ten jest długi i wieloeta-

powy.

Z wyrazami szacunku

Sekretarz stanu

Tadeusz Jarmuziewicz

mo (sygn.

SPS-023-13550/13) z dnia 25 stycznia 2013 r.

seł Krystyny Łybackiej, uprzejmie przekazuję nastę-

pujące stanowisko.

Z uwagi na fakt, iż rozwiązania,

o których mowa w interpelacji, dotyczą podatku do-

chodowego, w stanowisku uwzględniono również in-

formacje uzyskane z Departamentu Podatków Do-

chodowych w Ministerstwie Finansów.

Na wstępie chciałbym podkreślić, że ustawa z dnia

ma na celu poprawę warunków wykonywania dzia-

łalności gospodarczej w Polsce, w szczególności ogra-

niczenie tzw. zatorów płatniczych w gospodarce oraz

zniesienie niektórych obciążeń administracyjnych

i uproszczenie przepisów.

Wprowadzenie ogranicze-

nia możliwości zaliczenia do kosztów uzyskania przy-

chodów wydatków, których dłużnik faktycznie nie

759

poniósł, ma sprzyjać zwalczaniu problemu zatorów

płatniczych.

Wprowadzone regulacje dotyczące korekty kosz-

tów uzyskania przychodów w związku z zatorami

płatniczymi nie oznaczają odstąpienia od stosowania

zasady memoriałowej.

Podatnicy w dalszym ciągu

zobowiązani są do stosowania tej metody przy kwa-

lifikowaniu ponoszonych kosztów do kosztów uzyska-

nia przychodów.

Istotą wprowadzonego ww. ustawą

rozwiązania jest natomiast wyłącznie obowiązek

skorygowania przez podatnika kosztów uzyskania

przychodów w przypadku niedokonania przez niego

zapłaty we wskazanym przez ustawodawcę terminie.

A zatem system podatku dochodowego w dalszym

ciągu zasadniczo opiera się na memoriałowej meto-

dzie rozliczania przychodów i kosztów uzyskania przy-

część podatników podatków dochodowych podlega

pod zakres podmiotowy ustawy o rachunkowości, a tym

samym prowadzi księgi rachunkowe w oparciu o tę

ustawę.

Przy czym jedną z podstawowych zasad obo-

wiązujących w tej ustawie jest zasada memoriału.

Odnosząc się do stwierdzenia, iż w przepisach po-

datkowych brak jest regulacji dotyczących korekty

przychodów po stronie wierzyciela w przypadku nie-

otrzymania zapłaty za wystawioną fakturę, należy

zauważyć, iż celem wprowadzenia zmian w przepi-

sach podatkowych było ograniczenie tzw. zatorów

płatniczych.

Zdaniem Ministerstwa Finansów moż-

liwość zmniejszenia przez wierzyciela swoich przy-

chodów w przypadku braku zapłaty generalnie nie

przeciwdziałałaby takiemu zjawisku.

Ponadto należy zauważyć, iż obowiązujące prze-

zawierają stosowne regulacje, które umożliwiają wie-

rzycielom podatkowe rozliczenie wierzytelności, które

wane jako przychody należne i których nieściągalność

została udokumentowana, np. postanowieniem o nie-

ściągalności uznanym przez wierzyciela jako odpowia-

dające stanowi faktycznemu, wydanym przez właści-

wy organ postępowania egzekucyjnego.

Podobne roz-

wiązanie funkcjonuje również w ustawie o podatku

strukturyzacji finansowej przedsiębiorstw i banków.

Ponadto odnosząc się do kwestii opodatkowania

przedsiębiorców zagranicznych działających w Pol-

sce, należy podkreślić, że regulacje wynikające z ustaw

o podatkach dochodowych dotyczące tzw. zatorów

płatniczych mają zastosowanie do wszystkich podat-

ników, bez względu na miejsce ich siedziby.

Jeżeli

więc podmiot zagraniczny jest podatnikiem podatku

dochodowego (osiąga dochody na terytorium Polski),

wówczas przepisy art. 15b ustawy o podatku docho-

dowym od osób prawnych i art. 24d ustawy o podat-

niego zastosowanie.

Z wyrazami szacunku

Podsekretarz stanu

Warszawa, dnia 20 lutego 2013 r.

Szanowna Pani Marszałek!

Odpowiadając na pis-

którym przekazano interpelację posła Roberta War-

dzały w sprawie rozwiązań organizacyjnych dotyczą-

cych szkoleń dla kierowców jednostek ochotniczych

szkolenia, przedstawiam następujące wyjaśnienia.

by wprowadzenia zmian przepisów w taki sposób,

żeby umożliwiały kierowcom jednostek ochotniczej

straży pożarnej zdobycie potrzebnych kwalifikacji

szybciej i taniej, uprzejmie informuję, że przepisy

jest określić, czy należy wprowadzić zmiany przepi-

sów w zakresie uzyskiwania uprawnień do kierowa-

nia pojazdami uprzywilejowanymi, ponieważ upłynął

zbyt krótki czas na ocenę skutków wywołanych

wprowadzonymi przepisami.

Jednocześnie należy wskazać, że resort będzie

cały czas monitorował sytuację w zakresie uzyskiwa-

760

nia uprawnień do kierowania pojazdami uprzywi-

lejowanymi i w razie potrzeby podejmie działania

w celu modyfikacji przepisów w przedmiotowym

zakresie.

wienia szkolenia kierowców jednostek ochotniczej stra-

ży pożarnej przez Państwową Straż Pożarną, a w przy-

padku braku takiej możliwości – wskazania jej przy-

pojazdami szkolenie praktyczne osób posiadających

uprawnienia do kierowania pojazdem silnikowym jest

prowadzone w ośrodku doskonalenia techniki jazdy

stopnia wyższego w zakresie prowadzenia kursu dla

kierujących pojazdami uprzywilejowanymi.

Oznacza

to, że kurs dla kierujących pojazdami uprzywilejowa-

nymi może prowadzić jedynie ośrodek doskonalenia

techniki jazdy stopnia wyższego.

Ze względu na brzmienie art. 113 pkt 3 ww. usta-

wy, w świetle którego ośrodek doskonalenia techniki

jazdy jest prowadzony przez jednostkę organizacyjną

służb podległych lub nadzorowanych przez ministra

lenia kierowców na potrzeby tych służb kurs dla kie-

rowców pojazdów uprzywilejowanych mogą przepro-

wadzać ww. jednostki, w tym Państwowa Straż Po-

żarna, jedynie na potrzeby własnych służb.

Mając na uwadze powyższe, uprzejmie wyjaśniam,

że kurs dla kierowców pojazdów uprzywilejowanych

jednostek OSP może zostać przeprowadzony jedynie

w ośrodku doskonalenia techniki jazdy stopnia wyż-

szego prowadzonym przez przedsiębiorcę, który uzy-

skał wpis do rejestru działalności regulowanej.

żania możliwości wprowadzenia zmian ułatwiają-

cych zdobywanie przez kierowców jednostek OSP

niezbędnych kwalifikacji, a w przypadku planowania

takich zmian wskazania, na czym one miałyby pole-

gać i kiedy mogłyby wejść w życie, uprzejmie infor-

muję, że ww. kwestia jest obecnie przedmiotem ana-

lizy sejmowej Komisji Spraw Wewnętrznych, która

podejmie decyzję o ewentualnych zmianach przepi-

sów w przedmiotowym zakresie.

Z poważaniem

Warszawa, dnia 22 lutego 2013 r.

lotniczych określonego w ustawie

rozporządzenia Ministra Finansów

z dnia 4 października 2012 r.

(13555)

13555/13) w sprawie obowiązkowego ubezpieczenia

tach lotniczych uprzejmie proszę o przyjęcie następu-

Nowelizacja ustawy Prawo lotnicze wprowadziła

sie zadań realizowanych na rzecz ochrony lotnictwa

cywilnego – zadania te mogą wykonywać przedsię-

biorcy, którzy uzyskali koncesję na prowadzenie dzia-

łalności gospodarczej w zakresie usług ochrony osób

Na podstawie art. 22a ust. l pkt 13 ustawy

lotniczych został zobowiązany do zawarcia umowy

ubezpieczenia OC za szkody powstałe w związku

Na podstawie art. 22a ust. 2 tej ustawy zostało

czenia OC przedsiębiorcy ubiegającego się o zawarcie

(Dz. U. poz. 1123).

Należy wskazać, iż zakres przedmiotowego ubez-

pieczenia obowiązkowego (szczególnie wyłączenia),

zgodny co prawda z regulacjami systemowymi właś-

ciwymi dla ubezpieczeń obowiązkowych, różni się od

specyficznych standardów ubezpieczeniowych funk-

cjonujących w branży lotniczej (standardy ARIEL

– bardzo szerokie wyłączenia odpowiedzialności za-

kładów ubezpieczeń).

Na fakt ten była zwracana

uwaga podczas prac nad ww. rozporządzeniem.

Bran-

ża ubezpieczeniowa wskazywała, iż takie zapisy

utrudnią zakładom ubezpieczeń pozyskanie rease-

761

brak takiego produktu w ofercie ubezpieczycieli.

Należy wskazać, iż w trakcie przedmiotowych

prac legislacyjnych resort finansów informował Mi-

nisterstwo Spraw Wewnętrznych oraz Ministerstwo

o powyższych wątpliwościach i poddawał pod rozwa-

gę zasadność utrzymania przedmiotowego obowiąz-

ku ubezpieczenia oraz na praktyczne oraz prawne

problemy związane z funkcjonowaniem tego ubezpie-

czenia, jak również na konieczność zmian ustawo-

Po wejściu przedmiotowego rozporządzenia w życie

minister finansów otrzymał sygnały, iż brak jest moż-

liwości uzyskania polisy ubezpieczeniowej w zakresie

zgodnej z zakresem zawartym w rozporządzeniu.

Mając powyższe na uwadze, na wniosek Minister-

skiej minister finansów rozpoczął prace legislacyjne

mające na celu zmianę ww. rozporządzenia.

Przesła-

ny do uzgodnień międzyresortowych i konsultacji

sów zmieniającego rozporządzenie w sprawie obo-

ny w zakresie wykreślenia z rozporządzenia zakazu

umownego ograniczenia odpowiedzialności zakładu

ubezpieczeń i znaczącej zmiany wysokości minimal-

nej sumy gwarancyjnej, co miałoby umożliwić przy-

gotowanie oferty ubezpieczeniowej.

W trakcie konsultacji społecznych projektu jedna

w swoim piśmie (co potwierdziła na spotkaniu uzgod-

nieniowym), iż posiada polisę ubezpieczeniową na

warunkach przewidzianych przepisami ustawy oraz

obowiązującego rozporządzenia ministra finansów

z dnia 4 października 2012 r., w tym również w od-

niesieniu do zakresu tego ubezpieczenia i wysokości

minimalnej sumy gwarancyjnej.

Sytuacja ta pokazała, iż główny powód (tj. niemoż-

ność zawarcia umowy przedmiotowego ubezpieczenia),

dla którego rozpoczęto prace nad zmianą rozporządze-

nia, nie znajduje odzwierciedlenia w stanie faktycznym.

W związku z tym koniecznym może okazać się wstrzy-

manie prac nad zmianą obecnie obowiązującego rozpo-

rządzenia ministra finansów.

Mając na uwadze fakt, iż

przedmiotowe rozporządzenie jest wydawane w poro-

Ministerstwo Finansów oczekuje na stanowisko tych

resortów co do zasadności dalszego prowadzenia prac

legislacyjnych zmierzających do zmiany obecnie obo-

wiązującego rozporządzenia.

Jednocześnie pragnę wskazać, iż w oparciu o obo-

wiązujący w Polsce system prawa minister finansów

nie ma możliwości samoistnego uchylenia obecnie

obowiązującego rozporządzenia.

Do wydania okre-

ślonego aktu wykonawczego zobowiązały go regu-

lacje rangi ustawowej i bez zmian przepisów ustawy

(w zakresie obligatoryjnej delegacji ustawowej) nie

jest możliwe uchylenie obowiązującego aktu wyko-

nawczego.

Dodatkowo pragnę poinformować, iż Minister-

stwo Finansów występowało do resortu spraw we-

wnętrznych i resortu transportu z propozycjami

ewentualnych zmian ustawy, na które wskazuje pan

poseł w swojej interpelacji, tj. na zmianę przepisów

nia obowiązku ubezpieczenia OC przedsiębiorcy

w portach lotniczych, czy też na pozostawienie obo-

wiązku ubezpieczenia w ustawie oraz wykreślenie

z delegacji ustawowej szczegółowego zakresu przed-

miotowego ubezpieczenia.

Tym niemniej należy wska-

zać, iż resortem właściwym w zakresie regulacji za-

wartych w przepisach ustawy o ochronie osób i mie-

nia jest Ministerstwo Spraw Wewnętrznych i to ten

resort pozostaje wiodącym wnioskodawcą w zakresie

ewentualnych zmian tej ustawy.

Z poważaniem

Podsekretarz stanu

Wojciech Kowalczyk

słane przez Kancelarię Prezesa Rady Ministrów pismo

z dnia 25 stycznia 2013 r.

(SPS-023-13556/13), przy

którym przekazano interpelację poseł Anny Bańkow-

ce, uprzejmie przekazuję następujące informacje.

762

własności nieruchomości w zamian za świadczenia

obecnie rentę dożywotnią w zamian za przeniesienie

żywocia uregulowaną w Kodeksie cywilnym w ra-

Rada Ministrów zobowiązała ministra gospodar-

cowania we współpracy z ministrem finansów propo-

zycji uregulowania przeniesienia własności nierucho-

mości w zamian za dożywotnie pieniężne świadcze-

nia okresowe, tzw. renty dożywotniej.

Propozycja Ministerstwa Gospodarki przygotowa-

nie projektu Ministerstwa Finansów, była przedmio-

tem uzgodnień międzyresortowych.

W czerwcu 2012 r.

nisterstwem Finansów dotyczącej wątpliwości Mini-

sterstwa Finansów w kwestii nadzoru Komisji Nad-

zoru Finansowego nad działalnością podmiotów

końcowe uzgodnienia między Ministerstwem Gospo-

darki a Ministerstwem Finansów.

Po zakończeniu

przedmiotowych uzgodnień projekt zostanie ponow-

Warszawa, dnia 22 lutego 2013 r.

Szanowna Pani Marszałek!

Odpowiadając na in-

cią, przekazaną przy piśmie, znak: SPS-023-13558/13,

z dnia 30 stycznia 2013 r., poniżej przedstawiam sta-

nowisko przygotowane we współpracy z ministrem

budownictwa i gospodarki morskiej.

W ślad za informacjami uzyskanymi z Minister-

ję, że w ramach statystyki publicznej gromadzone są

z miesięczną częstotliwością informacje nt. zgłoszeń

i zwolnień grupowych, jak również zwolnień monito-

rowanych.

Szczegółowe dane na temat tempa wzro-

stu gospodarczego w 2012 r. przekazane przez MPiPS

zostały zawarte w załączniku nr 1 do przedmiotowej

odpowiedzi.

W celu ograniczenia negatywnych skutków uwi-

1) wydłużenie okresów rozliczeniowych do 12 mie-

sięcy,

2) uelastycznienie pojęcia doby pracowniczej,

3) wprowadzenie możliwości stosowania tzw. ru-

4) umożliwienie rozliczania godzin nadliczbowych

5) uelastycznienie wprowadzania okresów rozli-

6) umożliwienie wprowadzenia kont czasu pracy.

Minister pracy i polityki społecznej koncentruje

się na podejmowaniu działań osłonowych wobec osób

nych, zgodnie z kompetencjami określonymi w usta-

wspomnianej ustawy) pracodawca zamierzający zwol-

763

jest obowiązany uzgodnić z powiatowym urzędem

pracy, właściwym dla siedziby tego pracodawcy lub

polegające na zapewnieniu usług rynku pracy rea-

lizowanych w formie programu pracownikom prze-

Program może być realizowany przez powiatowy

szkoleniową, a finansowany przez pracodawcę, przez

stawie porozumienia organizacji i osób prawnych

nika obliczanemu jak za urlop wypoczynkowy, nie

Ponadto zwalniani pracownicy, którzy zarejestru-

cia określonego w ustawie o promocji zatrudnienia

powego zwolnienia przysługuje odprawa pieniężna

w wysokości:

3) trzymiesięcznego wynagrodzenia, jeżeli pra-

Ponadto MPiPS zwraca uwagę, że zgodnie z prze-

rynku pracy oraz aktami wykonawczymi do tej usta-

wy powiatowe urzędy pracy właściwe dla miejsca za-

mieszkania zwalnianych pracowników posiadają od-

powiednie możliwości i środki Funduszu Pracy dla

realizacji programów obejmujących zwalnianych pra-

cowników.

W br. środki Funduszu Pracy na aktywne formy

o 1170 mln zł i urzędy pracy dysponują tymi środka-

mi od początku 2013 r. (ich wysokość była określona

wstępnie w 2012 r.).

Całoroczna rezerwa ministra pracy i polityki spo-

łecznej przeznaczona w roku 2013 na wsparcie

stronie internetowej www.psz.praca.gov.pl. w dniu

priorytetowo są i będą traktowane wnioski na reali-

zację programów aktywizacji zawodowej zwolnionych

pracowników objętych zwolnieniami monitorowany-

mi (w tym współfinansowanych z wkładu finansowe-

go Europejskiego Funduszu Dostosowania do Globa-

cję tych programów, podobnie jak i programów zwią-

zanych z aktywizacją bezrobotnych na terenach, na

764

Jednocześnie Ministerstwo Pracy i Polityki Spo-

łecznej informuje o rozpoczęciu prac legislacyjnych

nad rozwiązaniami systemowymi mającymi na celu

spodarczego lub kryzysu ekonomicznego.

Propono-

wane rozwiązania oparte są o instrumenty zastoso-

poz. 1035, z późn. zm.).

Na obecnym etapie projekt

ustawy jest uzgadniany z partnerami społecznymi.

Założeniem projektowanej ustawy jest wprowadzenie

rozwiązań wspierających zatrudnienie w drodze bez-

pośredniej pomocy finansowej na dopłaty do wyna-

grodzeń dla pracowników zagrożonych zwolnieniami

w sytuacji przejściowych trudności przedsiębiorcy

związanych z pogorszeniem się warunków prowadze-

nia działalności gospodarczej o charakterze przej-

ściowym i rokującym poprawę w okresie 12 miesięcy.

Dodatkowo MPiPS informuje, że inną formą wspie-

rania lokalnej przedsiębiorczości przez ministra

właściwego ds. pracy są fundusze rozwoju przedsię-

biorczości (FRP) funkcjonujące w oparciu o podpisa-

sowe, pozostające w dyspozycji ministra właściwego

ds. pracy.

Kilkuletnie doświadczenie dowodzi, iż lokalne

woju przedsiębiorczości są optymalną formą organi-

zacyjną wspierającą lokalną przedsiębiorczość.

Wy-

rialnym, urzędami pracy i innymi instytucjami lo-

kalnymi, a także posiadania właściwego potencjału

intelektualnego i doświadczenia wspierającego roz-

wój przedsiębiorczości lokalnej.

Zadaniem funduszy

go rozwoju gospodarczego poprzez wspieranie nowo

powstających oraz już działających małych i średnich

firm.

Cele działalności FRP są integralnie związane

cy oraz strategią rozwoju lokalnego.

Fundusze roz-

woju przedsiębiorczości są jednym z nielicznych źró-

deł pozabankowego wsparcia finansowego dla bezro-

botnych czy osób zagrożonych zwolnieniami z pracy,

które podejmują działalność gospodarczą.

Udzielana przez lokalne fundusze pożyczkowe po-

moc jest dla przedsiębiorców rozpoczynających dzia-

łalność łatwiej dostępna niż kredyt bankowy, przede

ubiegania się o pożyczkę, jak również dużo niższy niż

Od początku funkcjonowania funduszy pożyczko-

wych, tj. od stycznia 1995 r., udzielono ponad 6 tys.

pożyczek na łączną kwotę ok. 150 mln zł, tworząc

tym samym ponad 9 tys. nowych miejsc pracy.

Udzie-

lane pożyczki obejmują produkcję (ok. 10%), handel

(ok. 30%) i usługi (ok. 60%).

W ciągu roku udziela-

nych jest średnio 400 pożyczek o wartości ok. 25 tys. zł

każda, tj. łącznie ok. 10 mln zł.

Odnosząc się do trudnej sytuacji w branży moto-

ryzacyjnej, uprzejmie informuję, że do urzędów pracy

z woj. śląskiego przekazano dotąd ok. 9 mln zł z re-

zerwy Funduszu Pracy na wsparcie dla osób zwal-

nianych z tyskiej fabryki Fiata i jej kooperantów.

Około 5,2 mln zł przekazano Urzędowi Pracy w Ty-

chach.

Środki z urzędów pracy mogą być przeznaczo-

ne m.in. na szkolenia i przekwalifikowania, prace

interwencyjne (refundacja części wynagrodzenia da-

nej osoby u innego pracodawcy), wsparcie na własny

biznes oraz refundację kosztów wyposażenia stano-

wiska pracy u nowego pracodawcy.

Problematyka uelastycznienia regulacji dotyczą-

cych prawa pracy była także poruszana podczas spe-

cjalnego posiedzenia Prezydium Trójstronnej Komi-

sji ds. Społeczno-Gospodarczych, które odbyło się

w dniu 19 grudnia 2012 r., jak również podczas spot-

kania z Międzyzwiązkowym Komitetem Protestacyj-

no-Strajkowym, które odbyło się w Katowicach

w dniu 30 stycznia 2013 r. z udziałem wicepremiera,

ministra gospodarki pana Janusza Piechocińskiego

sława Kosiniaka-Kamysza.

Poinformowali oni stronę

związkową o podjętych wspólnych, spójnych działa-

niach, które mają na celu podtrzymanie zatrudnienia

i ochronę miejsc pracy w zagrożonej kolejnymi zwolnie-

niami branży motoryzacyjnej oraz w regionach, które

będą tymi zwolnieniami najbardziej dotknięte.

Ponadto zostały podjęte działania mające na celu

wych w zakładach FAP w Tychach.

Przykładem ta-

kich działań jest zaangażowanie Krakowskiego Par-

ku Technologicznego (KPT) w prace zespołu ds. re-

ników firmy Fiat.

Koordynatorem prac tego zespołu

przedstawiciele KPT odbywają spotkania z przedsta-

wicielami firm – potencjalnych pracodawców.

W dniu

żonej w powiecie oświęcimskim, czyli tym, gdzie

polski.

Odnosząc się do problemów mających ostatnio

miejsce w sektorze budowlanym, Ministerstwo Trans-

śla, że w przypadku upadłości firm budowlanych jako

ich przyczyny nie można wskazywać kontraktów dro-

gowych.

W przypadku inwestycji drogowych w imie-

niu Skarbu Państwa jako inwestor działa generalny

ry podpisuje umowę z firmą lub konsorcjum firm bu-

765

dowlanych, wybranymi zgodnie z przepisami Prawa

zamówień publicznych.

Ustawa nakłada na inwesto-

ra obowiązek wyboru oferty najkorzystniejszej na

podstawie kryteriów określonych w specyfikacji

dujące o wyborze oferty najczęściej stanowi cena za-

mówienia, a wynika to ze sformułowanego w ustawie

obowiązku wydatkowania środków publicznych w spo-

sób celowy i oszczędny z zachowaniem metod uzyski-

go, który umożliwia niezwłoczne regulowanie zobo-

wiązań GDDKiA wobec wykonawców robót drogo-

wych.

Niezależnie od tego w celu skrócenia przepły-

nawcą a podwykonawcami, GDDKiA wprowadziła

robót i stosownego wniosku.

Odbiór robót i weryfi-

kacja przedłożonych przez wykonawcę dokumentów

będzie następowała w terminie późniejszym.

Powyż-

hentom.

Ponadto GDDKiA reguluje należności podmiotów

Ponadto MTBiGM zwraca uwagę, że Urząd Za-

mówień Publicznych przygotował projekt nowelizacji

mawiający roboty budowlane będą mogli żądać od

firm startujących w przetargu podania ich potencjal-

nych podwykonawców.

Taka zmiana przepisów rów-

nież powinna przyczynić się do zmniejszenia ryzyka

pełnią rolę podwykonawców w dużych projektach in-

westycyjnych.

Jednocześnie pragnę poinformować, że w Mini-

sterstwie Gospodarki prowadzone są prace nad stwo-

rzeniem kompleksowego systemu wsparcia przedsię-

biorstw pozostających w trudnej sytuacji ekonomicz-

nej, który ma charakter działania długofalowego.

Założenia do budowy tego systemu określa przygoto-

wany w MG projekt dokumentu pt. „Polityka nowej

szansy”.

Podstawowym celem „Polityki nowej szansy” obok

siębiorców znajdujących się w sytuacji kryzysowej ma

Bardzo ważnym elementem „Polityki nowej szan-

sy” jest przeprowadzenie szerokiej kampanii infor-

macyjnej w społeczeństwie, dotyczącej mechanizmów

funkcjonowania gospodarki mogących doprowadzić

przedsiębiorstwo do problemów finansowych skutku-

jących upadłością.

Jest to bardzo ważny element

przeciwdziałania stygmatyzacji przedsiębiorców, któ-

rzy doświadczyli porażki biznesowej.

Nie mniej istot-

nym elementem jest również edukacja samych przed-

siębiorców w zakresie ograniczenia ryzyka poniesie-

nia porażki poprzez zwiększenie znajomości w zakre-

sie dostępnych procedur sanacyjnych i upadłościo-

wych dotyczących przedsiębiorstwa w kryzysie.

Głównym celem działań, które rząd będzie podej-

mował w tym zakresie, jest zwiększenie wskaźnika

766

przetrwania przedsiębiorstw.

Projektowane w „Poli-

tyce nowej szansy” działania będą dotyczyły nastę-

pujących obszarów:

1) zapobieganie sytuacjom kryzysowym przedsię-

2) przeciwdziałanie przedwczesnej upadłości

przedsiębiorstw (pozasądowe formy naprawy i re-

strukturyzacji),

3) sprawne przeprowadzenie upadłości przedsię-

4) nowa szansa (oddłużenie, działania po ogłosze-

niu upadłości przedsiębiorstwa, ponowne podjęcie

działalności gospodarczej),

5) działania promocyjne (kampania informacyj-

no-promocyjna na rzecz promocji dobrego zarządza-

nia oraz racjonalnego podejścia do zagadnienia po-

rażki biznesowej).

Projekt „Polityki nowej szansy” znajduje się ak-

Załącznik

(dane przekazane z Ministerstwa Pracy i Polityki

Społecznej)

Najnowsze dane GUS dotyczące sytuacji społecz-

no-gospodarczej kraju, przy utrzymujących się nie-

korzystnych uwarunkowaniach w gospodarce świa-

jowej, odnotowują w 2012 r. spowolnienie tempa

wzrostu gospodarczego w Polsce.

rynku pracy, pogarszała się dynamika zatrudnienia,

wyraźnie rosło bezrobocie.

Przeciętne zatrudnienie

w sektorze przedsiębiorstw ukształtowało się na po-

W 2012 r. sytuacja zarówno w zakresie zgłoszo-

ny został ok. 20-procentowy wzrost zgłoszeń zwol-

nień grupowych oraz ok. 15-procentowy wzrost do-

konanych zwolnień.

Wzrosły również (o ok. 60%)

zgłoszenia zwolnień grupowych aktualne według

nień grupowych, określają często bardzo szerokie

osób), natomiast pracę w wyniku dokonanych zwol-

nień grupowych straciło 40,9 tys. osób (w 2011 r.

nień grupowych, jak i dokonanych zwolnień pocho-

dziło od pracodawców prowadzących działalność

w zakresie przetwórstwa przemysłowego, handlu

hurtowego i detalicznego, budownictwa, działalności

spodarki magazynowej.

Zwolnienia grupowe dokona-

ne przez pracodawców prowadzących wymienioną

działalność generowały prawie 80% wszystkich zwol-

nień grupowych, w tym z zakresu przetwórstwa

przemysłowego ponad 25%.

Z poważaniem

Podsekretarz stanu

Grażyna Henclewska

Warszawa, dnia 25 lutego 2013 r.

szpitalnych oddziałów ratunkowych (SOR)

(13561)

znak: SPS-023-13561/13) z dnia 25 stycznia 2013 r.

w sprawie funkcjonowania i finansowania szpital-

nych oddziałów ratunkowych przedstawiam poniżej

odpowiedź w sprawie, przygotowaną m.in. w oparciu

o stanowisko Narodowego Funduszu Zdrowia.

wykonywanych w szpitalnym oddziale ratunkowym

(SOR), odpowiedzialny jest Narodowy Fundusz Zdro-

wia.

Zasady obliczania stawek ryczałtu dobowego dla

SOR zostały określone w zarządzeniu prezesa Naro-

dowego Funduszu Zdrowia i są jednakowe dla wszyst-

kich świadczeniodawców.

Podstawę do określenia

tych stawek stanowią w szczególności liczba pacjen-

tów i rodzaj czynności wykonanych w SOR w przyję-

tym, jednolitym dla wszystkich świadczeniodawców

okresie sprawozdawczym, przy czym pod uwagę bie-

767

innych oddział szpitala finansowani są w ramach

procedur szpitalnych.

Pacjenci podlegający finansowaniu w ramach SOR

kwalifikowani są do jednej z pięciu kategorii, w zależ-

ności od kosztochłonności udzielonych świadczeń.

Duża liczba pacjentów zakwalifikowanych do najwyż-

szych kategorii, dzięki przypisaniu im największej

wagi przez algorytm obliczeniowy, przekłada się bez-

pośrednio na wysokość stawki ryczałtu dobowego dla

szpitalnego oddziału ratunkowego.

Taki mechanizm

finansowania powoduje zróżnicowanie stawki ryczał-

towej pomiędzy poszczególnymi SOR oraz powoduje,

bowe świadczenia.

Kwota, jaką fundusz przeznacza na

NFZ, w pozycji leczenie szpitalne.

Odnosząc się do informacji o wysokościach stawek

ryczałtu dobowego dla SOR, o których mowa w in-

terpelacji pana posła, informuję, iż na rok 2012 naj-

niższa stawka wynosiła 4510 zł.

Jednocześnie w przy-

padku 90% świadczeniodawców przekraczała ona

6000 zł, a w przypadku 81 świadczeniodawców, sta-

nowiących ok. 38% wszystkich SOR, stawka ryczałtu

dobowego była wyższa niż 10 000 zł.

Dokonując porównania poziomu finansowania od-

działów ratunkowych i zespołów ratownictwa me-

dycznego, należy pamiętać, że jednostki te są finan-

sowane z różnych źródeł i na całkowicie odmiennych

zasadach.

Świadczenia opieki zdrowotnej udzielane

wego Funduszu Zdrowia.

Sposób kalkulacji stawki

ryczałtu dobowego przedstawiono wyżej.

Trzeba też

mieć na uwadze, że personel SOR w znacznej części

wywodzi się z innych oddziałów szpitala i realizuje

świadczenia w SOR doraźnie.

Tymczasem zadania zespołów ratownictwa me-

dycznego, z wyłączeniem lotniczych zespołów ratow-

nictwa medycznego, są finansowane z budżetu pań-

stwa, z części, których dysponentami są poszczególni

wojewodowie.

Sposób kalkulacji stawki jest także

odmienny od SOR.

Odnosząc się do wysokości stawek ryczałtu dobo-

wego dla SOR w Śląskim i Małopolskim Oddziale

Wojewódzkim NFZ, uprzejmie informuję, że w 2012 r.

były one na porównywalnym poziomie.

W poniższej

tabeli zestawiono liczbę SOR oraz minimalne i mak-

symalne wartości stawek ryczałtu dobowego w obu

oddziałach wojewódzkich.

OW NFZ Liczba SOR

Stawka ryczałtu dobowego (zł)

Minimalna Maksymalna

Małopolski 20 6 244 19 649

Śląski 11 6 550 17 617

Różnica% pomiędzy OW 5% 10%

Analiza powyższych wartości wskazuje na sto-

sunkowo niewielkie różnice pomiędzy Śląskim i Ma-

łopolskim OW NFZ w zakresie minimalnych i mak-

symalnych stawek ryczałtu dobowego określonych

dla SOR.

Zajmując stanowisko w zakresie sposobu funkcjo-

nowania oddziałów ratunkowych i ich współdziała-

nia z pozostałymi ogniwami systemu opieki zdrowot-

świadczeń opieki zdrowotnej polegających na wstęp-

nej diagnostyce oraz podjęciu leczenia w zakresie

wotnego.

W związku z powyższym udzielanie świad-

czeń zdrowotnych w szpitalnym oddziale ratunko-

grożenia zdrowotnego, a więc nie kwalifikowały się

grożenie dla pacjentów, którzy faktycznie potrzebują

nii jednostki systemu Państwowe Ratownictwo Me-

oddziały ratunkowe) – podstawowa opieka zdrowotna

(NSOZ), uprzejmie informuję, iż poza godzinami

w godz. 8–18) pacjent w stanie nagłym, lecz niestwa-

jazdowe.

Oczywiście należy zaznaczyć, iż opisywane

przez pana posła nieprawidłowości zostały dostrze-

żone przez Ministerstwo Zdrowia, efektem czego było

go pogorszenia stanu zdrowia świadczeniobiorcy)

wprowadzone na podstawie ustawy z dnia 29 paź-

czasowego modelu kontraktowania nocnej i świątecz-

nej pomocy lekarskiej i pielęgniarskiej, której kilku-

768

letnie funkcjonowanie zostało zdiagnozowane jako

dysfunkcjonalne z uwagi na przerzucanie kosztów na

nictwo medyczne, leczenie szpitalne (tj. izby przyjęć,

mym ograniczenie dostępności tych świadczeń (co

pewnienia całodobowego dostępu do podstawowych

badań laboratoryjnych oraz diagnostyki radiologicz-

nej.

Informacja co do realizatora tych świadczeń do-

mu ratownictwa medycznego nieuzasadnionymi zgło-

szeniami jest podniesienie jakości i dostępności usług

mach nocnej i świątecznej pomocy.

Jednocześnie na-

leży zaznaczyć, iż podmioty lecznicze posiadające

Wprowadzanie jakiejkolwiek reglamentacji świad-

wań do oddziałów ratunkowych lub sankcji za nieuza-

sadnione wezwanie zespołów ratownictwa medyczne-

go, jest działaniem obarczonym dużym ryzykiem dla

nia kwalifikowanej oceny swego stanu zdrowia.

Dlatego przeciwdziałanie powyższym nieprawid-

wanych zarówno do świadczeniodawców, jak i świad-

czeniobiorców w celu upowszechnienia zasad korzy-

stania ze świadczeń nocnej i świątecznej opieki zdro-

wotnej oraz funkcjonowania systemu ratownictwa

medycznego.

Jednym z przykładów takich działań

jest upowszechnienie zasad korzystania ze świadczeń

nych w postaci opracowanego przez Narodowy Fun-

dusz Zdrowia vademecum pacjenta.

Jest to obszerne

kompendium wiedzy na temat świadczeń przysługu-

jących pacjentom oraz warunków ich uzyskania.

Mi-

nister zdrowia prowadzi nieustającą akcję edukacyj-

ną o możliwościach leczenia stanów nagłego zagro-

żenia zdrowotnego w ramach systemu Państwowe

Ratownictwo Medyczne oraz w pozostałych sytua-

cjach.

Sprzyjają temu także działania informacyjne

podejmowane w ramach szerzenia wiedzy o medycy-

nie ratunkowej oraz o zasadach udzielania pierwszej

pomocy.

Minister zdrowia udziela patronatów licz-

nym przedsięwzięciom, które służą powyższym ce-

lom oraz wymianie doświadczeń w ratowaniu zdro-

wia i życia ludzkiego.

Z poważaniem

Podsekretarz stanu

Cezary Rzemek

Warszawa, dnia 28 lutego 2013 r.

o sygn.

SPS-023-13562/13, w sprawie możliwości

uprzejmie informuję.

stępnej infrastruktury sportowej.

korzystać potencjał programu „Moje boisko – Orlik

Polskę od innych państw europejskich w dostępie

nad 10 boisk.

769

wierzchnią trawiastą 30 x 62, z oświetleniem i ogro-

koszykówki i siatkówki 19,1 x 32,1 oraz wybranych

nansowych gmin.

Wybudowanie jednego boiska i do-

datkowego modułu będzie wyraźnie tańsze od budowy

uprawiających sport (kobiety, osoby starsze).

Ministerstwo planuje wyłonić optymalną koncepcję

architektoniczną programu „Orlik Plus”, by w oparciu

o nią opracować szczegółowe, techniczne projekty ar-

chitektoniczne poszczególnych modułów.

Ad 2.

Założenia programu przewidywały wybudo-

wanie 2012 kompleksów boisk do końca jego realiza-

został zrealizowany już w 2011 r.

Po zakończeniu

dowisk „Biały Orlik”.

Według roboczych danych do

boisk oraz blisko 120 lodowisk składanych i stałych.

również fakt, iż funkcjonują one na terenie 67% ogól-

nej liczby polskich gmin, realizację programu uznać

towego udziału gmin mogących pochwalić się istnie-

niem na ich terenie nowoczesnej infrastruktury spor-

towej, planowano kontynuację budowy kompleksów

cego samorządy w inwestycjach sportowych.

Ministerstwo Sportu i Turystyki dokłada wszel-

kich starań, aby obiekty wybudowane w ramach rzą-

dowego programu inwestycyjnego „Moje boisko – Or-

lik 2012” mogły jak najlepiej służyć lokalnym spo-

łecznościom.

Chcąc w pełni, prawidłowo i efektywnie

wykorzystać potencjał nowo powstałych obiektów

sportowych, równolegle z procesem budowy infra-

struktury Ministerstwo Sportu i Turystyki urucho-

miło projekty wspierające program „Moje boisko

py sprzętu sportowego dla podmiotów zarządzają-

cych „Orlikami”, finansowanie specjalistycznych pro-

gramów szkoleniowych, wprowadzenie cyklicznego

współfinansowanie – wraz z jednostkami samorządu

dzialnych za organizowanie i prowadzenie zajęć spor-

towych na powstających obiektach (projekt „Anima-

tor – moje boisko – Orlik 2012”), a także finansowa-

nie ogólnopolskich turniejów dla dzieci i młodzieży

mator – moje boisko – Orlik 2012”.

Badanie pn. „Moje

łecznej” przeprowadzono na wybranych obiektach

stach o zróżnicowanej liczbie mieszkańców.

Celem ba-

dań była wstępna analiza oddziaływania społecznego

dwie 3 lat.

Określono najsilniejsze strony projektu,

nadto zidentyfikowano wzorce funkcjonowania boisk

ze względu na ich lokalizację.

Drugą część opracowa-

nia stanowi lista rekomendacji odnoszących się

szej grupie statystycznej (kilkuset respondentów)

ciowego, dotyczącego potencjału rozwoju programów

niki badań jednoznacznie wskazują na pozytywne

efekty oddziaływania „Orlików” na aktywność spo-

łeczności lokalnych.

Treść raportu dostępna jest na

orlik2012.pl.

Ponadto ministerstwo kontroluje prawidłowość

ki samorządu terytorialnego poprzez wizyty moni-

torująco-kontrolne i prowadzenie działań kontrolnych

badających prawidłowość realizowanych inwestycji.

Jednocześnie przedstawiciele Szkolnego Związku

770

Sportowego systematycznie wizytują zajęcia sporto-

we prowadzone przez animatorów oraz organizację

imprez na obiektach „Orlik” – w ramach sprawowa-

boisko – Orlik 2012” z roku na rok zyskują na zna-

czeniu i są prowadzone w coraz większym zakresie.

W latach 2008–2010 na obiekty „Orlik” przekazano

m.in.: 1123 komplety sprzętu sportowego za kwotę

kazano ze środków Ministerstwa Sportu i Turystyki

kwotę ponad 48,6 mln zł.

Podobną kwotę (ponad

mocy porozumienia o współfinansowaniu projektu

„Animator”.

Ad 3.

W projekcie budżetu na 2013 r. tylko na

kontynuację projektu „Animator – moje boisko – Or-

lik 2012” minister sportu i turystyki zabezpieczył

żowanie ok. 3 tys. animatorów – osób prowadzących

i organizujących systematyczne zajęcia i imprezy na

ponad 2600 obiektach „Orlik”.

Wedle szacunków mi-

nisterstwa w zorganizowanych zajęciach w 2013 r.

dzieci i młodzieży.

Możliwe będzie finansowanie rów-

nież innych dodatkowych inicjatyw, takich jak pro-

jekt „Animator – Biały Orlik” – realizowany pilota-

żowo w okresie listopad – grudzień 2012 r.

Należy

norzędną kwotę wydatków po stronie budżetów j.s.t.

kiem działań będzie kontynuacja organizacji wiel-

kich ogólnopolskich imprez sportowych dla dzieci

i młodzieży.

Będą to:

miera Donalda Tuska – planowany udział ok. 170 tys.

uczestników,

– planowany udział ok. 20 tys. uczestników,

nia” – planowany udział ok. 30 tys. uczestników,

likach” – planowany udział ok. 7 tys. uczestników.

Ministerstwo planuje także wspierać nowe projek-

organizacje pozarządowe, m.in.: projekt „Tenis – 10”,

projekty upowszechniania sportów zimowych na obiek-

tach „Biały Orlik” oraz projekty upowszechniania

gier zespołowych – realizowane w formie systema-

tycznych zajęć pozaszkolnych i pozalekcyjnych.

Pla-

nowane jest również uruchomienie portalu interne-

towego, za pomocą którego możliwe będzie zarządza-

nie czasem animacji sportowej na „Orlikach”, prze-

prowadzenie cyklu profesjonalnych szkoleń i konfe-

rencji regionalnych dla animatorów, a także koordy-

nowanie innych, różnorodnych działań, wspieranych

finansowo przez Ministerstwo Sportu i Turystyki

i realizowanych w oparciu o obiekty powstałe w ra-

Założenia nowego programu infrastrukturalnego

Z wyrazami szacunku

Sekretarz stanu

Warszawa, dnia 18 lutego 2013 r.

RP pani Teresy Piotrowskiej w sprawie przepisów

tywnych, pragnę uprzejmie przedstawić następujące

stanowisko.

stosowania przepisów regulujących prowadzenie zbió-

rek publicznych, pragnę wyjaśnić, że z uzyskanych od

ministra administracji i cyfryzacji informacji wynika,

zbiórek publicznych, które regulują przepisy ustawy

dzania zbiórek publicznych oraz zakresu kontroli nad

zm.), z uwzględnieniem orzecznictwa sądów, które

uwypukla znaczenie społecznej użyteczności celu

771

zbiórki publicznej oraz dbałość o zapewnienie intere-

jewódzki sąd administracyjny (IV SA/Wa 671/05)

środki przekazane na wskazany cel istotnie na ten

Przytoczona wykładnia pojęcia interesu społecz-

z wolą ustawodawcy środki zebrane w wyniku prze-

wiska interesu publicznego, zgodnego z wolą ofiaro-

ki publicznej obejmuje weryfikację wniosku w odnie-

sieniu do kwestii dopełnienia przez wnioskodawcę

wymogów formalnych, badania projektowanego celu

zbiórki oraz oceny wiarygodności organizatora akcji

zbiórkowej, dokonywanej najczęściej na podstawie oce-

ny zbiórek przeprowadzanych w przeszłości.

Jednocześnie podkreślić należy, iż wymagane do-

kumenty ograniczają się do nadesłania prawidłowo

podpisanego wniosku, kopii statutu organizacji lub

aktu założycielskiego komitetu społecznego oraz ure-

gulowania kwestii opłaty skarbowej, tj. nadesłania

dowodu dokonania opłaty lub oświadczenia o przy-

sługującym zwolnieniu w związku z prowadzeniem

nieodpłatnej działalności pożytku publicznego, w ro-

zumieniu przepisów o działalności pożytku publicz-

osiem punktów, które dotyczą wskazania celu zbiór-

ki, wybranych form jej prowadzenia, terminu, obsza-

ru, sposobu informowania o prowadzonej akcji, liczby

osób zaangażowanych w jej prowadzenie, przewidy-

wanych kosztów i planowanego miejsca wydatkowa-

nia.

W przypadku prowadzenia zbiórki w formie do-

browolnych wpłat na konto bankowe należy podać

numer konta we wniosku, a w przypadku sprzedaży

przedmiotów należy wskazać rodzaj, ilość i ceny po-

szczególnych rzeczy.

Przedłożenie kompletnego wniosku umożliwia

wydanie decyzji w terminie do kilku dni.

Dodać na-

leży, iż na stronie internetowej Ministerstwa Admi-

nistracji i Cyfryzacji zamieszczono szczegółową in-

formację na temat procedury składania wniosku i wy-

maganych dokumentów w celu uzyskania pozwolenia

na zbiórkę publiczną.

Ponadto w celu usprawnienia

postępowania standardem jest podawanie bezpośred-

niego kontaktu e-mailowego lub telefonicznego w spra-

wach, które wymagają wyjaśnienia lub uzupełnienia

przez stronę wnioskującą o wydanie zgody na prze-

prowadzenie zbiórki publicznej.

Podsumowując, zdaniem ministra administracji

i cyfryzacji przedstawiony przez panią poseł problem

skomplikowanych procedur, przygotowania obszer-

nej i czasochłonnej dokumentacji poprzedzających

otrzymanie zgody na prowadzenie zbiórki publicznej

nie znajduje uzasadnienia w świetle przedstawionych

wyjaśnień.

Nie można się również zgodzić ze stwier-

dzeniem, że rezygnacja z ubiegania się o udzielenie

zgody na organizację zbiórki z tego względu należy

do często występujących zdarzeń.

Wobec niezwykle

odosobnionych przypadków odmowy wydania pozwo-

lenia na zbiórkę w opinii ministra administracji i cy-

racjonalności podejmowania przez organizatorów dzia-

łań przygotowujących prowadzenie akcji zbiórkowej

przed otrzymaniem decyzji w sprawie.

W odniesieniu do aukcji przedmiotów przeprowa-

dzanych z wykorzystaniem stron internetowych in-

formuję, że prowadzenie wyłącznie aukcji przedmio-

tów za pośrednictwem stron internetowych z jedno-

czesnym wskazaniem konkretnego celu pozyskiwa-

nych w ten sposób środków wymaga uzyskania po-

zwolenia ministra administracji i cyfryzacji na prze-

prowadzenie ogólnopolskiej zbiórki publicznej.

Wa-

runkiem uzyskania takiego pozwolenia jest złożenie

wniosku zawierającego listę przedmiotów przezna-

czonych do sprzedaży z informacją o rodzaju, ilości

i cenach poszczególnych rzeczy.

Informacje te stano-

wią element decyzji zezwalającej na przeprowadzenie

zbiórki publicznej.

W przypadku prowadzenia aukcji internetowych

bez wskazywania celu prowadzonej w tej formie zbiór-

ki funduszy nie jest wymagane posiadanie pozwolenia.

Sprzedaż przedmiotów powinna znajdować umocowa-

nie w zakresie zarejestrowanej prowadzonej przez or-

ganizację działalności na podstawie innych niż doty-

czące zbiórek publicznych przepisów stanowiących pod-

stawę do rozliczenia z organem podatkowym.

Z przekazanych przez ministra administracji i cy-

fryzacji informacji wynika, że nie jest znana skala

zjawiska polegającego na niepowodzeniu lub rezyg-

nacji z przeprowadzenia lub udziału w aukcjach in-

ternetowych organizowanych na cele charytatywne

w związku z posiadaną wiedzą o kosztach podatko-

wych z tego tytułu.

Należy jednak zwrócić uwagę, że

takie samo znaczenie dla rozważanej kwestii powin-

ny mieć tu inne koszty związane z prowadzeniem

aukcji internetowych, np. opłaty z tytułu obsługi au-

kcji przez portale internetowe czy świadczenie usług

bankowych.

uproszczenia kryteriów formalnych koniecznych do

otrzymania pozwolenia na organizację zbiórki pub-

licznej, uprzejmie informuję, iż z uzyskanych od mi-

nistra administracji i cyfryzacji informacji wynika,

772

iż prowadzone są prace nad zmianą przepisów

lacji.

Tym samym nowe przepisy mają szansę spro-

stać oczekiwaniom uproszczenia zasad prowadzenia

zbiórek publicznych, o których wspomina pani poseł

w swoim wystąpieniu.

W dniu 2 stycznia 2013 r. pro-

jekt założeń do ustawy o zasadach prowadzenia zbió-

rek publicznych został przyjęty przez Radę Mini-

strów.

W tym kontekście pragnę również poinformować,

iż w związku z ww. pracami legislacyjnymi nad libe-

ralizacją przepisów dotyczących zbiórek publicznych

analizowane są również obowiązujące przepisy regu-

dla organizacji pożytku publicznego w zakresie moż-

liwości ich dostosowania do zmian w przepisach do-

tyczących zbiórek publicznych.

Należy wskazać, iż

regulacje te, uwzględniając szczególny charakter

i rolę organizacji charytatywnych oraz doniosłe cele,

jakim przyświecają organizowane przez nie aukcje

charytatywne, zwalniają od podatku dostawę towa-

rów, z wyłączeniem towarów wymienionych w za-

byte przez tę organizację pożytku publicznego (§ 13

a) w drodze darowizny otrzymanej w związku

b) za środki pieniężne pozyskane ze zbiórek pub-

licznych.

Powyższe zwolnienie stosuje się, w myśl § 13 ust. 2

ww. rozporządzenia, pod warunkiem że:

1) organizacja pożytku publicznego nie narusza

2) środki pieniężne uzyskane z dostawy towarów,

3) zastosowanie zwolnienia do tych dostaw nie

spowoduje naruszenia warunków konkurencji.

Odnosząc się natomiast do kwestii opodatkowa-

nia dochodów przez organizacje charytatywne,

z późn. zm.) wynika, że wolne od podatku są dochody

podatników, z zastrzeżeniem art. 17 ust. 1c tej usta-

wy, których celem statutowym jest działalność na-

ukowa, naukowo-techniczna, oświatowa, w tym rów-

nież polegająca na kształceniu studentów, kultural-

Jeżeli stowarzyszenie, którego celem statutowym jest

ww. działalność, uzyska dochód z aukcji i zbiórek chary-

tatywnych i przeznaczy ten dochód na cele statutowe,

wówczas stowarzyszenie korzystać będzie ze zwolnienia

z podatku dochodowego, o którym mowa wyżej.

Ponadto informuję, że na podstawie art. 17 ust. 1

nych dochody organizacji pożytku publicznego w czę-

ści przeznaczonej na działalność statutową, z wyłą-

czeniem działalności gospodarczej, wolne są od po-

datku dochodowego.

Warunkiem skorzystania z ww. zwolnień przed-

miotowych jest przeznaczenie i wydatkowanie osiąg-

niętego dochodu na działalność statutową, w tym na

nabycie środków trwałych oraz wartości niematerial-

celów statutowych oraz na opłacenie podatków nie-

stanowiących kosztu uzyskania przychodów (art. 17

nie dotyczy dochodów uzyskanych z działalności po-

legającej na wytwarzaniu wyrobów przemysłu, m.in.

paliwowego, tytoniowego, spirytusowego oraz wyro-

bów z metali szlachetnych, a także dochodów wydat-

pisach (art. 17 ust. 1a ustawy).

Jednocześnie uprzejmie informuję, że stowarzysze-

nie, jeżeli uprzednio zadeklarowało, że przeznaczy do-

chód na cele określone w ww. przepisach i dochód ten

wydatkowało na inne cele, podatek od tego dochodu

bez wezwania ma obowiązek wpłacić do 20. dnia mie-

nych i niewydatkowanych w tych latach na cele okre-

ślone w art. 17 ust. 1b (art. 25 ust. 4 ustawy o podatku

W świetle powyższego o możliwości zwolnienia

prawnych dochodu osiągniętego przez stowarzysze-

nie decyduje cel, na jaki dochód ten został przezna-

czony.

Z poważaniem

Podsekretarz stanu

Maciej Grabowski

773

Odpowiedź

podsekretarza stanu

Szanowna Pani Marszałek!

Odpowiadając na wy-

znak: SPS-023-13566/13, dotyczące interpelacji posła

stałych świadczeń rodzinnych, uprzejmie informuję.

z późn. zm.) wysokość kwot kryteriów dochodowych

kości świadczeń rodzinnych podlegają weryfikacji co

wsparcia dochodowego rodzin.

Ustawa nakłada przy

tym obowiązek, że począwszy od dnia 1 listopada

2009 r., wysokość zasiłku rodzinnego nie może być

wsparcia dochodowego rodzin (WDR), przeprowadza-

nych przez Instytut Pracy i Spraw Socjalnych.

Wpro-

wadzenie powyższego zapisu powoduje, że wysokość

zasiłku rodzinnego w 2009 r. i 2012 r. została usta-

lona na poziomie zbliżonym do wskaźnika wzrostu

inflacji) między latami poprzedzającymi weryfikację.

Z tego względu można powiedzieć, że odpowiada to

postulatowi pana posła, z tym że zmiany wysokości

zasiłku rodzinnego przeprowadzane są co trzy lata,

a nie co roku.

W 2012 r. wysokość zasiłku rodzinnego

została podwyższona od 13,2% do 17,3% dla poszcze-

gólnych grup wiekowych, natomiast wskaźnik wzro-

ka żywnościowego wynosił w okresie między weryfi-

kacjami średnio 13,4%.

Wzrosły również kwoty zasiłków rodzinnych:

W związku z zakresem przeprowadzonej weryfika-

cji oszacowany przez Ministerstwo Finansów wzrost

Natomiast w 2014 r. w związku z drugim etapem

Nie planuje się zmian zasad dotyczących często-

tliwości weryfikacji kwot poszczególnych świadczeń

oraz wprowadzenia corocznej waloryzacji tych wiel-

kości.

Zasady weryfikacji świadczeń socjalnych są

odmienne od zasad waloryzacji emerytur i rent,

a także od zasad indeksacji wynagrodzeń w sferze

budżetowej, z uwagi na istotne różnice między tymi

kategoriami.

Świadczenia rodzinne nie są wynagro-

dzeniem za świadczoną pracę ani ekwiwalentem

utraconego wynagrodzenia w przypadku wystąpie-

nia ryzyka objętego wcześniej płaconą składką.

Świadczenia rodzinne są pomocą o charakterze so-

cjalnym, mającą na celu dofinansowanie, a nie pełne

pokrycie kosztów utrzymania rodzin wychowujących

dzieci.

Stąd przyjęty został uznaniowy charakter

zmian w zakresie innych niż zasiłek rodzinny świad-

czeń rodzinnych, jak i ustalona została określona

minimalna (trzy lata) częstotliwość ewentualnych

zmian w tym zakresie.

Dodatkowo informuję, że ustawą z dnia 7 grud-

gólności w zakresie zasad ustalania prawa do świad-

czenia pielęgnacyjnego oraz ustanowiono nowe świad-

a także ustawa ta podwyższyła wysokość świadcze-

lęgnacyjne odprowadzane są składki emerytalno-

-rentowe i zdrowotne finansowane z budżetu pań-

stwa, które wynoszą odpowiednio 170,60 zł i 58,80 zł,

pielęgnacyjne wynosi 849,40 zł miesięcznie.

Świad-

czenie pielęgnacyjne nadal przysługuje bez względu

Tak więc z przyczyn ograniczonych możliwości

niem wysokości świadczenia pielęgnacyjnego nie zo-

stały podwyższone wysokości dodatków do zasiłku

774

rodzinnego i nie została podwyższona kwota zasiłku

pielęgnacyjnego.

Kolejna weryfikacja wysokości kwot

kryteriów dochodowych uprawniających do świad-

czeń rodzinnych oraz wysokości świadczeń rodzin-

nych będzie przeprowadzona 1 listopada 2015 r.

Z poważaniem

Warszawa, dnia 19 lutego 2013 r.

stwardnienia guzowatego (tuberous sclerosis)

lacją złożoną przez panią Marię Zubę, poseł na Sejm

guzowatego do krajowego wykazu chorób przewle-

kłych oraz innych problemów związanych z lecze-

opieki medycznej (znak: SPS-023-13567/13), uprzej-

Objęcie leku refundacją w obowiązującym stanie

prawnym nie wymaga tworzenia krajowego wykazu

chorób przewlekłych i ujmowania w nim schorzeń,

w których obejmowany finansowaniem ze środków

publicznych lek jest stosowany.

zm.) ustala się kategorie dostępności refundacyjnej:

w pkt 1–3.

W związku z powyższym nie obowiązują wykazy

chorób przewlekłych oraz wykazy leków i wyrobów

sywano bezpłatnie, za opłatą ryczałtową lub za częś-

ciową odpłatnością, publikowane w drodze rozporzą-

dzenia ministra zdrowia przed dniem 1 stycznia 2012 r.,

o refundacji.

Leki objęte refundacją od dnia 1 stycz-

nia 2012 r. są finansowane ze środków publicznych

w ramach podanych wyżej kategorii dostępności re-

fundacyjnej.

W związku z zapytaniem o lek Afinitor zawiera-

jący substancję czynną everolimus pragnę wyjaśnić,

ww. ustawy objęcie refundacją leku, środka spożyw-

robu medycznego w jednej z wymienionych kategorii

dostępności refundacyjnej i w zakresie wskazań re-

jestracyjnych następuje w drodze decyzji ministra

zdrowia na wniosek podmiotu uprawnionego.

Zgod-

nie z art. 2 pkt 27 ustawy o refundacji wnioskodawcą

tyczne.

Zgodnie z art. 40 ust. 1, jeżeli jest to niezbędne

nia w danym stanie klinicznym procedur medycz-

nych finansowanych ze środków publicznych, mini-

ster zdrowia, po zasięgnięciu opinii Rady Przejrzy-

stości oraz konsultanta krajowego w odpowiedniej

9,10, 12 i 13,

– decyzję administracyjną o objęciu refundacją

nia, odmiennych niż określone w charakterystyce

W przypadku dopuszczonych do obrotu w Polsce

produktów leczniczych zawierających substancję

czynną everolimus podmiotem odpowiedzialnym jest

firma farmaceutyczna Novartis.

Są to trzy preparaty

o nazwach handlowych: Certican, Afinitor i Votubia.

Zgodnie z charakterystyką produktu leczniczego

Certican (tabletki 0,25 mg, 0,5 mg i 0,75 mg) jest

wskazany do stosowania w profilaktyce odrzucania

przeszczepionego narządu u dorosłych biorców allo-

genicznych przeszczepów nerki lub serca, u których

istnieje małe lub umiarkowane ryzyko immunolo-

giczne odrzucania.

Certican należy stosować w sko-

jarzeniu z cyklosporyną w mikroemulsji i kortyko-

775

steroidami.

Lek jest objęty refundacją w kategorii

dostępności refundacyjnej: leki dostępne w aptece

zań i przeznaczeń lub we wskazaniu określonym sta-

nem klinicznym.

Produkt leczniczy Afinitor (tabletki 5 mg i 10 mg)

jest wskazany w leczeniu zaawansowanego raka pier-

si z ekspresją receptorów hormonalnych, nowotwo-

rów neuroendokrynnych trzustki oraz raka nerko-

wokomórkowego (zgodnie z zakresem wskazań reje-

stracyjnych podanych w charakterystyce produktu

leczniczego) i finansowany ze środków publicznych

w ramach programu lekowego: „Leczenie raka nerki

(ICD-10 C 64)”.

Dla leku Votubia (tabletki 2,5 mg, 5 mg i 10 mg)

zakres wskazań rejestracyjnych podany w charakte-

rystyce produktu leczniczego obejmuje:

1) leczenie dorosłych pacjentów z naczyniako-

mięśniakotłuszczakiem nerki w przebiegu stward-

nienia guzowatego, u których istnieje ryzyko powi-

kłań (na podstawie takich czynników, jak wielkość

guza lub obecność tętniaka bądź obecność mnogich

lub obustronnych guzów), ale nie wymagają oni na-

tychmiastowego leczenia chirurgicznego;

2) leczenie pacjentów w wieku 3 lat i starszych

z gwiaździakiem podwyściółkowym olbrzymioko-

mórkowym w przebiegu stwardnienia guzowatego,

którzy wymagają leczenia, ale nie kwalifikują się

do leczenia operacyjnego.

W przypadku produktu leczniczego Votubia pod-

miot uprawniony nie złożył wniosku o objęcie refun-

Ministerstwo Zdrowia wystąpiło do firmy farmaceu-

tycznej Novartis z zapytaniem odnośnie do możliwości

złożenia wniosku o objęcie refundacją leku Votubia

w zakresie podanych wyżej wskazań rejestracyjnych.

Stowarzyszenie Chorych na Stwardnienie Guzo-

wate zwróciło się również do Ministerstwa Zdrowia

z wnioskiem dotyczącym zmian finansowania ze środ-

ków publicznych leczenia przeciwpadaczkowego.

wia udzieliło szczegółowych wyjaśnień w sprawie re-

fundowania leków przeciwpadaczkowych zawierają-

cych m.in. substancje czynne: wigabatrynę, fenobar-

bital, gabapentynę, oxcarbazepinę i topiramat.

Minister zdrowia podziela pogląd, że ważna jest

modyfikacja w zakresie refundacji leków przeciwpa-

daczkowych.

Do ww. zmian niezbędne jest jednak

zaangażowanie podmiotów odpowiedzialnych.

Mini-

ster zdrowia prowadzi rozmowy z przedstawicielami

firm farmaceutycznych w tej kwestii.

Efektem do-

tychczasowych rozmów są m.in. ustalenia dotyczące

wniosków o objęcie refundacją i ustalenie urzędowej

ceny zbytu dla leków zawierających lakozamid i re-

tygabinę w III linii leczenia padaczki oraz objęcie

refundacją leków zawierających lewetiracatam w I li-

nii leczenia padaczki.

Odnośnie do postulatów zapewnienia komplekso-

wej opieki zdrowotnej chorym na stwardnienie guzo-

wate Ministerstwo Zdrowia wystąpiło do Narodowe-

go Funduszu Zdrowia o udostępnienie informacji

o ośrodkach prowadzących leczenie szpitalne pacjen-

tów z rozpoznaniem stwardnienie guzowate i udzie-

lających świadczeń z zakresu ambulatoryjnej opieki

specjalistycznej.

W załączeniu przekazuję wykaz

ośrodków, które w 2012 r. udzielały świadczeń w przed-

miotowym zakresie z podziałem na pacjentów do 18. roku

życia oraz pacjentów w wieku powyżej 18. roku ży-

cia*

)

.

Ponadto uprzejmie wyjaśniam, iż decyzja o wy-

odrębnieniu w strukturze organizacyjnej podmiotu

leczniczego ośrodka specjalizującego się w leczeniu

chorych ze stwardnieniem guzowatym pozostaje w wy-

łącznej gestii tego podmiotu.

Jednocześnie uprzejmie informuję, że Ministerstwo

Zdrowia zwróciło się do konsultanta krajowego w dzie-

dzinie genetyki klinicznej pana prof. dr. hab. n. med.

Lucjusza Jakubowskiego w sprawie opinii w przedmio-

cie zapewnienia pacjentom chorym na stwardnienie

guzowate kompleksowej opieki zdrowotnej.

Należy również zaznaczyć, iż stwardnienie guzo-

wate (Q85.1) zostało uwzględnione w części II załącz-

czeń gwarantowanych scharakteryzowanych rozpo-

znaniami.

W związku z powyższym świadczenie to

jest świadczeniem gwarantowanym.

Jednocześnie przekazuję w załączeniu dane wy-

generowane z Systemu Informatycznego Centrali

Narodowego Funduszu Zdrowia dotyczące liczby

świadczeniodawców rozliczających świadczenia na

rzecz osób chorych na stwardnienie guzowate oraz

poziomu finansowania przedmiotowego świadczenia

wg rozpoznania ICD-10 Q85.1 stwardnienie guzowa-

te z wartością świadczeń zrealizowanych i rozliczo-

nych w podziale na rodzaje i zakresy świadczeń za

okres styczeń – wrzesień 2012 r.*

)

Pragnę wyjaśnić, iż publiczne środki na badania

naukowe dystrybuowane są w drodze procedur kon-

rodowe Centrum Nauki oraz Narodowe Centrum Ba-

dań i Rozwoju.

Wybór wykonawców ofert realizacji

prac badawczych następuje w drodze konkursów

ogłaszanych przez ww. agencje.

Narodowe Centrum Nauki jest agencją wykonaw-

czą powołaną do wspierania działalności naukowej

trum Badań i Rozwoju w zakresie m.in. stosowanych

badań medycznych mogących skutkować opracowa-

niem i wdrażaniem nowych metod diagnostycznych,

leczniczych i rehabilitacyjnych.

O konkretny grant

badawczy może wystąpić jednostka naukowo-badaw-

cza lub konsorcjum takich jednostek.

woju ogłosiło konkurs na projekty w ramach progra-

*

)

776

mu strategicznego „Profilaktyka i leczenie chorób

cywilizacyjnych – STRATEGMED”.

Celem wymie-

nionego programu jest poszukiwanie skutecznych

odpowiedzi na potrzeby starzejącego się społeczeń-

rach: kardiologii i kardiochirurgii, onkologii, neuro-

logii i zmysłach, medycynie regeneracyjnej.

W wyżej

wymienionych obszarach mogłyby zmieścić się bada-

nia naukowe dotyczące leczenia chorób przewlekłych

o podłożu genetycznym poprzez zastosowanie terapii

genowych np. w ramach medycyny regeneracyjnej.

Przestawiając powyższe, uprzejmie informuję, iż

w pełni uzasadnione jest podjęcie współpracy ze spe-

cjalistycznymi klinikami leczenia stwardnienia gu-

zowatego istniejącymi w krajach Unii Europejskiej

w celu przeszkolenia polskich specjalistów i przenie-

sienia do Polski wypracowanych procedur leczni-

czych.

Jednakże zasady szkoleń wymagają szczegó-

łowych uzgodnień w tym zakresie.

Z poważaniem

Szanowna Pani Marszałek!

Odpowiadając na inter-

w sprawie możliwości przekazywania 1% podatku do-

chodowego od osób prawnych na rzecz jednostek na-

ukowych, uprzejmie informuję, co następuje.

W dniu 13 lutego 2013 r. opublikowany został na

stronie internetowej Rządowego Centrum Legislacji

przygotowany przez Ministerstwo Finansów projekt

W projekcie tym zawarto m.in. regulacje dające

podatnikom podatku dochodowego od osób prawnych

możliwość wskazania jednostki naukowej, na rzecz

której zostanie przekazana kwota do wysokości 1%

ich podatku CIT.

Możliwość otrzymania 1% podatku

CIT dotyczyć ma jednostek naukowych posiadają-

cych kategorię naukową A+, A lub B i umieszczo-

nych w wykazie prowadzonym przez ministra nauki

i szkolnictwa wyższego.

Jeżeli kwota 1% podatku da-

nego podatnika wynosić będzie co najmniej 1 000 000 zł,

podatnik ten może wskazać więcej niż jedną, ale nie

więcej niż trzy jednostki naukowe, na rzecz których

mają zostać przekazane środki pochodzące z 1% po-

datku CIT.

Należy zauważyć, iż projekt nie przyznaje prawa

do przekazania 1% podatku na rzecz uczelni, lecz na

rzecz jednostek naukowych.

Zgodnie jednak z art. 2

z późn. zm.) jednostkami naukowymi są prowadzące

podstawowe jednostki organizacyjne uczelni w rozu-

mieniu statutów tych uczelni.

Oznacza to, że beneficjen-

tami proponowanych rozwiązań będą np. wydziały

uczelni posiadające status jednostki naukowej.

Otrzymane środki pochodzące z 1% podatku jed-

nostki naukowe będą mogły przeznaczyć na cele

określone w statucie.

Nie przewidziano możliwości

wskazywania przez podatników celu szczegółowego

i nie określono ram prawnych współpracy podejmo-

wanej pomiędzy podatnikami a jednostkami nauko-

wymi.

Nie został także wprowadzony wymóg wydat-

kowania otrzymanych środków w określonym okre-

sie, co umożliwia jednostkom naukowym wykorzy-

stywanie ich w okresie dłuższym niż rok.

Pragnę ponadto zaznaczyć, iż opisane rozwiązanie

dotyczące przekazywania 1% podatku na rzecz jedno-

stek naukowych zostało przygotowane we współpracy

Maciej Grabowski

rejestracji kościołów i związków

wyznaniowych (13570)

13570/13) dotyczącego interpelacji posła na Sejm RP

777

pani Anny Zalewskiej w sprawie zapobiegania naduży-

waniu procedury rejestracji kościołów i związków wy-

znaniowych uprzejmie informuję, iż procedura doty-

cząca wpisu wspólnot religijnych do rejestru kościołów

i innych związków wyznaniowych zawarta jest w usta-

Z dniem wpływu wniosku do organu rejestrowego

wszczynane jest postępowanie administracyjne w spra-

wie wpisu do rejestru.

W toku postępowania organ

rejestrowy bada, czy spełnione są wszystkie przesłan-

ki umożliwiające danej wspólnocie wyznaniowej wpis

do rejestru.

Minister administracji i cyfryzacji odma-

wia wpisu do rejestru, jeżeli w trakcie postępowania

bienia w treści wniosku, które pomimo wezwania do

ich usunięcia w terminie dwóch miesięcy nie zostały

usunięte lub wniosek zawiera postanowienia pozosta-

jące w sprzeczności z przepisami ustaw chroniącymi

postępowania o wpis do rejestru.

Na decyzję taką

Jeżeli nie zachodzą wskazane wyżej okoliczności,

minister administracji i cyfryzacji wydaje w terminie

do rejestru.

Ministerstwo Administracji i Cyfryzacji stoi na

stanowisku, iż procedura rejestracji kościołów i in-

nych związków wyznaniowych nie wymaga obecnie

zmiany poprzez wprowadzenie do niej przepisów

przewidujących sankcje wobec osoby lub osób, skła-

dających wniosek o rejestrację kościoła lub związku

komyślnie lub w złej wierze, oraz przepisów przewi-

dujących uproszczoną procedurę badania wniosku

o rejestrację kościoła lub związku wyznaniowego, je-

żeli wniosek ten jest pod względem merytorycznym

oczywiście bezzasadny.

Obowiązujące w tej materii

przepisy są adekwatne do przypadków, z jakimi ma

do czynienia organ rejestrowy w kwestii rejestracji

wspólnot religijnych.

Z poważaniem

Podsekretarz stanu

Andrzej Ręgowski

w sprawie przepisów ustawy

Szanowna Pani Marszałek!

Odpowiadając na pis-

którym przekazano interpelację posła Macieja Łu-

czaka w sprawie ustawy o kierujących pojazdami,

wadzenia zmian w ustawie o kierujących pojazdami

w zakresie wymagań dotyczących szkolenia teore-

tycznego w formie nauczania na odległość z wykorzy-

staniem technik komputerowych i Internetu, uprzej-

mie informuję, że aktualnie resort nie rozważa wpro-

zm.) w przedmiotowym zakresie.

Jednocześnie należy wskazać, że minął zbyt krót-

ki okres czasu od wejścia w życie przepisów ww. usta-

wy w przedmiotowym zakresie, żeby oceniać ich funk-

cjonowanie i dokonywać ewentualnych zmian tych

przepisów.

teoretycznych w formie nauczania na odległość z wy-

korzystaniem technik komputerowych i Internetu,

uprzejmie wyjaśniam, że za przygotowanie zajęć pro-

wadzonych w ww. formie odpowiada ośrodek szkole-

nia kierowców, który prowadzi te zajęcia.

kiedy i na jakich zasadach ośrodki szkolenia kierow-

ców otrzymają narzędzia do prowadzenia nowego

szkolenia teoretycznego w formie nauczania na odle-

i Internetu, uprzejmie informuję, że ośrodek szkole-

nia kierowców jest uprawniony do prowadzenia zajęć

teoretycznych szkolenia kandydatów na kierowców

w ww. formie po uzyskaniu poświadczenia potwier-

dzającego spełnienie dodatkowych wymagań.

Przy-

gotowanie natomiast rozwiązań technicznych do pro-

wadzenia zajęć w formie nauczania na odległość

netu leży po stronie ośrodka szkolenia kierowców.

Jednocześnie należy wskazać, że prowadzenie za-

jęć przez ośrodek szkolenia kierowców posiadający

wych wymagań w formie nauczania na odległość

netu nie jest obligatoryjne.

Ośrodek taki może pro-

wadzić zajęcia teoretyczne szkolenia dla kandydatów

778

na kierowców także metodą tradycyjną, tj. w sali wy-

kładowej.

Dodatkowo uprzejmie informuję, że zgodnie z art. 23

jących pojazdami szkolenie osoby ubiegającej się

o uzyskanie uprawnienia do kierowania motorowe-

rem lub pojazdem silnikowym jest prowadzone zgod-

nie z programem szkolenia i obejmuje część teore-

tyczną przeprowadzaną w formie wykładów i ćwiczeń

w odpowiednim zakresie.

Oznacza to, że nawet

ośrodki szkolenia kierowców posiadające potwierdze-

nie spełnienia dodatkowych wymagań mogą pro-

wadzić tylko część zajęć teoretycznych, tj. wykłady,

czas części teoretycznej szkolenia przeprowadza się

w sali ośrodka szkolenia kierowców.

Z poważaniem

Sekretarz stanu

w sprawie skutków finansowych

dla PGL Lasy Państwowe wynikających

Szanowna Pani Marszałek!

Odpowiadając na

pelację poseł Ewy Wolak dotyczącą skutków finanso-

wych dla PGL Lasy Państwowe wynikających ze

znaczenia, po zasięgnięciu opinii właściwych jedno-

stek organizacyjnych Lasów Państwowych, przedsta-

wiam następujące stanowisko.

Rozpatrując sprawę, minister zwrócił się do dyrek-

tora generalnego Lasów Państwowych z prośbą o prze-

dla Lasów Państwowych wynikających z interpretacji

ministra środowiska z 17 listopada 2011 r.

Z wyjaśnień Dyrekcji Generalnej Lasów Państwo-

wych (uzyskanych od regionalnych dyrekcji Lasów

Państwowych) wynika, że regionalne dyrekcje La-

sów Państwowych nie poniosły żadnych kosztów

związanych z przekazaną interpretacją ministra

środowiska.

Podsekretarz stanu

Janusz Zaleski

Warszawa, dnia 1 marca 2013 r.

Szanowna Pani Marszałek!

Odpowiadając na pis-

SPS-023-13576/13, dotyczące interpelacji pana posła

gulacji w zakresie wykorzystania Internetu do sprze-

daży napojów alkoholowych, uprzejmie informuję, iż

wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia

14 kwietnia 2011 r. (sygn.

II GSK 431/10) stwierdza,

iż „jeżeli ustawodawca nie przewidział prawnej moż-

liwości sprzedaży alkoholu za pośrednictwem Inter-

netu, to na gruncie ustawy o wychowaniu w trzeźwo-

ponieważ – co wynika z celu ustawy – nadrzędnym

celem jest wychowanie w trzeźwości, łącznie z prze-

ciwdziałaniem alkoholizmowi”.

Zasadniczą intencją

niem obowiązujących uregulowań prawnych dotyczą-

cych systemu obrotu napojami alkoholowymi, w tym

nych punktach sprzedaży, było stworzenie mechani-

lityki ograniczania dostępności fizycznej napojów

alkoholowych, jak również gwarancji rzetelnego pro-

wadzenia sprzedaży napojów alkoholowych.

Moim zdaniem, rozważając zatem ewentualność

sprzedaży napojów alkoholowych za pośrednictwem

Internetu prowadzonej równolegle ze sprzedażą w punk-

cie spełniającym wymogi ustawowe, uznać należy, że

produkt, którego sprzedaż dopuszcza się jedynie na

podstawie zezwoleń, powinien być dostępny wyłącz-

nie w punktach sprzedaży objętych tymi zezwolenia-

mi, przy jednoczesnym założeniu szczególnej kontro-

li nad jego obrotem.

Równocześnie pragnę zauważyć, że sprzedaż na-

pojów alkoholowych za pośrednictwem Internetu nie

stwarza należytych gwarancji prowadzenia sprzeda-

ży zgodnie z przepisami prawa.

Dopuszczenie sprze-

daży internetowej napojów alkoholowych (w przypad-

779

ku zmiany przepisów ustawy o wychowaniu w trzeź-

wości i przeciwdziałaniu alkoholizmowi) w znacznym

stopniu zwiększyłoby dostępność napojów alkoholo-

wych oraz ograniczyło możliwość kontroli sprzedaży,

stojąc w jawnej sprzeczności z podstawowymi zało-

żeniami ustawy.

Obecnie młodzież postrzega napoje

alkoholowe jako towar łatwo dostępny, a dopuszcze-

nie sprzedaży internetowej napojów alkoholowych

znacznie spotęgowałoby to zjawisko.

Nie należy za-

pominać, że spożywanie alkoholu przez osoby niepeł-

noletnie upośledza czynności poznawcze – koncentra-

cję uwagi, zapamiętywanie, uczenie się, rozwój kon-

troli emocjonalnej, powoduje podejmowanie zacho-

wań ryzykownych, groźnych dla życia i zdrowia,

zakłóca proces rozwojowy, może powodować spowol-

nienie wzrostu i zaburzenia hormonalne.

Jak wynika z raportu z ogólnopolskich badań an-

kietowych zrealizowanych w 2011 r. – europejski pro-

gram badań ankietowych w szkołach (ESPAD), zre-

alizowanych przez Instytut Psychiatrii i Neurologii

w Warszawie pn. „Używanie alkoholu i narkotyków

przez młodzież szkolną” – napoje alkoholowe są naj-

ną wśród młodzieży szkolnej.

Wśród niej chociaż raz

z klas trzecich szkół gimnazjalnych (wiek 15–16 lat)

i 95,2% uczniów z klas drugich szkół ponadgimna-

zjalnych (wiek 17–18 lat).

Zauważyć tu można wysoki

poziom dostępności napojów alkoholowych przejawia-

jący się w ocenach respondentów jeszcze niekorzysta-

jących ze sprzedaży napojów alkoholowych za pośred-

nictwem Internetu.

W mojej opinii troska o bezpieczeństwo dzieci i mło-

dzieży nie pozwala zalegalizować takiej formy sprze-

daży napojów alkoholowych, która nie zapewnia prze-

strzegania zakazu sprzedaży napojów alkoholowych

osobom poniżej 18. roku życia (brak możliwości we-

ryfikacji wieku nabywcy).

Reasumując, zdecydowanie i jednoznacznie opo-

wiadam się przeciw legalizacji sprzedaży napojów

alkoholowych za pośrednictwem Internetu.

Niezależnie od tego zauważyć należy, iż obowią-

zujące przepisy nie upoważniają ministra zdrowia do

wydawania jakichkolwiek rozporządzeń, zarządzeń

lub wytycznych modyfikujących rozwiązania ustawo-

we związane z prowadzeniem sprzedaży napojów al-

koholowych.

W zakresie uregulowania kwestii sprzedaży na-

pojów alkoholowych za pośrednictwem Internetu

w innych krajach członkowskich Unii Europejskiej

informacje zostaną przesłane w możliwie najbliż-

szym terminie.

Wyrażam głęboką nadzieję, że powyższe wyjaś-

w sprawie szerszego dostępu obywateli

Szanowny Panie Marszałku!

W odpowiedzi na

interpelację pana posła Andrzeja Halickiego w spra-

wie szerszego dostępu obywateli do bezpłatnego po-

radnictwa prawnego uprzejmie przedstawiam, co

następuje.

Zapewnienie osobom niezamożnym dostępu do

profesjonalnego doradztwa prawnego stanowi zagad-

nienie o istotnym znaczeniu społecznym, którego

waga jest dostrzegana przez ministra sprawiedliwo-

ści.

Ma ono wielopłaszczyznowy wymiar, z jednej

strony stanowiąc sposób na przeciwdziałanie wypad-

kom wykluczenia społecznego, którego przejawem

może być niemożność uzyskania przez obywatela,

wskutek deficytu wiedzy na temat obowiązującego

prawa i sposobu jego stosowania, należnej ochrony

prawnej.

Z drugiej zaś strony prowadzi do podniesie-

nia poziomu świadomości prawnej obywateli, co ma

znaczenie zarówno dla ochrony interesów indywidu-

alnych, jak i dla obniżenia kosztów funkcjonowania

systemu wymiaru sprawiedliwości poprzez uspraw-

nienie i przyspieszenie biegu postępowań toczących

się przed sądami, jak również redukcję ich liczby o te

kierowania sprawy do sądu.

Podkreślenia wymaga okoliczność, że w toku po-

stępowania toczącego się przed sądami powszechny-

mi oraz przed sądami administracyjnymi, będący

stroną postępowania, niezamożny obywatel ma moż-

liwość domagania się, aby sąd ustanowił dla niego

pełnomocnika albo obrońcę z urzędu w wypadkach,

w których z uwagi na swój status materialny nie jest

ku utrzymania koniecznego (niezbędnego) dla siebie

i rodziny.

Prawo takie gwarantują przepisy art. 117

postępowania karnego oraz art. 246 Prawa o postę-

powaniu przed sądami administracyjnymi.

Unormowania te odnoszą się jednak wyłącznie do

pomocy prawnej świadczonej w związku z toczącym

stracyjnym i nie obejmują doradztwa prawnego świad-

czonego na etapie przedsądowym.

Doradztwo takie

może przybrać postać nieodpłatnej pomocy prawnej

polegającej na udzielaniu fachowych zindywidualizo-

wanych porad prawnych przez osoby o udokumento-

wanej wiedzy, bez obejmowania jej zakresem repre-

zentacji osoby przed sądem lub innym organem, albo

nieodpłatnej informacji prawnej polegającej na prze-

780

kazaniu informacji o treści obowiązującego prawa,

organach właściwych do załatwienia sprawy oraz

sposobie inicjowania postępowania i ubiegania się

o ustanowienie pełnomocnika z urzędu.

Nieodpłatnej pomocy i informacji prawnej na eta-

pie przedsądowym osobom takiej pomocy potrzebu-

jącej udziela w naszym kraju, w zróżnicowanym

zakresie, wiele podmiotów, wśród których należy

w szczególności wymienić organizacje pozarządowe,

rad Obywatelskich oraz Fundacji Uniwersyteckich

dach, Biuro Rzecznika Praw Obywatelskich, powia-

towe centra pomocy rodzinie, Państwową Inspekcję

Pracy udzielającą porad z zakresu prawa pracy

w swoich oddziałach działających w strukturach po-

wiatowych rzeczników praw konsumenta, jak rów-

nież samorządy prawnicze, w szczególności adwoka-

tów i radców prawnych, organizując dni bezpłatnych

porad prawnych.

Tego rodzaju działalność, choć w wypadku wielu

wskazanych powyżej podmiotów bardzo efektywna

i społecznie pożyteczna, nie może jednak stanowić

ekwiwalentu kompleksowego systemu nieodpłatnej po-

mocy prawnej gwarantującego niezamożnym obywate-

lom na terenie całego kraju dostęp do fachowego do-

radztwa prawnego o wysokiej, zestandaryzowanej ja-

kości.

Wdrożenie takiego systemu wymaga jednak

istotnych nakładów przesądzających o konieczności

finansowania jego działalności ze środków publicznych.

W Ministerstwie Sprawiedliwości opracowano

koncepcję systemu nieodpłatnej pomocy prawnej dla

osób fizycznych, opierając się na założeniach mają-

cych na celu minimalizację kosztów funkcjonowania

takiego systemu przy równoczesnym zapewnieniu na

terenie całego kraju wysokiej jakości tego doradztwa

oraz łatwego dostępu do niego osób spełniających

kryteria uzasadniające udzielenie im nieodpłatnej

pomocy.

Koncepcja zakłada wykorzystanie do celów świad-

czenia nieodpłatnej pomocy prawnej organizacji spo-

łecznych zajmujących się poradnictwem prawnym

i obywatelskim, jak również osób posiadających wy-

kształcenie wyższe prawnicze, w tym wykonujących

zawody prawnicze takie jak adwokat i radca prawny.

Nieodpłatna pomoc prawna udzielana byłaby oso-

bom fizycznym znajdującym się w trudnej sytuacji

materialnej, zaś ocena stanu materialnego oraz przy-

znanie lub odmowa przyznania pomocy należałyby

do zadań organów samorządowych, w szczególności

powiatów, w ramach zadania zleconego z zakresu ad-

ministracji rządowej.

Tym samym koncepcja zakłada

minimalizację kosztów związanych z funkcjonowa-

niem systemu poprzez rezygnację z budowy odrębnej

struktury organizacyjnej powołanej do administro-

wania systemem oraz realizowania stawianych przed

nim zadań.

O wyborze prawnika lub organizacji decydowała-

by samodzielnie osoba, której przyznano pomoc

prawną, co pozwoliłoby na ukształtowanie się me-

chanizmów konkurencji wśród podmiotów świadczą-

cych taką pomoc, a tym samym służyłoby podnosze-

niu jakości udzielanej pomocy.

Przedstawiona koncepcja stanowi kolejną propozy-

cję wprowadzenia systemu nieodpłatnej pomocy praw-

nej, opracowaną w resorcie sprawiedliwości.

W ostat-

nich latach z inicjatywy ministra sprawiedliwości

kilkakrotnie podejmowano bowiem inicjatywy legis-

lacyjne mające na celu wdrożenie finansowanego ze

środków publicznych systemu nieodpłatnej pomocy

prawnej, które w dwóch wypadkach skutkowały skie-

rowaniem opracowanych przez ministra sprawiedli-

wości projektów ustaw do Sejmu (rządowy projekt

druk nr 3838 Sejmu IV kadencji oraz autopoprawka

płatnej pomocy prawnej przyznawanej przez państwo

zaś w jednym wypadku poddaniem projektu pod ob-

rady Rady Ministrów (projekt założeń do projektu

prawnej dla osób fizycznych rozpatrywany przez

Ministerstwo Sprawiedliwości podejmuje więc

działania zmierzające do wdrożenia systemu nieod-

płatnej pomocy prawnej, z którego mogłyby korzystać

osoby niezamożne.

Powód, który utrudnia skuteczną

finalizację zamierzeń w tym zakresie, dostrzegalny

szczególnie w trakcie aktualnie prowadzonych prac,

stanowi jednak zagadnienie finansowania systemu.

Wdrożenie systemowego, efektywnego rozwiąza-

nia gwarantującego osobom niezamożnym dostęp do

nieodpłatnej pomocy prawnej jest zagadnieniem po-

ciągającym za sobą bardzo istotne koszty.

Z tego po-

wodu w toku prowadzonych w resorcie sprawiedliwo-

ści analiz jedną z najistotniejszych kwestii stanowiły

skutki finansowe związane z wdrożeniem i funkcjo-

nowaniem takiego systemu.

Kwestia ta w sposób

oczywisty musiała być uwzględniana na każdym eta-

pie projektowania przyszłego systemu nieodpłatnej

jego przyszły kształt stanowiący kompromis pomię-

dzy nakazem szczególnej troski o środki budżetowe

a postulatem jak najpełniejszego zaspokojenia po-

trzeb społecznych.

Nawiązując do zasygnalizowanej przez pana posła

problematyki zapewnienia dostępu do informacji

prawnej jako etapu poprzedzającego zapewnienie nie-

zamożnym obywatelom dostępu do pomocy prawnej

w formie instytucjonalnej, wskazać należy, iż mini-

ster sprawiedliwości podejmuje szereg działań mają-

cych na celu podnoszenie świadomości prawnej spo-

łeczeństwa.

Szczególnie istotną inicjatywę, ukierun-

kowaną na wzrost tej świadomości u młodych oby-

wateli, stanowi porozumienie w sprawie edukacji

prawnej młodzieży.

Kolejne już porozumienie doty-

czące tej problematyki, podpisane przez ministra

sprawiedliwości oraz podmioty współdziałające: mi-

nistra edukacji narodowej, prezesa Krajowej Izby

781

Radców Prawnych, prezesa Krajowej Rady Notarial-

nej, prezesa Stowarzyszenia Sędziów Themis oraz

prezesa Sądu Apelacyjnego w Poznaniu, zostało za-

warte w dniu 13 lutego br., regulując współpracę przy

programie edukacji prawnej młodzieży, który rozpo-

W ramach programu prowadzone będą wykłady

z wiedzy o prawie dla młodzieży szkół z terenu całej

Polski, które zainteresowane będą przystąpieniem

do tego cieszącego się bardzo dużym zainteresowa-

niem – jak wynika z poprzednio realizowanych w tym

zakresie działań – programu.

Równie istotną inicjatywę w zakresie rozwijania

i promowania edukacji prawnej stanowił zrealizowany

przez ministra sprawiedliwości w 2010 r., współfinan-

sowany ze środków Unii Europejskiej w ramach Eu-

ropejskiego Funduszu Społecznego, projekt „Ułatwia-

nie dostępu do wymiaru sprawiedliwości”.

W jego ra-

1,7 tys. studentów zdobywało wiedzę prawniczą,

uczestnicząc w spotkaniach edukacyjnych poświęco-

nych problematyce przestrzegania prawa oraz konse-

kwencji związanych z jego naruszeniem.

W trakcie

spotkań poruszano m.in. tak istotne obecnie zagad-

nienia, jak problematyka praw ofiar przestępstw, za-

pobiegania i zwalczania przemocy wobec dzieci, bez-

pieczeństwa w Internecie, jak również przedstawiono

ich uczestnikom wiedzę dotyczącą organizacji i funk-

cjonowania wymiaru sprawiedliwości, praw i obowiąz-

ków związanych z udziałem w postępowaniach sądo-

wych oraz informacje o mediacji jako alternatywnej

metody rozwiazywania sporów.

Ważny element edukacyjnej działalności ministra

sprawiedliwości stanowi publikowanie broszur infor-

macyjnych odnoszących się do problematyki udziału

obywatela w postępowaniach prowadzonych przed

organami wymiaru sprawiedliwości.

Szczególnie

wartościowe znaczenie, z uwagi na jego kompleksowy

charakter, ma poradnik „Prawa i obowiązki obywa-

tela w sądzie i prokuraturze” składający się z trzech

broszur odnoszących się do różnych postępowań (za-

tytułowanych odpowiednio: „Obywatel w postępowa-

niu cywilnym”, „Obywatel w postępowaniu karnym”,

„Obywatel w postępowaniu sądowoadministracyj-

nym”).

Poradniki te, obejmujące również zbiór wzo-

rów pism procesowych, są dostępne w postaci elek-

tronicznej na stronie internetowej Ministerstwa

Sprawiedliwości.

Ministerstwo Sprawiedliwości obecnie przygoto-

wuje się ponadto do realizacji współfinansowanego

ze środków Norweskiego Mechanizmu Finansowego

projektu „Edukacja szkolna przeciwko wykluczeniu

prawnemu”, w ramach którego w 150 gimnazjach

i 150 szkołach ponadgimnazjalnych na terenie całej

Polski zostaną przeprowadzone specjalne warsztaty

poświęcone problematyce funkcjonowania wymiaru

sprawiedliwości.

Powracając do zagadnienia wdrożenia systemu

nieodpłatnej pomocy prawnej dla niezamożnych oby-

wateli, wskazać należy, iż problematyka systemu nie-

odpłatnej pomocy prawnej, w tym w szczególności za-

gadnienie kosztów jego wdrożenia, stanowiła przed-

miot informacji przedstawionej przez ministra spra-

wiedliwości na posiedzeniu Rady Ministrów w dniu

28 sierpnia 2012 r.

Dokonane w toku tego posiedze-

nia ustalenia nie rozstrzygnęły kwestii finansowania

przyszłego systemu nieodpłatnej pomocy prawnej.

Zaakcentować natomiast należy, iż od podjętych

przez rząd decyzji odnoszących się do możliwości po-

krycia tych kosztów z dedykowanych na ten cel środ-

ków budżetowych uzależnione będą dalsze działania

ministra sprawiedliwości związane z zainicjowaniem

działań legislacyjnych nad projektem ustawy wpro-

wadzającej system nieodpłatnej pomocy prawnej.

Ze względu na znaczenie problematyki zapewnie-

nia niezamożnym obywatelom dostępu do nieodpłat-

nej pomocy prawnej w Ministerstwie Sprawiedliwości

kontynuowane są prace dotyczące rozwiązań przewi-

dujących wdrożenie na terenie całego kraju systemu

takiej pomocy, opartych na przedstawionych powyżej

założeniach, w szczególności rezygnacji z tworzenia

specjalnej struktury organizacyjnej i efektywnego

wykorzystywania potencjału podmiotów, w szczegól-

ności organizacji pozarządowych, które w jego ra-

mach miałyby udzielać obywatelom porad prawnych.

Prace te pozwolą na zainicjowanie dalszych dzia-

łań zmierzających do wprowadzenia normatywnych

i organizacyjnych podstaw funkcjonowania systemu

nieodpłatnej pomocy prawnej, po rozstrzygnięciu

przez Radę Ministrów zagadnienia źródła i kosztów

jego finansowania.

Z wyrazami poważania

Podsekretarz stanu

Warszawa, dnia 20 lutego 2013 r.

13579/13, w sprawie sytuacji prawnej pracowników

uprzejmie wyjaśniam, co następuje.

w interpelacji można rozpatrywać w kilku aspektach,

782

nie tylko z punktu widzenia prawa upadłościowego,

ale także prawa pracy, prawa cywilnego oraz przepi-

sów dotyczących szeroko rozumianej własności inte-

lektualnej.

Jako że tematyka poruszona przez panią

poseł jest dość obszerna, a przy tym skomplikowana,

zmuszony jestem ograniczyć niniejszą odpowiedź je-

dynie do kwestii najważniejszych.

Przede wszystkim należy zauważyć, iż upadłość

bowiązań, w tym wynikających ze stosunku pracy.

1)

(dalej P.u.n.) z dniem

zarządza syndyk, który w przeciwieństwie do praco-

dawcy nie ma na celu prowadzenia przedsiębiorstwa

oraz osiągania z tego tytułu zysków.

Jego głównym

zadaniem jest wywiązanie się z zobowiązań upadłego

przedsiębiorstwa wobec jego wierzycieli.

Jak już wcześniej zaznaczono, stan upadłości

przedsiębiorstwa ma szczególny wpływ również na

stosunki pracownicze, a więc również i na te, w ra-

mach których pracownik twórca jest zobowiązany do

wykonania takiej pracy, w której zakres wchodzi

m.in. obowiązek twórczości w rozumieniu prawa

własności przemysłowej.

Zgodnie z art. 342 ust. 1 pkt 2 P.u.n. w tzw. kate-

gorii drugiej w ramach podziału funduszów masy

upadłości zaspokaja się przypadające za czas przed

ogłoszeniem upadłości należności ze stosunku pracy.

Trzeba podkreślić, że przepis ten nie precyzuje, co

należy rozumieć pod tym pojęciem, w związku z tym

jego interpretacja powinna przebiegać zgodnie z re-

gułami wykształconymi przez prawo pracy.

Według

nich zaś termin ten obejmuje takie roszczenia wobec

pracodawcy, które można wywodzić z jego obowiąz-

ków należących do treści stosunku pracy.

Niewątpli-

wie zaś jednym z głównych tego typu obowiązków

jest zobowiązanie pracodawcy do wypłaty pracowni-

kowi wynagrodzenia za wykonaną pracę.

W związku z poruszonym przez panią poseł prob-

lemem wydaje się, iż w przypadku pracownika twór-

cy obowiązki pracodawcy należy także rozpatrywać

pod kątem wypłaty wynagrodzenia należnego za pro-

jekt wynalazczy.

Wypada zauważyć, że zasady dotyczące wynagro-

dzeń za tzw. projekty wynalazcze uregulowane zo-

2)

(dalej P.w.p.).

Projekt

wynalazczy należy przy tym traktować szeroko,

a więc jako obejmujący takie przedmioty ochrony, jak

wynalazki, wzory użytkowe, wzory przemysłowe

oraz topografie układu scalonego.

Kwestia wynagro-

dzenia należnego ich twórcom jest niewątpliwie po-

wiązana z ustaleniem podmiotu uprawnionego do

danego rozwiązania, a więc osoby, której przysługu-

je możliwość uzyskania prawa wyłącznego na dany

wynalazek.

Dokonanie takiego ustalenia (co do przy-

należności prawa do uzyskania ochrony na projekt

wynalazczy) rodzi bowiem dalsze konsekwencje nie

tylko dla twórcy (w szczególności pracownika), ale

również dla przedsiębiorcy (w szczególności praco-

dawcy).

Przepisy P.w.p., co do zasady, wskazują osobę

twórcy jako podmiot uprawniony do uzyskania ww.

praw wyłącznych.

Zasada ta doznaje jednak ograni-

czenia m.in. w przypadku tzw. projektów pracowni-

czych, kiedy to prawo wyłączne może powstać także

na rzecz innego niż twórca podmiotu (tj. np. na rzecz

pracodawcy).

Można przy tym twierdzić, iż wskazane

odstępstwo od generalnej zasady przekłada się na

zróżnicowaną ochronę w zakresie należnego twórcy

wynagrodzenia.

W przypadku bowiem projektów

pracowniczych, gdy pracodawca ex lege nabywa pra-

wo do patentu, prawa z rejestracji czy prawa ochron-

nego, P.w.p. przewiduje (niezależnie od wynagrodze-

nia ze stosunku pracy) prawo twórcy do odrębnego

wynagrodzenia za korzystanie z wynalazku przez

pracodawcę (art. 22 P.w.p.).

Zasada ta nie ma jednak

bezwzględnego charakteru, gdyż to przede wszyst-

kim umowa między twórcą a przedsiębiorcą praco-

dawcą stanowi główne źródło uprawnień i zobowią-

zań stron w związku z przyjęciem do wykorzystania

projektu wynalazczego.

Zatem strony mogą w takiej

umowie, określając jej elementy istotne, wskazać

podstawy dla ustalenia takiego dodatkowego wyna-

grodzenia, jak również mogą postanowić, że pracow-

nikowi twórcy świadczenie pieniężne ponad to wyni-

kające ze stosunku pracy nie będzie przysługiwało.

Należy również zaznaczyć, iż o dokonaniu projek-

tu wynalazczego w wyniku wykonywania obowiąz-

ków ze stosunku pracy można mówić zasadniczo wte-

dy, gdy rodzaj pracy określony w umowie o pracę

wskazuje, że do obowiązków pracownika należy wy-

konywanie pracy twórczej w dziedzinie techniki,

a przede wszystkim, gdy zobowiązuje się on do pro-

1)

2)

783

wadzenia prac nad projektem wynalazczym

3)

.

Nie

będzie się zatem w tym pojęciu mieściła sytuacja,

w której projekt wynalazczy dokonany został jedynie

w związku czy przy okazji wykonywania obowiązków

ze stosunku pracy.

Ponadto odrębną kategorię projektów stanowią

tzw. projekty racjonalizatorskie, do których odnoszą

się w szczególności przepisy art. 7 i 8 P.w.p.

4)

Podsumowując powyższe uwagi, należy zauwa-

żyć, że problem wynagrodzeń twórców pracowników

za projekty wynalazcze, tak z perspektywy P.w.p, jak

i z punktu widzenia prawa upadłościowego, jest zło-

żony.

Wydaje się bowiem, iż każdorazowo przy ocenie

danego przypadku należy w pierwszym rzędzie do-

konać ustaleń co do pochodzenia konkretnego pro-

jektu, a więc czy dany wynalazek powstał w wyniku

pracy, czy też dokonany został w wyniku realizacji

przez twórcę innej umowy (niż umowa o pracę), czy

też przy pomocy przedsiębiorcy.

Zróżnicowanie powyższych sytuacji, jak również

rozróżnienie kategorii, w ramach których zachodzi

możliwość dochodzenia z funduszu masy upadłości

zaspokojenia należności z tytułu wynagrodzenia za

tzw. projekt wynalazczy, dają asumpt do wysnucia

wniosku, iż nie każdy twórca projektu wynalazczego

byłby w przypadku upadłości jego pracodawcy trak-

towany w identyczny sposób.

Najbardziej korzystna jest sytuacja pracownika

twórcy, którego obowiązek pracy twórczej został ob-

jęty treścią stosunku pracy.

Zgodnie bowiem z zasa-

dą uprzywilejowania należności twórcy pracownika,

które korzystają z ochrony poprzez objęcie ich treścią

umowy o pracę, podlegałyby zaspokojeniu w drugiej,

a więc w bliższej kategorii.

Takie uprzywilejowanie pracownika twórcy (któ-

re stawia go w o wiele korzystniejszej sytuacji także

w stosunku do większości pozostałych wierzycieli

upadłego przedsiębiorcy) w praktyce nie jest jednak,

jak się wydaje, sytuacją częstą.

Zasadniczo bowiem

wynagrodzenie twórcy projektu nie jest objęte treścią

wiążącej go z przedsiębiorcą umowy o pracę i jako

takie podlegać będzie zaspokojeniu w dalszej niż dru-

ga, a więc nieuprzywilejowanej kategorii.

Zmiany P.u.n. przygotowywane w Ministerstwie

Sprawiedliwości nie są ukierunkowane bezpośrednio

na wzmocnienie ochrony takich wierzycieli, jak twór-

cy, w tym twórcy pracownicy (istnieje zresztą cały

szereg kategorii wierzycieli, w przypadku których

różne względy mogłyby przemawiać za ich szczegól-

nym traktowaniem).

Niemniej jednak opracowywane

rozwiązania mogą pozytywnie wpłynąć także na sy-

tuację tej grupy wierzycieli w postępowaniu upadłoś-

ciowym.

dotychczasowych kategorii pierwszej i drugiej w jed-

ną kategorię pierwszą oraz dotychczasowych katego-

winno to zwiększyć szanse zaspokojenia także tych

wierzycieli (w tym twórców), których wierzytelności

należą obecnie do dalszych, nieuprzywilejowanych

kategorii zaspokojenia.

Z wyrazami poważania

znak: SPS-023-13579/13, interpelacją pani poseł Jo-

anny Fabisiak w sprawie sytuacji prawnej pracowni-

ków twórców w przypadku upadłości ich pracodawcy,

po konsultacji z ministerstwem sprawiedliwości,

uprzejmie wyjaśniam, co następuje.

Zespół ds. nowelizacji prawa upadłościowego i prawa

naprawczego został powołany zarządzeniem ministra

analizy problemów polskiego systemu upadłościowego.

Prace zespołu, choć formalnie zainicjowane w Minister-

stwie Sprawiedliwości, były prowadzone w porozumie-

niu z Ministerstwem Gospodarki.

Wypracowane przez zespół rozwiązania skupiają

się przede wszystkim na umożliwieniu przedsiębior-

com przeprowadzenia skutecznej restrukturyzacji

zapobiegającej likwidacji miejsc pracy.

Zmiany prze-

widują rozszerzenie katalogu rodzajów postępowań

naprawczych, skrócenie czasu trwania postępowań

3)

Tak: Agnieszka Górnicz-Mulcahy, „Prawo do projektu wy-

nalazczego dokonanego w ramach szczególnego stosunku praw-

nego”, Monitor Prawny z 2005 r.

Nr 5.

4)

Zgodnie z ich treścią przedsiębiorcy mogą przewidzieć

określonych w ustalanym przez siebie regulaminie racjonaliza-

cji.

W regulaminie tym przedsiębiorca określa co najmniej, jakie

rozwiązania i przez kogo dokonane uznaje się w przedsiębior-

stwie za projekty racjonalizatorskie, a także sposób załatwiania

projektów.

Wraz z przyjęciem projektu przez przedsiębiorcę jego

twórca automatycznie uzyskuje prawo do wynagrodzenia (w wy-

sokości i postaci, którą ustalił przedsiębiorca w regulaminie),

niezależnie od tego, czy taki projekt został stworzony w ramach

wykonywania stosunku pracy, czy też poza nim.

Bezwzględnym

wymogiem dla takiej kwalifikacji jest jednak przyjęcie przez

przedsiębiorcę regulaminu racjonalizacji.

Brak takiego regula-

minu wyklucza bowiem możliwość uznania danego rozwiązania

za projekt racjonalizatorski.

784

restrukturyzacyjnych, a także ich uproszczenie i od-

formalizowanie.

Rekomendacje zespołu będące podstawą do pro-

wadzenia dalszych prac nad ustawą Prawo upadłoś-

przewidują bezpośrednich zmian w przedmiocie

wzmocnienia ochrony takich wierzycieli, jak twórcy,

w tym twórcy pracownicy, niemniej jednak jedna

z opracowanych rekomendacji, dotycząca zmiany art. 342

ustawy Prawo upadłościowe i naprawcze, może wpły-

nąć pozytywnie na sytuację tej grupy wierzycieli

Artykuł 342 Prawa upadłościowego i naprawcze-

go reguluje konieczność zaspakajania wierzycieli

z funduszów masy upadłościowej.

Obecnie prawo

upadłościowe wyróżnia pięć kategorii należności,

lejowania oraz proporcjonalności

1)

.

Przewiduje się zmiany w kategoriach zaspokojenia

wierzytelności polegające na połączeniu dotychczaso-

wych kategorii pierwszej i drugiej w jedną pierwszą

Należności ze stosunku pracy powstałe przed

ogłoszeniem upadłości znajdują się obecnie w drugiej

kategorii.

Ustawa nie precyzuje jednak, co należy ro-

zumieć przez należności ze stosunku pracy.

Uwzględ-

calności pracodawcy (Dz. U. Nr 158, poz. 1121), po-

jęcie należności ze stosunku pracy, obok wynagro-

dzenia za pracę, obejmuje zatem także przysługujące

pracownikowi na podstawie powszechnie obowiązu-

jących przepisów prawa pracy wynagrodzenia za czas

wynagrodzenia za czas niezdolności pracownika do

K.p., wynagrodzenia za czas urlopu wypoczynkowe-

go, odprawy pieniężnej przysługującej na podstawie

tyczących pracowników, ekwiwalentu pieniężnego za

stosunek pracy, odszkodowania, o którym mowa

§ 1 K.p., dodatku wyrównawczego, o któ-

rym mowa w art. 230 i 231 K.p.

2)

Wydaje się, że w przypadku pracownika twórcy

obowiązki pracodawcy należy w szczególności rozpa-

trywać pod kątem wypłaty wynagrodzenia należne-

go za projekt wynalazczy.

Zasady dotyczące wynagrodzeń za tzw. projekty

wynalazcze uregulowane zostały w przepisach usta-

mysłowej (dalej P.w.p.).

Zgodnie z art. 11 ust. 1 P.w.p. twórcy co do zasady

przysługuje prawo do uzyskania patentu na wynala-

Niemniej w razie dokonania wynalazku, wzoru użyt-

kowego albo wzoru przemysłowego w wyniku wyko-

nywania przez twórcę obowiązków ze stosunku pra-

cy albo z realizacji innej umowy powyższe prawa

przysługują pracodawcy lub zamawiającemu, chyba

że strony ustaliły inaczej (art. 11 ust. 3 P.w.p.).

Kwestia wynagrodzenia należnego ich twórcy jest

powiązana z ustaleniem podmiotu uprawnionego do

danego rozwiązania.

W przypadku projektów pracow-

niczych, gdy pracodawca z mocy prawa nabywa prawo

art. 22 P.w.p. przyznaje twórcy prawo do wynagrodze-

nia za korzystanie z wynalazku, wzoru użytkowego

Zgodnie z wyrokiem Sądu Apelacyjnego w Gdań-

sku z dnia 18 czerwca 2008 r. „wykonywania przez

daną osobę – twórcę wynalazku, wzoru użytkowego

lub wzoru przemysłowego – obowiązków ze stosunku

ujmować w sposób zawężony, tj. dający uprawnienie

do żądania wynagrodzenia od przedsiębiorcy wyłącz-

nie w sytuacjach, gdy opracowanie wynalazków i wzo-

rów należało do zakresu określonych na piśmie obo-

wiązków pracownika.

Uprawnienie do wynagrodzenia

służy każdemu pracownikowi, który świadcząc pracę,

opracował wynalazek lub wzór chroniony prawem,

wykorzystywany przez jego pracodawcę”

3)

.

Niemniej zwrócić należy uwagę, że strony, twórca

pracownik i pracodawca, mogą w drodze umowy tę

kwestię uregulować inaczej, np. wskazać, że twórcy

świadczenie pieniężne ponad to wynikające ze stosun-

ku pracy nie będzie przysługiwało (art. 22 ust. 1 P.w.p.).

Odrębną kategorię stanowią tzw. projekty racjo-

nalizatorskie, które zostały określone w art. 7 i 8

2012 r. za projekt racjonalizatorski na gruncie usta-

wy P.w.p. uznał innowacyjne rozwiązania (polegające

na zmianach i usprawnieniach) udoskonalające pro-

cesy produkcji, zawierające mniejsze natężenie myśli

twórczej (w porównaniu z wynalazkiem, wzorem

użytkowym, wzorem przemysłowym lub topografią

układu scalonego), które jednocześnie spełniają kry-

teria przewidziane w regulaminie racjonalizacji przy-

jętym u danego pracodawcy

4)

.

1)

Zasada uprzywilejowania (zwana też nieściśle zasadą

pierwszeństwa) oznacza, że pewnym wierzytelnościom daje się

pierwszeństwo zaspokojenia przed innymi.

Zasada proporcjonal-

ności (stosunkowości) polega zaś na tym, że wierzytelności za-

spokaja się w wysokości proporcjonalnej do rozmiaru.

Koniecz-

ność oparcia podziału na którejś z wymienionych zasad wynika

stąd, że z założenia fundusze masy upadłościowej nie wystarcza-

ją na pełne zaspokojenie wierzytelności.

2)

A. Jakubecki, F. Zedler, „Prawo upadłościowe i naprawcze.

Komentarz”, komentarz do art. 342 ustawy.

3)

I ACa 499/08.

4)

II PK 95/11.

785

Zgodnie z wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Apela-

cyjnego we Wrocławiu z dnia 12 stycznia 2010 r.

„twórcom projektów racjonalizatorskich przysługuje

prawo do wynagrodzenia oraz prawo do autorstwa

danego projektu, którego wyrazem jest prawo do żą-

dania wskazania danej osoby jako twórcy w doku-

mentacji czy publikacjach.

Twórcom tym nie przy-

sługuje natomiast odpowiednik prawa do patentu na

prawa z rejestracji wzoru przemysłowego lub topo-

grafii układu scalonego, jako że projekty racjonaliza-

torskie nie podlegają czasowej ochronie przyznawa-

nej w drodze decyzji Urzędu Patentowego.

O racjo-

nalizacji w danym przedsiębiorstwie można mówić

gulamin racjonalizacji.

Z jego treści powinna wyni-

kać definicja projektu racjonalizatorskiego przyjęta

5)

.

Zróżnicowanie powyższych sytuacji, jak również

wej zaspokojenia należności z tytułu wynagrodzenia

za tzw. projekt wynalazczy, pokazuje, że nie każdy

upadłości jego pracodawcy traktowany w identyczny

sposób.

W związku z powyższym zagadnienie sytuacji

prawnej pracowników twórców w przypadku upad-

łości ich pracodawców w każdym przypadku należy

oceniać osobno.

Z poważaniem

Podsekretarz stanu

Grażyna Henclewska

Warszawa, dnia 22 lutego 2013 r.

(13582)

Szanowna Pani Marszałek!

Odpowiadając na in-

należytego Pr owadzenia dokumentacji przez prowa-

dzących lombardy oraz skutecznego egzekwowania

zobowiązań podatkowych od tych podmiotów, uprzej-

podatnik prowadzący lombard, tj. działalność w za-

kresie udzielania pożyczek pod zastaw, w zależności

od wybranej formy prawnej prowadzonej działalności

zobowiązany jest do prowadzenia określonego rodza-

ju i zakresu dokumentacji i ewidencji dla celów po-

datkowych bądź księgowych.

Powyższe wymogi gwa-

rantują należyte wypełniania obowiązków podatko-

wych wynikających z przepisów ustaw podatkowych,

o czym mowa w dalszej części pisma.

Pragnę też podkreślić, że z uwagi na specyficzny

charakter działalności lombardu w przepisach ustaw

podatkowych oraz w ustawie o rachunkowości zosta-

ły szczegółowo uregulowane wymogi formalne od-

nośnie do dokumentowania czynności lub zdarzeń

rodzących skutki podatkowe, z uwzględnieniem spe-

cyfiki tego rodzaju działalności, tak aby możliwe było

prawidłowe ustalenie wysokości należności podatko-

wych oraz ich skuteczne egzekwowanie.

Z tego też

względu wyłączono możliwość skorzystania przez

podmioty prowadzące lombardy z uproszczonych

form opodatkowania uzyskiwanego dochodu podat-

kiem dochodowym.

Podatnik prowadzący lombard nie może zatem

wybrać opodatkowania ryczałtem od przychodów

Ponadto podatnik ten nie może być opodatkowany

w formie karty podatkowej, jako że pozytywny kata-

log działalności upoważniającej do skorzystania z tej

formy opodatkowania (art. 23 ww. ustawy) nie wy-

mienia prowadzenia lombardów.

Opodatkowanie podatkiem dochodowym docho-

dów osób fizycznych regulują przepisy ustawy z dnia

W zależności od wybranej formy prawnej podat-

nik prowadzący lombard podlega opodatkowaniu po-

datkiem dochodowym od osób fizycznych lub podat-

kiem dochodowym od osób prawnych.

Stosownie do art. 24a ustawy u.p.d.o.f. osoby fi-

zyczne, spółki cywilne osób fizycznych, spółki jawne

działalność gospodarczą są obowiązane prowadzić

żeniem ust. 3 i 5, albo księgi rachunkowe, zgodnie

ustalenie dochodu (straty), podstawy opodatkowania

w tym za okres sprawozdawczy, a także uwzględniać

terialnych i prawnych informacje niezbędne do obli-

czania wysokości odpisów amortyzacyjnych zgodnie

z przepisami art. 22a–22o ustawy u.p.d.o.f.

5)

I SA/Wr 1602/09.

786

Podatnicy prowadzący lombardy, jeżeli nie prowa-

dzą ksiąg rachunkowych, obowiązani są do prowa-

dzenia podatkowej księgi przychodów i rozchodów.

Sposób prowadzenia podatkowej księgi przychodów

lający na określenie zobowiązań podatkowych, oraz

czelnika urzędu skarbowego o prowadzeniu księgi

określa rozporządzenie ministra finansów z dnia

poz. 1475, z późn. zm.), zwane dalej rozporządzeniem,

Podatnik jest obowiązany prowadzić księgę rze-

rządzenia i objaśnieniami do wzoru księgi.

Księgę

Ponadto zgodnie z § 6 pkt 2 powyższego rozporzą-

dzenia podatnicy wykonujący działalność w zakresie

bardów) są obowiązani prowadzić również ewidencję

pożyczek i zastawionych rzeczy.

Ewidencja ta powin-

na zawierać co najmniej następujące dane: numer

datę udzielenia pożyczki, wysokość umówionych od-

różnicę miedzy kwotą uzyskaną ze sprzedaży zasta-

wionej rzeczy a kwotą udzielonej pożyczki.

Kwota udzielonej pożyczki i umownych odsetek

zwłocznie wpisane do ewidencji pożyczek i zastawio-

nych rzeczy (§ 18 ust. 2 rozporządzenia).

Miesięczna kwota prowizji stanowiąca wartość

spłaconych odsetek lub różnica między kwotą uzy-

skaną ze sprzedaży zastawionych rzeczy a kwotą

udzielonej pożyczki stanowi przychód, który na ko-

niec każdego miesiąca przenosi się do podatkowej

księgi przychodów (zgodnie z pkt 7 objaśnień do po-

datkowej księgi przychodów i rozchodów).

Z powyższych przepisów wynika, iż podatnicy po-

datku dochodowego od osób fizycznych prowadzący

działalność lombardową są obowiązani do prowadze-

nia zarówno podatkowej księgi przychodów i rozcho-

dów, jak również ewidencji pożyczek i zastawionych

rzeczy.

Rozporządzenie określa, jakie dane powinny

być zawarte we wskazanych ewidencjach, aby uznać

je za dowód w postępowaniu podatkowym.

Z kolei podatnicy podatku dochodowego od osób

zm.) dalej ustawa u.p.d.o.p., są obowiązani do prowa-

dzenia ewidencji rachunkowej zgodnie z odrębnymi

przepisami (ustawa o rachunkowości) w sposób za-

pewniający określenie wysokości dochodu (straty),

terialnych i prawnych informacji niezbędnych do ob-

liczenia wysokości odpisów amortyzacyjnych zgodnie

Powyższe regulacje mają zastosowanie do wszy-

stkich podatników podatku dochodowego od osób

prawnych.

o VAT, opodatkowaniu ww. podatkiem podlegają: od-

o VAT przez dostawę towarów rozumie się przeniesie-

nie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel

(…).

Przez świadczenie usług zgodnie z art. 8 ust. 1 tej

stawy towarów w rozumieniu art. 7 (…).

W ramach działalności polegającej na prowadze-

niu lombardu można wyróżnić, co do zasady, dwa

główne rodzaje czynności, z którymi przepisy regu-

lujące opodatkowanie VAT wiążą konsekwencje praw-

nopodatkowe:

— udzielanie pożyczek pieniężnych pod zastaw

ruchomości i papierów wartościowych w zamian za

określone wynagrodzenie (prowizję),

—sprzedaż zastawionych i nieodebranych rzeczy.

W odniesieniu do czynności polegających na udzie-

laniu pożyczek należy wskazać, że zgodnie z art. 43

usługi udzielania kredytów lub pożyczek pieniężnych

oraz usługi pośrednictwa w świadczeniu usług udzie-

lania kredytów lub pożyczek pieniężnych, a także

zarządzanie kredytami lub pożyczkami pieniężnymi

przez kredytodawcę lub pożyczkodawcę.

Stosownie

do art. 43 ust. 13 ustawy o VAT ww. zwolnienie od

podatku stosuje się również do świadczenia usługi

stanowiącej element usługi wymienionej m.in. w ust. 1

ciwy oraz niezbędny do świadczenia ww. usługi zwol-

nionej.

Na podstawie art. 43 ust. 14 ustawy o VAT

przepisu ust. 13 nie stosuje się jednak do świadczenia

usług stanowiących element usług pośrednictwa,

o których mowa m.in. w ust. 1 pkt 38.

Odnosząc się natomiast do sprzedaży przez przed-

siębiorcę prowadzącego lombard zastawionych i nie-

odebranych przez klientów rzeczy, wskazać należy,

iż czynności te stanowią odrębną od świadczenia

usług udzielania pożyczek pieniężnych pod zastaw

działalność kwalifikowaną jako dostawa towarów, do

której zastosowanie znajdą ogólne zasady opodatko-

787

wania podatkiem od towarów i usług (w tym mogą

znaleźć zastosowanie przepisy działu XII: Procedury

szczególne, rozdział 4 ustawy o VAT: Szczególne pro-

cedury w zakresie dostawy towarów używanych,

ków, w których uregulowane zostały zasady opodat-

kowania na zasadzie marży).

Wskazać należy, że w zakresie dokumentowania

dla celów VAT działalności polegającej na prowadze-

niu lombardu znajdą zastosowanie ogólne regulacje

dotyczące tego podatku.

Stosownie do art. 106 ust. 1 ustawy o VAT podat-

1 i 9 (tj. u których wartość sprzedaży opodatkowanej

za poprzedni rok podatkowy nie przekroczyła kwoty

150 tys. zł) są obowiązani prowadzić ewidencję sprze-

konaniem sprzedaży w dniu następnym.

Należy nad-

mienić, że stosownie do art. 113 ust. 13 pkt 1 lit. a

nie stosuje się m.in. do podatników dokonujących do-

staw wyrobów z metali szlachetnych [szczegółową

listę tych towarów zawiera załącznik do rozporządze-

Stosownie do art. 109 ust. 3 ustawy o VAT podat-

nicy, z wyjątkiem podatników wykonujących wyłącz-

nie czynności zwolnione od podatku na podstawie

art. 43 i 82 ust. 3 oraz zwolnionych od podatku na

ewidencję zawierającą: kwoty określone w art. 90,

podatku naliczonego obniżające kwotę podatku na-

leżnego oraz kwotę podatku podlegającą wpłacie do

klaracji podatkowej, a w przypadkach określonych

w art. 120 ust. 15, art. 125, 134, 138 dane określone

tymi przepisami, niezbędne do prawidłowego sporzą-

dzenia deklaracji podatkowej.

Z przywołanego powyżej art. 109 ust. 3 ustawy

o VAT wynika, że podatnicy, którzy wykonują wy-

łącznie czynności zwolnione od podatku na podsta-

wie art. 43, w tym wymienione w ust. 1 pkt 38 tego

artykułu usługi udzielania kredytów lub pożyczek

niężnymi przez kredytodawcę lub pożyczkodawcę,

nie mają obowiązku prowadzenia ewidencji, o której

mowa w tym przepisie.

Jednakże w odniesieniu do

w postaci lombardu możemy mieć do czynienia nie

tylko ze świadczeniem ww. usług finansowych, lecz

również z dostawą towarów.

W związku z tym będą

oni, co do zasady, zobowiązani do prowadzenia ww.

ewidencji.

stosowaniu kas rejestrujących.

Na mocy art. 111 ust.

stał do wprowadzania w drodze rozporządzenia, na

czas określony, zwolnień od ewidencjonowania przy

Pożyczanie pieniędzy pod zastaw przez lombardy

stanowi usługę finansową, która na mocy § 2 ust. 1

nika do rozporządzenia korzysta ze zwolnienia z obo-

Natomiast ta część działalności lombardu, która

polega na sprzedaży zastawionych przedmiotów, jest

czynnością niemieszczącą się w ramach usługi finan-

sowej i w związku z tym nie korzysta z ww. zwolnienia

(o charakterze przedmiotowym) z obowiązku ewiden-

cjonowania przy zastosowaniu kas.

Podatnik prowa-

dzący lombard, który nie spełnia warunków do korzy-

stania ze zwolnienia z innego tytułu, np. z tytułu

osiągnięcia w poprzednim roku podatkowym obrotu

realizowanego na rzecz osób fizycznych nieprowadzą-

cych działalności gospodarczej poniżej 20 000 zł, jest

obowiązany do ewidencjonowania przy zastosowaniu

kasy czynności sprzedaży towarów, które nie zostały

odebrane przez klienta z lombardu.

Należy również zauważyć, iż zgodnie z § 4 ust. 1

ww. rozporządzenia zwolnień z obowiązku ewiden-

dzenia, nie stosuje się m.in. w przypadku dostaw

nego, sprzętu fotograficznego, wyrobów z metali szla-

chetnych lub z udziałem tych metali, których dosta-

Oznacza to, że sprzedaż przez podatnika prowadzą-

cego lombard ww. wyrobów podlegałaby obowiązko-

wi ewidencjonowania przy zastosowaniu kasy.

datnicy są obowiązani do dokonywania ewidencji

sprzedaży oraz wydruku paragonu fiskalnego lub

faktury z każdej sprzedaży, jak również wydawania

oryginału wydrukowanego dokumentu nabywcy.

Na-

leży podkreślić, że podatnicy wykonujący czynności

podlegające opodatkowaniu podatkiem VAT na rzecz

osoby fizycznej nieprowadzącej działalności gospo-

788

darczej wystawiają fakturę na żądanie tej osoby (sto-

Szczegółowe zasady wystawiania faktur, dane, któ-

wywania zostały uregulowane w ww. rozporządzeniu

Natomiast w przypadku podatników ewidencjo-

nujących działalność w zakresie prowadzenia lom-

bardu w formie ksiąg rachunkowych, zgodnie z art. 20

ksiąg rachunkowych okresu sprawozdawczego nale-

ży wprowadzić w postaci zapisu każde zdarzenie, któ-

re nastąpiło w tym okresie sprawozdawczym.

Pod-

stawą zapisów w księgach rachunkowych są dowody

czej (art. 20 ust. 2 ustawy o rachunkowości).

tyfikacyjnego;

2) określenie stron (nazwy, adresy) dokonujących

dano lub od której przyjęto składniki aktywów;

gach rachunkowych (dekretacja), podpis osoby odpo-

wiedzialnej za te wskazania.

wskazano na możliwość odstąpienia od zamieszcza-

nia na dowodzie księgowym danych, o których mowa:

nych przepisów;

kumentowania zapisów księgowych.

Ustawa o rachunkowości w art. 22 ust. 1 wyraźnie

wskazuje, że dowody księgowe powinny być rzetelne,

rające co najmniej dane określone w ww. art. 21, oraz

wolne od błędów rachunkowych.

W przypadku prowadzenia działalności lombar-

dowej, której istotą jest udzielanie pożyczki pod za-

staw rzeczy, zdarzenie to na podstawie dowodów

księgowych należy ująć w księgach rachunkowych

według zasad ogólnych.

Udzielone pożyczki ujęte zostaną na koncie księgi

wiących szczegółową ewidencję tych pożyczek.

Natomiast otrzymane pod zastaw rzeczy do czasu

niespełnienia przez nich definicji składnika akty-

o rachunkowości, ujmowane są w ewidencji pozabi-

lansowej lombardu, w szczegółowej ewidencji zasta-

wionych rzeczy.

Dodatkowo uprzejmie informuję, iż rozwiązania

dotyczące przyjętych zasad (klasyfikacji) zdarzeń

w jednostce powinny być opisane w dokumentacji

przyjętych zasad (polityki) rachunkowości, którą

ustala w formie pisemnej i aktualizuje kierownik jed-

nostki (art. 10 ustawy o rachunkowości).

Kierownik

jednostki ponosi odpowiedzialność za wykonywanie

obowiązków w zakresie rachunkowości (art. 4 ust. 5

ww. ustawy).

Odnosząc się do kwestii skutecznego egzekwowa-

nia zobowiązań podatkowych od podmiotów prowa-

dzących lombardy, uprzejmie wyjaśniam, że ustawa

z późn. zm.) wprowadza zasadę, iż egzekucję admi-

nistracyjną wszczyna się na wniosek wierzyciela i na

nawczego (art. 26 § 1 ustawy).

W tytule wykonaw-

czym wierzyciel obowiązany jest wskazać treść pod-

legającego egzekucji obowiązku, podstawę prawną

niężnej także określenie jej wysokości, terminu, od

opłat (art. 27 § 1 pkt 3 ustawy).

Z powołanych prze-

pisów wynika, że organ egzekucyjny nie bada i nie

ocenia dokumentacji prowadzonej przez podatników,

działa bowiem wyłącznie na wniosek wierzyciela

– organu podatkowego.

Skuteczne egzekwowanie na-

leżności pieniężnych uzależnione jest natomiast od

prawidłowości działania wierzyciela i posiadania

przez podatnika majątku (rzeczy lub praw majątko-

wych), z którego możliwe jest przeprowadzenie egze-

kucji administracyjnej.

Uwzględniając powyższe wyjaśnienia, odpowiada-

w ocenie ministra finansów istniejące uregulowania

wymogów formalnych dokumentacji dla działalności

lombardowej pozwalają na identyfikację pozyskiwa-

nych przedmiotów w sposób należyty i staranny.

Do-

datkowo podkreślić należy, że w ostatnich latach

urzędy kontroli skarbowej nie zgłaszały żadnych

problemów wynikłych w toku prowadzonych postę-

powań kontrolnych lub działań analitycznych, które

dotyczyły sposobu lub trybu prowadzenia ewidencji

pożyczek i zastawionych rzeczy przez podmioty pro-

wadzące działalność lombardową.

W ocenie ministra

finansów brak jest zatem konieczności wprowadza-

nia dodatkowych uregulowań w tym zakresie.

Reasumując, pragnę również zapewnić panią po-

seł, że minister finansów na bieżąco monitoruje sto-

sowanie przepisów podatkowych, a także analizuje

napływające sygnały zarówno od parlamentarzy-

789

stów, podatników, organizacji społecznych, jak i wy-

nikające z orzecznictwa sądowego, a następnie podej-

muje stosowną inicjatywę legislacyjną.

Z poważaniem

Szanowna Pani Marszałek!

Odpowiadając na in-

wie równego traktowania wszystkich dzieci urodzo-

nia br., znak: SPS-023-13583/13, uprzejmie wyjaś-

sortowych i opiniowania tego projektu przez partne-

rów społecznych oraz organizacje pozarządowe dzia-

niającym przebieg tej konferencji.

790

lopu macierzyńskiego lub po wykorzystaniu przez

przez uprawnionych pracowników wniosków o udzie-

lenie kolejnego rodzaju urlopu w końcowym okresie

rzyńskiego, zaś wniosek o urlop rodzicielski byłby

skiego.

Zasiłek ten wynosiłby 100% podstawy wymia-

ru zasiłku w okresie korzystania z podstawowego

(sygn.

SPS-023-13585/13), w sprawie dotacji dla Pol-

skiego Związku Curlingu, uprzejmie informuję, co

następuje.

Ad 1.

Argumentem, który przeważył przy podej-

mowaniu decyzji o podpisaniu umowy na zadania

zlecone dofinansowywane z budżetu państwa, były

cele sportowe, czyli udział w mistrzostwach Europy,

które stanowiły etap kwalifikacji do Zimowych Igrzysk

XXII Olimpiady Soczi 2016.

W wyniku przeprowadzonej przez Biuro Kontroli

i Audytu Wewnętrznego kontroli prawidłowości wyko-

rzystania środków budżetu państwa na realizację wy-

branych zadań zleconych w 2009 r. stwierdzono szereg

nieprawidłowości.

W związku z tym w dniu 31.03.2011 r.

wszczęto postępowanie administracyjne.

Wobec zaist-

niałej sytuacji Departament Sportu Wyczynowego

wystąpił do komórki prawnej o stosowną opinię co do

możliwości zlecania zadań dofinansowanych z budże-

tu państwa.

Uzyskana odpowiedź wskazywała, że pro-

wadzone aktualnie postępowanie administracyjne

nie wyklucza uzyskania przez Polski Związek Curlin-

gu dofinansowania zadań w 2011 r.

W dniu 30.06.2011 r. minister sportu i turystyki

wyraził zgodę na podpisanie umowy z Polskim

Związkiem Curlingu dotyczącej finansowania przy-

gotowań reprezentacji kobiet do momentu zakończe-

nia kwalifikacji do Igrzysk Olimpijskich Soczi 2016.

W związku z powyższym w dniu 26.07.2011 r. podpi-

sana została umowa na dofinansowanie zadań na

kwotę 300 000,00 zł.

Reprezentacja kobiet w mistrzostwach Europy

grupy C rozegranych w Tarnaby (Szwecja) w dniach

30.09–7.10.2011 r., zajmując I miejsce, zrealizowała

zadanie sportowe i uzyskała awans do mistrzostw

Europy grupy B, co utrzymywało drużynę kobiet

w systemie kwalifikacji do Zimowych Igrzysk Olim-

pijskich Soczi 2016.

Ad 2.

Ministerstwo podczas rozpatrywania wnio-

sku (oferty) polskiego związku sportowego przestrze-

ga obowiązujących w tym zakresie procedur, w tym

uwzględnia analizy i oceny realizacji zleconych zadań

telności i terminowości oraz sposobu rozliczenia

otrzymanych środków.

Konsekwentne przestrzega-

nie powyższych i obowiązujących procedur w wystar-

czającym stopniu zapobiegnie możliwości sytuacji

podobnych jak w opisanym przypadku.

Dodatkowo pragnę wskazać, że ministerstwo

w przypadku PZ Curlingu podjęło następujące

działania:

— w ramach nadzoru minister złożył do sądu re -

jestrowego wniosek o zawieszeniu w czynnościach

władz Polskiego Związku Curlingu oraz ustanowie-

nie kuratora.

Wniosek ministra został oddalony

nieniem postanowień sądowych minister sportu i tu-

kuje na wyznaczenie terminu rozpatrzenia,

— w celu umożliwienia realizacji przygotowań

i udziału reprezentantów curlingu, szczególnie dru-

żyny kobiecej, w kwalifikacjach do Zimowych Igrzysk

Olimpijskich Soczi 2016 minister sportu i turystyki

w dniu 16 lipca 2012 r. podpisał umowę z Polskim

Komitetem Olimpijskim na realizację zadań dofinan-

sowanych z budżetu państwa w ramach programu

„Przygotowania do mistrzostw świata lub Europy

w sportach olimpijskich – curling”,

791

— minister sportu i turystyki wzmógł działania

kontrolne w zakresie nadzoru nad realizacją zadań

finansowanych ze środków publicznych.

Między in-

nymi w okresie od 24 maja do 13 lipca 2012 r. prze-

prowadził w PZC kontrolę w przedmiocie wydatko-

wania środków budżetu państwa na zadania zlecone

w 2011 r.

Kontrola objęła swym zakresem ocenę re-

alizacji umowy nr 2011/0287/0125/UDot/10/DSW

7 października 2011 r.

Wyniki kontroli i ocenę pokon-

trolną PZC minister zawarł w wystąpieniu pokon-

trolnym z dnia 6 września 2012 r. skierowanym do

związku i opublikował na stronach Biuletynu Infor-

macji Publicznej, stwierdzając liczne nieprawidłowo-

ści.

Aktualnie prowadzone jest postępowanie admi-

nistracyjne w powyższej sprawie.

Z wyrazami szacunku

Minister

ma, znak: SPS-023-13588/13, z dnia 25 stycznia 2013 r.

dotyczącego interpelacji pani poseł Małgorzaty

rynku wina (Dz. U. 2011 Nr 120, poz. 690, z późn.

zm.) uprzejmie przedkładam, co następuje.

kwestii rozważenia zasadności zwiększenia limitu

informuję, że przytoczony limit produkcji jest obliga-

toryjny jedynie dla przedsiębiorców wyrabiających

i rozlewających cydr lub perry z owoców pochodzą-

cych z własnych sadów, na uproszczonych zasadach

w stosunku do pozostałych przedsiębiorców wpisa-

nych do rejestru przedsiębiorców wykonujących dzia-

łalność w zakresie wyrobu i rozlewu wyrobów wi-

niarskich.

W takim przypadku przedsiębiorca nie

jest zobowiązany do posiadania:

— planu obiektów budowlanych przeznaczonych

do wykonywania tej działalności,

— zbiorników do magazynowania i przechowywa -

nia wyrobów winiarskich o określonej ustawowo po-

jemności,

— urządzeń filtracyjnych,

— urządzeń do przygotowania opakowań jednost -

kowych oraz napełniania wyrobem winiarskim opa-

kowań jednostkowych,

— urządzeń laboratoryjnych umożliwiających

przeprowadzenie badań jakości,

— opinii techniczno-technologicznej wojewódz-

kiego inspektora jakości handlowej artykułów rolno-

-spożywczych,

— dokumentów potwierdzających, że obiekty bu -

dowlane i urządzenia spełniają wymagania określone

nych i o ochronie środowiska.

Ideą tego uproszczenia było umożliwienie gospo-

darstwom rolniczym rozpoczęcia produkcji niewiel-

kich ilości cydrów, perry lub win owocowych marko-

wych w celu zagospodarowania części owoców pocho-

dzących z własnych sadów.

Zmiana ta nie miała słu-

żyć produkcji tych wyrobów na dużą skalę przez

gospodarstwa rolnicze.

W przypadku chęci zwiększenia ponad limit pro-

dukcji przez przedsiębiorcę wyrabiającego cydr lub

perry z własnego surowca przedsiębiorca może uzy-

skać wpis do rejestru w zakresie upoważniającym go

do wyrobu lub rozlewu wszystkich wyrobów winiar-

skich.

W takim przypadku nie są już stosowane ww.

uproszczenia.

Produkcja jabłek w Polsce w latach 2008–2012

wahała się od 2,5 do 2,8 mln ton.

W tym okresie

wzrastał udział jabłek kierowanych na rynek jako

deserowe.

Nie odnotowujemy także tendencji regu-

larnie występujących nadwyżek podaży jabłek na

rynku krajowym.

konieczne zwiększanie ustalonego w ww. ustawie li-

mitu maksymalnej wielości produkcji cydru lub per-

ry dla przedsiębiorców wyrabiających te wyroby na

uproszczonych zasadach.

Jednocześnie uprzejmie informuję, że kwestie ob-

rotu detalicznego i hurtowego napojami alkoholowymi

są regulowane przepisami ww. ustawy o wychowaniu

Z poważaniem

Podsekretarz stanu

Zofia Szalczyk

Warszawa, dnia 19 lutego 2013 r.

792

Odpowiedź

sekretarza stanu w Ministerstwie Gospodarki

(13590)

znak: SPS-023-13590/13, skierowane do ministra

środowiska przedstawiam poniżej stanowisko doty-

czące kwestii podniesionych w interpelacji poseł Mał-

gorzaty Niemczyk w sprawie systemów paneli foto-

woltaicznych, uwzględniające stanowisko ministra

środowiska w zakresie zagadnień należących do jego

kompetencji.

Minister gospodarki prowadzi działania mające

na celu zmianę funkcjonującego obecnie systemu

wsparcia wytwarzania energii elektrycznej w taki

woltaika, rozwijały się szybciej niż dotychczas, zwięk-

szając swój udział w bilansie energetycznym Polski.

Nowe propozycje rozwiązań zostały przedstawione

który został opublikowany w Biuletynie Informacji

szym linkiem – http://legislacja.rcl.gov.pl/lista/2/pro-

jekt/19349/katalog/69285.

W projekcie przewidziano dwa mechanizmy wspar-

cia: system cen gwarantowanych (ang. feed-in tariff)

dla instalacji fotowoltaicznych o łącznej mocy zain-

stalowanej do 100 kW oraz system świadectw pocho-

dzenia (tzw. zielonych certyfikatów) dla instalacji

powyżej 100 kW.

Pierwszy instrument polega na wypłacaniu wy-

twórcy energii elektrycznej np. w systemie fotowol-

taicznym gwarantowanego wynagrodzenia za ener-

gię przekazywaną do sieci elektroenergetycznej.

Za-

kupu tej energii będzie dokonywał sprzedawca zobo-

wiązany, czyli sprzedawca zaopatrujący w energię

elektryczną największą liczbę odbiorców energii

w gospodarstwach domowych w odniesieniu do liczby

odbiorców energii elektrycznej przyłączonych do sie-

ci danego operatora systemu elektroenergetycznego

na obszarze jego działania w poprzednim roku.

Cena gwarantowana zostanie ustalona na stałym

poziomie przez cały okres wsparcia przyznanego

temu wytwórcy.

Wysokość proponowanych stawek

jest uzależniona od mocy zainstalowanej oraz lokali-

zacji instalacji.

Zgodnie z art. 41 projektu ustawy

sprzedawca zobowiązany ma obowiązek zakupu

energii elektrycznej po stałej cenie przez okres kolej-

nia 2027 r.

Zastosowanie systemu feed-in tariff po-

zwoli na uzyskanie przez wytwórcę stałego dochodu,

który pokryje koszty inwestycji oraz przyniesie in-

westorowi pewną stopę zwrotu.

W odniesieniu do systemu świadectw pochodzenia

w projekcie ustawy wprowadzono zróżnicowanie wspar-

logii, z której dane źródło będzie korzystać, w postaci

tzw. współczynników korekcyjnych.

Zgodnie z art. 84

ust. 1 projektu ustawy o OZE świadectwo pochodzenia

kiem korekcyjnym przysługuje przez okres kolejnych

15 lat, licząc od dnia oddania do użytkowania instalacji

odnawialnego źródła energii, w której została wytwo-

rzona energia elektryczna, nie dłużej niż do dnia

31 grudnia 2035 r.

Art. 85 ust. 1 projektu stanowi, że

dnia 30 czerwca danego roku określa w drodze rozpo-

rządzenia współczynniki korekcyjne dla wytworzonej

energii elektrycznej lub wytworzonego biogazu rolni-

czego w instalacjach OZE.

Proponowane regulacje będą obowiązywały w sto-

sunku do nowych instalacji oddanych do użytkowa-

nia po dniu wejścia w życie ustawy.

Przepisy przej-

ściowe dotyczące instalacji funkcjonujących przed

w projekcie ustawy Przepisy wprowadzające ustawę

dostępny na stronie – http://legislacja.rcl.gov.pl/li-

sta/2/projekt/19295/katalog/68651.

Zgodnie z art. 72

ust. 2 ww. projektu współczynnik korekcyjny dla

energii elektrycznej wytworzonej w instalacjach OZE

cie ustawy o odnawialnych źródłach energii wynosi

jeden, przez okres kolejnych 15 lat.

W art. 75 projektu ustawy wprowadzającej okre-

ślono również pierwsze współczynniki korekcyjne,

których wielkość jest uzależniona od zainstalowanej

łącznej mocy elektrycznej, lokalizacji oraz daty odda-

nia do użytkowania instalacji fotowoltaicznej.

W projekcie ustawy o OZE określono, że cena za-

kupu energii elektrycznej będzie wynosiła 198,90 zł

za 1 MWh i będzie corocznie waloryzowana.

Jednocześnie należy podkreślić, że omówione po-

wyżej rozwiązania stanowią propozycje ministra go-

spodarki przedstawione w projekcie z dnia 9 paździer-

nika 2012 r., natomiast do dnia dzisiejszego nie zosta-

ły przyjęte przez Radę Ministrów.

Założenia dotyczą-

ce zmian systemu wsparcia, w oparciu o które doko-

nano obliczenia wysokości cen gwarantowanych oraz

współczynników korekcyjnych, zostały opracowane na

podstawie danych rynkowych z pierwszego kwartału

2012 r. i są obecnie aktualizowane.

W odniesieniu do dofinansowania zakupu i budowy

instalacji fotowoltaicznych ze środków unijnych w no-

wej perspektywie finansowej (2014–2020) uprzejmie

informuję, że Ministerstwo Gospodarki bierze aktyw-

ny udział w przygotowaniu nowych programów ope-

racyjnych.

Szczegółowy zakres przedsięwzięć, które

ww. programów, zależy od ostatecznego kształtu sy-

stemu wsparcia OZE określonego ustawowo.

793

w poszczególnych województwach można znaleźć na

stronach podanych w poniższej tabeli.

dolnośląskie

5.1.

Odnawialne źródła

energii

www.rpo.dolnyslask.pl

kujawsko- pomorskie

2.3.

Rozwój infrastruktury

w zakresie ochrony

lubelskie

1.4.

Dotacje inwestycyjne

w zakresie dostosowania

lubuskie

3.2 Poprawa jakości

powietrza, efektywności

łódzkie

2.9 Odnawialne źródła

energii

www.rpo.lodzkie.pl

małopolskie

7.2 Poprawa jakości

powietrza i zwiększenie

www.fundusze.malopolska.pl

mazowieckie

4.3 Ochrona powietrza,

energetyka

www.rpo.mazowia.eu

opolskie

4.3.

Ochrona powietrza,

odnawialne źródła energii

podkarpackie

2.2.

Infrastruktura

energetyczna

www.rpo.podkarpackie.pl

podlaskie

5.1.

Rozwój regionalnej

infrastruktury ochrony

środowiska

5.2.

Rozwój lokalnej

infrastruktury ochrony

środowiska

www.rpowp.wrotapodlasia.pl

pomorskie

5.4.

Rozwój energetyki

opartej na źródłach

śląskie

5.3.

Czyste powietrze

www.rpo.slaskie.pl

świętokrzyskie

4.2.

Rozwój systemów

lokalnej infrastruktury

ochrony środowiska

warmińsko-mazurskie

6.2.

Ochrona środowiska

przed zanieczyszczeniami

www.rpo.warmia.mazury.pl

wielkopolskie

3.7.

Zwiększenie

wykorzystania odnawialnych

zasobów energii

zachodniopolskie

4.1.

Energia odnawialna

i zarządzanie energią

www.rpo.wzp.pl

Instytucją udzielającą dofinansowania ze środ-

ków krajowych jest Narodowy Fundusz Ochrony Śro-

dowiska i Gospodarki Wodnej.

Należy mieć na uwa-

dze, że NFOŚiGW dofinansowuje przedsięwzięcia

mieszczące się w rodzajowym katalogu określonym

ustawą Prawo ochrony środowiska, z uwzględnie-

niem ustalanych przez organy Narodowego Fundu-

szu zasad udzielania dofinansowania ze środków

NFOŚiGW oraz przyjmowanej corocznie listy priory-

tetowych programów NFOŚiGW.

W powyższym zakresie podmioty realizujące in-

westycje z zakresu wytwarzania energii elektrycznej

w instalacjach fotowoltaicznych mogły ubiegać się

o dofinansowanie w ramach „Programu prioryteto-

wego dla przedsięwzięć w zakresie odnawialnych źró-

deł energii i obiektów wysokosprawnej kogeneracji

– Część 2. wdrażana przez wojewódzkie fundusze

cjentami końcowymi ww. programu są podmioty po-

dejmujące realizację przedsięwzięć z zakresu odna-

wialnych źródeł energii, a dofinansowanie udzielane

jest w formie pożyczki.

Nabór wniosków w ramach

ww. programu został jednak już zakończony.

Dofinansowanie zagospodarowania rozproszo-

nych odnawialnych źródeł energii, w tym poprzez

wykorzystanie ogniw fotowoltaicznych, możliwe jest

również w ramach programu priorytetowego „Inte-

ligentne sieci energetyczne (ISE)”.

Bezpośrednimi

beneficjentami programu są m.in. jednostki samorzą-

du terytorialnego i przedsiębiorcy.

Nabór wniosków

w ramach programu ISE odbywa się w trybie kon-

kursowym.

I nabór wniosków zakończył się 31 stycz-

nia 2013 r.

Niezależnie od ww. działań w narodowym fundu-

szu rozważane jest opracowanie osobnego programu

priorytetowego dedykowanego przedsięwzięciom z za-

kresu fotowoltaiki.

W zakresie możliwości dofinansowania wykorzy-

stania instalacji fotowoltaicznych ze źródeł zagra-

nicznych pragnę poinformować, że w ramach drugiej

edycji Mechanizmu Finansowego Europejskiego Ob-

szaru Gospodarczego 2009–2014 (fundusze EOG)

minister środowiska we współpracy z Narodowym

nej jest operatorem programu nr PL04 pn. „Oszczę-

bór wniosków, a ogłoszenie naboru planowane jest

wietrza oraz wzrost udziału energii odnawialnej

w użytkowanej energii.

Program będzie wspierał pro-

jekty mające na celu poprawę efektywności energe-

tycznej budynków, wzrost produkcji energii ze źródeł

odnawialnych obejmujących m.in. układy fotowolta-

kresie efektywności energetycznej.

Beneficjentami

dofinansowania będą jednostki sektora finansów

publicznych lub podmioty niepubliczne realizujące

cych budynkach użyteczności publicznej.

Podmioty zainteresowane uzyskaniem wsparcia

EOG m.in. za pośrednictwem strony internetowej

Przedstawiając powyższe informacje, wyrażam prze-

konanie, że stanowią one wyczerpującą odpowiedź na

Warszawa, dnia 25 lutego 2013 r.

794

Odpowiedź

w Ministerstwie Transportu,

w sprawie wiaduktu wschodniego

wie wiaduktu wschodniego przy dworcu Łódź Kali-

ska przedkładam następującą informację.

Według informacji udzielonych przez zarządcę in-

SA zadanie dotyczące uruchomienia wiaduktu

wschodniego stacji Łódź Kaliska przewidywane jest

do realizacji w perspektywie finansowej 2014–2020

jako jedno z czołowych zadań rozpatrywanych w ra-

mach współpracy pomiędzy władzami województwa

łódzkiego a PKP PLK SA.

Nie jest możliwe wykonanie powyższego zadania

w obecnej perspektywie finansowej ze względu na jego

techniczną złożoność oraz z przyczyn formalnych,

gdyż obiekt ten nadal pozostaje jako inwestycja niedo-

kończona w środkach trwałych PKP SA.

Przed rozpo-

częciem planowanych robót budowlanych powinien

być formalnie przekazany do PKP Polskie Linie Kole-

jowe SA.

Kolejnym etapem warunkującym rozpoczę-

cie działań inwestycyjnych powinna być gruntowna

ekspertyza stanu technicznego, określająca stopień

korozji i dewastacji powstałych od czasu przerwania

poprzedniej inwestycji oraz zakres rzeczowy i koszto-

rys wstępny prac niezbędnych do adaptacji według

obecnie obowiązujących standardów technicznych i bu-

dowlanych.

Należy też uwzględnić wymagany zakres

prac torowych po obu stronach wiaduktu.

Spełnienie wszystkich powyższych wymogów umoż-

liwi określenie wstępnego realnego terminu zakoń-

czenia inwestycji i uruchomienia na wiadukcie ruchu

kolejowego.

Obecnie w przypadku sytuacji awaryjnych i braku

możliwości prowadzenia ruchu linią kolejową nr 25

od stacji Łódź Kaliska w kierunku wschodnim (tj.

Łódź Chojny/Widzew/Olechów) ruch zastępczy pro-

wadzony jest linią kolejową nr 15 przez stację Zgierz

oraz linią kolejową nr 16 przez stację Łódź Widzew.

Funkcjonujący obecnie wiadukt zachodni wybu-

dowany był zasadniczo dla linii kolejowej nr 14, zaś

będący przedmiotem zainteresowania pana posła

wiadukt wschodni przewidziany był dla ruchu w kie-

runku linii kolejowej nr 25, przy obsłudze ok. połowy

ruchu pasażerskiego stacji Łódź Kaliska oraz prak-

tycznie całego tranzytowego i manewrowego ruchu

towarowego.

Wiadukt budowany był jako inwestycja wspólna

miasta Łódź oraz PKP SA.

Wykonawcą była firma

Mosty-Łódź, która w 1997 r. zakończyła inwestycję

i wykonała inwentaryzację powykonawczą oraz otrzy-

mała wynagrodzenie za roboty zakończone.

Wiadukt

ten pozostaje w dalszym ciągu w ewidencji PKP SA,

dlatego też w niedługiej perspektywie należy obiekt

ten przekazać do PKP PLK SA.

W omawianej inwestycji konieczne jest uwzględ-

nienie wymaganego zakresu prac dla torów usytuo-

wanych po obu stronach wiaduktu oraz przejście pod-

ziemne do peronów wschodnich i placu dworca auto-

busowego, obecnie funkcjonującego tylko częściowo.

Od początku lat 70. ubiegłego stulecia, gdy rozpo-

częto prace budowlane w obszarze stacji PKP i całe-

go węzła komunikacyjnego Łódź Kaliska, stacja ta

funkcjonuje w bardzo ograniczonym zakresie.

Z po-

wodu nieprzejezdności wiaduktu wschodniego zablo-

kowane jest połączenie północ – południe dla czte-

rech torów ruchu pasażerskiego oraz praktycznie

całkowicie unieruchomiona jest funkcja towarowa

stacji Łódź Kaliska po obu stronach wiaduktu.

W latach 80. na czas budowy wiaduktu wschodnie-

go położono tzw. tymczasowy tor nr 81, przenoszący

cały ruch z dwukierunkowej linii kolejowej nr 25 na

wiadukt zachodni, tj. na linię kolejową nr 14.

Tor ten

służy już ok. 30 lat.

W przypadku sytuacji awaryjnej

ruch pociągów w kierunku wschodnim i południowo-

-wschodnim może odbywać się trasą zastępczą dłu-

gości około 22 km, tj. linią kolejową nr 15 do stacji

Zgierz, następnie po odwróceniu czoła pociągu linią

kolejową nr 16 do stacji Łódź Widzew.

Podzielając troskę pana posła o zapewnienie spraw-

nego funkcjonowania całego kolejowego węzła łódzkie-

go, w tym perspektywę ponownego ożywienia i dalsze-

go rozwoju stacji Łódź Kaliska leżącej w bezpośredniej

bliskości krajowej drogi nr 1, wierzę, że podjęte przez

PKP Polskie Linie Kolejowe SA działania wpłyną na

podwojenie przepustowości dla ruchu pasażerskiego

oraz przywrócą ruch i przeładunek towarów, praktycz-

nie zawieszony ponad 30 lat temu.

PKP PLK SA obecnie ustala szczegóły współpra-

cy z władzami województwa łódzkiego dla realizacji

szeregu kluczowych inwestycji kolejowych.

Ministerstwo Transportu, Budownictwa i Gospo-

darki Morskiej wspiera rozwój infrastruktury kole-

jowej w obrębie aglomeracji łódzkiej, czego dowodem

są prowadzone inwestycje.

Oczekiwane dokończenie

inwestycji budowy wiaduktu wschodniego jest jed-

nym z wielu zadań słusznie podejmowanych przez

władze województwa.

Realizacja tych zadań będzie

możliwa tak dalece, jak możliwe będzie pozyskanie

dla nich źródeł finansowania.

Wobec powyższego proszę o przyjęcie niniejszego

795

Odpowiedź

sekretarza stanu

w sprawie wyrównywania szans

na rynku pracy pomiędzy emerytami

(13593)

13593/13, dotyczącym interpelacji poselskiej pana

bami w wieku produkcyjnym uprzejmie informuję,

że jednym z podstawowych założeń przeprowadzonej

wrócenie systemowi charakteru ubezpieczeniowego.

Wysokość przyszłych emerytur została uzależniona

od kwot składek ubezpieczeniowych opłacanych

w okresie całej aktywności zawodowej ubezpieczo-

nych, jak również od okresu, przez który składki były

opłacane.

Zgodnie z tym założeniem przyjęta formu-

ła emerytalna ma zachęcać do przedłużania aktyw-

ności zawodowej.

Wysokość emerytury z FUS zależy

z jednej strony od zewidencjonowanego kapitału na

indywidualnym koncie ubezpieczonego w ZUS, a z dru-

giej strony uzależniona jest od dalszego przewidywa-

nego trwania życia.

Kapitał rośnie wraz z kolejnymi

tym kapitał jest większy.

W im późniejszym wieku

talne wyliczone na podstawie formuły naliczania

świadczenia – wyższe.

Kierując się koniecznością zrównoważenia finan-

sów publicznych, a równocześnie zapewnienia ade-

kwatności świadczeń, obecny rząd w 2012 r. podjął

decyzję o stopniowym podniesieniu oraz zrównaniu

mie 67 lat.

Podnosząc wiek emerytalny od 1 stycznia

2013 r. o jeden miesiąc co cztery miesiące, poziom ten

zostanie osiągnięty dla mężczyzn w 2020 r., a dla

kobiet w 2040 r.

Nowymi regulacjami objęte zostały

czyźni urodzeni po 31 grudnia 1947 r.

Podstawowym

celem powyższej zmiany jest przeciwdziałanie nieko-

rzystnym zjawiskom demograficznym oraz dostoso-

wanie wieku emerytalnego do rosnącego dalszego

trwania życia i związanego z tym przedłużającego się

wieku aktywności zawodowej.

Podniesienie i wyrównanie wieku emerytalnego

kobiet i mężczyzn oraz dokonanie niezbędnych zmian

będących logiczną konsekwencją tego kroku znajdu-

je swoje uzasadnienie nie tylko z punktu widzenia

racji ekonomicznych, ale również, a może przede

wszystkim, w kontekście społecznym oraz w zmia-

nach demograficznych zachodzących w naszym spo-

łeczeństwie, które w znaczący sposób wpłyną na

strukturę ludności według wieku.

Trzeba również

pamiętać, że podaż pracy ma kluczowe znaczenie dla

tempa wzrostu gospodarczego kraju.

Jeżeli Polska

ma przeciwdziałać wynikającemu z przyczyn demo-

graficznych spadkowi podaży pracy, to wobec braku

zewnętrznego dopływu siły roboczej konieczne jest

podniesienie wieku emerytalnego.

Pozwoli to na

zwiększenie lub utrzymanie tempa wzrostu poten-

cjalnego PKB.

Przy spełnieniu warunku pełnego wy-

korzystania zasobów wzrośnie również efektywny

PKB będący jedną z miar zamożności społeczeństwa.

Polskie społeczeństwo starzeje się.

Przewiduje się,

że bez wprowadzenia zmian w wieku emerytalnym

w wyniku procesów demograficznych i zmiany udzia-

łów poszczególnych grup wiekowych aktywność eko-

nomiczna dla grupy 15–74 w Polsce spadłaby z dzi-

siejszego poziomu 60,2% do 57,6% w 2060 r.

Dzięki

wprowadzonym zmianom wskaźnik ten powinien

wzrosnąć do 61,5% w 2060 r.

Zmiany demograficzne

czekające Polskę są na tyle znaczące, że nawet pod-

wyższenie wieku emerytalnego nie jest w stanie za-

hamować spadku liczby aktywnych zawodowo.

W re-

zultacie, pomimo że proponowane rozwiązanie zwięk-

sza podaż pracy o ok. 7% w roku 2060, będzie ona

wciąż o 25% niższa niż w roku 2010.

jakie podejmuje ministerstwo w celu stworzenia in-

strumentów zrównujących pozycję emerytów i osób

informuję, że w kompetencjach ministra pracy i po-

lityki społecznej pozostaje kształtowanie polityki

mowaniu działań osłonowych i aktywizacyjnych wo-

Przekazując powyższe, uprzejmie informuję, że

wać będzie m.in. wprowadzenie zmian w kompeten-

796

cjach służb zatrudnienia na poszczególnych pozio-

mach zarządzania i oddziaływania na rynek pracy

owaniu i koordynowaniu polityki regionalnej.

W związ-

ku z powyższym konieczne jest prowadzenie efektyw-

nych działań aktywizujących, które obejmować po-

winny m.in. właściwe adresowanie pomocy poprzez

profilowanie bezrobotnych, monitorowanie procesu

magań określonych w indywidualnych planach dzia-

Szanowna Pani Marszałek!

W odpowiedzi na intere-

pelację pana posła Stanisława Szweda z dnia 21 stycz-

nia 2013 r. w sprawie ochrony wynagrodzenia za pra-

cę, świadczeń alimentacyjnych, rodzinnych, pielęg-

nacyjnych, dodatków rodzinnych, pielęgnacyjnych,

25 stycznia 2013 r., uprzejmie przedstawiam, co

poz. 296), dalej K.p.c., przewiduje, że nie podlegają

leży do świadczeń rodzinnych, a zatem również nie

podlega egzekucji.

Należy zaznaczyć, że wskazane wyżej wyłączenie

egzekucji odnosi się do przysługującego dłużnikowi

uprawnienia (wierzytelności) do wypłaty tych świad-

czeń.

Nie znajduje ono zastosowania do kwot fizycz-

nie wypłaconych dłużnikowi z tych tytułów.

Jeżeli

doszło do wypłaty tych świadczeń, to egzekucja jest

dopuszczalna z ograniczeniem wynikającym z art. 829

pkt 5 K.p.c., który stanowi, że u dłużnika pobierają-

cego periodyczną stałą płacę nie podlegają egzekucji

nu wypłaty, a u dłużnika nieotrzymującego stałej

Odmiennie należy ocenić sytuację, w której wy-

mienione świadczenia zostały wpłacone na rachunek

bankowy i dochodzi do zajęcia tego rachunku.

Powyż-

sze ograniczenia również nie mają w tym przypadku

zastosowania.

Egzekucja z rachunku bankowego jest

egzekucją z wierzytelności przysługującej dłużniko-

wi wobec banku.

Co do zasady, zajęcie obejmuje

wszystkie środki zgromadzone na rachunku, bez

względu na źródło ich pochodzenia.

Innymi słowy

środki pieniężne w chwili wpłaty na rachunek ban-

kowy tracą swój związek z wierzytelnością, w związ-

ku z którą zostały wpłacone.

z późn. zm.), dalej Prawo bankowe, przewiduje jed-

nak, że środki pieniężne znajdujące się na rachun-

kach oszczędnościowych, rachunkach oszczędnościo-

wo-rozliczeniowych oraz na rachunkach termino-

wych lokat oszczędnościowych jednej osoby, niezależ-

siębiorstw, bez wypłat nagród z zysku, ogłaszanego

Jeżeli środki zgromadzone na zajętym rachunku

nie przekraczają limitu określonego w powyższym

przepisie, to bank nie może ich przekazać na poczet

egzekwowanej wierzytelności (wyjątek dotyczy wie-

rzytelności alimentacyjnej).

Celem tej regulacji jest

zapewnienie dłużnikowi tzw. minimum egzystencjal-

nego.

Przepis ten pełni zatem identyczną funkcję, jak

regulacje zawarte w art. 829 i nast.

K.p.c., które

ustanawiają ograniczenia egzekucji dla zapewnienia

dłużnikowi i jego rodzinie niezbędnych środków

utrzymania.

Przytoczony przepis jest jednak dotknięty wadą.

Limit środków wolnych od zajęcia jest bowiem usta-

lany jednorazowo i nie odnawia się.

Oznacza to, że

jeżeli dłużnik po zajęciu wypłaci z rachunku banko-

wego środki w łącznej kwocie odpowiadającej temu

797

limitowi, to przestaje korzystać z ochrony przed za-

jęciem.

W przypadku zajęcia trwającego przez dłuż-

szy okres czasu suma wypłat dokonywanych przez

dłużnika zazwyczaj przekroczy kwotę wolną od zaję-

cia.

Od tej chwili wszystkie środki wpływające na

rachunek podlegają egzekucji.

Z tego punktu widze-

nia przepis art. 54 ust. 1 Prawa bankowego nie gwa-

rantuje dłużnikowi należytej ochrony.

Potrzeba zmiany tego przepisu została uwzględ-

niona w trakcie prowadzonych w Ministerstwie Spra-

wiedliwości w 2012 r. prac nad projektem założeń

ważano wówczas wprowadzenie regulacji stanowią-

cej, że nie podlegają zajęciu środki wpłacone na ra-

chunek bankowy dłużnika z tytułu sum lub świad-

czeń, które według innych przepisów nie podlegają

egzekucji, gdyż służą zapewnieniu utrzymania dłuż-

nika i jego rodziny.

Takie rozwiązanie zapewniłoby

spójność regulacji ustanawiających ograniczenia eg-

zekucji ze względu na potrzebę ochrony minimum

egzystencji dłużnika.

Spowodowałoby ono jednak

poważne problemy w praktyce.

Rodziłoby bowiem

konieczność każdorazowego badania (przez bank

albo organ egzekucyjny), z jakiego źródła pochodzą

środki wpłacone na rachunek bankowy.

W wielu

przypadkach analiza samego zestawienia operacji do-

konywanych na rachunku bankowym nie byłaby wy-

starczająca w tym zakresie.

Nie zawsze w tytule prze-

lewu podawane są precyzyjne informacje dotyczące

wpłaconej kwoty.

Stosunkowo często spotyka się zwro-

ty: „zasilenie konta”, „należność z tytułu umowy nr...”

itp.

Należałoby też uwzględnić, że w celu udaremnie-

nia egzekucji osoby wpłacające środki na zajęty ra-

chunek bankowy, działając w porozumieniu z dłuż-

nikiem, mogłyby celowo w tytule przelewu podawać,

że są to świadczenia alimentacyjne albo inne świad-

czenia niepodlegające egzekucji.

Zbadanie pochodze-

nia środków zgromadzonych na rachunku nierzadko

wymagałoby zidentyfikowania posiadacza rachunku,

z którego pochodziły wpłacone środki, oraz analizy

dokumentów, z których wynikał obowiązek zapłaty

(np. umów, decyzji administracyjnych).

Tak szeroki

zakres badania pochodzenia środków na zajętym ra-

chunku spowodowałby, że egzekucja z rachunków

bankowych stałaby się całkowicie nieefektywna.

Z powyższych powodów we wskazanych wyżej za-

łożeniach zaproponowano nowelizację przepisu art. 54

ust. 1 Prawa bankowego w taki sposób, aby kwota

wolna od zajęcia wynosiła 80% minimalnego wyna-

grodzenia za pracę ustalanego na podstawie odręb-

nych przepisów, przysługującego pracownikom za-

trudnionym w pełnym wymiarze czasu pracy, po

Przewidziano też analogiczną zmianę w przepisie

z 2012 r. poz. 855, z późn. zm.).

Założenia projektu ustawy o zmianie ustawy Ko-

gislacji opracowuje na ich podstawie projekt ustawy.

W ramach tych prac rozważa się określenie kwoty

wolnej od zajęcia na poziomie minimalnego wynagro-

dzenia (a nie 80%) oraz takie zredagowanie powyż-

szych przepisów, aby przedmiotowe zwolnienie nie

miało charakteru jednorazowego, lecz obowiązywało

przez cały okres zajęcia.

W ten sposób dłużnik móg-

łby przez cały okres zajęcia dysponować środkami na

zajętym rachunku do wysokości minimalnego wyna-

grodzenia za pracę.

Zakładane zmiany w powyższych przepisach za-

gwarantują zatem ochronę minimum egzystencji

w razie skierowania egzekucji do rachunku banko-

wego lub rachunku w spółdzielczej kasie oszczędnoś-

ciowo-kredytowej, na którym są gromadzone środki

przeznaczone na zaspokojenie podstawowych potrzeb

życiowych dłużnika i jego rodziny, bez względu na

pochodzenie tych środków.

Z wyrazami poważania

Podsekretarz stanu

Warszawa, dnia 18 lutego 2013 r.

w sprawie wysokości stawek za połączenia

i białoruskimi operatorami (13596)

wie wysokości stawek za połączenia międzynarodowe

lacjach między polskimi a ukraińskimi i białoruski-

mi operatorami (sygn.

SPS-023-13596/13), uprzejmie

przedstawiam, co następuje.

798

wie roamingu w publicznych sieciach łączności ru-

chomej wewnątrz Unii (Dz. Urz.

UE Nr LI72/10

z 30 czerwca 2012 r.).

Jednak kwestia kosztów ro-

amingu pozaunijnego, w tym cen połączeń z Ukrainą

wych stawek pomiędzy operatorami działającymi

dowego dla usług telekomunikacyjnych.

masowej Federacji Rosyjskiej porozumienie w sprawie

obniżenia stawek hurtowych w rozliczeniach między-

operatorskich pomiędzy Rzeczpospolitą Polską a Fe-

zumienia ze strony polskiej przystąpili: Polska Tele-

1)

2)

, Vim-

pelCom, Megafon i Rostelecom ze strony rosyjskiej.

sło jednak spodziewanych rezultatów.

Dodatkowo, w celu udzielenia wyczerpującej odpo-

wiedzi na pytania dotyczące wpływu prezesa Urzędu

Komunikacji Elektronicznej, zwanego dalej prezesem

UKE, na wysokość opłat za międzynarodowe połącze-

nia telefoniczne, Ministerstwo Administracji i Cyfry-

zacji wystąpiło do prezesa UKE z prośbą o przekaza-

nie niezbędnych informacji do udzielenia odpowiedzi

panu posłowi.

Prezes UKE wyjaśnił, iż w odniesieniu do świad-

czenia międzynarodowych połączeń telefonicznych

ustalił odpowiednimi decyzjami dwa rynki, na któ-

rych nie występuje skuteczna konkurencja.

Są to:

— krajowy rynek świadczenia usługi międzyna -

rodowych połączeń telefonicznych w stacjonarnej

Na powyższych rynkach, jako przedsiębiorca zaj-

a. prowadzeniu rachunkowości regulacyjnej zgod-

b. prowadzeniu kalkulacji kosztów usług poprzez

nie z zatwierdzonym przez prezesa UKE opisem

kalkulacji kosztów;

1)

2)

Mobilnyje TeleSistemy.

799

Należy jednocześnie wskazać, że usługi między-

Natomiast odnosząc się do kwestii przejrzystości

czynników, będącej również przedmiotem interpela-

cji, należy wskazać, że zgodnie z art. 61 Prawa tele-

komunikacyjnego dostawca publicznie dostępnych

usług telekomunikacyjnych podaje cennik do publicz-

nej wiadomości oraz dostarcza go abonentowi, który

kami umowy lub umową, jeżeli strony zawarły umo-

wę w formie pisemnej, a także na każde jego żądanie.

Ponadto dostawca publicznie dostępnych usług tele-

komunikacyjnych doręcza na piśmie abonentowi,

który udostępnił swoje dane, oraz podaje do publicz-

nej wiadomości treść każdej proponowanej zmiany

w cenniku, z wyprzedzeniem co najmniej jednego

3)

.

Jednocześnie abonent powinien zostać poinformowa-

ny o prawie wypowiedzenia umowy w przypadku

braku akceptacji zmiany w cenniku, przy czym ter-

abonenta, który udostępnił swoje dane, dostawca

publicznie dostępnych usług telekomunikacyjnych

niku drogą elektroniczną na wskazany przez abonen-

mocą podobnego środka porozumiewania się na od-

ległość.

Oprócz powyższych obowiązków dostawca pub-

dą jego zmianę, niezwłocznie po jej dokonaniu.

łączenia międzynarodowe z Ukrainą i Białorusią świad-

czone przez operatorów komórkowych jest Urząd Ochro-

(znak: DT-WUST-0701-2(2)/2013/MN), zwrócił się do

cych sygnalizowanych przez pana posła zagadnień.

UOKiK

przekazał poniższe wyjaśnienia.

alizuje w interesie publicznym zadania mające na

Następnie prezes UOKiK wyjaśnił, iż w zakresie

sumentów.

Zgodnie z art. 24 ust. 2 ustawy, przez

praktykę naruszającą zbiorowy interes konsumen-

nia z obrotu prawnego niedozwolonych postanowień

umownych, tj. nieuzgodnionych indywidualnie posta-

nowień wzorców umowy, kształtujących prawa i obo-

kurencji i Konsumentów powództw o uznanie posta-

nowień wzorców umowy za niedozwolone.

P4 – cennik oferty formuła, PTK Centertel – cennik

W świetle powyższego, z punktu widzenia kompe-

interesów konsumentów, w przedstawionej sprawie

brak podstaw do wszczęcia postępowania w sprawie

3)

4)

Rhone-F’oulenc przeciwko Komisji.

5)

Ibidem.

800

nie wykazała zróżnicowania cen za międzynarodowe

lefonii mobilnej

7)

.

1) Cenniki Polkomtel (Plus):

zane w pkt l połączenia do Europy.

Wówczas stawka

2) Cenniki PTC (T-Mobile):

3) Cenniki PTK Centertel (Orange)

ruś, przykładowo: do Francji 2,08 zł + 0,24 zł lub

b) Taryfy: Smart Plan na Rozmowy, Smart Plan,

+ 0,59 zł, do Hiszpanii 2,30 zł + 0,59 zł.

4) Cenniki P4 (Play)

wionej przez pana posła sprawie brak podstaw do uzna-

nia, że w sprawie praktyk polskich operatorów telefonii

czenia międzynarodowe, w tym na połączenia z Ukra-

prawa uzasadniającego podjęcie dalszych kroków for-

malnych przewidzianych w ustawie.

6)

801

Przedstawiając powyższe wyjaśnienia, wyrażam

macierzyńskim rodziców wszystkich dzieci

Szanowna Pani Marszałek!

Odpowiadając na in-

ców wszystkich dzieci urodzonych w 2013 r., przeka-

802

w sprawie niezbędnych działań

wie niezbędnych działań ministra sprawiedliwości

wie karnej (...) przekazaną przy piśmie wicemarszałka

Sejmu Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 25 stycznia

cią administracyjną sądów polegającą na zapewnie-

Natomiast zadania z zakresu wewnętrznego nad-

zoru administracyjnego nad działalnością admini-

stracyjną sądów w zakresie zapewnienia właściwego

uprawnienia w zakresie badania sprawności postę-

powań w poszczególnych sprawach, powierzono wy-

łącznie prezesom sądów i podległej im służbie nadzo-

ru (art. 9a § 1 i 37b §1 powołanej ustawy Prawo o ustro-

ju sądów powszechnych).

Zgodnie z art. 41b § 1 organem właściwym do roz-

patrzenia skarg i wniosków dotyczących działalności

sądu jest prezes sądu.

Skarga dotycząca działalności

sądu skierowana do innych organów władzy publicz-

nej podlega przekazaniu prezesowi właściwego sądu

(art. 41c § 1).

Wobec tego, że wystąpienie pana posła z dnia

24 kwietnia 2012 r. obok krytycznej oceny wyroku

wydanego w konkretnej sprawie zawierało zarzuty

związane z działalnością Sądu Rejonowego w Augu-

stowie oraz wnioski o spowodowanie wyłączenia tego

sądu od ponownego rozpoznania sprawy i o wszczęcie

postępowania dyscyplinarnego wobec sędziego, zo-

stało ono przekazane prezesowi Sądu Apelacyjnego

w Białymstoku.

W związku z zarzutami podniesionymi przez

pana posła w interpelacji, w tym przewlekłości po-

stępowania, w ramach zewnętrznego nadzoru admi-

dów zobowiązano prezesa Sądu Apelacyjnego w Bia-

łymstoku do wskazania, jakie czynności z zakresu

nadzoru wewnętrznego podjął w związku z pismem

nadesłania kopii pism i zarządzeń wydanych w tym

zakresie, jak również kopii odpowiedzi udzielonej

panu posłowi.

Analiza nadesłanej dokumentacji nie wykazała

uchybień w zakresie sprawowanego przez prezesa

Sądu Apelacyjnego w Białymstoku wewnętrznego

nadzoru administracyjnego nad działalnością admi-

nistracyjną sądów w kontekście wskazanej w inter-

pelacji sprawy, stąd w chwili obecnej brak jest pod-

803

W tej sytuacji nie podzielam opinii, że przedsta-

wione przez pana posła zastrzeżenia zostały zbaga-

telizowane, i tym samym nie znajduję również pod-

staw do skorzystania z uprawnień w zakresie inicjo-

wania postępowań dyscyplinarnych.

Przedstawiając powyższe, dodatkowo informuję,

że karalność czynów zarzuconych oskarżonym w przed-

miotowej sprawie ustaje we wrześniu 2026 r.

Z poważaniem

Podsekretarz stanu

Szanowna Pani Marszałek!

Odpowiadając na pis-

mo, nr SPS-023-13602/13, z dnia 25 stycznia 2013 r.

przekazujące interpelację posła Tomasza Makow-

skiego oraz grupy posłów z dnia 21 stycznia 2013 r.

w sprawie kosztów utrzymania oraz serwisu fotora-

darów, przedstawiam następującą informację.

formuję, że Inspekcja Transportu Drogowego aktu-

alnie dysponuje 75 fotoradarami przejętymi od Policji

strad, a także 240 nowoczesnymi stacjonarnymi

urządzeniami rejestrującymi zakupionymi w ramach

projektu pn. „Budowa centralnego systemu automa-

nansowanego przez Unię Europejską ze środków Eu-

ropejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego w ra-

końca marca 2013 r. przewiduje się instalację kolej-

nych 60 zakupionych fotoradarów.

W 2013 r. plano-

wany jest także zakup 100 kolejnych stacjonarnych

urządzeń rejestrujących, 15 kompletów urządzeń re-

jestrujących wjazd na czerwonym świetle oraz 24 kom-

pletów urządzeń do odcinkowego pomiaru prędkości.

Środki europejskie pokrywają 69% wspomnianych

zakupów.

Wydatki związane z montażem, eksploatacją oraz

serwisowaniem stacjonarnych urządzeń rejestrują-

cych w 2012 r. wyniosły 26 212 012,55 zł.

W roku

2013 szacowane są na 38 593 942,76 zł.

Przedmiotowe wydatki w odniesieniu do poszcze-

gólne elementów prezentują się następująco:

— koszty naprawy i legalizacji stacjonarnych

urządzeń rejestrujących przejętych od Policji oraz

640 000 zł w 2012 r. oraz 635 000 zł w 2013 r.,

— zakup nowych stacjonarnych urządzeń reje -

strujących: 25 253 839,84 zł w 2012 r. oraz 32 986 644 zł

w 2013 r.,

— usługi szkoleniowe związane z obsługą i eks -

ploatacją stacjonarnych urządzeń rejestrujących:

42 000 zł w 2012 r. oraz 156 000 zł w 2013 r.,

— usługa naprawcza w ramach zakupu nowych

stacjonarnych urządzeń rejestrujących: 157 067,02 zł

w 2012 r. oraz 3 412 619,90 zł w 2013 r.,

— energia: 81 300,81 zł w 2012 r. oraz 223 902,84 zł

w 2013 r.,

— ubezpieczenia: 1 142 276,42 zł w 2013 r.,

— malowanie, oklejanie i odświeżanie obudów

stacjonarnych urządzeń rejestrujących: 32 926,83 zł

w 2012 r. oraz 30 000 zł w 2013 r.,

— zakup materiałów do bieżącej eksploatacji:

4878,05 zł w 2012 r. oraz 7500 zł w 2013 r.

Należy zwrócić uwagę, iż dane odnośnie do 2013 r.

są planowanymi wydatkami dla całego roku.

W odniesieniu do pytania drugiego zawartego

w interpelacji należy wskazać, że postępowanie o udzie-

lenie zamówienia publicznego, którego przedmiotem

jest zakup stacjonarnych urządzeń rejestrujących na

wyposażenie Głównego Inspektoratu Transportu Dro-

nad ruchem drogowym prowadzone było w trybie

przetargu nieograniczonego w celu zawarcia umowy

ramowej na podstawie art. 99 ustawy z dnia 29 stycz-

Komplet dokumentacji przetargowej był przed-

miotem uprzedniej kontroli Centrum Unijnych Pro-

jektów Transportowych (CUPT) i dopiero po uzyska-

niu akceptacji SIWZ przez CUPT możliwe było

wszczęcie postępowania.

W postępowaniu oferty złożyło 10 wykonawców.

Zamawiający przewidział zawarcie umowy ramowej

z 15 wykonawcami (lub więcej).

W związku z faktem,

zostały odrzucone, zamawiający zawarł umowę ze

wszystkimi czterema wykonawcami:

— w dniu 26 kwietnia 2012 r. z Zakładem Urzą -

dzeń Radiolokacyjnych Zurad sp. z o.o., ul. Stacyjna

14, 07-300 Ostrów Mazowiecka,

— w dniu 11 maja 2012 r. z SafeRoad CEE sp.

z o.o. (lider konsorcjum) i Sensys Traffic AB, ul. Przed-

miejska 5, 87-800 Włocławek,

łaskiego 49, 41-902 Bytom,

beckiego 6, 44-100 Gliwice.

804

Przedmiotowe postępowanie podlegało obligato-

ryjnej kontroli uprzedniej prezesa Urzędu Zamówień

Publicznych.

Kontrola uprzednia zakończyła się

stwierdzeniem braku naruszeń i braku uchybień.

Po-

wyższe umożliwiło zawarcie umów ramowych w dniach

26 kwietnia 2012 r. oraz 11 maja 2012 r. z czterema

wykonawcami.

Przedmiotem zawartej umowy ramowej jest do-

stawa stacjonarnych urządzeń rejestrujących prze-

znaczonych do pracy na masztach wraz z urządze-

niami integrującymi oraz obudowami.

Zamówienie cząstkowe każdorazowo obejmować

będzie również:

— wykonanie niezbędnych prac instalacyjnych,

włączając w to wykonanie niezbędnych opracowań

projektowych i robót budowlanych oraz uzyskanie

pozwoleń administracyjno-prawnych,

— usługi utrzymania urządzeń rejestrujących na

określonym poziomie sprawności,

— usługi szkoleniowe.

Dotychczas w ramach umowy ramowej przepro-

wadzono tylko jedno zamówienie cząstkowe, którego

przedmiotem jest dostawa oraz instalacja 300 stacjo-

narnych urządzeń rejestrujących na wyposażenie

Głównego Inspektoratu Transportu Drogowego w ra-

mach centralnego systemu automatycznego nadzoru

na ruchem drogowym.

Zamówienie zostało podzielone na pięć części,

w ramach których zawarto następujące umowy:

ul. Pułaskiego 49, 41-902 Bytom (część I),

— w dniu 25 lipca 2012 r. z Zakładem Urządzeń

07-300 Ostrów Mazowiecka (część IIa),

łaskiego 49, 41-902 Bytom (część III).

Postępowanie o udzielenie zamówienia publiczne-

go, którego przedmiotem są naprawy oraz legalizacje

stacjonarnych urządzeń rejestrujących oraz obudów

wraz z konstrukcją wsporczą, oznaczenie sprawy

BFK.OGL.ZPB.230.36.2012, prowadzone było w try-

bie przetargu nieograniczonego w oparciu o przepisy

art. 39 ustawy Prawo zamówień publicznych.

Zamó-

wienie zostało podzielone na trzy części.

Na wszyst-

kie z nich ofertę złożył jeden wykonawca – Zakład

cyjna 14, 07-300 Ostrów Mazowiecka, z którym w dniu

7 sierpnia 2012 r. zawarto umowę.

Umowa została

ministrowi finansów

w wyjazdach zagranicznych (13603)

tanie panów Artura Dębskiego, Wincentego Elsnera

oraz Armanda Ryfińskiego, posłów na Sejm Rzeczypo-

spolitej Polskiej, dotyczące osób delegowanych wraz

z ministrem finansów w 2012 r. w służbowe podróże

zagraniczne uprzejmie informuję, co następuje.

W 2012 r. minister finansów przy wsparciu mery-

torycznym pracowników Ministerstwa Finansów od-

był następujące służbowe podróże zagraniczne, któ-

rych koszty zostały sfinansowane z budżetu centrali

Ministerstwa Finansów:

— sympozjum New Word, Francja/Paryż, wyjazd

w dniu 6 stycznia 2012 r., łączny koszt delegacji:

9911,94 zł, pozostały uczestnik delegacji: zastępca

dyrektora Departamentu Unii Europejskiej;

— posiedzenie Rady Unii Europejskiej ds. Ekono-

micznych i Finansowych, Belgia/Bruksela, wyjazd

w dniu 23 stycznia 2012.r., łączny koszt delegacji:

12 441,08 zł, pozostali uczestnicy delegacji: podsekre-

tarz stanu prowadzący sprawy z zakresu członkow-

stwa Rzeczypospolitej Polskiej w Unii Europejskiej,

dyrektor Departamentu Unii Europejskiej, radca mi-

nistra w Departamencie Unii Europejskiej;

w dniu 20 lutego 2012 r., łączny koszt delegacji:

7929,59 zł, pozostali uczestnicy delegacji: podsekre-

neralny w Departamencie Polityki Finansowej, Ana-

liz i Statystyki, radca ministra w Departamencie

Unii Europejskiej;

w dniu 12 marca 2012 r., łączny koszt delegacji:

8529,36 zł, pozostali uczestnicy delegacji: dyrektor

departamentu Unii Europejskiej, radca generalny

w Departamencie Polityki Finansowej, Analiz i Sta-

tystyki, radca ministra w Departamencie Unii Euro-

pejskiej;

— posiedzenie Rady Unii Europejskiej ds. Ekonomicz-

nych i Finansowych, Dania/Kopenhaga, wyjazd w dniu

30 marca 2012 r., łączny koszt delegacji: 33 905,81 zł, po-

zostali uczestnicy delegacji: dyrektor departamentu Unii

w dniu 1 maja 2012 r., łączny koszt delegacji: 11 119,26 zł,

805

pozostali uczestnicy delegacji: dyrektor Departamen-

tu Unii Europejskiej, radca generalny w Departa-

mencie Polityki Finansowej, Analiz i Statystyki;

— konferencja 2012 IIF Spring Membership Mee -

ting, Dania/Kopenhaga, wyjazd w dniu 6 czerwca

2012 r., łączny koszt delegacji: 11 343,80 zł, pozosta-

li uczestnicy delegacji: dyrektor Departamentu Za-

granicznego, radca ministra w Departamencie Za-

granicznym;

w dniu 14 maja 2012 r., łączny koszt delegacji: 23 359,53 zł,

pozostali uczestnicy delegacji: podsekretarz stanu

prowadzący sprawy z zakresu członkowstwa Rzeczy-

pospolitej Polskiej w Unii Europejskiej, dyrektor De-

partamentu Unii Europejskiej, zastępca dyrektora

Departamentu Unii Europejskiej, radca generalny

styki, naczelnik w Departamencie Unii Europejskiej;

wyjazd w dniu 21 czerwca 2012 r., łączny koszt dele-

gacji: 30 828,85 zł, pozostali uczestnicy delegacji: dy-

rektor Departamentu Unii Europejskiej, Radca Ge-

neralny w Departamencie Polityki Finansowej, Ana-

liz i Statystyki, Radca Ministra w Departamencie

Unii Europejskiej;

w dniu 9 lipca 2012 r., łączny koszt delegacji: 26 695,60 zł,

pozostali uczestnicy delegacji: dyrektor Departamen-

tu Unii Europejskiej, dyrektor Departamentu Roz-

woju Rynku Finansowego, radca generalny główny

ekonomista Ministerstwa Finansów, naczelnik w De-

partamencie Unii Europejskiej, radca ministra w De-

partamencie Unii Europejskiej;

micznych i Finansowych, Cypr/Nikozja, wyjazd w dniu

13 września 2012 r., łączny koszt delegacji: 98 960,11 zł,

pozostali uczestnicy delegacji: dyrektor Departamen-

wyjazd w dniu 8 października 2012 r., łączny koszt

delegacji: 32 886,57 zł, pozostali uczestnicy delegacji:

dyrektor Departamentu Unii Europejskiej, radca ge-

neralny główny ekonomista Ministerstwa Finansów,

naczelnik w Departamencie Unii Europejskiej, radca

ministra w Departamencie Unii Europejskiej, dwóch

specjalistów z Departamentu Rozwoju Rynku Finan-

sowego;

w dniu 12 listopada 2012 r., łączny koszt delegacji:

15 894,36 zł, pozostali uczestnicy delegacji: dyrektor

główny ekonomista Ministerstwa Finansów, radca

ministra w Departamencie Unii Europejskiej;

— polsko-niemieckie konsultacje międzyrządowe,

Niemcy/Berlin, wyjazd w dniu 14 listopada 2012 r.,

łączny koszt delegacji: 5723,56 zł, pozostali uczestni-

cy delegacji: zastępca dyrektora Departamentu Unii

Europejskiej, starszy specjalista w Departamencie

Unii Europejskiej;

— Konferencja 3rd Treasury Talks „A European

strategy for governance and growth” Francja/Paryż;

posiedzenie Rady Unii Europejskiej ds. Ekonomicz-

nych i Finansowych, Belgia/Bruksela, wyjazd w dniu

29 listopada 2012 r., łączny koszt delegacji: 29 881,28 zł,

pozostali uczestnicy delegacji: w pierwszej części: za-

stępca dyrektora Departamentu Unii Europejskiej;

w drugiej części: dyrektor Departamentu Unii Euro-

pejskiej, dyrektor Departamentu Rozwoju Rynku

Finansowego, radca generalny główny ekonomista

nistra, radca ministra w Departamencie Unii Euro-

pejskiej.

Na wskazane powyżej koszty składały się diety

i należności związane z transportem miejscowym

i noclegami oraz koszty podróży rozliczone i ponie-

sione przez Ministerstwo Finansów zgodnie z rozpo-

Dokonując analizy przedstawionych informacji,

należy zaznaczyć, że zorganizowane podróże służbo-

we były związane ze statutowymi działaniami mini-

stra finansów z zakresu trzech następujących dzia-

ne i instytucje finansowe, realizowanymi stosownie

do postanowień:

nistrów (Dz. U. z 2012 r. poz. 392, z późn. zm.);

sterstwu Finansów (M.P. z 2008 r.

Nr 48, poz. 431,

z późn. zm.);

3) rozporządzenia prezesa Rady Ministrów z dnia

poz. 1481);

Istotne jest również, że zdecydowana większość

wyjazdów ministra finansów w 2012 r. związana była

z uczestnictwem w cyklicznych posiedzeniach Rady

która stała się głównym forum dyskusji nad sposo-

bami walki z trwającym kryzysem strefy euro.

Sekretarz stanu

Janusz Cichoń

806

Odpowiedź

sekretarza stanu w Ministerstwie Transportu,

w sprawie założenia zawartego

13606/13) w sprawie narodowego programu poprawy

bezpieczeństwa ruchu drogowego uprzejmie informu-

jemy, co następuje.

Ad 1.

Inicjatorem pomysłu, aby za podwójne prze-

kroczenie prędkości w terenie zabudowanym odbie-

rać prawo jazdy, jest Prezydium Krajowej Rady Bez-

pieczeństwa Ruchu Drogowego.

Prezydium kierowa-

ło się powszechnymi w krajach UE rozwiązaniami

wiążącymi istotne przekroczenie prędkości, z czaso-

wym zatrzymaniem lub odbieraniem prawa jazdy.

Według ustaleń Policji rozwiązania tego typu funk-

cjonują już m.in. w takich krajach, jak: Grecja, Bel-

gia, Dania, Czechy, Estonia, Portugalia, Norwegia,

Litwa, Holandia, Francja, Hiszpania, Słowenia, Szwaj-

caria czy Rumunia – w wielu z nich w ostatnim cza-

sie nastąpiła znacząca poprawa poziomu bezpieczeń-

stwa w ruchu drogowym.

Należy się spodziewać, iż

wraz z wprowadzeniem w życie nowych przepisów

obawa przed konsekwencjami z tytułu rażącego prze-

kroczenia prędkości, tj. o ponad 50 km/h, czyli utra-

tą uprawnień do kierowania pojazdami, przyczyni się

do zwiększenia zdyscyplinowania kierujących w tym

zakresie.

Jak pokazują praktyka Policji z ostatnich lat oraz

dane przekazane przez Policję Sekretariatowi Kra-

jowej Rady BRD, grzywny nakładane za naruszenia

przepisów ruchu drogowego, jak również punkty

przypisywane im w ewidencji w niewystarczającym

stopniu dyscyplinują kierowców.

Jednym z powodów

takiego stanu jest zbyt niska maksymalna kwota

grzywny nakładanej w postępowaniu mandatowym,

wynosząca 500 zł.

Należy przy tym zaznaczyć, że

jest to kwota niezmieniona od momentu jej ustale-

nia, tj. od 1995 r.

W Polsce w roku 1988 została ratyfikowana tzw.

konwencja wiedeńska określająca pewne ogólne za-

łożenia dotyczące ruchu drogowego.

W Polsce prowadzone są szczegółowe analizy przy-

czyn i skutków wypadków drogowych oraz działania

3678 wypadków na przejściach dla pieszych (co sta-

nowi ok. 9% ogółu zaistniałych wypadków).

W wy-

padkach na przejściach dla pieszych śmierć poniosło

238 osób, zaś 3684 zostało rannych.

W ok. 50% tych

zdarzeń winę za spowodowanie wypadku ponosili

sami piesi.

Wejście pieszego na jezdnię bezpośrednio

przed jadącym pojazdem stanowiło w 2011 r. przy-

czynę 2493 wypadków (tj. 57% wszystkich zdarzeń

spowodowanych przez pieszych).

Zważywszy na wysoką wypadkowość w rejonie

przejść dla pieszych, uznano, że należy wprowadzić

szczególne zabezpieczenie polegające na tym, że kie-

rujący pojazdem, zbliżając się do przejścia dla pie-

szych, obowiązany będzie zachować szczególną

kującemu przed przejściem.

Taki zapis z jednej stro-

ny daje pieszemu pierwszeństwo przed pojazdem, zaś

z drugiej strony zakazuje mu wchodzenia na jezdnię

Odnosząc się do innych, wymienionych przez

pana posła działań, pragnę zaznaczyć, że w myśl

„Narodowego programu bezpieczeństwa ruchu dro-

gowego 2013–2020”, aby zmniejszyć liczbę ofiar

śmiertelnych, potrzebne jest podejście systemowe.

Wszelkie działania, aby były skuteczne, powinny być

w równym stopniu realizowane w czterech podsta-

wowych obszarach (tzw. 4E), tj. inżynierii, nadzorze,

edukacji i ratownictwie.

Ad 2.

W MTBiGM trwają aktualnie prace nad sto-

sownymi zmianami odnośnie do wymienionych przez

pana posła przepisów.

W zmianach tych będzie

uwzględniony tryb odbierania uprawnień, jak i ich

odzyskiwania.

W związku z powyższym udzielenie

odpowiedzi na pańskie pytanie nie jest możliwe.

Ad 3.

„Narodowy program bezpieczeństwa ruchu

drogowego 2013–2020” wyznacza ogólne kierunki.

Pla-

nowane działania do realizacji wraz z harmonogramem

będą umieszczane w programach realizacyjnych przyj-

mowanych na okres roku lub dwóch lat.

Zmiany te będą

dotyczyć Kodeksu drogowego, ustawy Prawo o ruchu

drogowym, jak i innych aktów prawych związanych

z bezpieczeństwem ruchu drogowego.

Z poważaniem

Sekretarz stanu

807

wysokości stawek za połączenia telefoniczne z Ukra-

iną i Białorusią (sygn.

SPS-023-13607/13) uprzej-

mie przedstawiam, co następuje.

sce i krajach pozaunijnych, tzw. memorandów doty-

czących obniżenia stawek roamingu międzynarodo-

wego dla usług telekomunikacyjnych.

międzyoperatorskich pomiędzy Rzeczpospolitą Pol-

wadzenia zagadnienia stawek w roamingu do agendy

tywnie wysoki wpływ administracji Ukrainy i Biało-

rusi na działania uczestników rynku podobne inicja-

tywy wymagają głównie wsparcia politycznego, które

dlowe między operatorami.

powiedzi na pytania dotyczące możliwości interwen-

cji Urzędu Komunikacji Elektronicznej na wysokość

opłat za międzynarodowe połączenia telefoniczne,

Ministerstwo Administracji i Cyfryzacji wystąpiło do

informacji do udzielenia odpowiedzi pani poseł.

1)

808

a. prowadzeniu rachunkowości regulacyjnej zgod-

lacji kosztów;

Jednocześnie pragnę poinformować, iż organem

MN), zwrócił się do Urzędu Ochrony Konkurencji

przez panią poseł zagadnień.

UOKiK przekazał po-

niższe wyjaśnienia.

tykę naruszającą zbiorowy interes konsumentów ro-

ców umowy, kształtujących prawa i obowiązki konsu-

mentów w sposób sprzeczny z dobrymi obyczajami,

3)

§ l Kodeksu

sumentów powództw o uznanie postanowień wzorców

we interesy konsumentów.

4)

.

go przedstawionego przez panią poseł, UOKiK wska-

w Polsce operatorów telefonii ruchomej, tj. Polkomtel

narodowe połączenia telefoniczne na Ukrainę i Bia-

3)

4)

Ibidem.

809

rodowego

5)

z przykładowych cenników wskazanych

6)

.

1) Cenniki Polkomtel (Plus):

wionej przez panią poseł sprawie brak podstaw do

kroków formalnych przewidzianych w ustawie.

Przedstawiając powyższe wyjaśnienia, wyrażam

– program „Mieszkanie dla młodych” (13608)

lacją posłów Henryka Smolarza i Zbigniewa Włod-

5)

6)

810

młodych, nadesłaną pismem z dnia 29 stycznia br.

(nr SPS-023-13608/13), uprzejmie przekazuję poniż-

szą odpowiedź.

Parametry sformułowane w projekcie ustawy o po-

przez ludzi młodych zarówno te określające benefi-

cjentów, jak i te dotyczące nabywanego lokalu nie

wykluczają ani mieszkańców mniejszych miejscowo-

ści ani wsi.

Odnosząc się do argumentu, że w małych

miastach nie ma lokali odpowiadających parametrom

programu, warto wskazać, że w trakcie konferencji

występowało.

Warto również pamiętać, że progra-

mem objęte będą mieszkania znajdujące się w budyn-

lokale (zabudowa bliźniacza czy szeregowa), zatem

mniejsze rynki nie zostały z programu wyłączone.

Chciałbym również przypomnieć, że od 2013 r.

Na-

Wodnej rozpoczyna wdrażanie programu „Dopłaty do

jącego na celu promowanie budownictwa mieszkanio-

wego o jak najniższym zużyciu energii.

Program skie-

rodzinny lub kupujących dom/mieszkanie na rynku

niu uzyskania wymaganego standardu energetyczne-

go przez budynek.

Budżet programu wynosi 300 mln zł.

rodzinnych i mieszkań w budynkach wielorodzinnych.

Projekt ustawy był przedmiotem uzgodnień mię-

dzyresortowym, w ramach których konsultowany był

m.in. z Urzędem Ochrony Konkurencji i Konsumen-

tów, organem właściwym w sprawie udzielania po-

mocy publicznej.

W toku trwających uzgodnień nie

zostało zgłoszone zastrzeżenie o takim charakterze.

Ponadto minister spraw zagranicznych – jako mini-

ster właściwy do spraw członkostwa Rzeczypospolitej

Polskiej w Unii Europejskiej – wyraził wstępną opi-

szego wydaje się, że nie ma ryzyka uznania procedo-

wanego projektu za niedozwoloną pomoc publiczną.

Z poważaniem

Podsekretarz stanu

Warszawa, dnia 21 lutego 2013 r.

pana posła Piotra Zgorzelskiego (nr SPS-023-

13610/13) w sprawie wprowadzenia budowy linii ko-

lejowej Płock – Modlin do projektu „Strategii rozwo-

niniejszym przekazuję poniższe stanowisko.

Przyjęta w dniu 13 grudnia 2011 r.

„Koncepcja

przestrzennego zagospodarowania kraju 2030”

(KPZK) stanowi ramę dla innych dokumentów stra-

tegicznych, wskazując przesłanki i pożądane kierun-

ki inwestycji w ramach dziewięciu strategii zintegro-

wanych, w tym „Strategii rozwoju transportu do

przesądzając i nie określając ostatecznie ich docelowe-

go kształtu.

Jak zaznaczono w tekście KPZK (str. 208–

209): „Koncepcja wskazuje na konieczność realizowa-

nia określonych inwestycji, niemniej nie jest dokumen-

tem, na podstawie którego są podejmowane decyzje

realizacyjne.

Zgodnie z hierarchicznym systemem

planowania, poszczególne projekty będą realizowane

na podstawie planów, programów i innych dokumen-

tów operacyjnych przewidzianych w krajowym syste-

mie strategicznego zarządzania i przyjmowanych przez

właściwe organy państwa (najczęściej przez Radę Mi-

nistrów).

To w ramach tych dokumentów będą podej-

811

mowane decyzje dotyczące wysokości i sposobu finan-

sowania oraz dokładnych lat realizacji”.

Ze względu na swój ramowy charakter KPZK nie

formułuje zatem wiążących, konkretnych zadań o cha-

rakterze inwestycyjnym, pozostawiając to dokumen-

tom strategicznym i realizacyjnym będącym domeną

poszczególnych ministrów oraz jednostek samorządu

terytorialnego.

Zgodnie z art. 48 ustawy o planowa-

wej w zakresie swojej właściwości rzeczowej sporzą-

dzają programy zawierające zadania rządowe służące

KPZK jest dokumentem koncepcyjnym, w którym

zaprezentowano wizję i rekomendacje dla SRT w zakre-

sie stworzenia zintegrowanego i spójnego systemu

transportu do 2030 r., bez jednoznacznego przesądza-

nia o docelowych inwestycjach infrastrukturalnych.

W związku z powyższym zawarte w KPZK prze-

biegi sieci drogowej i kolejowej dla etapów II i III (przy-

wołane przez pana posła Zgorzelskiego rysunki nr 22

i 26 zamieszczone na str. 113 i 117) nie stanowią od-

zwierciedlenia programowania inwestycyjnego w ob-

szarze transportu, lecz ilustrują sformułowaną w do-

kumencie wizję rozwoju sieci transportowych, zaś

realizacja tych przebiegów będzie zależeć od polityki

transportowej rządu, o czym informują przypisy do

każdego z ww. rysunków w KPZK.

Ponadto pragnę

zauważyć, że KPZK określa status rozważanej nowej

linii kolejowej w systemie dużych prędkości na odcin-

ku Warszawa – Bydgoszcz – Gdańsk (tzw. linii Amber)

jako wstępną analizę (str. 43 i 117).

Przytoczone powyżej argumenty pozwalają wy-

snuć wniosek, iż wyrażony w interpelacji pogląd, ja-

spektywą do 2030 r.)” była niezgodna z „Koncepcją

przestrzennego zagospodarowania kraju 2030”, nie jest

uzasadniony.

rozwoju SRT jest również dokumentem o charakte-

rze ogólnym, nakreślającym najważniejsze cele i kie-

runki interwencji w dziedzinie transportu, w tym

w zakresie rozwoju infrastruktury krajowej poszcze-

gólnych gałęzi transportu, bez rozstrzygania o reali-

zacji konkretnych projektów inwestycyjnych ani sie-

ci transportowych w poszczególnych regionach i mia-

stach (nie umniejszając znaczenia miasta Płocka jako

ośrodka regionalnego stanowiącego istotny element

równoważenia rozwoju kraju).

Bardziej szczegółowe

informacje o zamierzeniach inwestycyjnych w obsza-

rze infrastruktury znajdą odzwierciedlenie w doku-

mentach o charakterze operacyjno-wdrożeniowym

dla SRT.

Pragnę poinformować, iż powiązanie transporto-

we Płocka z resztą kraju jest realizowane m.in. po-

przez linie kolejowe nr 3 (E20) i nr 33.

W ramach

obecnej perspektywy finansowej UE na obu liniach

prowadzone są prace inwestycyjne.

Dodatkowo wśród

rozważanych przez resort transportu projektów na

lata 2014–2020 w ramach prac nad dokumentem im-

plementacyjnym do strategii rozwoju transportu znaj-

dują się także inwestycje na przedmiotowych szla-

kach.

Analizowana jest również budowa nowego po-

łączenia kolejowego na odcinku Modlin – Płock.

Jed-

nak dokładna lista projektów ze środków UE zosta-

nie przedstawiona, gdy ostatecznie rozstrzygnięte

2014–2020, po akceptacji projektu budżetu UE przez

Parlament Europejski.

Z poważaniem

Sekretarz stanu

Tadeusz Jarmuziewicz

w sprawie ponownego przeanalizowania

Szanowna Pani Marszałek!

Z upoważnienia pre-

czącego interpelacji pana posła Henryka Kmiecika

uprzejmie przedstawiam poniższą informację.

Prezes Rady Ministrów podczas konferencji pra-

sowej w dniu 3 stycznia 2013 r. pozytywnie ocenił

inicjatywę powołania zespołu ekspertów, który wy-

jaśniać będzie opinii publicznej kwestie związane

z katastrofą smoleńską.

Ponadto informuję, że koszt działalności takiego

zespołu nie jest jeszcze znany.

Z wyrazami szacunku

Sekretarz stanu

812

Odpowiedź

pelacją (znak: SPS-023-13613/13) złożoną przez pana

nieczności stworzenia krajowego programu leczenia

ludzi starszych uprzejmie proszę o przyjęcie poniż-

również specyficznych potrzeb opiekuńczych tej gru-

py wiekowej.

Odpowiadając na pytanie o podjęte dzia-

ficznego, tak aby funkcjonujące w Polsce rozwiązania

organizacyjne opieki zdrowotnej zabezpieczały – w spo-

sób odpowiedni jakościowo – potrzeby osób starszych.

Istotą geriatrii jest ustalanie hierarchii problemów

i potrzeb zdrowotnych i pozazdrowotnych starszego

pacjenta, by planowo i etapowo je rozwiązywać we

współpracy z osobą starszą i jej opiekunem przy wy-

korzystaniu istniejących zasobów systemu.

Hetero-

geniczność starzenia, polegająca na rozrzucie indy-

widualnych trajektorii starzenia, pozwala na wyod-

rębnianie kilku typów starzenia – od tzw. starzenia

pomyślnego (bez istotnych deficytów funkcjonal-

nych) poprzez zwyczajne (z niewielkimi deficytami,

ale bez widocznej patologii) do patologicznych (z do-

minującą patologią).

Wszelkie uśrednianie ocenia-

nych w populacji parametrów prowadzi do dużych

uogólnień, a przez to do zafałszowania prawdziwego

obrazu stanu zabezpieczenia opieki zdrowotnej po-

pulacji.

Szacuje się, że jedynie ok. 10–20% osób sta-

rych prezentuje cechy pomyślnego starzenia, pozo-

stała zaś część podaje dolegliwości lub choroby, które

u blisko połowy z nich powodują trwałe upośledzenie

funkcjonowania w życiu codziennym.

Z uwagi na za-

cieranie się z wiekiem granic między chorobami a na-

turalnym starzeniem, które to procesy dodatkowo

wzajemnie się wzmacniają, niezwykle trudno jest

oszacować potrzeby zdrowotne ludzi starych, posłu-

gując się tradycyjnymi wskaźnikami epidemiologicz-

nymi w odniesieniu do chorobowości.

W wieku star-

szym dominują zespoły polietiologiczne manifestują-

ce się zaburzeniami funkcji życiowych, opisywane

jako problemy geriatryczne, takie jak: niestabilność

chodu, zaburzenia równowagi, upadki, zaburzenia

poznawcze i zespoły otępienne, depresje, upośledze-

nie funkcji widzenia, słyszenia.

Specyficzny, złożony

i wielowymiarowy zakres uwarunkowań zdrowot-

nych człowieka starego skłania do przewartościowa-

nia definicji zdrowia w starości.

Osoby starsze obcią-

żone chorobami mogą być rozważane jako „zdrowe”,

gdy patologia nie powoduje istotnego ograniczenia

ich funkcjonowania (np. dobrze kontrolowany prze-

bieg cukrzycy) lub gdy wydolność czynnościowa jest

zapewniona przez sprawny system rehabilitacji i opie-

ki środowiskowej.

Stałe lub częste występowanie wie-

lu uciążliwych dolegliwości uzasadnia niską samo-

ocenę zdrowia i jakości życia ludzi starszych.

Wielo-

letnie prognozy demograficzne pozwalają na zapla-

nowanie i dostosowanie założeń polityki do przy-

szłych potrzeb zdrowotnych społeczeństwa.

Według

prognozy GUS do 2030 r. udział osób starszych w łącz-

nej liczbie ludności osiągnie poziom ok. 24%, co ozna-

cza, że prawie co czwarty Polak będzie miał co naj-

mniej 65 lat.

O ogromnym przyspieszeniu prognozo-

wanego starzenia się polskiej populacji świadczy

wzrost udziału osób „starych starych” (75 lat i wię-

cej) kosztem „młodych starych” (65–74 lata).

W licz-

bach bezwzględnych ta najstarsza kategoria ulegnie

podwojeniu do 2030 r. – z 1,9 mln do 4 mln osób – co

oznacza, że Polsce grozi demograficzna „bomba sta-

rości”.

Dane demograficzne mogą stanowić podstawę

do oszacowania zapotrzebowania na świadczenia

zdrowotne dla ludzi starszych.

Poza argumentem de-

mograficznym istotne są także transformacje epide-

miologiczne (choroby przewlekłe i niepełnospraw-

ność), zmiana w zakresie popytu i podaży na rynku

usług medycznych oraz feminizacja starości.

W odpowiedzi na wyzwania demograficzne jed-

poprawienie systemu w zakresie opieki nad osobami

starszymi i niesamodzielnymi.

Podstawowe cele to:

upowszechnienie i poprawa dostępności opieki zdro-

wotnej rozumiane jako lepszy dostęp do świadczeń

z uwzględnieniem specyficznych potrzeb zdrowot-

nych, pielęgnacyjnych, opiekuńczych i rehabilitacyj-

wypracowanych standardów nie tylko w geriatrii, ale

i rehabilitacji, właściwe finansowanie opieki poprzez

podjęcie długofalowych działań poprawiających fi-

nansowanie opieki zdrowotnej nad osobami w pode-

813

szłym wieku, zwłaszcza poprawienie finansowania

niezbędnych procedur i form opieki, odpowiednie,

adekwatne do potrzeb finansowanie świadczeń zdro-

wotnych, lepsze finansowanie istniejącej i propono-

wanej do wdrożenia infrastruktury opieki zdrowot-

nej dla osób w podeszłym wieku.

Ministerstwo Zdrowia przy wsparciu Zespołu

ds. Gerontologii powołanego zarządzeniem mini-

stra zdrowia z dnia 4 grudnia 2008 r. przygotowa-

ło standardy opieki geriatrycznej; rekomendacje

zmian w opiece geriatrycznej oraz rekomendacje

wdrożenia procedur geriatrycznych w opiece szpi-

talnej i ambulatoryjnej.

Projekt standardu postępowania przy udzielaniu

nowych przepisów prawa, w tym tzw. rozporządzeń

koszykowych – został poddany weryfikacji pod kątem

jego zmiany (głównie w celu uniknięcia powielania

tych samych zapisów).

W efekcie tych prac planuje się

ogłosić w najbliższym czasie standardy – jako formę

zaleceń (na stronie internetowej ministerstwa).

obecnej finalizowane są prace zmierzające do wdro-

żenia procedury COG w ambulatoryjnej opiece spe-

cjalistycznej.

Trwają także prace nad przygotowaniem reko-

mendacji działań kierunkowych opartych o standar-

dy europejskie w zakresie poprawienia opieki nad

Z udziałem członków Zespołu ds. Gerontologii

w 2011 r. zainicjowano także projekt systemowy pn.

głównym projektu jest poprawa opieki nad osobami

opieki geriatrycznej.

Podstawowym działaniem podej-

mowanym w czasie realizacji tego projektu jest orga-

nizacja kursów doskonalących i specjalistycznych

w zakresie opieki geriatrycznej.

Uczestnikami projek-

tu są lekarze POZ, fizjoterapeuci, pielęgniarki POZ,

opiekunowie medyczni i terapeuci środowiskowi.

Aby zabezpieczyć w sposób właściwy medyczną

także stymulować wzrost liczby specjalistów w dzie-

dzinie geriatrii za pośrednictwem konsultantów kra-

jednostek szkoleniowych oraz ułatwienie, oraz skró-

cenie procesu uzyskiwania przez lekarzy tytułu spe-

cjalisty, co przekłada się na systematyczny wzrost

Stale realizowane są także działania na rzecz po-

prawy finansowania opieki geriatrycznej.

Aby zobra-

zować te zmiany, poniżej przedstawiono dane doty-

czące kontraktowania świadczeń w zakresie geriatrii

które pokazują progresję w zabezpieczaniu świad-

czeń opieki geriatrycznej oraz zwiększaniu nakładów

Tab. 1.

Geriatria ogółem (oddziały szpitalne i po-

radnie)

Rok Wartość umów Liczba umów

Liczba

2006 18 273 922 84 66

2007 21 956 253 109 69

2008 31 539 740 160 86

2009 45 341 013 135 88

2010 44 485 670 120 84

2011 46 345 947 110 88

2012 57 609 423 118 96

Tab. 2.

Poradnie geriatryczne

Rok Wartość umów Liczba umów

Liczba

2009 1 756 779 81 74

Tab. 3.

Oddziały geriatryczne

Rok Wartość umów Liczba umów

pana posła Kmiecika odnośnie do dyskryminacji

osób starszych, należy wskazać, że obowiązujące

w Polsce prawo zabrania dyskryminacji z jakiegokol-

814

wiek powodu, a przepisy dotyczące świadczeń opieki

zdrowotnej nie różnicują pacjentów.

Zasady określa-

jące dostęp do świadczeń opieki zdrowotnej, określo-

ne w przepisach są jednakowe dla wszystkich grup

osób uprawnionych i nie różnicują prawa od dostępu

do opieki zdrowotnej ze względu na wiek.

Przyznać

jednak należy, że kwestia ta jest problemem nie tylko

europejskim, ale także krajowym, oraz iż osoby star-

sze, niepełnosprawne i niesamodzielne znajdują się

grupie wysokiego ryzyka, jeśli chodzi o zagrożenie

dyskryminacją.

Realizowane przez ministra zdrowia

działania dotyczące w szczególności edukacji perso-

nelu medycznego w zakresie etyki, praw człowieka

i praw pacjenta mają na celu podniesienie jakości opie-

ki zdrowotnej nad osobami starszymi.

Pragnę także

podkreślić, iż Ministerstwo Zdrowia walczy z wszel-

kimi przejawami dyskryminacji pacjentów, a każdy

sygnał w tej sprawie jest szczegółowo analizowany

i podlega interwencji.

Minister zdrowia jest w pełni

świadomy potrzeb starszych pacjentów i powagi sytu-

acji, a podejmowane działania mają na celu stałą po-

prawę zabezpieczenia pacjentów geriatrycznych.

Z poważaniem

Podsekretarz stanu

Igor Radziewicz-Winnicki

w sprawie zrewidowania niedorzecznych

Szanowna Pani Marszałek!

Odpowiadając na in-

023-13614/13, w sprawie zrewidowania niedorzecz-

nych pomysłów mających na celu poprzez likwidację

dzanych, uprzejmie informuję, co następuje.

W chwili obecnej przedmiotem prac w Sejmie RP

czących problematyki spółdzielni, w tym spółdzielni

mieszkaniowych.

Jak dotychczas, rząd nie podejmo-

wał w tym zakresie prac legislacyjnych.

bezpośrednio ingerują w działalność spółdzielni miesz-

kaniowych poprzez zmianę przepisów ustawy z dnia

ustawy o spółdzielniach mieszkaniowych i dotyczy

Projekt ustawy o spółdzielniach mieszkaniowych

(druk sejmowy nr 819), wniesiony przez grupę posłów

Platformy Obywatelskiej w dniu 1 października 2012 r.,

mieszkaniowych i ma na celu wprowadzenie nowych

ni.

Projektodawcy uzasadniają konieczność uchwa-

welizacji oraz licznych interwencji Trybunału Kon-

stytucyjnego obecnie obowiązująca ustawa o spół-

dzielniach mieszkaniowych stała się bardzo skompli-

kowana i nieczytelna.

Powyższy projekt zawiera w art. 37 ust. 3 budzą-

cą zastrzeżenia pana posła propozycję, aby po usta-

nej nieruchomości stosowane były przepisy ustawy

dzielni.

W uzasadnieniu projektu nie przedstawiono

motywów wprowadzenia tej propozycji, która przez

niektóre środowiska spółdzielcze odbierana jest jako

próba likwidacji spółdzielni mieszkaniowych.

W związ-

te w tym projekcie (art. 44) przewidują wprowadzenie

w ustawie o własności lokali szeregu istotnych zmian,

niowych w sytuacji, gdy większość udziałów należy

do spółdzielni mieszkaniowej, przy czym głosowanie

ciela lokalu.

W przypadku ich uchwalenia możliwe

będzie stosowanie do zarządzania nieruchomościa-

mi, stanowiącymi współwłasność spółdzielni i właś-

cicieli lokali, zasad określonych w ustawie o spół-

dzielniach mieszkaniowych.

Z kolei projekt ustawy o działalności spółdzielni

mieszkaniowych (druk sejmowy nr 864), wniesiony

przez grupę posłów Sojuszu Lewicy Demokratycznej

łalności, zasady członkostwa w spółdzielni, wzajemne

ności lokalu.

Projekt ten także przewiduje utratę

815

mocy przepisów obowiązującej ustawy o spółdziel-

niach mieszkaniowych.

stanowiska do poselskich projektów zwartych w dru-

kach sejmowych nr 816, 819 i 864.

których propozycji zmian przepisów prawnych.

zastrzegając możliwość zgłaszania uwag i propozycji

zmian w trakcie prac parlamentarnych.

niowych (druk sejmowy nr 864) Rada Ministrów

przedstawione w stanowisku, projekt ten może być

zmian przepisów prawnych.

Informuję również, że w dniu 10 stycznia br. pod

obrady Sejmu został skierowany senacki projekt usta-

wych (druk sejmowy nr 1065).

Obecnie trwają prace

nad przygotowaniem do niego stanowiska Rady Mi-

nistrów.

W Senacie RP trwają także prace legislacyjne nad

towana ustawa ma na celu realizację wskazań zawar-

tych w wyroku Trybunału Konstytucyjnego z dnia

niezgodność art. 49

1

ustawy o spółdzielniach mieszkaniowych z Konsty-

tucją RP.

3 poselskie projekty ustaw zawarte w drukach sejmo-

mieszkaniowych i mające zastąpić obowiązującą usta-

Wniesiony przez grupę posłów Platformy Obywa-

dokonanie nowej, całościowej regulacji prawa spół-

dzielczego, tak aby odpowiadała ona aktualnym wa-

runkom ekonomicznym i gospodarczym prowadzenia

działalności przez spółdzielnię, a także zasadom spół-

dzielczym uchwalonym przez Międzynarodowy Zwią-

zek Spółdzielczy we wrześniu 1995 r.

Projekt ustawy

zawiera przepisy ogólne dotyczące wszystkich rodza-

jów spółdzielni, związków spółdzielczych i Krajowej

Rady Spółdzielczej oraz przewiduje, że funkcjonowa-

nie poszczególnych rodzajów spółdzielni ma być

przedmiotem normowania ustaw odrębnych.

Jedno-

cześnie w projekcie ustawy proponuje się utrzymanie

w mocy dotychczasowych przepisów odnoszących się

do spółdzielni rolniczych, spółdzielni kółek rolni-

czych i spółdzielni pracy – do czasu uchwalenia no-

wych przepisów regulujących ich działalność.

W uzasadnieniu do projektu podkreślono, że po-

trzeba uchwalenia nowej ustawy o spółdzielniach wy-

nika z konieczności poprawy efektywności działania

nie udało się dotychczas osiągnąć mimo ponad

30-krotnego nowelizowania obowiązującej ustawy

Prawo spółdzielcze.

Mając na względzie argumenty projektodawców,

Rada Ministrów w stanowisku z dnia 25 październi-

ka 2012 r. wobec projektu ustawy o spółdzielniach

nowej, całościowej regulacji problematyki spółdzielni

dalszych prac legislacyjnych, zaznaczając potrzebę

uwzględnienia w przedmiotowym projekcie uwag za-

wartych w tym stanowisku oraz zastrzegając sobie

możliwość zgłaszania uwag i propozycji zmian na

dalszym etapie prac parlamentarnych.

Projekt ustawy Prawo spółdzielcze (druk sejmowy

nr 980) wniesiony przez grupę posłów Polskiego

Stronnictwa Ludowego przewiduje kompleksową re-

gulację dotyczącą spółdzielni.

Projekt definiuje poję-

cie spółdzielni, reguluje tryb jej założenia, członko-

stwo w spółdzielni (jego powstanie i ustanie), prawa

i obowiązki członków, określa organy spółdzielni, ich

zadania i zasady działania.

Projekt reguluje również

gospodarkę i fundusze spółdzielni, lustrację (w tym

wymagania, jakie musi spełnić kandydat na lustra-

tora i obowiązki lustratorów), przekształcenia orga-

nizacyjne spółdzielni (łączenie spółdzielni, podział

spółdzielni, likwidację spółdzielni), upadłość i postę-

powanie naprawcze spółdzielni, związki spółdzielcze

i Krajową Radę Spółdzielczą.

Projekt zawiera rów-

nież regulację dotyczącą szczególnych rodzajów spół-

dzielni – rolniczych spółdzielni produkcyjnych, spół-

dzielni kółek rolniczych i innych spółdzielni zajmu-

jących się działalnością rolną, spółdzielni pracy, spół-

dzielni rzemieślniczych i spółdzielni uczniowskich,

w tym przepisy dotyczące zatrudnienia członków

przez spółdzielnie.

Projekt zawiera również przepisy

karne i przejściowe oraz przewiduje zmiany w szere-

gu ustaw normujących problematykę spółdzielni.

Trzeci z kolei projekt ustawy Prawo spółdzielcze

(druk sejmowy nr 1005) został wniesiony przez gru-

pę posłów Ruchu Palikota w dniu 27 lipca br. W uza-

sadnieniu projektodawcy przedstawili następujące

założenia projektu nowego Prawa spółdzielczego:

1.

Przepisy Prawa spółdzielczego powinny być do-

stosowane do standardów europejskich i zasad spół-

dzielczych uchwalonych przez XXXI Kongres Mię-

dzynarodowego Związku Spółdzielczego w 1995 r.

816

2.

Podstawy prawne działalności spółdzielni po-

winny być dostosowane do współczesnych reguł dzia-

łania podmiotów gospodarczych oraz uwzględniać

nadżerskiego systemu kierowania działalnością go-

spodarczą spółdzielni.

3.

Powinny być wprowadzone zmiany w odniesie-

niu do związków rewizyjnych i Krajowej Rady Spół-

dzielczej oraz do instytucji lustracji, zmierzające do

wisk spółdzielczych.

Rada Ministrów nie zajęła jeszcze stanowiska do

projektów ustaw zawartych w drukach sejmowych

nr 980 i 1005.

nia komisji należy rozpatrzenie poselskich projektów

980, 1005 oraz 1065.

W składzie komisji znajduje się

Obywatelską, Prawo i Sprawiedliwość, Polskie Stron-

nictwo Ludowe, Ruch Palikota, Sojusz Lewicy Demo-

kratycznej i Solidarną Polskę.

Mając powyższe na uwadze, przedstawiam po-

gląd, że zakres oraz ilość poselskich i senackich pro-

jektów ustaw regulujących działalność spółdzielni,

w tym spółdzielni mieszkaniowych, wskazuje na to,

że problematyka ta jest przedmiotem szczególnego

zainteresowania parlamentarzystów.

Wobec każdego

z tych projektów rząd zajął lub w najbliższym czasie

zajmie szczegółowe stanowisko odnoszące się do po-

szczególnych propozycji regulacji prawnych oraz

przedstawi uwagi, których uwzględnienie będzie za-

leżało od woli parlamentarzystów.

W razie istnienia

takiej potrzeby rząd dokona również zastrzeżenia

sobie, tak jak to uczynił wobec projektu zawartego

w druku sejmowym nr 515, możliwości zgłaszania

lamentarnych.

Należy podkreślić, że zarówno treść, jak i termin

ję, że przepisy prawne regulujące działalność spół-

dzielni uchwalone przez parlamentarzystów w istot-

ny sposób przyczynią się do poprawy funkcjonowa-

nia spółdzielni, w tym również spółdzielni mieszka-

niowych i zaspokajania potrzeb mieszkaniowych ich

członków.

w sprawie kobiet oczekujących potomstwa

Szanowna Pani Marszałek!

Odpowiadając na in-

wie kobiet oczekujących potomstwa w I kwartale

znak: SPS-023-13615/13, uprzejmie wyjaśniam, że

roby i macierzyństwa został skierowany do uzgod-

nych.

Zakończono etap uzgodnień międzyresorto-

wych i opiniowania tego projektu przez partnerów

ferencja uzgodnieniowa.

Obecnie trwają prace nad

jącym przebieg tej konferencji.

817

sie korzystania z podstawowego urlopu macierzyń-

w sprawie oświadczeń majątkowych wójtów,

Szanowna Pani Marszałek!

W odpowiedzi na

przesłaną z dnia 29 stycznia 2013 r. interpelację po-

strzów, prezydentów miast oraz radnych gmin i po-

wiatów (sygn.

SPS-023-13617/13) uprzejmie informu-

ję, iż w pierwszej kolejności należy podkreślić, że

przepisy regulujące kwestię składania oświadczeń

majątkowych przez funkcjonariuszy publicznych za-

liczane są do rozwiązań mających na celu zapobieże-

nie angażowaniu się osób publicznych w sytuacje

rozumieniu) oraz osłabiać zaufanie wyborców i opinii

tego rodzaju rozwiązań legislacyjnych w zakresie

oświadczeń samorządowych funkcjonariuszy publicz-

nych zaliczyć należy przepisy ustawy z dnia 23 listo-

Nr 214, poz. 1806), która wprowadziła do ustaw re-

gulujących ustrój samorządu terytorialnego przepisy

818

mające na celu stworzenie nowych oraz urealnienie

cyjnych dotyczących osób sprawujących funkcje pub-

liczne w organach samorządu terytorialnego i jego

jednostkach organizacyjnych [vide: np. art. 24h–24l

z późn. zm.), art. 27c–27g ustawy z dnia 5 czerwca

żej regulacje samorządowych ustaw ustrojowych są

kompatybilne, zatem poniższe wyjaśnienia zostaną

oparte na rozwiązaniach prawnych zawartych w usta-

wie o samorządzie gminnym.

ny, skarbnik gminy, kierownik jednostki organizacyj-

nej gminy, osoba zarządzająca i członek organu zarzą-

dzającego gminną osobą prawną oraz osoba wydająca

zani do złożenia oświadczenia o swoim stanie mająt-

kowym, zwanego dalej oświadczeniem majątkowym.

Wskazany przepis określa także zakres informacji

przedstawianych w oświadczeniu – są to dane o:

1) zasobach pieniężnych, nieruchomościach, udzia-

nej, jednostek samorządu terytorialnego, ich związ-

ce zajmowania stanowisk w spółkach handlowych;

2) dochodach osiąganych z tytułu zatrudnienia

niem kwot uzyskiwanych z każdego tytułu;

4) zobowiązaniach pieniężnych o wartości powyżej

10 000 zł, w tym zaciągniętych kredytach i pożycz-

kach oraz warunkach, na jakich zostały udzielone.

Zgodnie z art. 24h ust. 2 ustawy o samorządzie

gminnym osoba składająca oświadczenie majątkowe

ków majątkowych, dochodów i zobowiązań do majątku

majątkową.

Szczegółowe kwestie w zakresie składania oświad-

czeń regulują odpowiednie przepisy rozporządzenia

nostki organizacyjnej gminy, osoby zarządzającej

ną oraz osoby wydającej decyzje administracyjne

oświadczenie majątkowe wraz z kopią swojego zezna-

nia o wysokości osiągniętego dochodu w roku podat-

ją w dwóch egzemplarzach:

1) radny – przewodniczącemu rady gminy;

2) wójt, przewodniczący rady gminy – wojewodzie;

3) zastępca wójta, sekretarz gminy, skarbnik gmi-

ny, kierownik jednostki organizacyjnej gminy, osoba

ną osobą prawną oraz osoba wydająca decyzje admi-

nistracyjne w imieniu wójta – wójtowi.

Podmioty, którym złożono oświadczenie, dokonu-

ją analizy danych zawartych w oświadczeniu; anali-

zy takiej dokonuje również urząd skarbowy właściwy

cej oświadczenie.

Wskazać należy, iż obowiązujące przepisy przewi-

dują konsekwencje zarówno z tytułu niezłożenia

oświadczenia w terminie (vide: art. 24k ustawy o sa-

morządzie gminnym), jak też podania nieprawdy lub

zatajenia prawdy w oświadczeniu majątkowym.

W tym

drugim przypadku art. 24l ww. ustawy przesądza, iż

powoduje to odpowiedzialność na podstawie art. 233

Z poważaniem

Magdalena Młochowska

Szanowna Pani Marszałek!

Odpowiadając na in-

znak: SPS-023-13618/13, uprzejmie wyjaśniam, że

819

kolejnym tekstem projektowanej ustawy uwzględnia-

820

Odpowiedź

sekretarza stanu

SPS-023-13619/13) interpelację pani poseł RP Alek-

sandry Trybuś w sprawie dopłat do zakupu samocho-

du dla osoby niepełnosprawnej uprzejmie proszę o przy-

jęcie poniższych wyjaśnień na pytania pani poseł.

1.

Czy ministerstwo planuje uruchomienie pro-

gramu dopłat do zakupu lub przystosowania samo-

chodu na potrzeby osób niepełnosprawnych?

Osoba z dysfunkcją narządu ruchu i posiadająca

znaczny lub umiarkowany stopień niepełnosprawno-

ści albo osoba do 18. roku życia posiadająca stopień

niepełnosprawności może otrzymać ze środków Pań-

sprawnych w ramach pilotażowego programu celo-

wego „Aktywny samorząd” dofinansowanie:

— zakupu lub montażu oprzyrządowania posia -

danego lub nabytego samochodu,

— kosztów uzyskania prawa jazdy kategorii B,

w szczególności kursu i egzaminów, a w przypadku

kursu poza miejscowością zamieszkania także za-

kwaterowania i wyżywienia w okresie trwania kursu

oraz dojazdu na kurs i z kursu.

Zamiast dofinansowania możliwa jest refundacja

poniesionych kosztów.

Dofinansowanie lub refundacja udzielane są oso-

bie niepełnosprawnej na jej wniosek, na wniosek jed-

nego z rodziców lub opiekuna prawnego sprawujące-

go opiekę nad niepełnoletnią osobą niepełnosprawną,

a także na wniosek opiekuna prawnego pełnoletniej

osoby niepełnosprawnej nieposiadającej pełnej zdol-

ności do czynności prawnych.

Dofinansowania lub refundacji udziela samorząd

powiatowy, który przystąpił na zaproszenie Państwo-

wego Funduszu Rehabilitacji Osób Niepełnospraw-

nych do realizacji programu lub inny realizator pro-

gramu, jeżeli dany samorząd powiatowy nie realizu-

je programu.

Szczegółowe informacje dotyczące rea-

lizatorów programu dostępne są w Państwowym

Funduszu Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych.

Z dofinansowania mogą skorzystać osoby w wieku

do lat 18. i osoby pełnoletnie, które nie osiągnęły wie-

ku emerytalnego.

Pomoc może być udzielana co trzy lata, ale samo-

rząd powiatowy może podjąć decyzję o przyznaniu

dofinansowania osobie niepełnosprawnej z pominię-

ciem wspomnianego okresu, która z powodu pogor-

szenia stanu zdrowia nie może korzystać z posiada-

nego już oprzyrządowania samochodu albo która

z powodu zdarzeń losowych utraciła oprzyrządowa-

nie samochodu lub zostało ono zniszczone w stopniu

uniemożliwiającym użytkowanie i naprawę.

Jednocześnie nadmieniam, że zgodnie z rozporzą-

Nr 245, poz. 1810, ze zm.) osoby niepełnosprawne bę-

dące pracownikami zakładów pracy chronionej (lub

byli pracownicy niepełnosprawni) mogą ubiegać się

bilitacji osób niepełnosprawnych w ramach pomocy

indywidualnej na zakup samochodu, jeżeli jest on im

niezbędny w korzystaniu z rehabilitacji oraz ułatwi

wykonywanie czynności życiowych.

2.

W jaki sposób ministerstwo pomaga osobom

dowej?

Ministerstwo Pracy i Polityki Społecznej, two-

rząc otoczenie prawne, stara się ułatwić osobom nie-

pełnosprawnym utrzymanie aktywności zawodowej.

ze zm.) przewidziano szereg instrumentów wsparcia

zarówno osób niepełnosprawnych, jak i pracodawców.

Jedną z form aktywności zawodowej jest samoza-

trudnienie.

Ustawa o rehabilitacji zawodowej i spo-

przewiduje pomoc dla niepełnosprawnych przedsię-

biorców oraz niepełnosprawnych rolników w formie

refundacji kosztów składek poniesionych na ubezpie-

czenia społeczne, a osoby prowadzące działalność

mogą ubiegać się o dofinansowanie do oprocentowa-

nia kredytu bankowego zaciągniętego w celu konty-

nuowania tej działalności.

Osoba niepełnosprawna

może uzyskać środki Państwowego Funduszu Reha-

Osoby świadczące pracę na innej podstawie niż umo-

wa o pracę, stosunek służbowy lub umowa o pracę

nakładczą, mogą po zarejestrowaniu w powiatowym

urzędzie pracy jako osoby poszukujące pracy niepo-

zostające w zatrudnieniu korzystać m.in. ze szkoleń

i studiów podyplomowych finansowanych ze środków

Ponadto pracodawca osób niepełnosprawnych może

uzyskać zwrot kosztów ich szkolenia, dzięki czemu

osoby niepełnosprawne mają większe szanse na uzy-

skanie kwalifikacji adekwatnych do zmieniających

się realiów rynkowych.

W przypadku gdyby progresja niepełnosprawno-

ści utrudniała lub uniemożliwiała wykonywanie obo-

wiązków na stanowisku pracy, pracodawca takiej

osoby może uzyskać zwrot kosztów zatrudnienia oso-

by niepełnosprawnej pomagającej pracownikowi nie-

pełnosprawnemu.

Wspomnieć również należy, że pracownicy za-

trudnieni w zakładach pracy chronionej mogą uzy-

821

skać wsparcie z zakładowego funduszu rehabilitacji

ze zm.).

Również pracodawcy posiadający status zakładu

pracy chronionej mogą uzyskać środki na zakup auta

przeznaczonego wyłącznie do przewozu pracowników

niepełnosprawnych zarówno ze środków zakładowego

i ze środków Państwowego Funduszu Rehabilitacji

Osób Niepełnosprawnych na podstawie art. 32 ust. 1

W celu zachęcenia pracodawców do zatrudniania

osób niepełnosprawnych, dzięki czemu pozostaną one

nadal aktywne zawodowo, przewidziano pomoc w for-

mie dostosowania i wyposażenia stanowiska pracy,

jak również w formie dofinansowania do wynagrodze-

nia pracowników niepełnosprawnych w zakładach

gólnym uwzględnieniem wsparcia zatrudnienia osób

niepełnosprawnych, które mają największe problemy

niesieniu do których orzeczono chorobę psychiczną,

jowe lub epilepsję oraz niewidomych, a także zaliczo-

nych do znacznego stopnia niepełnosprawności.

Z szacunkiem

Sekretarz stanu

Warszawa, dnia 19 lutego 2013 r.

Szanowna Pani Marszałek!

Odpowiadając na pis-

mo z dnia 16 stycznia 2013 r., znak: SPS-023-

13620/13 (data wpływu 30 stycznia 2013 r.), przy któ-

sandry Trybuś w sprawie konieczności wprowadze-

mających na celu uproszczenie procedur uzyskania

zawierająca pytania:

1.

Czy ministerstwo planuje zmiany w ustawie

jące procedury uzyskania zezwolenia na przeprowa-

dzenie losowania w przypadkach organizowania nie-

wielkich imprez o charakterze rekreacyjnym bądź

sportowym przez samorządy, stowarzyszenia lub

inne organy działające z mocy powierzonych im usta-

wowo zadań?

2.

Czy ministerstwo widzi konieczność doprowa-

stosowania lub też, aby procedura uzyskania zezwo-

3.

Czy ministerstwo zamierza podjąć kroki zmie-

rzające do wprowadzenia zapisów w ustawie odróż-

niających prawdziwy hazard i ośrodki gry, kasyna

— uprzejmie wyjaśniam, co następuje.

Zgodnie z ustawą o grach hazardowych urządza-

nie i prowadzenie działalności w zakresie gier loso-

wych (w tym loterii fantowych i gry bingo fantowe),

zwolone wyłącznie na zasadach określonych w usta-

wie (art. 3).

gier i są to m.in.:

1.

Gra bingo fantowe, w której uczestniczy się

2.

Loterie fantowe, w których uczestniczy się

grane rzeczowe.

zardowych oraz niektórych innych ustaw (Dz. U.

ry dotyczące urządzania loterii fantowych, wprowa-

dzając tzw. małe loterie fantowe, czyli loterie, w któ-

hazardowych wynoszącej w 2013 r. 3665, 68 zł.

Loterie fantowe oraz gry bingo fantowe, w któ-

przewidzianych w ww. ustawie.

W wyniku wspomnianej zmiany ustawy o grach

hazardowych w przypadku loterii fantowych oraz gry

przekracza kwoty bazowej, odstąpiono od obowiązku

822

przedstawiania zaświadczeń, np. o niezaleganiu z za-

płatą podatków czy o niekaralności na rzecz oświad-

czeń.

Ponadto osoby nadzorujące małe loterie fantowe

zostały zwolnione z obowiązku posiadania świadectw

zawodowych.

Dodatkowo dotychczasowy wymóg doty-

czący składania gwarancji wypłacalności nagród został

calności nagród, a zamiast dotychczasowego obowiązku

przedstawiania ekspertyzy dowodów udziału w grze,

potwierdzającej ich zabezpieczenie przed sfałszowa-

należy jedynie wskazać ich wzór.

Regulamin wspomnianych gier nie podlega za-

i dużych gier bingo fantowe.

Podmiot urządzający

małą loterię fantową ma obowiązek opracować go

i informować organ, któremu dokonał zgłoszenia,

Istotnym ułatwieniem dotyczącym urządzania

loterii fantowych oraz gry bingo fantowe (w których

wej) w wyniku wspomnianej zmiany ustawy o grach

hazardowych jest to, iż urządzanie ich jest wolne od

obowiązku:

czenia wyniku finansowego wymienionych w art. 75

— uiszczania opłat związanych z udzieleniem ze -

ustawy.

Przyjęte rozwiązania w postaci znacznego złago-

dzenia wymogów urządzania małych loterii fanto-

wych spowodowały, że koszty urządzania małych

loterii fantowych uległy zasadniczemu obniżeniu.

Należy ponadto podkreślić, że organizatorzy kon-

kursów mogą tak określać sposób ich prowadzenia,

by wyeliminować elementy losowości i tym samym

uniknąć wątpliwości co do zgodności przedsięwzięć

z ustawą o grach hazardowych.

Sposób przydzielania

Przedstawiając powyższe, pragnę podkreślić, że

przeprowadzonej w 2011 r. w zakresie uproszczenia

notowano wzrost zainteresowania szeregu podmio-

tów tą formą urządzania loterii.

1154 zgłoszeń urządzania małych loterii fantowych.

Należy jednocześnie zaznaczyć, że wychodząc na-

przeciw oczekiwaniom wszystkich zainteresowanych,

Ministerstwo Finansów opracowało również mate-

riał informacyjny pt. „Zasady urządzania małych

tuje szczegółowo tryb urządzania takich gier i stano-

wi swoistą pomoc dla podmiotów zainteresowanych

Ministerstwa Finansów – www.mf.gov.pl.

Niezależnie od powyższego uprzejmie wyjaśniam,

nitorowane i podlega szczegółowej analizie, także

ku podjęcia prac legislacyjnych nad zmianą ustawy

miotem odpowiednich analiz.

Z poważaniem

Podsekretarz stanu

w sprawie deregulacji zawodu pracownika

ochrony fizycznej (13621)

fizycznej oraz pracownika zabezpieczenia technicz-

nego, przesłaną pismem z dnia 29 stycznia 2013 r.,

sygn.

SPS-023-13621/13, uprzejmie przedstawiam, co

następuje.

Odnosząc się do pierwszego z zadanych przez

823

1997 r.

(Dz. U. Nr 114, poz. 740, z późn. zm.) mające

na celu ułatwienie dostępu do zawodów pracownika

ochrony fizycznej oraz pracownika zabezpieczenia

technicznego zawarte zostały w projekcie ustawy

rych zawodów.

Wejście w życie przedłożonych zmian

planowane jest na dzień 1 stycznia 2014 r.

Prace nad

projektem toczą się obecnie w Komisji Nadzwyczajnej

której projekt został skierowany po pierwszym czy-

taniu w Sejmie w dniu 8 listopada 2012 r.

Ze względu

na złożony charakter przedmiotowej reformy i róż-

norodność czynników wpływających na przebieg prac

w parlamencie nie jest możliwe określenie kalenda-

rza dalszych prac, a tym samym terminu zakończe-

nia procedowania projektu.

pracownika ochrony fizycznej I oraz II stopnia?

W odpowiedzi na to pytanie należy na wstępie

zaznaczyć, że zaproponowane w ww. projekcie usta-

wy zmiany polegają przede wszystkim na rezygnacji

z podziału pracowników ochrony na stopnie, od któ-

rych uzależnione były dotychczas specjalistyczne

uprawnienia, oraz rezygnacji z konieczności uzyska-

nia licencji.

Wymogi te zastąpiono wpisem na odpo-

wiednią listę.

Ze zniesieniem licencji ściśle związana

jest rezygnacja z egzaminu, który zostaje zastąpiony

szkoleniem.

Zgodnie ze znowelizowanym brzmieniem art. 26

ustawy o ochronie osób i mienia czynności, do któ-

rych wykonywania dotychczas niezbędne było posia-

danie licencji pracownika ochrony fizycznej, zarówno

I, jak i II stopnia, będą mogły być wykonywane przez

każdą osobę wpisaną na listę kwalifikowanych pra-

cowników ochrony fizycznej osób i mienia.

Proponowany przepis zakłada, że o wpis na listę

dzie mogła ubiegać się każda osoba, która:

1) posiada obywatelstwo polskie lub obywatelstwo

2) ukończyła 21 lat,

3) ukończyła co najmniej ośmioklasową szkołę

podstawową lub gimnazjum,

5) nie była skazana prawomocnym wyrokiem za

6) posiada nienaganną opinię wydaną przez właś-

ciwego ze względu na jej miejsce zamieszkania ko-

mendanta Policji,

7) posiada zdolność fizyczną i psychiczną do wyko-

nywania zadań, stwierdzoną orzeczeniami lekarskim

8) posiada przygotowanie teoretyczne i praktyczne

Na listę będą mogły być wpisane również osoby,

których kwalifikacje do wykonywania zawodu uzna-

no na podstawie odrębnych przepisów.

Jak wskazano powyżej, kandydat ubiegający się

ny musi wykazać odpowiednie przygotowanie zarów-

no teoretyczne, jak i praktyczne w zakresie wyszko-

lenia strzeleckiego, samoobrony, technik interwen-

cyjnych oraz znajomość przepisów prawa związanych

ne przepisy przewidują kilka form zdobycia tych

umiejętności.

Mogą one przybrać formę:

— zdobycia kwalifikacji technika ochrony fizycznej,

— ukończenia uczelni, szkoły oficerskiej lub pod -

oficerskiej Policji lub Straży Granicznej,

— ukończenia kursów w przedmiotowym zakre -

sie organizowanych przez ośrodki szkolenia Policji,

— odbycia odpowiedniego kursu zawodowego lub

kursu umiejętności zawodowych realizującego nie-

zbędny zakres merytoryczny,

— ukończenia innych kursów potwierdzających

przygotowanie teoretyczne i praktyczne prowadzo-

nych przez publiczne i niepubliczne placówki i ośrod-

ki zgodnie z przepisami wydanymi na podstawie

przepisów o systemie oświaty,

— ukończenia szkoleń lub kursów potwierdzają -

cych przygotowanie teoretyczne i praktyczne w nie-

zbędnym zakresie prowadzonych przez uczelnie.

Przedmiotowa nowelizacja przewiduje również

możliwość potwierdzenia specjalistycznego przygo-

towania teoretycznego w zakresie znajomości prze-

pisów prawa związanych z wykonywaniem ochrony

osób i mienia dyplomem uczelni kształcących w za-

kresie prawa, administracji publicznej, bezpieczeń-

stwa narodowego lub bezpieczeństwa wewnętrznego.

4.

Jakie różnice kompetencji na rynku ochroniar-

skim dostrzega resort między dotychczas licencjono-

wanymi pracownikami ochrony a kształconymi w szko-

łach policealnych technikami ochrony fizycznej osób

i mienia?

Jakie umiejętności w porównaniu z nimi

nym zawodzie?

W odpowiedzi na podniesione wątpliwości infor-

muję, że w opinii Ministerstwa Sprawiedliwości ana-

liza różnic kompetencji między posiadaczami tytułu

technika ochrony fizycznej osób i mienia (absolwen-

tami szkół policealnych) a pozostałymi pracownika-

mi ochrony nie ma znaczenia dla istoty i celu propo-

nowanych zmian.

Reforma zakłada ustalenie jedynie

minimalnych wymogów, jakie spełniać powinien kan-

pracowników ochrony osób i mienia.

Ocena wiedzy

i umiejętności pracowników oraz właściwe dostosowa-

824

nie zadań zawodowych do posiadanych kwalifikacji

i doświadczenia należą do kompetencji pracodawcy.

5.

Kto będzie zarządzać listą kwalifikowanych

pracowników ochrony?

Na jakich zasadach będzie

W myśl projektowanych przepisów listę kwalifi-

kowanych pracowników ochrony fizycznej i listę kwa-

lifikowanych pracowników zabezpieczenia technicz-

nego prowadzi komendant główny Policji w systemie

teleinformatycznym.

Dane do systemu wprowadzane

będą za pośrednictwem komendantów wojewódzkich

Policji.

Listy te zawierać będą następujące dane:

1) numer porządkowy wpisu,

2) imię (imiona) i nazwisko,

3) imiona ojca i matki,

4) datę i miejsce urodzenia,

5) adres zamieszkania

6) numer PESEL, jeżeli osoba, której wpis doty-

czy, go posiada,

a także informację o pełnieniu funkcji członka or-

ganu zarządzającego, prokurenta lub pełnomocnika

ustanowionego do kierowania działalnością konce-

sjonowaną lub prowadzenia koncesjonowanej działal-

ności gospodarczej jako przedsiębiorca indywidualny

lub wspólnik osobowej spółki handlowej, ze wskaza-

niem pełnionej funkcji oraz numeru koncesji przed-

siębiorcy, jeżeli taki posiada.

Wpis na tą listę dokonywany będzie na postawie

wniosku zainteresowanego i potwierdzany wydaniem

zaświadczenia, natomiast odmowa takiego wpisu na-

stąpi w formie decyzji administracyjnej.

Odnośnie do wymagań związanych z prowadze-

niem działalności związanej z ochroną osób i mienia

informuję, że analogicznie do obecnie funkcjonują-

cych regulacji przewidzianych w ustawie o ochronie

osób i mienia podjęcie i prowadzenie działalności go-

wymagać będzie uzyskania koncesji określającej za-

kres i formy prowadzenia tych usług.

Minister właściwy do spraw wewnętrznych po za-

sięgnięciu opinii właściwego komendanta wojewódz-

kiego Policji udziela lub odmawia udzielenia koncesji,

a także określa zakres działalności gospodarczej lub

Projektowany art. 17 ustawy o ochronie osób i mie-

nia rozszerza katalog podmiotów, na wniosek któ-

rych inicjowane będzie postępowanie o wydanie kon-

cesji.

Dotychczas o wydanie koncesji mogła się ubie-

gać osoba fizyczna posiadająca licencję pracownika

ochrony fizycznej II stopnia lub licencję pracownika

technicznego II stopnia, a także przedsiębiorca inny

niż osoba fizyczna, jeżeli ww. licencję posiada co naj-

mniej jedna osoba będąca wspólnikiem spółki cywil-

nej, jawnej lub komandytowej, członkiem zarządu,

śloną w koncesji.

W nowym brzmieniu tego przepisu uprawnione

będą dwie grupy podmiotów:

1) przedsiębiorca będący osobą fizyczną, jeżeli jest

2) przedsiębiorca inny niż osoba fizyczna, jeżeli

na listę kwalifikowanych pracowników ochrony fi-

zycznej lub kwalifikowanych pracowników zabezpie-

czenia technicznego jest wpisana co najmniej jedna

dytowej, członkiem organu zarządzającego, proku-

rentem lub pełnomocnikiem ustanowionym przez

Wniosek wraz z niezbędnymi dokumentami skła-

da się do właściwego organu, co powoduje wszczęcie

postępowania administracyjnego.

Projektowane zmiany w ustawie o ochronie osób

i mienia wprowadzają do postępowania w sprawie

udzielenia koncesji nowe rozwiązanie przewidziane

w art. 24a – organ koncesyjny może zwracać się do

sądów, prokuratury, Policji, Straży Granicznej oraz

organów administracji publicznej o przekazanie in-

formacji, materiałów i danych będących w ich posia-

daniu, istotnych dla prowadzonego postępowania

administracyjnego.

Warto również na koniec zaznaczyć, że istotną

zmianą jest wprowadzenie obowiązku posiadania

przez przedsiębiorcę wykonującego działalność go-

zawartej umowy ubezpieczenia od odpowiedzialności

działalnością.

Z poważaniem

Podsekretarz stanu

Wojciech Węgrzyn

Warszawa, dnia 26 lutego 2013 r.

825

13623/13, dotyczące interpelacji posła Henryka Sied-

uprzejmie wyjaśniam, co następuje.

wym oraz wypadkowemu z tytułu prowadzenia po-

Umorzenie nastąpi, pod warunkiem nieposiada-

tur Pomostowych.

stałych, tj. nadal prowadzących.

Jednocześnie należy

W związku z tym, iż kwestie związane z wnio-

skiem o notyfikację Komisji Europejskiej ustawy o umo-

łalność pozostają we właściwości Urzędu Ochrony

Konkurencji i Konsumentów, przekazuję do wiado-

mości kopię formularza notyfikacyjnego, który zgod-

nie z informacją otrzymaną od pani prezes Urzędu

12 lutego 2013 r. został przekazany Komisji Europej-

skiej w dniu 8 lutego 2013 r.

Z poważaniem

Podsekretarz stanu

Warszawa, dnia 21 lutego 2013 r.

nia 2013 r. w sprawie poszerzenia uprawnień Inspek-

cji Transportu Drogowego o zadanie związane z kon-

trolą prędkości pojazdów na drogach oraz zasadności

o przyjęcie następujących wyjaśnień.

syjny i, jak wielokrotnie zapewniano w trakcie prac

parlamentarnych, nie miał on w żadnym razie cha-

rakteru fiskalnego.

Dochody z tytułu grzywien nakładanych w dro-

dze mandatów karnych są zatem jedynie skutkiem

i nigdy nie stanowiły pretekstu do jej uchwalenia.

W związku z powyższym nie jest właściwe uznanie,

że karanie kierowców za przekroczenie prędkości

może być w jakikolwiek sposób inspirowane ustawą

budżetową.

826

wisku jazdy z nadmierną prędkością, któremu w imię

kompleksowego podejścia do zagadnienia miało po-

służyć stworzenie skutecznego systemu automatycz-

nej kontroli prędkości.

Była to również odpowiedź na

Jednocześnie pragnę podkreślić, że wejście w życie

ww. przepisów nie miało w żadnym razie negatywne-

go odzwierciedlenia w realizacji dotychczas wykony-

wanych zadań Inspekcji Transportu Drogowego.

Należy przy tym nadmienić, że w przypadku naru-

szenia przez kierowców przepisów ruchu drogowego,

deks wykroczeń (Dz. U. z 2010 r.

Nr. 46, poz. 275,

z późn. zm.), prowadzone jest postępowanie mandatowe

stępowaniu mandatowym grzywnę można nakładać

w drodze mandatu karnego, przy czym stanowi ona

riusz organu podległego władzom jednostki samorządu

terytorialnego, stanowi dochód tej jednostki.

Jednocześnie wpływy z grzywien nałożonych za

przez organy podległe jednostkom samorządu tery-

torialnego, a ujawnione za pomocą urządzeń rejestru-

jących, stosownie do art. 20d ustawy o drogach pub-

licznych, przeznaczane są w całości na finansowanie:

„1) zadań inwestycyjnych, modernizacyjnych i re-

montowych związanych z siecią drogową; 2) utrzy-

mania i funkcjonowania infrastruktury oraz urzą-

mont, utrzymanie i ochronę dróg i drogowych obiek-

tów inżynierskich; 3) poprawy bezpieczeństwa ruchu

drogowego”.

Natomiast w przyszłości zakłada się przekazywa-

nie środków z grzywien nakładanych przez inspek-

torów transportu drogowego za naruszenie przepi-

sów ruchu drogowego na rachunek Krajowego Fun-

duszu Drogowego.

Z poważaniem

Podsekretarz stanu

Hanna Majszczyk

13628/13, przekazujące interpelację posła Janusza

informuję.

Podpisana przez prezydenta RP w dniu 13 lutego

nach zawiera rozwiązania postulowane przez przed-

stawicieli samorządu, w szczególności gmin, dotyczą-

ce zmian w przepisach w zakresie ustalania opłat za

ruchomości i gospodarowanie tymi odpadami.

Ustawa ta dopuszcza stosowanie więcej niż jednej

metody ustalenia opłaty na obszarze gminy poprzez

umożliwienie gminom wyboru różnych metod usta-

lania opłat dla poszczególnych części obszaru gmin

cia wody, natomiast co do pozostałego obszaru – we-

dług innej metody).

Ponadto ustawa wprowadza dla

gmin możliwość różnicowania stawek opłat, wprowa-

dzenia zwolnień przedmiotowych, ustanowienia do-

płat dla właścicieli nieruchomości spełniających

ustalone przez gminę kryteria lub określenia szcze-

gółowych zasad ustalania opłat.

Spełniony został również postulat w zakresie pod-

jęcia stosownych rozstrzygnięć w przypadku chęci

przejęcia przez gminy od właścicieli nieruchomości

sowaniem takiego przedsięwzięcia w ramach kosz-

tów odbierania odpadów komunalnych od właścicieli

nieruchomości.

Ministerstwo Środowiska popierało

inicjatywę zmian ustawy w ww. zakresie.

Natomiast w zakresie przetargów zgodnie z art. 6c

827

munalnych oraz zasady przyzwoitej legislacji wyni-

ustawy.

Nie była również kwestionowana zgodność

z Konstytucją RP zapisów ustawy w tym zakresie.

Z wyrazami szacunku

Podsekretarz stanu

lacją poseł Janiny Okrągły w sprawie projektu rzą-

dowego programu „Mieszkanie dla młodych”, nade-

13629/13), uprzejmie przekazuję poniższą odpowiedź.

również możliwości budżetowe państwa, co wiąże się

Przewiduje się również, że program może wpły-

nąć na obniżenie cen mieszkań na rynku wtórnym.

Sprzedający mieszkania używane będą musieli do-

stosować ceny wystawionych na sprzedaż lokali tak,

by były one konkurencyjne wobec tych z rynku pier-

wotnego, do których będzie mogło być zastosowana

rządowe wsparcie.

828

Brak uwzględnienia w programie nabycia domu

jednorodzinnego wynika z jego głównego założenia,

jakim ma być wspieranie młodych ludzi w nabyciu

pierwszego samodzielnego mieszkania.

Mieszkanie

takie może posiadać ograniczony standard po-

wierzchniowy, a jego cena nie powinna przekraczać

określonego limitu cenowego.

Budżet państwa, kon-

nych, które najczęściej są docelowym miejscem za-

ny czy o finansowanie również budowy domów jed-

norodzinnych w ramach istniejących ograniczeń bu-

dżetowych musiałoby spowodować ograniczenia in-

nych parametrów programu, np. katalogu beneficjen-

tów, wysokości finansowego wsparcia, parametrów

cenowych i powierzchniowych finansowanych lokali.

Podstawowe założenia projektu zarówno te okre-

ślające beneficjentów, jak i te dotyczące nabywanego

lokalu nie wykluczają z programu mieszkańców

mniejszych miejscowości ani wsi.

Odnosząc się zaś

pisać, że w trakcie konferencji w Ministerstwie

nia rynku pierwotnego także na obszarach, gdzie

zainteresowania konsumentów firmy deweloperskie

kontekście program „Mieszkanie dla młodych” może

pamiętać, że programem objęte będą mieszkania

czy szeregowa), co przemawia za argumentem, że mniej-

sze rynki nie zostały z programu wyłączone.

Chciałbym podkreślić, że zarówno w trakcie kon-

sultacji społecznych, jak i trwających uzgodnień mię-

dzyresortowych nie pojawiły się opinie dotyczące

ewentualnej niezgodności prezentowanego projektu

z przepisami dotyczącymi ochrony konkurencji.

Przed-

siębiorcy podkreślali, że nowy program jest dla nich

impulsem do poszukiwania nowych rynków, również

w mniejszych miejscowościach.

Także Urząd Ochro-

żeń dotyczących naruszania przepisów regulujących

ochronę konkurencji.

Ponadto Ministerstwo Spraw

Zagranicznych po wstępnej analizie projektu nie

stwierdziło jego niezgodności z prawem Unii Euro-

pejskiej.

piśmie, nr SPS-023-13631/13, z dnia 29 stycznia 2013 r.

przekazanym pismem podsekretarza stanu zastępcy

4810-852-(1)/13, z dnia 1 lutego 2013 r., dotyczącą

planowanych instalacji nowych fotoradarów, przed-

stawiam poniższe informacje.

Odnosząc się do pierwszego i trzeciego pytania

pana posła Bogdana Rzońcy, pragnę podkreślić, że

po uruchomieniu systemu automatycznego nadzoru

nad ruchem drogowym, które miało miejsce w dniu

1 lipca 2011 r., w drugim półroczu 2011 r. nastąpiło

spowolnienie wzrostu liczby ofiar śmiertelnych wy-

padków w stosunku do pierwszej połowy tego roku.

829

wego w porównaniu do roku poprzedniego, w tym:

stance to Support Projects In European Regions), sza-

cuje się, że całościowe oszczędności z tytułu redukcji

– 281 553 zł.

Natomiast straty materialne z tytułu

terpelacji pana posła Bogdana Rzońcy, uprzejmie wy-

jaśniam, iż zgodnie z zapisami umowy, nr 331/2012,

z dnia 30 sierpnia 2012 r. zawartej pomiędzy głównym

inspektorem transportu drogowego a firmą Lifor sp.

z o.o. na dostawę i montaż 60 nowych stacjonarnych

urządzeń rejestrujących oraz szacowanymi kosztami

zakupu kolejnych 100 urządzeń łączny koszt 160 sta-

cjonarnych urządzeń rejestrujących, które Główny

Inspektorat Transportu Drogowego planuje zakupić

w 2013 r., szacowany jest na około 24 mln zł netto.

Wskazać należy, iż środki te w większości pochodzą

z Programu Operacyjnego „Infrastruktura i środowi-

sko” finansowanego z Unii Europejskiej.

Zgodnie z umową o dofinansowanie projektu bu-

dowy Centrum Automatycznego Nadzoru nad Ru-

chem Drogowym w sumie planowany jest zakup

400 stacjonarnych urządzeń rejestrujących.

Powyższe dane, a także pozytywne doświadcze-

nia krajów wykorzystujących automatyczny nadzór

Włoch) w zakresie poprawy bezpieczeństwa ruchu

drogowego wskazują na fakt, iż uzasadniona jest

rozbudowa Centrum Automatycznego Nadzoru nad

Ruchem Drogowym.

Z poważaniem

Sekretarz stanu

Tadeusz Jarmuziewicz

(13632)

wie procedury wspólnego realizowania zadań pub-

licznych przez związki gminne (SPS-023-13632/13)

uprzejmie informuję, że istotą działających na pod-

jest wspólne wykonywanie zadań publicznych.

Two-

rzenie związków międzygminnych oparte jest na za-

sadzie dobrowolności wynikającej z zasady samo-

dzielności gmin.

Zasada dobrowolności oznacza, że

gmina ma prawo suwerennego decydowania zarówno

o utworzeniu związku (przystąpieniu do związku),

jak też o wystąpieniu ze związku.

Mając na uwadze liczbę zarejestrowanych w Pol-

sce związków międzygminnych (na dzień 31 grudnia

2012 r. zarejestrowanych było 307), jak też mnogość

wniosków w sprawie przystąpienia nowych uczestni-

ków do związków już działających, nie zachodzi oba-

wa o zmniejszenie popularności tej formy współpracy

jednostek samorządu terytorialnego.

Wydaje się

wręcz, że wskazana powyżej dobrowolność powoduje,

iż gminy nie obawiają się realizować zadań publicz-

nych właśnie w takiej formie.

Wystąpienie gminy ze

związku – w razie zmiany koncepcji współpracy – nie

jest bowiem procedurą długotrwałą i czasochłonną.

Podejmowane przez ministerstwo prace związane

ze zmianą prawa samorządowego, przedstawioną

w założeniach do ustawy o poprawie warunków świad-

nego, w zakresie uproszczenia i skrócenia procedur

związanych z utworzeniem związku, zmianą jego

statutu oraz likwidacji pozwolą wzmocnić obecną

tendencję do tworzenia podmiotów zrzeszających jed-

nostki samorządu terytorialnego celem wspólnego

wykonywania zadań publicznych.

Z poważaniem

Podsekretarz stanu

w sprawie zabezpieczeń przeciwdziałających

wie zabezpieczeń przeciwdziałających degradacji

mniejszych gmin (SPS-023-13634/13) uprzejmie in-

formuję, że związki międzygminne tworzone są na

podstawie przepisów rozdziału siódmego ustawy

830

nie z art. 67 ust. 2 tejże ustawy gminy tworzące zwią-

zek międzygminny w toku prac nad ustalaniem

nie decydują zarówno o strukturze i kompetencjach

jego organów, o zakresie powierzanych mu do reali-

zacji zadań i sposobie ich wykonywania oraz finan-

sowania, a także o zasadach reprezentacji gmin w or-

ganach związku.

Analizując dotychczas zarejestro-

wane statuty, można stwierdzić, iż w większości przy-

padków gminy członkowskie desygnują do organów

związku po jednym przedstawicielu.

Zatem zarówno

gminy mniejsze, jak i te większe dysponują w związ-

ku tylko jednym głosem.

Stąd nie zachodzi zatem

możliwość dominacji gmin silniejszych.

Drugim z najczęściej preferowanych w statutach

rozwiązań jest ustanowienie dodatkowych przedsta-

wicieli do organów związku międzygminnego na pod-

stawie zasady proporcjonalności liczby mieszkańców

zamieszkujących daną gminę (art. 70 ust. 3 ustawy

o samorządzie gminnym).

Warto jednak podkreślić,

iż liczba przedstawicieli reprezentujących daną jed-

nostkę samorządu terytorialnego uregulowana jest

w statucie związku, który w drodze uchwały musi

przyjąć każda z gmin członkowskich.

Należy zatem stwierdzić, iż dotychczasowe okre-

ślanie liczby przedstawicieli danej gminy w związku

międzygminnym nie jest wynikiem regulacji ustawo-

wej, lecz wolnej woli gmin członkowskich.

W świetle propozycji zmian prawa samorządowe-

go przedstawionych w założeniach do ustawy o po-

samorządu terytorialnego należy podkreślić, iż pro-

jekt ten w zakresie funkcjonowania związków mię-

dzygminnych przewiduje jedynie uproszczenie i skró-

cenie procedur związanych z rejestracją związku,

zmianą jego statutu oraz likwidacji.

Z poważaniem

Podsekretarz stanu

Magdalena Młochowska

w sprawie kompetencji władztwa podatkowego

wie kompetencji władztwa podatkowego jednostek

samorządu terytorialnego (SPS-023-13635/12) przed-

stawiam, co następuje.

W zakresie planowanych zmian w funkcjonowa-

stracji i Cyfryzacji przygotowało projekt założeń

on wprowadzenie nowych rozwiązań dotyczących

kresie wykonywania zadań publicznych oraz popra-

wy warunków usług świadczonych przez samorząd

ści jego funkcjonowania.

ży zauważyć, iż projekt założeń przewiduje m.in.

zmiany w przepisach kształtujących finanse samo-

rządu terytorialnego w zakresie:

kujący i systematyzujący w stosunku do obecnego

cyzowaniu przepisów, których stosowanie powoduje

Z poważaniem

Podsekretarz stanu

Magdalena Młochowska

(13637)

powiatowych (SPS-023-13637/12) uprzejmie informu-

ję, iż w projekcie założeń ustawy o poprawie warun-

831

terytorialnego nie przewiduje się rozwiązań dotyczą-

cych przejmowania zobowiązań finansowych szpita-

li powiatowych.

Z poważaniem

Podsekretarz stanu

Magdalena Młochowska

międzygminnych (13638)

Szanowna Pani Marszałek!

W odpowiedzi na

sad tworzenia związków międzygminnych (SPS-023-

13638/13) przedstawiam, co następuje.

gminne tworzone są na podstawie przepisów rozdzia-

z późn. zm.).

Zawarte tam regulacje nie ograniczają

w żaden sposób gmin uczestniczących w związkach

co do liczby członków z danego powiatu czy woje-

wództwa czy też zasięgu terytorialnego, jaki będzie

obejmował związek.

Podstawowym wyznacznikiem

branym pod uwagę przy tworzeniu związku między-

gminnego jest chęć wspólnego wykonywania określo-

nych w statucie zadań publicznych.

W świetle powyższych wyjaśnień należy stwier-

dzić, iż dokumentacja rejestrowa prowadzona aktu-

alnie przez Ministerstwo Administracji i Cyfryzacji

zawiera akta związków międzygminnych utworzo-

nych nie tylko w ramach kilku powiatów, ale również

sąsiadujących województw.

Stąd też, ustosunkowując się do przedstawionego

w interpelacji pytania odnośnie do zasad tworzenia

związków międzygminnych w świetle zmian prawa sa-

morządowego przedstawionych w założeniach do usta-

nostki samorządu terytorialnego, należy stwierdzić, iż

projekt ten w zakresie funkcjonowania związków mię-

ną jego statutu oraz likwidacji.

Przedmiotowy projekt nie wprowadza zmian po-

legających na jakimkolwiek terytorialnym ogranicze-

niu uczestnictwa gmin w związku, pozostawiając –

jak dotychczas – pełną dobrowolność w tym zakresie.

Z poważaniem

023-13640/13) przedstawiam, co następuje.

wany w Ministerstwie Administracji i Cyfryzacji pro-

jekt założeń ustawy o poprawie warunków świadcze-

ży zauważyć, iż potencjalne przewidywane korzyści

ści dokonania zmian organizacyjnych (łączenia jed-

nostek organizacyjnych oraz tworzenia jednostek do

wspólnej obsługi administracyjnej, finansowej i or-

ganizacyjnej).

Odnośnie do ewentualnego zwiększe-

nia wydatków na diety zakłada się, aby w celu wpro-

wadzenia dodatkowej zachęty dla procesu łączenia

jednostek samorządu terytorialnego w podmioty

większe i silniejsze na czas pierwszej kadencji liczba

radnych rady nowej jednostki zwiększyła się w sto-

sunku do wartości określonych obecnie w ustawie

ponuje się, aby w nowej jednostce liczba radnych nie

przekraczała 70% sumy radnych połączonych jedno-

stek (oznacza to, iż w sumie liczba radnych zmniejszy

się).

Postanowienia te mają za zadanie unormować

stan faktyczny w jednostce powstałej w wyniku po-

łączenia do najbliższych wyborów samorządowych.

Wysokość diety ustali organ stanowiący w granicach

przewidzianych prawem.

Z poważaniem

Podsekretarz stanu

Magdalena Młochowska

832

Odpowiedź

podsekretarza stanu

wie łączenia się osób prawnych jednostek samorządu

13642/13) uprzejmie informuję, że rozwiązania praw-

ne w samorządowych przepisach ustrojowych [vide:

wództwa form wspólnego realizowania zadań.

Przy-

gotowany w Ministerstwie Administracji i Cyfryzacji

nego nie dokonuje zmian w tym zakresie.

Z poważaniem

Szanowna Pani Marszałek!

W odpowiedzi na

2020 (sygn.

SPS-023-13643/13) uprzejmie informuję,

dzygminnych jest wspólne wykonywanie zadań pub-

licznych.

Gminy tworzące związek w toku prac nad

samodzielnie decydują o zakresie powierzanych mu

finansowania.

Podkreślenia wymaga fakt, iż ustawo-

dawca nie ograniczył kategorii zadań publicznych,

skie, przekazując związkowi konkretne zadanie pub-

liczne, określają tym samym zakres jego działania.

Mając na względzie istotę zagadnienia podnie-

sionego w interpelacji, należy zauważyć, iż w świet-

le projektowanych rozwiązań zawartych w doku-

mencie Ministerstwa Rozwoju Regionalnego pt. „Pro-

gramowanie perspektywy finansowej 2014–2020

– założenia umowy partnerstwa” jednostki samo-

rządu terytorialnego, w tym związki jednostek sa-

morządu lokalnego, będą mogły współpracować

w ramach zintegrowanych inwestycji terytorialnych

(ZIT).

Zgodnie z prezentowanymi założeniami ZIT

będą instrumentem służącym do zwiększania zaan-

gażowania m.in. związków jednostek samorządu

lokalnego w zarządzaniu środkami strukturalnymi

Unii Europejskiej.

Niemniej jednak nie sposób pominąć zawartej

w powyższym dokumencie informacji wskazującej,

że ostateczny kształt wdrażanych w Polsce ZIT zale-

żeć będzie od wyników konsultacji wewnątrz kraju,

jak również ostatecznych przesądzeń w trakcie ne-

gocjacji w Radzie i ustaleń z Komisją Europejską na

etapie zatwierdzania umowy partnerskiej i progra-

mów operacyjnych.

Z poważaniem

Podsekretarz stanu

Magdalena Młochowska

w sprawie pomocy repatriantom z Kazachstanu

(13644)

dana Rzońcy w sprawie pomocy repatriantom z Ka-

zachstanu uprzejmie informuję, że brak jest podstaw

prawnych umożliwiających ministrowi spraw we-

wnętrznych udzielenie wsparcia rodzinie repatrian-

tów przy wykupie na własność aktualnie dzierżawio-

nego mieszkania.

Należy również wskazać, że mini-

ster spraw wewnętrznych nie dysponuje środkami

finansowymi na pomoc dla repatriantów.

833

Jednocześnie pragnę poinformować, że repatrian-

ci z chwilą nabycia obywatelstwa polskiego nabywa-

ją te same prawa, które przysługują wszystkim oby-

watelom polskim w zakresie wykupu bądź nabywa-

nia nieruchomości.

Zarówno przed dniem wejścia

jak i w obowiązującym stanie prawnym brak jest

możliwości finansowania z budżetu państwa naby-

wania nieruchomości przez repatriantów.

W tym miejscu należy wyjaśnić, że aktualnie je-

dyną formą wsparcia finansowego w ramach zapew-

nienia repatriantom lokalu mieszkalnego jest pocho-

dząca z budżetu państwa dotacja dla gmin, które

zgodnie z art. 21 ww. ustawy udostępnią repatrian-

towi lokal mieszkalny z zasobów komunalnych na

zasadzie umowy najmu.

Natomiast koszty utrzyma-

nia lokalu mieszkalnego oraz jego ewentualnego wy-

kupu i przeniesienia prawa własności repatrianci

pokrywają we własnym zakresie.

Z poważaniem

Sekretarz stanu

rządowym (13645)

wie przepisów dotyczących powiatowych urzędów

023-13645/13) przedstawiam, co następuje.

Obowiązujące przepisy prawa, w tym przepisy

urząd pracy obsługiwał kilka powiatów.

W zakresie planowanych zmian w funkcjonowa-

ści jego funkcjonowania.

Odnosić się to będzie do

umożliwienia w większym stopniu wyboru sposobu

wykonywania zadań publicznych (poprzez np. wspól-

ne jednostki organizacyjne), jak też uatrakcyjnienia

konstrukcji obecnie istniejącej zachęty finansowej do

Z poważaniem

Podsekretarz stanu

w sprawie „Narodowego programu poprawy

w sprawie „Narodowego programu poprawy bezpie-

czeństwa ruchu drogowego” uprzejmie informujemy,

co następuje.

rać prawo jazdy, jest prezydium Krajowej Rady Bez-

wało się powszechnymi w krajach UE rozwiązania-

mi wiążącymi istotne przekroczenie prędkości z cza-

sowym zatrzymaniem lub odbieraniem prawa jazdy.

Działanie to wpisuje się w realizację priorytetów

wskazanych w „Narodowym programie bezpieczeń-

stwa ruchu drogowego 2013–2020” (dalej NPBRD

2020):

1) filar: Bezpieczna prędkość, priorytet I: Kształ-

towanie zachowań kierowców w zakresie jazdy z bez-

pieczną prędkością, kierunek: Modyfikacja systemu

karania kierowców oraz

2) filar: Bezpieczny człowiek, priorytet I: Kształ-

towanie bezpiecznych zachowań uczestników ruchu

drogowego, kierunek: Usprawnienie systemu nadzo-

ru zachowań uczestników ruchu drogowego pod ką-

tem poczucia powszechności kontroli i nieuchronno-

ści kary.

Jednocześnie chciałbym uprzejmie zaznaczyć, że

wskazane przez pana posła działania nie są założe-

niami „Narodowego programu bezpieczeństwa ruchu

drogowego 2013–2020”, a jedynie propozycjami dzia-

łań realizującymi wskazane w nim kierunki.

Działa-

nia realizujące wskazane w NPBRD 2020 kierunki

834

ujmowane będą w programach realizacyjnych przy-

gotowywanych na okres kolejnych l–2 lat.

Ad 2.

Zwiększenie liczby fotoradarów o kolejne

160 wpisuje się w realizację priorytetu II filaru: Bez-

pieczna prędkość:

1) filar: Bezpieczna Prędkość, priorytet II: Uspraw-

nienie systemu zarządzania prędkością, kierunek:

Rozbudowa systemu automatycznego nadzoru nad

kontrolą prędkości działającego pod nadzorem GITD.

Zakup tych urządzeń odbędzie się w ramach eta-

pów projektu realizowanego przez Główny Inspekto-

rat Transportu Drogowego pt. „Budowa centralnego

systemu nadzoru nad ruchem drogowym”.

Projekt

ten jest współfinansowany ze środków europejskiego

realizacja została zaplanowana na lata 2012–2015

i w roku 2013 podzielona jest na dwa etapy:

1) 60 fotoradarów zostanie zainstalowanych do

marca 2013 r. jako kontynuacja zakupu z roku 2012;

2) 100 fotoradarów zostanie zainstalowanych w ra-

mach kolejnego etapu ww. projektu.

Jednocześnie uprzejmie informujemy, iż niezależ-

ne badania naukowe*

)

wskazują, że 90-procentowe

prawdopodobieństwo bycia ofiarą śmiertelną wystę-

puje w przypadku:

— najechania na pieszego lub rowerzystę przy

prędkości > 50 km/h,

— zderzenia bocznego pojazdów przy prędkości >

70 km/h,

— zderzenia czołowego pojazdów lub najechania

na drzewo przy prędkości > 90 km/h.

Ad 3.

Obecnie w MTBiGM prowadzone są prace

mające na celu zaproponowanie rozwiązań praw-

nych, zgodnie z którymi środki uzyskane z grzywien

za naruszenie przepisów ruchu drogowego, ujawnio-

ne za pomocą urządzeń rejestrujących, będą przeka-

zane na rachunek Krajowego Funduszu Drogowego.

Z poważaniem

Szanowna Pani Marszałek!

Odpowiadając na pis-

mo, nr SPS-023-13648/13, z dnia 30 stycznia 2013 r.

przekazujące interpelację pana posła Bogdana Rzoń-

cy w sprawie przywrócenia połączenia kolejowego

Jasło – Gorlice – Kraków, wyjaśniam, że kolejowe

przewozy pasażerskie w relacji Kraków – Gorlice

z jej przedłużeniem do Jasła, które służą do zaspoka-

jania potrzeb przewozowych lokalnych społeczności,

są przewozami wojewódzkimi.

wódzkich jest zadaniem samorządów województw

oferty przewozowej, która przy wzrastającym zapo-

trzebowaniu na usługi przewozowe powinna wynikać

zarówno z parametrów technicznych linii kolejo-

wych, jak i możliwości współfinansowania tych usług

ze środków organizatora.

Należy przy tym mieć też

na uwadze, że zgodnie z ww. ustawą o publicznym

transporcie zbiorowym finansowanie kolejowych po-

łączeń regionalnych przez województwo może być

wspierane przez zainteresowane tymi przewozami

powiaty i gminy.

Ministerstwo Transportu, Budownictwa i Gospo-

spełnia oczekiwań pasażerów.

Dlatego w resorcie

transportu realizowane są działania mające na celu

zwiększenie dostępu do usług pasażerskich przewo-

zów kolejowych oraz poprawę jakości usług przewo-

zowych.

W ramach tych działań realizowane są in-

westycje w infrastrukturze kolejowej oraz udzielanie

znaczącego wsparcia finansowego samorządom wo-

jewództw na realizację projektów taborowych.

Funkcjonowanie rynku przewozów wojewódzkich

powinno ulec poprawie po wdrożeniu planów zrów-

rych obowiązek opracowania wynika z ustawy o pub-

licznym transporcie zbiorowym.

Ustawa ustanowiła

ciwego ds. transportu.

Plany opracowane przez mar-

szałków województw mają być uzgadniane z samo-

*

)

Road Safety Web Publication 9: The Relationship between Speed

and Car Driver Injury, April 2009, Department for Transport, London,

http://webarchive.nationalarchives.gov.

Uk/20090417002224/, http://

www. dft.gov.uk/pgr/roadsafety/research/rsrrtheme5/rsrr9.pdf.

835

rządami sąsiadujących ze sobą województw, a pod

utworzenia spójnego i efektywnego systemu publicz-

nego transportu zbiorowego na obszarze całego kra-

ju.

Ustawa nałożyła na organizatorów obowiązek

trzebowania na przewozy.

Wyniki tych badań powin-

ny być uwzględnione w tych planach, w szczególności

do konstruowania układu sieci komunikacyjnej, lo-

kierunków rozwoju transportu publicznego.

Problem przywrócenia połączeń kolejowych z Gorlic

do Krakowa i pobliskich miast powiatowych i woje-

wódzkich powinien znaleźć swoje rozwiązanie w woje-

wódzkim planie zrównoważonego rozwoju transportu

Jednocześnie uprzejmie informuję, że zgodnie z usta-

właściwy ds. transportu jest organizatorem kolejo-

wych przewozów międzywojewódzkich.

Przewozy te

są wykonywane pociągami Twoje Linie Kolejowe

W wyniku systematycznej poprawy stanu technicz-

nego infrastruktury kolejowej będzie zwiększać się

obszar i zasięg tych przewozów, a zrealizowanie przez

spółkę PKP InterCity zakupu nowoczesnych lokomo-

tyw spalinowych pozwoli na prowadzenie pociągów

gionie Bieszczad.

Trasa nowego pociągu w Bieszcza-

dy nie została jeszcze ustalona.

słowi Bogdanowi Rzońcy za zainteresowanie się te-

Z wyrazami szacunku

Warszawa, dnia 25 lutego 2013 r.

30 stycznia 2013 r.

(SPS-023-13650/13) w sprawie cen

z późn. zm.) została przygotowana i wdrożona, by

zrealizować kilka celów w zakresie polityki lekowej

państwa.

Celami tymi były:

1) przekształcenie systemu refundacyjnego w taki

sposób, by lepiej odpowiadał potrzebom pacjentów,

2) zapewnienie stabilności finansowej systemu

przy jednoczesnym zwiększaniu udziału środków

publicznych w kosztach refundacji leków, środków

3) racjonalizacja wydatków na refundację,

4) praktyczna implementacja dyrektywy przejrzy-

stości.

Celem zmiany prawa było takie przekształcenie

systemu refundacji, by w ramach dostępnych publicz-

nych środków finansowych ww. system odpowiadał

w możliwie najwyższym stopniu aktualnemu zapo-

system refundacyjny miał w większym stopniu chro-

nić pacjentów przewlekle chorych oraz tych, dla któ-

rych leki (mimo występującej potrzeby zdrowotnej)

były za drogie.

W celu zwiększenia dostępności leków o najniższej

Zgodnie z przyjętymi rozwiązaniami marże deta-

liczne są naliczane w równej wysokości dla wszystkich

produktów o tym samym limicie refundacji.

Wprowa-

dzony sposób naliczania marż wspomaga obowiązek

informowania i oferowania pacjentom w aptekach tań-

szych odpowiedników przypisanych leków.

Ustawa wprowadza obowiązek dla podmiotów do

stosowania urzędowo określonej ceny zbytu oraz no-

wych urzędowych marż hurtowych i detalicznych.

Rozwiązanie to służy zabezpieczeniu przed możliwy-

mi nadużyciami w łańcuchu dystrybucji, które pro-

wadzą do nieuzasadnionej potrzebami zdrowotnymi

refundacji kosztów leków oraz obniżają jakość usługi

farmaceutycznej oferowanej pacjentom.

Najistotniejsze korzyści dla pacjentów płynące

z ustawy refundacyjnej to:

— ograniczenie bariery ekonomicznej w dostępie

do terapii,

— łagodzenie skutków ekonomicznych chorób

przewlekłych,

— wprowadzenie mechanizmów prowadzących do

obniżania kosztów terapii,

— uwalnianie środków potrzebnych do finanso -

wania nowych technologii medycznych.

Przykładowo projekt VII obwieszczenia refunda-

cyjnego w porównaniu do VI obwieszczenia obowią-

836

zującego od 1 listopada 2012 r. zawierał zmiany do-

tyczące m.in.:

1.

W zakresie listy aptecznej dodano 71 nowych

produktów (nowych kodów EAN), w tym: lek zawie-

rający substancję czynną tetrabenazynę stosowaną

w hiperkinetycznych zaburzeniach motorycznych

w chorobie Huntingtona, która jest pierwszą objętą

refundacją technologią lekową zarejestrowaną w tym

wskazaniu.

Pozostałe leki i wyroby medyczne umiesz-

czone w części aptecznej wykazu refundacyjnego były

odpowiednikami dotychczas refundowanych.

2.

Dla 11 leków rozszerzono wskazania objęte re-

fundacją.

3.

Dla 108 produktów zawierających 27 substancji

czynnych zostały wynegocjowane obniżki urzędo-

wych cen zbytu – od 233,28 zł do 0,11 zł.

4.

Dla 7 produktów zawierających 4 substancje

czynne zostały wprowadzone podwyżki urzędowych

cen zbytu – od 2,04 zł do 43,66 zł.

Dodano wskazania pozarejestracyjne dla 188 pro-

duktów leczniczych stosowanych w kardiologii, ne-

frologii, immunologii, pulmonologii, reumatologii

oraz onkologii.

Zgodnie z projektem VII obwieszczenia w porów-

naniu do VI obwieszczenia obowiązującego od 1 li-

stopada 2012 r.:

1.

Dla 2171 produktów spadły dopłaty pacjenta –

od 250,13 zł do 1 gr.

2.

Dla 678 produktów wzrosły dopłaty pacjenta

3.

Dla 3598 produktów spadły ceny detaliczne

brutto – od 258,28 zł do 1 gr.

4.

Dla 54 produktów wzrosły ceny detaliczne brut-

to – od 11 gr do 49,86 zł.

Wzrosty wysokości dopłat pacjenta wynikają

w znacznej mierze nie z podwyżek ceny, lecz z me-

chanizmu kalkulacji dopłaty pacjenta.

Ta zaś uzależ-

niona jest od wysokości ceny detalicznej leku oraz

poziomu limitu finansowania.

W przypadku objęcia

refundacją nowych, tańszych leków, będących odpo-

wiednikami produktów już refundowanych, prowa-

dzi to często do obniżenia limitów finansowania

w obrębie grup limitowych i wzrostu dopłaty pacjen-

ta do leków objętych wcześniej refundacją.

Najczęś-

ciej jest to przejściowy wzrost dopłaty, do czasu kiedy

producent leku objętego wcześniej refundacją nie ob-

niży jego ceny.

Należy mieć na uwadze, iż mechanizm

tycznej, a jednocześnie uwalnia środki na finansowa-

nie nowych technologii.

Obecnie istnieje ustawowy obowiązek udzielania

informacji pacjentom (w tym również osobom star-

szym), przez osoby wydające leki, na temat tańszych

odpowiedników leków przepisanych na receptę.

wydająca leki, środki spożywcze specjalnego prze-

refundacją ma obowiązek poinformować świadcze-

niobiorcę o możliwości nabycia leku objętego refun-

maceutycznej, która nie powoduje powstania różnic

Osoba wydająca leki, środki spożywcze specjalne-

go przeznaczenia żywieniowego oraz wyroby medycz-

ne objęte refundacją ma obowiązek, na żądanie

świadczeniobiorcy, wydać ww. lek. Nie dotyczy to sy-

tuacji, w której osoba uprawniona dokonała odpo-

wiedniej adnotacji na druku recepty, wskazując na

Z poważaniem

Podsekretarz stanu

w sprawie dopuszczalnego stężenia metanolu

(13651)

terpelację posła Jana Warzechy przesłaną przy piś-

mie, znak: SPS-023-13651/13, z dnia 30 stycznia

w produktach służących do spryskiwania szyb uprzej-

mie informuję, jak poniżej.

minister zdrowia w dniu 5 października 2012 r. zło-

żył wniosek o wprowadzenie w drodze rozporządze-

nia ograniczenia w obrocie metanolu oraz w sprze-

daży dla konsumentów.

Jednakże dopiero po zakoń-

czeniu procesu związanego z wydaniem rozporządze-

nia ministra gospodarki z dnia 29 stycznia 2013 r.

w sprawie ograniczeń produkcji, obrotu lub stosowa-

nia substancji i mieszanin niebezpiecznych lub stwa-

rzających zagrożenie oraz wprowadzania do obrotu

stancje lub mieszaniny (Dz. U. poz. 180) możliwe było

rozpoczęcie formalnych prac legislacyjnych nad zmia-

nami do tego rozporządzenia.

837

Projekt rozporządzenia regulujący kwestię dopusz-

czalnego stężenia metanolu w produktach służących

do spryskiwania szyb po rozpatrzeniu na posiedzeniu

kierownictwa Ministerstwa Gospodarki zostanie skie-

rowany do uzgodnień międzyresortowych i społecz-

nych.

Projekt rozporządzenia ministra gospodarki

zakazuje wprowadzania do obrotu dla konsumentów

na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej:

1) metanolu (CAS 67-56-1),

2) substancji zawierających metanol w stężeniach

3) mieszanin zawierających metanol w stężeniach

większych niż 3% wagowych – stosowanych jako pły-

ny do mycia, czyszczenia lub spryskiwania szyb,

w tym szyb samochodowych.

Z poważaniem

Podsekretarz stanu

Grażyna Henclewska

Szanowna Pani Marszałek!

Odpowiadając na pis-

SPS-023-13653/13, dotyczące interpelacji pana posła

pojów alkoholowych za pośrednictwem Internetu,

uprzejmie informuję, iż zgodnie z wyrokiem Naczel-

nego Sądu Administracyjnego z dnia 14 kwietnia

przewidział prawnej możliwości sprzedaży alkoholu

za pośrednictwem Internetu, to na gruncie ustawy

zmowi.

Zasadniczą intencją przyświecającą ustawo-

dawcy w związku z tworzeniem obowiązujących ure-

gulowań prawnych dotyczących systemu obrotu na-

pojami alkoholowymi, w tym zasady prowadzenia

daży, było stworzenie mechanizmów umożliwiają-

cych prowadzenie racjonalnej polityki ograniczania

dostępności fizycznej napojów alkoholowych, jak rów-

nież gwarancji rzetelnego prowadzenia sprzedaży

napojów alkoholowych.

Rozważając ewentualność sprzedaży napojów al-

koholowych za pośrednictwem Internetu prowadzo-

nej równolegle ze sprzedażą w punkcie spełniającym

leń, powinien być dostępny wyłącznie w punktach

sprzedaży objętych tymi zezwoleniami, przy jedno-

czesnym założeniu szczególnej kontroli nad jego ob-

rotem.

Sprzedaż napojów alkoholowych za pośredni-

ctwem Internetu nie stwarza należytych gwarancji

prowadzenia sprzedaży zgodnie z przepisami prawa.

Dopuszczenie sprzedaży internetowej napojów alko-

holowych (w przypadku zmiany przepisów ustawy

holizmowi) w znacznym stopniu zwiększyłoby do-

stępność napojów alkoholowych oraz ograniczyło

ności z podstawowymi założeniami ustawy.

Obecnie młodzież postrzega napoje alkoholowe

internetowej napojów alkoholowych znacznie spotęgo-

wałoby to zjawisko.

Jak wynika z raportu z ogólnopol-

skich badań ankietowych zrealizowanych w 2011 r.

– europejski program badań ankietowych w szkołach

(ESPAD), zrealizowanych przez Instytut Psychiatrii i

holowe są najbardziej rozpowszechnioną substancją

psychoaktywną wśród młodzieży szkolnej.

Próby pi-

cia ma za sobą 87,3% gimnazjalistów z klas trzecich

i 95,2% uczniów drugich klas szkół ponadgimnazjal-

nych.

Troska o bezpieczeństwo dzieci i młodzieży nie

pozwala zalegalizować takiej formy sprzedaży napo-

jów alkoholowych, która nie zapewnia przestrzegania

zakazu sprzedaży napojów alkoholowych osobom po-

niżej 18. roku życia (brak możliwości weryfikacji wie-

ku nabywcy).

Niezależnie od tego zauważyć należy, iż poddając

kowej i systemowej, należy stwierdzić, iż powyższe

nie przewidują możliwości wydawania zezwoleń na

Internetu.

Zakaz ten wynika wprost z treści ustawy.

Wykładnia celowościowa i funkcjonalna przepisów

niu alkoholizmowi rozwiewa wszelkie wątpliwości

dotyczące możliwości sprzedaży napojów alkoholo-

wych za pośrednictwem Internetu.

Niewątpliwie celem ustawodawcy było wychowa-

nie obywateli w trzeźwości oraz przeciwdziałanie al-

koholizmowi, a środkiem do osiągnięcia wskazanego

celu – m.in. ograniczenie dostępności alkoholu (vide:

art. 2 § 1 pkt 4 ustawy).

Nie podlega dyskusji, iż do-

puszczenie możliwości sprzedaży napojów alkoholo-

wych za pośrednictwem Internetu w znacznym stop-

niu zwiększyłoby dostępność alkoholu.

Przeciętny

obywatel, mający dostęp do Internetu, uzyskałby

możliwość wyboru pomiędzy udaniem się do najbliż-

szego stacjonarnego punktu sprzedaży napojów al-

koholowych a zamówieniem napoju alkoholowego za

pośrednictwem Internetu – bez konieczności opusz-

838

czania domu.

Przy tym należy zauważyć, iż nie bez

przyczyny ustawodawca nałożył na organy jednostek

samorządu terytorialnego obowiązek ustalania limi-

tu punktów sprzedaży napojów alkoholowych na te-

renie danej gminy.

Przy dopuszczeniu sprzedaży in-

ternetowej alkoholu ten obowiązek stałby się przepi-

sem martwym, zupełnie bezprzedmiotowym.

Wobec powyższego w mojej ocenie nie zachodzi ko-

nieczność wprowadzania nowych przepisów regulują-

cych kwestię sprzedaży napojów alkoholowych za po-

średnictwem Internetu.

Ponadto należy zauważyć, iż

osoba prowadząca sprzedaż internetową alkoholu po-

pełnia przestępstwo z art. 43 ust. 1 ww. ustawy, nara-

żając się tym samym na odpowiedzialność karną.

Wyrażam głęboką nadzieję, że powyższe wyjaś-

w sprawie wpływu planowanych przez KE

(13654)

023-13654/13, dotyczącą wpływu na rolnictwo pro-

jektowanych zmian w przepisach dyrektywy w spra-

tytoniowych i wyrobów pokrewnych – COM(2012)

788 – uprzejmie informuję, co następuje.

Celem podjęcia przez Komisję Europejską prac

nad zmianą przepisów tzw. dyrektywy tytoniowej jest

zmniejszenie poziomu spożycia wyrobów tytonio-

wych i częstotliwości występowania chorób odtyto-

niowych w Unii Europejskiej, a jej głównym celem

jest obniżenie liczby osób niepełnoletnich, które po-

dejmują palenie tytoniu.

Niezależnie jednak od za-

kładanych celów zdrowotnych projekt dyrektywy

może spowodować negatywne skutki w różnych dzie-

dzinach gospodarki.

Różna też będzie siła jego od-

działywania w poszczególnych państwach członkow-

Proponowane zmiany dyrektywy mogą mieć

wpływ na polski sektor rolnictwa, powodując:

1) zmniejszenie:

a) dochodów plantatorów tytoniu,

b) opłacalności uprawy tytoniu,

c) zapotrzebowania na krajowy surowiec tytoniowy,

d) powierzchni uprawy tytoniu;

2) wzrost bezrobocia w rejonach uprawy tytoniu.

Należy zauważyć, że wprowadzenie proponowa-

nych restrykcji we wszystkich państwach członkow-

skich UE będzie miało zwielokrotniony negatywny

wpływ na krajowy rynek tytoniu, bowiem Polska jest

nie tylko drugim co do wielkości producentem tytoniu

w Unii Europejskiej, ale również dużym eksporterem

wyrobów tytoniowych na rynki innych państw Wspól-

noty.

W produkcji papierosów mentolowych (objętych

projektowanym zakazem produkcji i sprzedaży) nasz

Europejskiej.

Polska eksportuje ok. 70% krajowej pro-

dukcji papierosów, do wyrobu których wykorzystywa-

ny jest krajowy surowiec tytoniowy.

Należy się spodziewać, że w przypadku zakazu

stosowania dodatków smakowych i zapachowych

zmniejszy się zapotrzebowanie na krajowy surowiec

tytoniowy, redukcji ulegnie szczególnie zużycie tyto-

ni z grupy odmian Burley oraz tytoni ciemnych, któ-

re w procesie obróbki technologicznej wymagają za-

stosowania rozmaitych dodatków.

Tytonie te stano-

wią obecnie blisko 40% zużywanego przez przemysł

surowca krajowej produkcji.

W związku z wymuszo-

ną zmianą receptur przy produkcji papierosów za-

kłady tytoniowe będą zastępować ww. odmiany tyto-

niu bardziej aromatycznymi, tj. tytoniami oriental-

nymi i typu Virginia.

Najprawdopodobniej jednak

surowiec krajowy będzie zastępowany przez posiada-

jące ze względów klimatycznych więcej aromatów

tytonie importowane z krajów subtropikalnych, ta-

kich jak państwa Mercosur czy Malawi.

Ministerstwo Rolnictwa i Rozwoju Wsi prognozuje,

że największy spadek popytu w Polsce nastąpi właśnie

w przypadku tytoni z grupy odmian Burley oraz tyto-

ni ciemnych, a prawdopodobne jest całkowite zaprze-

stanie kontraktacji tych grup odmian przez pierw-

szych przetwórców w wyniku obniżania się na nie

zapotrzebowania ze strony przemysłu tytoniowego.

Surowiec tych odmian jest produkowany w rejonach

o wysokiej stopie bezrobocia, w gospodarstwach o nie-

wielkim areale i mniej urodzajnych glebach, dla któ-

rych Komisja Europejska nie zaproponowała alterna-

tywnych upraw bądź rekompensat finansowych.

Ponadto wprowadzenie proponowanych rozwią-

zań będzie się wiązało z koniecznością zmiany recep-

tur produkowanych wyrobów, opracowaniem wzorów

nowych opakowań, stworzeniem systemu monitorin-

gu handlu wyrobami tytoniowymi, ograniczeniem

swobody działalności gospodarczej, co pociągnie za

finansowych.

Koszty te będą przesuwane na planta-

torów tytoniu i konsumentów, co będzie skutkowało

dalszym obniżaniem dochodów plantatorów tytoniu.

Tym samym należy się spodziewać spadku docho-

dów rolników uprawiających tytoń – nie tylko po-

839

przez zmniejszenie zapotrzebowania na krajowy su-

rowiec tytoniowy, ale także w wyniku zmniejszenia

cen oferowanych za surowiec tytoniowy przez pierw-

szych przetwórców.

Spadek cen surowca może zostać

wymuszony przez zakłady tytoniowe, które będą sta-

rały się przenieść część strat generowanych w wyni-

ku wprowadzenia projektowanych rozwiązań (zmniej-

szenie popytu na papierosy, koszty wprowadzenia

rejestracji obrotu) na plantatorów tytoniu.

W celu zminimalizowania negatywnych skutków

projektowanych przepisów dla sektora rolnego Pol-

ska wnioskuje o wprowadzenie instrumentów wspar-

cia plantatorów tytoniu, kompensujących straty po-

niesione przez nich w wyniku implementacji dyrek-

tywy, np. stworzenie programu wsparcia plantatorów

dotkniętych redukcją zapotrzebowania na surowiec

wy tytoniu i zmienić profil produkcji.

W ramach pro-

gramu pomoc powinna być kierowana do gospo-

darstw w formie wsparcia organizacji producentów

o szerokim profilu działania, co umożliwi gospodar-

stwom zmianę kierunków produkcji oraz poprawę

pozycji rynkowej.

Z poważaniem

Podsekretarz stanu

Zofia Szalczyk

Warszawa, dnia 22 lutego 2013 r.

z dnia 30 stycznia br., nr SPS-023-13655/13, przy

którym przesłana została interpelacja posła Jana

Warzechy w sprawie wpływu na dochody budżetu

państwa planowanych przez Komisję Europejską

zmian w tzw. dyrektywie tytoniowej, uprzejmie wy-

jaśniam, co następuje.

Komisja Europejska przygotowała projekt nowe-

lizacji dyrektywy 2001/37/WE w sprawie zbliżenia

który był przedmiotem szerokich konsultacji społecz-

nych.

Zawarte w nim regulacje mają na celu ochro-

nę zdrowia obywateli UE.

Podkreślenia wymaga to, iż Polska jako członek

ramowej konwencji WHO popiera wszelkie działania

korzystne dla zdrowia publicznego, szczególnie mając

na uwadze stan zagrożenia dla społeczeństwa i gospo-

darki ze strony epidemii chorób odtytoniowych.

Tym

niemniej każda nowa koncepcja wpływająca na ochro-

nę zdrowia publicznego wymaga wyboru takich środ-

ków, które umożliwią osiągnięcie zamierzonego celu

na poziomie wszystkich państw członkowskich UE.

Projektowana nowelizacja dyrektywy wprowa-

dza wiele obostrzeń i zakazów dotyczących produk-

cji wyrobów tytoniowych.

Choć w podstawowych za-

łożeniach projekt należy uznać za trafny, zgodny

z potrzebami społecznymi oraz odzwierciedlający

przesłanki, dla których został opracowany, to jed-

nakże wzbudza on również pewne wątpliwości, któ-

re dotyczą przede wszystkim ograniczeń w stosowa-

niu dodatków aromatyzujących (w tym mentolowych)

Podkreślenia wymaga fakt, iż w Polsce papierosy

mentolowe występują w obrocie handlowym od wielu

lat i stanowią 18% legalnego rynku papierosów, zaś

udział w rynku papierosów o niestandardowej gru-

bości typu slim oszacowano na 14%.

Potencjalne

zniknięcie z rynku tak dużego segmentu wyrobów,

wodować potencjalne straty budżetowe.

Oszacowano, iż sprzedaż papierosów mentolo-

wych i papierosów typu slim generuje ponad 7 mld zł

wpływów budżetowych z podatku akcyzowego w ska-

li roku.

W przypadku wyeliminowania z rynku tych pa-

pierosów powstająca luka w sprzedaży stwarza ryzy-

ko realnych zagrożeń w obszarze przemytu, nielegal-

nej produkcji wyrobów tytoniowych i niekontrolowa-

nego obrotu surowcem tytoniowym.

Nie można bo-

wiem zapomnieć, że wschodnia granica RP stanowi

jednocześnie zewnętrzną granicę UE.

W sąsiadują-

efektywności działania Polskiej Służby Celnej należy

spodziewać się zwiększonej aktywności zorganizowa-

Równocześnie nie istnieją jednak obecnie dokład-

ne dane uprawdopodabniające realny spadek kon-

sumpcji z tego powodu, przy czym można jedynie

zaryzykować stwierdzenie, iż znaczna część z po-

danej powyżej kwoty wpływów budżetowych z akcy-

zy zostanie utracona w wyniku zakazu sprzedaży

Z poważaniem

Podsekretarz stanu

Jacek Dominik

Warszawa, dnia 21 lutego 2013 r.

840

Odpowiedź

podsekretarza stanu

w Ministerstwie Gospodarki

pelacji poselskiej pana posła Jana Warzechy dotyczą-

cej wpływu na polską branżę tytoniową planowanych

przez Komisję Europejską zmian w dyrektywie tyto-

niowej uprzejmie informuję, co następuje.

Obowiązująca dyrektywa w sprawie wyrobów ty-

toniowych 2001/37/WE Parlamentu Europejskiego

skich, dotyczących produkcji, prezentowania i sprze-

daży wyrobów tytoniowych została przyjęta w dniu

5 czerwca 2001 r.

Postanowienia dyrektywy imple-

mentowane są do prawa polskiego i funkcjonują od

2004 r.

W związku ze zmianą sytuacji rynkowej

w postaci m.in. nowych produktów, zmian sposobów

oferowania wyrobów oraz ze względu na postęp na-

ukowy wykazujący negatywne skutki konsumpcji

tytoniu i dowodzący skuteczności podejmowanych

działań profilaktycznych Komisja Europejska podję-

ła decyzję o zaktualizowaniu i uzupełnieniu dyrek-

tywy.

Artykuł 11 obecnej dyrektywy 2001/37/WE

przewiduje za niezbędne dostosowanie zapisów dy-

rektywy do postępu osiągniętego w dziedzinie wyro-

bów tytoniowych w zakresie koniecznym dla ustano-

wienia i funkcjonowania rynku wewnętrznego oraz

w celu uwzględnienia wszelkich nowych osiągnięć

opartych na faktach naukowych i rozwoju w zakresie

uzgodnionych na szczeblu międzynarodowym norm

dotyczących wyrobów tytoniowych.

Rada UE i Parlament Europejski wzywały do

zmiany obecnie obowiązującej dyrektywy poprzez

środowisk wolnych od dymu tytoniowego, konkluzje

wczesnego wykrywania i leczenia przewlekłych cho-

rób układu oddechowego u dzieci, rezolucję Parla-

mentu Europejskiego z dnia 15 września 2011 r.

w sprawie stanowiska i zobowiązań Unii Europej-

skiej przed posiedzeniem wysokiego szczebla ONZ

w sprawie zapobiegania chorobom niezakaźnym i ich

zwalczania, rezolucję Parlamentu Europejskiego z dnia

Europie wolnej od dymu tytoniowego: alternatywne

opcje polityki na szczeblu UE”, rezolucji Parlamentu

zakresu i kierunków potrzebnych zmian w dyrekty-

wie.

Były to otwarte konsultacje, w których swoje

i osoby fizyczne.

Wpłynęło ponad 80 tys. opinii, które

ropejskiej opublikowanym w lipcu 2011 r.

W stanowisku odnośnie do wniosku dyrektywy

rząd Rzeczypospolitej Polskiej poparł wszelkie dzia-

łania mające na celu poprawę ochrony zdrowia,

stwach członkowskich Unii Europejskiej.

Rząd RP

poparł także rozwiązania legislacyjne, które wspie-

rając działania edukacyjne i informacyjne, skutecz-

nie przyczyniają się do powstrzymania osób niepalą-

cych, przede wszystkim do wzmocnienia ochrony

dzieci i młodzieży, przed rozpoczynaniem palenia

tytoniu.

Rząd RP nie zaakceptował rozwiązań dotyczą-

cych ograniczeń w stosowaniu dodatków aromatyzu-

jących (np. mentolowych) oraz rozwiązań normalizu-

jących konstrukcję i wygląd papierosów, które zaka-

zują wprowadzania do obrotu papierosów mentolo-

wych oraz papierosów typu slim.

W stanowisku rządu RP podtrzymano postulat,

aby zakaz stosowania nie dotyczył dodatków nie-

zbędnych w procesie produkcji (dodatków technolo-

gicznych), do których należą w szczególności cukry,

których zastosowanie warunkuje wykorzystanie nie-

których odmian tytoniu uprawianych w określonych

warunkach klimatycznych (w tym np. w Polsce).

Polska jest jednym z największych producentów

dlatego też zmiany w dyrektywie tytoniowej są dla

Polski niezmiernie ważne.

Łączny areał przemysło-

wej uprawy tytoniu w Polsce wynosi niespełna 15 tys.

hektarów.

Średnia powierzchnia uprawy tytoniu

przypadająca na jedno gospodarstwo indywidualne

drobnieniu.

Ewentualne wprowadzenie zakazu produkcji pa-

pierosów mentolowych może doprowadzić do likwi-

dacji przede wszystkim mniejszych gospodarstw rol-

nych, pozbawiając tym samym źródła dochodu ponad

lubelskiego.

Z uwagi na powyższe należy liczyć się

gospodarczej poza Polskę.

trudniania 2,1 osoby w punkcie, generując łącznie

udział sprzedaży obserwuje się w kioskach, małych

841

zachowaniu na rynku papierosów mentolowych i pa-

pierosów typu slim spadek konsumpcji wyrobów ty-

toniowych o kilka procent może mieć proporcjonalny

wpływ na efekty ekonomiczne produkcji, jednak będą

produkcji i handlu oraz rynek pracy.

W przypadku wyeliminowania z rynku papiero-

Wyeliminowanie z polskiego rynku papierosów

mentolowych i papierosów slim powodowałoby uby-

tek przychodów z podatku akcyzowego w wysokości

7 mld zł.

Takie zjawisko jest jednak mało prawdopo-

dobne i nie ma obecnie dokładnych danych, by ocenić

natomiast kilkuprocentowy spadek konsumpcji przy

zachowaniu na rynku tych rodzajów papierosów,

można spodziewać się odpowiedniego obniżenia za-

równo strat generowanych przez choroby odtytonio-

we, jak i spadku dochodów budżetu.

Zgodnie z szacunkami Ministerstwa Rolnictwa i

Rozwoju Wsi koszty wprowadzenia przepisów dyrek-

tywy dla sektora rolnictwa będą wynikały z wyeli-

minowania albo znacznego ograniczenia zapotrzebo-

wania na krajowy tytoń oraz utraty dochodów rolni-

czych wynikających ze zmniejszenia zapotrzebowa-

nia przez krajowe zakłady przemysłu tytoniowego.

nie może zaakceptować rozwiązań dotyczących ogra-

niczeń w stosowaniu dodatków aromatyzujących

konstrukcję i wygląd papierosów, które zakazują

Należy również podkreślić, że zakaz stosowania

dodatków niezbędnych w procesie produkcji (dodat-

ków technologicznych), do których należą w szczegól-

ności cukry, których zastosowanie warunkuje wyko-

rzystanie niektórych odmian tytoniu uprawianych

np. w Polsce), jest niedopuszczalny.

Uznając zasadność ograniczeń wprowadzania na

rynki państw członkowskich bezdymnych form tyto-

niu (np. tytoniu do stosowania doustnego), zwrócić

należy uwagę na konieczność respektowania lokal-

nych tradycji i zachowania prawa do utrzymania na

rynku związanych z tym form tytoniu, jak tabaka

w Polsce.

Ministerstwo Gospodarki podejmuje rozmowy

z zainteresowanymi stronami.

W styczniu 2013 r.

przedstawiciele MG odbyli serię spotkań z producen-

tami wyrobów tytoniowych, plantatorami, przetwór-

cami tytoniu oraz organizacjami prozdrowotnymi

mających na celu jak najszersze konsultacje oraz ze-

branie informacji o możliwych skutkach ekonomicz-

nych, społecznych oraz prawnych.

Z poważaniem

Podsekretarz stanu

Grażyna Henclewska

Szanowna Pani Marszałek!

Odpowiadając na in-

znak: SPS-023-13659/13, uprzejmie wyjaśniam.

w wieku do 14. lat zwolnienie od pracy na 2 dni

w ciągu roku kalendarzowego, z zachowaniem prawa

w wieku do 14. lat wychowywanych przez pracowni-

dług wyboru pracownica-matka dziecka lub pracow-

nik-ojciec dziecka, możliwe jest także podzielenie się

nia warunków do wspierania rodzin wielodzietnych,

tj. wychowujących więcej niż jedno dziecko, należa-

łoby dokonywać na tle szeregu przepisów Kodeksu

pracy określających różne uprawnienia pracownicze

związane z rodzicielstwem.

I tak wymiar takich

będącego przedmiotem zapytania, ale także na wy-

miar okolicznościowego zwolnienia od pracy związa-

nego z urodzeniem się dziecka (lub dzieci) pracowni-

miar urlopu wychowawczego.

14. lat stanowią jedynie uzupełnienie szerokiego ka-

842

talogu uprawnień pracowniczych związanych z ro-

dzicielstwem, wśród których wskazać należy nie tyl-

ko tradycyjnie wymieniane urlopy macierzyńskie,

dodatkowe urlopy macierzyńskie, urlopy na warun-

kach urlopu macierzyńskiego, dodatkowe urlopy na

warunkach urlopu macierzyńskiego, przerwy w pra-

cy na karmienie dziecka piersią, których wymiar

uzależniono od liczby dzieci oraz szczególną ochronę

cję zmiany przepisów prawa pracy przewiduje rządo-

wy projekt nowelizacji Kodeksu pracy.

Zakłada on

przyznanie prawa do urlopu rodzicielskiego w wy-

a także wcześniejsze wejście w życie przepisów o do-

datkowym urlopie macierzyńskim, którego wymiar

jest wyższy w przypadku urodzenia większej liczby

dzieci przy jednym porodzie.

Ułatwieniu godzenia

obowiązków zawodowych z pełnieniem funkcji rodzi-

cielskich powinny także sprzyjać inne rozwiązania

prawne przewidziane w rządowym projekcie zmian

w przepisach Kodeksu pracy dotyczących czasu pra-

cy.

Przewiduje się w nich określenie zasad stosowa-

nia ruchomego czasu pracy, który mógłby być wpro-

wadzany u danego pracodawcy nie tylko jako rozwią-

zanie o charakterze systemowym, ale także na indy-

widualny wniosek zainteresowanego pracownika.

Niezależnie od ww. argumentów natury meryto-

rycznej pragnę także dodać, że proponowana zmiana

rodziłyby skutki finansowe dla pracodawców.

Korzy-

stanie przez pracownika z dni opieki nad dzieckiem

chowaniem prawa do wynagrodzenia wypłacanego

przez pracodawcę, przy czym wysokość tego wyna-

grodzenia, co do zasady, odpowiada wynagrodzeniu,

jakie pracownik otrzymywałby, gdyby nie korzystał

sowe związane z koniecznością zastępstwa nieobec-

nego pracownika; z tego tytułu pracodawca może

ponosić koszty związane z pracą nadliczbową pozo-

stałych pracowników.

Biorąc powyższe pod uwagę, wyrażam opinię, że

zmiana przepisów w kierunku proponowanym w in-

terpelacji nie jest konieczna.

Z poważaniem

Podsekretarz stanu

Radosław Mleczko

(13660)

13660/13, przy którym przekazano interpelację posła

mie przekazuję następujące informacje.

Autostrada A2 na odcinku Nowy Tomyśl – Konin

została wybudowana i jest obecnie eksploatowana

przez spółkę Autostrada Wielkopolska (AW SA).

Na

podstawie umowy koncesyjnej na budowę i eksploa-

tację autostrady płatnej A2 z dnia 12 września 1997 r.,

ze zm. (umowa), w zamian za budowę i eksploatację

tego odcinka AW SA przysługuje prawo do poboru

opłat za przejazd autostradą, które stanowią przy-

o Krajowym Funduszu Drogowym, zgodnie z art. 2

W zastosowanym systemie wynagradzania part-

nera prywatnego (system opłat rzeczywistych) spółce

przysługuje uprawnienie do ustalania wysokości sta-

wek opłat za przejazd w granicach przysługującego

jej prawa.

Zgodnie z umową strona publiczna posiada

ograniczone prawo kwestionowania działań konce-

sjonariusza w związku ze zmianą przez niego stawek

opłat za przejazd, ponieważ takie działanie strony

publicznej może wiązać się z odpowiedzialnością od-

Ponadto należy uwzględnić przeznaczenie zgro-

madzonych przez spółkę opłat.

Spółka pokrywa z nich

m.in. kredyty zaciągnięte na budowę autostrady oraz

wszystkie koszty utrzymania bieżącego i okresowego

843

autostrady, a także, jak każdy podmiot prywatny,

oczekuje ona osiągnięcia zysku.

stwo posiada badania, z których wynikałoby, że przy

resowanie kierowców przejazdem autostradą, infor-

muję, iż generalny dyrektor dróg krajowych i auto-

strad dysponuje wynikami studiów ruchu wykona-

nych na zlecenie AW SA przez Aecom z lipca 2010 r.

oraz z maja 2011 r.

Zgodnie z analizą przedstawioną

w maju 2011 r., przeprowadzoną na podstawie da-

nych koncesjonariusza z uwzględnieniem sezono-

wych wahań ruchu, wzrost opłat w marcu 2011 r. nie

wpłynął na zmianę ruchu pojazdów kategorii 1,

tj. samochodów osobowych i motocykli.

Jednakże

strona publiczna nie jest w stanie ocenić poprawności

wyliczeń przedstawionych przez AW SA.

Strona publiczna krytycznie odnosi się do każ-

dych działań AW SA związanych z podwyższaniem

stawek opłat za przejazd autostradą, które w opinii

strony publicznej nie służą strategii optymalizacji

opłat.

Z poważaniem

Sekretarz stanu

023-13661/13, uprzejmie wyjaśniam, co następuje.

Urlop macierzyński jest uprawnieniem pracowni-

czym, którego celem jest zapewnienie kobiecie moż-

liwości odpoczynku i przygotowania się do porodu

w ostatnim okresie ciąży, regeneracji sił i powrotu do

zdrowia po porodzie oraz możliwości sprawowania

życia.

Należy przy tym podkreślić, że pracownica nie

również to, iż zgodnie z obowiązującymi przepisami

prawa pracy w każdym przypadku pracownica matka

musi wykorzystać co najmniej osiem tygodni urlopu

macierzyńskiego.

Jest to tzw. biologiczna część takie-

go urlopu, przysługująca pracownicy matce na odzy-

skanie sił po porodzie.

Jednocześnie uprzejmie informuję, że zgodnie

z przepisem art. 181 Kodeksu pracy w razie urodze-

nia dziecka wymagającego opieki szpitalnej pracow-

nica matka, która wykorzystała po porodzie osiem

pozostałą cześć tego urlopu w terminie późniejszym,

niu bezpośrednio po porodzie ośmiu tygodni urlopu

macierzyńskiego pracownica może przerwać taki ur-

lop na czas pobytu dziecka w szpitalu, a następnie

ponownie korzystać z urlopu macierzyńskiego po

wyjściu dziecka ze szpitala.

Regulacja taka ma swo-

je uzasadnienie, gdyż w sytuacji określonej w przepi-

sie art. 181 Kodeksu pracy urlop macierzyński nie

może w pełni umożliwić matce sprawowania osobistej

życia, zaś regeneracja sił i powrót do zdrowia po po-

rodzie będą możliwe poprzez wykorzystanie ośmiu

tygodni urlopu macierzyńskiego.

cy nie limitują okresu, na jaki może być przerwany

urlop macierzyński.

Wobec powyższego przerwa taka

może w konkretnym przypadku trwać nawet kilka

miesięcy, jeśli dziecko wymaga hospitalizacji przez

tak długi okres.

Pozostała część urlopu macierzyń-

skiego (tj. po wykorzystaniu minimum ośmiu tygo-

dni) oraz okres dodatkowego urlopu macierzyńskiego

mogą być więc wykorzystane na sprawowanie osobi-

stej opieki nad dzieckiem.

Pragnę jednocześnie dodać, iż projekt ustawy

okresu płatnego urlopu w związku z urodzeniem dzie-

cka przewiduje m.in. wprowadzenie zmian w przepi-

sach dotyczących długości dodatkowego urlopu ma-

cierzyńskiego (oraz dodatkowego urlopu na prawach

urlopu macierzyńskiego), a także wprowadzenie no-

wej instytucji urlopu rodzicielskiego.

Projektowane

rozwiązania nie przewidują wprawdzie dłuższych

urlopów związanych z urodzeniem dziecka będącego

wcześniakiem, jednakże po ich wejściu w życie łącz-

ny wymiar płatnych urlopów związanych z urodze-

niem dziecka ulegnie znacznemu wydłużeniu.

nywania zmian wymiaru urlopu macierzyńskiego

w przypadku, gdy dziecko urodzi się przed planowa-

nym terminem.

Z poważaniem

Podsekretarz stanu

Radosław Mleczko

844

Odpowiedź

podsekretarza stanu

13662/13, przekazujące interpelację pana posła Jana

kowców i działkowców do Europejskiego Trybunału

nego uprzejmie przekazuję następujące informacje

odnośnie do kwestii poruszonej w interpelacji.

W zawiązku z pytaniem w sprawie poparcia oby-

watelskiego projektu ustawy o rodzinnych ogrodach

działkowych uprzejmie informuję, że zgodnie z obo-

wiązującymi przepisami Rada Ministrów wyraża opi-

nię wobec procedowanych w Sejmie RP projektów

skiej zostanie upoważniony do przygotowania i uzgod-

nienia z pozostałymi członkami Rady Ministrów sta-

nowiska rządu wobec złożonego do Sejmu RP projektu

dotyczącego ogrodnictwa działkowego, niezwłocznie

podjęte zostaną działania mające na celu przedłożenie

Przedstawiając Pani Marszałek powyższe infor-

wyjaśnienia wątpliwości zasygnalizowanych w inter-

pelacji pana posła Jana Warzechy.

Z poważaniem

w sprawie uregulowania ochrony tożsamości

(13663)

ochrony prawnej osób zgłaszających nieprawidłowo-

ści w miejscu pracy, przekazaną przy piśmie z dnia

mie przedstawiam następujące informacje.

Podjęta w wystąpieniu pana posła problematyka

pracowników ujawniających określone informacje

kresu pracy są tylko jednym z elementów.

jest niedopuszczalna.

Pracownicy powinni być równo

fikacji zawodowych, w szczególności bez względu na

dawcę dyskryminowany, w rozumieniu powyższych

845

przepisów, może skorzystać ze stosownych upraw-

nie za pracę ustalane na podstawie odrębnych prze-

cownikowi polegające na uporczywym i długotrwa-

malne wynagrodzenie za pracę ustalane na podsta-

wie odrębnych przepisów.

szkodowanie przysługuje także pracownikowi, z któ-

rym rozwiązano umowę o pracę bez wypowiedzenia

§ 1 Kodeksu pracy).

cownikowi przyczyna wypowiedzenia powinna być

prawdziwa i konkretna (uchwała pełnego składu Izby

wyraził pogląd, iż: „Podanie w oświadczeniu o wypo-

Pragnę także podkreślić, iż instytucją ustawowo

ganem niezależnym i podlega bezpośrednio Sejmowi

poz. 404).

Organem nadzoru nad warunkami pracy

tomiast Rada Ochrony Pracy.

Jednocześnie pragnę

podkreślić, że ze względu na realizowane ustawowe

uprawnienia kontrolne Państwowa Inspekcja Pracy

posiada praktyczne doświadczenie wynikające z do-

konywanych przez inspektorów pracy kontroli (także

będących wynikiem skarg kierowanych przez pra-

zakresu działania głównego inspektora pracy należy

m.in. opiniowanie projektów aktów prawnych doty-

czących prawa pracy oraz inicjowanie prac legislacyj-

nych w tej dziedzinie.

Zatem ewentualna ocena sku-

teczności przepisów ustawy o Państwowej Inspekcji

Pracy, także w zakresie ujętym w treści art. 23 ust. 2

dotyczącego możliwości wydania przez inspektora

pracy postanowienia o zachowaniu w tajemnicy oko-

liczności umożliwiających ujawnienie tożsamości (w tym

danych osobowych) pracownika, który udzielił in-

spektorowi pracy informacji w sprawach objętych

kontrolą, jeżeli zachodzi uzasadniona obawa, że mo-

głoby to narazić tego pracownika na jakikolwiek

macji, powinna należeć do głównego inspektora pra-

846

cy.

Jednocześnie pragnę zauważyć, że do Minister-

ny pracowników – sygnalistów.

Z poważaniem

Podsekretarz stanu

Radosław Mleczko

nia 2013 r. (znak: SPS-023-13664/13) w sprawie no-

welizacji rozporządzenia dotyczącego eWUŚ uprzej-

System Elektronicznej Weryfikacji Uprawnień

Świadczeniobiorców (eWUŚ), umożliwiający potwier-

uruchomiony z dniem 1 stycznia 2013 r. jako nowy,

dodatkowy sposób potwierdzania prawa do świad-

nej może zostać potwierdzone na podstawie doku-

mentu elektronicznego sporządzonego na podstawie

numeru PESEL przez Narodowy Fundusz Zdrowia

dla świadczeniodawcy lub niebędącej świadczenio-

komunikacji elektronicznej z zapewnieniem integral-

rzytelnieniem stron uprawnionych do przetwarzania

tych danych.

Warunki, jakie muszą spełniać świad-

czeniodawcy w celu wystąpienia do funduszu o spo-

rządzenie dokumentu elektronicznego, określa zgod-

nie z art. 50 ust. 4 ustawy o świadczeniach minister

zdrowia w drodze rozporządzenia.

Obecnie obowią-

wie warunków występowania o sporządzenie doku-

mentu elektronicznego potwierdzającego prawo do

nie z tym rozporządzeniem fundusz udostępnia

świadczeniodawcom usługę świadczoną przez system

teleinformatyczny funduszu, powszechnie nazywaną

systemem Elektronicznej Weryfikacji Uprawnień

Świadczeniobiorców.

Należy podkreślić, iż eWUŚ weryfikuje prawo do

nych prowadzonym przez Narodowy Fundusz Zdro-

wia.

Centralny Wykaz Ubezpieczonych jest rejestrem

nych osobowych, a dane w nim gromadzone przetwa-

umożliwia świadczeniodawcy dostęp jedynie do in-

formacji o prawie do świadczeń opieki zdrowotnej,

Podsumowując, rozporządzenie wprowadzające

eWUŚ, tj. rozporządzenie ministra zdrowia z dnia

nej, dotyczy wyłącznie relacji świadczeniodawca

– Narodowy Fundusz Zdrowia i udostępniania jedy-

nie danych dotyczących prawa do świadczeń opieki

zdrowotnej.

Stąd w tym rozporządzeniu nie jest moż-

liwa realizacja postulatu zgłoszonego w interpelacji,

tj. wprowadzenia przepisów, których treść zakazy-

wałaby uzależnienia zawarcia umowy ubezpieczenia

od dostarczenia przez potencjalnego klienta danych

z tego systemu.

Jednocześnie zapewniam, iż minister zdrowia po-

piera każdą inicjatywę mającą na celu poprawę

ochrony danych osobowych, w szczególności danych

o stanie zdrowia pacjenta.

Z poważaniem

Sekretarz stanu

Szanowna Pani Marszałek!

Odpowiadając na pis-

SPS-023-13665/12, dotyczące interpelacji pana posła

skiej Karty Dużych Rodzin, uprzejmie wyjaśniam.

Działania państwa bezpośrednio skierowane do

przy pomocy instrumentów opierających się na jednej

847

z podstawowych zasad konstytucyjnych – zasadzie

dzielnie przez jednostki lub społeczności lokalne, nie

uwagę powyższą zasadę, działania z zakresu polityki

rodzinnej powinny być prowadzone z uwzględnie-

niem lokalnych uwarunkowań, potrzeb, możliwości

wych i przedsiębiorców.

Dobrym przykładem rozwią-

zań z zakresu polityki rodzinnej realizowanych na

poziomie lokalnym jest wprowadzona przez niektóre

-Biała, Gliwice).

Przewiduje ona ułatwienia w dostę-

lub więcej dzieci m.in. przy zakupie biletów na basen,

kacji miejskiej).

Takie rozwiązanie przyczynia się nie

tylko do aktywizacji podmiotów realizujących kon-

kretne działania, ale również do możliwie najlepsze-

go dopasowania wprowadzanych rozwiązań do po-

trzeb rodzin wielodzietnych.

Jest to typowe rozwią-

tów będących własnością lokalną i decyzjami gmin

wych z usług tych lokalnych instytucji, które ofero-

wane są rodzinom wielodzietnym nieodpłatnie.

stwo podejmuje liczne działania na poziomie kraju,

których bezpośrednim celem jest wsparcie rodzin

tych działań zaliczyć można m.in.:

System świadczeń rodzinnych, poza zasiłkami ro-

Rodziny wielodzietne zagrożone ubóstwem mogą

ubiegać się również o świadczenia z systemu pomocy

społecznej w przypadku wystąpienia określonego usta-

zyka socjalnego, takiego jak wielodzietność lub bez-

radność w sprawach opiekuńczo-wychowawczych,

i prowadzenia gospodarstwa domowego przy spełnie-

niu kryterium dochodowego (kwota nieprzekracza-

jąca 456 zł na osobę w rodzinie).

lodzietne) mogą korzystać z ulgi podatkowej na dzieci,

zbiorowego kolejowego oraz autobusowego, z pomocy

Z poważaniem

Podsekretarz stanu

Elżbieta Seredyn

w sprawie zabezpieczenia danych pacjentów

nia 2013 r. (znak: SPS-023-13666/13) w sprawie za-

bezpieczenia danych pacjentów w systemie eWUŚ

uprzejmie proszę o przyjęcie poniższego wyjaśnienia.

nicznej Weryfikacji Uprawnień Świadczeniobiorców

(eWUŚ) jest jedynie usługą świadczoną przez system

informatyczny funduszu, umożliwiającą potwierdza-

wie numeru PESEL.

System ten udostępnia świad-

czeniodawcy jedynie imię i nazwisko pacjenta oraz

informację o jego prawie do świadczeń opieki zdro-

umożliwiającą weryfikację prawa do świadczeń jest

Centralny Wykaz Ubezpieczonych prowadzony przez

Narodowy Fundusz Zdrowia na podstawie ustawy

daniem tego rejestru jest zgodnie z art. 97 ust. 4 pkt 1

potwierdzanie prawa do świadczeń opieki zdrowot-

848

nie z przepisami o ochronie danych osobowych.

Należy także podkreślić, że Narodowy Fundusz

Zdrowia jest uprawniony do przetwarzania danych

osobowych świadczeniobiorców na podstawie ustawy

o świadczeniach (cele przetwarzania i zakres danych

określa art. 188).

W takim przypadku odrębna zgoda

świadczeniobiorcy na przetwarzanie jego danych nie

jest wymagana.

Problem z zabezpieczeniem danych osobowych,

który sygnalizował generalny inspektor ochrony da-

nych osobowych, dotyczy kwestii związanej z udo-

stępnianiem świadczeniobiorcy za pośrednictwem

Internetu danych o udzielonych mu świadczeniach.

Generalny inspektor zwracał uwagę, iż w systemie

holenderskim do systemu dostępnego przy pomocy

Internetu wprowadzane są dane jedynie tych świad-

czeniobiorców, którzy wyrażą na to zgodę.

Pragnę

zapewnić, iż sugestie generalnego inspektora są obec-

nie rozważane, a system informatyczny funduszu

umożliwiający w skali kraju dostęp on-line do danych

wrażliwych zostanie uruchomiony po przeprowadze-

niu ponownej analizy przyjętych rozwiązań z punktu

widzenia bezpieczeństwa danych.

Z poważaniem

Sekretarz stanu

(13668)

13668/13) dotyczącego interpelacji posła na Sejm RP

cjalnego byłego pracownika – emeryta/rencisty przez

849

że pracodawca jest zobowiązany do utworzenia takie-

durowych oraz członków ich rodzin przeznaczony jest

natomiast wyłącznie dla funkcjonariuszy zwolnio-

nych ze służby, którzy nabyli prawo do emerytury

nej renty rodzinnej.

łecznych, posiadającą fundusz socjalny utworzony

Jednocześnie pragnę poinformować, że opracowa-

ny na podstawie wspomnianych wyżej założeń pro-

wnętrznych oraz o zmianie innych ustaw przed skie-

rowaniem do parlamentu będzie podlegał procedurze

uzgodnień międzyresortowych oraz konsultacji spo-

Podsekretarz stanu

Michał Deskur

13670/13) dotyczącego interpelacji posła na Sejm RP

850

zdrowia lub decyzję niezależną od funkcjonariusza,

fotowoltaicznych (13671)

Szanowna Pani Marszałek!

Odpowiadając na in-

od nieruchomości farm fotowoltaicznych, przesłaną

(SPS-023-13671/13), uprzejmie wyjaśniam.

Kwestia opodatkowania podatkiem od nierucho-

mości farm fotowoltaicznych podlega rozpatrzeniu na

miotowym podatku od nieruchomości objęte są m.in.

działalności gospodarczej.

Budowlę zdefiniowano

w ustawie jako obiekt budowlany w rozumieniu prze-

pisów Prawa budowlanego niebędący budynkiem lub

dowlane w rozumieniu przepisów Prawa budowlane-

go związane z obiektem budowlanym, które zapew-

nia możliwość użytkowania obiektu zgodnie z jego

w zakresie rozumienia pojęcia „budowla” odsyła do

przepisów Prawa budowlanego, które definiują jego

z późn. zm.) jako każdy obiekt budowlany niebędący

lami są m.in.: części budowlane urządzeń technicz-

nych (kotłów, pieców przemysłowych, elektrowni wia-

trowych i innych urządzeń) oraz fundamenty pod

851

technicznym części przedmiotów składających się na

Montaż wolnostojących kolektorów słonecznych

przepisu.

Wykonanie części budowlanych wiązałoby

się z wykonaniem robót budowlanych w szerszym za-

kresie niż montaż.

Przepis art. 29 ust. 2 pkt 16 usta-

wy Prawo budowlane stanowi, że wykonywanie robót

budowlanych polegających na montażu wolnostoją-

cych kolektorów słonecznych nie wymaga uzyskania

pisu prowadzi do wniosku, że realizacja wolnostoją-

cych kolektorów słonecznych związana jest z wyko-

naniem robót budowlanych, a nie obiektu budowla-

nego (budowli).

Niemniej kwestia kwalifikowania kolektorów sło-

necznych na potrzeby opodatkowania podatkiem od

nieruchomości powinna być rozpatrywana również

w kontekście spełnienia przesłanek uznania za urzą-

w art. 3 pkt 9 Prawa budowlanego.

Zawarta w Prawie budowlanym definicja urządze-

nia budowlanego wskazuje, że są to urządzenia tech-

niczne związane z obiektem budowlanym, zapewnia-

jące możliwość użytkowania obiektu zgodnie z jego

cyjne, w tym służące oczyszczaniu lub gromadzeniu

jowe i place pod śmietniki.

Definicja ta wskazuje na

dwie istotne cechy urządzeń budowlanych.

Urządze-

nia takie muszą zapewniać użytkowanie obiektu

zgodnie z przeznaczeniem oraz być związane z obiek-

tem budowlanym.

W elektrowniach słonecznych wol-

nostojące panele ogniw fotowoltaicznych mogą odpo-

wiadać wymienionym cechom urządzeń budowla-

nych, z uwagi na swoją akcesoryjną funkcję, jaką

spełniają w stosunku do obiektów budowlanych elek-

trowni słonecznej oraz ich techniczne związanie

z tymi obiektami.

Powyższe wskazuje, że wolnostojące kolektory

słoneczne (ogniwa fotowoltaiczne) powinny być trak-

towane jak urządzenia budowlane związane z obiek-

tami elektrowni słonecznej.

wanie obiektów budowlanych na potrzeby opodatko-

wania podatkiem od nieruchomości, tj. ocena ich

z punktu wiedzenia spełnienia przesłanek uznania

za budowlę w rozumieniu przywołanych przepisów,

wymaga uzyskania kompleksowej wiedzy na temat

tego obiektu.

W związku z tym wójt (burmistrz,

padku wątpliwości co do klasyfikacji danego obiektu

budowlanego dla celów podatkowych, na podstawie

zm.), przeprowadzić oględziny, a jeżeli w prawie wy-

§ 1 ordynacji organ podatkowy może powołać na bie-

głego osobę dysponującą takimi wiadomościami w celu

Odnosząc się do poglądu o dowolności w zakresie

wielkości podatku od omawianych obiektów, należy

nosi 2% ich wartości.

Stawkę taką przewiduje się dla

wszystkich budowli, niezależnie od ich rodzaju, typu

i przeznaczenia – ustawa nie wymienia jako odręb-

nych przedmiotów opodatkowania kolektorów sło-

necznych (ogniw fotowoltaicznych).

Jednocześnie rada gminy została upoważniona

stawki dla poszczególnych przedmiotów opodatkowa-

nia, z uwzględnieniem w szczególności rodzaju pro-

wadzonej działalności.

Wynika z powyższego, że stawka w wysokości 2%

jest maksymalną stawką podatku od nieruchomości

od budowli, natomiast różnicowanie tej stawki przez

organ gminy odbywa się na mocy upoważnienia usta-

wowego.

Uprawnienie to jest wyrazem posiadania

przez jednostki samorządu terytorialnego samodziel-

ności finansowej i autonomii podatkowej, w ramach

których możliwe jest samodzielne kształtowanie

przez j.s.t. polityki podatkowej zgodnie z ich właści-

wością terytorialną.

Uprawnienia te wywodzą się

z art. 167 i art. 168 Konstytucji RP – przepisów, któ-

re konstytucyjnie określają zakres władztwa podat-

kowego samorządu terytorialnego będącego gwaran-

cją samodzielności finansowej gminy.

Biorąc pod uwagę powyższe rozwiązania istnieją-

tyczącym opodatkowania kolektorów słonecznych

(ogniw fotowoltaicznych).

Z wyrazami szacunku

Podsekretarz stanu

w sprawie braku możliwości wskazywania

13672/13) przekazujące interpelację złożoną przez

852

pana posła Tomasza Szymańskiego w sprawie braku

możliwości wskazania kandydatów do pracy z wyko-

rzystaniem form pomocy oferowanych przez urzędy

pracy przedstawiam poniżej odpowiedź na zadane

realizowane przez ministra właściwego do spraw pra-

dań jest koordynacja publicznych służb zatrudnienia.

Zadanie to minister właściwy do spraw pracy reali-

zuje m.in. poprzez sprawowanie funkcji dysponenta

środków Funduszu Pracy oraz zapewnienie jednoli-

tości stosowania prawa.

W tym ostatnim przypadku

minister działa poprzez udzielanie wyjaśnień doty-

czących stosowania przepisów ustawy oraz ustalanie

udzielaniu wyjaśnień stosowane są dwie formy po-

stępowania.

Pierwsza, gdy minister pracy z własnej

inicjatywy i w zakresie swoich kompetencji przedsta-

wia urzędom pracy zalecany sposób rozumienia i sto-

sowania przepisów prawa.

Drugi, gdy w odpowiedzi

na pytania kierowane do ministra wyjaśnienia prze-

kazują dyrektorzy departamentów resortu pracy.

Uprzejmie wyjaśniam, że minister właściwy do

spraw pracy zgodnie z art. 5 ustawy o promocji za-

trudnienia (…) pełni funkcję koordynatora publicz -

nych służb zatrudnienia z pomocą urzędu obsługu-

ust. 2 ustawy).

Zgodnie z regulaminem organizacyj-

nym obowiązującym w Ministerstwie Pracy i Polity-

ki Społecznej dyrektorzy departamentów mają

uprawnienia do podpisywania wyjaśnień o charakte-

rze interpretacyjnym odnośnie do przepisów będą-

cych w zakresie właściwości departamentów oraz

udzielania organom i instytucjom wyjaśnień i opinii

w sprawach prowadzonych przez departamenty.

posła, chcę podkreślić, że tylko w przypadku rozpo-

ków odbywania stażu przez bezrobotnych (Dz. U.

Nr 142, poz. 1160) przepisy wykonawcze do ustawy

dają pracodawcy wprost możliwość wskazania osoby,

którą przyjmie na staż.

Brak takiego zapisu w pozo-

stałych przepisach wykonawczych do ustawy o pro-

mocji zatrudnienia (…), tj. w:

— rozporządzeniu ministra pracy i polityki spo -

łecznej z dnia 7 stycznia 2009 r. sprawie organizowa-

nia prac interwencyjnych i robót publicznych oraz

poz. 25) oraz

nie świadczy o tym, że adresat normy może we-

dług własnej woli interpretować ich treść, dopuszcza-

jąc lub nie możliwość wskazywania przez pracodaw-

cę kandydata do zatrudnienia.

Brak tego zapisu

świadczy, że takiej możliwości nie przewidziano

w praktyce.

Należy jednak przypomnieć, o czym wspomniano

w piśmie z dnia 2 kwietnia 2012 r., że oferta stażu

nie jest ofertą pracy – osoba skierowana na staż nie

nawiązuje stosunku pracy z pracodawcą, podczas

jego odbywania cały czas pozostaje w rejestrze urzę-

du pracy jako osoba bezrobotna.

Skierowanie do wy-

konywania pracy w ramach prac interwencyjnych,

robót publicznych lub w ramach dofinansowania lub

doposażenia stanowiska pracy wiąże się z podjęciem

pracy przez osobę bezrobotną (nawiązaniem stosun-

ku pracy z pracodawcą).

Prace interwencyjne czy roboty publiczne są in-

strumentami, które ustawodawca przewidział dla

grupy osób bezrobotnych zarejestrowanych w powia-

towym urzędzie pracy określonej jako osoby znajdu-

pracy).

Intencją tego przepisu jest, aby urząd pracy

miał wpływ i możliwość kierowania do pracodawcy

odpowiednich, ale i najbardziej potrzebujących takie-

go wsparcia kandydatów.

Przyjęcie oferty pracy, w której pracodawca wska-

mach oferty subsydiowanej, jest być może słusznym

rozwiązaniem z punktu widzenia pracodawcy, ale

pozostaje w sprzeczności z ogólnymi zasadami obo-

wiązującymi w pośrednictwie pracy, określonymi

Wbrew zdaniu wyrażonemu przez pana posła przy-

jęcie oferty dedykowanej konkretnej osobie nie gwa-

rantuje innym bezrobotnym i poszukującym pracy

równego dostępu do tej oferty, podważa również za-

sadę jawności ofert pozostających w dyspozycji urzę-

du.

Przyjmując rozwiązanie proponowane przez pana

posła, należałoby bowiem dopuścić, że oferta już

w chwili przyjęcia do realizacji przez urząd byłaby de

facto zrealizowana, a zamieszczenie jej w systemie

informatycznym urzędu pracy oraz w Centralnej Ba-

zie Ofert Pracy byłoby całkowicie zbędne.

W takim

przypadku urząd pracy mógłby zostać oskarżony

o rażące naruszenie prawa do równego dostępu do

ofert pracy.

Ponadto urząd pracy, skupiając się tylko na osobie

wskazanej przez pracodawcę, ograniczałby szanse

innych osób zarejestrowanych w urzędzie, które mają

odpowiednie kwalifikacje i być może bardziej odpo-

wiadają wymaganiom oferty niż osoba wskazana.

Zdarzają się bowiem przypadki, gdy osoba wskazana

przez pracodawcę nie posiada kwalifikacji wymaga-

nych na oferowanym stanowisku.

Udzielenie dofi-

nansowania przez urząd w takiej sytuacji świadczy-

853

łoby o działaniu na szkodę innych bezrobotnych, ale

i innych pracodawców, dla których mogłoby zabrak-

nąć środków na wsparcie.

Intencją przepisów nie było

ograniczanie dostępu do ofert pracy, ale odwrotnie

–umożliwienie skorzystania z oferty subsydiowanej

odpowiednim kandydatom.

Obowiązujące rozporządzenia w sposób jedno-

znaczny i niebudzący wątpliwości określają sposób

postępowania przy realizacji przez powiatowe urzędy

pracy ofert subsydiowanych, dlatego nie są planowa-

ne zmiany prawne w tym zakresie.

Łączę wyrazy szacunku

złożonego przez parafię rzymskokatolicką

pw. św. Michała Archanioła w Dobromierzu

(13674)

wie wniosku parafii rzymskokatolickiej pw. św. Mi-

chała Archanioła w Dobromierzu o udzielenie dotacji

proszę o przyjęcie poniższych informacji.

Dnia 31 stycznia 2013 r. minister kultury i dzie-

dzictwa narodowego ogłosił wyniki I naboru wnio-

sków.

Z przykrością informuję, iż wniosek parafii pw.

św. Michała Archanioła w Dobromierzu otrzymał 58 pkt

i nie uzyskał rekomendacji zespołu sterującego.

W związku z powyższym wnioskodawca skorzy-

stał z możliwości złożenia odwołania, które wpłynę-

ło do MKiDN w dniu 02/02/2013 r. i będzie przeze

mnie rozpatrywane zgodnie z ustaloną regulaminem

priorytetu procedurą.

Z poważaniem

Sekretarz stanu

Piotr Żuchowski

Warszawa, dnia 19 lutego 2013 r.

o dofinansowanie zadania pn.

terpelację posłanki Moniki Wielichowskiej z dnia

29 stycznia 2013 r. pragnę uprzejmie przedstawić in-

formację na temat rozpatrzenia wniosków Ośrodka

cach Kłodzkich oraz Kłodzkiego Towarzystwa Oświa-

towego, złożonych w tegorocznej edycji programów

ministra kultury i dziedzictwa narodowego.

Uprzejmie informuję, iż zarówno wniosek pn.

„Kameralna wieś” złożony do programu „Wydarze-

nia artystyczne”, priorytet: Muzyka, przez Ośrodek

Kultury, Sportu i Rekreacji, jak i wniosek pn. „Ma-

tinée – kameralne i jazzowe poranki muzyczne” zło-

żony do programu „Edukacja”, priorytet: Edukacja

kulturalna, przez Kłodzkie Towarzystwo Oświatowe

nie uzyskały oceny punktowej uprawniającej do przy-

znania dofinansowania.

W obydwu wymienionych wyżej priorytetach obo-

wiązuje 100-punktowa skala oceny.

Wnioski ocenia-

rycznej i organizacyjnej, a także pod kątem zgodności

zadań ze strategicznymi celami priorytetu.

Dla uzy-

skania dofinansowania niezbędne jest uzyskanie oce-

854

ka Kultury, Sportu i Rekreacji uzyskał ocenę w wyso-

kości 35,8 pkt, natomiast wniosek Kłodzkiego Towa-

rzystwa Oświatowego ocenę w wysokości 45 pkt.

Rela-

tywnie niska ocena obu omawianych wniosków unie-

możliwia również organizatorom ubieganie się o dofi-

nansowanie w trybie odwoławczym, gdyż możliwość

złożenia odwołania przysługuje jedynie w przypadku

wniosków, które otrzymały co najmniej 50 pkt.

wpłynęło łącznie ponad 1700 wniosków, a kwoty

wnioskowanych dotacji przekroczyły ponad siedmio-

krotnie budżet każdego z priorytetów.

Z tego wzglę-

du zarówno nakreślone wyżej realia budżetowe, jak

narzucają konieczność finansowania jedynie wysoko

ocenianych zadań.

Pragnę wyrazić przekonanie, iż doświadczenia

Z wyrazami poważania

Minister

Bogdan Zdrojewski

Warszawa, dnia 19 lutego 2013 r.

wie wniosku pana M. H. o udzielenie dotacji na dofi-

nansowanie prac konserwatorskich, restaurator-

ctwo kulturowe” na zadanie pn. „Remont dawnego

remont i kolorystyka elewacji)”, proszę o przyjęcie

poniższych informacji.

otrzymał 59,33 pkt i nie uzyskał rekomendacji zespo-

łu sterującego.

ło do MKiDN w dniu 10/02/2013 r. i będzie przeze

realizowanych ze środków pozostających

„Konkurs taneczny”, „Konkurs na wykonanie

Riese (13678)

szenia Riese złożonych w tegorocznej edycji progra-

mu „Wydarzenia artystyczne”.

Uprzejmie informuję, iż wszystkie wnioski stowa-

rzyszenia: „Konkurs na wykonanie piosenki” złożo-

ny w priorytecie: Muzyka, „Konkurs taneczny” zło-

żony w priorytecie: Teatr i taniec, a także „Konkurs

graffiti” złożony w priorytecie: Sztuki wizualne nie

uzyskały oceny punktowej uprawniającej do przyzna-

nia dofinansowania.

We wszystkich wymienionych wyżej priorytetach

obowiązuje 100-punktowa skala oceny.

Wnioski oce-

niane są z uwzględnieniem kryteriów wartości me-

rytorycznej i organizacyjnej, a także pod kątem zgod-

ności zadań ze strategicznymi celami priorytetu.

Dla

uzyskania dofinansowania niezbędne jest uzyskanie

warzyszenia Reise uzyskały odpowiednio: „Konkurs

na wykonanie piosenki” – 35 pkt, „Konkurs tanecz-

ny” – 45,4 pkt, „Konkurs graffiti” – 23,4 pkt.

Rela-

tywnie niska ocena trzech omawianych wniosków

855

uniemożliwia również organizatorom ubieganie się

wość złożenia odwołania przysługuje jedynie w przy-

nia artystyczne” wpłynęło łącznie około 1800 wnio-

sków, a kwoty wnioskowanych dotacji siedmio- lub

nawet ośmiokrotnie przekroczyły budżet każdego

z wymienionych priorytetów.

Z tego względu zarówno

cele strategiczne priorytetów narzucają konieczność

zostaną wykorzystane przez stowarzyszenie w przy-

w sprawie wątpliwości związanych

(13680)

023-13680/13, w sprawie funkcjonowania elektro-

stała dotychczas przeznaczona na budowę systemu

Kwota środków potrzebna na budowę i eksploata-

cję krajowego systemu poboru opłat KSPO (elektro-

niczny i manualny) przez 8 lat obowiązywania umo-

wy (listopad 2010 – listopad 2018) pomiędzy Gene-

ralną Dyrekcją Dróg Krajowych i Autostrad (GDD-

KiA) a konsorcjum Kapsch – operatorem systemu

viaTOLL, została ustalona zgodnie z formularzem

cenowym złożonym przez operatora podczas przetar-

gu na kwotę ok. 4,9 mld zł.

Zaznaczyć należy, że kwo-

ta obejmuje koszty budowy – poniesione w całości na

sieci podstawowej (objętej KSPO w chwili uruchomie-

nia systemu) oraz konieczne do poniesienia przy każ-

dym kolejnym rozszerzeniu sieci o odcinki dodatko-

we, a także koszty eksploatacji i świadczenia usługi

poboru opłat, które stanowią comiesięczne wynagro-

dzenie operatora systemu viaTOLL.

Koszty budowy

przewidziane na 8 lat wynoszą 3,6 mld zł.

Do chwili obecnej na budowę KSPO przeznaczono

1 261 715 567 zł.

Przewiduje się, iż w 2013 r. koszty

budowy KSPO wyniosą 233 792 115 zł.

dżetu państwa na budowę systemu viaTOLL?

Umowa na zaprojektowanie, budowę oraz obsługę

GDDKiA a konsorcjum Kapsch dnia 2 listopada 2010 r.,

przewiduje mechanizm wynagradzania operatora sy-

stemu.

W związku z powyższym, mając informacje o roz-

budowie sieci, która będzie objęta KSPO, zaplanować

można koszty z tym związane.

Dodatkowo zaznaczyć

należy, że koszty budowy stanowią wynagrodzenie

operatora KSPO.

Przed wypłatą przedmiotowego

wynagrodzenia operator musi przez 30 dni świadczyć

pełną usługę na sieci dodatkowej i wystąpić do GDD-

KiA z wnioskiem o wydanie świadectwa rozpoczęcia

świadczenia pełnego zakresu usług.

Wniosek jest ba-

dany przez służby GDDKiA i dopiero wydanie świa-

dectwa jest podstawą do dokonania płatności.

Ad 3.

Jaką kwotę dochodów wygenerował system

Przychody z tytułu elektronicznego i manualnego

systemu poboru opłat przekazane do Krajowego Fun-

duszu Drogowego wyniosły:

— w 2011 r.

– 386 107 388 zł,

— w 2012 r.

– 1 012 568 704 zł.

Łącznie: 1 398 676 092 zł.

Ad 4.

Jakie były dochody Krajowego Funduszu

Drogowego z tytułu pobranych opłat viaTOLL w la-

tach 2011 i 2012?

Kwoty zostały wskazane w pkt 3.

Wszystkie przy-

chody wygenerowane przez krajowy system poboru

opłat stanowią przychód Krajowego Funduszu Dro-

gowego.

ła spółka zarządzająca systemem viaTOLL w latach

Jak zostało wskazane w pkt 1, na wynagrodzenie

operatora KSPO składają się koszty budowy oraz

koszty eksploatacji i świadczenia usługi poboru opłat.

Do dnia 14 lutego 2013 r. na budowę KSPO prze-

znaczono 1 261 715 567 zł, natomiast koszty eksplo-

atacji i świadczenia usługi poboru opłat wyniosły

250 786 364 zł.

Łącznie: 1 512 501 931 zł.

Ad 6.

Jaki jest procentowy udział spółki zarządza-

jącej systemem viaTOLL w jego dochodach?

operator systemu viaTOLL wynagradzany jest

zgodnie z warunkami umowy zawartej w dniu 2 li-

stopada 2010 r., nie ma żadnego udziału w dochodach

856

z poboru opłat.

Przychody z systemu są w całości

i bez żadnych potrąceń przekazywane do Krajowego

Funduszu Drogowego.

Ad 7.

Dlaczego Inspekcja Transportu Drogowego

(organ administracji publicznej) egzekwuje kary nakła-

dane na kierowców korzystających z systemu viaTOLL,

Artykuł 13k ustawy o drogach publicznych jedno-

znacznie określa, że kary pieniężne za nieuiszczenie

lub niepełne uiszczenie opłaty elektronicznej nakła-

dają, w drodze decyzji administracyjnej, uprawnione

do kontroli organy publiczne.

Ponadto zgodnie z art. 2

w administracji kary pieniężne nałożone przez orga-

ny administracji publicznej podlegają egzekucji w dro-

dze postępowania egzekucyjnego w administracji,

gan, który wystawił decyzję w pierwszej instancji,

uprawniony jest do żądania wszczęcia postępowania

egzekucyjnego.

Należy jednocześnie wskazać na art. 40d

ustawy o drogach publicznych, gdzie ustawodawca

wskazał, że należności z tytułu kar pieniężnych

z zakresu elektronicznego poboru opłat podlegają eg-

zekucji administracyjnej.

Stąd wynika brak możli-

wości przekazania obowiązku prowadzenia postępo-

wania egzekucyjnego operatorowi systemu.

Inspekcję Transportu Drogowego w roku 2011 i 2012?

Główny Inspektorat Transportu Drogowego wydał

łącznie 7765 (w tym 3129 w 2011 r. oraz 4636 w 2012 r.)

decyzji nakładających karę pieniężną, o których

zamierza zmienić system egzekucji nakładanych kar

i przerzucić go na spółkę zarządzającą systemem, któ-

Jak wyjaśniono powyżej, operator systemu via-

TOLL wynagradzany jest zgodnie z warunkami umo-

wy zawartej w dniu 2 listopada 2010 r., w związku

z czym nie ma żadnego udziału w dochodach z poboru

zmianą ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w ad-

ministracji oraz ustawy o drogach publicznych w ta-

kim kierunku, aby system egzekucji kar pieniężnych

spoczywał na operatorze KSPO.

Należy podkreślić,

że podobne rozwiązania organizacyjne stosowane są

także w innych państwach posiadających elektro-

niczne systemy poboru opłat od pojazdów ciężkich,

m.in. w Niemczech, Czechach i na Słowacji.

Z poważaniem

Sekretarz stanu

Tadeusz Jarmuziewicz

nia zmian w obowiązujących zasadach podlegania

znak: SPS-023-13682/13, uprzejmie proszę o przyję-

Regulacje prawne w zakresie wskazywanym

przez pana posła obowiązują od momentu powstania

w Polsce powszechnego ubezpieczenia zdrowotnego,

czyli od roku 1999.

Problem, na który wskazuje pan

poseł, jest znany Ministerstwu Zdrowia, natomiast

jego rozwiązanie nie jest proste.

Kwestią tą zajmował się, tak jak wskazał pan po-

seł, Międzyresortowy Zespół do przygotowania zmia-

Zespół przeprowadził wówczas analizę rozwiązań

dek na powszechne ubezpieczenie zdrowotne oraz do-

konał wstępnej oceny zasadności zmian w przedmio-

towym zakresie.

Na tym etapie prac nie było jednak

wiązania dotyczące składki rolników mogły bowiem

mieć wpływ na kształt propozycji zespołu w zakresie

pozostałych składek.

Rozwiązanie ww. problemu wymaga zatem prze-

prowadzenia dalszych analiz oraz uzgodnień w ra-

mach rządu.

W chwili obecnej Ministerstwo Zdrowia nie pra-

cuje nad tym zagadnieniem, natomiast możliwość

powrotu do tematu powstanie po zrealizowaniu obec-

nych priorytetów zapowiedzianych przez Minister-

stwo Zdrowia, którymi są m.in.: reorganizacja NFZ,

857

wprowadzenie karty ubezpieczenia zdrowotnego oraz

dodatkowych ubezpieczeń zdrowotnych.

Z poważaniem

Sekretarz stanu

w sprawie konsultacji założeń do ustawy

nie niektórych ustaw (SPS-023-13684/13) uprzejmie

wojewódzkiego.

Celem projektowanych zmian nie

jest ingerencja w zadania inspekcji, w tym Inspekcji

Weterynaryjnej.

Uchwalenie ustawy o utworzeniu wojewódzkich

nistracji rządowej w województwie w zakresie zespo-

lenia administracji w jednym urzędzie, poprawy or-

ganizacji i jakości pracy inspekcji wojewódzkich oraz

rytorycznych, do realizacji których zostały powołane.

wowych kompetencji wojewódzkich inspektorów.

Głównym zamierzeniem proponowanych zmian

kracji i – właśnie – redukcji stanu osobowego przy

zachowaniu obecnego standardu obsługi obywateli.

Należy także zaznaczyć, że część uwolnionych środ-

ków finansowych zostanie przeznaczona na poprawę

funkcjonowania poszczególnych inspekcji, co znaczą-

co wpłynie na poprawę skuteczności działania in-

spekcji.

Projekt założeń ustawy o utworzenia wojewódz-

rych ustaw podlega aktualnie uzgodnieniom między-

resortowym.

Uwagi zgłaszane przez różne podmioty

są obecnie analizowane w Ministerstwie Administra-

cji i Cyfryzacji, w tym uwagi i zastrzeżenia zgłoszone

przez resort rolnictwa i rozwoju wsi.

Wszelkie wąt-

pliwości, które pojawiły się w toku uzgodnień, będą

wyjaśniane z zainteresowanymi resortami – w tym

przypadku dotyczące funkcjonowania Inspekcji We-

terynaryjnej – z ministrem rolnictwa i rozwoju wsi.

Z poważaniem

Warszawa, dnia 25 lutego 2013 r.

Agencji Nieruchomości Rolnych

Pani Marszałek!

Odpowiadając na interpelację

nowania Agencji Nieruchomości Rolnych oraz obrotu

ziemią, uprzejmie informuję, co następuje.

Ustosunkowując się do pytania pana posła doty-

czącego stworzenia preferencji dla długoletnich

dzierżawców Zasobu Własności Rolnej Skarbu Pań-

stwa, należy podnieść, że zgodnie z art. 29 ust. pkt 1

przeznaczenia do sprzedaży przez Agencję Nierucho-

mości Rolnych nieruchomości zasobu jej dzierżawcy

przysługuje prawo pierwszeństwa w nabyciu, o ile

dzierżawi ją co najmniej przez okres trzech lat.

Po-

nadto Agencja Nieruchomości Rolnych ma możliwość

858

raty należności, stosownie do przepisów rozporządze-

stwa oraz wysokości oprocentowania rozłożonej na

widualnych powiększających gospodarstwo rodzinne

mości Rolnych oprocentowanie w wysokości 2% sto-

sowane jest także dla dzierżawców nieruchomości

w nabyciu.

Z uwagi na powyższe dzierżawcy mają

preferencje przy nabywaniu nieruchomości zasobu.

Ustosunkowując się do pytania o strukturę sprze-

daży nieruchomości zasobu, uprzejmie informuję, że

od 1992 r. agencja przejęła 4,7 mln ha gruntów,

z czego sprzedano nieruchomości o powierzchni

2,336 mln ha gruntów, tj. 49% powierzchni przejętej

do zasobu.

Sprzedaż w poszczególnych latach kształ-

towała się następująco.

powierzchnia

w tys. ha

9,5 49,0 65,4 115,4 192,6 149,4 146,5 119,0 120,1 147,0

159,2 101,7 104,5 108,3 107,4 103,7 78,2 102,4 96,5 125,1 132,2 2336

Natomiast odnośnie do sprzedaży nieruchomości

dzierżawców z informacji uzyskanych z Agencji Nie-

ruchomości Rolnych wynika, że w latach 2007–2012

na 638,1 tys. ha sprzedanych gruntów dzierżawcy

nabyli 324,5 tys. ha, co stanowi 54% całości sprzeda-

nych tym czasie gruntów.

Szczegółowe dane w tym

zakresie prezentuje poniższa tabela.

Rok

Powierzchnia

sprzedanych gruntów

w tys. ha

Powierzchnia

sprzedanych gruntów

na rzecz dzierżawców

w tys. ha

Udział pow. sprzedanej

dzierżawcom

w pow. sprzedanej ogółem

w%

2007 103,7 37,6 36%

2008 78,2 43,9 56%

2009 102,4 62,4 61%

2010 96,5 52,1 54%

2011 125,1 64,4 51%

2012 132,2 82,1 62%

Razem 638,1 342,5 54%

Jeżeli natomiast chodzi o przyspieszenie sprzedaży

ziemi polskim rolnikom, to przede wszystkim w tym

celu została opracowana ustawa z dnia 16 września

niektórych innych ustaw.

Ustawą to wprowadzono

Rolnych gospodaruje zasobem w pierwszej kolejności

w drodze sprzedaży nieruchomości.

Ponadto zgodnie

z zaleceniami prezesa Agencji Nieruchomości Rol-

nych nieruchomości zasobu w pierwszej kolejności

przeznaczane są do sprzedaży w trybie przetargów

ograniczonych na rzecz rolników indywidualnych za-

mierzających powiększyć gospodarstwo rodzinne.

Odnośnie do pytania o planowane zmiany prawa

w zakresie funkcjonowania Agencji Nieruchomości

Rolnych oraz obroty ziemią uprzejmie informuję, że

ne są prace nad zmianą ustawy o gospodarowaniu

Z poważaniem

Sekretarz stanu

Warszawa, dnia 22 lutego 2013 r.

(13687)

piśmie, SPS-023-13687/13, z dnia 29 stycznia 2013 r.

w sprawie programu inwestycji kolejowych przedsta-

wiam poniższe stanowisko.

Projekt „Wieloletniego programu inwestycji kole-

jowych do roku 2015” zakłada modernizację linii E59

na całym odcinku Poznań – Wrocław, przy czym

w okresie objętym programem, tj. do 2015 r., na od-

cinku Czempiń – Rawicz planowane są prace przygo-

towawcze (m.in. wykupy gruntów), a zasadnicza

część robót budowlanych przewidziana jest na przy-

szłą perspektywę finansową Unii Europejskiej w la-

tach 2014–2020.

Plany ujęte w projekcie „Wieloletniego programu

nież realizację następujących inwestycji na terenie

województwa wielkopolskiego:

a) rewitalizację linii kolejowej nr 272 na odcinku:

— Kluczbork – Ostrzeszów w ramach PO IiŚ w la -

tach 2014–2015 o wartości 198 mln zł (poz. WPIK 49),

— Ostrzeszów – Ostrów Wielkopolski, stacja Ja -

rocin, oraz Środa Wielkopolska – Kórnik – Poznań

859

w całości z budżetu państwa w latach 2010–2015

o wartości 341,7 mln zł. (poz. WPIK 100, 111, 117);

b) modernizację linii kolejowej nr 356 na odcinku

Poznań Wschód – Gołańcz w ramach RPO w latach

2012–2013 o wartości 18,7 mln zł (poz. WPIK 80, 61);

c) modernizację linii kolejowej nr 357 na odcinku

Wolsztyn – Luboń realizowaną w ramach RPO w la-

tach 2012–2014 o wartości 28,3 mln zł. (poz. WPIK

81, 62).

Dodatkowo informuję, iż na remonty i moderni-

zacje dworców kolejowych w województwie wielko-

polskim w 2013 r. zaplanowano łącznie 43,1 mln zł,

w tym:

1) 28 mln zł z budżetu państwa,

2) 15,1 mln zł ze środków własnych PKP SA,

z czego 8,7 mln zł na remonty.

Wszystkie dworce w województwie będą podlega-

ły remontom utrzymaniowym, a ich zakres wynikać

będzie z obowiązkowych przeglądów rocznych.

W roku 2013 planowana jest kontynuacja przebu-

dowy dworców: Swarzędz, Kalisz, Chodzież, Wronki,

Gniezno, Jarocin, Kępno, ponadto planowane jest

rozpoczęcie prac na dworcach: Kościan, Piła Główna,

Środa Wielkopolska.

Zakres prac przewiduje kom-

pleksową przebudowę dworców.

Z poważaniem

Podsekretarz stanu

Andrzej Massel

Warszawa, dnia 25 lutego 2013 r.

w sprawie przetargów na odbieranie

Szanowna Pani Marszałek!

Odpowiadając na pismo

przekazujące interpelację poseł Iwony Kozłowskiej

nalnych, uprzejmie przedstawiam poniższe informacje.

Należy również przypomnieć, że o rozwiązania

860

odbieranie odpadów komunalnych (w ostatecznym

żej przepisy te chronią interesy przedsiębiorców

w sprawie poboru mandatów

Szanowna Pani Marszałek!

Odpowiadając na pis-

mo, znak: SPS-023-13691/13, z dnia 29 stycznia 2013 r.

przesyłające interpelację posła Witolda Pahla w spra-

wie poboru mandatów od obywateli innych krajów,

przekazane według właściwości przez Ministerstwo

Administracji i Cyfryzacji, uprzejmie przedstawiam

następujące stanowisko.

W dniu 6 listopada 2011 r. weszła w życie dyrek-

tywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2011/82/UE

tywy jest zapewnienie wysokiego poziomu ochrony

wszystkich uczestników ruchu drogowego w Unii

Europejskiej poprzez ułatwienie transgranicznej wy-

miany informacji dotyczących przestępstw lub wy-

gowego i egzekwowania dzięki temu kar, w przypad-

kach gdy te przestępstwa lub wykroczenia popełnia-

ne są podczas kierowania pojazdami zarejestrowany-

mi w innym państwie członkowskim niż państwo ich

popełnienia.

861

Z uwagi na konieczność wdrożenia przedmiotowej

dyrektywy do dnia 7 listopada 2013 r. resort trans-

implementację przepisów dyrektywy do krajowego

porządku prawnego.

Projektowana ustawa została

przesłana w dniu 13 lutego br. do konsultacji społecz-

nych, a w najbliższym czasie zostanie skierowana do

uzgodnień międzyresortowych.

Projekt przewiduje utworzenie i prowadzenie przez

wego punktu kontaktowego, którego zadaniem bę-

dzie wymiana informacji z krajowymi punktami kon-

taktowymi innych państw członkowskich Unii Euro-

pejskiej w zakresie danych dotyczących pojazdów,

stwo lub wykroczenie, oraz danych dotyczących właś-

cicieli lub posiadaczy tych pojazdów.

Zadaniem kra-

jowego punktu kontaktowego będzie również prze-

kazywanie danych w powyższym zakresie uzyska-

nych od innych państw członkowskich Unii Europej-

skiej punktom kontaktowym uprawnionych krajo-

wych służb posiadających kompetencje w zakresie

kontroli ruchu drogowego.

Dane te będą wykorzysty-

wane przez właściwe służby do celów identyfikacji

sprawców przestępstw i wykroczeń przeciwko bez-

pieczeństwu ruchu drogowego, pochodzących z in-

nych krajów Unii Europejskiej oraz pojazdów zareje-

strowanych w tych krajach.

Rozwiązania powyższe pozwolą na znaczne uła-

twienie identyfikacji cudzoziemców popełniających

określone przestępstwa lub wykroczenia związane

z bezpieczeństwem ruchu drogowego.

Uzyskiwanie

informacji będzie się przy tym odbywać w drodze au-

tomatycznej wymiany danych przy pomocy interope-

racyjnego systemu teleinformatycznego, zintegrowa-

nego z europejskim systemem EUCARIS, co w znacz-

nym stopniu przyspieszy przepływ informacji.

Reasumując, wprowadzenie nowego systemu trans-

granicznej wymiany informacji opartego na nowo-

czesnych rozwiązaniach informatycznych umożliwi

łatwiejszą identyfikację pojazdów zarejestrowanych

w innych państwach członkowskich Unii Europej-

skiej oraz osób kierujących tymi pojazdami, co w na-

stępstwie pozwoli na przyspieszenie procedur oraz

skuteczniejsze egzekwowanie kar za przestępstwa

lub wykroczenia przeciwko bezpieczeństwu ruchu

drogowego popełniane przez obywateli innych państw

Unii Europejskiej.

Z poważaniem

Sekretarz stanu

13695/13, dotyczącym interpelacji poselskiej pana

misji Europejskiej dotyczącego zalecenia Rady Unii

Europejskiej w sprawie ustanowienia gwarancji dla

młodzieży (COM(2012) 729) uprzejmie przekazuję

Rząd RP wyraża poparcie dla inicjatywy KE do-

tyczącej ustanowienia gwarancji dla młodzieży i uzna-

je ją za potrzebną.

Uznaje ponadto, iż zalecenie to

będzie stanowić pozytywny impuls polityczny dla

się pozytywnie także do zawartych w projekcie za-

lecenia wytycznych Komisji co do realizacji zalecenia

Rady, na które pan poseł zwraca uwagę w swej inter -

pelacji, tj. (I) budowania podejścia opartego na part-

nerstwie, (II) stosowania wczesnej interwencji i środ-

ków aktywizujących, (III) stosowania środków wspi-

erających integrację na rynku pracy, (IV) wyko-

rzystania funduszy strukturalnych UE, (V) dokony-

wania oceny i stałego doskonalenia systemu oraz

(VI) sprawnej realizacji.

Zdaniem rządu RP zalecane przez KE tworzenie

partnerstw dla opracowania programów, które z uwzględ-

nieniem specyfiki danego państwa będą określać spo-

sób wdrażania zalecanych instrumentów aktywizacji

młodych osób, ukierunkowuje podejście do realizacji

gwarancji na właściwe tory.

Od współpracy w ramach

tych partnerstw zależeć będzie w dużej mierze powodze-

nie proponowanej przez KE inicjatywy.

Co więcej,

wykorzystanie potencjału partnerstw wydaje się szcze-

gólnie ważne w obliczu ograniczania wydatków public-

znych w okresie kryzysu.

Udział najbardziej zaintered-

sowanych, tj. poszukujących pracy, pracodawców, orga-

nizacji pozarządowych, czyni proponowane w zalece-

nich narzędzia bardziej efektywnymi.

Odzwierciedleniem dążenia rządu do zalecanego

stosowania wczesnej interwencji w stosunku do osób

młodych jest, zawarta w przygotowanych przez MPiPS

założeniach do projektu ustawy o zmianie ustawy

propozycja skrócenia terminu dla udzielenia wspar-

cia osobom bezrobotnym do 25. r.ż. z obecnie, zgodnie

pracy do 4 miesięcy.

Rząd RP, mając na uwadze umożliwienie sobie,

a także rządom innych państw członkowskich, wdrażanie

862

zalecenia w sposób dostosowany do specyfiki kra-

jowej, powziął równocześnie następujace stanowiska

co do elementów zalecenia:

— Odnośnie do katalogu działań

Ważne jest, aby potencjalne wprowadzenie gwa-

rancji dla młodzieży nie zamykało możliwości stoso-

wania innych narzędzi ułatwiających transfer z edu-

kacji na rynek pracy.

Wymienione instrumenty gwa-

rancji, jak i wskazówki KE co do ich wdrażania, nie

powinny tworzyć zamkniętej listy możliwych inicja-

tyw państw członkowskich na rzecz przeciwdziałania

bezrobociu młodzieży.

Niemniej w przypadku gdyby

zaproponowany przez KE zamknięty katalog działań

definiujący gwarancje dla młodzieży zyskał akcepta-

cję większości państw członkowskich, Polska zamie-

rza do niej dołączyć, uznając przyjęcie dokumentu za

ważniejsze niż kwestię szczegółów dotyczących wspo-

mnianego zapisu.

— Odnośnie do terminu przedstawienia osobom

w wieku do 25. r.ż. oferty

Proponowany przez KE 4-miesięczny okres na

przedłożenie oferty młodym jest możliwy do dotrzy-

mywania w Polsce, czego wyrazem jest zapis w przy-

gotowywanych założeniach nowelizacji ustawy o pro-

cający okres, w którym PUP powinien przedstawić

bezrobotnym do 25. r.ż. propozycję wsparcia z obec-

nie 6 do 4 miesięcy.

W opinii rządu RP punktem startowym, od któ-

rego liczy się okres 4 miesięcy, powinna być data za-

rejestrowania się przez osobę młodą w urzędzie pra-

cy.

Uczyni to zalecenie w tym punkcie przejrzystym,

a jego realizację możliwą do monitorowania.

Rząd RP zwrócił także uwagę, że wszelkie dzia-

łania w ramach aktywnych polityk rynku pracy nie

będą wystarczające bez modernizacji systemu kształ-

cenia i szkoleń, w tym w ramach edukacji w szkołach

wyższych.

Działania w tym zakresie, mające na celu

lepsze dopasowanie kompetencji do obecnych i przy-

szłych oczekiwań rynku pracy, stają się podstawo-

wym narzędziem inwestowania w przyszłość mło-

dzieży i poprawy jej sytuacji zatrudnieniowej.

Ad 2.

Jakie inicjatywy zamierza podjąć resort

pejskiej i Parlamentu Europejskiego?

Narzędzia wchodzące w zakres gwarancji dla

młodzieży, jak również pozostałych inicjatyw Pakie-

tu na rzecz Zatrudnienia Młodych przedstawionego

przez KE, są zbieżne z kierunkiem interwencji podej-

mowanym na polskim gruncie.

W obliczu trudnej sy-

tuacji młodych osób na rynku pracy konieczne jest

szersze wykorzystanie instrumentów przewidzia-

nych ustawą o promocji zatrudnienia i instytucjach

zań, które wpłyną na poprawę sytuacji.

Problematyka integrowania z rynkiem pracy osób

mocy obecnej ustawy zaliczane są m.in. osoby bezro-

botne do 25. r.ż., stanowi przedmiot troski ministra

pracy i polityki społecznej.

Już teraz publiczne służ-

by zatrudnienia mogą stosować następujące instru-

menty rynku pracy w stosunku do osób młodych:

przygotowanie zawodowe dorosłych (forma uzyska-

nia kwalifikacji lub umiejętności zawodowych po-

twierdzanych świadectwem lub zaświadczeniem),

programy specjalne, jednorazowe środki na podjęcie

lenia lub studia podyplomowe finansowane z Fundu-

szu Pracy, ułatwienia w dostępie do szkoleń, staże

zawodowe, stypendia na kontynuowanie nauki w śred-

bie niestacjonarnym.

Młodzi są już dziś ważną grupą objętą aktywnymi

o ile stanowią oni ok. 20% bezrobotnych, to wśród

W 2012 r. z aktywnych form przeciwdziałania bezro-

bociu skorzystało 155,2 tys. młodych i stanowili oni

35,2% ogółu bezrobotnych, którzy skorzystali z tych

form wsparcia.

W porównaniu do 2011 r. odnotowano

wzrost o 50,4 tys. osób, tj. o 48,1%.

Wśród uczestni-

ków staży młodzi ludzie stanowią ponad 56%,

a wśród uczestników szkoleń ok. 30%.

W 2012 r. staż

rozpoczęło 98,8 tys. osób do 25. r.ż., szkolenie zaś 23,7

tys. osób, co w porównaniu do 2011 r. stanowi wzrost

zarówno wśród młodych rozpoczynających staż (o 57,4%),

jak i rozpoczynających szkolenie (o 62,2%).

W 2012 r. 40,1 tys. bezrobotnych rozpoczęło dzia-

łalność gospodarczą, w tym 7,8 tys. osób to bezrobot-

ni do 25. r.ż. (młodzi stanowili 19,4% ogółu bezrobot-

nych, którzy rozpoczęli działalność gospodarczą).

Wśród ogółu bezrobotnych, którzy podjęli pracę w ra-

mach refundacji kosztów zatrudnienia bezrobotnego

(tj. 34,1 tys. osób), osoby do 25. r.ż. stanowiły 30,3%

(tj. 10,4 tys. osób).

W reakcji na pogarszającą się sytuację młodzieży

w roku 2012 wdrożono program pt. „Młodzi na ryn-

ku pracy”, stanowiący pakiet działań oferowanych

osobom do 30. r.ż. wchodzącym na rynek pracy lub

mających trudności w uzyskaniu zatrudnienia.

Głów-

ne działania programu koncentrują się na wdrażaniu

i rozwijaniu inicjatyw, które pozwolą osobom mło-

dym na zdobycie nowych kwalifikacji zawodowych

mach specjalnych realizowanych przez powiatowe

i polityki społecznej.

W roku 2012 na finansowanie

programów specjalnych dla osób młodych przezna-

czono z rezerwy Funduszu Pracy 67 mln zł.

Elementem programu „Młodzi na rynku pracy”

jest projekt pilotażowy pt. „Twoja kariera – twój wy-

bór”, który finansowany jest z dodatkowych środków

cy i polityki społecznej.

Projekt jest realizowany

40 mln zł.

Realizowany przez 23 powiatowe urzędy

innymi liczbą bezrobotnych do 30. r.ż. oraz udziałem

bezrobotnych do 30. r.ż. w ogólnej liczbie bezrobot-

863

nych.

W pilotażu uczestniczy 3076 bezrobotnych do

30. r.ż.

Uczestnicy pilotażu korzystają z przygotowa-

ku pracy oraz nowe instrumenty testowane w drodze

do 30. r.ż., którymi są:

1) indywidualne wsparcie opiekuna-asystenta

bezrobotnego;

2) promesa aktywizacji młodych obejmująca:

— bon szkoleniowy, w ramach którego pozostawia

się do dyspozycji bezrobotnego sumę w wysokości

100% przeciętnego wynagrodzenia na sfinansowanie

podnoszenia kwalifikacji w formach pozaszkolnych

– kursu/warsztatu szkoleniowego,

— bon na kształcenie zawodowe i policealne, w ra -

mach którego pozostawia się do dyspozycji bezrobot-

nego sumę w wysokości 200% przeciętnego wynagro-

dzenia do wykorzystania na pokrycie kosztów kształ-

cenia zawodowego lub policealnego,

— bon na kształcenie podyplomowe, w ramach któ -

rego pozostawia się do dyspozycji bezrobotnego sumę

w wysokości 200% przeciętnego wynagrodzenia,

— bon stażowy – zobowiązanie do przyznania sty -

pendium stażowego, jeśli bezrobotny wyszuka pra-

codawcę, który zorganizuje 6 miesięczny staż i będzie

zatrudniał bezrobotnego przez okres co najmniej ko-

lejnych 6 miesięcy po zakończeniu stażu,

— bon dla pracodawcy za zatrudnienie absolwen -

ta szkoły wyższej, czyli refundacja poniesionych

przez pracodawcę kosztów wynagrodzenia absolwen-

ta szkoły wyższej;

3) dotacja na zasiedlenie, w ramach której pozo-

stawia się do dyspozycji bezrobotnego kwotę 5000 zł

brutto na pokrycie kosztów związanych z podjęciem

zatrudnienia w nowym miejscu pracy, w szczególno-

ści na pokrycie kosztów wynajmu mieszkania.

pracy” biorą również Ochotnicze Hufce Pracy, które

ich zadań statutowych.

Zgodnie z założeniami progra-

mu ma miejsce współpraca urzędów pracy z akademi-

ckimi biurami karier, a także szereg inicjatyw reali-

zowanych we współpracy z europejskimi służbami

zatrudnienia EURES.

Corocznie odbywa się Ogólno-

polski Tydzień Kariery organizowany przez Stowa-

rzyszenie Doradców Szkolnych i Zawodowych RP.

Pro-

gram zakłada jednocześnie dalsze prowadzenie prac

nad zmianą przepisów, które będą ułatwiały osobom

młodym wejście na rynek pracy, na przykład poprzez

obniżenie kosztów pracy, wprowadzając analogiczne

rozwiązania dotyczące zwolnienia z obowiązku płace-

wanych Świadczeń Pracowniczych tak jak w przypad-

ku osób w wieku 55–60 lat.

Wspomniany już projekt założeń do nowelizacji

pracy zakłada, oprócz skrócenia czasu przedłożenia

oferty aktywizacyjnej osobom młodym, szereg innych

zmian mających sprzyjać ich zatrudnieniu.

Zapropo-

nowana została zmiana, by maksymalny wiek osób

młodych, zaliczanych do grupy znajdującej się w szcze-

poziomie lat 30.

Wynika to z ciągle rosnącego odset-

ka osób kończących studia, co powoduje opóźnianie

się wieku wchodzenia na rynek pracy.

Proponuje się również poszerzenie kompetencji

krajowego serwisu informacyjnego na temat rynku

sowane poszukiwaniem pracy będą miały dostęp do

ofert pracy kierowanych zarówno do osób dorosłych,

jak i młodzieży.

W znacznej mierze do osób młodych (rodzice)

adresowane są działania mające sprzyjać aktywizacji

zawodowej powracających na rynek pracy po prze-

rwie związanej z wychowywaniem dziecka.

Posłużą

temu grant na telepracę i świadczenie aktywizacyjne.

Proponuje się wprowadzenie nowego instrumentu

rynku pracy, jakim będzie pożyczka udzielana na

podstawie umowy przez BGK z Funduszu Pracy.

Po-

życzka zastąpi dotychczas przyznawaną przez staro-

stę z Funduszu Pracy refundację kosztów wyposaże-

działalności gospodarczej przez bezrobotnego.

Przy-

jęto, że o pożyczkę na podjęcie działalności gospodar-

czej będą mogły ubiegać się następujące osoby fizycz-

ne: poszukujący pracy absolwenci szkół i wyższych

uczelni oraz bezrobotni zarejestrowani w urzędach

pracy.

Uruchomienie działalności gospodarczej dotyczyć

będzie jednej z następujących branż: produkcja, bu-

downictwo, handel oraz usługi.

Pożyczka będzie mo-

gła stanowić do 100% kosztów przedsięwzięcia.

We-

ryfikacja branży następowała będzie na podstawie

przedstawionego Bankowi Gospodarstwa Krajowego

biznesplanu przedsięwzięcia.

Pożyczka na podjęcie

działalności gospodarczej będzie udzielana do kwoty

60 tys. zł i będzie podlegała oprocentowaniu na za-

sadach preferencyjnych.

Proponuje się wprowadzenie nowego instrumentu

polegającego na udzielaniu poręczeń zobowiązań fi-

nansowych (na rozpoczęcie lub rozszerzenie działal-

ności gospodarczej, finansowanie inwestycji itd.)

sokość poręczenia nie będzie mogła przekroczyć

20-krotności przeciętnego wynagrodzenia.

Za jedną

z głównych grup odbiorców tego narzędzia uznano

studentów, absolwentów, doktorantów i młodych pra-

cowników naukowych szkół wyższych.

Projekt założeń do ustawy przewiduje, obok imple-

mentacji narzędzi testowanych obecnie w ramach oma-

wianego wyżej programu dla osób młodych „Twoja ka-

riera – twój wybór”, także następujące rozwiązania:

1.

Zwolnienie pracodawców, którzy zatrudnią

skierowanych przez urząd pracy bezrobotnych w wie-

ku do 30. r.ż., z obowiązku odprowadzania składek

864

Świadczeń Pracowniczych.

Proponuje się, aby zwol-

nienie obowiązywało przez okres pierwszych 12 mie-

sięcy od dnia zatrudnienia bezrobotnego.

Jednocześ-

nie ten okres zatrudnienia mógłby stanowić podsta-

2.

Refundacja przez starostę pracodawcy, na pod-

nych do pracy bezrobotnych do 30. r.ż., którzy podej-

mują zatrudnienie po raz pierwszy w życiu.

Refun-

sokość nie może przekroczyć miesięcznie 1/2 mini-

malnego wynagrodzenia za pracę.

Przewiduje się

Mam nadzieję, że przedstawione informacje zo-

skiego za wyczerpujące.

Z poważaniem

Sekretarz stanu

w sprawie identyfikacji dłużnika

w sądowym postępowaniu cywilnym (13696)

Szanowny Panie Marszałku!

Odpowiadając na in-

terpelację panów posłów Przemysława Wiplera oraz

wie identyfikacji dłużnika w sądowym postępowaniu

cywilnym, nadesłaną wraz z pismem Pana Marszał-

ka z dnia 30 stycznia 2013 r., uprzejmie przedsta-

W świetle przywołanego w interpelacji, głośnego

w mediach przypadku pani D. B. z Sochaczewa nie

budzi wątpliwości, że zachodzi potrzeba wprowadze-

nia regulacji nakazujących wskazywanie w tytule

wykonawczym dodatkowych danych identyfikują-

cych dłużnika, poza jego imieniem i nazwiskiem albo

nazwą.

Na potrzebę taką wskazują także różne pod-

mioty, które w ostatnim okresie skierowały do Mini-

sterstwa Sprawiedliwości wnioski o podjęcie prac

legislacyjnych w przedmiotowym kierunku, m.in.

Krajowa Rada Komornicza.

Odpowiadając zatem na pierwsze pytanie inter-

pelacji, stwierdzić należy, że obowiązujące regulacje

prawne uznać należy za niewystarczające dla zagwa-

rantowania, że w przyszłości nie będą miały miejsca

przypadki kierowania egzekucji do majątku osoby

niebędącej dłużnikiem.

Zwrócić należy uwagę, że w obecnym stanie praw-

nym obowiązki komornika we wstępnej fazie postę-

powania egzekucyjnego regulują przepisy ustawy

Wszczęcie egzekucji i dalsze czynności egzekucyjne,

a w zakresie nieunormowanym odpowiednio stoso-

wane, z mocy art. 13 § 2 Kodeksu, przepisy o proce-

sie.

W postępowaniu egzekucyjnym mają więc w peł-

deksu.

W myśl tych przepisów każde pismo proceso-

winno zawierać oznaczenie sądu, do którego jest

mieszkania lub siedziby stron, ich przedstawicieli

ru, pisma zaś dalsze – sygnaturę akt.

wszystkim na wierzycielu.

Przypadek pani D. B. po-

kazał jednak dobitnie, że regulacje te nie są wystar-

czające.

Z ustaleń poczynionych w Ministerstwie

Sprawiedliwości wynika, że przypadków skierowania

egzekucji przeciwko osobie niebędącej dłużnikiem

rzeczywiście było więcej.

Nie były one wprawdzie tak

drastyczne, jak ten dotyczący pani D. B., niemniej

waga problemu zdecydowanie przemawia za koniecz-

nością ingerencji ustawodawcy w obwiązujące regu-

lacje prawne.

Uznając za słuszny kierunek zmian polegający na

poszerzeniu zakresu danych zamieszczanych w tytu-

le wykonawczym, identyfikujących dłużnika, zauwa-

żyć należy, że w grę wchodzić mogą różne dane, nie

tylko nr PESEL, ale także na przykład data urodze-

nia czy też imiona rodziców dłużnika.

Wydaje się, że

najbardziej przydatnym elementem identyfikującym

dłużnika w przypadku osoby fizycznej może być

nr PESEL.

Pożądane byłoby też równoczesne wpro-

wadzenie regulacji wymuszającej odnotowanie w ty-

tule wykonawczym wszystkich imion, o ile dłużnik

posiada więcej niż jedno.

Mając na uwadze powyższe i odpowiadając na

drugie i trzecie pytanie interpelacji, uprzejmie infor-

muję, że zagadnienie identyfikacji dłużnika jest ak-

tualnie przedmiotem prowadzonych w Ministerstwie

Sprawiedliwości (w Departamencie Prawa Cywilne-

go) prac koncepcyjnych.

W ich ramach rozważa się

wprowadzenie regulacji nakładającej na powoda obo-

wiązek podania w pozwie nr PESEL, w przypadku

pozwanego będącego osobą fizyczną, oraz numeru

865

go osobą prawną lub jednostką organizacyjną, której

ustawa przyznaje zdolność prawną.

Na marginesie dodać należy, że aktualnie Rządo-

we Centrum Legislacji prowadzi prace legislacyjne

zmierzające do opracowania projektu ustawy na pod-

stawie założeń projektu ustawy o zmianie ustawy

nych ustaw.

W założeniach przewidziano wymóg po-

dania numeru PESEL albo numeru w Krajowym

niczną.

Numery te umożliwią identyfikację strony

zobowiązywały powoda (wierzyciela) do wskazywania

oznaczeń identyfikacyjnych pozwanego (dłużnika).

Z poważaniem

Podsekretarz stanu

Wojciech Hajduk

Warszawa, dnia 21 lutego 2013 r.

w sprawie programu „Kawka” (13697)

Szanowna Pani Marszałek!

Odpowiadając na in-

terpelację posła Eugeniusza Kłopotka, przekazaną

13697/13, w sprawie przygotowanego w Narodowym

wo-komunalnego, obejmującego indywidualne źródła

szenie emisji zanieczyszczeń do powietrza.

Kawka”.

Jednocześnie informuję, że:

866

rozporządzeniu Ministra Finansów

SPS-023-13698/13) w sprawie obowiązkowego ubez-

w portach lotniczych uprzejmie proszę o przyjęcie

następujących informacji.

Nowelizacja ustawy Prawo lotnicze wprowadziła

wadzoną działalnością gospodarczą w zakresie ochro-

ny lotnictwa cywilnego w portach lotniczych.

ubezpieczenia OC przedsiębiorcy ubiegającego się

czych (Dz. U. poz. 1123).

możność zawarcia umowy przedmiotowego ubezpie-

867

czenia), dla którego rozpoczęto prace nad zmianą

rozporządzenia, nie znajduje odzwierciedlenia w sta-

nie faktycznym.

W związku z tym konieczne może

okazać się wstrzymanie prac nad zmianą obecnie

obowiązującego rozporządzenia ministra finansów.

nie jest wydawane w porozumieniu z ministrem

nych zmierzających do zmiany obecnie obowiązują-

cego rozporządzenia.

wiązującego rozporządzenia.

Do wydania określonego

aktu wykonawczego zobowiązały go regulacje rangi

Dodatkowo pragnę poinformować, iż Minister-

Tym niemniej należy wskazać, iż resortem właś-

ciwym w zakresie regulacji zawartych w przepisach

dącym wnioskodawcą w zakresie ewentualnych

Warszawa, dnia 21 lutego 2013 r.

w sprawie dyskryminowania kobiet rodzących

dzieci w I kwartale 2013 r.

(13702)

Szanowna Pani Marszałek!

Odpowiadając na in-

SPS-023-13702/13, uprzejmie wyjaśniam, że w dniu

868

lop rodzicielski mógłby być wykorzystywany bezpo-

023-13705/13, interpelacją pana posła Tadeusza Ar-

kita w sprawie sposobu obliczania liczby członków

międzyzakładowej organizacji związkowej podlega-

jących ochronie prawnej uprzejmie wyjaśniam, co

następuje.

2

wej organizacji związkowej, która w co najmniej jed-

nym zakładzie pracy objętym jej działaniem zrzesza

tusu organizacji reprezentatywnej w rozumieniu

art. 241

25a

Kodeksu pracy, może wskazać pracowni-

ków podlegających ochronie przewidzianej w art. 32

ganizację spośród zakładów pracy objętych jej dzia-

łaniem, w którym ta organizacja zrzesza pracowni-

ków w liczbie wymaganej do uzyskania statusu orga-

nizacji reprezentatywnej w rozumieniu art. 241

25a

Kodeksu pracy, powiększonej o liczbę pozostałych

ników będących jej członkami.

Przepis ten określa mechanizmy ochrony stabili-

zacji zatrudnienia pracowników zrzeszonych w mię-

dzyzakładowych organizacjach związkowych, ze szcze-

gólnym uwzględnieniem zasad ustalania liczebności

chronionych działaczy związkowych.

Podstawowym kryterium wyznaczającym para-

metry ilościowe tej ochrony jest posiadanie przez

międzyzakładową organizację związkową co naj-

mniej w jednym objętym zakresem terytorialnym jej

869

działania zakładzie pracy przymiotu reprezentatyw-

ności w rozumieniu art. 241

25a

mocy tego przepisu w odniesieniu do międzyzakłado-

wej organizacji związkowej wchodzą w rachubę trzy

możliwości:

— międzyzakładowa organizacja związkowa jest

organizacją członkowską ponadzakładowej organiza-

cji związkowej uznanej za reprezentatywną na pod-

stawie art. 241

17

§ 1 pkt 1 Kodeksu pracy i skupia co

najmniej 7% pracowników zatrudnionych u danego

pracodawcy,

— międzyzakładowa organizacja związkowa zrze -

sza co najmniej 10% pracowników zatrudnionych

u danego pracodawcy,

pia największą liczbę pracowników u danego praco-

dawcy, a żadna inna zakładowa bądź międzyzakła-

dowa organizacja związkowa nie spełnia wymogów

art. 241

25a

§ 1 Kodeksu pracy.

Jeżeli w przypadku międzyzakładowej organizacji

związkowej zachodzi któraś ze ww. wyżej sytuacji, to

liczbę chronionych pracowników oblicza się zgodnie

z art. 34

2

ust. 1 ustawy o związkach zawodowych, przy

czym w zakresie mechanizmu ustalania liczebności

chronionych pracowników można wyróżnić dwa roz-

wiązania podstawowe (pkt 1 i 2 w art. 34

2

ust. 1).

Po pierwsze, art. 34

2

ust. 1 pkt 1 określa liczeb-

ność pracowników chronionych – ustalaną albo we-

dług metody parytetowej, albo według metody pro-

porcjonalnej, odwołując się w tym zakresie do art. 32

ustawy o związkach zawodowych.

Wybór którejś

z tych metod należy do kompetencji zarządu między-

zakładowej organizacji związkowej, co wynika z obo-

wiązującej w systemie zbiorowego prawa pracy zasa-

dy samorządności związkowej opartej na konstytu-

cyjnej wolności działania związków zawodowych (K. W.

Baran, Zbiorowe prawo pracy.

Komentarz, Wolter’s

Kluwer Polska sp. z o.o., Warszawa 2007.).

W świetle przyjętej w art. 32 ust. 3 ustawy

o związkach zawodowych metody parytetowej ochro-

nie trwałości stosunku pracy podlegają pracownicy

kadrę kierowniczą w zakładzie pracy.

Zgodnie z art.

32 ust. 5 kadrę tę stanowią kierujący jednoosobowo

zakładem pracy, ich zastępcy albo członkowie wcho-

dzący w skład kolegialnego organu zarządzającego

zakładem pracy, a także inne osoby wyznaczone do

z zakresu prawa pracy.

Z kolei proporcjonalna meto-

da określania liczebności działaczy podlegających

ochronie została określona w art. 32 ust. 4 ustawy

o związkach zawodowych.

Jej istota polega na tym,

że liczba chronionych pracowników wzrasta wraz

z liczbą członków zakładowej organizacji związkowej.

Przepis ten przewiduje limity ilościowe chronionych

działaczy związkowych w relacji do liczebności związ-

ku, wprowadzając sześć progów ilościowych.

Natomiast zgodnie z regułą sformułowaną w art. 34

2

ust. 1 pkt 2 liczba pracowników ustalona według art. 32

międzyzakładową organizację związkową objętym jej

działaniem jest powiększana o liczbę pozostałych za-

kładów pracy objętych działaniem tej organizacji,

ników będących jej członkami.

W ten sposób mniej

liczne struktury zakładowe przyczyniają się do

wzmocnienia ochrony działaczy w zakładzie, w któ-

rym międzyzakładowa organizacja związkowa ma

status organizacji reprezentatywnej.

W uzupełnieniu powyższych rozwiązań podsta-

wowych przepis art. 34

2

ust. 2 ustawy o związkach

zawodowych określa sytuację, gdy międzyzakładowa

objętym jej działaniem nie zrzesza liczby pracowni-

ków wymaganej dla uzyskania przymiotu reprezen-

tatywności w znaczeniu przyjętym w art. 241

25a

Ko-

deksu pracy.

Wówczas liczba pracowników między-

zakładowej organizacji związkowej podlegających

objętych działaniem tej organizacji, które zatrudnia-

ją co najmniej 10 pracowników będących jej członka-

mi.

W ujęciu funkcjonalnym oznacza to, że na jeden

zakład pracy przypada jeden pracownik podlegający

ochronie, co odpowiada regulacji przyjętej w art. 32

ust. 6 ustawy o związkach zawodowych.

Należy przy

tym zaznaczyć, że art. 34

2

zawodowych nie wymaga, żeby ochrona ta była roz-

łożona równomiernie, zatem w jednym zakładzie pra-

cy może być zatrudniony więcej niż jeden działacz

międzyzakładowej organizacji związkowej podlega-

jący ochronie w trybie omawianego przepisu.

Decyzję

w tej materii podejmuje na zasadzie samorządności

zarząd międzyzakładowej organizacji związkowej.

Odnośnie do zakresu ochrony przysługującej wy-

łonionym zgodnie z ww. zasadami członkom między-

zakładowej organizacji związkowej przepis art. 34

2

ustawy o związkach zawodowych odsyła do regulacji

przyjętej w art. 32 ust. 1 tej ustawy.

Oznacza to, że

działacze międzyzakładowej organizacji związkowej

podlegają ochronie w zakresie:

— wypowiedzenia stosunku pracy,

— rozwiązania bez wypowiedzenia stosunku pra -

cy zarówno z winy, jak i bez winy pracownika,

— jednostronnej zmiany warunków pracy lub pła -

cy na niekorzyść pracownika.

W aspekcie mechanizmów stabilizacji stosunku

pracy działaczy międzyzakładowych organizacji

związkowych obowiązują zasady analogiczne, jak te

wodowych.

W wymiarze temporalnym oznacza to

brak gwarancji trwałości zatrudnienia działaczy mię-

dzyzakładowej organizacji związkowych po zakończe-

niu ich kadencji, ponieważ art. 34

2

ustawy o związ-

kach zawodowych nie zawiera odesłania do art. 32

ust. 2 tej ustawy.

Jednocześnie uprzejmie informuję, że Minister-

zacji ustawy o związkach zawodowych mającej na

870

celu nadanie nowego brzmienia art. 34

2

, ponieważ

w dotychczasowej praktyce wykładnia tego przepisu

nie budziła wątpliwości ze strony organizacji związ-

kowych ani organizacji pracodawców.

Łączę wyrazy szacunku

Sekretarz stanu

Warszawa, dnia 22 lutego 2013 r.

023-13706/13, przy którym przesłana została inter-

pelacja pani poseł Zofii Ławrynowicz z dnia 23 lute-

go 2013 r. w sprawie opodatkowania darmowej pomo-

cy prawnej, uprzejmie informuję, co następuje.

Nieodpłatne świadczenie usług może być, na

padkach za podlegające opodatkowaniu VAT.

Zgodnie

świadczenie usług na cele osobiste podatnika lub jego

ków, udziałowców, akcjonariuszy, członków spółdziel-

ni i ich domowników, członków organów stanowią-

cych osób prawnych, członków stowarzyszenia, oraz

lów innych niż działalność gospodarcza podatnika.

Objęcie nieodpłatnej pomocy prawnej zakresem

ustawy o VAT nie będzie miało jednak miejsca, o ile jej

rzecz osób, których niski status materialny nie po-

zwala na nabycie takich usług, a zatem porad udzie-

lanych w interesie publicznym w sposób dobrowolny

i nieodpłatny, jest powszechnie odbierane jako bez-

iż nieodpłatne udzielanie pomocy prawnej osobom

wadzonej działalności gospodarczej.

Powyższy, prospołeczny aspekt nieodpłatnej dzia-

łalności zawodowych prawników został podkreślony

również w uzasadnieniu do wyroku Naczelnego Sądu

uczestniczenia w przedsięwzięciach prestiżowych,

o charakterze budzącym pozytywne emocje i oceny,

że działania te oprócz oczywiście tego, że przynoszą

korzyści usługobiorcy mają wpływ na pozytywne po-

strzeganie podmiotu na rynku gospodarczym jako

cym poziomie wiedzy, jak też o zacięciu społeczni-

kowskim.

Taki sposób prezentowania się podmiotu

skanie nowych klientów.”

Z przestawionych powyżej przepisów prawa krajo-

wego wynika zatem, że nieodpłatne świadczenie okre-

pisać walor działalności prospołecznej mającej z regu-

ły przełożenie na wzrost prestiżu oraz pozytywny wi-

zerunek podatnika wykonującego te usługi.

Jeżeli jednak, mimo ww. reguły, udzielanych przez

podatnika bezpłatnych porad prawnych nie można

zakwalifikować jako czynności wpisujących się w cel

prowadzonej przez niego działalności, wówczas czyn-

ności takie podlegają opodatkowaniu podatkiem od

towarów i usług.

Jednakże nawet w takim przypad-

ku nie oznacza to każdorazowo obciążenia tego ro-

dzaju czynności podatkiem.

Warunkiem naliczenia

w takim przypadku podatku VAT jest bowiem ponie-

sienie przez podatnika kosztów w związku ze świad-

nych kosztów.

Przedstawione powyżej przepisy prawa nie dają

zatem, w mojej ocenie, podstaw do podtrzymania za-

wartego w przedmiotowej interpelacji stwierdzenia,

że zgodnie z obowiązującymi przepisami prawa po-

datkowego prawnicy są zobowiązani odprowadzać

23-procentowy podatek VAT od wartości każdej po-

rady prawnej udzielanej nieodpłatnie na rzecz osób

niezamożnych.

Odpowiadając na pytanie pani poseł dotyczące

uprzejmie informuję, iż dokonanie takiej zmiany

systemowych wynikających z objęcia prawa krajowe-

871

go w zakresie opodatkowania podatkiem VAT obo-

wiązkiem harmonizacji z prawem Unii Europejskiej.

Zgodnie z regulacjami dyrektywy Rady 2006/112/

nie zwolnienia z prawem do odliczenia podatku

(funkcjonującego w Polsce jako stawka podatku w wy-

sokości 0%) zostało przewidziane jako szczególnego

rodzaju rozwiązanie mające, co do zasady, zastoso-

wanie do wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów

i eksportu (po spełnieniu określonych warunków).

Rozwiązanie takie pozwala uniknąć podwójnego

opodatkowania i realizuje zasadę, według której

w kraju pochodzenia brak jest faktycznego opodat-

kowania towaru (ciężaru fiskalnego) przy jednoczes-

nym uznaniu tej transakcji za sprzedaż opodatko-

waną, co umożliwia odliczenie podatku naliczonego

przy zakupie towarów i usług, natomiast pełne na-

liczenie podatku następuje w kraju przeznaczenia

według stawek właściwych dla danego rodzaju to-

warów.

Powyższe oznacza w efekcie brak możliwości

stosowania zwolnienia z prawem do odliczenia

(stawki 0%) w transakcjach krajowych.

W związku z tym również w przepisach ustawy

o VAT wprowadzono zasadę, że stawka 0% (odpo-

wiednik zwolnienia z prawem do odliczenia) ma, co

do zasady, zastosowanie do wewnątrzwspólnotowej

dostawy oraz do eksportu towarów.

Biorąc pod uwagę ww. uwarunkowania formalno-

prawne, brak jest podstaw do wprowadzenia stawki

usług pomocy prawnej świadczonych nieodpłatnie,

tym bardziej, że jak wyżej wskazano w większości

przypadków nieodpłatne świadczenie usług praw-

nych nie będzie podlegać opodatkowaniu VAT-em.

zmiany ustawy o VAT w przedmiotowym zakresie.

mf.gov.pl) zamieszczona została informacja ws. sto-

minować wątpliwości zgłaszane przez przedstawicie-

li zawodów prawniczych w zakresie opodatkowania

Warszawa, dnia 21 lutego 2013 r.

w sprawie bezpłatnej przedsądowej

pomocy prawnej (13707)

przedstawiam, co następuje.

Dostęp do profesjonalnego doradztwa prawnego

ma aktualnie szczególne znaczenie społeczne z uwa-

gi na charakteryzujący obecne czasy wysoki stopień

złożoności porządku prawnego, stanowiącego jeden

z istotnych regulatorów życia społeczeństwa oraz jed-

nostek, a także fakt, że świadomość prawna poszcze-

gólnych obywateli niejednokrotnie nie jest wystar-

czająca do zapewnienia im skutecznej realizacji przy-

sługujących im uprawnień oraz efektywnej ochrony

ich praw i wolności.

Podkreślenia wymaga okoliczność, że polskie pra-

wo zapewnia osobom ubogim dostęp do fachowej po-

mocy prawnej na etapie postępowania przed sądami

powszechnymi i administracyjnymi.

Zgodnie bowiem

z regulacjami zawartymi w art. 117 Kodeksu postę-

powania cywilnego, art. 78 Kodeksu postępowania

sądami administracyjnymi będący stroną postępo-

wania niezamożny obywatel ma możliwość domaga-

mania koniecznego dla siebie i rodziny.

Wskazane unormowania przewidujące wsparcie

profesjonalnego prawnika, finansowane ze środków

publicznych nie odnoszą się jednak do udzielania oby-

watelowi pomocy prawnej na etapie przedsądowym.

W chwili obecnej istnieje jednak wiele podmiotów

nieodpłatnie udzielających, i to zarówno w ramach

głównego przedmiotu działalności, jak i dodatko-

wych rodzajów aktywności, nieodpłatnej pomocy

prawnej.

W szczególności należy w tym zakresie wy-

mienić:

— organizacje pozarządowe (m.in. sieci poradni -

cze skupione w Związku Biur Porad Obywatelskich

— biura obsługi interesantów w sądach,

— korporacje prawnicze, w szczególności adwoka -

cką i radcowską (m.in. poprzez dni bezpłatnych porad

prawnych);

— Biuro Rzecznika Praw Obywatelskich;

— Państwową Inspekcję Pracy, udzielającą porad

z zakresu prawa pracy telefonicznie lub bezpośrednio

w swoich oddziałach;

872

— rzeczników praw konsumenta, działających

w strukturach powiatowych, prowadzących bezpłat-

ne poradnictwo konsumenckie.

Istotne znaczenie ma również nieodpłatne porad-

nictwo świadczone przez powiatowe centra pomocy

rodzinie, realizujące w ten sposób zapisy ustawy

a koncentrujące się na udzielaniu porad z zakresu

zabezpieczenia społecznego, ochrony praw lokatorów,

a także prawa rodzinnego i opiekuńczego.

Pomimo wielości podmiotów zajmujących się,

w różnym zakresie, nieodpłatnym poradnictwem

prawnym minister sprawiedliwości od dłuższego

okresu dostrzega i sygnalizuje potrzebę wprowadze-

nia rozwiązań systemowych gwarantujących nieza-

możnym obywatelom na terenie całego kraju dostęp

do fachowej, nieodpłatnej porady prawnej o uniwer-

salnym zakresie.

Pomimo że w dwóch wypadkach prace te skutko-

wały skierowaniem opracowanych przez ministra

formacji prawnej dla osób fizycznych, rozpatrywany

prace nad nową koncepcją systemu nieodpłatnej po-

mocy prawnej, ograniczonej do etapu przedsądowego.

Podstawowe założenia leżące u podstaw tej koncepcji

przewidują odstąpienie od powoływania specjalnej

struktury administracyjno-urzędniczej i oparcie sy-

stemu na aktywności podmiotów pozarządowych,

w szczególności organizacji społecznych, a także pod-

miotów i osób działających na rynku prawniczym

oraz wdrożenie mechanizmów sprzyjających konku-

rencji na rynku usług prawniczych związanych ze

świadczeniem nieodpłatnej pomocy prawnej, prowa-

dzących do podwyższenia jakości usług tego rodzaju.

Szczególnie istotne założenie stanowi racjonali-

zacja wydatków związanych z funkcjonowaniem sy-

stemu nieodpłatnej pomocy prawnej, skutkująca zmniej-

szeniem obciążenia budżetu państwa.

Jest ono bez-

pośrednio powiązane z niełatwą sytuacją budżetu

państwa, pociągającą za sobą wymóg szczególnie

ostrożnego wydatkowania środków publicznych przy

równoczesnym zapewnieniu realnej, a nie jedynie ilu-

zorycznej, użyteczności doradztwa prawnego reali-

zowanego za pośrednictwem przyszłego systemu.

Wdrożenie efektywnego rozwiązania gwarantują-

cego osobom niezamożnym dostęp do nieodpłatnej po-

mocy prawnej pociąga bowiem za sobą bardzo istotne

koszty.

Rozstrzygnięcie zagadnienia źródła finanso-

wania i kosztów funkcjonowania systemu nieodpłatnej

pomocy prawnej jest w chwili obecnej pierwszoplano-

wą determinantą kontynuacji prac zmierzających do

jego wdrożenia.

Problematyka systemu nieodpłatnej pomocy praw-

nej dla osób niezamożnych, w tym kosztów z nim

związanych, stanowiła przedmiot informacji przedsta-

wionej przez ministra sprawiedliwości na posiedzeniu

w toku tego posiedzenia ustalenia nie rozstrzygnęły

możliwości pokrycia tych kosztów z dedykowanych na

ten cel środków budżetowych uzależnione będą dalsze

działania ministra sprawiedliwości, związane z pra-

cami legislacyjnymi nad projektem ustawy wprowa-

dzającej system nieodpłatnej pomocy prawnej.

W odniesieniu do postawionego w interpelacji

pani poseł pytania dotyczącego związku pomiędzy

wprowadzeniem systemu nieodpłatnej pomocy praw-

nej a poziomem świadomości prawnej obywateli uza-

sadniony jest pogląd, iż funkcjonowanie takiego sy-

stemu bez wątpienia skutkowałoby pożądanym wzro-

stem poziomu świadomości prawnej obywateli korzy-

stających z doradztwa świadczonego w ramach tego

systemu.

Co więcej, ze wzrostu poziomu świadomości

prawnej skorzystałyby w szczególności te osoby,

w wypadku których deficyty wiedzy prawniczej i po-

wiązana z trudną sytuacją materialną niemożność

samodzielnego sfinansowania profesjonalnego do-

radztwa prawnego skutkować mogą nie tylko trud-

nościami z wyegzekwowaniem przysługujących im

praw i roszczeń, ale wręcz przyczyniać się mogą do

sytuacji wykluczenia społecznego tych osób.

Minister sprawiedliwości podejmuje szereg dzia-

nej społeczeństwa.

Szczególnie istotną inicjatywę,

ukierunkowaną na wzrost tej świadomości u mło-

dych obywateli, stanowi porozumienie w sprawie

nie dotyczące tej problematyki, podpisane przez mi-

nistra sprawiedliwości oraz podmioty współdziałają-

ce – ministra edukacji narodowej, prezesa Krajowej

Izby Radców Prawnych, prezesa Krajowej Rady No-

tarialnej, prezesa Stowarzyszenia Sędziów Themis

nego 2013/2014.

873

W 2010 r. minister sprawiedliwości realizował

współfinansowany ze środków Unii Europejskiej w ra-

mach Europejskiego Funduszu Społecznego projekt

„Ułatwianie dostępu do wymiaru sprawiedliwości”.

W jego ramach ponad 7 tys. uczniów szkół średnich

niczą, uczestnicząc w spotkaniach edukacyjnych po-

święconych problematyce przestrzegania prawa oraz

konsekwencji związanych z jego naruszeniem.

W trakcie spotkań ich uczestnikom przekazano

wiedzę dotyczącą m.in. tak istotnych obecnie zagad-

nień, jak problematyka praw ofiar przestępstw, zapo-

biegania i zwalczania przemocy wobec dzieci, bezpie-

czeństwa w Internecie, jak również informacje doty-

czące organizacji i funkcjonowania wymiaru spra-

wiedliwości, w tym praw i obowiązków uczestników

postępowań, a także informacje o mediacji jako al-

ternatywnej metodzie rozwiazywania sporów.

broszur, odnoszących się do różnych postępowań (za-

wuje się do realizacji projektu „Edukacja szkolna prze-

ciwko wykluczeniu prawnemu”, w ramach którego

w szkołach na terenie całej Polski zostaną przeprowa-

dzone specjalne warsztaty poświęcone problematyce

cie, współfinansowanym ze środków Norweskiego Me-

chanizmu Finansowego, przewidziany jest udział

150 gimnazjów i 150 szkół ponadgimnazjalnych.

Niezależnie od powyżej przedstawionych działań

ministra sprawiedliwości zmierzających do propago-

wania edukacji prawnej i podnoszenia poziomu świa-

domości prawnej społeczeństwa celowe jest kontynu-

owanie wspomnianych wcześniej prac nad rozwiąza-

niami umożliwiającymi wdrożenie na terenie całego

kraju systemu nieodpłatnej pomocy prawnej dla osób

Korzyści związane z wdrożeniem systemu takiej

pomocy nie ograniczą się bowiem do wsparcia reali-

zacji jednostkowych interesów osób korzystających

z pomocy w ramach przyszłego systemu, ale będą

również służyć ograniczeniu kosztów funkcjonowa-

nia wymiaru sprawiedliwości poprzez zmniejszenie

liczby spraw, o których rozstrzygnięcie obywatele

zwracają się do sądów.

Tym samym efektywna działalność systemu nie-

odpłatnej pomocy prawnej stanowić będzie istotny

funktor zrównoważonego rozwoju społecznego, obej-

mującego płynącymi z niego korzyściami wszystkich

obywateli, zgodnie z wyrażoną w art. 2 ustawy za-

sadniczej, stanowiącą atrybut demokratycznego pań-

stwa prawa zasadą sprawiedliwości społecznej.

Z wyrazami poważania

Podsekretarz stanu

w sprawie budynków wielkopłytowych (13709)

towych, przekazaną przy piśmie Marszałka Sejmu

Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 30 stycznia 2013 r.,

znak: SPS-023-13709/13, uprzejmie przedstawiam

następujące wyjaśnienia.

płytowe, mimo pierwotnie zakładanej żywotności na

około 50–60 lat, w większości przypadków charakte-

ryzują się dobrym stanem technicznym – do chwili

obecnej nie odnotowano żadnych oznak, sygnałów

i stanów zagrożenia, a poza tym są na bieżąco kon-

serwowane, modernizowane i remontowane.

Jakość

prefabrykatów betonowych nie budzi obaw (każde

zarysowanie czy pęknięcie byłoby natychmiast wi-

doczne na powierzchni ściany).

Znaczna część tych

budynków jest ocieplona i przed przystąpieniem do

prac w tym zakresie projektant, a następnie wyko-

nawca powinni sprawdzić, w jakim stanie jest ściana

danego budynku.

Nie wydaje się, aby istniało realne

niebezpieczeństwo powstania katastrofy budowlanej

konstrukcji prefabrykowanych budynków wielkopły-

towych.

Wiadomym jest, że mają one pewne newral-

giczne miejsca, które mogą rodzić pewne obawy w za-

kresie ich stanu technicznego, m.in. połączenia

sztywne wieszaków pomiędzy prefabrykatami ścien-

nymi w złączach poziomych i pionowych.

Połączenia

sztywne wieszaków podtrzymujących płyty elewacyj-

ne, które najpierw były spawane, a następnie beto-

nowane, mogą istotnie budzić nasze obawy, to jed-

874

nakże do tej pory takich stanów nie odnotowano,

poza tym nie dotarły do nas żadne tego typu infor-

macje od właścicieli czy zarządców tych budynków.

Problematyka kierunków i sposobów technicznej

modernizacji budynków wielkopłytowych była przed-

miotem kompleksowych prac podjętych w Instytucie

Techniki Budowlanej w latach 1998–2003.

Podjęte

prace badawcze i rozwojowe pozwoliły na opracowanie

poradnika przeznaczonego dla podmiotów zaintereso-

wanych dostosowaniem budynków do aktualnych

wymagań technicznych i funkcjonalno-użytkowych,

w szczególności właścicieli i zarządców budynków

wielkopłytowych oraz rzeczoznawców budowlanych,

dokonujących kontroli stanu technicznego budynków.

Należy także wskazać, że przepisy ustawy z dnia

obowiązki na właścicieli i zarządców budynków

w zakresie prawidłowego utrzymania ich stanu tech-

nicznego, natomiast określone w art. 62 ust. 1 ww.

ustawy obowiązkowe kontrole mają za zadanie wy-

kazać, w jakim zakresie należy podjąć niezbędne

działania naprawcze zarówno te doraźne, jak rów-

nież długookresowe.

Ponadto w ramach swoich kom-

petencji organy nadzoru budowlanego mogą nakazać

znajdującego się w nieodpowiednim stanie technicz-

nym usunięcie stwierdzonych nieprawidłowości.

W ta-

kim przypadku możliwe jest również zakazanie użyt-

kowania obiektu budowlanego lub jego części do cza-

su usunięcia stwierdzonych nieprawidłowości (art. 66

ust. 1 i 2).

Należy także podkreślić, że gminy chcące prze-

prowadzić rewitalizację obszarów miejskich, w tym

także osiedli wybudowanych w technologii wielko-

płytowej, mogą w ramach istniejącego porządku

prawnego korzystać ze wsparcia ze środków unijnych

dostępnych w ramach tzw. regionalnych programów

operacyjnych.

Także wspólnoty i spółdzielnie miesz-

kaniowe, których budynki są zlokalizowane na rewi-

talizowanym obszarze, mogą poprawić estetykę i ja-

kość życia w swoich budynkach, korzystając ze wspar-

cia publicznego udzielanego na zasadach określonych

z późn. zm.).

Ze względu na właściwości termoizolacyjne

wsparciem w zakresie termomodernizacji.

nia 2013 r. obowiązuje zmiana ustawy o działach ad-

ministracji rządowej dokonana ustawą z dnia 13 lip-

stra rozwoju regionalnego poprzez włączenie do dzia-

łu rozwój regionalny zagadnień związanych z zago-

spodarowaniem przestrzennym oraz polityką miej-

ską.

Wobec czego polityka miejska stała się instru-

mentem rozwoju społeczno-gospodarczego kraju.

Na podstawie informacji przekazanych przez Mi-

nisterstwo Rozwoju Regionalnego w kontekście przy-

gotowanego w tym resorcie projektu „Założeń krajo-

muję, że rewitalizacja stanowi jeden z istotniejszych

został on zidentyfikowany w dwóch strategicznych

i przestrzennej, czyli Krajowej Strategii Rozwoju Re-

gionalnego (KSRR) i „Koncepcji przestrzennego za-

gospodarowania kraju” (KPZK 2030).

Zgodnie z za-

pisami KSRR i KPZK 2030 diagnozami ekspertów

oraz rekomendacjami wynikającymi z przeglądu

OECD krajowej polityki miejskiej w Ministerstwie

cją wyzwań, jakie stoją przed obszarami miejskimi,

zasadami prowadzenia polityki miejskiej, zarysem

systemu jej zintegrowania i wdrażania oraz przeciw-

działania degradacji społeczno-gospodarczej i prze-

strzennej obszarów zurbanizowanych.

Na obecnym etapie prac nad projektem „Założeń

krajowej polityki miejskiej” sformułowane zostały

(w części III, pkt 3–3.5) zapisy celów, wyzwań i prio-

rytetowych zadań władz publicznych w wielu dzie-

dzinach, m.in. w sprawach rewitalizacji, w zakresie

wiązań dotyczących jej prowadzenia w sposób zinte-

growany, efektywny i angażujący wszystkie właściwe

podmioty, także z odniesieniem do jakości zarządza-

nia i współpracy na obszarach miejskich (projekt za-

łożeń dostępny jest na stronie: www.mrr.gov.pl/poli-

tykarozwoju/polityka przestrzenna).

Odpowiadając na pytanie pani poseł, uprzejmie

informuję, że opracowanie, wdrożenie i koordynowa-

nie centralnego i współfinansowanego przez budżet

państwa programu rewitalizacji budynków wielko-

płytowych, w ocenie resortu, jest zasadne, aczkol-

wiek jego skala powinna być odpowiednio dobrana

i wyważona.

W naszej ocenie należałoby skupić się

na reprezentatywnej grupie budynków z każdego sy-

stemu (typowanych według odpowiednio dobranej

metodyki), dokonać przykładowych sprawdzeń, np.

w formie projektu pilotażowego wśród kilku spół-

dzielni mieszkaniowych, które w swoim zasobie po-

siadają budynki wielkopłytowe (zarówno ocieplone,

jak i nieocieplone).

W tym kontekście planujemy pod-

jęcie rozmów z Ministerstwem Rozwoju Regionalne-

go w zakresie przeznaczenia środków finansowych

pochodzących z nowej perspektywy na sfinansowanie

prac badawczych celem opracowania ogólnodostępnej

metody badania stanu technicznego i stanu bezpie-

czeństwa połączeń konstrukcyjnych prefabrykowa-

nych elementów wielkopłytowych.

Z wyrazami szacunku

Podsekretarz stanu

Warszawa, dnia 21 lutego 2013 r.

875

Odpowiedź

podsekretarza stanu

w sprawie różnic w zarobkach

Szanowna Pani Marszałek!

Nawiązując do wystą-

13710/13) przekazującego interpelację posłanki na

uprzejmie przedstawiam następujące informacje.

wych, potwierdzonych dokumentami przewidziany-

w praktyce dotyczą głównie kobiet.

W większości kra-

jów europejskich kobietom trudniej jest znaleźć i utrzy-

mać stałą pracę, w konsekwencji tego osiągają prze-

ciętnie niższe wynagrodzenia, mają także mniejsze

biety z reguły częściej pracują w sektorze publicznym

rujących większą stabilność zatrudnienia i bardziej

gradzanych.

Przyczyny, które wpływają na występowanie róż-

kładania się różnych czynników.

Z analizy przepro-

wadzonej przez MPiPS, dotyczącej średniorocznej

różnicy wynagrodzeń nominalnych*

)

kobiet i męż-

czyzn w wybranych zawodach na przestrzeni ostat-

nich lat, można zauważyć, że biorąc pod uwagę wy-

konywany zawód, kobiety zarabiały mniej na wyż-

szych stanowiskach urzędniczych, kierowniczych

nia, a także na stanowiskach robotnika przemysło-

w ujęciu średniorocznym, kobiety zarabiają głównie

w zawodzie nauczyciela.

z preferencji kobiet na etapie kształcenia formalnego,

nych GUS z 2012 r. kobiety stanowiły 59,1% ogółu

studentów w Polsce.

Najczęściej wybieranymi przez kobiety uczelnia-

mi były wyższe szkoły pedagogiczne, uniwersytety

medyczne (ponad 70%) oraz wyższe szkoły artystycz-

ne (ponad 60%).

Konsekwencją wyborów edukacyj-

nych kobiet (a więc wybór tzw. typowo kobiecych pro-

filów kształcenia) jest niedopasowanie profilu wy-

kształcenia do rzeczywistych potrzeb rynku pracy.

Efektem ubocznym opisanego zjawiska jest segrega-

cja horyzontalna i wertykalna.

Kobiety pracują w mniej-

szej liczbie sektorów i zawodów niż mężczyźni.

Tak

w koncentrowaniu aktywności zawodowej kobiet

w pewnych obszarach gospodarki.

Segregacja piono-

wa – wertykalna – wyraża się zaś w znacznie mniej-

szej liczbie kobiet na stanowiskach kierowniczych

i dyrektorskich.

Zjawisko to określane jest jako „szkla-

ny sufit”, przez który kobiety mogą tylko obserwować

„wyższe piętra władzy”, dla nich niedostępne.

Zjawi-

ska te w perspektywie długoterminowej generują

różnice w wynagrodzeniach kobiet i mężczyzn.

Oprócz

przyczyn podanych wcześniej różnice zwiększają się

w wieku prokreacyjnym w momencie założenia ro-

dziny i podejmowaniu opieki nad dziećmi oraz oso-

bami zależnymi.

Badania jakości życia zrealizowane w 2011 r.

przez Europejską Fundację na rzecz Poprawy Wa-

runków Życia i Pracy (Eurofound) w odniesieniu do

25–44 wskazują, że obserwowana w ostatnich latach

zmniejszona dzietność w większości państw UE,

w tym Polski, może być wynikiem trudności w łącze-

*

)

876

jedno dziecko lub więcej międzypłciowa luka w za-

trudnieniu zwiększa się proporcjonalnie do liczby

posiadanych dzieci.

Prawidłowość tę potwierdzają

badania aktywności ekonomicznej ludności w Polsce.

Innym wskaźnikiem, który obrazuje różnice w pła-

nosiła 16,2%, w Polsce zaś – 4,5% (według danych

Eurostat na dzień 18 stycznia 2013 r.).

Istniejące nierówności na rynku pracy wskazują,

tego – kampanie świadomościowe skierowane przede

wszystkim do szerokiego grona odbiorców – praco-

dawców, pracowników i innych zainteresowanych

stron.

Ważne jest, aby zwracać uwagę na przyczyny

wiadając na wyzwania związane z obszarem wyrów-

traktuje priorytetowo problematykę związaną z prze-

ciwdziałaniem nierównościom w wynagradzaniu ko-

biet i mężczyzn.

Stąd zagadnienia dotyczące równego

wynagradzania za pracę jednakowej wartości podej-

mowane są w ramach różnorodnych działań zmierza-

jących do upowszechnienia idei wyrównywania szans

nienia pozycji kobiet na rynku pracy, budowania

społecznej rodzicielstwa, także promowania alterna-

tywnych rozwiązań i strategii w miejscu pracy.

Zmia-

na sposobu myślenia o zagadnieniach równych szans

pracy, lecz także poruszania tej problematyki w od-

ty współfinansowane z Europejskiego Funduszu Spo-

łecznego, w tym aktualnie np. poprzez projekt: „Ak-

tywizacja społeczno-ekonomiczna kobiet na poziomie

lokalnym i regionalnym”.

Projekt ten adresowany

jest m.in. do przedstawicieli instytucji rynku pracy,

organizacji pracodawców i pracobiorców oraz organi-

zacji pozarządowych.

Prowadzona w ramach tego projektu kampania

społeczna w stacjach telewizyjnych i radiowych (au-

dycje telewizyjne i radiowe oraz spoty reklamowe)

uwzględnia także problematykę równego wynagro-

dzenia za pracę tej samej wartości.

Ponadto przed-

stawiciele publicznych służb zatrudnienia i innych

instytucji rynku pracy podczas szkoleń przeprowa-

dzonych w ramach tego projektu mieli możliwość za-

poznania się z problematyką wyrównywania szans

także z zagadnieniem przeciwdziałania nierównoś-

ciom wynagrodzeń kobiet i mężczyzn.

Jako przykład innych działań Ministerstwa Pra-

rze w latach 2012–2013 należy wskazać wymianę

doświadczeń ekspertów reprezentujących admini-

strację państwową, środowiska nauki, biznesu oraz

organizacji pozarządowych w zakresie przeciwdzia-

łania nierównościom w wynagradzaniu kobiet i męż-

czyzn.

Głównym celem tej wymiany doświadczeń,

zainicjowanej przez MPiPS, jest analiza istniejących

w wybranych krajach Unii Europejskiej efektywnych

rozwiązań i dobrych praktyk z zakresu zarządzania

różnorodnością, uwzględniających politykę równo-

uprawnienia oraz rozważenie możliwości opracowa-

nia i wdrożenia narzędzia monitorowania różnic

w wynagrodzeniach kobiet i mężczyzn dostosowane-

go do warunków polskiego rynku pracy.

Z poważaniem

Podsekretarz stanu

Warszawa, dnia 20 lutego 2013 r.

(13711)

Szanowna Pani Marszałek!

Odpowiadając na inter-

pelację pana posła Andrzeja Halickiego z dnia 21 stycz-

znak: SPS-023-13711/13, dotyczącą kondycji polskiej

transplantologii, uprzejmie proszę o przyjęcie następu-

Od kilku lat sytuacja w zakresie pobierania i prze-

szczepiania komórek, tkanek i narządów w Polsce

ulega systematycznej poprawie.

Jak wynika z załą-

czonej tabeli zawierającej dane na temat liczby prze-

szczepień narządów w latach 2005–2012*

)

, z roku na

rok liczba przeszczepień wzrasta.

Jedynie w roku

2007, w którym dokonano aresztowania znanego

kardiochirurga, odnotowano znaczący spadek liczby

dokonanych przeszczepień narządów.

Oskarżenie

chirurga transplantologa o celowe spowodowanie

zgonu chorego po przeszczepie serca w lutym 2007 r.

było szeroko rozpowszechnione w środkach masowe-

go przekazu.

Podważenie wiarygodności lekarzy wy-

konujących procedury transplantacyjne w oczach spo-

łeczeństwa spowodowało gwałtowny spadek liczby

pobieranych narządów od zmarłych.

Wskaźnik iden-

tyfikacji zmarłych dawców spadł z 13/1 mln mieszkań-

*

)

877

ców w 2006 r. do 9,2/1 mln mieszkańców w 2007 r.

W wyniku powyższego nastąpił gwałtowny spadek

liczby przeszczepionych narządów z 1255 narządów

w roku 2006 do 962 narządów w roku 2007 (spadek

o 293 narządy, tj. ok. 23%).

Jednakże od 2008 r. następuje proces systema-

tycznego odbudowywania potencjału polskiej trans-

plantologii i zaufania społecznego do tej dziedziny

medycyny.

Od 2008 r. następuje stały wzrost liczby

przeszczepionych narządów, a lata 2011 i 2012 to

lata, w których kolejno odnotowano największą licz-

bę przeszczepionych narządów w Polsce.

Co warte

podkreślenia, w roku 2012 odnotowano rekordową

w historii polskiej transplantologii liczbę przeszcze-

pień narządów – 1611 narządów, w tym najwięcej

w historii przeszczepień: narządów od zmarłych daw-

ców (1546), nerek (1145), wątrób (328), nerki z trzust-

ką (43) i płuc (16).

W porównaniu do 2011 r., w 2012 r.

liczba wszystkich przeszczepionych narządów wzro-

sła o 9,52%.

Dzieje się tak dzięki skoordynowanym

działaniom ministra zdrowia oraz środowiska me-

dycznego zaangażowanego w rozwój tej dziedziny

medycyny.

W ostatnich latach znacząco wzrasta także liczba

potencjalnych dawców szpiku w centralnym rejestrze

potencjalnych dawców szpiku i krwi pępowinowej.

W 2006 r. w centralnym rejestrze potencjalnych

Dzięki tym działaniom następuje systematyczny

wzrost przeszczepień szpiku od polskich dawców, któ-

rzy w 2010 r. stanowili 24% wszystkich dawców, od

nowili 33%, a do końca października 2012 r. już 47%

(dane za cały 2012 r. są obecnie weryfikowane przez

Centrum Organizacyjno-Koordynacyjne ds. Trans-

plantacji Poltransplant).

W roku 2012 łącznie z pol-

skich rejestrów pobrano szpik lub komórki krwio-

twórcze krwi obwodowej od 114 dawców dla polskich

(47 dawców) aż o 142%.

Ponadto w ostatnich latach systematycznie wzra-

sta finansowanie zadań polskiej transplantologii re-

alizowanych w ramach programów ministra zdrowia.

W latach 2006–2010 był realizowany „Narodowy pro-

gram rozwoju medycyny transplantacyjnej Polgraft”,

w ramach którego minister zdrowia sfinansował za-

dania za łączną kwotę ok. 62 mln zł.

W 2010 r. uchwałą Rady Ministrów nr 164/2010

z dnia 12 października 2010 r. został ustanowiony

wy program rozwoju medycyny transplantacyjnej”,

z kwotą finansowania 45 mln zł rocznie.

Program

dotyczy potencjalnie wszystkich podmiotów w syste-

mie ochrony zdrowia, których działalność polega na

pobieraniu, przechowywaniu, przetwarzaniu, testo-

waniu, konserwowaniu, sterylizacji, dystrybucji i prze-

szczepianiu komórek, tkanek i narządów, tj. podmio-

tów leczniczych, banków tkanek i komórek, stacji

dializ, medycznych laboratoriów diagnostycznych

wykonujących badania dla potrzeb transplantologii

i ośrodków dawców szpiku.

W ramach programu wie-

loletniego w latach 2011–2012 były realizowane na-

stępujące działania:

1.

Rozpoczęto budowę systemu organizacyjnego

koordynatorów transplantacyjnych w szpitalach

spełniających warunki do pobierania narządów od

zmarłych dawców.

W ramach ww. zadania w 2011 r.

minister zdrowia sfinansował działalność 207 koor-

dynatorów, natomiast w 2012 r.

– 221 koordynatorów.

Dzięki budowanemu systemowi koordynatorów roś-

nie liczba pobieranych i przeszczepianych narządów.

2.

Sfinansowano badania ok. 45 tys. potencjal-

nych dawców szpiku.

Jak wyżej wskazano, dzięki

rosnącej liczbie potencjalnych dawców szpiku wzra-

sta odsetek pobrań szpiku z polskich rejestrów dla

polskich pacjentów oczekujących na przeszczepienie.

3.

W latach 2011–2012 minister zdrowia sfinan-

sował prace modernizacyjno-budowlane w 23 ośrod-

kach transplantacyjnych oraz 11 bankach tkanek

i komórek.

W tym czasie ze środków programu doko-

nano również doposażenia w wysokospecjalistyczny

sprzęt 31 ośrodków transplantacyjnych i 19 banków

tkanek i komórek.

Dzięki ww. działaniom zostanie

zwiększony potencjał ośrodków transplantacyjnych

oraz wzrośnie jakość i bezpieczeństwo realizowanych

procedur.

4.

Rozpoczęto bądź kontynuowano wdrażanie no-

wych rodzajów przeszczepień narządów, komórek

i tkanek, w tym rozpoczęto program przeszczepiania

narządów w grupach biorców o podwyższonym ryzy-

ku utraty przeszczepu oraz kontynuowano wdraża-

nie przeszczepiania kończyny górnej.

5.

Realizowano działania promocyjne i edukacyj-

ne skierowane zarówno do lokalnych społeczności,

jak i o charakterze ogólnopolskim (m.in. minister

zdrowia współfinansował realizację serialu doku-

mentalnego pt. „Operacja życie”, przybliżającego

aspekty medyczne, prawne i społeczne transplanto-

logii).

Ponadto rozpoczęto działania systemowe ma-

jące na celu zwiększenie liczby przeszczepień nerki

od dawców rodzinnych.

6.

Prowadzono szkolenia personelu medycznego

ośrodków transplantacyjnych, banków tkanek i ko-

mórek, ośrodków dawców szpiku oraz laboratoriów

wykonujących zadania dla potrzeb transplantologii.

Jak wynika z powyższego, prowadzone przez mi-

nistra zdrowia wielopłaszczyznowe działania przy-

noszą widoczne efekty w zakresie sytuacji polskiej

transplantologii.

Wyżej wymienione działania, a zwłasz-

cza realizacja „Narodowego programu rozwoju me-

dycyny transplantacyjnej”, stwarzają szansę na do-

konanie przełomu w polskiej transplantologii poprzez

wzrost liczby przeszczepianych narządów oraz budo-

878

wę pozytywnego wizerunku tej dziedziny medycyny

w społeczeństwie.

W załączeniu przekazuję dane dotyczące liczby

przeszczepionych narządów w Polsce w latach 2005–

2012*

)

.

Z poważaniem

Podsekretarz stanu

Igor Radziewicz-Winnicki

Warszawa, dnia 27 lutego 2013 r.

Szanowna Pani Marszałek!

Odpowiadając na in-

terpelacje poselskie pana posła Kazimierza Moskala

przekazane przy pismach z dnia 30 stycznia 2013 r.,

znaki: SPS-023-13716/13, SPS-13718/13, SPS-023-

13732/13, w sprawie wyników kontroli przeprowa-

lizator Sportowy sp. z o.o., poniżej przedstawiam, co

następuje.

kwietnia 2012 r. na bieżąco informował Ministerstwo

Skarbu Państwa o wynikach kontroli przeprowadzo-

nej przez Najwyższą Izbę Kontroli, dalej NIK, a do-

tyczącej planowania i realizacji polityki biznesowej

spółki w latach 2009–2011, przekazując jednocześnie

dokumentację w tej materii.

Spółka w ramach prze-

prowadzonej kontroli, korzystając z przysługujących

uprawnień, składała dodatkowe wyjaśnienia i za-

strzeżenia do protokołu z kontroli oraz wystąpienia

kontrolnego.

NIK w podsumowaniu wyników ocen

i uwag wskazała w wystąpieniu pokontrolnym nastę-

pujące wnioski:

— konieczność zintensyfikowania przez spółkę

prac nad uchwaleniem nowego planu strategicznego,

— rozważenie możliwości wprowadzenia systemu

nagradzania i premiowania kadry kierowniczej uwzględ-

niającego realizację zakładanych celów,

— konieczność podjęcia działań zmierzających do

nawiązania ściślejszej współpracy z władzami m.st.

Warszawy w zakresie zagospodarowania i rozwoju

terenów torów wyścigów konnych na Służewcu.

Jeszcze przed publikacją raportu NIK Minister-

stwo Skarbu Państwa podejmowało działania mające

na celu zapewnienie prawidłowego funkcjonowania

spółki w kontekście wstępnych wyników kontroli.

Ministerstwo Skarbu Państwa po przeanalizowaniu

wystąpienia pokontrolnego NIK oraz pisma Totali-

zatora Sportowego sp. z o.o. do NIK z dnia 13 sierp-

nia 2012 r., dotyczącego wdrożenia zaleceń pokon-

trolnych, zwróciło się w dniu 17 sierpnia 2012 r. pis-

mem do zarządu spółki o określenie terminu realiza-

cji zaleceń posiadających wówczas status w trakcie

realizacji.

Ponadto pismem z dnia 19 października

2012 r.

Ministerstwo Skarbu Państwa zwróciło się do

rady nadzorczej organu sprawującego bieżący nadzór

nad spółką z wnioskiem o wzmocnienie czynności

nadzorczych w obszarze realizacji wniosków wynika-

jących z wystąpienia pokontrolnego, przedstawienie

harmonogramu i kwartalnych informacji dotyczących

jego wykonania.

Według informacji zarządu z dnia

12 lutego 2013 r. część zaleceń i sugestii wynikających

z wniosków NIK, zawartych w wystąpieniu pokontrol-

nym, została już zrealizowana, a pozostałą część za-

kłada się zrealizować do połowy 2013 r.

Odnośnie do negatywnej oceny NIK dotyczącej

nieosiągnięcia przez spółkę głównego celu założone-

uzyskanie pozycji lidera na rynku gier hazardowych

w Polsce posiadającego ponad 50% udziału w rynku,

uprzejmie informuję, iż założenia ujęte w przedmio-

towej strategii nie uwzględniały późniejszych zmian

legislacyjnych ustawy o grach hazardowych.

Dodat-

kowo regulator rynku gier hazardowych ograniczył

możliwość rozwoju spółki, usuwając z katalogu gier

wideoloterie.

Rozwój rynku automatów o niskich wy-

granych spowodował gwałtowny przyrost wartości

całego rynku i ilości nowych podmiotów działających

na tym rynku, co automatycznie spowodowało, że

uzyskanie przez spółkę 50% wartości całego rynku

gier stało się faktycznie niemożliwe.

Zdaniem Mini-

sterstwa Skarbu Państwa jak i Zarządu Totalizatora

Sportowego sp. z o.o. ocena wyników spółki powinna

być odniesiona do sytuacji rynkowej, w tym w szcze-

swoją ofertę kierowały bezpośrednio do tej samej gru-

py klientów, co spółka, a były jednocześnie uprzywi-

lejowane pod względem podatkowym.

Powyższe czyn-

niki były przyczyną niezrealizowania strategii spół-

ki na zakładanym poziomie.

Według informacji za-

rządu w 2009 r. spółka ze względu na poziom przy-

chodów była liderem rynku hazardu, w którym przy-

chody bez uwzględnienia przychodów z automatów

o niskich wygranych stanowiły ok. 38% udziału w ryn-

ku gier.

Równocześnie należy podnieść, że NIK w ra-

porcie zwróciła uwagę, iż część przyczyn, które unie-

możliwiły realizację strategii spółki, była niezależna

od podejmowanych przez zarząd spółki działań zmie-

rzających do wprowadzenia nowych produktów oraz

kanałów ich dystrybucji.

Dodatkowo wskazała, że

realizowanie tych zamierzeń uzależnione było od

uwzględnienia proponowanych przez spółkę zmian

legislacyjnych, których nie wprowadzono.*

)

879

Prace nad nową strategią, według informacji za-

rządu spółki, zostały rozpoczęte już w 2010 r. po wej-

ściu w życie nowej ustawy o grach hazardowych oraz

stosownych aktów wykonawczych.

Z uwagi na to, że

Rada Nadzorcza spółki Totalizator Sportowy sp.

z o.o. przyjęła strategię spółki i grupy kapitałowej

Totalizatora Sportowego sp. z o.o. na lata 2012–2016

jeszcze przed wystąpieniem pokontrolnym NIK i pub-

likacją raportu z kontroli, Ministerstwo Skarbu Pań-

stwa nie podejmowało działań w tym obszarze.

Ministerstwo Skarbu Państwa z niepokojem przy-

jęło informację dotyczącą wzrostu wynagrodzeń ka-

dry kierowniczej spółki i niepowiązania ich z wyni-

kami finansowymi ani realizacją celów strategicz-

nych.

Według informacji zarządu spółki wzrost wy-

nagrodzenia nie miał charakteru stałego.

Zarząd

spółki podjął decyzję w sprawie dodatkowego nagro-

dzenia pracowników zaangażowanych w projekt wy-

boru operatora on-line w zakresie dostarczania gier

liczbowych i loterii przez spółkę, co spowodowało

znaczący wpływ średnich wynagrodzeń dla kadry

kierowniczej spółki w 2010 r.

Należy jednocześnie

podnieść, iż w powyższy projekt byli zaangażowani

wyłącznie pracownicy wchodzący w skład kadry kie-

rowniczej, a wypracowane rozwiązania w realizowa-

nym projekcie mogą przynieść spółce duże oszczęd-

ności, co było zasadniczą podstawą do pozytywnej

oceny ich pracy i miało swoje odzwierciedlenie w wy-

nagrodzeniu.

Zarząd spółki zgodnie z rekomendacją

NIK wprowadził nowy regulamin premiowania pra-

cowników.

Ponadto w spółce obecnie trwają prace

nad wdrożeniem projektu zarządzania przez cele,

którym objęta zostanie kadra kierownicza.

W kwestii zakończenia współpracy z telewizją Pol-

sat na transmisję losowań gier liczbowych bez podjęcia

negocjacji dotyczących kontynuacji tej współpracy

uprzejmie informuję, iż według wyjaśnień zarządu

spółki wypowiedzenie umowy było konieczne z uwagi

na poziom wydatków na reklamę, który był za wyso-

ki w stosunku do potrzeb, a wynikał z umowy współ-

pracy.

Zgodnie z obowiązującymi w spółce regulami-

nami zakupowymi podjęcie negocjacji warunków

emisji studio Lotto w okresie po rozwiązaniu umowy

nie było możliwe.

Zawarcie umów o współpracy ze

stacjami telewizyjnymi mogło odbyć się po przepro-

wadzeniu postępowania prowadzonego na podstawie

obowiązujących w spółce regulaminów zakupowych.

Zatem zarząd spółki nie mógł wybrać dostawcy usłu-

gi emisji studio Lotto, inaczej jak w drodze udzielenia

zamówienia zgodnie z ww. dokumentami.

Ponadto

regulacje wewnętrzne spółki nie dopuszczały możli-

wości negocjowania indywidualnie z dotychczaso-

wym i potencjalnym dostawcą usług transmisji loso-

wań gier liczbowych.

Zgodnie ze stanowiskiem zarzą-

du spółki najlepszym sposobem weryfikacji rynkowe-

go charakteru współpracy z dostawcą jest przetarg

publiczny i tę drogę wybrała spółka.

Wskazane w ra-

porcie NIK konsekwencje przeniesienia transmisji

staci spadku oglądalności losowań i spadku przycho-

dów ze sprzedaży, należy odnieść do faktu, że studio

Lotto było obecne na antenie telewizji Polsat przez

10 lat, wobec czego zmiana kanału emisji po tak dłu-

gim okresie bezsprzecznie mogła spowodować tym-

czasowy spadek oglądalności.

Jednakże nie należy

tego kojarzyć ze spadkiem przychodów ze sprzedaży

gier liczbowych spółki.

Bowiem poza tradycyjnymi

kanałami informowania o wynikach losowań gier,

tj. transmisja na żywo studio Lotto w Internecie,

strony internetowe z podanymi wynikami oraz pod-

strony telegazety TVP, punkty Lotto, uruchomiono

także dodatkowe emisje powtórek losowania Lotto

w programie TVP1 i TVP2.

Ponadto należy stwier-

dzić, iż głównym bodźcem nabywania produktów

spółki, jakimi są m.in. gry liczbowe, są podejmowane

działania marketingowe polegające na zachęceniu

klienta do zakupu produktów spółki, a nie, jak wyni-

ka z raportu NIK, emisja transmisji losowań wyni-

ków Lotto na żywo.

Jednocześnie należy podkreślić,

jak wskazuje Zarząd Totalizatora Sportowego sp.

z o.o., studio Lotto na antenie TVP Info od początku

emisji jest jedną z najlepiej oglądanych pozycji pro-

gramowych.

Z poważaniem

Minister

Mikołaj Budzanowski

działań Ministerstwa Pracy i Polityki Społecznej

Szanowna Pani Marszałek!

Nawiązując do wystą-

2013 r. (sygn.

SPS-023-13717/13) do ministra pracy

-Kamysza w sprawie negatywnej oceny NIK działań

przedstawiam następujące informacje.

Ministerstwu Pracy i Polityki Społecznej znana

jest informacja o wynikach kontroli realizacji w la-

tach 2010–2011 Poakcesyjnego Programu Wsparcia

880

Obszarów Wiejskich, z uwzględnieniem pożyczki Ban-

ku Światowego.

Najwyższa Izba Kontroli posiada trzystopniową

skalę oceny: pozytywna, pozytywna mimo stwierdzo-

nych nieprawidłowości i negatywna.

Z ww. informa-

cji wynika, iż Najwyższa Izba Kontroli pozytywnie

mimo stwierdzonych nieprawidłowości oceniła reali-

zację PPWOW, finansowanego z pożyczki Banku

Światowego.

Działania w ramach PPWOW, zgodnie z umową

pożyczki z dnia 7 kwietnia 2006 r. zawartą przez rząd

RP z Bankiem Światowym, podzielone były na kilka

komponentów.

Jedno z działań, upowszechniania wy-

ników programu, wynikało z komponentu C stano-

wiącego część programu upowszechniającego efekty

komponentu A i B.

W ramach komponentu C: Kam-

pania informacyjno-promocyjna początkowo zakła-

dano przeprowadzanie ogólnokrajowej kampanii in-

formacyjnej w obszarze integracji społecznej, której

zadaniem miało być uświadomienie obywatelom zna-

czenia i zasadności przeznaczenia większych środ-

ków na integrację społeczną.

Jednakże w toku realiza-

cji programu, zgodnie z zapisami podręcznika opera-

cyjnego (punkt 1.2: Szczegółowy opis działań w PPWOW

– podkomponenty i działania) oraz na wniosek przed-

stawicieli Banku Światowego (aide-mémoire z lutego

2010 r.), zmodyfikowano sposób prowadzenia kampa-

nii w zależności od rezultatów monitoringu i efektów

oceny skuteczności kampanii w odniesieniu do pro-

gramu integracji społecznej.

W latach 2010 i 2011

realizowano działania w ramach kampanii świado-

mościowej skierowane głównie do uczestników pro-

gramu, lokalnych społeczności oraz lokalnych me-

diów, gdyż przedstawiciele Banku Światowego wska-

zali, iż takie działania najlepiej odpowiadały na po-

trzeby wynikające ze stanu implementacji programu

oraz były najbardziej efektywne ze względu na osiąg-

nięcie rezultatów zakładanych przy dostępnych za-

sobach.

W przypadku zaplanowanej kampanii promującej

efekty w postępowaniu modernizacji procesów infor-

matycznych w KRUS ograniczenie kampanii do dzia-

łań skierowanych wyłącznie do pracowników KRUS

nastąpiło na skutek implementacji zaleceń przedsta-

wicieli Banku Światowego (aide-mémoire z listopada

2011 r.), które uzasadniane były niskim stanem za-

awansowania prac w ramach komponentu A. Decyzja

ta była zgodna z zapisami podręcznika operacyjnego,

które przewidywały modyfikację sposobów prowa-

dzenia kampanii w zależności od rezultatów monito-

ringu i efektów oceny skuteczności kampanii (§ 1.2

podręcznika).

Przebieg ustaleń został szczegółowo

opisany w protokole kontroli Najwyższej Izby Kon-

troli z dnia 21 maja 2012 r. z realizacji PPWOW

w latach 2010–2012 (§ 5.2).

Niemniej jednak w pro-

tokole kontroli nie wskazywano na niezgodność rea-

lizacji zadań z umową pożyczki, a także na brak ko-

ordynacji działań pomiędzy ministerstwem a KRUS.

Zgodnie z pierwotnymi zapisami w podręcznika

operacyjnego PPWOW do sprawowania opieki nad ca-

łością PPWOW miał być powołany międzyresortowy

zespół monitorujący PPWOW.

Jednak zapis ten został

wykreślony zgodnie z zaleceniami Banku Światowego

zawartymi w wystąpieniu po misji w dniu 5 maja 2009 r.

Decyzję umotywowano faktem znacznego zaawanso-

wania implementacji projektu oraz skutecznej reali-

zacji zadań, jakimi zespół miałby się zajmować, przez

komitet monitorujący PPWOW (pkt 36 aide-mémoire

from March WB Mission).

Wykreślenie zapisu o po-

wołaniu międzyresortowego zespołu monitorującego

zostało ostatecznie zaakceptowane przez Bank Świa-

towy w dniu 4 stycznia 2010 r.

Zgodnie z wprowadzo-

nymi zapisami rolę międzyresortowego zespołu mo-

nitorującego w odniesieniu do realizacji programu

integracji społecznej przejął komitet monitorujący,

natomiast w odniesieniu do realizacji komponentu A

– komitet sterujący PPWOW w KRUS.

Tym samym

umotywowano wykreślenie zapisów o radzie pomocy

społecznej jako organu doradczego PPWOW.

W związku z powyższym informuję, że minister-

stwo dołożyło wszelkich starań w zakresie koordyna-

cji programu poprzez m.in. odbycie szeregu spotkań

i kontaktów roboczych z Bankiem Światowym oraz

wszystkimi podmiotami zaangażowanymi w realiza-

cję PPWOW.

3.

Czy i jakie konsekwencje poniosą odpowiedzial-

W wystąpieniu pokontrolnym Najwyższa Izba

Kontroli nie wskazywała na konieczność wyciągania

konsekwencji wobec osób odpowiedzialnych za reali-

zację PPWOW.

Do realizacji zadań zatrudnione były

w ramach umów cywilnoprawnych osoby, które sta-

nowiły zespół zarządzający PPWOW.

Umowy z tymi

osobami podpisane były na czas realizacji zadania

i wygasły z dniem zakończenia prac.

Z poważaniem

Podsekretarz stanu

Czesława Ostrowska

Patrz odpowiedź na interpelację nr 13716, str. 878.

881

Odpowiedź

podsekretarza stanu

w sprawie kryzysu na rynku pieczywa

nej przy piśmie, SPS-023-13722/13, w sprawie kryzy-

informuję Panią Marszałek, co następuje.

Przemysł piekarski jest jedną z najważniejszych

działa ok. 9,7 tys. zakładów piekarniczych.

Produkcja pieczywa ogółem w latach 2008–2012

wg danych GUS kształtowała się następująco:

— 2008 r. 1684 tys. ton,

— 2009 r. 1663 tys. ton,

— 2010 r. 1675 tys. ton,

— 2011 r. 1601 tys. ton,

— 2012 r. 1650 tys. ton.

W 2011 r. zanotowano spadek (o 4,4%) przemysło-

wej produkcji pieczywa świeżego, natomiast w 2012 r.

w średnich i dużych firmach przemysłowych odnoto-

wano powolny wzrost produkcji pieczywa świeżego.

Głównymi czynnikami wpływającymi na obecną

sytuację branży piekarskiej są:

— wzrost cen surowców,

— wzrost kosztów energii elektrycznej,

— spadek spożycia pieczywa,

— duże rozdrobnienie branży,

— rosnący udział sieci handlowych współpracu -

jących z dużymi zakładami.

Wysokie ceny zbóż i mąki wpływają na utrzymy-

wanie się ich wysokiego udziału w cenie detalicznej

pieczywa, jednak od początku sezonu wyraźnie

zmniejszył się udział cen mąki.

Cena detaliczna chle-

ba mieszanego w sierpniu 2012 r. wynosiła 4,52 zł/

kg wobec 4,44 zł/kg w analogicznym okresie 2011 r.

i 3,76 zł/kg w 2010 r.

Za mąkę w sierpniu 2012 r. pła-

cono 2,39 zł/kg wobec odpowiednio 2,32 zł/kg i 1,84 zł/

kg.

Udział ceny skupu zbóż w cenie pieczywa w sierp-

niu 2012 r. wynosił 16,0% i był podobny jak w I poło-

wie 2012 r., a nieco wyższy niż w II połowie 2011 r.

Udział marży młynarskiej w cenie pieczywa w sierp-

niu 2012 r. wynosił ok. 13% wobec ok. 18% w I kwar-

tale 2012 r. i ponad 20% w II połowie 2011 r.

Zwięk-

szył się natomiast udział marży piekarniczej i han-

dlowej, który łącznie kształtował się w 2012 r. na

poziomie ok. 70% wobec ok. 60% przed rokiem.

W ostatnich latach spożycie pieczywa w Polsce

w przeliczeniu na jedną osobę w roku systematycznie

spada.

W 2008 r. wynosiło ono 61 kg, w 2009 r.

– 58 kg,

w 2010 r.

– 56 kg, w 2011 r.

– 53 kg, a w 2012 r.

– 52 kg.

Zmniejszenie spożycia pieczywa ma wiele przy-

czyn.

Nastąpiły istotne zmiany w modelu spożycia

żywności, zarówno ilościowe, jak i jakościowe, pole-

gające m.in. na:

— wzroście zapotrzebowania na żywność o wyso -

kim stopniu przetworzenia,

— istotnych zmianach w spożyciu między grupa -

mi artykułów (spadło spożycie przetworów zbożo-

wych i ziemniaków, wzrosło owoców),

— zwiększeniu liczby asortymentów w obrębie

grup artykułów spożywczych,

— większym zróżnicowaniu w hierarchii potrzeb

konsumentów, związanym z rozwarstwieniem społe-

czeństwa,

— większym zróżnicowaniu oferty towarowej ryn -

ku żywnościowego i dopasowaniu jej do realnego po-

pytu.

Branża piekarska charakteryzuje się również bar-

dzo dużym rozdrobnieniem.

Małe firmy coraz częściej

nie są w stanie wytrzymać konkurencji, brakuje im

środków na inwestycje i stworzenie konkurencyjnej

oferty.

Poważną konkurencją są sklepy wielkopo-

wierzchniowe, które oferują tanie pieczywo o kilka,

a nawet kilkanaście procent tańsze niż oferowane

przez małe zakłady piekarskie.

Branża piekarska z uwagi na jej duże rozdrobnie-

nie, własność prywatną (brak przedsiębiorstw pań-

stwowych) powinna samodzielnie podejmować dzia-

łania mające na celu poprawę jej kondycji finansowej.

Do działań takich należą przede wszystkim: kon-

solidacja podmiotów branży poprzez zacieśnienie

współpracy przy zakupie surowców, dystrybucji, two-

rzenie sklepów firmowych, podnoszenie jakości pie-

czywa i wprowadzanie nowości produktowych pro-

wadzących do wzrostu konkurencyjności firm, roz-

wijanie oferty produktów piekarniczych, na które

będzie rósł popyt w kolejnych latach, a także prowa-

dzenie kampanii promujących pieczywo.

Pragnę poinformować, że minister rolnictwa i roz-

woju wsi nie prowadzi nadzoru nad działalnością

prywatnych, samodzielnych podmiotów zajmujących

się produkcją pieczywa, a tym samym nie może pla-

nować ich likwidacji.

Biorąc pod uwagę sytuację na rynku pieczywa, ze

szczególnym uwzględnieniem zmian cenowych, istot-

ną rolę odgrywa promocja pieczywa ze środków Unii

Europejskiej oraz Funduszu Promocji Ziarna Zbóż

i Przetworów Zbożowych utworzonego na mocy usta-

żowych wspiera:

— działania mające na celu informowanie o jako -

ści i cechach, w tym zaletach, zbóż i przetworów zbo-

żowych pochodzących z przetworzenia pszenicy, żyta,

— działania mające na celu promocję spożycia

— badania rynkowe dotyczące spożycia przetwo -

rów zbożowych,

882

celu poprawę jakości zbóż oraz przetworów zbożo-

— szkolenia producentów i przetwórców zbóż,

— działalność krajowych organizacji branżowych,

cach specjalistycznych stałych i roboczych komitetów

kami statutowych organów tych organizacji, zajmu-

jących się problemami rynku zbóż i przetworów zbo-

żowych.

W ramach tego funduszu prowadzone są działa-

nia promujące wartości odżywcze pieczywa oraz pro-

pagujące jego spożywanie.

Akcje te prowadzone są

przede wszystkim w mediach (Internet, prasa, radio)

oraz na imprezach plenerowych organizowanych w róż-

nych rejonach kraju.

W latach 2010–2011 realizowano następujące za-

dania dot. branży piekarskiej ze środków Funduszu

— promocja pieczywa wysokiej jakości – kwota

udzielonego wsparcia wyniosła 248 500 zł;

— seminarium na temat współpracy branży pie -

karskiej i młynarskiej dla poprawy jakości produk-

tów spożywczych – kwota udzielonego wsparcia wy-

niosła 56 532 zł;

— opracowanie i rozpowszechnianie ulotki infor-

mującej o walorach pieczywa – kwota udzielonego

wsparcia wyniosła 48 300 zł.

Z wyrazami szacunku

Podsekretarz stanu

Warszawa, dnia 25 lutego 2013 r.

kazuję następujące informacje.

Odpowiadając na pytanie 1., dotyczące problemów

wynikających z zaostrzenia przepisów w zakresie

WPR, uprzejmie informuję, że Ministerstwo Rolni-

lityki rolnej (WPR), obejmującą także tzw. zazielenie-

nie systemu płatności bezpośrednich zaproponowane

przez Komisję Europejską w projekcie rozporządze-

nia dotyczącego systemu płatności bezpośrednich

(KOM(2011)625).

Zgodnie z propozycją Komisji Eu-

ropejskiej rolnik ubiegający się o płatności bezpo-

średnie zobowiązany będzie do spełniania trzech

działań mających korzystny wpływ na klimat i śro-

dowisko:

— dywersyfikacji upraw,

— utrzymania trwałych użytków zielonych (TUZ),

— utrzymania obszarów prośrodowiskowych

(ang. Ecological Focus Area, EFA).

Zgodnie z propozycją Komisji Europejskiej gospo-

darstwa ekologiczne byłyby automatycznie włączone

do płatności prośrodowiskowej (tzw. gospodarstwa

zielone z definicji).

Pragnę zaznaczyć, że rząd RP negatywnie ocenia

koncepcję utworzenia nowego komponentu środowi-

skowego w ramach płatności bezpośrednich, ponie-

waż pomija ona możliwości osiągania dodatkowych

efektów środowiskowych poprzez obecne instrumen-

ty, takie jak zasada wzajemnej zgodności oraz pro-

gramy rolnośrodowiskowe.

Zdaniem rządu RP propozycja Komisji Europej-

skiej stoi w sprzeczności z celem bezpieczeństwa żyw-

nościowego.

W szczególności wymóg przeznaczenia

7% gruntów kwalifikujących się na obszary proeko-

logiczne ograniczy wykorzystanie potencjału produk-

cyjnego gospodarstw towarowych, decydujących o pro-

ponując rozwiązania pragmatyczne dla różnych ty-

pów gospodarstw, pozwalające na ograniczenie kosz-

tów administracyjnych i niepogorszenie pozycji kon-

kurencyjnej polskiego rolnictwa na arenie międzyna-

rodowej.

Polska przede wszystkim proponuje rozszerzenie

listy gospodarstw zielonych z definicji, którym płat-

ność zielona przyznawana byłaby automatycznie, bez

zostać wyłączone z obowiązku realizacji zazielenie-

nia, ponieważ z uwagi na swoją strukturę (mozaiko-

watość, tradycyjne metody agrotechniki) w wystar-

czającym stopniu realizują funkcje środowiskowe.

Charakteryzuje je większy od przeciętnej naturalny

udział powierzchni wyłączanych z bezpośredniej pro-

dukcji, takich jak miedze, zadrzewienia, zakrzewie-

nia, ale także większy udział powierzchni trwałych

zaikowatą strukturą małych gospodarstw.

Rząd RP

zabiega również o to, aby za zielone z definicji uznać

także gospodarstwa z udziałem powyżej 50% po-

wierzchni TUZ, w których powyżej 50% powierzchni

objęte jest programami rolnośrodowiskowymi w ra-

mach PROW, jak również gospodarstwa, w których

883

50% użytków rolnych położonych jest na obszarach

Natura 2000.

Co do zasady tego typu gospodarstwa

osiągają wyższe standardy środowiskowe, wykracza-

jące ponad podstawowe czy też standardowe prakty-

ki rolnicze.

W tym też celu działania te zakładają

wykonywanie przez rolnika dodatkowych czynności

lub bardziej wymagających praktyk, zabiegów.

Natomiast w odniesieniu do utrzymania obszarów

proekologicznych wymóg przeznaczania aż 7% grun-

tów kwalifikujących się na tego typu obszary jest

tnie dąży do jego złagodzenia m.in. poprzez:

krajowym zamiast na poziomie gospodarstwa,

jako obszary proekologiczne.

Nawiązując do pytania 2., dotyczącego prognoz

i przewidywań dla polskiego rolnictwa w kontekście

propozycji zazielenienia systemu płatności bezpo-

średnich, pragnę poinformować, że stanowisko pre-

zentowane przez Polskę na forum UE w kwestii za-

zielenienia jest efektem analiz prowadzonych zarów-

no w MRiRW, jak również przez jednostki naukowo-

-badawcze, które wspierają resort rolnictwa w trwa-

jącej debacie.

Jednocześnie należy podkreślić, że proponowany

przez Komisję Europejską sposób wdrażania instru-

mentów zazielenienia nie pozwala na jednoczesne

realizowanie celów środowiskowych i utrzymanie lub

wzrost zdolności produkcyjnych polskiego rolnictwa.

Dostępne analizy wskazują, że przyjęcie wymogu

dywersyfikacji upraw w formie proponowanej przez

Komisję Europejską będzie się wiązało ze zmianami

w potencjale produkcyjnym polskiego rolnictwa, od-

działywaniem na bezpieczeństwo żywnościowe oraz

oddziaływaniem na rynek i decyzje produkcyjne pro-

ducentów rolnych bez wyraźnego korzystnego wpły-

wu na środowisko przyrodnicze.

Dotyczyć to będzie

szczególnie gospodarstw specjalistycznych większych

obszarowo.

Natomiast wprowadzenie wymogu utrzymania

obszarów proekologicznych może obniżyć konkuren-

cyjność poszczególnych gospodarstw, m.in. poprzez

zmniejszenie ich potencjału produkcyjnego wyzna-

czanego w gospodarstwach rolnych głównie zasoba-

mi ziemi użytkowanej rolniczo.

Ten element reformy

może negatywnie wpłynąć także na konkurencyjność

rolnictwa europejskiego w skali międzynarodowej.

Przechodząc do pytania 3., dotyczącego rekom-

pensat za zazielenienie, uprzejmie informuję, że zgod-

nie z propozycją Komisji Europejskiej w nowym okre-

sie programowania na lata 2014–2020 każde państwo

członkowskie zobowiązane będzie do przeznaczenia

na zazielenienie 30% koperty w zakresie płatności

bezpośrednich.

Płatność ta ma mieć charakter obo-

wiązkowy, co znaczy, że rolnicy ubiegający się o płat-

ność podstawową będą musieli spełniać trzy wymogi

w ramach zazielenienia.

W toczącej się debacie poja-

wiają się różne propozycje modyfikacji propozycji Ko-

misji Europejskiej, jednak ostateczny kształt zazie-

lenienia znany będzie dopiero po przyjęciu tekstu

rozporządzenia zarówno przez Radę UE, jak i przez

Parlament Europejski.

Reasumując powyższe odpowiedzi, pragnę za-

noznacznie stwierdzić, jaki będzie kształt przyszłej

dzenie skutków wprowadzenia zazielenienia.

Niemniej

jednak ostateczny kształt zazielenienia znany bę-

tów prawnych.

Z poważaniem

Podsekretarz stanu

Zofia Szalczyk

wie niedociągnięć w funkcjonowaniu systemu eWUŚ

Wprowadzenie systemu Elektronicznej Weryfika-

cji Uprawnień Świadczeniobiorców (eWUŚ) uspraw-

niło i przyspieszyło proces rejestracji pacjentów

przez świadczeniodawców i weryfikację ich upraw-

nień.

Zgodnie z art. 50 ust. 6 ustawy o świadczeniach

w przypadku nieuzyskania elektronicznego potwier-

dzenia prawa do świadczeń opieki zdrowotnej przez

system eWUŚ świadczeniobiorca może przedstawić

inny dokument potwierdzający to prawo, a jeżeli ta-

kiego dokumentu nie posiada, może złożyć pisemne

czeń opieki zdrowotnej.

Ponadto uprzejmie informuję, że zgodnie z istnie-

jącymi rozwiązaniami każdego dnia należy uzyskać

elektroniczne potwierdzenie prawa świadczeniobior-

884

cy do świadczeń opieki zdrowotnej finansowanych

ment elektroniczny (…) zawiera imię i nazwisko oraz

cję, według stanu na dzień sporządzenia dokumentu,

Jednak istniejące technologie informatyczne po-

zwalają na codzienną weryfikację statusu uprawnie-

nia bez poważnego wkładu pracy po stronie świad-

czeniodawców.

NFZ od początku wdrożenia zalecał

świadczeniodawcom korzystanie z dostępu do usługi

eWUŚ poprzez własne oprogramowanie.

W takim opro-

gramowaniu dostawcy mogli przygotować dodatkową

dza uprawnienia wszystkich pacjentów leżących

w szpitalu bądź umówionych na wizytę w przychod-

ni w danym dniu.

Duża część świadczeniodawców

tak właśnie robi, oszczędzając m.in. czas swoich pra-

cowników i pacjentów.

Ponadto uprzejmie informuję, że zgodnie z inter-

pretacją przyjętą przez ministra zdrowia wystarczy

jedno oświadczenie dotyczące jednej hospitalizacji.

W związku z powyższym nikt nie jest zmuszany do co-

dziennego składania osobnych oświadczeń o prawie

do bezpłatnego leczenia w szpitalu.

Odnosząc się do twierdzenia pana posła, że nie

wiadomo, jak zaznaczyć w elektronicznych sprawo-

zdaniach przesyłanych do NFZ, iż chory np. złożył

oświadczenie, uprzejmie informuję, że programy

komputerowe służące rozliczaniu świadczeń umożli-

wiają przekazanie tej informacji.

Jednocześnie uprzejmie informuję, że Zakład

Ubezpieczeń Społecznych, Kasa Rolniczego Ubezpie-

czenia Społecznego i Narodowy Fundusz Zdrowia

Wykazie Ubezpieczonych.

W celu zapewnienia rze-

telności i aktualności informacji Narodowy Fundusz

troniczne umożliwiające w trybie 24 godzin potwier-

dzenie statusu ubezpieczenia.

Poza bieżącym spraw-

dzaniem danych fundusz przekazuje do ZUS duże

świadczeń opieki zdrowotnej.

Przeprowadzenie takiej

weryfikacji jest niezbędne, ponieważ to w ZUS prze-

twarzane są pierwotne dane od płatników składek,

wane na kontach ubezpieczonych.

Narodowy Fundusz Zdrowia przed wprowadze-

niem nowych rozwiązań prawnych w życie przeprowa-

dził cykl szkoleń osób odpowiedzialnych za rejestro-

wanie pacjentów u świadczeniodawców.

Ponadto funk-

cjonują infolinie mające na celu m.in. pomoc konkret-

nym osobom lub świadczeniodawcom w przezwycię-

żaniu trudności w stosowaniu nowych rozwiązań.

Uprzejmie informuję, że zarówno minister zdro-

wia, jak i Narodowy Fundusz Zdrowia cały czas mo-

nitorują sposób funkcjonowania nowych rozwiązań

w celu eliminowania stwierdzonych braków.

Z poważaniem

Sekretarz stanu

Sławomir Neumann

Odpowiedź

sekretarza stanu

w sprawie wykupu polskich ziem

Pani Marszałek!

Odpowiadając na interpelację

polskich ziem przez obcokrajowców, uprzejmie infor-

muję, co następuje.

stujących rolników wypracowali następujące zasady

sprzedaży nieruchomości Zasobu Własności Rolnej

a) w skład komisji przetargowej na sprzedaż nie-

885

b) agencja odstępować będzie od przeprowadzenia

c) na uzasadniony względami gospodarczymi

d) rozszerzony został katalog przypadków, w któ-

e) w umowie sprzedaży nieruchomości Zasobu

f) przy sprzedaży na raty nieruchomości rolnych

Ustosunkowując się zaś do kwestii niekontrolo-

stwa tak jak dotychczas zbywane będą w przetargach

zamierzających powiększyć gospodarstwo rodzinne,

gu na sprzedaż nieruchomości zasobu mogą uczest-

niczyć jedynie:

graniczącej z tą gminą lub

chomości rolnych wchodzących w skład gospodar-

stwa rolnego.

Regulacja ta ma na celu przeciwdziałać

nabywaniu nieruchomości przez osoby, które nie są

Agencji Nieruchomości Rolnych możliwość skorzy-

mości.

Ponadto obecnie w Ministerstwie Rolnictwa

wy o gospodarowaniu nieruchomościami rolnymi

886

Odpowiedź

(13735)

RP, z dnia 24 stycznia 2013 r. kierowaną do ministra

radniach podstawowej opieki zdrowotnej, przekazaną

SPS-023-13735/13, uprzejmie proszę o przyjęcie na-

Odnosząc się zatem do kwestii podnoszonych

w przedmiotowej interpelacji, dotyczących koniecz-

ności wyznaczania liczby minut, jakie Narodowy

Fundusz Zdrowia przewiduje na przyjęcie jednego

pacjenta w poradniach podstawowej opieki zdrowot-

nej, uprzejmie wyjaśniam, iż rozporządzenie mini-

jak również zarządzenie zarządzenia prezesa NFZ

niują czasu przeznaczonego przez lekarza podstawo-

wej opieki zdrowotnej na przyjęcie pacjenta (czasu

trwania porady lekarskiej).

Czas trwania porady le-

karskiej, która może obejmować badanie przedmio-

towe, badanie podmiotowe, świadczenia zabiegowe,

badania diagnostyczne (niezbędne dla postawienia

diagnozy czy kontynuacji prowadzonego przez leka-

rza procesu leczenia) lub ordynacje leku, powinien

być uzależniony przede wszystkim od indywidual-

nych potrzeb świadczeniobiorcy.

Natomiast przebieg

procesu udzielania świadczeń zdrowotnych uwzględ-

niający zapewnienie właściwej dostępności i jakości

nizacyjnych powinien określać w sposób szczegółowy

regulamin organizacyjny podmiotu wykonującego

ma obowiązek prowadzenia indywidualnej dokumen-

tacji medycznej pacjenta.

Natomiast sposób prowa-

dzenia i udostępniania dokumentacji medycznej

przez lekarza określają przepisy ustawy z dnia 6 li-

porządzenie ministra zdrowia

Mając zatem na uwadze powyższe wyjaśnienia,

należy zaznaczyć, iż czas trwania porady u lekarza

podstawowej opieki zdrowotnej nie jest i nie powinien

być regulowany przepisami prawa.

Świadczenia

udzielane przez lekarza podstawowej opieki zdrowot-

cji objętej opieką.

Wyłączając przypadki nagłych za-

chorowań oraz pogorszenia stanu zdrowia, który nie

jest stanem nagłym, zobowiązuje się świadczenio-

dawców do udzielenia świadczenia w dniu zgłoszenia

się pacjenta, zgodnie z harmonogramem pracy świad-

czeniodawcy.

W pozostałych przypadkach świadcze-

nia lekarza podstawowej opieki zdrowotnej są udzie-

lane w terminie uzgodnionym ze świadczeniobiorcą.

Świadczeniodawca podstawowej opieki zdrowot-

udzielania świadczeń, które pozwolą mu na realizację

świadczeń zgodnie z zasadami dobrej praktyki lekar-

skiej oraz przy uwzględnieniu obowiązujących prze-

pisów prawa, w tym także praw pacjenta.

Ponadto trzeba podkreślić, iż Narodowy Fundusz

Zdrowia nie narzuca świadczeniodawcom sposobu

organizacji udzielania świadczeń opieki zdrowotnej

ani też nie określa sztywnych norm odnośnie do licz-

by świadczeniobiorców objętych opieką przez lekarza

podstawowej opieki zdrowotnej.

W celu jednak za-

pewnienia jednolitych warunków dostępności i jako-

ści udzielanych świadczeń, warunkami umów wy-

znacza jedynie zalecaną liczbę osób możliwą do obję-

cia przez jednego lekarza podstawowej opieki zdro-

wotnej na podstawie deklaracji wyboru

Wyznaczenie w regulacjach prawnych liczby mi-

nut na przyjęcie jednego pacjenta mogłoby w konse-

kwencji spowodować ograniczenia w dostępności

przedmiotowych świadczeń oraz nieformalne tworze-

nie kolejek oczekujących na świadczenia, wobec cze-

go z punktu widzenia założeń systemowych dotyczą-

cych podstawowej opieki zdrowotnej oraz interesów

świadczeniobiorców nie znajduję uzasadnienia.

Z poważaniem

Sekretarz stanu

Sławomir Neumann

887

Odpowiedź

podsekretarza stanu

Szanowna Pani Marszałek!

Odpowiadając na prze-

SPS-023-13737/13, interpelację posła Kazimierza

Moskala w sprawie regulacji prawnych zapewniają-

cych bezpieczne stosowanie środków ochrony roślin,

przedstawiam następujące wyjaśnienia.

Warunki, w jakich można stosować środki ochrony

roślin, obecnie określa art. 77 ustawy z dnia 18 grud-

projektem ustawy z 25 stycznia 2013 r. o środkach

ochrony roślin (druk senacki nr 288, druki sejmowe

nr 740, 958 i 958-A) zapisy związane ze stosowaniem

środków ochrony roślin przeniesione zostaną do ak-

tów wykonawczych do ustawy.

Nowa ustawa o środ-

kach ochrony roślin, która zastąpi częściowo ustawę

o ochronie roślin, wdraża do prawodawstwa polskiego

przepisy Unii Europejskiej dotyczące wprowadzania

— rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady

ce wprowadzania do obrotu środków ochrony roślin

EWG,

— dyrektywę Parlamentu Europejskiego i Rady

nawiającą ramy wspólnotowego działania na rzecz

Do projektu ustawy opracowanych zostało szereg

projektów rozporządzeń, w tym regulujących m.in.

obszary związane ze stosowaniem środków ochrony

roślin.

Najważniejsze projekty w tym zakresie to pro-

jekt rozporządzenia ministra rolnictwa i rozwoju wsi

w sprawie warunków stosowania środków ochrony

roślin oraz projekt rozporządzenia ministra rolni-

ctwa i rozwoju wsi w sprawie sposobu postępowania

przy stosowaniu i przechowywaniu środków ochrony

roślin.

Projekty ww. rozporządzeń stosownie do postano-

nio w dniach 22 i 25 października br. przekazane

zostały do uzgodnień społecznych oraz zgodnie z art. 5

ctwa i Rozwoju Wsi oraz Biuletynie Informacji Pub-

licznej Rządowego Centrum Legislacji.

Rozporządze-

nia przekazane zostały do zaopiniowania 62 organi-

zacjom społeczno-zawodowym oraz 38 jednostkom

naukowo-badawczym.

Do ministerstwa nie wpłynęły

żadne propozycje zapisów określające minimalne od-

ległości, w jakich należałoby stosować środki ochro-

ny roślin od gospodarstw domowych lub zabudowań

mieszkalnych.

Ponieważ trwają jeszcze prace przy

opracowywaniu ww. projektów rozporządzeń, mini-

sterstwo nadal oczekuje na konstruktywne uwagi od

jednostek, do których skierowany został projekt, jak

również od innych podmiotów i obywateli, ponieważ

zgodnie z art. 7 ustawy o działalności lobbingowej

w procesie stanowienia prawa każdy może zgłosić za-

interesowanie pracami nad projektami rozporzą-

dzeń.

Problem dotyczący minimalnych odległości od

bardzo ważny w aspekcie wpływu stosowanych środ-

ków na zdrowie ludzi, zwierząt i środowisko.

Należy przy tym zwrócić uwagę, że wyznaczenie

jednakowej dla wszystkich środków ochrony roślin

odległości od zabudowań mieszkalnych lub innych

obiektów gospodarczych, w jakiej można stosować te

preparaty, nie wydaje się uzasadnione.

Wynika to

przede wszystkim z różnego przeznaczenia środków

ochrony roślin, które może obejmować ich stosowanie

blisko domostw, w przechowalniach, magazynach,

a także różnej toksyczności tych preparatów.

Warto

także wskazać na strukturę gospodarstw rolnych

w Polsce, gdzie dominują gospodarstwa o małym are-

ale.

W takim przypadku przyjęcie rozwiązań okre-

ślających jednolite dla wszystkich środków ochrony

roślin odległości, w jakiej te preparaty można stoso-

wać od zabudowań, mogłoby uniemożliwić ochronę

roślin na części gruntów uprawnych.

Informacje o wa-

runkach stosowania konkretnych preparatów zawsze

są określane w ich etykietach.

Jednocześnie trzeba podkreślić, że zgodnie z za-

pisem art. 55 rozporządzenia 1107/2009 właściwe

stosowanie środków ochrony roślin obejmuje stoso-

wanie zasad dobrej praktyki ochrony roślin i spełnia-

nie warunków ustanowionych zgodnie z art. 31 i po-

danymi w etykietach.

Musi być ono również zgodne

z przepisami dyrektywy 2009/128/WE, a w szczegól-

ności z ogólnymi zasadami integrowanej ochrony ro-

ślin, o których mowa w art. 14 dyrektywy 2009/128/

WE.

Istotne jest przy tym zachowanie właściwych

stref buforowych, a przede wszystkim zapobieganie

zniesieniu cieczy użytkowej na tereny niebędące ce-

lem zabiegu.

Prawidłowe stosowanie środków ochro-

ny roślin podlega kontroli Państwowej Inspekcji

Ochrony Roślin i Nasiennictwa.

rozporządzenia 1107/2009 do treści zezwolenia i ety-

kiety środka ochrony roślin wprowadzany jest zapis:

„Przed zastosowaniem środka należy poinformować

o tym fakcie wszystkie zainteresowane strony, które

mogą być narażone na znoszenie cieczy roboczej

i które zwróciły się o taką informację”.

Zapis ten słu-

888

ży ograniczeniu negatywnego wpływu stosowanych

środków ochrony roślin na zdrowie ludzi i zwierząt.

Zachowanie szczególnych warunków bezpieczeństwa

podczas stosowania środków ochrony roślin oraz po-

wiadamianie o fakcie stosowania środków ochrony

roślin osób zainteresowanych pozwala przypuszczać,

że zostały podjęte wszystkie działania służące ogra-

niczeniu ryzyka.

Zwrot ten jest zamieszczany obecnie

w treści etykiet wszystkich dopuszczanych do obrotu

środków ochrony roślin stosowanych na terenie ot-

wartym.

Należy także podkreślić, że na etapie reje-

stracji środków ochrony roślin w procedurze oceny

i zarządzania ryzykiem oceniane są warunki bez-

piecznego stosowania tych preparatów, w tym wy-

znaczane są strefy buforowe.

Z wyrazami szacunku

Podsekretarz stanu

Warszawa, dnia 18 lutego 2013 r.

(13738)

o sygn.

SPS-023-13738/13, w sprawie zaległości

nu Narodowego uprzejmie informuję.

Ad 1.

Nie ma opóźnień w wypłatach należności na

rzecz podwykonawców.

Płatności są uwarunkowane

jedynie spełnieniem określonych wymogów wynika-

jących z przepisów prawa dotyczących gospodarowa-

nia finansami publicznymi.

Narodowe Centrum

Sportu sp. z o.o. od czerwca do końca 2012 r. zawarło

z 46 podwykonawcami porozumienia, w których

uzgodniono zasady uregulowania należności z tytułu

zaległego, wymagalnego i należnego wynagrodzenia,

zatrzymanych kwot tytułem gwarancji należytego

wykonania umowy, a także zasady ewentualnej za-

płaty części wynagrodzenia podwykonawców zatrzy-

manego przez generalnego wykonawcę na zabezpie-

czenie roszczeń z tytułu rękojmi i gwarancji.

Co do

zasady, na mocy tych porozumień Narodowe Cen-

dzialności inwestora wynikającej z art. 647

1

ustawy

wszystkie należne kwoty niezwłocznie po spełnieniu

warunków określonych w porozumieniach.

Do końca roku 2012 zostało uregulowanych 76%

należności wynikających z porozumień zawartych

z podwykonawcami.

Należności te wynikały zarówno

z tytułu zaległego, wymagalnego i należnego wyna-

grodzenia, jak i z tytułu zatrzymanych kwot należ-

nego wynagrodzenia.

Z niewypłaconych jeszcze 24%

należności większość roszczeń dotyczy zatrzymanych

kaucji z tytułu należytego wykonania umowy.

Wśród

ww. 46 podwykonawców aż 37 ma należności uregu-

lowane do wysokości 95% wynagrodzenia, a zatrzy-

mania dotyczą jedynie gwarancji jakości i rękojmi,

które staną się wymagalne po okresie gwarancyjnym

(w większości przypadków okres gwarancyjny wyno-

si 39 miesięcy od zakończenia inwestycji).

Wypłata kaucji uzależniona jest od spełnienia

przez każdego z podwykonawców szeregu warunków

i tylko od tego zależy możliwość wypłaty tych kwot.

W celu wypłaty należności podwykonawcy muszą do-

starczyć ściśle określone dokumenty, zachowując

przyjęte w Narodowym Centrum Sportu sp. z o.o.

procedury postępowania.

Konieczne jest m.in. we-

zwanie generalnego wykonawcy do zwolnienia za-

trzymanych kwot wynagrodzenia, pozostawiając mu

określony czas na reakcję.

Tym samym wypłata kau-

cji jest uwarunkowana upływem czasu i nie może

zostać dokonana wcześniej.

Jednocześnie z uwagi na

próby zatajenia przez podwykonawców nałożonych

na nich przez generalnego wykonawcę kar wymaga

się od podwykonawców każdorazowo przedstawienia

oświadczeń o naliczonych karach bądź ich braku.

Ad 2.

Odpowiedzialność za wypłacenie ww. należ-

ności ponosi – w ramach solidarnej odpowiedzialno-

ści inwestora wynikającej z art. 6471 K.c.

– Skarb

Państwa.

Na podstawie tego przepisu Skarb Państwa

ponosi odpowiedzialność wobec podwykonawców

z tytułu wynagrodzenia za wykonane przez ww. ro-

boty budowlane na podstawie umów zawartych po-

między generalnym wykonawcą a podwykonawcami,

pomimo że Skarb Państwa zapłacił już generalnemu

wykonawcy wszystkie należności wynikające z za-

wartego z nim kontraktu.

Przy realizacji inwestycji

frastrukturą towarzyszącą inwestorem zastępczym

jest Narodowe Centrum Sportu sp. z o.o. Na podsta-

wie umowy o powierzeniu spółce Narodowe Centrum

Sportu sp. z o.o. zadań do podstawowych obowiązków

tej spółki należy przeprowadzenie procedury rozli-

czenia budowy Stadionu Narodowego, w tym doko-

nanie rozliczeń z podwykonawcami z tytułu solidar-

nej odpowiedzialności inwestora.

Ad 3.

Proces wypłaty należnych kwot na rzecz

podwykonawców ma charakter ciągły.

Płatności te

uwarunkowane są spełnieniem określonych wyma-

gań wynikających z przepisów prawa oraz dostarcze-

niem przez firmy podwykonawcze odpowiednich do-

kumentów.

Ministerstwo Sportu i Turystyki dokonu-

je płatności należności na rzecz podwykonawców po

potwierdzeniu przez spółkę Narodowe Centrum

889

Sportu sp. z o.o. merytorycznej zasadności roszczeń

poszczególnych podwykonawców, które przysługują

im względem generalnego wykonawcy.

Jako dysponent środków publicznych spółka Na-

wać do Ministerstwa Sportu i Turystyki o wypłatę

pieniędzy na rzecz podwykonawcy bez podstawy fak-

tycznej i prawnej.

Skarb Państwa nie może przyjmo-

wać na siebie odpowiedzialności w szerszym zakre-

sie, niż to wynika z przepisu art. 6471 K.c.

Po dokonaniu zapłaty na rzecz podwykonawców

przez Ministerstwo Sportu i Turystyki Prokuratoria

Generalna Skarbu Państwa, która reprezentuje

Skarb Państwa, będzie występowała z roszczeniami

regresowymi przeciwko generalnemu wykonawcy.

Z tego też względu spółka Narodowe Centrum Spor-

tu sp. z o.o. pozostaje w stałym kontakcie z Prokura-

torią Generalną i uwzględnia w stosowanych proce-

durach wszelkie uwagi i spostrzeżenia zgłaszane

przez przedstawicieli tej instytucji.

Z wyrazami szacunku

Minister

Warszawa, dnia 25 lutego 2013 r.

023-13739/13, w sprawie braku odpowiedzialności

cowników skarbowych, za rażące naruszenie prawa

uprzejmie przedstawiam, co następuje.

zwana dalej ustawą, została uchwalona przez Sejm

Rzeczypospolitej Polskiej wskutek poselskiej inicja-

tywy ustawodawczej.

Stworzenie nowych przepisów

miało na celu ograniczenie przypadków łamania pra-

wa przez przedstawicieli administracji publicznej,

zarówno rządowej, jak i samorządowej.

Wskazać należy, że ustawa o odpowiedzialności

naruszenie prawa nie wprowadza odpowiedzialności

finansowej urzędników za popełnione błędy w szero-

kim tego słowa znaczeniu.

W systemie prawnym ist-

nieją bowiem mechanizmy pozwalające ukarać nie-

rzetelnych urzędników za popełniane błędy i pociąg-

nąć ich do odpowiedzialności za naruszenie obowiąz-

ków pracowniczych.

Jednym z nich jest uregulowana

w ustawie z dnia 26 lipca 1974 r.

Kodeks pracy (Dz. U.

ność pracownicza, czyli ogół ujemnych konsekwencji

osobistych i majątkowych ponoszonych przez pracow-

nika z powodu niewykonania lub nienależytego wy-

konania obowiązków pracowniczych.

Obok odpowie-

dzialności pracowniczej występuje szczególny rodzaj

odpowiedzialności o charakterze porządkowym prze-

widzianej w pragmatykach służbowych, zwanej od-

powiedzialnością dyscyplinarną.

Odpowiedzialność

taką przewidują m.in. ustawa z dnia 21 listopada

Ustawa o odpowiedzialności funkcjonariuszy pub-

licznych za rażące naruszenie prawa wprowadziła

nowy rodzaj odpowiedzialności – odpowiedzialność

regresową, a więc szczególny sposób odzyskiwania

od niesumiennych urzędników odszkodowań wypła-

conych przez Skarb Państwa z tytułu błędnych de-

cyzji administracyjnych lub ich niewydania mimo

obowiązku wynikającego z przepisu prawa.

Urzęd-

nik, który zostanie uznany za osobę odpowiedzialną

za wydanie błędnej decyzji, będzie obowiązany zwró-

cić Skarbowi Państwa kwotę wypłaconego odszkodo-

wania.

Zgodnie z przepisami ustawy wydanie bez-

prawnej decyzji może kosztować urzędnika państwo-

wego nawet równowartość rocznej pensji.

Wydaje się,

iż w ten sposób został stworzony skuteczny mecha-

nizm zapewniający praworządne działanie admini-

stracji publicznej.

Wskazać również należy, że art. 6 ustawy zawiera

zamknięty katalog przesłanek instytucji rażącego

naruszenia prawa.

W rozumieniu ustawy zaistnienie

poważnych i nieodwracalnych społeczno-ekonomicz-

nych skutków wydanej przez urzędnika wadliwej de-

cyzji nie jest równoznaczne z rażącym naruszeniem

prawa.

Rażące naruszenie prawa musi bowiem mieś-

cić się w jednej z jedenastu przesłanek wymienionych

w art. 6 ustawy.

Z rażącym naruszeniem prawa

mamy do czynienia m.in. wtedy, gdy treść decyzji

administracyjnej wydanej przez urzędnika pozostaje

pisu i gdy charakter naruszenia powoduje, że decyzja

państwa.

Rażące naruszenie prawa występuje rów-

nież wówczas, gdy organ mający wydać decyzję jest

bezczynny bądź też prowadzi postępowanie w sposób

przewlekły, z tym że fakt ten musi być potwierdzony

wyrokiem sądu.

Wymienienie przesłanek rażącego

890

naruszenia prawa nie powinno budzić żadnych wąt-

pliwości przy dokonywaniu interpretacji ustawy.

W Ministerstwie Sprawiedliwości nie są prowa-

dzone ani nie planuje się podjąć prac legislacyjnych

w zakresie nowelizacji ustawy o odpowiedzialności

Jednocześnie uprzejmie informuję, że minister

sprawiedliwości nie posiada informacji w kwestiach

wspomnianych w interpelacji, a dotyczących ewentu-

alnych naruszeń prawa przy wydawaniu decyzji przez

organy podatkowe oraz liczby pracowników urzędów

i izb skarbowych ponoszących odpowiedzialność na

podstawie ustawy.

Podsekretarz stanu

Michał Królikowski

Warszawa, dnia 22 lutego 2013 r.

(13742)

terpelację złożoną przez Kazimierza Moskala, posła

diagnostycznych przez optometrystów, która została

ka Kuchcińskiego, znak: SPS-023-13742/13, uprzej-

czenia.

cjalności optometria obejmujące co najmniej 600 go-

dzin kształcenia w zakresie optometrii i uzyskanie

tytułu magistra lub magistra inżyniera,

2) ukończyła studia wyższe oraz studia podyplo-

mowe z optometrii obejmujące co najmniej 600 go-

nelu nie występuje optometrysta.

dzenia w sprawie recept lekarskich, receptę, na któ-

spożywczych specjalnego przeznaczenia żywieniowe-

go, wyrobów medycznych podlega refundacji, może

wypisać wyłącznie osoba uprawniona w rozumieniu

Niniejsze oznacza, że jedynymi podmiotami

uprawnionymi do wystawiania recept refundowa-

nych są:

891

siadający prawo wykonywania zawodu, który zaprze-

realizacji świadczeń gwarantowanych, o których mowa

cę zlecenia lekarza ubezpieczenia zdrowotnego lub

felczera ubezpieczenia zdrowotnego wraz z potwier-

dzeniem prawa do tych świadczeń gwarantowanych

nie zostanie zastąpione aktem wykonawczym do

stanowi, iż świadczeniobiorcom przysługuje, na za-

by medyczne, na zlecenie osoby uprawnionej (w ro-

zumieniu art. 2 pkt 14 ustawy o refundacji), oraz ich

Ponadto należy również zaznaczyć, że optometry-

ści są zawodem, który został wpisany do rozporzą-

nak nie znajduje się pod kodem, który określa spe-

cjalistów ochrony zdrowia, którzy nie zostali gdzie

niebędących przedsiębiorcami, tj. zatrudnionych w pub-

licznych zakładach opieki zdrowotnej.

Ponadto w prze-

ciwieństwie do ortoptystów optometrysta nie jest

uwzględniony w rozporządzeniu ministra nauki i szkol-

klasyfikacji zawodów szkolnictwa wyższego w zakre-

sie średni personel do spraw zdrowia.

zać, że optometryści przede wszystkim nie są zawo-

dem regulowanym i nie mają uregulowanego progra-

mu kształcenia.

Ponadto kwalifikacje do wykonywa-

nia zawodu optometrysty uzyskuje się w ramach

Mając na uwadze powyższe, należałoby najpierw

w sprawie regulacji prawnych dotyczących

Szanowna Pani Marszałek!

Odpowiadając na in-

w sprawie regulacji prawnych dotyczących przygoto-

dla nieletnich, uprzejmie wyjaśniam.

892

Szczegółowe zasady funkcjonowania zakładów

przepisy ministra sprawiedliwości.

W związku z tym

Ministerstwo Edukacji Narodowej zwróciło się do re-

sortu sprawiedliwości z prośbą o ustosunkowanie się

Ewy Wolak.

Z przekazanych wyjaśnień wynika, co

następuje.

Minister sprawiedliwości na mocy art. 5 ust. 3f

i prowadzi publiczne szkoły w zakładach popraw-

cówkami, które obejmuje system oświaty (art. 2 pkt 2

lit. a, b, c cytowanej ustawy).

Realizują one prawo

każdego obywatela Rzeczypospolitej Polskiej do kształ-

cenia się oraz prawo do wychowania i opieki.

Uczniowie tych szkół to młodzież niedostosowana

społecznie, wobec której sąd zastosował środek po-

prawczy lub środek tymczasowy w postaci umiesz-

czenia w schronisku dla nieletnich.

Organizacja pra-

cy tych szkół wynika bezpośrednio z charakteru pla-

cówki, przy jakiej funkcjonuje.

Minister sprawiedli-

wości w porozumieniu z ministrem właściwym do

określił szczegółową organizację roku szkolnego, któ-

ra uwzględnia specyfikę pracy wychowawczej i reso-

cjalizacyjnej w zakładach i schroniskach.

Organizacja i system wychowawczy zakładów dla

nieletnich zapewniają indywidualne oddziaływania

odpowiednie do osobowości i potrzeb wychowawczych

nieletniego, a w szczególności nauczanie ogólnokształ-

cące i zawodowe, działalność kulturalno-oświatową

i sportową, a także działalność mającą na celu rozwi-

janie aktywności społecznej i wdrożenie nieletniego

do pracy społecznie użytecznej.

Aby powyższe zadania

mogły być w pełni realizowane, konieczne jest zinte-

growane współdziałanie wszystkich działów zakładu

poprawczego lub schroniska, w tym również szkoły.

Szkoła jako jednostka działa w oparciu o przepisy

określone przez ministra właściwego do spraw oświa-

ty, nie stanowi jednak samodzielnej jednostki zorga-

nizowanej przy zakładzie, ale jest integralną częścią

zakładu lub schroniska jako placówki.

Nabór wychowanków do tego typu placówek ze

względu na ich specyfikę, tj. orzeczenie sądowe i scen-

tralizowane kierowanie, trwa w ciągu całego roku

niezależnie od organizacji roku szkolnego.

Izolacyjny

charakter zakładów dla nieletnich wymusza potrze-

bę pobytu wychowanków również w okresie przerw

w nauce, takich jak ferie świąteczne, zimowe czy wa-

kacje.

Tylko nieliczni wychowankowie korzystają

w tym czasie z urlopowań do domów rodzinnych.

Możliwość ta jest traktowana w kategoriach nagrody.

Wprowadzone przez MEN z dniem 1 września

2012 r. zmiany kształcenia ogólnego i zawodowego

dotyczą przede wszystkim takich obszarów, jak kla-

syfikacja zawodów, podstawa programowa, ramowe

plany nauczania, system egzaminów potwierdzają-

cych kwalifikacje zawodowe oraz kwalifikacyjnych

kursów zawodowych.

Określono na nowo również

strukturę szkół ponadgimnazjalnych, w której prze-

widziano m.in. trzyletnią zasadniczą szkołę zawodo-

wą oraz trzyletnią szkołę specjalną przysposabiającą

do pracy dla uczniów upośledzonych umysłowo w stop-

niu umiarkowanym.

System oświaty nie przewiduje

przyuczenia (przysposobienia) do pracy zawodowej

w innej formie niż tylko taka, która została określo-

na w art. 2 § 2 lit. b ustawy o systemie oświaty, czyli

gimnazja z oddziałami przysposabiającymi do pracy.

licznego gimnazjum – w § 8 określono warunki two-

rzenia oddziałów przysposabiających do pracy.

Prawo oświatowe przewiduje możliwość kształce-

nia w danym zawodzie oraz w zakresie kwalifikacji

wyodrębnionych w zawodzie w formach pozaszkol-

nych w stosunku do osób, które ukończyły 16 lat,

mogą zostać przyjęte do szkoły podstawowej i gim-

nazjum dla dorosłych, jak również do takiej szkoły

ponadgimnazjalnej, jeśli mają opóźnienie w cyklu

kształcenia.

Takie regulacje wynikają z rozporządze-

Jak informuje resort sprawiedliwości, wyrówny-

wanie szans edukacyjnych wychowanków zakładów

dla nieletnich jest jednym z głównych zadań placów-

ki.

Kształcenie nieletnich gwarantuje im zdobycie

odpowiedniego wykształcenia i tym samym umożli-

wia nieletnim konkurowanie na otwartym rynku

pracy.

Edukacja ogólna nieletnich zapewnia każdemu

wychowankowi możliwość kontynuacji kształcenia

po opuszczeniu placówki.

Jednocześnie w trakcie po-

bytu w zakładzie nieletni korzystają z możliwości

edukacji w szkole publicznej poza placówką.

Wycho-

wankowie przystępują do egzaminów zewnętrznych

na ogólnych zasadach.

Kadra pedagogiczna aktywnie

współpracuje z poszczególnymi komisjami egzami-

nacyjnymi jako egzaminatorzy.

Taki system gwaran-

tuje drożność i nie sytuuje nieletnich na marginesie

społecznym po opuszczeniu zakładu.

Edukacja zawodowa wychowanków zakładów dla

nieletnich jest ściśle powiązana z potrzebami rynku

pracy.

Kształcenie w zawodach podlega stałemu mo-

dyfikowaniu i dostosowaniu do zmieniającego się za-

potrzebowania na rynku pracy.

Równolegle z kształ-

ceniem w określonym zawodzie w zakładzie popraw-

czym wyposaża się wychowanka w dodatkowe umie-

jętności i kwalifikacje poprzez organizowanie dodat-

kowych kursów i szkoleń zawodowych.

Organizowanie kształcenia zawodowego w zakła-

dach i schroniskach stanowi jedną z najskuteczniej-

893

szych form resocjalizacji nieletnich.

Zdobycie kwali-

fikacji teoretycznych i praktycznych w toku przygo-

towania zawodowego zwiększa szanse na znalezienie

przyczynia się do aktywizacji zawodowej nieletnich

oraz w konsekwencji zwiększa szanse na pełną inte-

grację społeczną po opuszczeniu placówki.

Niezbęd-

nym warunkiem nabycia przez nieletnich kwalifika-

cji zawodowych umożliwiających znalezienie zatrud-

nienia po opuszczeniu zakładów i schronisk jest

zwiększenie i dywersyfikacja oferty zawodowej po-

przez modernizację bazy szkoleniowo-dydaktycznej

warsztatów szkolnych w tych placówkach.

Jak wynika z przekazanych przez resort spra-

wiedliwości informacji, powyższe założenie minister

sprawiedliwości realizuje w ramach projektu PO KL

„Kształcenie zawodowe nieletnich przebywających

nich”.

Podstawowym założeniem projektu jest pro-

wadzenie we wszystkich zakładach dla nieletnich

zajęć, które skutkują nabyciem przez wychowanków

umiejętności zawodowych oraz dodatkowych upraw-

nień.

Oferta szkoleniowa obejmowała 25 kierunków

kształcenia w takich zawodach, jak m.in. spawacz,

stolarz, fryzjer, kucharz małej gastronomii, florysta,

obsługa wózków jezdniowych, magazynier.

Organi-

zowane są także kursy na prawo jazdy kategorii B,

kurs języka angielskiego, komputerowy oraz z zakre-

su prawa pracy.

Dotychczas w projekcie wzięło udział około 1400 osób,

z których około 500 ukończyło więcej niż jeden kurs.

Taka forma zdobywania przez nieletnich kwalifikacji

zawodowych ma tę niewątpliwą zaletę, iż mimo stosun-

kowo krótkiego czasu pobytu wychowanka w placów-

ce ma on możliwość zdobycia konkretnych umiejętno-

ści, popartych często dokumentem nadającym upraw-

nienia zawodowe.

Szkolenia odbywają się przez cały rok,

a w okresie wakacyjnym stanowią one pożądaną formę

zagospodarowania czasu.

Oferta kształcenia dopasowana jest do specyfiki

grupy docelowej – wychowanków zakładów popraw-

czych, jak również do preferencji samych nieletnich.

Jednym z elementów tego projektu jest również uno-

wocześnienie istniejących warsztatów oraz stworze-

nie nowych stanowisk warsztatowych.

Zwiększenie

oferty szkoleniowej stwarza nieletnim możliwość wy-

boru rodzaju kształcenia zawodowego lub zdobycia

kwalifikacji zawodowych nie tylko w odniesieniu

do jednego zawodu.

W opinii Ministerstwa Sprawiedliwości organiza-

cja kształcenia ogólnego i zawodowego, w tym przy-

sposobienia do pracy w szkołach w zakładach po-

na podstawie wyżej przywołanych aktów prawnych

w pełni zabezpiecza realizację regulaminowych za-

dań placówki, kształcenia kompetencji społecznych,

oraz gwarantuje ciągłość oddziaływań w indywidu-

alnym procesie resocjalizacji nieletniego.

Zakłady

poprawcze i schroniska dla nieletnich, wykorzystując

istniejący stan prawny, umożliwiają kształcenie i zdo-

bywanie zawodu swoim wychowankom, a tym sa-

mym zwiększają szanse na pełną integrację społecz-

ną po opuszczeniu placówki.

Biorąc pod uwagę powyższe, Ministerstwo Spra-

wiedliwości w przekazanym 15 lutego br. stanowisku

poinformowało, że nie widzi uzasadnienia dla podję-

cia inicjatywy legislacyjnej mającej na celu uregulo-

wanie warunków i trybu organizowania tzw. przygo-

towania zawodowego w formie przyuczenia do wyko-

Z wyrazami szacunku

Warszawa, dnia 19 lutego 2013 r.

rzystywania przez Służbę Kontrwywiadu Wojskowe-

go oraz Służbę Wywiadu Wojskowego rosyjskiego

transportu lotniczego (SPS-023-13745/13), uprzejmie

proszę o przyjęcie następujących informacji.

zm.) oraz zarządzenia nr 29/MON ministra obrony

bu i sposobu powoływania jednostek organizacyjnych

Służby Kontrwywiadu Wojskowego i Służby Wywia-

du Wojskowego, wchodzących w skład jednostek woj-

skowych Sił Zbrojnych Rzeczypospolitej Polskiej re-

alizujących zadania za granicą (Dz. Urz.

MON Nr 18,

poz. 235, ze zm.), potrzeby transportowe Służby

Kontrwywiadu Wojskowego i Służby Wywiadu Woj-

skowego w ramach polskich kontyngentów wojsko-

wych są realizowane na zasadach obowiązujących

w Siłach Zbrojnych RP.

Jednocześnie informuję, że Służba Kontrwywiadu

Wojskowego korzysta wyłącznie z transportu zorga-

nizowanego przez właściwe jednostki organizacyjne

894

Sił Zbrojnych RP.

Jej sprzęt jest transportowany

lotniczego, m.in. samolotów CASA, pod nadzorem

i kontrolą przedstawicieli Służby Kontrwywiadu

Wojskowego.

Ponadto wyjaśniam, że Służba Kontrwywiadu

Wojskowego zabezpiecza kontrwywiadowczo przeloty

do/z PKW Afganistan w ramach bieżącej działalności

służbowej wynikającej z zadań określonych w art. 5

ustawy o Służbie Kontrwywiadu Wojskowego oraz

Służbie Wywiadu Wojskowego.

Dotychczas nie stwier-

dzono przypadków występowania funkcjonariuszy

rosyjskich służb specjalnych wśród załóg samolotów

Przedstawiając powyższe wyjaśnienia, pozostaję

13746/13), dotyczącego interpelacji posła na Sejm RP

posterunków Policji w powiecie płockim, uprzejmie

przedstawiam następujące informacje.

Ponadto modyfikacja struktur szkół Policji po-

ganizacyjnymi i finansowymi.

Najmniejsze posterun-

895

wykwalifikowanych specjalistów bardziej skompliko-

wane działania z zasady wymagają zaangażowania

chłania znaczne środki finansowe, które nie są re-

kompensowane skutecznością działania posterun-

i możliwości finansowe.

Przekształcenie sieci poste-

896

i przedstawicieli środowiska naukowego

1)

domość wysokości wsparcia finansowego, jakiego sa-

morządy lokalne udzielały posterunkom Policji.

Rów-

ctwa 17 komend wojewódzkich (stołecznej).

Repre-

zentanci wszystkich garnizonów przedstawili aktu-

alny stan struktury organizacyjnej Policji w ich wo-

jewództwach, a także ewentualne plany w zakresie

Należy przy tym wskazać, że zaplanowana reorga-

nizacja posterunków Policji jest procesem o charakte-

rze ciągłym.

W związku z powyższym ewentualne

stek organizacyjnych Policji mogą ulegać zmianie,

Stanisław Rakoczy

zabezpieczenia emerytalnego (13748)

Szanowna Pani Marszałek!

W odpowiedzi na

przekazaną przy piśmie, SPS-023-13748/13, z dnia

8 lutego 2013 r. interpelację posła Mariana Cyconia

kont zabezpieczenia emerytalnego uprzejmie przed-

stawiam, co następuje.

W interpelacji poseł Mariana Cycoń, podnosząc,

że zainteresowanie dodatkowym oszczędzaniem na

emeryturę na indywidualnym koncie zabezpieczenia

emerytalnego (IKZE) jest niskie, postuluje wprowa-

dzenie zmian w funkcjonowaniu IKZE.

W opinii po-

sła rozpowszechnienie długoterminowego oszczędza-

nia na IKZE można osiągnąć przez zaproponowanie

realnej ulgi podatkowej przy wpłacie oszczędności na

te konta.

Odpowiadając na interpelację, na wstępie pragnę

wskazać, iż minister pracy i polityki społecznej otrzy-

muje od Komisji Nadzoru Finansowego (KNF), bę-

1)

897

dącej organem nadzoru nad instytucjami finansowy-

mi prowadzącymi IKE, półroczną i roczną informa-

cję zbiorczą o prowadzonych IKE, sporządzaną na

podstawie półrocznych i rocznych raportów przeka-

zywanych przez nadzorowane instytucje prowadzące

IKE.

Stąd ostatnie dane, którymi resort dysponuje,

obejmują okres pierwszego półrocza 2012 r.

Zgodnie

z informacją Komisji Nadzoru Finansowego na dzień

30 czerwca 2012 r. prowadzonych jest 301 448 IKZE,

z czego jedynie na 12 207 IKZE dokonano wpłat.

Z tych danych wynika, że oszczędzanie na IKZE nie

cieszy się tak dużym zainteresowaniem, jakiego ocze-

kiwano, wobec wprowadzenia preferencji podatko-

wej, innej niż zachęta zastosowana przy funkcjonu-

jącym już 8 lat koncie IKE.

Według nieoficjalnych

informacji liczba kont, na które dokonano wpłaty

w całym 2012 r., może być co najwyżej kilkakrotnie

wyższa.

Stanowi to zaledwie kilka procent rządo-

wych prognoz, które uznawały za realne zaintereso-

wanie dodatkowym oszczędzaniem na IKZE przez

10% ubezpieczonych.

Stan ten nie może być uznany za zadowalający

i w opinii resortu konieczność podjęcia działań mają-

cych na celu zwiększenie zasobu prywatnych oszczęd-

ności emerytalnych jest bezdyskusyjna.

Aby cel ten

urzeczywistnić, zdaniem resortu pracy należy uproś-

cić reguły związane z funkcjonowaniem konta IKZE

(np. wprowadzić jednakowy dla wszystkich limit kwo-

towy wpłat na IKZE w wysokości podobnej do obecnie

obowiązującego maksymalnego rocznego limitu wpłat

na konto IKZE, tj. ok. 4000 zł, umożliwić każdej osobie

fizyczne, po ukończeniu 16 lat, dokonywania wpłat na

IKZE) oraz wprowadzić realną motywację do oszczę-

dzania na IKZE poprzez wzmocnienie zachęty podat-

kowej w kierunku zaproponowania na końcu oszczę-

dzania: w wariancie I – zwolnienia od podatku albo

w wariancie II – wprowadzenia ryczałtowej, niewyso-

kiej, np. 5- albo 10-procentowej, stawki podatku, a tak-

że zaproponować zwolnienie z podatku wypłaty z IKZE

W myśl obowiązujących przepisów podstawą do

obliczenia przysługującego oszczędzającemu limitu

ustalona dla niego za rok poprzedni podstawa wy-

miaru składek na ubezpieczenie emerytalne.

Zatem

możliwa jest sytuacja, w której oszczędzający w roku,

w którym uzyskuje dochody, nie może dokonywać

wpłat na IKZE, bo nie miał w poprzednim roku pod-

stawy wymiaru składek na ubezpieczenie emerytal-

ne, natomiast oszczędzającemu, który w poprzednim

roku miał ww. podstawę wymiaru składek, przysłu-

guje to prawo, mimo że nie uzyskuje dochodów

w danym roku kalendarzowym i nie będzie miał moż-

liwości odpisania kwoty wpłaty na IKZE od podstawy

opodatkowania.

Proponowane przez resort pracy

określenie kwotowego limitu wpłat ma zapobiec ta-

kim przypadkom.

Ponadto wprowadzenie takiego

limitu spowoduje, że dla oszczędzających usunięta

zostanie uciążliwość związana z ustaleniem możliwej

do wpłacenia kwoty, a z drugiej strony umożliwi to

wielu osobom, obecnie wyłączonym, albo na stałe,

albo czasowo – w okresie nieposiadania podstawy wy-

miaru składek na ubezpieczenie emerytalne – odkła-

danie dodatkowych środków na okres starości.

Postulowane przez posła urealnienie ulgi już na

etapie wnoszenia wpłat może być osiągnięte właśnie

przez proponowane przez resort pracy określenie

kwotowego limitu wpłat.

obowiązana do dokonania pierwszego przeglądu

funkcjonowania systemu emerytalnego i przedłoże-

nia Sejmowi informacji o skutkach jej obowiązywania

wraz z propozycjami zmian, nie później niż do dnia

glądu resort pracy przedstawi Radzie Ministrów pro-

widualnych kontach zabezpieczenia emerytalnego

Z poważaniem

Warszawa, dnia 20 lutego 2013 r.

w sprawie instrumentów potrzebnych

024-13749/13, interpelacją pana posła Mariana Cyconia

zainteresowanie problemem związanym z aktywiza-

cją ludzi młodych.

Jednak sprawy edukacji, w tym

kształtowanie podstaw programowych dotyczących

nauczania w szkołach średnich i na wyższych uczel-

niach, należą odpowiednio do zadań ministra eduka-

cji narodowej oraz ministra nauki i szkolnictwa wyż-

szego.

Przeprowadzone badania powinny zostać wy-

korzystane i skierowane do zapoznania się powyż-

szych resortów, będących właściwymi do wprowadze-

nia w zakresie konstrukcji zajęć ewentualnych

zmian, które miałyby na celu przybliżenie młodym

ludziom tematyki zakładania własnych działalności

gospodarczych.

898

Resort pracy, realizując zadania własne, podejmu-

je liczne działania na rzecz aktywizacji bezrobot-

nych, w tym ludzi młodych.

Jednym z instrumentów

rynku pracy wpierającym aktywizację zawodową

bezrobotnych, absolwentów centrów integracji spo-

łecznej i absolwentów klubów integracji społecznej

jest dofinansowanie ze środków Funduszu Pracy

podjęcia działalności gospodarczej.

Zgodnie z art. 46

uprawnionym osobom jednorazowo środki na podję-

cie działalności gospodarczej, w tym na pokrycie

krotnej wysokości przeciętnego wynagrodzenia.

Wychodząc z założenia, że niezbędne jest wspar-

cie osób młodych, resort w roku bieżącym zamierza

we współpracy z Bankiem Gospodarstwa Krajowego

reaktywować program „Pierwszy biznes” w formule

programu pod nazwą „Pierwszy biznes – start up”.

Celem planowanego nowego programu, którym

zarządzać będzie BGK, jest wsparcie w formie prefe-

rencyjnych pożyczek tworzenia nowych firm i no-

wych miejsc pracy.

BGK będzie zarządzał progra-

mem oraz podejmie działania promocyjno-informa-

cyjne w skali kraju.

Pożyczki będą miały charakter

preferencyjny i udzielane będą w ramach pomocy de

minimis.

Beneficjentami nowego programu byliby:

— poszukujący pracy absolwenci szkół i wyższych

uczelni w okresie 24 miesięcy od dnia otrzymania

dyplomu,

— bezrobotni zarejestrowani w urzędach pracy

(będą beneficjentami programu od 2014 r.),

— studenci ostatniego roku wyższej uczelni.

Uczestnicy programu będą mogli również skorzy-

stać z dodatkowej pożyczki przeznaczonej na utwo-

Przewiduje się, iż kwota jednostkowej pożyczki

wyniesie ok. 60 tys. zł, a oprocentowanie 0,25 stopy

redyskonta weksli (aktualnie ok. 1,25% p.a.) oraz

7-letni okres spłaty pożyczki z 12-miesięczną karen-

cją w spłacie kapitału.

Kwota jednostkowej pożyczki na utworzenie sta-

nowiska pracy wyniesie ok. 20 tys. zł.

Beneficjenci

programu będą mieli możliwość skorzystania z umo-

rzenia części pożyczki na utworzenie stanowiska pra-

cy dla bezrobotnego skierowanego przez powiatowy

urząd pracy, jeżeli utrzymają nowo utworzone miej-

sca pracy przez minimum jeden rok.

Minister pracy i polityki społecznej na realizację

powyższych zadań będzie przekazywał sukcesywnie

środki z przychodów ze sprzedaży należących do

Skarbu Państwa akcji i udziałów, które zgodnie z art. 56

lizacji i prywatyzacji przedsiębiorstw (Dz. U. z 2002 r.

nansowanie zadań ministra właściwego do spraw pra-

cy na rzecz przeciwdziałania bezrobociu.

Od 2014 r.

program zasilony zostanie ze środków Funduszu

Pracy w wysokości corocznie określanej w planie fi-

nansowym Funduszu Pracy stanowiącym załącznik

Budżet programu w 2013 r. będzie wynosił ok. 20 mln zł.

W roku 2014 planuje się zaangażować środki Fundu-

szu Pracy w kwocie 100 mln zł.

W celu ułatwienia beneficjentom dostępu do po-

życzek Bank Gospodarstwa Krajowego podejmie

działania promocyjno-informacyjne oraz w trybie

przetargu nieograniczonego wybierze instytucje ofe-

rujące pożyczki (np. fundusze pożyczkowe, banki

spółdzielcze, inne banki).

Wybrani pośrednicy finan-

sowi będą udzielać pożyczek oraz podejmą także

działania doradcze dla beneficjentów programu.

Ministerstwo pracy i polityki społecznej szeroko

konsultowało projekt programu „Pierwszy biznes

– start up” z fundacją Akademickie Inkubatory Przed-

siębiorczości, wykorzystując doświadczenie i innowa-

cyjny model wspierania przedsiębiorczości realizowa-

ny przez AIP.

Akademickie Inkubatory Przedsiębior-

czości w ramach dotychczasowej działalności wykre-

owały kilkadziesiąt inicjatyw, w których udział wzię-

ło ponad 100 tys. młodych osób, powstało ponad 5 tys.

firm i utworzonych zostało tysiące nowych miejsc

ckie Inkubatory Przedsiębiorczości wdrożyły syste-

mowy model rozwoju przeznaczony dla młodych osób,

w tym absolwentów.

Działania te oparte są na wyko-

rzystaniu specyfiki potencjału kreatywności osób

planujących rozpoczęcie działalności gospodarczej

przy jednoczesnym braku doświadczenia i zasobów

do realizacji pomysłów gospodarczych.

Resort pracy planuje dodatkowo wprowadzenie

instrumentu polegającego na udzielaniu poręczeń do

zobowiązań finansowych przez BGK w ramach środ-

ków Funduszu Pracy.

Instrument ten umożliwi wspar-

cie dla osób fizycznych i przedsiębiorców rozpoczyna-

jących działalność gospodarczą opartą w części lub

w całości o pozyskiwane finansowanie zewnętrzne,

tj. poza pożyczkami z Funduszu Pracy udzielanymi

w ramach umowy z BGK.

Wypłaty z tytułu udzielo-

nych poręczeń będą finansowane ze środków Fundu-

szu Pracy.

Poręczenia będą dotyczyły zobowiązań

finansowych osób fizycznych i przedsiębiorców, któ-

rzy nie posiadają zabezpieczeń wymaganych przez

instytucję finansującą.

Zakłada się, że poręczeniem

zostaną objęte kredyty lub pożyczki przeznaczone

m.in. na:

a) rozpoczęcie lub rozszerzenie działalności go-

spodarczej,

b) finansowanie inwestycji,

c) finansowanie działalności gospodarczej,

d) wdrażanie nowych rozwiązań technicznych lub

technologicznych,

e) tworzenie nowych miejsc pracy.

899

Wysokość poręczenia określonego w umowie z po-

życzkobiorcą (dla jednej osoby fizycznej albo jednego

przedsiębiorcy) nie będzie mogła przekroczyć 20-krot-

ności przeciętnego wynagrodzenia.

Wsparciem zostaną objęci studenci, absolwenci

uczelni wyższych oraz doktoranci, nie później niż

i pracownicy naukowi szkół wyższych (osoby fizycz-

ne) do 35. roku życia, przedsiębiorcy prowadzący

Przedstawiając powyższe, jednocześnie uprzejmie

nej aktualnie w ramach uzgodnień międzyresorto-

wych konsultuje z Ministerstwem Edukacji Narodo-

szego projekt założeń projektu ustawy o zmianie

nowe instrumenty rynku pracy, w tym pożyczki na

podjęcia działalności gospodarczej, pożyczki na utwo-

rzenie stanowiska pracy dla bezrobotnego oraz porę-

czenia udzielane przez Bank Gospodarstwa Krajowe-

go w ramach środków Funduszu Pracy kierowane do

ludzi młodych.

Łączę wyrazy szacunku

Sekretarz stanu

Szanowna Pani Marszałek!

Nawiązując do inter-

pelacji pana posła Krzysztofa Tchórzewskiego (sygn.

SPS-023-13751/13) w sprawie planowanego wycofa-

nia monet o wartości l i 2 gr, która wpłynęła do Mi-

nisterstwa Finansów w dniu 8 lutego br., uprzejmie

pozycja ustawowego ustalenia zasad zaokrąglania

alnym wycofaniem z obiegu monet o nominałach

i danych zebranych przez NBP.

W świetle powyższego należy podkreślić, że rząd

wbrew twierdzeniom pana posła nie ma uprawnień

w zakresie emisji pieniądza.

Jakkolwiek wyżej wskazane uprawnienia i zada-

należy również zwrócić uwagę na określony ustawo-

wo obowiązek współpracy i współdziałania banku

centralnego ze strukturami rządowymi.

W tym za-

m.in. obowiązek współdziałania z właściwymi or-

ganami państwa w kształtowaniu i realizacji poli-

tyki gospodarczej państwa przy realizacji swoich

zadań (art. 3 ust. l oraz art. 21).

pieniężnych nieodzownie połączone byłoby z ko-

niecznością uregulowania na poziomie ustawo-

wym pewnych kwestii związanych z zaokrągla-

niem kwot płatności, obowiązków rachunkowych

i fiskalnych przedsiębiorców przyjmujących płatności

działa z właściwymi organami państwa, którym przy-

sługuje inicjatywa ustawodawcza.

Zgodnie założeniami projektu zaokrąglenie nastę-

powałoby według następujących zasad: zaokrąglenie

żającej wartość końcową w postaci l lub 2 gr – w dół

Takie ustalenie zasad podważa tezę, iż projekt

dyskryminuje osoby posługujące się wyłącznie go-

tówką, gdyż zaokrąglenia z założenia dokonywane

Przedłożony projekt zawiera również wiele wyni-

ków badań i danych związanych z ewentualnym jego

wejściem w życie.

W pierwszej kolejności należy

zwrócić uwagę na wysoki poziom akceptacji społe-

czeństwa dla tego projektu, który wynosi 62%, a po-

900

nadto zdecydowana większość badanych doświadczy-

ła trudności z rozliczaniem końcówek*

)

.

Wynika to

przede wszystkim z faktu, jakim jest uciążliwość

transakcji dla społeczeństwa związana z koniecznoś-

cią posiadania dużej liczby monet o niskich nomina-

łach, zwłaszcza biorąc pod uwagę ustalanie cen z koń-

cówką 9 gr.

Dodatkowo NBP wskazuje, iż około 90% monet

o nominałach l i 2 gr nie znajduje się w obiegu, tym

madzone przez gospodarstwa domowe, ale nie uży-

wane).

Również nieproporcjonalnie wysokie koszty

obsługi tych nominałów, związane z sortowaniem,

transportem, magazynowaniem itp., ponoszone przez

banki, firmy transportowe i punkty handlowo-usłu-

gowe, zdaniem NBP uzasadniają wycofanie tych no-

minałów z obiegu.

W odniesieniu do wpływu regulacji na inflację

oraz sytuację gospodarstw domowych należy zazna-

czyć, iż zgodnie z analizą przeprowadzoną przez NBP

przedmiotowy projekt nie miałby większego wpływu

na te aspekty.

Ze względu na to, że projektowana ustawa dotyczy

zaokrąglania kwot płatności (sumy na rachunku),

a nie pojedynczych cen produktów i usług, zdaniem

NBP, wydaje się, że jej wpływ na wskaźnik cen towa-

rów i usług konsumpcyjnych (CPI) powinien być neu-

tralny.

Wynika to z faktu, że Główny Urząd Staty-

styczny do obliczenia wskaźnika CPI bierze pod uwa-

gę poziomy cen jednostkowych produktów, co ozna-

cza, że ewentualne zaokrąglenia wartości płatności

nie powinny mieć wpływu na notowania GUS, a co

likowanym przez GUS wskaźniku inflacji.

Wejście w życie ustawy nie oznacza konieczności

zaokrąglania cen jednostkowych produktów.

Zda-

niem NBP można jednak przypuszczać, że niektóre

punkty sprzedaży detalicznej (przede wszystkim

mniejsze sklepy i punkty usługowe), chcąc na przy-

kład uniknąć niezrozumienia czy niezadowolenia

klientów z powodu niezgodności ceny na etykiecie

z kwotą do zapłacenia lub problemów z księgowaniem

powstałych z tego tytułu różnic, mogą stopniowo do-

stosowywać swoje ceny do wymogów ustawy.

Proces

ten może mieć wpływ zarówno na wzrost, jak i na

spadek inflacji ze względu na to, że zaokrąglenia

Z drugiej strony czynnikiem zmniejszającym chęć

do zmian cen może być stosowanie przez sprzedaw-

ców tzw. cen atrakcyjnych, które występują w gospo-

darce częściej niż inne (są to głównie ceny kończące

się na 9 lub ceny okrągłe).

Nie można również wyklu-

czyć, iż ceny atrakcyjne przybrałyby wartość kończą-

cą się na 95 gr, co w porównaniu do obecnego stanu

oznaczałoby spadek cen o 4 grosze.

Przeprowadzone przez NBP symulacje wskazują,

że wskutek dostosowywania cen do reguł wynikają-

cych z projektu wskaźnik CPI mógłby wzrosnąć od

ok. 0,05 p.p. do ok. 0,13 p.p. w zależności od przyję-

tego scenariusza zaokrąglania cen.

Taką skalę wpły-

wu NBP ocenił jako nieznaczną.

Wpływ projektowanej ustawy na sytuację finanso-

wą gospodarstw domowych, zgodnie z twierdzeniem

NBP, również powinien być nieznaczny.

Zaokrąglanie

kwot na rachunku zgodnie ze schematem zawartym

w ustawie, według przeprowadzonych symulacji, spo-

woduje wzrost kwoty płatności przeciętnie nie więcej

niż ok. 0,2 gr (w najgorszym scenariuszu 0,33 gr).

Przy

założeniu dokonywania zakupów (płatności gotówko-

wych) średnio raz dziennie obciążenie pojedynczego

konsumenta z tytułu zaokrągleń wyniesie 0,75 zł rocz-

nie (w najgorszym scenariuszu – 1,20 zł).

Kwota ta

stanowi ok. 0,01% przeciętnych wydatków na osobę

w gospodarstwie domowym, przez co w znikomym

stopniu wpłynie na wzrost kosztów utrzymania.

NBP przy niniejszym projekcie zwrócił również

uwagę na efekty wycofania monet o najniższych no-

minałach w krajach, które przeprowadziły taki pro-

ces (Czechy, Węgry, Szwecja, Dania i Izrael).

Ogólnie

wśród tych krajów procesy cieszyły się ogólną akcep-

tacją społeczeństwa wśród konsumentów oraz przed-

gospodarstw domowych był ledwo zauważalny albo

nie występował wcale.

Mając na względzie powyższe, należy zaznaczyć,

iż w ocenie Ministerstwa Finansów nie możemy mó-

wić, iż wejście w życie projektu byłoby połączone ze

stratami dla społeczeństwa, wpływającymi w jakim-

kolwiek stopniu na pogorszenie sytuacji życiowej

obywateli.

Reasumując, w świetle wyżej przedstawionych in-

formacji należy zauważyć, iż projekt ten nie stanowi

realizacji nowej polityki rządu w zakresie polityki

finansowej, rzekomo mającej na celu wzrost cen i od-

powiednio podatków pośrednich.

Dodatkowo fakt, iż

przy obliczaniu należności podatkowych podstawę

opodatkowania poza określonymi przypadkami za-

okrągla się do pełnych złotych, wpływ tej regulacji

na wysokość podatków dochodowych również nie po-

winien mieć znaczenia.

Jednocześnie należy poinformować, iż w odpowie-

dzi na rzeczoną prośbę prezesa NBP o zainicjowanie

rządowego procesu legislacyjnego wobec przedłożo-

nego projektu minister finansów zwrócił uwagę, iż

projekt wymaga przeanalizowania dodatkowych

aspektów, od których uzależnione byłoby włączenie

tego projektu do rządowego programu prac legisla-

cyjnych.

Sam proces przygotowawczy do wejścia w życie

niniejszej ustawy potencjalnie może mieć negatywne

stanowić istotne obciążenie dla budżetu państwa.

Z punktu widzenia przedsiębiorców wdrożenie

projektu w życie prowadziłoby do niezbędnych wy-

datków na przystosowanie się do reguł zaokrąglania,

w tym przede wszystkim w zakresie adaptacji kas

rejestrujących, szkoleń dla pracowników obsługi ka-

*

)

Dane pochodzą z badania opinii publicznej przeprowadzo-

nego przez NBP w latach 2009–2012.

901

sowej, zwiększenia nakładu pracy związanej z do-

datkowymi obowiązkami wynikającymi z przepisów

w zakresie rachunkowości czy też przepisów podat-

kowych.

W dobie aktualnego spowolnienia gospodarczego

w Polsce, podczas którego sektor przedsiębiorców

stara się istotnie ograniczać koszty działalności, ta-

kie dodatkowe obciążenie mogłoby przynieść więcej

negatywnych skutków niż korzyści.

Jednocześnie należy wskazać, że wejście w życie

proponowanej regulacji pociągałoby za sobą koniecz-

ność przeprowadzenia wielu działań, w tym przede

wszystkim informacyjnych, ze strony władz publicz-

nych.

W opinii Ministerstwa Finansów bardzo waż-

nym elementem takiego przedsięwzięcia byłoby od-

powiednie informowanie konsumentów o zasadach

i skutkach regulacji, w tym w zakresie przeciwdzia-

łania podnoszeniu cen przez sprzedawców, jak i błęd-

nej percepcji procesów cenowych przez konsumen-

tów.

Zaangażowanie takie pociągałoby za sobą nie-

zbędne wydatki z budżetu państwa, co również z punk-

tu widzenia polityki państwa w zakresie ogranicza-

nia deficytu budżetowego mogłoby negatywnie wpły-

nąć na sytuację finansów publicznych.

Z poważaniem

Podsekretarz stanu

Wojciech Kowalczyk

Warszawa, dnia 1 marca 2013 r.

w sprawie nowelizacji ustawy

(13754)

przekazujące interpelację posła Cezarego Olejnicza-

ka w sprawie nowelizacji ustawy o utrzymaniu czy-

renie gmin uprzejmie informuję.

902

Przepisy te należy potraktować jako przepisy

publicznych (ustawa ma zastosowanie w sprawach

nieuregulowanych w ustawie o utrzymaniu czystości

nych przez samorządowe jednostki budżetowe).

WE w sprawie koordynacji procedur udzielania za-

mówień publicznych na roboty budowlane, dostawy

zamówień in house, czyli wtedy, gdy instytucja za-

że państwa członkowskie, mimo tego, że nie są obo-

licznych wskazanych w dyrektywie albo przynaj-

mniej niektórych z tych zasad.

Takie zasady rozsze-

rzające stosowanie przepisów o zamówieniach pub-

licznych poza wymagane minimum zostały przyjęte

Krajowe regulacje wprowadzające w stosunku do

uczciwości, proporcjonalności, czy też swobody przed-

siębiorczości.

Jednakże pragnę zauważyć, że gminnym jednost-

wa miejscowego postanowić o odbieraniu odpadów

Z wyrazami szacunku

Podsekretarz stanu

Szanowna Pani Marszałek!

Odpowiadając na pis-

mo, nr SPS-023-13756/13, przekazujące interpelację

903

prowadzone szkolenie powinno dawać podstawę i moż-

liwość do zdania egzaminu państwowego według no-

wadzania okresu przejściowego, umożliwiającego

zdawanie egzaminu państwowego na zasadach obo-

wiązujących przed 19 stycznia 2013 r.

w sprawie opłaty sądowej od pozwu o nakazanie pub-

prasowe uprzejmie przedstawiam, co następuje.

Treść uzasadnienia interpelacji wskazuje na wy-

stępującą zdaniem pani poseł rozbieżność w orzecz-

nictwie sądów powszechnych w zakresie pobierania

P.p. Wprawdzie w interpelacji powołano art. 52 P.p.,

niemniej należy wskazać, iż nie ten przepis jest pod-

stawą prawną powództwa o opublikowanie sprosto-

wania (reguluje on jedynie tryb, w jakim wytacza się

powództwo), lecz przepis art. 39 ust. 1 P.p.

Żądanie opublikowania sprostowania należy

traktować jako odrębne roszczenie w stosunku do

roszczeń wynikających z naruszenia dóbr osobistych.

W przypadku ochrony dóbr osobistych podstawą po-

wództwa jest art. 24 § 1 Kodeksu cywilnego, który

stanowi, że ten, czyje dobra zostały naruszone, ma

prawo m.in. do żądania złożenia przez osobę, która

bezprawnie naruszyła jej dobra, oświadczenia w od-

powiedniej treści i formie.

Tak więc żądanie opubli-

kowania sprostowania nie może być utożsamiane

z tego względu, że inne są przesłanki każdego z tych

roszczeń i inna jest też ich treść.

Zgodnie z art. 31a

ust. 1 P.p. sprostowanie polega na rzeczowym i odno-

szącym się do faktów sprostowaniu nieścisłej lub nie-

prawdziwej wiadomości zawartej w materiale praso-

wym.

Podanie w materiale prasowym wiadomości

nieprawdziwej lub cechującej się nieścisłością nie

musi wiązać się z bezprawnym naruszeniem dóbr

osobistych czy też w ogóle naruszeniem dóbr osobi-

stych.

Podstawą żądania sprostowania jest więc tylko

podanie nieścisłej lub nieprawdziwej wiadomości

o faktach.

Tymczasem w przypadku roszczenia służą-

cego ochronie dóbr osobistych treść oświadczenia,

o którym w art. 24 § 1 K.c., ma usuwać skutki bez-

prawnego naruszenia tych dóbr osobistych, co w prak-

tyce oznacza konieczność zamieszczenia w takim

oświadczeniu przeproszenia za naruszenie dóbr oso-

bistych.

Ilustracją wskazanego wyżej rozróżnienia

może być jedna ze spraw zawisłych przed Sądem Naj-

wyższym, w której stwierdził on, że jeżeli dziennikarz

dochował należytej staranności przy zbieraniu i wy-

korzystaniu materiału pasowego, brak będzie podstaw

§ 1 K.c., co jednak nie zwalnia redaktora naczelnego

od opublikowania sprostowania, o którym mowa

w art. 31a P.p. (wyrok z dnia 2 grudnia 2010 r., l CSK

11/10, niepubl.).

Dodatkowo należy też zauważyć, że

gdyby ustawodawca nie czynił między wskazanymi

wyżej roszczeniami żadnej różnicy, zbędne byłoby

wprowadzenie do Prawa prasowego odrębnego po-

wództwa o opublikowanie sprostowania.

przewiduje odrębnej opłaty od pozwu o opublikowa-

904

nie sprostowania.

Stanowi to podstawę do przyjęcia,

że pozew zawierający wyłącznie takie żądanie podle-

ga opłacie podstawowej w kwocie 30 zł, o której mowa

w art. 14 ust. 1 i 3 u.k.s.

Warto jednak przy tym za-

uważyć, iż w praktyce wymiaru sprawiedliwości czę-

sto zdarza się, że inicjator postępowania przed sądem

bądź to kumuluje w jednym pozwie oba wskazane

wyżej roszczenia, bądź też formułuje wprawdzie żą-

danie sprostowania, ale traktuje je (dając temu

wprost wyraz w treści pisma procesowego) jako in-

strument ochrony naruszonego dobra osobistego, co

jest możliwe na gruncie art. 24 § 1 K.c.

W takiej zaś

sytuacji, a więc gdy pozew zawiera żądania wykra-

czające poza opublikowanie rzeczowego sprostowania

odnoszącego się do faktów, mamy do czynienia z rosz-

czeniem o ochronę dóbr osobistych, co z kolei uzasad-

nia pobranie opłaty od pozwu w kwocie 600 zł (tak

z mocy art. 26 ust. 1 pkt 3 u.k.s.).

Niestety treść in-

terpelacji jest w tym zakresie zbyt lakoniczna, co nie

pozwala jednoznacznie stwierdzić, czy w opisywa-

nych przez panią poseł przypadkach rzeczywiście

mamy do czynienia z rozbieżnością w orzecznictwie

sądów powszechnych występującą na gruncie iden-

tycznych stanów faktycznych, czy też może rozbież-

ność ta jest tylko pozorna, albowiem to treść żądań

formułowanych w różnych sprawach daje sądom pod-

stawę do ich odmiennej kwalifikacji od strony wymo-

gów fiskalnych.

Niezależnie od powyższego należy podkreślić, iż

podmiot inicjujący postępowanie sądowe nie jest po-

zbawiony instrumentów kontroli prawidłowości de-

cyzji przewodniczącego wzywającej go do uiszczenia

opłaty.

Zgodnie bowiem z brzmieniem art. 394 § 1

pkt 9 Kodeksu postępowania cywilnego powód ma

możliwość, poprzez wniesienie zażalenia, poddania

tej decyzji kontroli sądu drugiej instancji.

Odpowiadając zatem na pytania pani poseł, w pierw-

szej kolejności uprzejmie wyjaśniam, iż minister

sprawiedliwości nie jest uprawniony do przedstawia-

nia wiążącej wykładni obowiązującego prawa.

Taka

jest bowiem dokonywana przez sąd w konkretnej

sprawie.

Niemniej jednak w ocenie ministra spra-

wiedliwości pozew zawierający wyłącznie żądanie

opublikowania sprostowania, jeśli treść publikacji

nie wykracza poza ramy sprostowania, o których

mowa w art. 31a i art. 32 P.p., podlega opłacie pod-

stawowej w wysokości 30 zł (art. 14 ust. 1 i 3 u.k.s.).

informuję, że Ministerstwo Sprawiedliwości nie pla-

nuje podjęcia działań legislacyjnych mających na celu

ujednolicenie pobierania opłat od pozwu w sprawie

o opublikowanie sprostowania, albowiem potrzeba taka

wobec jasności regulacji prawnych zawartych w usta-

występuje.

Nie byłoby też zasadne wprowadzenie dla

obu omawianych tu roszczeń jednakowej opłaty są-

dowej.

Występująca bowiem m.in. różnica meryto-

ryczna, o której była wyżej mowa, jak też wiążąca się

z tym dysproporcja nakładu pracy sądu przy roz-

strzyganiu każdej z tych spraw, uzasadniają utrzy-

mywanie stanu obecnego, w którym dochodzenie

roszczenia płynącego z Prawa prasowego łączy się

z obowiązkiem uiszczenia opłaty podstawowej, zaś

roszczenia o ochronę dóbr osobistych – opłaty stałej

w wysokości 600 zł.

Z wyrazami poważania

Podsekretarz stanu

Szanowna Pani Marszałek!

Odpowiadając na pis-

posła Edwarda Siarki (znak: SPS-023-13759/13)

w sprawie finansowania inwestycji ze środków fun-

duszu pożyczkowego działającego w ramach Mało-

polskiego Regionalnego Programu Operacyjnego na

lata 2007–2013 (dalej MRPO), uprzejmie informuję,

co następuje.

Przykład projektu, o którym wspomina poseł

Edward Siarka, jest realizowany w ramach działania

2.1: Rozwój i podniesienie konkurencyjności przed-

siębiorstw, schemat D: Wsparcie funduszy zwrotnych

przeznaczonych dla przedsiębiorstwa, gdzie w odróż-

nieniu dla typowych projektów dotacyjnych wsparcie

beneficjentów ma charakter zwrotny.

Powyższe oznacza, iż wkład finansowy przekazany

z MRPO do beneficjenta – pośrednika finansowego

– na udzielanie pożyczek lub poręczeń dla mikroprzed-

siębiorców, małych i średnich przedsiębiorców w celu

wsparcia przedsiębiorczości oraz innowacyjności sta-

nowi finansowanie zwrotne podlegające zwrotowi do

instytucji zarządzającej w przypadku zakończenia lub

rozwiązania umowy o dofinansowanie.

Mając na uwadze specyfikę wdrażania instrumen-

tów finansowych (IF), należy podkreślić, iż w przy-

padku funduszy pożyczkowych umowa pożyczki za-

wierana z ostatecznym odbiorcą w ramach MRPO

zawiera typowe dla produktów rynkowych stałe ele-

menty dotyczące przeznaczenia pożyczki, sposobu za-

bezpieczenia, wymaganego oprocentowania, warun-

ków zwrotu zobowiązania, form poddania się egzeku-

cji.

Środki pozyskane przez przedsiębiorcę w trybie

finansowania zwrotnego w księgach rachunkowych

przedsiębiorstwa są zapisane jako zobowiązanie po

stronie pasywów.

W przeciwieństwie do dotacji, któ-

ra stanowi dochód po stronie beneficjenta, zwiększa-

jąc kapitał własny przedsiębiorcy.

905

W przypadku dotacji finansowanie środkami

MRPO oznacza faktyczne, jednorazowe sfinansowa-

nie inwestycji.

W przypadku IF jest to czasowe zobo-

wiązanie, w ostatecznym rozliczeniu inwestycji fi-

nansowanie odbywa się ze środków przedsiębiorcy,

gdyż przedsiębiorca jest zobowiązany do zwrotu środ-

ków do funduszu pożyczkowego, czerpiąc środki na

pokrycie zobowiązania z kapitału własnego, z wypra-

cowanego dochodu.

Podobny tryb księgowania ra-

chunkowego jest stosowany w przypadku poręczenia,

które tak jak pożyczka nie stanowi dochodu przed-

siębiorcy.

Warto w tym miejscu wspomnieć właściwość art. 78

ust. 6 rozporządzenia Rady nr 1083/2006, w ramach

którego określone zostały odstępstwa dla projektów

z zakresu inżynierii finansowej, wskazując jedno-

cześnie specyficzne warunki, na jakich wydatki

w ramach projektów z zakresu IF podlegają rozlicze-

niu.

Ta specyfika właściwa dla instrumentów finan-

sowych, wynikająca ze wspomnianego przepisu, po-

lega na tym, iż kwalifikowalność faktycznie ponie-

sionych wydatków na rzecz ostatecznych odbiorców

określa się na moment zamknięcia programu.

Dlatego też należy uznać, iż do momentu całko-

witego lub częściowego zamknięcia programu za

kwalifikowany uznaje się sam wkład do instrumentu

finansowego, a dopiero na moment zamknięcia insty-

tucja zarządzająca musi przedstawić faktycznie po-

niesione wydatki, których suma będzie stanowiła

rozliczenie wkładu.

Dopiero na moment zamknięcia

będzie zatem możliwa ocena, czy istnieje potrzeba

korygowania stosownej deklaracji.

Powyższe oznacza, że instrument finansowy może

dokonywać wielokrotnego obrotu środkami, aż do

momentu zamknięcia.

Istotne jest to, aby na moment

zamknięcia wsparcie na rzecz ostatecznych odbior-

ców spełniało warunki kwalifikowalności w odnie-

sieniu do co najmniej wartości wkładu wniesionego

do danego funduszu.

W związku z tym do momentu

zamknięcia programu kwestionowane wsparcie moż-

na zastąpić przez wsparcie udzielone prawidłowo.

Ponadto dla efektywnego realizowania zadań po-

średników finansowych konieczne jest zarządzanie

kapitałem w taki sposób, aby ostateczni odbiorcy mo-

gli pozyskać środki w postaci pożyczki lub poręczenia

w każdym momencie cyklu inwestycyjnego.

Dlatego

też korygowanie kapitału przekazanego pośredniko-

wi finansowemu w trakcie realizacji projektu po-

mniejsza dostępne środki na inwestycje w rozwój

przedsiębiorstw.

W większości przypadków pożyczek oferowanych

przez pośredników finansowych w ramach RPO sto-

suje się marże w wysokościach określonych w komu-

nikacie Komisji Europejskiej w sprawie zmiany me-

tody ustalania stóp referencyjnych i dyskontowych

(Dz. U. EU.

C z 19.01.2008 r.).

Powoduje to, iż w po-

wyższej sytuacji nie występuje pomoc publiczna, gdyż

pożyczki udzielane są na warunkach rynkowych.

W sytuacji kiedy pożyczki udzielane są poniżej

stopy referencyjnej określonej w komunikacie KE,

stosowane są odpowiednie regulacje w zakresie po-

mocy publicznej, w tym rozporządzenie ministra roz-

woju regionalnego z dnia 26 października 2011 r.

tów inżynierii finansowej w ramach regionalnych

Należy także zaznaczyć, iż zgodnie ze stanowi-

skiem Komisji Europejskiej możliwe jest finansowa-

nie części wydatków kwalifikowanych danej operacji

poprzez dofinansowanie w formie dotacji w ramach

programu operacyjnego oraz innej części wydatków

kwalifikowanych tej samej operacji poprzez instru-

ment inżynierii finansowej w ramach tego samego

lub innego programu operacyjnego, jeżeli zostaną

spełnione następujące warunki:

— oba źródła finansowania są jasno identyfikowa -

ne w dwóch odrębnych operacjach z odrębnymi ra-

chunkami i zapisami księgowymi dla każdego źródła

finansowania,

— kryteria oraz zasady wdrażania dotyczące gran -

tów oraz instrumentów inżynierii finansowej są

jowymi zasadami,

— występują jasne zapewnienia, że oba źródła fi -

nansowania nie będą użyte do zastąpienia wkładu

— nie występuje podwójne finansowanie tych sa -

mych wydatków.

Należy również zaznaczyć, iż w ocenie MRR in-

stytucja zarządzająca MRPO dołożyła niezbędnych

starań w celu wykluczenia ewentualnego wystąpie-

nia przypadków podwójnego finansowania wydatków

działania 2.1. MRPO ze wsparcia wyłączono osoby

podlegające ubezpieczeniu w KRUS, zgodnie z linią

demarkacyjną pomiędzy programami operacyjnymi

polityki rybackiej (zaktualizowaną w dniu 10 stycz-

nia 2013 r.), która reguluje m.in. kwestię wsparcia

przedsiębiorstw w ramach krajowych i regional-

nych programów polityki spójności, wspólnej poli-

tyki rolnej oraz wspólnej polityki rybackiej, finan-

sowanych z poszczególnych funduszy UE (EFRR,

EFS, FS, EFRROW, EFR).

Zdaniem MRR działalność IF w ramach MRPO

jest prowadzona efektywnie, zgodnie z obowiązują-

cym porządkiem prawnym.

Stosowane przez IZ RPO

mechanizmy i procedury kontrolne takie jak kontro-

le krzyżowe zabezpieczają poprawność wykonywa-

nych w ramach MRPO operacji.

Z poważaniem

Minister

Elżbieta Bieńkowska

906

Odpowiedź

sekretarza stanu

w sprawie wystawiania przez urzędy pracy

Szanowny Panie Marszałku!

W odpowiedzi na

13761/13, przekazujące interpelację poseł Iwony Ko-

złowskiej w sprawie wystawiania przez urzędy pracy

nie, jak dotychczas, 12-miesięcznych raportów, lecz

Jednocześnie z uwagi na fakt, iż powyższy obo-

wiązek jest nałożony na urzędy pracy przez ustawę

o systemie ubezpieczeń społecznych, pomijając do-

tychczasową praktykę urzędów w tym zakresie, mi-

akceptacji dla sytuacji, w której urzędy pracy będą

działać niezgodnie z przepisami tej ustawy, a zatem

wydawać roczne imienne raporty tylko wtedy, gdy

osoba bezrobotna tego zażąda.

terpelację z dnia 21 stycznia 2013 r. złożoną przez

wie sporządzania testamentu przez osoby niesłyszą-

ce uprzejmie przedstawiam, co następuje.

zwanej dalej K.c., rozrządzić majątkiem na wypadek

(art. 950 K.c.).

W doktrynie przyjmuje się, że testa-

ment sporządzony w formie aktu notarialnego jest

najbardziej bezpiecznym, bo trudnym do podważenia

– z uwagi na charakter dokumentu i udział przy jego

sporządzaniu notariusza – sposobem wyrażenia woli

na wypadek śmierci.

W związku z tym ta forma te-

stamentu najpewniej zabezpiecza rzeczywistą wolę

spadkodawcy.

Testament notarialny na podstawie

zm.), zwanej dalej ustawą, ma charakter dokumentu

urzędowego w świetle art. 244 Kodeksu postępowa-

stwierdzone

1)

.

Skutkuje to tym, że strona postępowa-

1)

Zob.

E. Gniewek, P. Machnikowski (red.), J. Kremis, (w:)

„Kodeks cywilny, komentarz”, Warszawa 2013, s. 1616 oraz po-

247/01, Lex Omega.

907

nia sądowego zaprzeczająca prawdziwości testamen-

tu sporządzonego w formie aktu notarialnego musi

przedstawić dowód na to, iż dokument ten nie pocho-

dzi od organu, który go wystawił (notariusza) lub że

zawarte w testamencie oświadczenie jest niezgodne

z prawdą

2)

.

W Kodeksie cywilnym brak jest określenia trybu

i formy sporządzenia testamentu notarialnego.

Re-

w art. 79 i nast.

Szczególna sytuacja, uregulowana

również na gruncie tej ustawy, występuje wówczas,

gdy uczestnik czynności notarialnej jest ułomny fi-

zycznie.

W takim przypadku ustawa nakłada na no-

tariusza zwiększony zakres obowiązków celem kon-

troli treści czynności oraz kontroli wszystkich oko-

liczności towarzyszących jej sporządzeniu

3)

.

przystępująca do aktu notarialnego jest głucha lub

zumiała.

Do tego celu notariusz może przywołać do

czynności biegłego.

Ponadto notariusz, na życzenie

biorącej udział w czynności notarialnej osoby niewi-

domej, głuchej, niemej i głuchoniemej, powinien przy-

wołać do czynności wskazaną przez nią osobę zaufa-

ną, o czym powinien uprzedzić osoby zainteresowa-

ne.

O zachowaniu powyższych warunków, jak też

o sposobie stwierdzenia występowania szczególnych

okoliczności związanych np. z udziałem w czynności

osoby ułomnej, notariusz powinien uczynić stosowną

wzmiankę w treści sporządzonego aktu notarialnego

(art. 87 § 1 ust. 3 ustawy).

Uchybienie powyższym obowiązkom może skut-

kować nieważnością aktu notarialnego, a więc rów-

nież i testamentu sporządzonego w formie aktu no-

2001 r.

4)

stwierdził, że nieważny jest testament osoby

głuchej i głuchoniemej, jeżeli w treści sporządzonego

przez notariusza dokumentu brak jest wzmianki

na i zrozumiała dla testatora.

Według Sądu Najwyż-

szego sporządzenie dokumentu przez notariusza,

który działa jako osoba zaufania publicznego, powin-

no stanowić gwarancję zachowania wszystkich wy-

magań dotyczących dokonywanej czynności, zarówno

odnoszących się do treści, jak i do formy.

Osiągnięciu

tego celu służą dodatkowe wymagania w sytuacji,

gdy podmiotem dokonującej czynności jest osoba głu-

cha lub głuchoniema.

Konieczność zachowania przez

notariusza szczególnych wymagań staje się jaskrawa

w przypadku dokonywania czynności jednostron-

nych, jak np. testament.

Z treści dokumentu zawie-

rającego oświadczenie testatora głuchego lub głucho-

niemego powinno wynikać, w jaki sposób notariusz

nawiązał z nim kontakt, czy był przywołany biegły,

a także osoba zaufana wskazana przez spadkodawcę.

Wzmianka taka wskazuje, w jaki sposób notariusz

zadośćuczynił ciążącemu na nim obowiązkowi upew-

nienia się, że treść dokonanej czynności jest znana

i zrozumiała osobie głuchej lub niemej.

Czynność spo-

rządzenia testamentu, jako czynność mortis causa,

powinna być wykonana w sposób wyłączający wąt-

pliwości dotyczące tak jej treści, jak i wymagań for-

malnych.

Testament sporządzony w formie aktu no-

tarialnego jest bowiem uważany za dający testatoro-

wi gwarancję, że został sporządzony prawidłowo

5)

.

Sąd Najwyższy w postanowieniu z dnia 2 lutego 2005 r.

6)

stwierdził, że zakres nałożonych na notariusza obo-

wiązków i form współdziałania ma kształtować wy-

soki stopień pewności wywołania skutków prawnych

zamierzonych przez osobę składającą oświadczenie

woli stwierdzone w formie aktu notarialnego.

Należy również wskazać, że dopełnienie przez no-

tariusza obowiązków wynikających z art. 87 § 2 pkt 2

ustawy pozostaje w ścisłym związku z obowiązkiem

odczytania aktu przez notariusza lub inną osobę

przed jego podpisaniem.

Przy odczytaniu notariusz

ności dokładnie rozumieją treść oraz znaczenie aktu,

dzenie, że akt został odczytany, przyjęty i podpisany

powinno znaleźć się w sporządzonym dokumencie

(art. 92 § 1 pkt 7 ustawy).

Reasumując, należy zauważyć, że testament spo-

rządzony w formie aktu notarialnego przez osoby

głuche lub głuchonieme jest ważny i skuteczny, jeże-

li notariusz umieści w nim informację o stwierdzonej

ułomności testatora oraz o tym, że treść dokonywa-

nej czynności jest testatorowi dokładnie znana i dlań

zrozumiała.

Dla ważności takiego testamentu nie

jest wymagana obecność tłumacza migowego, choć

notariusz może takiego biegłego przywołać (art. 87

§ 1 pkt 2 ustawy).

Ocena, czy istnieje konieczność

przywołania biegłego, należy do notariusza, który

powinien in concreto uwzględnić skutki dokonywanej

czynności.

W doktrynie przyjmuje się, że wyrażenie

przez głuchoniemego życzenia uczestniczenia w czyn-

ności notarialnej biegłego sprawia, że notariusz nie

może odmówić zadośćuczynienia temu żądaniu

7)

.

Niezależnie od powyższego należy wskazać, że

ostateczne rozstrzygnięcie kwestii dziedziczenia po

danej osobie następuje w postępowaniu sądowym

mającym za przedmiot stwierdzenie nabycia spadku.

W postępowaniu tym każdy z jego uczestników może

podważać ważność testamentu, zgłaszając rożnego

rodzaju zarzuty dotyczące m.in. kwestii zdolności do

2)

A. Kidyba (red.), „Komentarz do art. 950 Kodeksu cywil-

nego”, Lex Omega.

3)

Zob.

J. Florkowski, B. Tymecki, „Prawo o notariacie z ko-

mentarzem”, Warszawa 1993, s. 82.

4)

Zob.

uchwała SN z dnia 19 lipca 2001 r., sygn. akt III CZP

36/01, OSNC 2002/1/7.

5)

Tamże.

6)

Sygn. akt IV CK 453/04, LEX nr 376389.

7)

A. Oleszko, „Wyjaśnienia, pytania i odpowiedzi”, Rejent

2000 nr 2, s. 137 i przywołana tam literatura.

908

testowania, jak też zachowania warunków formal-

nych testamentu, niezależnie od tego, w jakiej formie

został on sporządzony.

Oczywiście zadaniem sądu jest

w takim wypadku rozpoznanie tych zarzutów i doko-

nanie ostatecznej oceny ważności testamentu, czemu

sąd daje wyraz, orzekając o tym, kto i na jakiej pod-

stawie nabył spadek po określonym spadkodawcy.

Z wyrazami poważania

Podsekretarz stanu

w sprawie interpretacji przepisów dotyczących

(13768)

Szanowna Pani Marszałek!

Odpowiadając na inter-

w sprawie interpretacji przepisów dotyczących liczby

niam.

Podstawową jednostką organizacyjną przedszkola

nieniem ich potrzeb, zainteresowań, uzdolnień, rodza-

ju i stopnia niepełnosprawności.

Przepis określający

zm.), uwzględnia właściwe warunki bezpieczeństwa

i higieny dzieci przebywających pod opieką nauczycie-

la.

Ograniczenie liczby dzieci pozwala na stworzenie

stronnego rozwoju.

we wprowadzenie przepisu wskazującego, aby mak-

również pojawieniu się nieporozumień dotyczących

liczby dzieci, nad którymi nauczyciel ma sprawować

a nie ich frekwencji.

Nie dysponuje również danymi,

np. raportami, sprawozdaniami, na podstawie których

można stwierdzić zarówno sam fakt różnic w liczbie

dzieci zapisanych do przedszkola, a rzeczywiście ko-

jest potwierdzany żadnym innym dodatkowym doku-

mentem, np. zaświadczeniem lekarskim, na podsta-

wie którego można by ewentualnie zweryfikować

szenia ponoszonych przez rodziców opłat, zapewnienie

miejsc w wychowaniu przedszkolnym wszystkim chęt-

nym dzieciom.

W gminach, gdzie będzie taka potrze-

nych prowadzonych przez inne podmioty niż jednost-

ki samorządu terytorialnego oraz niepublicznych

w przedszkolu gminnym oraz pobierających opłaty

prowadzone przez gminę.

Z poważaniem

Warszawa, dnia 20 lutego 2013 r.

909

Odpowiedź

podsekretarza stanu

w sprawie finansowania pobytu osób

13769/13, w związku z interpelacją poselską pana

posła Marka Krząkały w sprawie finansowania po-

Zgodnie z art. 8 ust. 3. ustawy z dnia 12 marca

nych przychodów z miesiąca poprzedzającego złoże-

nowi inaczej, pomniejszoną o:

2) składki na ubezpieczenie zdrowotne określone

czenia społeczne określone w odrębnych przepisach,

wlicza się:

1) jednorazowego pieniężnego świadczenia socjal-

nego,

2) zasiłku celowego,

3) pomocy materialnej mającej charakter socjalny

pisów o systemie oświaty,

4) wartości świadczenia w naturze,

5) świadczenia przysługującego osobie bezrobot-

nej na podstawie przepisów o promocji zatrudnienia

Powyżej wskazany katalog wyłączeń spod docho-

du ma charakter zamknięty, w związku z czym zgod-

nie z aktualnie obowiązującą ustawą nie ma podstaw,

by do dochodu ustalanego na potrzeby pomocy spo-

łecznej nie doliczać dochodu z posiadanych nierucho-

mości.

Kwoty z najmu bądź dzierżawy stanowią do-

chód i wpływają na wysokość odpłatności ponoszonej

przez mieszkańca domu pomocy społecznej.

rozważa aktualnie możliwość dokonania zmiany

w domu pomocy społecznej.

Zgodnie z art. 61 ust. 1

zasady ponoszą małżonek, zstępni i wstępni.

Dodat-

kowo przepisy ustawy dopuszczają możliwość, by od-

ww. ustawy.

jest natomiast opcja przeznaczania na cele związane

z odpłatnością majątku (w postaci zgromadzonych na

chomości, etc.) osoby kierowanej do domu pomocy

Wprowadzenie rozporządzeniem Rady Ministrów

riów dochodowych wpłynie głównie na budżet pań-

stwa, w mniejszym stopniu na budżety jednostek

samorządowych.

Wstępne dane z 2012 r. pokazały, że skutek ten

nie dotyczy jeszcze 2012 r., ponieważ regulacja we-

szła w życie w jego IV kwartale.

Z poważaniem

Podsekretarz stanu

Elżbieta Seredyn

Warszawa, dnia 25 lutego 2013 r.

i w Częstochowie (13770)

W odpowiedzi na interpelację pani poseł Haliny

Rozpondek i pana posła Grzegorza Sztolcmana z dnia

24 stycznia 2013 r.

(SPS-023-13770/13) w sprawie

Przedsiębiorstwa Komunikacji Samochodowej w Lub-

lińcu sp. z o.o. (dalej PKS Lubliniec) i Przedsiębior-

stwa Komunikacji Samochodowej Częstochowa w Czę-

stochowie SA (dalej PKS Częstochowa) przedsta-

wiam informacje dotyczące przebiegu procesów pry-

watyzacji ww. spółek.

Ostatnia próba prywatyzacji PKS Lubliniec i PKS

Częstochowa prowadzona była w trybie określonym

Nr 171, poz. 1397, ze zm.), tj. w trybie negocjacji pod-

910

Publikacja zaproszenia do negocjacji w sprawie

nabycia należących do Skarbu Państwa 85% udzia-

łów/akcji ww. spółek miała miejsce w dniu 22 paź-

dziernika 2012 r.

Termin składania pisemnych odpo-

wiedzi na publicznie ogłoszone zaproszenie do nego-

czonym terminie wpłynęła jedna oferta wstępna

nabycia udziałów PKS Lubliniec złożona przez Przed-

siębiorstwo Komunikacji Samochodowej sp. z o.o.

z siedzibą w Gliwicach oraz dwie oferty wstępne na-

bycia akcji PKS Częstochowa złożone przez Przed-

W dniu 10 grudnia 2012 r. po szczegółowej anali-

zie złożonych ofert podjęta została decyzja o odstą-

pieniu od negocjacji w sprawie nabycia udziałów/akcji

spółek.

Jej podstawą był fakt, iż zaoferowane przez

potencjalnych inwestorów ceny za należące do Skar-

bu Państwa udziały/akcje spółek były znacząco niż-

sze od minimalnych wartości wynikających z opra-

cowanych na zlecenie ministra skarbu państwa przez

zewnętrzne firmy doradcze aktualnych oszacowań

ich wartości.

Różnice te były na tyle znaczące, iż,

w mej ocenie, nie dawały szansy na osiągnięcie przez

strony w przypadku podjęcia negocjacji porozumie-

nia co do warunków transakcji, akceptowalnych

przez Skarb Państwa.

Pragnę podkreślić, iż w przypadku PKS Często-

chowa była to trzecia próba prywatyzacji pośredniej;

wszystkie dotychczasowe próby prowadzone były

nego zaproszenia.

W przypadku PKS Lubliniec była

to piąta próba prywatyzacji; cztery próby prowadzo-

ne były w trybie negocjacji, jedna w trybie przetargu

publicznego.

Jednocześnie informuję, iż:

— w odniesieniu do PKS Częstochowa podjęta zo -

stała decyzja o ponownym wszczęciu procesu prywa-

tyzacji w trybie negocjacji podjętych na podstawie

publicznego zaproszenia, publikacja zaproszenia do

negocjacji planowana jest na marzec br.,

— w odniesieniu do PKS w Lublińcu obecnie nie

jest planowane ponowne uruchomienie procesu pry-

watyzacji.

Mam nadzieję, że przedstawione powyżej wyjaś-

w sprawie bestialskiego traktowania zwierząt na tar-

gowiskach, które zostało przekazane przez pana Mar-

piśmie, znak: SPS-023-13772/13, z dnia 31 stycznia

2013 r., uprzejmie informuję, że wszystkie nieprawid-

łowości przedstawione w raporcie fundacji „Viva!” pt.

„Targi zwierząt 2012” są niedopuszczalne z punktu

widzenia obowiązujących przepisów dotyczących ochro-

ny zwierząt i nie powinny mieć miejsca.

Działalność polegająca na prowadzeniu targo-

wisk, na których sprzedawane są zwierzęta, zgodnie

z późn. zm.) jest działalnością nadzorowaną przez

ww. ustawy podjęcie tego rodzaju działalności jest

możliwe po uprzednim zgłoszeniu tego faktu powia-

towemu lekarzowi weterynarii, tak więc Inspekcja

Weterynaryjna może objąć nadzorem podmiot jedy-

nie na jego wniosek.

W przypadku targowisk obję-

tych nadzorem przepisy pozwalają powiatowemu le-

karzowi weterynarii na wszczęcie postępowania ad-

ministracyjnego po stwierdzeniu nieprawidłowości,

tj. wydanie decyzji administracyjnej zawierającej

nakaz usunięcia stwierdzonych nieprawidłowości,

a następnie ewentualne nałożenie sankcji przewi-

dzianych prawem w celu wykonania zaleceń.

Natomiast w przypadku podmiotów nieobjętych

nadzorem, których działalność jest w świetle przepi-

sów prawa nielegalna, egzekucja przepisów w drodze

procedury administracyjnej jest niemożliwa.

Posia-

dając wiedzę o prowadzeniu niezarejestrowanej dzia-

łalności na terenie powiatu, powiatowy lekarz wete-

rynarii powinien poinformować podmiot o koniecz-

ności zgłoszenia prowadzonej działalności do powia-

towego lekarza weterynarii, a w przypadku, gdy pod-

miot nie dokona zgłoszenia, skierować sprawę do

organów ścigania na podstawie art. 85 ust. 1 pkt 1

chorób zakaźnych zwierząt, zgodnie z którym, kto

prowadząc działalność nadzorowaną, nie spełnia wy-

magań weterynaryjnych określonych dla danego ro-

minie o zamiarze jej rozpoczęcia, podlega karze

Poza skierowaniem sprawy do organów ścigania

Inspekcja Weterynaryjna nie posiada instrumentów

911

prawnych, aby nałożyć karę na osoby sprzedające lub

kupujące zwierzęta na niezarejestrowanym targowi-

sku, a które łamią przepisy dotyczące ochrony zwie-

zm.) jako sankcje dla osób łamiących przepisy ustawy

wskazuje jedynie te nakładane przez sądy.

Niemniej

jednak należy pamiętać, że każdy obywatel będący

świadkiem działań niezgodnych z prawem ma obo-

wiązek zgłoszenia tego organom ścigania.

Odnosząc się do pytania dotyczącego działań, ja-

kie główny lekarz weterynarii planuje podjąć w celu

poprawy sytuacji na targowiskach, pragnę poinfor-

mować, że Inspekcja Weterynaryjna od kilku lat pro-

wadzi wzmożone działania mające na celu zapewnie-

nie w miejscach, w których gromadzone są zwierzęta,

właściwych warunków zgodnych z wymogami wete-

rynaryjnymi wynikającymi z odpowiednich przepi-

sów.

Powyższe działania rozpoczęto od kontroli

miejsc gromadzenia, punktów skupu i punktów kon-

troli służących do zapewnienia odpoczynku zwierzę-

tom przewożonym na długich dystansach.

Natomiast

w roku 2012 wojewódzcy lekarze weterynarii prze-

prowadzili na wniosek głównego lekarza weterynarii

inwentaryzację targowisk, na których odbywa się

obrót zwierzętami gospodarskimi, w celu opracowa-

nia planu działań dążących do zapewnienia pełnej

zgodności targowisk zwierząt z wymogami określo-

nymi przepisami rozporządzenia ministra rolnictwa

wadzenia działalności w zakresie organizowania tar-

gów, wystaw, pokazów lub konkursów zwierząt (Dz. U.

Nr 11, poz. 67).

Po przeanalizowaniu posiadanych informacji

główny lekarz weterynarii polecił powiatowym leka-

rzom weterynarii przeprowadzenie w terminie do

koni funkcjonujących na terytorium Polski.

Zgodnie

z poleceniem głównego lekarza weterynarii dla każ-

dego skontrolowanego targowiska, na którym stwier-

dzone zostaną nieprawidłowości, przygotowany bę-

dzie plan działań z terminem realizacji nie później-

Ponadto główny lekarz weterynarii wysłał do wo-

jewódzkich lekarzy weterynarii pismo przypomina-

jące, że w przypadku stwierdzenia podczas kontroli

miejsc, w których gromadzone są zwierzęta w celu

dalszego ich transportowania, zwierząt niezdolnych

do transportu zwierzęta te powinny zostać poddane

ubojowi z konieczności lub, gdy jest to niemożliwe,

poddane eutanazji.

Dodatkowo w kolejnym piśmie

główny lekarz weterynarii przekazał wytyczne w spra-

wie dokonywania uboju z konieczności.

Ponadto po zapoznaniu się z raportem fundacji

„Viva!”

– „Targi zwierząt 2012” główny lekarz wete-

rynarii polecił powiatowym lekarzom weterynarii

przypomnienie urzędowym lekarzom weterynarii

wyznaczonym do nadzoru nad targowiskami o obo-

wiązkach wynikających z ustawy o ochronie zwierząt

oraz rozporządzenia Rady (WE) nr 1/2005 z dnia

niającego dyrektywy 64/432/EWG i 93/119/WE oraz

ze zm.), w tym również to, że urzędowy lekarz wete-

rynarii ma obowiązek zwracać uwagę na zachowania

osób znajdujących się na targowisku wobec zwierząt

i w przypadku, gdy jest on świadkiem naruszania

przepisów o ochronie zwierząt, sytuacja taka nie może

pozostać bez podjęcia działań, do których obliguje go

prawo.

Ponadto nakazał, aby przypomnieć podmiotom

prowadzącym targowiska, że zgodnie z art. 9 rozpo-

rządzenia Rady (WE) nr 1/2005 podmioty te są bez-

pośrednio zobowiązane m.in. do:

— podejmowania, w przypadku stwierdzenia na-

ruszenia przepisów, niezbędnych działań (niezależ-

nie od działań Inspekcji Weterynaryjnej i innych or-

ganów) mających na celu usunięcie nieprawidłowości,

— podejmowania niezbędnych działań mających

na celu zapobieganie ponownemu występowaniu nie-

prawidłowości,

— przyjęcia przepisów wewnętrznych mających

na celu zagwarantowanie ww. zadań.

Odnosząc się do planowania dalszych działań

głównego lekarza weterynarii w zakresie poprawy

sytuacji na targowiskach zwierząt, chciałbym poin-

formować Panią Marszałek, że główny lekarz wete-

wały podjęte działania mające na celu poprawę wa-

runków infrastrukturalnych na targowiskach, jak

również wzmożenie nadzoru przez urzędowych leka-

rzy weterynarii nad przestrzeganiem przepisów

o ochronie zwierząt przez osoby handlujące na tar-

gowiskach.

Z poważaniem

Podsekretarz stanu

Zofia Szalczyk

Warszawa, dnia 25 lutego 2013 r.

czycy w Polsce uprzejmie informuję, co następuje.

912

Dla leku zawierającego substancję czynną usteki-

środek spożywczy specjalnego przeznaczenia żywie-

łuszczycy plackowatej (ICD-10: l40.0)” stanowi za-

czenia lekiem biologicznym chorych na łuszczycę

plackowatą został wprowadzony.

Ponadto uprzejmie informuję, że w zakresie finan-

dotyczących finansowania terapii łuszczycy placko-

watej etanerceptem i adalimumabem uzgodniono

Z poważaniem

Podsekretarz stanu

Igor Radziewicz-Winnicki

Szanowna Pani Marszałek!

Odpowiadając na in-

terpelację pani Jagny Kingi Marczułajtis-Walczak,

posła na Sejm RP, nr SPS-023-13778/13, w sprawie

zmiany przepisów przyznających subwencję oświato-

wą gminie na uczniów niepełnosprawnych, uprzejmie

wyjaśniam, co następuje.

wspólnoty samorządowej są wykonywane przez jed-

ne.

Do obowiązujących zadań własnych, wykonywa-

nych przez jednostkę samorządu terytorialnego, na-

leżą sprawy związane m.in. z edukacją publiczną.

Natomiast o zakresie, sposobie i źródle finansowania

terytorialnego na dany rok budżetowy ustala się

Ze względu na rozbudowaną strukturę zadań

ników i parametrów obrazujących specyfikę kształ-

towania składowych elementów subwencji w odnie-

sieniu zarówno do zadań szkolnych, jak i do zadań

pozaszkolnych.

Algorytm podziału subwencji oświa-

towej uzależnia wysokość przyznawanych środków

913

wie sposobu podziału części oświatowej subwencji

no 44 wagi, w tym 5 wag obejmujących uczniów nie-

pełnosprawnych.

Jeżeli dany uczeń kwalifikuje się do

kilku wag – jest on w każdej uwzględniony.

Należy jednocześnie podkreślić, że algorytm przed-

stawia jedynie metodę podziału środków subwencyj-

nych pomiędzy jednostki samorządu terytorialnego.

towej subwencji ogólnej naliczona dla danego samo-

rządu subwencja oświatowa stanowi jedną kwotę,

Obecnie środki naliczane jednostkom samorządu

terytorialnego w ramach podziału części oświatowej

subwencji ogólnej, uwzględniającego w szczególności

liczbę dzieci niepełnosprawnych w przedszkolach i szko-

łach, kalkulowane są w oparciu o jednolite w skali

kraju wskaźniki (wagi).

Odzwierciedlają one uśred-

nione koszty kształcenia dla różnych rodzajów nie-

pełnosprawności.

Faktyczne koszty kształcenia dzie-

ci niepełnosprawnych, nawet w przypadku tej samej

niepełnosprawności, są zróżnicowane i w części jed-

nostek samorządu terytorialnego mogą być wyższe

od naliczonych kwot w subwencji na dziecko, a w in-

nych niższe od tych kwot.

Część oświatowa subwencji ogólnej nie jest dotacją

wej w jednostce samorządu terytorialnego na poszcze-

powinien być dokonywany według zasad wypracowa-

nych kosztów funkcjonowania szkół i placówek rea-

lizujących zadania edukacyjne wynikające z przepi-

sów prawa oświatowego.

W świetle powyższego nie planuje się obecnie pod-

jęcia prac, których celem byłoby zapewnienie w prze-

pisach prawnych regulacji, na mocy których jednost-

ki samorządu terytorialnego byłyby zobowiązane do

wydatkowania środków finansowych na potrzeby ucz-

niów niepełnosprawnych w kwocie odpowiadającej

środkom naliczonym na ucznia w subwencji oświato-

wej.

Cechą charakterystyczną subwencji – w odróż-

nieniu od dotacji celowej – jest brak ściśle określone-

go przeznaczenia.

Przyjęcie proponowanych rozwią-

zań skutkować musiałoby zastąpieniem subwencji

dotacją celową, ograniczeniem samodzielności samo-

rządów terytorialnych i centralizacją sposobów fi-

nansowania.

Natomiast kontynuowane będą prace dotyczące

doskonalenia zasad podziału części oświatowej sub-

wencji ogólnej, w szczególności w odniesieniu do ucz-

niów ze specjalnymi potrzebami edukacyjnymi, tak

aby środki naliczane poszczególnym samorządom

terytorialnym w ramach subwencji oświatowej były

jeszcze lepiej skorelowane z kosztami realizowanych

zadań oświatowych.

Ponadto uprzejmie informuję, że system edukacji

umożliwia pobieranie nauki przez dzieci i młodzież

z niepełnosprawnościami we wszystkich typach i ro-

dzajach przedszkoli i szkół (przedszkola ogólnodo-

stępne, integracyjne i specjalne oraz szkoły: podsta-

wowe, gimnazja i ponadgimnazjalne; ogólnodostęp-

ne, integracyjne i specjalne), zgodnie z indywidual-

predyspozycjami.

Decyzja dotycząca wyboru szkoły

i formy kształcenia należy do rodziców (opiekunów

prawnych) dziecka.

Dyrektor obwodowej szkoły pod-

stawowej i obwodowego gimnazjum nie może odmó-

wić przyjęcia dziecka zamieszkałego w obwodzie da-

nej szkoły.

W przypadku szkoły ponadgimnazjalnej,

nież nie powinna mieć miejsca.

Jednocześnie w sto-

sunku do uczniów posiadających orzeczenie o potrze-

bie kształcenia specjalnego dyrektor szkoły zobowią-

zany jest do zapewnienia mu specjalnej organizacji

nauki i metod pracy.

1)

nakładają na przedszko-

la, szkoły i oddziały ogólnodostępne, przedszkola, szko-

ły i oddziały integracyjne oraz przedszkola, szkoły

i oddziały specjalne oraz ośrodki obowiązek zapewnie-

nia dzieciom i młodzieży niepełnosprawnym:

¾ realizacji zaleceń zawartych w orzeczeniu wy-

danym przez publiczną poradnię psychologiczno-pe-

dagogiczną;

¾ odpowiednich, ze względu na indywidualne po-

chofizyczne uczniów, warunków do nauki, sprzętu

¾ zajęć specjalistycznych, o których mowa w prze-

¾ innych zajęć odpowiednich ze względu na in-

dywidualne potrzeby rozwojowe i edukacyjne oraz

zajęć rewalidacyjnych;

¾ integracji uczniów ze środowiskiem rówieśni-

czym;

¾ przygotowania uczniów do samodzielności

w życiu dorosłym.

Kształcenie ucznia niepełnosprawnego niezależ-

bywa się w oparciu o indywidualny program eduka-

cyjno-terapeutyczny.

Każda szkoła jest także zobo-

wiązana do zorganizowania dla ucznia niepełno-

1

914

sprawnego zajęć rewalidacyjnych, których obowiąz-

został określony w przepisach rozporządzenia mini-

pisami liczba godzin zajęć rewalidacyjnych w szkol-

nym planie nauczania powinna wynosić w szkole

ogólnodostępnej lub integracyjnej co najmniej 2 go-

dziny zajęć w tygodniu dla każdego ucznia niepełno-

tygodniowo na oddział.

¾ zapewnienie warunków działania szkoły lub

¾ wykonywanie remontów obiektów szkolnych

¾ zapewnienie obsługi administracyjnej, finan-

giczno-pedagogicznej pozwala na dostosowanie ich

nodostępnych natomiast istnieje możliwość dodatko-

wego zatrudnienia nauczycieli posiadających kwali-

fikacje w zakresie pedagogiki specjalnej w celu współ-

organizowania kształcenia uczniów niepełnospraw-

rozporządzenia.

Do kompetencji dyrektora przed-

szkola lub szkoły należy, po uwzględnieniu indywi-

uczycielom dodatkowo zatrudnionym zakresu zadań,

społem Aspergera, oraz z niepełnosprawnościami

łach podstawowych ogólnodostępnych z oddziałami

nazjach ogólnodostępnych z oddziałami specjalnymi

zatrudnienie pomocy nauczyciela – przepisy rozpo-

915

z późn. zm.).

du na rozpoznane indywidualne potrzeby rozwojowe

i edukacyjne powinno mieć zapewnioną pomoc psy-

chologiczno-pedagogiczną zgodną także z jego moż-

liwościami psychofizycznymi, rozpoznanymi przez

nauczyciela lub specjalistę, prowadzącego z nim za-

jęcia.

Rozpoznanie indywidualnych potrzeb i możli-

niu się, jak i szczególnych uzdolnień.

W przypadku braku bądź niewłaściwej realizacji

¾ dla szkoły, w zakresie nadzoru pedagogicznego

– kurator oświaty – w zakresie finansowym – jednost-

¾ dla jednostki samorządu terytorialnego – wo-

jewoda, regionalna izba obrachunkowa;

¾ dla kurator oświaty – minister edukacji naro-

dowej.

Ponadto należy podkreślić, iż organ sprawujący

troli planowych, realizowanych przez kuratorów

oświaty w danym roku szkolnym, jest zgodna z usta-

Z poważaniem

Podsekretarz stanu

Maciej Jakubowski

Warszawa, dnia 22 lutego 2013 r.

(13779)

Szanowna Pani Marszałek!

Odpowiadając na in-

w sprawie interpretacji przepisów dotyczących liczby

wyjaśniam.

Podstawową jednostką organizacyjną przedszkola

jest oddział, obejmujący dzieci w zbliżonym wieku,

opieką nauczyciela.

Ograniczenie liczby dzieci pozwa-

la na stworzenie optymalnych warunków, niezbęd-

nych do ich wszechstronnego rozwoju.

Zmiana przepisu mogłaby przyczynić się do po-

wstawania dużych grup dzieci zagrażających ich bez-

pieczeństwu.

Sprzyjałaby ona również pojawieniu się

mi nauczyciel ma sprawować opiekę.

Informuję również, że do Ministerstwa Edukacji

o zmianę przedmiotowego przepisu zmierzającego do

zmniejszenia liczby dzieci w oddziale przedszkolnym.

Z powyższych względów nie jest zasadna zmiana

dzieci zapisanych w oddziale przedszkolnym.

Równocześnie uprzejmie informuję, że wsparcie

z budżetu państwa edukacji przedszkolnej jest trak-

towane przez Ministerstwo Edukacji Narodowej jako

nie dostępności wychowania przedszkolnego” środki

Przygotowany w Ministerstwie Edukacji Narodo-

m.in. propozycję wsparcia finansowego dla gmin w re-

alizacji zadań dotyczących wychowania przedszkol-

nego nie ogranicza się wyłącznie do prostego dofinan-

sowania gmin.

Uznaje się za zasadne, by zmiany te

916

oraz skutkowało zwiększeniem liczby miejsc wycho-

W gminach, gdzie będzie taka potrzeba, miejsca

nione również w przedszkolach publicznych nieprowa-

dzonych przez jednostki samorządu terytorialnego

i niepublicznych otrzymujących dotację w wysokości

100% wydatków bieżących ponoszonych przez gminę

Warszawa, dnia 18 lutego 2013 r.

w sprawie nowelizacji ustawy

pani Anny Nemś z dnia 23 stycznia 2013 r., przeka-

023- 13780/13), w sprawie wyrażenia stanowiska

w przedmiocie zaproponowanej zmiany legislacyjnej

następuje.

I. Podstawowym źródłem prawa Unii Europej-

skiej w zakresie zamówień publicznych są właściwe

dyrektywy.

Polska jako kraj członkowski Unii zobo-

wiązana jest implementować do krajowego porządku

prawnego postanowienia dyrektywy 2004/18/WE

tzw. dyrektywa klasyczna, oraz dyrektywy 2004/17/

ry udzielania zamówień przez podmioty działające

portu i usług pocztowych (Dz. U. UE z 30 kwietnia

2004 r.

L 134/1), tzw. dyrektywa sektorowa, nie zaś

rozwiązania przyjęte w systemach prawnych innych

krajów członkowskich.

II.

Obowiązujące w polskim systemie zamówień

publicznych uregulowania dotyczące kryteriów oce-

ny ofert są zgodne z postanowieniami ww. dyrektyw

i z ich analizy wynika, że kryteriami oceny ofert są

albo wyłącznie najniższa cena, albo w przypadku gdy

rzystniejszej ekonomicznie z punktu widzenia insty-

tucji zamawiającej, różne kryteria odnoszące się do

przedmiotu zamówienia takie, jak np. jakość, cena,

wartość techniczna, właściwości estetyczne i funk-

cjonalne, aspekty środowiskowe, koszty użytkowa-

nia, rentowność, serwis.

Odpowiednikiem tych unor-

mowań w polskim prawie jest treść art. 91 ust. 2

ustawy P.z.p. oraz art. 2 pkt 5 ustawy P.z.p.

Z prze-

pisów tych wynika, że zamawiający, kierując się cha-

rakterem zamówienia oraz okolicznościami jego

udzielenia, może ustanowić, w zależności od potrzeb,

co do zasady zróżnicowane kryteria oceny ofert, jak

i posłużyć się wyłącznie kryterium cenowym.

Przy-

czyny, dla których zamawiający dokonuje wyboru

jednej z tych opcji, pozostają jednak poza ustawą

P.z.p. i z niej nie wynikają, gdyż są związane z oko-

licznościami faktycznymi i charakterem udzielanego

zamówienia.

Wybór kryterium cenowego jako jedynego kryte-

rium oceny ofert nie powinien z zasady w ogóle od-

działywać na jakość świadczonych dostaw, usług lub

robót budowlanych, gdyż w takim przypadku zama-

wiający ustanawia standardy dotyczące wykonania

zamówienia poprzez opis przedmiotu zamówienia

i właściwe określenie warunków udziału wykonaw-

ców w postępowaniu.

III.

Ustawa P.z.p. w ślad za dyrektywami Unii Eu-

ropejskiej nie przewiduje regulacji, które umożliwia-

łyby zamawiającemu odrzucanie tzw. skrajnych ofert.

Powyższe znajduje potwierdzenie na gruncie orzecze-

(Constanzo), w której Europejski Trybunał Spra-

wiedliwości (teraz Trybunał Sprawiedliwości Unii

Europejskiej) stwierdził, że, „niedopuszczalne, jako

sprzeczne z zasadą wspierania rzeczywistej konku-

rencji w zamówieniach publicznych, jest automatycz-

ne, wyłącznie na podstawie arytmetycznego kryte-

ofert”.

Wykładnia przedmiotowego orzeczenia po-

zwala przyjąć, że automatyczne odrzucanie tzw. skraj-

nych ofert, a w tym przypadku ofert o cenach poniżej

pewnego poziomu, prowadziłoby do naruszenia zasa-

dy konkurencyjności postępowania o udzielenie za-

mówienia publicznego.

Tym samym postulat wprowadzenia rozwiązania

pozwalającego na odrzucanie tzw. ofert skrajnych nie

znajduje oparcia w prawie wspólnotowym.

Ponadto

wprowadzenie takiej regulacji prawnej mogłoby pro-

wadzić do odrzucania ofert prawidłowych, w tym ofer-

ty, która mogłaby być ofertą najkorzystniejszą dla za-

mawiającego, a w konsekwencji do naruszenia zasady

IV.

Urząd Zamówień Publicznych prowadzi ana-

lizy rozwiązań prawnych obowiązujących w zakresie

917

zamówień publicznych w innych krajach, w szczegól-

ności w krajach Unii Europejskiej.

Z dokonanych

ustaleń wynika, że systemy prawa zamówień publicz-

nych obowiązujące m.in. w: Austrii, Luksemburgu,

Niemczech, Słowenii, Szwecji, Turcji, a także na Cy-

prze, Węgrzech, Litwie i Malcie nie przewidują prze-

pisów, które uprawniałyby zamawiającego bądź też

nakładałyby na niego obowiązek stosowania rozwią-

zania polegającego na odrzucaniu tzw. skrajnych

ofert (wnioski na podstawie odpowiedzi udzielonych

przez ww. państwa na pytanie zadane przez Słowację

w ramach Public Procurement Network).

Niektóre

ze wskazanych wyżej państw (np. Austria, Słowenia

i Szwecja) wprost wskazują, że takie rozwiązanie by-

łoby sprzeczne z obowiązującymi w zakresie zamó-

wień publicznych dyrektywami UE.

Z informacji posiadanych przez Urząd Zamówień

Unii Europejskiej (np. w Peru czy też w niektórych

stanach Ameryki Północnej – na Florydzie i w No-

wym Jorku) było kilka przypadków stosowania na

przestrzeni ostatnich kilkunastu lat metody BAM

(Bid Average Method), polegającej na wyborze oferty

najkorzystniejszej na podstawie kryterium ceny

najbliższej średniej cenie ofert, jednakże obecnie ta-

kie przypadki nie zostały odnotowane.

V. Urząd Zamówień Publicznych, dążąc do dalszej

optymalizacji wyboru wykonawców, usprawnienia

procedury udzielania zamówień publicznych, podej-

muje sukcesywnie kolejne inicjatywy legislacyjne.

nień międzyresortowych zakłada rozszerzenie kom-

licznych poprzez: 1) określenie zasad powoływania

się przez wykonawców na zasoby podmiotów trzecich

oraz uregulowania warunków uwzględniania zaso-

bów podmiotów trzecich, na które powołują się wy-

konawcy w ramach prekwalifikacji w trybach prze-

targu ograniczonego, negocjacji z ogłoszeniem i dia-

logu konkurencyjnego, 2) określenie zasad korzysta-

nia z podwykonawstwa przy realizacji zamówienia

publicznego (art. 36 ust. 1, 4 i 5 ustawy P.z.p.) w kie-

runku umożliwienia żądania przez zamawiających

nazw proponowanych przez wykonawcę podwyko-

nawców oraz wskazywania na etapie postępowania

wymagań stawianych potencjalnym podwykonaw-

com, a także 3) doprecyzowanie kwestii sposobu wy-

jaśniania odrzucania ofert dotkniętych wadą rażąco

VI.

Proponowane rozwiązanie prawne zamierza-

jące do wdrożenia w przepisach Prawa zamówień

publicznych zasady polegającej na obowiązku odrzu-

cenia przez zamawiających ofert zawierających naj-

niższą i najwyższą cenę oraz na wyborze oferty, któ-

rej cena jest najbliższa średniej ceny pozostałych

ofert, jest niezgodne z obowiązującymi w krajach

Unii Europejskiej dyrektywami z zakresu zamówień

publicznych oraz jest nieracjonalne z punktu widze-

nia wyboru oferty najkorzystniejszej z zachowaniem

zasady konkurencyjności postępowania.

Z tego wzglę-

du brak jest podstaw do uwzględnienia propozycji

zmiany przepisów ustawy Prawo zamówień publicz-

nych w proponowanym zakresie.

Z poważaniem

Prezes Urzędu Zamówień Publicznych

Warszawa, dnia 27 lutego 2013 r.

w sprawie finansowania pobytu osób

13781/13, w związku z interpelacją poselską pani po-

wi inaczej, pomniejszoną o:

918

Uwarunkowanie obowiązku partycypacji w kosz-

mocy społecznej od uzyskiwanego przez nich dochodu

nie finansowego minimum dla zabezpieczenia reali-

zacji potrzeb życiowych osoby bądź rodziny ponoszą-

cej opłatę.

W przypadku osoby samotnie gospodaru-

jącej granica ponoszenia odpłatności będzie wynosić

aktualnie 1626 zł.

Kwota średniomiesięcznego kosz-

tu utrzymania mieszkańca w domu pomocy społecz-

nej wynosi ok. 2700–3000 zł (a zdarza się, że dochodzi

nawet do 5000 zł).

Minister pracy i polityki społecznej, wychodząc

je, że rozważa aktualnie możliwość dokonania zmia-

ny w przepisach dotyczących odpłatności za pobyt

co do zasady, ponoszą: małżonek, zstępni i wstępni.

jest natomiast opcja przeznaczania, na cele związane

z odpłatnością, majątku (w postaci zgromadzonych

ruchomości etc.) osoby kierowanej do domu pomocy

Z poważaniem

Podsekretarz stanu

Warszawa, dnia 20 lutego 2013 r.

(13782)

Szanowna Pani Marszałek!

Odpowiadając na in-

urlopu macierzyńskiego, przekazaną przy piśmie z dnia

wany do uzgodnień międzyresortowych oraz konsul-

tacji społecznych.

Zakończono etap uzgodnień mię-

dzyresortowych i opiniowania tego projektu przez

ją prace nad kolejnym tekstem projektowanej ustawy

liwi podział tego urlopu między rodziców dziecka.

919

8 tygodni przypadających bezpośrednio jedna po dru-

giej.

Od decyzji uprawnionych pracowników zależa-

cielskiego można by łączyć z wykonywaniem pracy

Szanowna Pani Marszałek!

Odpowiadając na in-

terpelację (nr SPS-023-13784/13) złożoną przez pana

Wiesława Stanisława Janczyka, posła na Sejm RP,

w sprawie likwidacji młodzieżowych domów kultury,

uprzejmie wyjaśniam.

Zadaniem Ministerstwa Edukacji Narodowej jest

m.in. stanowienie prawa stwarzającego uczniowi/wy-

chowankowi niezbędne warunki do wszechstronnego

lekcyjnych i pozaszkolnych oraz kształtowanie ak-

tywności społecznej i umiejętności spędzania czasu

chowawcze, w tym placówki wychowania pozaszkol-

nego (należą do nich także młodzieżowe domy kultu-

ry) „umożliwiające rozwijanie zainteresowań i uzdol-

stemie oświaty).

920

rodzajów i szczegółowych zasad działania placówek

szają (w stosunku do obowiązującego do niedawna

rozporządzenia ministra edukacji narodowej i sportu

Zgodnie z § 3 cytowanego wyżej rozporządzenia

z dnia 12 maja 2011 r. placówki wychowania poza-

szkolnego realizują zadania edukacyjne, wychowaw-

cze, kulturalne, profilaktyczne, opiekuńcze, prozdro-

wotne, sportowe i rekreacyjne poprzez m.in. rozwi-

janie zainteresowań, szczególnych uzdolnień, dosko-

nalenie umiejętności, pogłębianie wiedzy, kształto-

wanie umiejętności spędzania czasu wolnego, przy-

gotowanie do aktywnego uczestnictwa w życiu kul-

turalnym.

Realizując systemowo programy eduka-

cyjne, kulturalne i profilaktyczno-wychowawcze oraz

prowadząc działania alternatywne dla dzieci i mło-

dzieży ze środowisk zagrożonych uzależnieniami i nie-

dostosowaniem społecznym, ww. placówki przyczy-

niają się do ograniczania marginalizacji i wyklucze-

nia społecznego młodego pokolenia.

Według danych systemu informacji oświatowej na

dzień 30 września 2012 r. obecnie działa w kraju 308

placówek wychowania pozaszkolnego prowadzonych

przez j.s.t., w tym 129 młodzieżowych domów kultu-

ry.

W roku 2011 działało 330 placówek wychowania

pozaszkolnego, w tym 131 młodzieżowych domów

kultury, a w roku 2010 odpowiednio 323 placówki,

w tym 132 młodzieżowe domy kultury.

Należy podkre-

ślić, że od chwili przekazania prowadzenia placówek

niom.

Coraz bardziej odpowiada ona na zapotrzebo-

wanie środowiska lokalnego, realizując szerszą, sto-

sowną do potrzeb i możliwości misję środowiskową.

Powoływanie i likwidacja placówek publicznych

należy do kompetencji organów prowadzących.

Zgod-

nie z przepisami ustawy o ustawy z dnia 7 września

na przez jednostkę samorządu terytorialnego może

być zlikwidowana po zasięgnięciu opinii organu spra-

wującego nadzór pedagogiczny, a szkoła lub placówka

zwolenia na jej założenie, zgodnie z art. 59 ust. 2

dacji szkoły/placówki publicznej (art. 59 ust. 1–5 i art.

58) stosuje się odpowiednio w przypadku przekształ-

cenia szkoły lub placówki.

przekazania przez jednostkę samorządu terytorial-

nego prowadzenia szkoły lub placówki publicznej oso-

rialnego lub osobie fizycznej.

Przekazanie, o którym

mowa wyżej (art. 59 ust. 9 ustawy o systemie oświa-

ty), jest równoznaczne z likwidacją dotychczasowej

Placówki wychowania pozaszkolnego prowadzone

przez samorządy terytorialne finansowane są z do-

chodów jednostek samorządu terytorialnego (art. 5a

Zgodnie z przywołanymi wyżej przepisami ustawy

rocznie ustawa budżetowa.

Kwotę przeznaczoną na

subwencji oświatowej nie można wprost odnosić do

rządu terytorialnego.

W obowiązującym systemie prawnym nie ma prze-

pisu, z którego wynikałoby, iż budżet państwa gwa-

rantuje w ramach części oświatowej subwencji ogól-

nej środki na pokrycie wszystkich wydatków na rea-

lizację zadań oświatowych jednostek samorządu te-

cieli oraz utrzymanie szkół i placówek, zagwaranto-

chodami jednostek samorządu terytorialnego są do-

Oznacza to, iż część oświatowa subwencji ogólnej jest

rządu terytorialnego.

Kształtowanie wysokości sub-

wencji oświatowej dla poszczególnych jednostek sa-

921

morządu terytorialnego musi zatem uwzględniać obiek-

tywne wskaźniki, umożliwiające dokonanie podziału

środków części oświatowej subwencji według kryte-

riów jednolitych i powszechnych dla wszystkich jed-

nostek samorządu terytorialnego.

ci szkolnej i placówek edukacyjnych ukształtowanej

decyzjami lokalnych władz samorządowych.

Należy

nadmienić, że samorządy terytorialne, prowadząc

szkoły i placówki, działają w imieniu własnym i na

własną odpowiedzialność, w tym finansową.

W każ-

dym samorządzie faktyczne skutki realizacji zadań

oświatowych są efektem samodzielnego stosowania

przepisów.

Ponadto warto zauważyć, że ostateczny

nizacji szkolnictwa.

wencji ogólnej dla poszczególnych jednostek samo-

rządu terytorialnego od:

Zgodnie z ww. rozporządzeniem prowadzenie pla-

cówek umożliwiających rozwijanie zainteresowań i uzdol-

nych samorządu.

Wysokość części oświatowej subwen-

zadania pozaszkolne obliczana jest według algorytmu

2013 (waga P

42

=0,001-gminy, P

43

=0,030-powiaty lub

P

44

=0,008-województwa samorządowe), który stanowi

załącznik do ww. rozporządzenia.

Ministerstwo Edukacji Narodowej przekazuje

wszystkim jednostkom samorządu terytorialnego

tzw. metryczki przedstawiające wyliczenia kwot sub-

wencji w podziale na poszczególne wagi po ostatecz-

nym naliczeniu jednostkom samorządu terytorialne-

go kwot części oświatowej subwencji ogólnej.

Należy jednak zaznaczyć, że algorytm przedsta-

nych szkół i placówek.

datki bieżące) przekazanych im kwot części oświato-

(tj. 29% wszystkich powiatów ziemskich), a to one

głównie prowadzą młodzieżowe domy kultury.

Nic

nych przypadkach zwiększyły wysokość środków fi-

nansowych przeznaczanych na funkcjonowanie mło-

dzieżowych domów kultury.

Równocześnie wyjaś-

niam, że Ministerstwo Edukacji Narodowej nie jest

nego prowadzących m.in. młodzieżowe domy kultury.

gany.

Zgodnie z Konstytucją RP oraz przepisami

nego budżetu.

Z ramienia państwa kontrolę nad dzia-

łalnością jednostek samorządu terytorialnego z punk-

obrachunkowe.

Organem nadzorczym w stosunku do

wojewody w zakresie zgodności jego działalności

Warszawa, dnia 18 lutego 2013 r.

922

Odpowiedź

podsekretarza stanu

w Ministerstwie Finansów

konsumenckich (13785)

miotów świadczących usługi polegające na udzielaniu

sumenckich (SPS-023-13785/13) uprzejmie przedsta-

wiam poniższe wyjaśnienia.

Podmioty nieposiadające prawnego statusu ban-

ku i prowadzące działalność polegającą na udzielaniu

wprowadza szczegółowe regulacje dotyczące kształ-

towania stosunku umownego pomiędzy kredytodaw-

cą i konsumentem.

Ustawa wymaga m.in. przekaza-

nia konsumentowi przed zawarciem umowy szczegó-

łowych informacji dotyczących oferowanego kredytu,

stopy oprocentowania.

Ustawa o kredycie konsumen-

ckim wprowadza również wymogi informacyjne

wadza możliwość odstąpienia od umowy bez koniecz-

ności ponoszenia dodatkowych kosztów, możliwość

dokonania wcześniejszej spłaty kredytu, a także wpro-

wadza sankcję kredytu darmowego wobec kredyto-

dawców, którzy nie spełniają nałożonych ustawą obo-

wiązków.

Podkreślenia wymaga, że nadzór meryto-

ryczny nad wykonywaniem ustawy o kredycie kon-

sumenckim sprawuje prezes Urzędu Ochrony Kon-

kurencji i Konsumentów, który może prowadzić po-

stępowania w sprawach o naruszenie zbiorowych

interesów konsumentów w rozumieniu art. 24 usta-

sumentów w sprawach o uznanie postanowień wzor-

ca umowy za niedozwolone.

sumenckim implementuje do polskiego porządku praw-

dyt konsumencki.

Definicja kredytodawcy zawarta

pozabankowych podmiotów pożyczkowych, do którego

towej w instytucjach sektora bankowego.

Tym nie-

mniej należy zauważyć, że ustawa z dnia 29 sierpnia

sie których kompetentny jest minister finansów, nie

przewidują szczegółowych zasad prowadzenia polity-

ki kredytowej, w szczególności dokonywania oceny

zdolności kredytowej.

Banki są podmiotami podlega-

jącymi nadzorowi finansowemu sprawowanemu

misja Nadzoru Finansowego wydała rekomendację T

rej zaleciła bankom stosowanie określonych procedur

nych oraz w procesie zarządzania ryzykiem kredyto-

wym.

Aktualnie, po dwuletnim okresie obowiązywa-

nia rekomendacji T, Komisja Nadzoru Finansowego

dokonała przeglądu jej zaleceń i zaproponowała wpro-

wadzenie zmian mających na celu przeciwdziałanie

niekorzystnym zjawiskom rynkowym przejawiają-

cym się w ograniczaniu przez banki akcji kredytowej

w zakresie kredytów detalicznych, przy jednoczes-

nym wzroście skali tego rodzaju działalności na nie-

regulowanym rynku finansowym.

Odnosząc się do kwestii objęcia pozabankowych

923

finansowym jest zapewnienie prawidłowego funkcjo-

nowania tego rynku, jego stabilności, bezpieczeństwa

ne środki finansowe, a zatem ryzykiem kredytowym

ślić, że nieprawidłowości w funkcjonowaniu tych

dawców.

Nie bez znaczenia pozostaje również fakt,

dawca – konsument określa ustawa o kredycie kon-

sumenckim.

Z poważaniem

Podsekretarz stanu

Wojciech Kowalczyk

Warszawa, dnia 25 lutego 2013 r.

Szanowny Panie Marszałku!

W odpowiedzi na

(znak: SPS-023-13787/13) interpelację pana posła Da-

o odpadach uprzejmie przedstawiam, co następuje.

1) sądownictwa;

i kształtowania środowiska oraz racjonalnego wyko-

rzystywania jego zasobów.

Stąd też minister spra-

wiedliwości nie brał udziału w pracach parlamentar-

nych nad ówczesnym projektem ustawy o odpadach.

Rząd w tych pracach reprezentował natomiast mini-

ster środowiska, zgodnie ze swoją właściwością.

Mając zatem na względzie zakres prawnie ukształ-

towanych zadań i kompetencji, minister sprawiedli-

Kolejno należy podnieść, iż minister sprawiedliwo-

ści nie ma samodzielnej kompetencji do wystąpienia

nie zgodności ustawy z Konstytucją RP.

Zgodnie bo-

wiem z art. 191 Konstytucji RP z takim wnioskiem do

Trybunału Konstytucyjnego wystąpić mogą:

1) prezydent Rzeczypospolitej, marszałek Sejmu,

słów, 30 senatorów, pierwszy prezes Sądu Najwyższe-

go, prezes Naczelnego Sądu Administracyjnego, pro-

kurator generalny, prezes Najwyższej Izby Kontroli,

rym mowa w art. 186 ust. 2,

torialnego,

4) ogólnokrajowe organy związków zawodowych

6) podmioty określone w art. 79, w zakresie w nim

wskazanym.

Podmioty, o których mowa w pkt 3–5, mogą wy-

stąpić z takim wnioskiem, jeżeli akt normatywny

Trzeba też podkreślić, iż każda ustawa obowią-

zująca w systemie prawa jest objęta tzw. domniema-

niem zgodności ustawy z Konstytucją RP, które może

być obalone wyłącznie wyrokiem Trybunału Konsty-

tucyjnego.

Konkludując, minister sprawiedliwości – jak każ-

dy członek Rady Ministrów – działa w zakresie swo-

jej właściwości, stąd nie może zrealizować inicjatyw

w zakresie przedstawionym w interpelacji.

Z wyrazami poważania

924

Odpowiedź

podsekretarza stanu

w sprawie ochrony rodzicielstwa i macierzyństwa

(13789)

i fakt zatrudnienia, przekazaną przy piśmie z dnia

wyjaśniam, co następuje.

rowała do Sejmu Rzeczypospolitej projekt ustawy

jący propozycję zmiany zasad podlegania ubezpiecze-

Zgodnie z aktualnie obowiązującymi regulacjami

wśród licznych grup ubezpieczonych podlegających

osób wychowujących dzieci, rząd uznał za właściwe

za pośrednictwem Zakładu Ubezpieczeń Społecz-

nych, opłacałby składki w związku ze sprawowaniem

Chodzi tu o osoby, które zrezygnują z działalności

spodarczej, współpracy przy prowadzeniu pozarolni-

czej działalności, a także pracy na umowę zlecenie.

Składki za te osoby, podobnie jak w przypadku osób

sować będzie w całości budżet państwa za pośredni-

z projektem ubezpieczeniem emerytalnym zostaną

objęte – na swój wniosek – również osoby wychowu-

jące dzieci, które dotychczas nie były ubezpieczone

lub bezpośrednio przed okresem sprawowania opieki

podlegały ubezpieczeniom z tytułu prowadzonej dzia-

łalności zarobkowej krócej niż 6 miesięcy.

Dla osób posiadających co najmniej 6-miesięczny

zasady podstawę wymiaru składek miałaby stanowić

nia miesięcznego, a w przypadku zleceniobiorców re-

zygnujących z wykonywania pracy zarobkowej – kwota

60% prognozowanego przeciętnego wynagrodzenia

miesięcznego, nie więcej jednak niż przychód stano-

wiący podstawę wymiaru składek na ubezpieczenia

Odnosząc się do propozycji Stowarzyszenia i Fun-

dacji Rzecznik Praw Rodziców dotyczącej obniżenia

dotychczas deklarowanej przez osobę prowadzącą

pozarolniczą działalność kwoty składek o 70% przy

jednoczesnym umożliwieniu dalszego prowadzenia

pozarolniczej działalności w miejsce proponowanego

przez rząd objęcia ubezpieczeniem z tytułu opieki

nad dzieckiem, uprzejmie wyjaśniam, co następuje.

Można domniemywać, że stowarzyszeniu chodzi

o obniżenie wysokości kwot składek (podstawy wy-

miaru), a nie stóp procentowych.

Należy podkreślić, że od wysokości podstawy wy-

wysokość wypłacanych świadczeń emerytalnych,

rentowych, wypadkowych i chorobowych.

Jakkol-

wiek dla młodego rodzica perspektywa emerytury

czy renty wydaje się odległa, to należy jednak wziąć

pod uwagę, że kilkakrotnie wykorzystywane kilku-

letnie okresy obniżenia składek (z tytułu opieki nad

każdym kolejnym dzieckiem) mogą odbić się nega-

tywnie na wysokości przyszłych świadczeń.

Jeżeli natomiast stowarzyszenie postulowało w swo-

jej propozycji obniżenie stóp procentowych dla wska-

zanych podmiotów, należy zwrócić uwagę na treść

art. 2a ustawy o systemie ubezpieczeń społecznych,

który stanowi, że ustawa stoi na gruncie równego

Zasada równego traktowania dotyczy w szczegól-

Wprowadzenie preferencyjnej stopy składki na

ubezpieczenia społeczne przez okres odpowiadający

okresowi urlopu wychowawczego dla osób prowadzą-

cych działalność z tego tytułu, że są jednocześnie ro-

dzicami wychowującymi dzieci, mogłoby rodzić wąt-

pliwości w zakresie naruszenia zasady równości pod-

miotów wykonujących działalność pozarolniczą.

925

Dodatkowo należy wskazać, że środowiska przed-

siębiorców wielokrotnie postulowały wprowadzenie

możliwości skorzystania z urlopu wychowawczego

przez osoby prowadzące działalność na zasadach

zbliżonych do uprawnienia pracowniczego.

Projekt

rządowy realizuje ten postulat, natomiast propozycje

stowarzyszenia nie umożliwiają rodzicowi zajęcia się

wychowywaniem dziecka.

Niezależnie od powyższego pragnę także poinfor-

ustaw, który ma umożliwić obojgu rodzicom skorzy-

wane zmiany w przepisach Kodeksu pracy polegają

zwłaszcza na szybszym wprowadzeniu w życie dłuż-

szych dodatkowych urlopów macierzyńskich, a także

na przyznaniu prawa do nowego urlopu rodzicielskie-

go w wymiarze do 26 tygodni niezależnie od liczby

będzie można korzystać bezpośrednio po dodatko-

wym urlopie macierzyńskim.

Natomiast proponowa-

rzają do określenia zróżnicowanej wysokości zasiłku

macierzyńskiego w zależności od tego, czy urlopy

związane z opieką nad dzieckiem w pierwszym roku

jego życia byłyby udzielane na podstawie jednego

wniosku (wówczas wysokość zasiłku macierzyńskie-

go wynosiłaby 80% w okresie podstawowego i dodat-

kowego urlopu macierzyńskiego, a także w okresie

urlopu rodzicielskiego), czy też na podstawie kolej-

nych wniosków (wówczas wysokość zasiłku macie-

rzyńskiego wynosiłaby 100% w okresie podstawowe-

go i dodatkowego urlopu macierzyńskiego oraz 60%

w okresie urlopu rodzicielskiego).

Pragnę dodać, że

zgodnie z przepisem art. 3 pkt 1 ww. ustawy rozwią-

zania, które dotyczą zasiłków macierzyńskich, doty-

czą zarówno pracowników, jak i pozostałych osób,

wiązkowo lub które do tego ubezpieczenia przystąpi-

ły dobrowolnie i są uprawnione do otrzymywania

zasiłku macierzyńskiego za okres odpowiadający

okresowi podstawowego i dodatkowego urlopu ma-

cierzyńskiego, a także będą uprawnione do otrzymy-

wania zasiłku macierzyńskiego za okres odpowiada-

jący okresowi urlopu rodzicielskiego.

Z poważaniem

Podsekretarz stanu

Radosław Mleczko

w sprawie zmiany obecnego systemu zakładania

Szanowna Pani Marszałek!

Odpowiadając na in-

13791/13, złożoną przez pana posła Jana Warzechę

w sprawie zmiany obecnego systemu zakładania

„Niebieskich kart”, Ministerstwo Pracy i Polityki Spo-

— gminnych komisji rozwiązywania problemów

alkoholowych,

— Policji,

— oświaty,

— ochrony zdrowia.

cedury „Niebieskie kraty” oraz wzorów formularzy

nież w odniesieniu do realizowanych zadań z osoba-

mi stosującymi przemoc w rodzinie.

Rozporządzenie szczegółowo wyznacza terminy,

zadania oraz cele do realizacji.

Jego konstrukcja

przede wszystkim sformalizowała oraz ujednoliciła

standardy pracy osób uprawnionych do wszczęcia

procedury, jak również profesjonalistów pracujących

bezpośrednio z indywidualnymi przypadkami prze-

mocy w rodzinie.

równo interwencyjna, jak i opierająca się na pracy

długoterminowej, uwzględniająca konkretne rozwią-

zania prawne, pomocowe oraz monitorujące, dzięki

mocy w rodzinie.

„Niebieska karta – A”

926

Wypełnienie formularza następuje w obecności

tknięta przemocą w rodzinie.

Gdy nawiązanie z nią

Jeśli zachodzi podejrzenie, że osoba, wobec której

niany jest ponownie w zakresie niezbędnym do udo-

kumentowania nowego zdarzenia i przesyłany do

larz „Niebieska karta – B”: Pouczenie dla osób do-

Procedura „Niebieskie karty” jest zgodna z pol-

skim prawodastwem, jest wypełnieniem zobowiązań

zawartych w ustawie o przeciwdziałaniu przemocy

Formularze „Niebieska karta” wypełniane przez

uprawnionych przedstwicieli są obszerne, poniewż

zawierają szczegółowe informacje dotyczące zdarze-

nia przemocy w rodzinie.

Dokumentacja zbierana w ramach procedury „Nie-

bieskie karty” niejednokrotnie stanowi dowód w spraw-

ie w sądzie, dlatego też istnieje konieczność zawarcia

w niej m.in. opisu zdarzenia z uwzględnieniem stoso-

wanych form przemocy w rodzinie, czasu trwania ta-

kich zachowań, podejmowanych działań w sprawie itd.

Procedura „Niebieskie karty” to także procedura

zawierająca konkretny plan pomocy w stosunku do

realizowanych oddziaływań w stosunku do osób sto-

sujących przemoc w rodzinie.

Formularze „Niebieskie karty” zostały skon-

struowane w sposób czytelny.

W formularzu „Niebieska karta – A” w części in-

terwencyjnej zostały zawarte głównie pytania zam-

knięte ułatwiające przedstawicielowi wszczynające-

mu procedurę łatwe zaznaczenie odpowiedzi.

Pyta-

nia otwarte dotyczące planu pomocy skierowanego

do osoby doznającej przemocy w rodzinie i działań

skierowanych w stosunku do sprawcy przemocy

w rodzinie zostały skonstruowane w furmularzach

„Niebieska karta – C i D”.

Zatem wypełnianie formularzy „Niebieska karta”

nie powinno stanowić problemu dla przedstawicieli

i służb zawodowo zajmujących się przeciwdziałaniem

W świetle powyższego trudno jest się zgodzić ze

stwierdzeniem zawartym w interpelacji, jakoby pro-

cedura „Niebieskie karty” nie diagnozowała problemu

przemocy w rodzinie.

Pragnę jeszcze raz podkreślić,

że procedura „Niebieskie karty” to ogół działań zmier-

zających do zapobiegania przemocy w rodzinie.

napływają zawiadomienia dotyczące trudności w uzu-

pełnianiu formularzy „Niebieskie karty”.

Dostrzegamy

jednak konieczność przede wszystkim szkolenia służb

i przedstawicieli realizujących procedurę „Niebieskie

karty” w zakresie pracy w zespołach interdyscy-

plinarnych i grupach roboczych.

Szkolenia są prowadzone na bieżąco przez marszałków

województw, a ich uzupełnieniem będzie podniesienie

kompetencji służb w ramach środków finansowych po-

chodzących z Norweskiego Mechanizmu Finasowego.

927

posła informacji dotyczącej zabierania dzieci z rodz-

in z powodu biedy lub ubóstwa, stanowczo stwierd-

zam, że praktyki takie są naganne i niedopuszczalne

w świetle obowiązujących przepisów prawnych w zakresie

przeciwdziałania przemocy w rodzinie.

Pragnę podkreślić, że art. 12a ust. 1 ustawy

o przeciwdziałaniu przemocy w rodzinie odnosi się

tylko i wyłącznie do sytaucji zabrania dziecka z rodz-

jmuje pracownik socjalny wspólnie z funkcjonari-

uszem Policji, a także lekarzem lub ratownikiem me-

dycznym lub pielęgniarką.

Nadmieniam jednocześnie, że procedura „Niebies-

kie karty” nie obliguje służb do badania sytuacji fi-

nansowej i dochodowej rodziny doświadczającej przem-

ocy, jeśli natomiast pracownicy socjalni podnoszą tę

kwestię w trakcie rozmowy, to w celu rozważenia

możliwości udzielenia ewentualnej pomocy finan-

sowej rodzinie.

Trudno zgodzić się ze stwierdzeniem pana posła,

z którego wynika, że dzieci zabierane są z rodzin

z powodu biedy lub ubóstwa, a winą za takie decyzje

obarcza się pracowników socjalnych czy też inne

służby zajmujące się przeciwdziałaniem przemocy

w rodzinie.

Pragnę przypomnieć, że pobyt dzieci poza rodz-

iną, w rodzinach zastępczych czy też placówkach

opiekuńczo-wychowawczych uzależniony jest od de-

cyzji sądu, który rozpatruje możliwości wychowywa-

nia dzieci przez rodziców w kontekście wielu sprzężon-

ych ze sobą problemów.

Być może brak możliwości

zabezpieczenia przez rodziców podstawowych potr-

zeb (jedzenia, odzieży) jest jednym z powodów umi-

eszczenia ich poza rodziną, ale na pewno nie może

być wiodącym.

Na zakończenie pragnę pana posła zapewnić, że

Ministerstwo Pracy i Polityki Społecznej bierze pod

uwagę wszystkie postulaty i uwagi zgłaszane do ak-

tów prawnych z zakresu przeciwdziałania przemocy

w rodzinie.

Poddawane są one wnikliwej analizie

i ewentualnie zostaną uwzględnione w trakcie kolej-

nych prac legislacyjnych w tym zakresie.

w sprawie nierównego traktowania podmiotów

(13792)

13792/13) przekazujące interpelację posła Macieja

te Programem Operacyjnym „Infrastruktura i środo-

wisko” Ministerstwo Transportu, Budownictwa i Go-

spodarki Morskiej przekazuje informacje w zakresie

Uprzejmie informuję, że projekt pn. „Budowa mo-

stu drogowego w Toruniu wraz z drogami dojazdo-

wymi” jest realizowany w priorytecie VI: Drogowa

i lotnicza sieć TEN-T PO IiŚ, w ramach działania 6.1:

Rozwój sieci drogowej TEN-T.

Celem tego działania

jest poprawa płynności ruchu, skrócenie czasu prze-

dużymi miastami, poprawa stanu bezpieczeństwa

ci TEN-T.

Projekt pn. „Połączenie Portu Lotniczego

z Portem Morskim Gdańsk – Trasa Słowackiego”,

obejmujący zapewnienie dostępu do portu morskiego,

jest realizowany w priorytecie VII: Transport przy-

jazny środowisku PO IiŚ, w ramach działania 7.2:

Rozwój transportu morskiego.

Działanie to ma na

celu zwiększenie konkurencyjności polskich portów

te nie tylko realizują odmienne cele, ale także ich

finansowanie pochodzi z różnych pul środków.

Jednocześnie pragnę poinformować, że w ramach

Operacyjnego „Infrastruktura i środowisko” wszyst-

kie umowy o dofinansowanie zostały już zawarte,

wyczerpując dostępną alokację.

W związku z powyż-

szym nie ma wolnych środków na zwiększenie dofi-

nansowania dla projektów z działania 6.1 PO IiŚ.

Ponadto należy podkreślić, że w momencie prze-

noszenia inwestycji pn. „Budowa mostu drogowego

zerwowej na listę podstawową podczas aktualizacji

listy projektów indywidualnych w styczniu 2009 r.

władze miasta Toruń zaakceptowały wysokość dofi-

nansowania unijnego dla projektu oraz złożyły jasną

deklarację, że nie będą ubiegać się o dodatkowe środ-

ki unijne na realizację mostu drogowego w Toruniu,

928

co zostało potwierdzone przez Ministerstwo Rozwoju

Regionalnego w oficjalnym stanowisku z dnia 23 lip-

ca 2009 r., którego kopię przekazuję w załączeniu*

Z poważaniem

Patrycja Wolińska-Bartkiewicz

Szanowna Pani Marszałek!

Odpowiadając na wy-

13793/13, przy którym załączono interpelację pana

posła Tomasza Kuleszy w sprawie nowelizacji prze-

pisów ustawy o zryczałtowanym podatku dochodo-

dów) osiąganych przez małżonków z najmu, uprzej-

mie informuję.

wą PIT”, do źródeł przychodów należy najem, pod-

najem, dzierżawa, poddzierżawa oraz inne umowy

nych produkcji rolnej, z wyjątkiem składników ma-

jątku związanych z działalnością gospodarczą.

Zgodnie natomiast z art. 8 ust. 1 ustawy PIT,

ną, ze wspólnej własności, wspólnego przedsięwzię-

cia, wspólnego posiadania lub wspólnego użytkowa-

nia rzeczy lub praw majątkowych u każdego podat-

udziału w zysku (udziału) oraz, z zastrzeżeniem ust.

Z powyższego wynika, że każdy ze wspólników,

współwłaścicieli, współposiadaczy czy współużyt-

kowników odrębnie opodatkowuje osiągnięte przez

siebie przychody, co odpowiada zasadzie, w myśl któ-

rej podatnikiem podatku dochodowego od osób fi-

zycznych jest wyłącznie osoba fizyczna.

Wyjątek od powyżej wskazanej zasady przewi-

dziany jest w art. 8 ust. 3–5 ustawy PIT.

Małżonko-

wie osiągający przychody z najmu, dzierżawy oraz

ustawy PIT, mogą wskazać, który z nich opodatkuje

uzyskany z tego tytułu dochód w całości.

W konse-

kwencji tego wyboru jeden z małżonków traci status

podatnika, natomiast drugi przejmuje na siebie całą

odpowiedzialność podatkową związaną ze wspólnym

dochodem.

Analogicznie, możliwość opodatkowania całego

przychodu z najmu w danym roku podatkowym

przez jednego z małżonków przewidziana jest w art. 12

Warunkiem uiszczania podatku wyłącznie przez

jednego z małżonków jest złożenie pisemnego oświad-

czenia obojga małżonków naczelnikowi właściwego

urzędu skarbowego.

Terminem dla złożenia takiego

oświadczenia jest 20. dzień miesiąca następującego

ści, wspólnego posiadania lub wspólnego użytkowa-

nia rzeczy.

Oświadczenie takie małżonkowie muszą składać

co roku, nawet jeśli chcą, by w kolejnych latach

w dalszym ciągu przychody z tego tytułu opodatko-

wywało jedno z nich.

Zasada ta ściśle skorelowana jest z innymi obowią-

zującymi w podatku dochodowym od osób fizycznych

regułami.

Po pierwsze, ze wspomnianą wyżej zasadą,

zgodnie z którą podatnikiem podatku dochodowego jest

osoba fizyczna, osiągająca określone dochody.

Po drugie, związana jest z obowiązującym w tym

podatku okresem rozliczeniowym.

W podatku docho-

dowym od osób fizycznych podstawowym okresem roz-

liczeniowym jest rok podatkowy, czyli kalendarzowy.

Biorąc więc pod uwagę, że jak już wyżej wskaza-

no, opodatkowanie całości dochodu przez jednego

z małżonków stanowi wyjątek od ogólnych zasad opo-

datkowania, a opodatkowanie tych dochodów nastę-

puje w rozliczeniu rocznym, przedmiotowe oświad-

czenie dotyczyć może wyłącznie danego roku podat-

kowego.

Podobnie, ustawa PIT (art. 6 ust. 1–3a) reguluje

instytucję wspólnego opodatkowania małżonków,

którzy co do zasady podlegają odrębnemu opodatko-

waniu od osiąganych przez siebie dochodów, ale na *

)

929

zasadzie wyjątku mogą być – na wspólny wniosek

wyrażony w zeznaniu rocznym – opodatkowani łącz-

nie od sumy swoich dochodów.

Wniosek o wspólne

opodatkowanie dotyczy wyłącznie danego roku po-

datkowego.

Jeżeli małżonkowie w kolejnych latach

podatkowych również chcą opodatkować wspólnie

swoje dochody, w każdym zeznaniu rocznym składa-

nym za dany rok podatkowy muszą wyrazić wniosek

o wspólne opodatkowanie swoich dochodów.

Zatem propozycja pana posła nowelizacji przepi-

sów ustawy PIT oraz ustawy o zryczałtowanym po-

ganych przez osoby fizyczne, mająca na celu przyjęcie

zasady, zgodnie z którą wybór opodatkowania całości

PIT przez jednego z małżonków jest „ważny aż do

odwołania”, nie może być zaaprobowana.

Końcowo pragnę jeszcze podkreślić, że oświadcze-

nie o wyborze formy opodatkowania ma inny charak-

ter i nie można tej instytucji porównywać do wyboru

opodatkowania całości dochodu ze wspólnego źródła

przychodu przez jednego z małżonków.

Złożenie oświadczenia o opodatkowaniu całości

dochodów z najmu, dzierżawy oraz innych umów, wy-

łącznie przez jednego z małżonków oznacza, że dru-

gi małżonek nie jest podatnikiem, pomimo że osiąga

de facto dochody ze wspólnego źródła przychodów.

Z poważaniem

Podsekretarz stanu

Warszawa, dnia 28 lutego 2013 r.

w sprawie uproszczenia procedury

wie uproszczenia procedury aktualizowania przez

SPS-023-13794/13) uprzejmie przedstawiam, co na-

stępuje.

Aktualnie w Ministerstwie Administracji i Cyfry-

zacji trwają intensywne prace nad projektem rozpo-

rządzeniem ministra administracji i cyfryzacji w spra-

wie warunków i trybu rejestracji odbiorników radio-

fonicznych i telewizyjnych.

Przygotowanie ww. pro-

Pocztowe (Dz. U. poz. 1529) i wskazaniem Poczty

Polskiej SA jako operatora wyznaczonego na okres

nowego rozporządzenia.

Jednocześnie podjęta zosta-

ła decyzja o usankcjonowaniu działań Poczty Polskiej

SA w przedmiocie umożliwienia rejestracji odbiorni-

ków RTV przez Internet, czego aktualnie obowiązu-

jące rozporządzenie nie precyzowało.

W chwili obecnej analizowana jest możliwość

usprawnienia procedury rejestracji odbiorników RTV

oraz zgłaszania zmiany danych przez Internet.

sterstwo Administracji i Cyfryzacji udostępni projekt

rozporządzenia w Biuletynie Informacji Publicznej

z chwilą przekazania go do uzgodnień członkom

Rady Ministrów.

Ponadto zgodnie z § 11a Regulami-

nu pracy Rady Ministrów projekt udostępniony bę-

dzie także w Biuletynie Informacji Publicznej Rzą-

Ponadto wskazać należy, iż aktualnie nie jest

możliwe wykorzystanie platformy ePUAP w celach

rejestracji odbiorników RTV oraz dokonywania zmia-

ny danych z uwagi na brak objęcia Poczty Polskiej

SA zakresem podmiotowym art. 2 ustawy z dnia 15 lu-

z późn. zm.).

Na stronie BIP Ministerstwa Admini-

stracji i Cyfryzacji zamieszczony jest projekt ustawy

liwość udostępniania usługi w ePUAP, za zgodą mi-

nistra właściwego do spraw informatyzacji, przez

podmioty realizujące zadania publiczne, o których

nież prace celem uregulowania kwestii związanych

z wystawianiem usług w ePUAP przez podmioty

inne niż podmioty publiczne.

Wprowadzenie takiego

rozwiązania prawnego pozwoli na zwiększenie liczby

dostępnych usług w ePUAP, które będą w większym

stopniu niż obecnie wykorzystywane przez obywate-

li i przedsiębiorców.

Ich udostępnienie w ePUAP

przyczyni się znacznie do realizacji procesów zmie-

rzających do usprawnienia e-administracji oraz po-

szerzenia zakresu działań możliwych do realizacji

Przedstawiając powyższe wyjaśnienia, wyrażam

930

Odpowiedź

13795/13, dotyczącą budowy obwodnicy Głogowa

uprzejmie przekazuję następujące informacje.

stanie ograniczonych środków finansowych i umoż-

liwiają podejmowanie działań w pierwszej kolejności

lemu komunikacyjnego na drodze krajowej nr 12 zo-

stały ujęte w przedmiotowym planie w ramach zada-

nia pn.: Remont przejścia podziemnego m.

Głogów

w ramach drogi krajowej nr 12.

Należy jednak zazna-

czyć, że przedmiotowe zadanie zostanie zrealizowane

dzie efektywność wykorzystania ograniczonych środ-

ków finansowych na poprawę bezpieczeństwa ruchu

cinkach stwarzających największe zagrożenie dla

użytkowników dróg.

W zakresie przekroczeń dopuszczalnych norm ha-

łasu na miejskim odcinku DK nr 12 uprzejmie infor-

muję, że „Program ochrony środowiska przed hała-

sem dla województwa dolnośląskiego na lata 2009–

2013” przyjęty uchwałą Sejmiku Województwa Dol-

nośląskiego z dnia 29 kwietnia 2010 r. przewidywał

działania naprawcze m.in. na terenie m.

Głogów

w sąsiedztwie przebiegu drogi krajowej nr 12 na od-

cinku od km 123+000 do km 123+700, po lewej stro-

nie drogi.

W programie zaproponowano dla tego te-

renu ustanowienie obszaru ograniczonego użytkowa-

nia.

Zgodnie z zapisami ustawy Prawo ochrony śro-

dowiska (art. 135 ust. 2 i 3) obszar ograniczonego

użytkowania tworzy sejmik województwa albo rada

powiatu w drodze uchwały.

strad wystąpiła do marszałka województwa dolnoślą-

skiego o wydłużenie terminu realizacji działań na-

prawczych na początkowe lata realizacji „Programu

dolnośląskiego na lata 2014–2018”, który będzie

uwzględniał obowiązujące w tym zakresie, zmienione

przepisy.

Pozwoli to na podjęcie działań naprawczych

z uwzględnieniem zmienionych dopuszczalnych pozio-

mów hałasu przy zapewnieniu właściwego wydatko-

wania środków finansowych na potrzeby tych zadań.

Z poważaniem

Sekretarz stanu

w sprawie szacunków ekonomicznych

Rady Gospodarczej

Maksa Kraczkowskiego w sprawie szacunków ekono-

micznych Rady Gospodarczej w Kancelarii Prezesa

Rady Ministrów (SPS-023-13797/13) z upoważnienia

Gospodarcza nie dokonywała szacunków skutków dla

żonego poziomu stóp procentowych w 2012 r.

Zwracam

jednocześnie uwagę, że poszczególni członkowie Rady

Gospodarczej mogli odnosić się do tej kwestii w wypo-

wiedziach publicznych w swoim imieniu.

Z poważaniem

Podsekretarz stanu

Warszawa, dnia 1 marca 2013 r.

931

Odpowiedź

prezesa Urzędu Ochrony

w sprawie poziomu konkurencyjności

Szanowna Pani Marszałek!

Odpowiadając z upo-

posła Maksa Kraczkowskiego z dnia 22 stycznia 2013 r.

w sprawie poziomu konkurencyjności sektora banko-

wego w Polsce w kontekście połączenia Banku Za-

chodniego WBK SA z siedzibą we Wrocławiu z Kre-

dyt Bankiem SA z siedzibą w Warszawie (otrzymanej

DSPA-4810-960-(1)/13, pana Adama Jassera, podse-

strów), działając w porozumieniu z przewodniczącym

Komisji Nadzoru Finansowego, uprzejmie przedsta-

wiam, co następuje.

Zrealizowane w 2012 r. połączenie Banku Zachod-

niego WBK SA (dalej BZ WBK) z Kredyt Bankiem

SA (dalej Kredyt Bank) było następstwem przejęcia

przez Banco Santander SA z siedzibą w Hiszpanii

(dalej Santander) kontroli nad Kredyt Bankiem

w sytuacji sprawowania przez Santander od 2011 r.

kontroli nad BZ WBK.

Przejęcie przez Santander kontroli nad Kredyt

Bankiem oraz spółką Żagiel SA z siedzibą w Lublinie

stanowiło koncentrację przedsiębiorstw, której zamiar

zgłoszony został w dniu 21 czerwca 2012 r. do Komisji

Europejskiej (dalej KE) na podstawie przepisów roz-

porządzenia Rady nr 139/2004/WE z dnia 20 stycznia

zwanego dalej rozporządzeniem Rady (WE).

Zgodnie z procedurą przewidzianą w art. 19 ust. 1

rozporządzenia Rady (WE) kopia zgłoszenia tej kon-

centracji wpłynęła do prezesa Urzędu Ochrony Kon-

kurencji i Konsumentów w dniu 22 czerwca 2012 r.

w celu podjęcia ewentualnej decyzji o przejęciu spra-

wy przez polski organ antymonopolowy.

Zgodnie bo-

wiem z art. 9 rozporządzenia Rady (WE) krajowy

organ konkurencji może wystąpić do KE z wnioskiem

o odesłanie sprawy w przypadku wystąpienia uza-

sadnionych wątpliwości, że koncentracja grozi zakłó-

ceniem konkurencji na krajowym rynku.

Po otrzymaniu zgłoszenia KE w sprawie zamiaru

ww. koncentracji prezes urzędu, działając na podsta-

ze zm.), dokonał oceny tej koncentracji, przeprowa-

dzając analizę jej wpływu na rynek polski.

Podstawę

analizy stanowiły zarówno informacje przedstawione

w zgłoszeniu nadesłanym przez KE, jak również wy-

niki badania rynku przeprowadzonego przez Urząd

Ochrony Konkurencji i Konsumentów.

Jak wynikało z analizy danych przedstawionych

w zgłoszeniu KE, uczestnicy koncentracji, tj. BZ

WBK, Kredyt Bank i Santander Consumer Bank SA

(dalej SC – podmiot zależny od Santander, działający

w Polsce), prowadzą działalność w Polsce na nastę-

pujących rynkach właściwych produktowo: banko-

wość detaliczna ogółem (obejmująca rachunki bieżą-

ce, depozyty, oszczędności, wszystkie typy kredytów,

wydawanie kart debetowych i kredytowych, dystry-

bucję funduszy inwestycyjnych, bankowość prywat-

ną), bankowość korporacyjna MSP i dużych przed-

siębiorstw (obejmująca depozyty, kredyty, płatności

pomiędzy bankami, wydawanie kart debetowych,

obrót gotówkowy, płatności międzynarodowe, gwa-

rancje kredytowe, listy kredytowe, finansowanie eks-

portu, leasing), bankowość korporacyjna MSP ogó-

łem (depozyty i kredyty), bankowość korporacyjna

– duże przedsiębiorstwa ogółem (depozyty i kredyty),

usługi finansowe (ogółem rynek finansowy, derywa-

ty, wymiana międzynarodowa i instrumenty rynku

gotówkowego), faktoring, dystrybucja ubezpieczeń

(na życie i majątkowych).

Łączne udziały uczestni-

ków koncentracji na żadnym z ww. wspólnych ryn-

ków działania w Polsce nie przekroczyły 15% (na

podstawie danych za 2010 r.).

Ponadto łączny udział

aktywów BZ WBK, Kredyt Banku i SC w polskim

sektorze bankowym wyniósł w 2010 r. 9,09% (BZ

WBK – 4,49%, Kredyt Bank – 3,74%, SC – 0,87%),

a w 2011 r. zmniejszył się do poziomu 8,85% (BZ

WBK – 4,56%, Kredyt Bank – 3,24%, SC – 1,05%).

Jednocześnie udział aktywów największych konku-

rentów w 2010 r. wynosił: PKO BP –14,44%, Pekao

SA – 11,27%, BRE Bank – 7,14% (w 2011 r. kształto-

wał się na podobnym poziomie).

Niezależnie od wskazanej powyżej analizy skut-

ków rynkowych koncentracji prezes urzędu przepro-

wadził w 2012 r. postępowanie wyjaśniające, mające

na celu badanie rynku usług bankowych w Polsce

w latach 2010–2011, w tym określenie jego struktury

i stopnia koncentracji.

Badaniem objęto działające

w Polsce 23 największe (pod względem wielkości ak-

tywów) banki i przeanalizowano dane w zakresie:

wartości aktywów (sumy bilansowej), kredytów dla

sektora niefinansowego (ogółem), kredytów dla przed-

siębiorstw, kredytów dla gospodarstw domowych

(ogółem), kredytów mieszkaniowych dla gospodarstw

domowych, kredytów mieszkaniowych (złotowych)

dla gospodarstw domowych, kredytów mieszkanio-

wych (walutowych) dla gospodarstw domowych, de-

pozytów ogółem, depozytów przedsiębiorstw, depozy-

tów gospodarstw domowych, liczby rachunków oszczęd-

nościowo-rozliczeniowych ROR dla osób fizycznych,

liczby rachunków dla przedsiębiorstw, liczby placó-

wek bankowych.

Przeprowadzona przez prezesa urzędu analiza

wpływu koncentracji BZ WBK i Kredyt Banku na

stan konkurencji na poszczególnych badanych ryn-

kach usług bankowych w Polsce wykazała, iż:

932

— łączne udziały BZ WBK i Kredyt Banku (we -

dług danych za 2011 r., liczone jako udziały banków

w sektorze bankowym) w żadnym z rynków nie prze-

kroczyły 10%; wyjątek stanowi liczba rachunków

ROR dla osób fizycznych oraz liczba rachunków dla

przedsiębiorstw, w których udział łączących się ban-

ków wynosił odpowiednio 13,49% i 10,47%, przy czym

udziały te liczone były w odniesieniu do wszystkich

badanych banków wobec braku danych źródłowych

dla sektora bankowego; udziały ustalone w odniesie-

niu do całego sektora bankowego kształtowałyby się

na niższym poziomie;

— BZ WBK i Kredyt Bank zajmowały wspólnie

co najwyżej trzecie miejsce wśród pozostałych ban-

ków; wyższe udziały rynkowe posiadały PKO BP

i Pekao SA (dotyczyło to aktywów, kredytów dla sek-

tora niefinansowego, kredytów dla przedsiębiorstw,

kredytów gospodarstw domowych, depozytów ogó-

łem, depozytów gospodarstw domowych, liczby ROR

dla osób fizycznych, liczby placówek bankowych), na-

tomiast w zakresie kredytów mieszkaniowych dla

gospodarstw domowych (zarówno walutowych, jak

i złotowych) oraz depozytów przedsiębiorstw BZ

WBK i Kredyt Bank łącznie zajmowały dalsze pozy-

cje; większe udziały w tych rynkach posiadały PKO

BP, Pekao SA i BRE Bank, a w przypadku kredytów

mieszkaniowych dla gospodarstw domowych również

Millennium, Getin Noble Bank, Nordea, Bank BPH

i Deutsche Bank PBC;

— koncentracja sektora bankowego nie uległa

zmianie w sposób znaczący; wskaźniki koncentracji

1)

C2 (dwóch największych banków) pozostały na tym

samym poziomie, C5 (pięciu największych banków)

wzrosły w granicach od 0,3 do 3,8 punktu procento-

wego (największy wzrost o 3,8 punku procentowego

dotyczył kredytów złotowych mieszkaniowych, w za-

kresie których BZ WBK i Kredyt Bank zajmowały

łącznie czwartą pozycję za PKO BP, Pekao SA i Getin

Noble Bank); wskaźniki koncentracji C10 (dziesięciu

największych banków) wzrosły w granicach od 1,6

(kredyty mieszkaniowe złotowe) do 3,2 punktu pro-

centowego (kredyty gospodarstw domowych ogółem);

nieznacząco również wzrosły na poszczególnych ryn-

kach wskaźniki koncentracji Herfindahla-Hirschma-

na (HHI)

2)

; większość z nich po koncentracji kształ-

towała się na poziomie 595–868, co wskazuje, iż ryn-

ki te nie są skoncentrowane i nie istnieje na nich

obawa wystąpienia siły rynkowej; jedynie w przypad-

ku rynku kredytów mieszkaniowych złotowych dla

gospodarstw domowych wskaźnik ten był wyższy

i wynosił 1484 (przed połączeniem BZ WBK i Kredyt

Banku – 1446), wskazując na istnienie umiarkowanej

koncentracji, przy czym sytuacja taka występowała

na tym rynku już przed połączeniem BZ WBK i Kre-

dyt Banku;

— na wszystkich rozpatrywanych rynkach połączo -

ny BZ WBK z Kredyt Bankiem spotyka się z silną kon-

kurencją, głównie ze strony PKO BP i Pekao SA, które

posiadają zdecydowanie wyższe udziały rynkowe.

Mając na uwadze powyższe, prezes urzędu stwier-

dził, iż połączenie BZ WBK i Kredyt Banku na żad-

nym z badanych rynków nie doprowadzi do powstania

ani umocnienia pozycji dominującej, przez którą rozu-

mie się zgodnie z art. 4 pkt 10 ustawy o ochronie kon-

kurencji i konsumentów pozycję przedsiębiorcy, która

rentów, kontrahentów oraz konsumentów, domniemy-

wa się, że przedsiębiorca ma pozycję dominującą, jeże-

li jego udział w rynku przekracza 40%.

Wobec powyższego prezes urzędu uznał, że kon-

centracja nie grozi zakłóceniem konkurencji na pol-

skim rynku, nie wpłynie ona bowiem na stan konku-

rencji na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej ani też

nie będzie miała negatywnych skutków dla konsu-

złożenia wniosku do KE o przejęcie sprawy, nie zosta-

ły bowiem spełnione przesłanki określone w art. 9

rozporządzenia Rady (WE).

W dniu 18 lipca 2012 r.

KE wydała na podstawie

art. 6(1) rozporządzenia Rady (WE) decyzję nr C(2012)

5197 o niezgłoszeniu sprzeciwu na ww. koncentrację,

stwierdzając, że jest ona zgodna z zasadami wspólne-

go rynku.

W dniu 4 grudnia 2012 r.

Komisja Nadzoru

Finansowego, uwzględniając przesłanki wskazane

w przepisach prawa, wydała zgodę na połączenie Ban-

ku Zachodniego z Kredyt Bankiem.

Z poważaniem

Prezes Urzędu Ochrony

Warszawa, dnia 26 lutego 2013 r.

1)

Poziom koncentracji danego rynku świadczy o stopniu jego

monopolizacji.

Im wyższy poziom koncentracji, tym wyższy po-

ziom monopolizacji rynku.

Pełna koncentracja oznacza monopo-

listyczną strukturę rynku.

Strukturą typową dla wysokiej kon-

centracji rynku jest jednak struktura oligopolistyczna.

Koncen-

trację mierzy się za pomocą różnych wskaźników, ale w prakty-

ce antymonopolowej najczęściej stosowany jest wskaźnik Her-

findahla-Hirschmana (HHI) oraz wskaźnik dyskretny.

Wskaźnik dyskretny koncentracji (Cm) wskazuje łączny udział

w rynku największych przedsiębiorstw.

Możliwa jest dowolna licz-

ba dla m (np. 3, 4, 8, 15).

Jest to więc suma udziałów największych

Cm = suma Si, gdzie Si jest udziałem na rynku firmy i.

2)

łania na danym rynku jednego przedsiębiorstwa (monopol)

rakteryzowane jako:

— rynek nieskoncentrowany (HHI poniżej 1000), na którym

— rynek umiarkowanie skoncentrowany (HHI pomiędzy

1000 a 1800),

— rynek wysoce skoncentrowany (HHI powyżej 1800) – ist -

nieje prawdopodobieństwo tworzenia lub umacniania siły ryn-

kowej połączonych przedsiębiorstw (jeżeli wartość HHI przekra-

cza 2400, prawdopodobieństwo to jest bardzo wysokie).

933

Odpowiedź

podsekretarza stanu

w sprawie niewydatkowania w 2012 r.

Szanowna Pani Marszałek!

Odpowiadając z upo-

datkowania w 2012 r. wszystkich środków przezna-

czonych na zakup nowego uzbrojenia dla Wojska Pol-

skiego (SPS-023-13799/13), uprzejmie informuję, że

żadne z postępowań przetargowych na zakup uzbro-

jenia nie zostało unieważnione z przyczyn leżących

Z poważaniem

Podsekretarz stanu

Waldemar Skrzypczak

w sprawie zarządzania Stadionem Narodowym

(13800)

skiego, o sygn.

SPS-023-13800/13, przekazaną pis-

Stadionem Narodowym, z upoważnienia prezesa Rady

Spółka PL.2012 sp. z o.o. do 31 grudnia 2012 r. od-

powiadała za koordynację i kontrolę przygotowań do

UEFA EURO 2012.

Za realizację tych zadań PL.2012

sp. z o.o. otrzymywała wynagrodzenie, które pokrywa-

ło koszty działalności tej spółki.

Obecnie PL.2012+ sp.

z o.o. przygotowuje sprawozdanie finansowe za 2012 r.,

które będzie zawierało dane dotyczące sytuacji ekono-

micznej spółki na dzień 31 grudnia 2012 r.

Od 1 stycznia 2013 r. spółka PL.2012+ sp. z o.o.

na podstawie umowy dzierżawy i powierzenia zarzą-

dzania Stadionem Narodowym w Warszawie z 20 grud-

nia 2012 r. pełni funkcję operatora Stadionu Naro-

dowego w Warszawie.

Realizując zadania operatora, spółka od początku

obowiązywania umowy dzierżawy i powierzenia za-

rządzania Stadionem Narodowym w Warszawie pod-

jęła szereg działań zmierzających do pełnego wyko-

rzystania Stadionu Narodowego w Warszawie, m.in.:

— zmianę postrzegania stadionu jako obiektu nie -

dostępnego i zamkniętego – uruchomiono projekt

„Nasze miejsce”, otwierający stadion dla mieszkań-

ców Warszawy i Polski, oraz wystawę piłkarską

„Świat wielkiego futbolu”, a także nowy pakiet wy-

cieczek; podjęto także dodatkowe działania, które

mają sprawić, że Stadion Narodowy stanie się miej-

scem spotkań rodzin;

— wzrost sprzedaży i pozyskanie klientów – przy -

gotowano, zatwierdzono i wprowadzono na rynek

kompleksową ofertę sprzedażową w obszarze B2B;

— poprawę wyników finansowych – zrealizowano

analizę rynku i opracowano plan sprzedaży w zakre-

sie wydarzeń biznesowych (centrum konferencyjne,

biznesklub, loże); wszczęto postępowania przetargo-

we mające na celu optymalizację usług dostarcza-

nych przez zewnętrznych dostawców (np. facility ma-

nagement, ochrona, murawa); podjęto próby renego-

cjacji warunków obowiązujących umów;

— całościowy plan działań na rok 2013 – opraco -

wano, zatwierdzono plan roczny (mapa drogowa) obej-

mujący działania w 15 obszarach działalności spółki;

— minimalizację ryzyk finansowych i organiza -

cyjnych związanych z organizacją wydarzeń całosta-

dionowych – opracowano i wdrożono nowy pakiet

rozwiązań dotyczących realizacji wydarzeń całosta-

dionowych;

— atrakcyjny kalendarz wydarzeń na rok 2013

– prowadzone są negocjacje dotyczące kilkunastu wy-

darzeń całostadionowych planowanych do zorgani-

zowania w 2013 r. (cel na 2013 r. to minimum

10 wydarzeń);

— minimalizację ryzyka braku czytelnej odpowie -

dzialności podczas organizacji koncertów czy meczów

– wprowadzono nowe zasady jakościowe w zakresie

współpracy przy organizacji imprez.

Średniomiesięczny koszt utrzymania Stadionu Na-

rodowego (usługi komunalne, energia, ochrona i sprzą-

nym na Stadionie Narodowym, a także imprez rea-

lizowanych w ramach usługi w ogólnym interesie

gospodarczym.

Wówczas przeciętny miesięczny koszt

funkcjonowania Stadionu Narodowego wynosi ok.

sywności imprez.

Zgodnie z przyjętym biznesplanem

przychody w roku 2013 wynosić będą ok. 19 mln zł,

a w roku 2014 – już ponad 49 mln zł.

Konsekwentna

realizacja powyższych zadań skutkować będzie zbi-

lansowaniem się kosztów i przychodów Stadionu Na-

rodowego i dodatnim wynikiem finansowym w 2015 r.

Z wyrazami szacunku

Minister

934

Odpowiedź

podsekretarza stanu

Szanowna Pani Marszałek!

Odpowiadając na wy-

2013 r. (pismo nr SPS-023-13802/13) skierowane do

terpelacją pana posła Sławomira Zawiślaka w spra-

wie podwyższenia oraz ujednolicenia dotacji z budże-

tu państwa na funkcjonowanie domów pomocy spo-

łecznej, udzielam następujących wyjaśnień.

ne są dochody pochodzące z odpłatności, wysokość

ca w województwie stanowi ustalana w budżecie wo-

jewody miesięczna kwota dotacji przeznaczona na

działalność domów podzielona przez liczbę mieszkań-

ców w tych domach.

W praktyce średnia miesięczna

siąc się zmieniać (wzrastać), ponieważ liczba dotowa-

nych mieszkańców zmniejsza się.

kańca domu pomocy społecznej nie znajduje uzasad-

nienia, ponieważ dotacja powiązana jest ze średnim

gólnych domach powiatu.

Należy podkreślić, że

nej jest zadaniem własnym powiatu.

Dlatego ważne

wiązku dofinansowywania kosztów działalności

występowało od początku przejęcia domów pomocy

nadal, chociaż 2 razy podejmowane były działania ze

tych różnic.

W roku 2002, z uwagi na bardzo niski

wojewodów, w skrajnych przypadkach średnia mie-

sięczna kwota dotacji na jednego mieszkańca spadła

jektem budżetu zaproponował wyrównanie z rezerwy

średniej dotacji na l mieszkańca domu pomocy spo-

W roku 2013, według informacji uzyskanych z wy-

kość dotacji w poszczególnych województwach wstęp-

935

na niższe dochody z tytułu odpłatności za pobyt

wzrasta.

Powiat Krasnystaw, o którym mowa w in-

terpelacji, otrzymał w 2012 r. ze środków budżetu

państwa kwotę 7212 tys. zł na mieszkańców skiero-

wanych do domów pomocy społecznej przed dniem

1 stycznia 2004 r., w tym dodatkowe 160 tys. zł.

Wy-

datki ze środków budżetu państwa na domy pomocy

społecznej w latach 2008–2011 i plan wydatków

w roku 2012, z wyszczególnieniem woj. lubelskiego,

na terenie którego leży powiat Krasnystaw, obrazują

poniższe tabele.

Wykonanie planu wydatków budżetu państwa na

dzień 31 grudnia w latach 2008–2011 w rozdz.

85202:

Domy pomocy społecznej (w tys. zł)

Rok

Wykonanie planu wydatków

Domy pomocy społecznej

Udział% (3:2)

Część 85 ogółem Część 85/06

1 2 3 4

2008 1 290 373 66 342 5,14%

2009 1 044 079 60 478 5,79%

2010 1 006 890 56 237 5,59%

2011 976 150 53 232 5,45%

Dane za 2012 r. będą dostępne w marcu br.

2012/plan

z ustawy

907 871 48 985 5,40%

Dotacje dla domów pomocy społecznej planowane

mów pomocy społecznej.

Jak wynika z danych zawar-

tych w tabelach, na przestrzeni lat 2008–2012 co-

rocznie następował spadek kwoty dotacji z budżetu

wość wynika głównie ze stale zmniejszającej się licz-

by mieszkańców dotowanych z budżetu państwa,

Finansów Publicznych przeznaczono z rezerw celo-

wych budżetu państwa, pozostających w gestii mini-

stra ds. zabezpieczenia społecznego, dodatkowe środ-

Również w roku 2012 przekazano środki z budże-

tu państwa dla domów pomocy społecznej.

Wojewódz-

two lubelskie otrzymało z tego ponad 1,6 mln zł.

Nie

zostały one jednak wykorzystane i zwrócono je do

budżetu państwa.

projektu średniego kosztu utrzymania.

Niestety z uwa-

gi na skutki finansowe tej zmiany Ministerstwo Fi-

nansów nie wyraziło zgody na takie działanie.

kłada między innymi zmianę zakresu definicji śred-

niego miesięcznego kosztu utrzymania w domu po-

mocy społecznej oraz umożliwienie zwiększenia do-

padku domów pomocy społecznej dla dzieci i młodzie-

ży niepełnosprawnych intelektualnie.

Ponadto w Mi-

funkcjonowania domów pomocy społecznej mają być

wprowadzone zmiany, które – mam nadzieję – powin-

936

ny przyczynić się do poprawy jakości pobytu w tych

placówkach.

pana posła.

Z poważaniem

Podsekretarz stanu

Elżbieta Seredyn

przedstawiam następujące informacje.

Stosownie do art. 209 Kodeksu postępowania

karnego otwarcie zwłok, czyli tzw. sekcję zwłok, za-

rządza sąd lub prokurator, jeżeli zachodzi podejrze-

nie przestępnego spowodowania śmierci.

Do wyłącz-

nych kompetencji wspomnianych organów proceso-

wych należy również wskazanie terminu wykonania

tejże czynności procesowej oraz wyznaczenie lekarza

biegłego do jej przeprowadzenia.

Z poważaniem

Podsekretarz stanu

Michał Deskur

w sprawie przejęcia przez Europejski Bank

(13805)

ma (SPS-023-13805/13) przekazuję odpowiedź na in-

terpelację pana posła Tomasza Kaczmarka w sprawie

manie i zarządzanie“ wszystkich rezerw Narodowego

fy euro.

Z chwilą uchylenia derogacji dot. wspólnej waluty

i przystąpienia Polski do strefy euro nastąpi przejęcie

przez Europejski Bank Centralny (EBC) funkcji zwią-

zanych z realizacją polityki monetarnej i kursowej.

Wówczas Narodowy Bank Polski (NBP) – jako jeden

z narodowych banków Eurosystemu – będzie zobo-

wiązany do przekazania części rezerw do EBC.

W zamian NBP uzyska prawo do uczestniczenia

w procesie zarządzania rezerwami EBC według okre-

ślonych przez EBC zasad.

Prawa i obowiązki naro-

dowych banków centralnych państw członkowskich

w zakresie przekazania rezerw do EBC określa sta-

tut Europejskiego Systemu Banków Centralnych

(ESBC) i EBC.

Podstawą prawną jest tu art. 127

Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, który

wśród zadań ESBC wymienia m.in. utrzymywanie

i zarządzanie oficjalnymi rezerwami walutowymi państw

członkowskich.

Bieżąca wartość rezerw walutowych, które pod-

legają przekazaniu do EBC, jest wyznaczana każdo-

razowo w momencie przystąpienia danego kraju do

strefy euro w drodze decyzji EBC*

)

na podstawie

udziału w kluczu subskrypcji kapitału EBC oraz

w zależności od aktualnej wysokości rezerw EBC.

Udziały poszczególnych narodowych banków cen-

tralnych w kluczu subskrypcji kapitału są uzależnio-

ne w 50% od udziału danego kraju w ludności UE

i w 50% od udziału w produkcie wewnętrznym brut-

to UE.

Udziały te są korygowane co 5 lat oraz w mo-

mencie rozszerzenia Unii Europejskiej.

Przy założeniu przystąpienia Polski do strefy

euro przy niezmienionych parametrach, na podsta-

wie których wyznaczana jest wysokość rezerw prze-

kazywanych do EBC (klucz subskrypcji wynosi obec-

nie 4,8954%), szacunkowa kwota, którą NBP miałby

przekazać EBC, wynosiłaby 5474,2 mln euro, w tym:

— 507,0 mln euro – jako wpłata do kapitału EBC,

*

)

Dla porównania decyzja w sprawie banku Estonii z 31 grudnia

2010 r. – http://www.ecb.int/ecb/legal/pdf/l_01120110115pl00580061.pdf.

937

— 2820,1 mln euro – jako wkład w rezerwy walu -

towe EBC, przy czym równocześnie w takiej wysoko-

ści powstanie należność od EBC w euro z tytułu

wniesionych rezerw walutowych,

tałowe i celowe EBC.

Kwota stanowiąca wkład do rezerw EBC była

przekazywana przez przystępujące banki centralne

w dolarach i jenach – łącznie 85% – oraz w złocie

monetarnym – 15%.

Po wstąpieniu Polski do strefy

euro część rezerw przekazana do EBC będzie włas-

nością tego banku.

Pozostała część rezerw pozosta-

nie własnością NBP.

Zgodnie z definicją Międzynarodowego Funduszu

Walutowego (MFW) do oficjalnych aktywów rezer-

wowych zalicza się łatwo rozporządzalne, płynne ak-

tywa zagraniczne posiadane przez bank centralny.

Kategoria ta obejmuje specjalne prawa ciągnienia

(SDR), pozycję rezerwową w MFW oraz aktywa w wa-

lutach obcych, głównie papierach wartościowych, lo-

katach i gotówce.

Oficjalne aktywa rezerwowe NBP

na koniec stycznia 2013 r. wynosiły:

— w przeliczeniu na euro – 79,6 mld euro,

— w przeliczeniu na dolary – 108,0 mld dolarów,

— w przeliczeniu na złote – 333,5 mld zł.

Z poważaniem

Podsekretarz stanu

Jacek Dominik

Warszawa, dnia 26 lutego 2013 r.

13807/13) uprzejmie proszę o przyjęcie następujących

wyjaśnień.

może zezwalać funkcjonariuszom i pracownikom służ-

by na udzielanie informacji niejawnych określonej

osobie lub instytucji.

Jednocześnie, zgodnie z ust. 3

wskazanego art., zezwolenie szefa SKW nie może do-

tyczyć udzielania informacji o:

1) osobie, jeżeli zostały uzyskane w wyniku pro-

wadzonych przez SKW albo inne organy, służby lub

znawczych;

2) szczegółowych formach i zasadach przeprowa-

dzania czynności operacyjno-rozpoznawczych oraz

3) osobie udzielającej pomocy SKW (art. 40 ust. 1

ustawy);

4) osobie udzielającej pomocy Wojskowym Służ-

bom Informacyjnym w wykonywaniu czynności ope-

racyjno-rozpoznawczych lub wojskowym jednostkom

organizacyjnym realizującym zadania z zakresu wy-

wiadu i kontrwywiadu wojskowego przed dniem wej-

wych Służbach Informacyjnych (Dz. U. Nr 139,

poz. 1326, ze zm.).

Należy podkreślić, że od powyższego zakazu ist-

nieją wyłącznie dwa szczególne wyjątki określone

ochronę działań podejmowanych przez służby i osoby

uczestniczące w tych działaniach, a odnoszące się do

żądania prokuratora albo sądu.

Ponadto pragnę wska-

zać, że zgodnie z przywołanym art. 43 minister obro-

ny narodowej nie posiada uprawnień do wydawania

poleceń szefowi SKW na zezwalanie funkcjonariu-

szom i pracownikom SKW na udzielnie informacji nie-

jawnych określonym osobom lub instytucjom.

Jednocześnie wyjaśniam, że zgodnie z informa-

cjami Naczelnej Prokuratury Wojskowej zakres

przedmiotowy śledztwa, sygn.

Po.Śl.45/12, prowadzo-

szawie w sprawie między innymi przekroczenia

uprawnień przez szefa Służby Kontrwywiadu Woj-

skowego oraz podległych mu funkcjonariuszy i żoł-

nierzy, którzy podjąć mieli działania w przedmiocie

inwigilowania posła na Sejm Tomasza Kaczmarka,

zm.), jest wielowątkowy, a w toku śledztwa przesłu-

chiwanych było szereg świadków.

Świadkowie skła-

dali zeznania na różne okoliczności.

Dopiero w trak-

cie ich przesłuchania okazywało się, że ich zeznania

zawierają informacje niejawne.

W takiej sytuacji od-

mawiali składania zeznań z uwagi na brak wymaga-

nego zwolnienia z zachowania tajemnicy przez upraw-

niony do tego organ.

Z tych powodów Wojskowa Pro-

kuratura Okręgowa w Warszawie planuje wystąpie-

nie do szefa Służby Kontrwywiadu Wojskowego o zwol-

nienie ich z obowiązku zachowania tajemnicy i udzie-

lenia informacji niejawnych w trybie art. 43 ustawy

938

Przedstawiając powyższe wyjaśnienia, pozostaję

PO–PSL (13808)

Szanowna Pani Marszałek!

Odpowiadając na in-

SPS-023-13808/13) w sprawie sytuacji systemu edu-

kacji za rządów PO–PSL, uprzejmie informuję, co

następuje.

Zmiany liczby i struktury wieku ludności dopro-

wadziły do zmniejszenia populacji uczniów.

Zgodnie

nie zmniejsza się liczba uczniów wszystkich rodzajów

o więcej niż jeden rocznik dzieci 6-letnich.

Gdyby nie

decyzje rodziców o rozpoczęciu edukacji szkolnej

dzieci w wieku 6 lat spadek ten byłby jeszcze większy,

bo wynosiłby ponad 482 tys.

Niż demograficzny widoczny jest również w gim-

nazjach.

Od roku szkolnego 2005/2006 w porównaniu

ły zmalała o 386 tys. Tak więc w samorządach, które

wprowadzać będą obniżenie wieku szkolnego od roku

szkolnego 2005/2006 liczba uczniów w szkołach pod-

stawowych i gimnazjach zmalałaby o ponad 868 tys.

uczniów.

Z danych systemu informacji oświatowej wynika,

— dotacje celowe z budżetu państwa.

nej w latach 2008–2012, w podziale na poszczególne

939

Ministerstwo Edukacji Narodowej stoi na stano-

wania konkretnych rozwiązań z zainteresowanymi

środowiskami.

Celem nadrzędnym powinno być pod-

Mając na uwadze powyższe, od dnia 16 lipca 2012 r.

w ministerstwie odbyło się 10 spotkań przedstawi-

cieli związków zawodowych zrzeszających nauczycie-

li oraz korporacji jednostek samorządu terytorialne-

go, podczas których strony zaprezentowały swoje

W trakcie spotkań strony przedstawiały opinię na

temat obowiązujących przepisów i mogły wyrazić

swoje oczekiwania dotyczące kierunku ewentualnych

zmian.

Propozycja resortu dotycząca zmian w pragmaty-

ce zawodowej nauczycieli, nie przewiduje wyklucze-

nia jakiejkolwiek grupy nauczycieli spod działania

przepisów ustawy, a tym bardziej zmian w zakresie

rozwiązywania stosunku pracy z nauczycielem mia-

nowanym i dyplomowanym.

Projekt nowelizacji usta-

wy to efekt rozwiązań będących kompromisem po-

między oczekiwaniami samorządów i nauczycieli,

które służyć będą przede wszystkim uczniom.

W świetle obowiązujących przepisów zarówno de-

stawowych i gimnazjów odpowiedzialna jest rada

gminy (art.17 ust. 4), która powinna organizować go

wiązku szkolnego.

Nie może być więc mowy o naruszeniu art. 70

Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej dotyczącego

równego dostępu do wykształcenia.

Przed podjęciem

uchwały o likwidacji szkoły jednostka samorządu te-

rytorialnego ma obowiązek zasięgnięcia w tej kwestii

ty, wydając opinię, bierze pod uwagę przepisy nakła-

dające na organ prowadzący obowiązki związane

Województwo 2012 (zł)

z czego

kwota subwencji

naliczona

algorytmem

Kwota

korygująca*

)

(zł)

*

)

940

nauki, wychowania i opieki, w tym okoliczności,

mie oświaty, dotyczące zapewnienia dzieciom trans-

portu do szkoły.

Ministerstwo Edukacji Narodowej zwraca uwagę,

fikacje kadry, liczbę uczniów w klasach, oddziałach,

zmianowość, warunki lokalowe, bazę i wyposażenie

placówki, zaplecze sportowo-rekreacyjne, organizację

świetlicy, żywienia) oraz organizację dowożenia dzie-

ci do szkoły (odległość pokonywana przez dzieci pie-

szo do przystanku, czas i warunki dojazdu, zapew-

uczania szkół, uprzejmie informuję, że 11 grudnia

wych badań PIRLS (badanie umiejętności czytania

tyki i nauk przyrodniczych), realizowanych przez

Międzynarodowe Stowarzyszenie Mierzenia Osiąg-

nięć Szkolnych (IEA), mierzących kompetencje młod-

szych uczniów szkół podstawowych.

Obok prowadzo-

nego przez OECD badania PISA, które dotyczy

uczniów.

Badanie PIRSL 2011 pokazuje, że jakość

klasistów to przede wszystkim skutek zmniejszenia

mi osiągnięciami chłopców i dziewcząt.

W badaniu

kresie przyrody polscy uczniowie uzyskali wynik bli-

ski średniej międzynarodowej; w badaniu umiejętno-

ści matematycznych polscy uczniowie uzyskali nieco

niowie lepiej wypadli w zadaniach matematycznych

niach typowych.

czynić się do wyrównania szans edukacyjnych dzieci.

no projekt nowych rozwiązań prawnych zawierających

propozycje wsparcia finansowego dla gmin w realiza-

cji zadań dotyczących wychowania przedszkolnego

w celu zwiększenia liczby miejsc wychowania przed-

szkolnego i podniesienia jakości wychowania przed-

szkolnego przy jednoczesnym zmniejszeniu obciążeń

ra obecnie będzie kierowana pod obrady Rady Mini-

strów) gwarantuje upowszechnienie wychowania przed-

niej niż pierwotnie zakładano.

Zgodnie z założeniami

ków wychowania przedszkolnego oraz zmniejszenie

zywane na dzieci w przedszkolach, oddziałach przed-

szkolnych w szkołach oraz innych formach wychowa-

nia przedszkolnego, także prowadzonych przez pod-

mioty niepubliczne.

Zmniejszeniu ulegną wysokie obecnie opłaty pono-

cówce ponad ustalone przez gminę bezpłatne godzi-

da godzina pobytu dziecka w przedszkolu ponad bez-

płatny wymiar będzie kosztowała maksymalnie 1 zł.

niać rodziców, w całości lub części, z opłacania poby-

tu dziecka w przedszkolu.

tocznie „ustawą żłobkową”.

Ustawa z 4 lutego 2011 r.

941

poz. 235) określa zasady organizowania i funkcjono-

wania opieki nad najmłodszymi, minimalne standar-

dy usług placówek i kwalifikacje osób sprawujących

ności nadzorczej w zakresie przestrzegania warun-

Z poważaniem

Podsekretarz stanu

Przemysław Krzyżanowski

Warszawa, dnia 25 lutego 2013 r.

Funduszu Pracy na finansowanie

kosztów wynagrodzeń i składek

powiatowych urzędów pracy (13809)

środków Funduszu Pracy na finansowanie kosztów

zaną – zgodnie z właściwością – przez ministra finan-

sów pismem z dnia 11 lutego 2013 r., sygn.

FS4/0602/2/

interp./90/WET/13/2249, uprzejmie informuję zgod-

nie z poniższym.

Instytucja ta w jej obecnym kształcie nie jest po-

sie stanu rzeczy, w tym obowiązującego stanu praw-

nego, w Ministerstwie Pracy i Polityki Społecznej pro-

wadzone są prace nad przygotowaniem rozwiązań

umożliwiających powiązanie wysokości środków Fun-

duszu Pracy przekazywanych samorządom powiato-

wym na finansowanie kosztów wynagrodzenia i skła-

towych urzędów pracy z efektywnością zatrudnienio-

wą uzyskiwaną przez powiatowe urzędy pracy.

lityki Społecznej projekcie założeń do projektu ustawy

ponowane jest uzależnienie wysokości środków Fun-

wym na wynagrodzenia pracowników powiatowych

urzędów pracy od efektywności działań na rzecz za-

trudnienia, realizowanych przez te urzędy.

2014–2017) samorządy powiatowe otrzymywały środ-

ki Funduszu Pracy na wsparcie finansowania wyna-

grodzeń doradców klienta (doradcy klienta to pra-

cownicy dotychczas zatrudnieni na stanowiskach,

kwoty środków przeznaczane będzie na nagrody dla

szczególne osiągnięcia w zakresie efektywności dzia-

łań aktywizacyjnych.

942

uzupełniać samorządowy fundusz płac, nie zaś go

zastępować.

Z poważaniem

Sekretarz stanu

Jacek Męcina

Szanowna Pani Marszałek!

Odpowiadając na in-

br., znak: SPS-023-13810/13, uprzejmie informuję, że

zamierzamy kontynuować proces dostosowywania

obszarów stref do potrzeb inwestorów, zaktywizować

działania zarządzających strefami w obszarze rynku

pracy, szczególnie w zakresie przystosowania progra-

mów edukacyjnych i systemu szkolenia zawodowego

do oczekiwań przedsiębiorców, a także zintensyfiko-

wać prace nad tworzeniem sieci klastrów.

Wszystkie ww. zamierzenia odnoszą się również

do strefy mieleckiej, której granice są aktualnie

zmieniane.

Wystąpiliśmy do Rady Ministrów o obję-

cie strefą 53,4 ha, w tym 22,2 ha gruntów prywat-

nych położonych w Dębicy i Szczecinie, pod dwie

nowe inwestycje, które łącznie wygenerują 530 no-

wych miejsc pracy.

Wydłużenie okresu funkcjonowania stref do 2026 r.

zostało odroczone przez Radę Ministrów do momen-

tu wypracowania przez ministra gospodarki wspól-

nie z ministrem finansów kryteriów uzasadniających

dalsze funkcjonowanie stref.

Przewidujemy, że sto-

sowny dokument zostanie przedłożony Radzie Mini-

strów w III kw. br.

Rozważamy także zastosowanie alternatywnej

formuły okresu korzystania ze zwolnień podatko-

wych w strefach, polegającej na zniesieniu granicz-

nego terminu ich działania i wprowadzeniu okresu

ważności zezwolenia.

Celowość wprowadzenia takie-

go rozwiązania, wymagającego zmiany ustawy z dnia

nomicznych, rozważymy dopiero po wydaniu przez

Komisję Europejską aktów normatywnych regulują-

cych zasady udzielania pomocy publicznej w następ-

nym okresie programowym Unii Europejskiej.

Odnośnie do włączania do stref nowych terenów,

to proces ten jest prowadzony w trybie ciągłym.

W stycz-

niu weszły w życie zmiany granic trzech stref, tj. po-

morskiej, krakowskiej i łódzkiej, aktualnie procedu-

jemy zmiany granic strefy kostrzyńsko-słubickiej

i mieleckiej, a w przygotowaniu są zmiany granic

stref: warmińsko-mazurskiej, suwalskiej, kamienno-

górskiej, katowickiej, tarnobrzeskiej, starachowickiej

i łódzkiej.

Dysponujemy jeszcze ok. 4 tys. ha z łącz-

nego limitu powierzchni SSE wynoszącego 20 tys.

ha, które w warunkach wydłużenia funkcjonowania

SSE do 2026 r. z pewnością zostaną rozdysponowane

na poszczególne strefy.

Na szczeblu rządowym nie przewiduje się bezpo-

średnio przeznaczania środków unijnych na rozwój

cel wykorzystywane.

Spółki zarządzające strefami

aplikowały o wsparcie finansowe z programów ope-

racyjnych na realizację takich inwestycji, jak budowa

parków technologicznych czy inkubatorów, i zapewne

w następnym okresie programowym również będą

się o te środki ubiegać.

Trudno odpowiedzieć na pytanie, jakie branże

w najbliższych latach zwiększą inwestycje w strefach

– najprawdopodobniej takie, których rozwój podyk-

towany będzie potrzebami rynku.

Włączając do stref

grunty prywatne pod konkretne inwestycje, nie ob-

serwujemy dominacji określonych branż.

Jedyną

wspólną cechą projektów jest innowacyjność techno-

logiczna, nie tylko pożądana, ale konieczna dla spro-

stania coraz silniejszej konkurencji.

Z poważaniem

Podsekretarz stanu

Ilona Antoniszyn-Klik

Warszawa, dnia 21 lutego 2013 r.

943

Odpowiedź

podsekretarza stanu

w Ministerstwie Transportu,

w sprawie niepokojących sygnałów

przekazuję poniższe informacje.

Dębica – Mielec – Chmielów k. Tarnobrzega uprzej-

utrzymaniu jej eksploatacji.

Oznacza to, że linia na-

dal będzie funkcjonowała, o ile wystąpi wystarczają-

ce zainteresowanie ze strony przewoźników kolejo-

Niezależnie od powyższego nadal możliwe są al-

ternatywne działania, w szczególności ze strony władz

samorządowych, polegające na finansowym wsparciu

inwestycji ukierunkowanych na uatrakcyjnienie przed-

miotowej linii (np. rewitalizacja finansowana w ra-

też wskazany zostanie podmiot zainteresowany prze-

jęciem zarządzania daną linią (tak jak ma to miejsce

na terenie woj. dolnośląskiego).

Z poważaniem

Podsekretarz stanu

Andrzej Massel

przekazujące interpelację panów posłów Piotra Pola-

ka i Roberta Telusa w sprawie nowelizacji zakwestio-

nowanej przez Trybunał Konstytucyjny ustawy

944

o rodzinnych ogrodach działkowych, działając z upo-

stawiam informacje w zakresie poruszonego zagad-

nienia.

Do Sejmu zostały złożone trzy projekty ustaw ma-

jące na celu wykonanie dotychczasowych wyroków

lematyki ogrodnictwa działkowego, a w szczególności

sygn. akt K 8/10.

W przypadku nadania przedłożo-

nym projektom statusu dokumentu procedowanego

zostaną podjęte działania mające na celu przedłoże-

nie Radzie Ministrów projektu stanowiska.

Stanowi-

sko rządu wobec złożonych do Sejmu RP projektów

ustaw dotyczących ogrodnictwa działkowego zosta-

nie przedłożone Radzie Ministrów.

Rada Ministrów

wyraża bowiem opinię wobec procedowanych w Sej-

Odnosząc się do wątpliwości panów posłów doty-

czących kierunku projektowanych zmian w zakresie

praw użytkowników ogrodów działkowych, pragnę

zauważyć, że tezy dotychczasowych wyroków Trybu-

nału Konstytucyjnego wyznaczają kierunek, w któ-

rym powinny zmierzać prace legislacyjne mające na

celu stworzenie optymalnych rozwiązań prawnych

w omawianym zakresie.

Jest niewątpliwe, że nowe

regulacje powinny pozostawać w zgodności z Konsty-

ności zrzeszania się, a także zapewniać należytą

kowe.

Trybunał podkreślił, iż ochroną prawną obję-

W odniesieniu natomiast do pozostałych zagad-

nień poruszonych w treści pisma, związanych z ure-

gulowaniami w przyszłej ustawie sprawy podatków

i opłat, kwestii dziedziczenia oraz sprawowania nad-

zoru nad rodzinnymi ogrodami działkowymi, należy

zauważyć, że na obecnym etapie procedowania pro-

jektów przedłożonych do Sejmu nie sposób przewi-

dzieć, jakie będzie ostateczne przyjęte przez parla-

ment brzmienie regulacji rozstrzygających te kwe-

nie decyduje rząd, lecz parlament.

Przekazując powyższe informacje, wyrażam na-

wości panów posłów Piotra Polaka i Roberta Telusa.

Z poważaniem

Sekretarz stanu

Tadeusz Jarmuziewicz

ny praw indywidualnego konsumenta naruszonych

cę uprzejmie informuję, co następuje.

Powyższa kwestia będąca przedmiotem interpe-

lacji została przedstawiona prezesowi UOKiK przez

W piśmie tym pan poseł Polak zwrócił się do prezesa

UOKiK o podjęcie działań w sprawie skargi konsu-

menta pana S. P. na nierzetelne wykonanie usługi

montażu okien i drzwi wejściowych z obróbką przez

przedsiębiorcę A. W. W odpowiedzi pismem z dnia

17 stycznia 2013 r.

(DDK-076-5/13/LP) pan poseł Po-

lak został poinformowany, że sprawy o charakterze

indywidualnym (jak np. reklamacja niewłaściwie wy-

konanej usługi, której dotyczyło ww. pismo) nie mogą

stanowić podstawy do wszczęcia postępowania w spra-

mentów z uwagi na poniższe.

Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsu-

resów przedsiębiorców i konsumentów.

Prezes urzę-

du, realizując swoje kompetencje w zakresie ochro-

ny konsumentów, podejmuje działania o charakte-

rze władczym, jaki również działania niewładcze.

Działaniami o charakterze władczym są między

innymi postępowania w sprawie praktyk narusza-

dzone przez prezesa urzędu kontrole wzorców umow-

945

Warunkiem wydania przez prezesa UOKiK decy-

uwagę, że naruszenie zbiorowego interesu konsu-

mentów musi być powiązane z naruszaniem aspek-

tów ekonomicznych tego interesu.

Prezes urzędu nie

ma natomiast możliwości wyegzekwowania indywi-

dualnych roszczeń konsumentów oraz nie jest upraw-

wynikającego ze stosunku cywilnoprawnego.

Przechodząc do pytania pana posła – na jaką

ochronę mogą liczyć konsumenci indywidualni oraz

czy informacja o istniejącym szerokim systemie ochro-

ny konsumentów jest prawdziwa – informuję, że

w ocenie prezesa UOKIK poziom ochrony indywidu-

alnych interesów konsumentów w Polsce jest wysoki.

Istniejący obecnie system ochrony interesów konsu-

mentów jest bardzo rozbudowany i daje liczne upraw-

nienia ochrony ich indywidualnych praw.

W pierwszej kolejności należy wskazać na powia-

towych (miejskich) rzeczników konsumentów.

Rzecz-

nik zatrudniony jest w starostwie powiatowym.

Do

jego kompetencji należy między innymi prowadzenie

bezpłatnego poradnictwa konsumenckiego, udziela-

nie informacji prawnej w zakresie ochrony interesów

konsumentów, podejmowanie w imieniu i na rzecz

konsumentów interwencji, udzielanie pomocy konsu-

mentów jest uprawniony do udzielania innych form

np. występowania do przedsiębiorców w sprawach

wień umownych czy też w sprawach nieuczciwych

cił się rzecznik konsumentów, jest obowiązany (pod

macji będących przedmiotem wystąpienia oraz usto-

sunkować się do uwag i opinii rzecznika.

Obecnie

w Polsce jest 371 rzeczników konsumentów.

W tym miejscu wskazać należy, że rzecznik kon-

sumentów ponosi odpowiedzialność dotyczącą reali-

zacji swoich obowiązków przed starostą (lub prezy-

dentem miasta w miastach na prawach powiatu).

Zgodnie bowiem z art. 40 u.o.k.i.k. z rzecznikiem

Rzecznik konsumentów jest bezpośrednio podpo-

rządkowany staroście (prezydentowi miasta).

Tym

samym prezes UOKiK nie prowadzi nadzoru nad

działalnością rzeczników.

Oprócz rzeczników konsumentów w Polsce dzia-

łają organizacje dotowane ze środków publicznych,

takie jak Federacja Konsumentów czy też Stowarzy-

szenie Konsumentów Polskich, których głównym ce-

lem jest ochrona indywidualnych praw konsumen-

tów.

Federacja Konsumentów wykonuje swoje zada-

nia statutowe w szczególności poprzez prowadzenie

poradnictwa prawnego na rzecz konsumentów, a tak-

że podejmowanie czynności w ramach ochrony praw-

nej konsumentów (np. reprezentowanie konsumen-

tów w postępowaniach sądowych).

Bezpłatną pomoc

konsumenckiej obsługiwanej przez federację.

Fede-

racja Konsumentów obejmuje swoim zasięgiem całe

Stowarzyszenie Konsumentów Polskich jest nieza-

leżną, pozarządową organizacją konsumencką.

Głów-

nym zadaniem stowarzyszenia jest udzielanie infor-

macji prawnej konsumentom.

W tym miejscu zwracam uwagę, iż Urząd Ochro-

cone – prowadzenie bezpłatnego poradnictwa i pomo-

cy prawnej w zakresie uprawnień konsumentów oraz

dochodzenia ich roszczeń, oraz sporządzania pism

procesowych na rzecz konsumentów przez Federację

Konsumentów oraz obsługę infolinii konsumenckiej,

jak również Konsumenckie Centrum E-mailowe

„E-poradnictwo” prowadzone przez Stowarzyszenie

Konsumentów Polskich.

Konsumenci mogą wykorzystać również drogę

bownych sądów konsumenckich działających przy

wojewódzkich inspektoratach Inspekcji Handlowej.

konsumencka oraz miejski (powiatowy) rzecznik

konsumentów.

W sprawach związanych ze świadczeniem usług

telekomunikacyjnych i pocztowych konsumenci mogą

zwrócić się do Polubownego Sądu Konsumenckiego

przy Prezesie Urzędu Komunikacji Elektronicznej.

Natomiast w rozwiązywaniu problemów z bankami

konsumentom pomóc może arbiter bankowy – insty-

tucja działająca przy Związku Banków Polskich.

Spory pomiędzy uczestnikami rynku finansowe-

go, w szczególności pomiędzy konsumentami a pod-

miotami podlegającymi nadzorowi Komisji Nadzoru

Finansowego (przede wszystkim zakładami ubezpie-

czeń, towarzystwami funduszy inwestycyjnych, ot-

wartymi funduszami emerytalnymi, domami ma-

klerskimi), rozstrzyga Sąd Polubowny przy Komisji

Nadzoru Finansowego.

Spory z zakładami ubezpie-

czeń, powszechnymi towarzystwami emerytalnymi,

rozstrzyga Sąd Polubowny przy Rzeczniku Ubezpie-

czonych.

W sprawach spornych na linii konsument – przed-

siębiorstwo energetyczne konsumenci mogą zwracać

i Energii działającego w Urzędzie Regulacji Energe-

tyki.

W sprawach spornych na linii konsument

946

– przewoźnik lotniczy, w zakresie naruszenia przez

przewoźnika lotniczego rozporządzenia (WE) nr 261/2004

nienia lotów, uchylającego rozporządzenie (EWG)

nr 295/91), konsumenci mogą zwracać się do Komi-

sji Ochrony Praw Pasażera przy Prezesie Urzędu

Lotnictwa Cywilnego.

Natomiast informację o pra-

wach konsumentów w Unii Europejskiej oraz pomoc

prawną dotyczącą sporów transgranicznych konsu-

menci mogą uzyskać w Europejskim Centrum Kon-

sumenckim.

Informuję również, że wszelkie dane kontaktowe

instytucji zajmujących się poradą i pomocą konsu-

mencką w Polsce są udostępnione na stronie inter-

netowej Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsu-

mentów.

Z poważaniem

Wiceprezes Urzędu Ochrony

Warszawa, dnia 26 lutego 2013 r.

piśmie, nr SPS-023-13815/13, z dnia 31 stycznia br.

cinku Zagórz – Jasło – Gorlice przedstawiam nastę-

pujące stanowisko.

Resort transportu dokłada wszelkich możliwych

wać istniejącą sieć kolejową oraz utrzymywać ją

w dobrym stanie technicznym.

W obecnej perspekty-

wie finansowej 2007–2013 prowadzone są wielomi-

liardowe inwestycje zarówno na liniach magistral-

nych, ważnych z punktu widzenia krajowego, jak

i międzynarodowego, jak również na liniach kolejo-

wych o znaczeniu regionalnym.

W celu lepszego sko-

munikowania południowych regionów Polski (w tym

Jasła z Krakowem) oraz poprawy jakości i efektyw-

ności oferty przewozowej obecnie realizowany jest

m.in. projekt „Poprawa dostępności linii kolejowej

– Krościenko” w ramach Regionalnego Programu

2007–2013.

Jednocześnie w ramach Małopolskiego

RPO zakończono już inwestycję: Modernizacja linii

nów – Stróże.

Zarząd PKP Polskie Linie Kolejowe SA jeszcze pod

skimi całego kraju.

Biorąc pod uwagę pozytywne do-

świadczenia we współpracy PKP PLK SA z władzami

województwa przy wdrażaniu projektów realizowa-

nych w ramach Podkarpackiego Regionalnego Pro-

gramu Operacyjnego obecnej perspektywy finanso-

wej, analizowana jest możliwość realizacji inwestycji:

Modernizacja linii kolejowej nr 108 Stróże – Kroś-

kończenie robót), wykorzystując środki UE urucha-

miane z podkarpackiego RPO 2014–2020.

Jestem przekonany, że decyzja władz samorządo-

wych dotycząca ujęcia tego zadania w ramach Regio-

karpackiego na lata 2014–2020 będzie pozytywna

i pozwoli tym samym na jego zrealizowanie.

Z poważaniem

Podsekretarz stanu

Andrzej Massel

Warszawa, dnia 26 lutego 2013 r.

Polski (13816)

Szanowna Pani Marszałek!

Odpowiadając na pis-

023-13816/13, dotyczące interpelacji posła Szymona

się Polski, uprzejmie wyjaśniam.

Sytuację demograficzną kształtują tendencje

w zakresie zawierania/rozpadu małżeństw, płodnośw-

ci kobiet i dzietności rodzin, a także tendencje w zai-

kresie zgonów i migracji.

Zmiany w tych sferach kszZ-

tałtują się pod wpływem wielu różnokierunkowych

947

wania),

— strukturalnych (sytuacja na rynku pracy),

— ekonomicznych (poziom i warunki życia),

— instytucjonalnych (rozwiązań polityki ro -

Jednak rodzina, małżeństwo i dzieci to wartości

młodego pokolenia

1)

.

Najpopularniejszy model życia

rodzinnego w Polsce to mała rodzina (nuklearna),

alizowany model rodziny jest zgodny z preferowa-

nym.

Dotyczy to jednak głównie rodzin składających

Jak wynika z badań opinii społecznej

2)

, działania

państwa, które najbardziej przyczyniłyby się do

zwiększenia liczby urodzeń w Polsce, to przede

wszystkim skuteczna pomoc w powrocie do pracy lub

(56%), zwiększenie liczby żłobków i przedszkoli (33%),

podniesienie progu dochodowego uprawniającego do

zasiłków rodzinnych (27%), a także wydłużenie urlo-

pów macierzyńskich (25%).

Opinie te znajdują od-

zwierciedlenie w obecnych i planowanych działa-

niach państwa skierowanych do rodzin.

opiekunów dziennych oraz nianie.

Żłobki i kluby dzz-

iecięce mogą tworzyć i prowadzić gminy, osoby fizycz-

– edycja 2013 r. (konkurs został ogłoszony 20 lutego

Istotnym instrumentem pomocy państwa rodzi-

weryfikacja wysokości kryteriów dochodowych upraw-

czeń rodzinnych.

Weryfikacja wysokości kryteriów

623 zł (poprzednio 583 zł) na osobę w rodzinie, w któ-

2014 r. odpowiednio będą wynosiły 574 zł i 664 zł.

19–23 lata (poprzednio 98 zł) – rozporządzenie Rady

1)

„Nie ma jak rodzina, komunikat z badań CBOS”, Warsza-

wa, marzec 2008.

2)

„Polityka państwa wobec rodziny, komunikat z badań

CBOS”, Warszawa, maj 2012.

948

siłku rodzinnego przysługuje dodatek z tytułu uro-

dzenia dziecka może w drodze uchwały przyznać

Przygotowano zmiany w Kodeksie pracy w zakre-

sie długości urlopu macierzyńskiego i rodzicielskiego.

Projekt zmian zakłada, że zasiłek macierzyński za

tomiast zasiłek macierzyński za okres urlopu rodzi-

nak pracownica podejmie od razu decyzję o skorzy-

staniu z urlopu rodzicielskiego, składając wniosek

o udzielenie go bezpośrednio po urlopie macierzyń-

skim i dodatkowym urlopie macierzyńskim, to wów-

czas przez cały okres urlopu związanego z urodze-

niem się dziecka będzie jej przysługiwał zasiłek

Z poważaniem

Podsekretarz stanu

Elżbieta Seredyn

Warszawa, dnia 1 marca 2013 r.

wie publikacji Światowego Indeksu Prześladowań

Otwarte Drzwi (Open Doors), uprzejmie informuję.

Polska przywiązuje szczególną wagę do kwestii

dotyczących ochrony wolności religii i wyznania oraz

praw mniejszości religijnych.

Mając na uwadze tra-

dycję kulturowo-religijną naszego kraju, Polska w szcze-

gólności interesuje się sytuacją chrześcijan na świe-

cie.

Ministerstwo Spraw Zagranicznych na bieżąco

monitoruje tę kwestię.

Z niepokojem odnotowujemy

narastające w ostatnich latach zjawisko dyskrymi-

nacji i prześladowań chrześcijan w wielu państwach

świata z powodu wyznawanej wiary.

Polska zwraca uwagę na problem prześladowania

odpowiedzialność ciążącą na rządzie każdego pań-

stwa za zapewnienie poszanowania praw mniejszości

MSZ wielokrotnie wyrażało rosnące zaniepokoje-

nie stanem bezpieczeństwa mniejszości chrześcijań-

skich zamieszkujących m.in. region Afryki i Bliskie-

go Wschodu.

Troska o los chrześcijan pozostaje jed-

nym z priorytetów działalności polskich placówek

dyplomatyczno-konsularnych, stanowiąc stały ele-

ment dialogu politycznego przedstawicieli Polski z wła-

dzami państw przyjmujących.

Irak

Polska podejmuje kroki inspirujące wspólne dzia-

łania społeczności międzynarodowej wobec władz

Iraku.

Oczekujemy od rządu koalicyjnego premiera

Nuri al-Malikiego pilnego doprowadzenia do odczu-

walnej poprawy sytuacji irackich chrześcijan oraz do

trwałego wyeliminowania zagrożeń dla tej społecz-

ności.

Jednym z elementów działań jest wywieranie

na administrację w Bagdadzie bardziej skutecznej

presji w celu zapewnienia pełnego bezpieczeństwa

społeczności chrześcijańskiej oraz miejscom chrześ-

cijańskiego kultu na terenie Iraku.

Powstrzymanie

procesu dalszej erozji irackiego społeczeństwa po-

przez migrację i spowodowanie powrotu irackich

chrześcijan do kraju jest postrzegane przez Minister-

stwo Spraw Zagranicznych w kategoriach polskiego

interesu politycznego w regionie.

Rząd RP w komu-

nikacie prasowym MSZ opublikowanym w dniu 2 li-

stopada 2010 r. zdecydowanie potępił zamachy terro-

rystyczne na chrześcijan i miejsca ich kultu w Bag-

dadzie w dniu 31 października 2010 r.

Podkreślił, iż

Polska z najwyższą uwagą i niezmienną troską ob-

serwuje rozwój sytuacji w Iraku w kontekście bezpie-

czeństwa miejscowej społeczności chrześcijańskiej.

Latem 2011 r.

Polska zaoferowała 5 stypendiów dla

przedstawicieli środowisk chrześcijańskich w Iraku,

co powinno też przysłużyć się powstrzymywaniu pro-

cesu migracji chrześcijan z ich historycznych miejsc

zamieszkania (schronienie w naszym kraju znalazła

także grupa kilkunastu uchodźców chrześcijan z państw

Afryki subsaharyjskiej).

Pragniemy odnotować, że

z polskim udziałem i przy naszym wydatnym zaan-

gażowaniu UE od lat udziela pomocy irackim uchodź-

com i tzw. IDP’s (internally displaced persons – uchodź-

cy wewnętrzni) na terenie Syrii i Jordanii.

Od 2003 r.

ze środków unijnych przeznaczono na te cele ponad

170 mln euro.

Ponadto we współpracy z agendami

ONZ, uwzględniając również dramatyczny rozwój sy-

949

tuacji wewnętrznej w Syrii, UE wspiera powroty Ira-

kijczyków do kraju.

Iran

MSZ nie pozostaje obojętne na przypadki prześla-

dowania chrześcijan przez władze sądownicze Islam-

skiej Republiki Iranu.

Na arenie międzynarodowej

i w relacjach dwustronnych w ostrych słowach potę-

piamy wszelkie przejawy braku poszanowania dla

praw człowieka, w tym prawa do życia i wolności wy-

znania.

Daliśmy tego dowód, przekazując we wrześ-

niu 2011 r. na ręce ambasadora Islamskiej Republiki

Iranu w Polsce zdecydowane démarche ws. irańskie-

go pastora skazanego na karę śmierci za rzekomą

apostazję i odmowę nawrócenia na islam.

Egipt

Poszanowanie praw chrześcijan było jednym z waż-

nych tematów rozmów ministra R. Sikorskiego

w dniach 15–16 czerwca 2011 r. w Tunezji i Egipcie.

W Kairze min.

Sikorski spotkał się z papieżem Sze-

nudą III oraz przedstawicielami wspólnoty koptyj-

skiej.

Rząd RP w komunikacie prasowym MSZ, opub-

likowanym w dniu 3 stycznia 2011 r., zdecydowanie

potępił zamachy terrorystyczne na chrześcijan i miej-

sca ich kultu w Aleksandrii w dniu 1 stycznia 2011 r.

W trakcie wizyty ministra SZ Egiptu Muhammada

Kamala Amra w Polsce w dniu 9 września 2011 r.

minister R. Sikorski zwrócił uwagę na trudną sytu-

ację mniejszości chrześcijańskich, w tym Koptów,

w Egipcie.

Na prośbę Stolicy Apostolskiej minister

Sikorski zwrócił się ponadto o akceptację i wsparcie

strony egipskiej dla realizacji planowanych przez Wa-

tykan projektów (edukacja, mieszkalnictwo) mają-

cych na celu wsparcie chrześcijan w Egipcie.

Arabia Saudyjska

Kwestie związane z przestrzeganiem praw czło-

i polskiej, uwagi.

UE prowadzi regularny dialog ze

misji dyplomatycznej, akredytowanej w Rijadzie.

Ostat-

nio zauważalny jest proces pozytywnych przemian

wewnętrznych, zainicjowany przez proreformator-

skiego króla Abdullaha.

Król jest również jednym

z najaktywniejszych promotorów dialogu cywiliza-

cyjnego i religijnego.

Wyrazem uznania dla tych sta-

Wałęsy.

W celu prowadzenia nadzoru nad wdraża-

niem międzynarodowych standardów w zakresie

rodowymi oraz dokumentowania przypadków łama-

nia praw człowieka powołano w Królestwie Arabii

Saudyjskiej w latach 2004–2005 dwie instytucje

– rządową Komisję Praw Człowieka (Human Rights

W kwietniu 2012 r. miała miejsce wizyta premiera

Donalda Tuska w Królestwie Arabii Saudyjskiej

w następstwie bezprecedensowej wizyty króla Ab-

dullaha oraz członków saudyjskiego rządu w Polsce

w 2007 r.

Atmosfera oraz przebieg rozmów premiera

z przedstawicielami saudyjskich władz pozwalają

wanie otwartego dialogu, również w kwestiach

trudnych, w zakresie których stanowiska obu kra-

jów są odmienne, jak prawa człowieka.

Prawo sau-

dyjskie zabrania praktykowania innych wyznań niż

islam, zatem każda osoba praktykująca inne wyzna-

nie łamie prawo.

Z tego względu w Arabii Saudyj-

skiej nie funkcjonują kościoły bądź świątynie in-

nych religii niż islam.

Jemen

MSZ oraz placówki dyplomatyczne w regionie,

w tym Ambasada RP w Rijadzie (akredytowana tak-

że w Republice Jemeńskiej), na bieżąco monitoruje

sytuację i przestrzeganie praw społeczności polskiej

w Jemenie, również w dziedzinie wolności wyznania

i praktyk religijnych.

W Sanie i Adenie funkcjonowa-

ły i nadal działają oficjalnie domy modlitewne, w któ-

rych odprawiane są nabożeństwa chrześcijańskie.

Placówka w Rijadzie nie odnotowała przypadków

szykanowania Polaków z powodu ich wyznania.

W oce-

nie MSZ w związku z trudną sytuacją wewnętrzną

i okresem przejściowym w Jemenie pewne nastroje

antychrześcijańskie są elementem próby dalszej de-

stabilizacji państwa.

W nawiązaniu do wspomnianego przez pana posła

raportu warto także zwrócić uwagę na państwa re-

gionu Afryki subsaharyjskiej, m.in. Mali, Somalię,

Erytreę i Nigerię.

Mali

Wskutek opanowania północy kraju przez islam-

skich integrystów w kwietniu 2012 r. wprowadzony

został tam szariat i liczne środki represji, które w naj-

większym stopniu dotknęły niemuzułmanów, w tym

nielicznych w kraju chrześcijan.

Po wyzwoleniu pół-

nocy Mali w wyniku ofensywy wspieranej przez

Francję w lutym 2013 r. problem prześladowań nie

powinien już mieć miejsca.

Jednocześnie Polska uczest-

niczy w pomocy UE dla Mali, w tym we wsparciu

materialnym misji wojskowej regionalnej organizacji

ECOWAS pod egidą Unii Afrykańskiej.

Polska udzie-

la także pomocy humanitarnej dla Mali poprzez or-

ganizacje międzynarodowe (UNHCR, UNICEF).

MSZ

utrzymuje kontakt z polskimi obywatelami przeby-

wającymi w Mali poprzez placówkę w Algierze, jed-

nakże żadna z tych osób nie zgłaszała jakichkolwiek

problemów.

Somalia

Somalia powoli wychodzi z wieloletniej wojny do-

mowej i obecnie tylko część terytorium jest pod kon-

trolą państwa.

Stopniowo wypierani są islamscy in-

tegryści, którzy do niedawna kontrolowali prawie

całe terytorium, stosując szariat i inne represje.

Problem innych religii w zasadzie nie istnieje, ponie-

waż ludność jest praktycznie w 100% muzułmańska,

natomiast sporadyczne incydenty z udziałem obco-

krajowców niemuzułmanów mają podłoże przestęp-

cze.

Polska uczestniczy w pomocy UE skierowanej do

legalnych władz Somali, m.in. na odbudowę policji

950

i wymiaru sprawiedliwości.

Nie mamy sygnałów świad-

czących o instytucjonalnej dyskryminacji chrześci-

jan.

Prawdopodobnie nie ma również Polaków prze-

bywających obecnie w Somalii.

Erytrea

Chrześcijaństwo, w tym także katolicyzm, jest na

liście religii uznanych przez państwo za legalne.

W stosunku do Erytrei są natomiast zgłaszane na

forum międzynarodowym, w tym UE, liczne proble-

my ogólnego nieprzestrzegania praw człowieka.

We-

dług informacji MSZ nie ma Polaków przebywają-

cych w Erytrei na stałe.

Nigeria

dochodziło do gwałtownych konfliktów, których przy-

czyną były spory między różnymi grupami społecz-

ności lokalnych, na tle dostępu do władzy i korzyści

gospodarczych.

W wieloetnicznej Nigerii linie podzia-

łów polityczno-gospodarczych często pokrywają się

nami i muzułmanami.

W ten skomplikowany kon-

tekst społeczno-religijny wpisuje się działalność or-

ganizacji Boko Haram, radykalnej islamistycznej

ła ona zamachów nie tylko na kościoły chrześcijań-

ne, jak np. biura ONZ w Abudży.

Przywódcy religijni

reprezentujący umiarkowanych muzułmanów stano-

wiących zdecydowaną większość w Nigerii zainicjo-

wali kampanię na rzecz pokojowego współżycia z chrześ-

cijanami, a władze państwowe podjęły szereg działań

przeciwko ekstremistom z Boko Haram.

W dniu

11 stycznia 2012 r.

Ministerstwo Spraw Zagranicz-

nych wydało oświadczenie stanowczo potępiające

zbrodnicze działania ekstremistów muzułmańskich

z Boko Haram.

Ponadto sytuacja chrześcijan w Ni-

gerii była ważnym punktem agendy posiedzenia

Rady Ministrów SZ UE dnia 23 stycznia 2012 r.

w Brukseli.

Minister R. Sikorski wziął aktywny

skoordynowanych działań UE, które służyłyby przy-

wróceniu bezpieczeństwa wyznawców wszystkich

religii w tym kraju.

Problematyka unijnego wsparcia

w Abudży w dniu 8 lutego br.

Oprócz dialogów dwustronnych zabiegamy, aby

sprawa ochrony chrześcijan przed dyskryminacją była

przedmiotem zainteresowania i wspólnych działań Unii

Europejskiej.

Polska była jednym z inicjatorów podjęcia

UE na prześladowania chrześcijan.

MSZ z satysfakcją

konkluzji na temat nietolerancji, dyskryminacji i prze-

mocy z powodu religii i wyznania.

W czerwcu 2012 r.

Unia Europejska przyjęła stra-

tegię w zakresie promowania praw człowieka i demo-

kracji oraz plan działań na rzecz jej realizacji.

Jeden

z punktów strategii zakłada wypracowanie wytycz-

nych UE w zakresie wolności religii i wyznania (ang.

Freedom of Religion or Belief – FoRB), które miałyby

posłużyć ujednoliceniu podejścia UE do promowania

tego prawa w stosunkach z krajami trzecimi.

Wytycz-

ne – po konsultacjach w gronie państw członkow-

skich UE – zostaną przyjęte przez Radę do Spraw

Zagranicznych (FAC) w pierwszej połowie br.

Zgodnie ze strategią UE powinna regularnie

przedstawiać na forum ONZ rezolucje dotyczące wol-

ności religii i wyznania oraz promować inicjatywy

dotyczące wolności religii i wyznania na forum

OBWE oraz Rady Europy.

Polska podnosi problem prześladowania chrześci-

cji Narodów Zjednoczonych.

Potępiamy wszelkie

przejawy prześladowań i dyskryminacji chrześcijan

na świecie.

W trakcie 19. sesji Rady Praw Człowieka

w marcu 2012 r.

Grażyna Bernatowicz, podsekretarz

stanu w MSZ, w swym wystąpieniu zwróciła uwagę

na zobowiązanie społeczności międzynarodowej do

zapewnienia ochrony przedstawicielom wszystkich

Podczas sesji Rady polska dyplomacja podejmuje

działania zmierzające do uzyskania jak największego

ligii i wyznania

1)

.

Polska aktywnie wykorzystuje mechanizm po-

wszechnego przeglądu okresowego (UPR) Rady Praw

Człowieka ONZ do zwracania uwagi społeczności

międzynarodowej na przypadki nieprzestrzegania

prześladowań chrześcijan.

W ramach UPR delegacja

RP wygłosiła w Genewie w ostatnich latach szereg

wystąpień, w których wskazywaliśmy na negatywne

tendencje i niepokojące zjawiska narastającej dyskry-

minacji chrześcijan, formułując w tym zakresie py-

tania i rekomendacje m.in. wobec delegacji Mali, Ni-

gerii, Iranu, Korei Północnej i Mjanmy.

We wrześniu 2012 r. minister Grażyna Bernato-

wicz prezentowała stanowisko Polski w kwestii pro-

mowania tolerancji religijnej podczas zorganizowanej

na marginesie 67. sesji Zgromadzenia Ogólnego NZ

w Nowym Jorku konferencji „The Civil Society and

the Education on Human Rights as a tool for promo-

ting religious tolerance”.

W konferencji uczestniczy-

1)

Unia Europejska od 2009 r. prezentuje na forum RPCz,

a od 2010 r. na forum III Komitetu ZO NZ rezolucje dot. zwal-

czania nietolerancji i dyskryminacji związanej z religią lub wy-

znaniem oraz promocji wolności religii i wyznania.

W reakcji na

inicjatywy unijne grupa państw Organizacji Współpracy Islam-

skiej (OIC) przedstawia własne projekty dot. wolności religii

i wyznania, które jednak zawierają odniesienia do zniesławiania

religii (defamation), będące nie do zaakceptowania dla UE jako

godzące w wolność słowa.

W 2011 r. w wyniku porozumienia

pomiędzy UE a OIC Organizacja Współpracy Islamskiej zrezyg-

nowała ze stosowania kontrowersyjnego pojęcia zniesławienia

religii w zamian za niewprowadzanie przez UE istotnych zmian

do swojej rezolucji.

Sytuacja powtórzyła się w 2012 r., co zaini-

cjowało dyskusję na forum UE na temat przyszłości inicjatywy

i konieczności wypracowania długoterminowego planu działania

tak, aby w kolejnych latach uniknąć powiązania negocjacji rezo-

lucji UE i OIC.

951

li m.in. minister SZ Włoch Giulio Terzi di Sant’Agata

oraz wysoka komisarz ONZ ds. praw człowieka Na-

vanethem Pillay.

Polska bierze aktywny udział w dyskusji na temat

zwalczania nietolerancji religijnej na forum Rady Eu-

ropy, czego przykładem jest udział strony polskiej

w przygotowywaniu odpowiedzi

2)

Komitetu Mini-

strów Rady Europy na rekomendacje Zgromadzenia

Parlamentarnego oraz w organizowanych przez RE

turowego.

Polska była również współorganizatorem

debaty tematycznej Komitetu Delegatów Ministrów

Rady Europy na temat wolności religii i sytuacji

mniejszości religijnych, która odbyła się w dniu 13 grud-

nia 2012 r. w Strasburgu.

Temat debaty zapropono-

wały wspólnie Austria i Polska, poparły go również

Holandia i Norwegia, a także 20 innych państw RE

oraz delegacja UE przy RE.

Uczestnicy debaty pod-

kreślali znaczenie wolności religii i wypowiadali się

w kwestiach konieczności podjęcia zdecydowanych

działań, w szczególności w zakresie eliminacji dys-

kryminacji z uwagi na religię, promowania dialogu

międzykulturowego oraz lepszej implementacji już

istniejących międzynarodowych standardów w dzie-

dzinie wolności religii.

W trakcie debaty Polska zwró-

ciła uwagę na trudną sytuację wielu wspólnot religij-

się sytuację chrześcijan, zwłaszcza w sąsiedztwie

Europy, ale również w samej Europie.

Jednocześnie

podkreśliła potrzebę rozwiązywania problemów dys-

kryminacji i uprzedzeń wobec innych grup religij-

nych, w tym muzułmanów i wyznawców judaizmu.

Z poważaniem

Podsekretarz stanu

Janusz Cisek

w sprawie możliwości zwiększenia

Szanowny Panie Marszałku!

W nawiązaniu do

13819/13, przekazuję odpowiedź na interpelację posła

na Sejm RP Szymona Giżyńskiego w sprawie możli-

wości zwiększenia eksportu mięsa do Rosji.

1.

Zasady eksportu mięsa z Polski do Federacji

Rosyjskiej

Obecnie polskie zakłady branży mięsnej zainte-

resowane eksportem swoich produktów na rynek ro-

syjski nabywają uprawnienia eksportowe decyzją

służb weterynaryjnych Federacji Rosyjskiej (Fede-

ralna Służba Nadzoru Weterynaryjnego i Fitosani-

tarnego), Białorusi i Kazachstanu

1)

.

Należy podkre-

ślić, że w związku z utworzeniem unii celnej Rosji,

Białorusi, Kazachstanu (UC) każdy zakład upraw-

niony do eksportu do Rosji może również realizować

wysyłkę swoich produktów na rynek dwóch pozosta-

łych krajów członkowskich UC.

Dzięki temu posze-

rzyły się możliwości eksportowe polskich podmiotów

(cały rynek UC to blisko 170 mln obywateli).

Ma to

istotne znaczenie, biorąc pod uwagę m.in. fakt, że

Białoruś stała się największym na świecie odbiorcą

polskiego mięsa wieprzowego.

Podstawą do wpisania na listę podmiotów dopusz-

czonych do eksportu na rynek unii celnej jest pozy-

tywne przejście kontroli przeprowadzonej na zgod-

ność z wymaganiami weterynaryjnymi UC przez

przedstawicieli służb weterynaryjnych Rosji, Biało-

rusi, Kazachstanu.

Dotychczas miało miejsce 5 kon-

troli polskich zakładów mięsnych (w latach: 2008,

2009 (2 kontrole), 2010 i 2012).

Do eksportu mięsa na

rynek unii celnej zatwierdzonych zostało dotychczas

40 polskich podmiotów sektora mięsnego, w tym:

— 25 zakładów produkcji i przetwórstwa wołowi -

ny i wieprzowiny;

— 15 zakładów produkcji i przetwórstwa mięsa

drobiowego.

Od 2009 r. polska administracja podejmuje stara-

nia celem objęcia polskich zakładów mięsnych zasadą

pre-listingu (zatwierdzanie zakładów do eksportu na

podstawie gwarancji głównego lekarza weterynarii,

a następnie ewentualne wyrywkowe kontrole ze stro-

ny państw UC).

Taki system został już wprowadzony

dla polskich zakładów sektora: paszowego, rybnego,

przetwórstwa jaj, ferm reprodukcyjnych drobiu, za-

kładów wylęgu piskląt, a także w odniesieniu do za-

kładów mleczarskich.

Dopóki polskie zakłady mięsne

nie będą objęte pre-listingiem, każdy zakład zainte-

resowany eksportem na rynek rosyjski musi najpierw

zostać skontrolowany i zatwierdzony przez służby

weterynaryjne UC.

Objęcie zasadą pre-listingu za-

kładów branży mięsnej przyspieszyłoby procedurę

ich zatwierdzania do eksportu.

W związku z wejściem w życie unii celnej Rossiel-

choznadzor, powołując się na obowiązujące przepisy,

uzależnia wprowadzenie zasady pre-listingu od wy-

ników audytu systemu nadzoru weterynaryjnego.

Polskie służby weterynaryjne zamierzają wystąpić

do strony rosyjskiej z oficjalnym wnioskiem o prze-

prowadzenie takiego audytu.

2)

tekst odpowiedzi na rekomendację ZPRE nr 1957 ws. przemocy

1)

i Kazachstanem unię celną.

952

Objęcie pre-listingiem polskich zakładów mięs-

nych jest aktualnie głównym polskim postulatem

w rozmowach z Federacją Rosyjską (FR) w sprawach

weterynaryjnych.

2.

Warunki eksportu mięsa do FR po przystąpie-

niu Rosji do WTO

W związku z przystąpieniem Rosji do Światowej

Organizacji Handlu (WTO) nie nastąpiła zasadnicza

poprawa dostępu do rynku rosyjskiego dla mięsa po-

chodzącego z krajów członkowskich UE (szczegółowa

tabela w załączeniu).

W tym kontekście należy odno-

tować, że:

— Rosja utrzymała wysokość kontyngentów tary -

fowych (po obniżonej stawce celnej 15%) w imporcie

z UE mięsa wołowego świeżego (HS 0201) i mięsa wo-

łowego zamrożonego (HS 0202) – odpowiednio 29 tys.

ton i 60 tys. ton.

Stawka celna KNU (poza kontyngen-

tami) wynosi obecnie 55%.

W przypadku natomiast

zniesienia kontyngentów wyniesie 27,5%.

— Rosja utrzymała także wysokość kontyngentów

na mięso wieprzowe (HS 0203), tj. 400 tys. ton, i na

trimming wieprzowy (ex 0203 29) – 30 tys. ton.

Po

akcesji kontyngenty na mięso wieprzowe są dostępne

erga omnes (dla wszystkich krajów członkowskich

WTO).

Stawka celna KNU poza kontyngentem wyno-

si 65%, a od 1 stycznia 2020 r. wynosić będzie 25%.

— Rosja zwiększyła jedynie wysokości kontyngen -

tów na mięso drobiowe (HS ex 0207) z 330 tys. ton

sprzed akcesji do WTO do 364 tys. ton po jej akcesji do

WTO.

Wydzielony kontyngent (po stawce 25%) dla UE

uległ zwiększeniu z 56 tys. ton do 80 tys. ton.

Stawka

KNU (poza kontyngentami) wynosi 80%, a w przypad-

ku zniesienia kontyngentów wynosić będzie 37,5%.

W chwili obecnej UE, w tym Polska, nie posiada

preferencyjnych warunków dostępu do rynku rosyj-

skiego.

W imporcie z UE obowiązują stawki KNU.

Dostęp do rynku FR w dużej mierze zależy od wyma-

gań weterynaryjnych i sanitarnych.

W zakresie stawek celnych preferencyjny dostęp

do rynku Rosji dla towarów unijnych można by osiąg-

nąć jedynie poprzez zawarcie umowy o strefie wolne-

go handlu (SWH) między UE a Rosją.

Komisja Eu-

ropejska nie planuje w najbliższej przyszłości podję-

cia rozmów na temat podpisania takiej umowy z FR.

Negocjacje nowej umowy o współpracy i partnerstwie

(PCA), których postęp jest niezmiernie wolny, obec-

nie nie przewidują utworzenia SWH.

3.

Spotkania instytucjonalne

Od końca 2007 r. zaobserwować można zwiększenie

częstotliwości spotkań instytucjonalnych na różnych

szczeblach, co w przypadku Rosji ma duże znaczenie

i zaowocowało znaczną poprawą klimatu w relacjach

dwustronnych w sektorze rolnym.

Postulaty dotyczące poprawy warunków dostępu

do rynku rosyjskiego dla polskich artykułów rolno-

-spożywczych, w tym mięsa, są podnoszone na róż-

nego rodzaju forach o charakterze stałym, skupiają-

cych przedstawicieli administracji rządowej na róż-

nych szczeblach, w tym:

— Polsko-rosyjskiej grupy roboczej ds. współpra -

cy w dziedzinie rolnictwa działającej od 2009 r.

w ramach Polsko-Rosyjskiej Międzyrządowej Komisji

ds. Współpracy Gospodarczej.

Posiedzenia grupy od-

bywają się co roku, naprzemiennie w Polsce i w Rosji.

Ostatnie, IV spotkanie grupy miało miejsce w dniu

nictwem Z. Szalczyk, podsekretarz stanu w MRiRW

i I. Szestakowa, zastępcy ministra rolnictwa FR.

— Polsko-rosyjskiej grupy roboczej ds. weteryna -

rii powołanej w 2007 r. na mocy memorandum

pomiędzy Inspekcją Weterynaryjną Rzeczypospolitej

nego i Fitosanitarnego o warunkach dostaw produk-

tów pochodzenia zwierzęcego z Rzeczypospolitej Pol-

skiej do Federacji Rosyjskiej.

Posiedzenia grupy skła-

dającej się z przedstawicieli Głównego Inspektoratu

Weterynarii oraz Federalnej Służby Nadzoru Wete-

rynaryjnego i Fitosanitarnego odbywają się regular-

nie, średnio dwa razy w roku.

Ostatnie spotkanie

grupy miało miejsce w dniach 7–8 listopada 2012 r.

w Sankt Petersburgu, kolejne planowane jest w I po-

łowie 2013 r. w Polsce.

— W ramach corocznych posiedzeń Polsko-Rosyj -

skiej Międzyrządowej Komisji ds. Współpracy Gospo-

darczej – ostatnie, V posiedzenie komisji odbyło się

w dniach 20–21 października 2012 r. w Moskwie.

Delegacji polskiej przewodniczył S. Nowak, minister

Ważnym elementem współpracy dwustronnej są

również spotkania kierownictwa resortów rolnictwa

Polski i Rosji, podczas których omawiane są bieżące

problemy w wymianie handlowej, a także określane

są nowe kierunki współpracy dwustronnej.

W ostat-

nim czasie odbyły się m.in.:

— spotkanie podsekretarz stanu w MRiRW

Z. Szalczyk z zastępcą ministra rolnictwa FR I. Sze-

podczas targów „Złota jesień 2012”;

— spotkanie podsekretarz stanu w MRiRW

stakowem oraz ministrem rolnictwa obwodu kalinin-

gradzkiego W. Zarudnym podczas IV posiedzenia

polsko-rosyjskiej grupy roboczej ds. współpracy w dzie-

dzinie rolnictwa, IV Polsko-Rosyjskiego Forum Przed-

siębiorców Branży Rolno-Spożywczej oraz XV Mię-

dzynarodowych Targów Agrokompleks – 2012 w dniach

18–19 października 2012 r. w Kaliningradzie;

— spotkanie podsekretarz stanu w MRiRW

Z. Szalczyk z szefem państwowego komitetu Repub-

liki Baszkortostanu ds. handlu i ochrony praw kon-

sumentów R. Kamaletdinowem oraz ministrem rol-

nictwa Republiki Baszkortostanu N. Kowalenką

to jest istotne z uwagi na fakt, że strona rosyjska,

a w szczególności administracja obwodu kalinin-

gradzkiego i Republiki Baszkortostanu wyrażają

duże zainteresowanie nawiązaniem współpracy dwu-

stronnej w zakresie rolno-spożywczych rynków hur-

towych, co stwarza dla polskich podmiotów nowe

możliwości eksportowe m.in. w zakresie mięsa.

Taka

953

współpraca została już rozpoczęta z Republiką Baszkor-

tostanu – w listopadzie 2012 r. powołana została spe-

cjalna grupa robocza.

W najbliższym czasie planowa-

ne jest nawiązanie bezpośrednich, roboczych kontak-

tów przedstawicieli polskich rynków hurtowych z ad-

ministracją Republiki Baszkortostanu.);

— spotkanie ministra rolnictwa i rozwoju wsi

S. Kalemby z ministrem rolnictwa FR N. Fiodoro-

zji udziału w międzynarodowych targach „Grüne

Woche” (w spotkaniach uczestniczyli również główny

lekarz weterynarii i szef Federalnej Służby Nadzoru

Weterynaryjnego i Fitosanitarnego).

Istotnym ogniwem polsko-rosyjskiej współpracy

instytucjonalnej jest utworzenie stanowiska radcy

ds. rolnych w Ambasadzie RP w Moskwie celem rea-

lizacji zadań dotyczących obszaru rolnego i rybołów-

stwa, będących w zakresie kompetencyjnym ministra

rolnictwa i rozwoju wsi.

Do zadań radcy ds. rolnych

należy m.in. utrzymywanie z ramienia MRiRW sta-

łych kontaktów służbowych z rosyjską administracją

rządową, w tym w szczególności z Ministerstwem

Rolnictwa FR i z Federalną Służbą Nadzoru Wetery-

naryjnego i Fitosanitarnego, udział w regularnych

comiesięcznych spotkaniach radców rolnych państw

członkowskich UE z KE w Moskwie, a także udzie-

lanie polskim podmiotom branży rolno-spożywczej

wsparcia w kontaktach ze stroną rosyjską.

4.

Działania promocyjne

Mając na uwadze znaczenie FR dla polskiego sekto-

ra rolnego i całości gospodarki, resort rolnictwa podej-

muje także liczne działania ukierunkowane na promo-

cję artykułów rolno-spożywczych na ww. rynku.

Przykładem takich działań jest m.in. organizacja

corocznych spotkań polskich i rosyjskich przedsię-

biorców sektora rolnego w ramach Polsko-Rosyjskie-

go Forum Przedsiębiorców Branży Rolno-Spożyw-

czesnych ministrów rolnictwa Polski i Rosji celem

stworzenia warunków sprzyjających nawiązywaniu

i intensyfikacji kontaktów firm z obu krajów.

Dotych-

czas odbyły się cztery spotkania w ramach forum

gradzie).

Organizatorem forum po stronie polskiej

jest Agencja Rynku Rolnego, po stronie rosyjskiej

– Ministerstwo Rolnictwa.

Delegacji polskiej na

ostatnie, IV forum przewodniczyła Z. Szalczyk, pod-

sekretarz stanu w MRiRW.

Uczestniczyli w nim

przedstawiciele polskich związków branżowych (m.

in. związku skupiającego 56 producentów mięsa),

rynku hurtowego, a także kilkanaście polskich pod-

miotów reprezentujących sektor mięsny, mleczarski,

owocowo-warzywny i cukierniczy.

Kolejna, V edycja

forum planowana jest w roku bieżącym w Poznaniu,

przy okazji międzynarodowych targów Polagra.

Polska uczestniczy także czynnie w targach bran-

żowych organizowanych na terenie FR.

W tym za-

kresie należy odnotować:

— organizację przez MRiRW stoiska promocyjno -

-informacyjnego na XII edycji Targów Rolno-Prze-

mysłowych „Złota jesień – 2010” (1–5 października

2010 r. w Moskwie).

Na polskim stoisku swoją ofertę

zaprezentowały 4 firmy branży mięsnej.

— Organizację przez Agencję Rynku Rolnego pol -

skiego stoiska narodowego na XV Międzynarodo-

wych Targach Agrokompleks – 2012 (18–20 paździer-

nika 2012 r.) w Kaliningradzie będących jedną z naj-

większych w regionie imprez targowych dla przed-

stawicieli sektora rolnego.

Na stoisku obecne były

firmy branży mleczarskiej, mięsnej (1 firma oraz

reprezentacja związku branżowego skupiającego

56 producentów mięsa), owocowo-warzywnej, cukier-

niczej, nasiennej oraz sektora maszyn rolniczych.

— Organizację przez Agencję Rynku Rolnego sto -

iska narodowego na XXI Międzynarodowych Tar-

gach Żywności i Napojów Word Food Moscow (17–20

września 2012 r. w Moskwie).

Polscy przedsiębiorcy

biorący udział w targach (m.in. 4 firmy sektora mięs-

nego) mieli możliwość zaprezentowania swojej oferty

oraz przeprowadzenia rozmów biznesowych na do-

godnie zlokalizowanym i wyposażonym stoisku.

Na-

terenie targów odbyło się seminarium branżowe pt.

„Potencjał eksportowy polskich specjalności żywnoś-

ciowych” zorganizowane przez Agencję Rynku Rol-

nego wraz z Wydziałem Promocji Handlu i Inwesty-

cji Ambasady RP w Moskwie, pod honorowym patro-

natem ministra rolnictwa i rozwoju wsi RP.

Celem

seminarium skierowanego do rosyjskich kontrahen-

tów była prezentacja mocnych stron polskiej oferty

eksportowej artykułów żywnościowych, wskazanie

aktualnych trendów i możliwości lokowania polskiej

produkcji na rynku rosyjskim, a także umożliwienie

polskim firmom obecnym na targach bezpośredniego

przedstawienia swojej oferty asortymentowej.

— Organizację przez Agencję Rynku Rolnego mi -

sji gospodarczej dla polskich podmiotów na XX Mię-

dzynarodowe Targi Produktów Spożywczych, Napo-

jów i Surowców Spożywczych Prodexpo 2013 (11–14

lutego 2013 r. w Moskwie).

W misji uczestniczyli

przedstawiciele 7 polskich firm, w tym 2 podmiotów

branży mięsnej.

Program misji obejmował zwiedza-

nie targów, zapoznanie z systemem dystrybucji pro-

duktów rolno-spożywczych na przykładzie Moskwy,

udział w seminarium dotyczącym struktury i specy-

fiki rolno-spożywczego rynku rosyjskiego oraz sesję

matchmakingową z udziałem rosyjskich przedsię-

biorców branży spożywczej.

Duże możliwości w zakresie promocji polskiego

mięsa na rynku rosyjskim stwarza branżowy pro-

gram promocji polskich specjalności żywnościowych,

działający w ramach projektu systemowego „Promo-

wych”, poddziałania 6.5.1.

Programu Operacyjnego

„Innowacyjna gospodarka” realizowanego przez Mi-

nisterstwo Gospodarki.

Projekt będzie realizowany

w latach 2012–2015 i ma obejmować swoim zasięgiem

6 rynków docelowych, w tym Rosję.

Celem programu

branżowego, którego operatorem jest Agencja Rynku

Rolnego, jest wykreowanie polskich silnych marek,

954

matyzowanej promocji ich produktów za granicą.

Program składa się z dwóch komponentów:

— Komponentu A obejmującego działania prze -

znaczone bezpośrednio dla przedsiębiorców branży

polskich specjalności żywnościowych polegające na

nych polskich i zagranicznych imprezach targowo-

-wystawienniczych oraz ich udziału w szkoleniach

— Komponentu B obejmującego bezpłatne dzia -

branżowym programem promocji, których celem jest

wych jako całości.

W programie mogą brać udział przedsiębiorcy, któ-

rzy prowadzą działalność gospodarczą z siedzibą na

wa działalność gospodarcza jest zgodna z określonymi

kodami Polskiej Klasyfikacji Działalności 2007.

Pro-

gram adresowany jest m.in. do producentów wyrobów

z mięsa, włączając wyroby z mięsa drobiowego.

Dotychczas ze środków przeznaczonych na reali-

zację programu na rynku rosyjskim zostało zrealizo-

wane polskie wystąpienie na targach World Food

Moscow 2012 (włączając seminarium branżowe pt.

ciowych”), a także misja gospodarcza na targi Pro-

dexpo 2013.

W odniesieniu do Rosji program przewi-

duje jeszcze organizację w latach 2013 i 2014 polskie-

go stoiska na targach World Food Moscow w Moskwie

oraz seminarium branżowego dot. polskich specjal-

ności żywnościowych na ww. targach.

5.

Dane statystyczne dotyczące eksportu mięsa

Rosja jest najważniejszym rynkiem zbytu dla pol-

skiego eksportu produktów rolnych nie tylko wśród

krajów WNP, ale również wśród wszystkich krajów

pozaunijnych.

Do Rosji dostarczana jest ok. 1/4 na-

szego eksportu rolno-spożywczego kierowanego poza

obszar UE.

Dane statystyczne wskazują, że w okresie 2007 r.

– listopad 2012 r. wartość polskiego eksportu towa-

rów rolno-spożywczych do Rosji dwukrotnie wzrosła

– z poziomu 454 mln EUR w roku 2007 do 966 mln

EUR (dane za 11 miesięcy 2012 r.).

W okresie I–XI

2012 r. eksport produktów rolno-spożywczych do Ro-

sji zwiększył się o 32% w stosunku do analogicznego

Od wielu lat największym zainteresowaniem ro-

syjskich odbiorców cieszą się owoce, szczególnie jab-

łka (16% udziału w eksporcie), wyroby czekoladowe

(10% udziału w eksporcie), wyroby mleczarskie,

szczególnie sery (4,6% udziału w eksporcie), mięso

i jego przetwory (głównie mięso wieprzowe – 2,9%

udziału w eksporcie), a także warzywa świeże, prze-

tworzone i mrożone.

Biorąc pod uwagę lata 2006–2012, należy odnoto-

wać, że w roku 2006 nastąpiło załamanie polskiego

eksportu rolno-spożywczego do Rosji m.in. po wpro-

wadzeniu przez Rosję w listopadzie 2005 r. zakazu

importu z Polski mięsa nieprzetworzonego (niepodda-

nego obróbce termicznej).

Spowodowało to obniżenie

eksportu mięsa do FR z blisko 43 tys. ton (30,5 mln

EUR) w 2005 r. do 7 tys. ton (4,6 mln EUR) w 2006 r.

Zakaz importu z Polski nieprzetworzonego mięsa

trwał do końca roku 2007.

Wzajemne relacje w sekto-

rze rolnym zaczęły ulegać stopniowej normalizacji od

grudnia 2007 r., kiedy to w Moskwie odbyło się spot-

kanie ministrów rolnictwa Polski i Rosji.

Zaowocowa-

ło ono zawarciem szeregu porozumień bilateralnych

dotyczących warunków eksportu produktów rolno-

-spożywczych z Polski na rynek rosyjski.

W zakresie

produkcji zwierzęcej popisano memorandum między

Inspekcją Weterynaryjną Rzeczypospolitej Polskiej

sanitarnego Federacji Rosyjskiej o warunkach dostaw

Federacji Rosyjskiej umożliwiające eksport produktów

mięsnych nieprzetworzonych z Polski do FR (Swietło-

gorsk, grudzień 2007 r.), dzięki czemu polski eksport

mięsa i produktów mięsnych na rynek rosyjski wy-

niósł w 2008 r. 17,7 tys. ton (23,5 mln EUR), w 2009 r.

– 10 tys. ton (9,6 mln EUR), a w 2010 r. osiągnął po-

ziom 35 tys. ton (47 mln EUR).

W 2011 r. Polska wy-

eksportowała do FR mięso i przetwory z mięsa w ilości

41 tys. ton (66 mln EUR), co oznacza wzrost o 17%

w porównaniu z wielkością eksportu w roku 2010.

W ciągu 11 miesięcy 2012 r. wartość wywozu ww.

produktów do Rosji wyniosła 102 mln EUR (51 tys. ton).

Jest to wzrost o 73% w stosunku do analogicznego okre-

su roku 2011 (38 tys. ton o wartości 59 mln EUR).

W tym

okresie można zaobserwować, w stosunku do analogicz-

nego okresu 2011 r., zwiększenie eksportu: mięsa woło-

wego o 61% (z 7 tys. ton do 11,3 tys. ton), mięsa wieprzo-

wego o 60% (z 9,5 tys. ton do 15,2 tys. ton) oraz mięsa

drobiowego o 89% (z 2,7 tys. ton do 5,1 tys. ton).

Saldo we wzajemnych obrotach towarami rolno-

-spożywczymi w ostatnich 7 latach jest dla Polski

dodatnie i z roku na rok wzrasta (w 2007 r. wynosiło

403 mln EUR, a w roku 2011 – 743 mln EUR).

W ciągu 11 miesięcy 2012 r. saldo osiągnęło wartość

900 mln EUR – oznacza to wzrost o 33% w stosunku

W 2011 r. polsko-rosyjskie obroty handlowe arty-

kułami rolno-spożywczymi osiągnęły poziom blisko

870 mln EUR i przyczyniły się do poprawy ogólnego

salda w handlu z Federacją Rosyjską.

Oznacza to

zwiększenie o 9% (tj. o 71 mln EUR) obrotów w sto-

sunku do roku 2010 i świadczy o zachowaniu tenden-

cji wzrostowej w wymianie handlowej w ostatnich

latach.

Wysoką dynamikę wykazują również obroty

za 11 miesięcy 2012 r. – przekroczyły one wartość

1 mld Euro i były wyższe o 31% od obrotów w analo-

gicznym okresie roku 2011.

Z wyrazami szacunku

Podsekretarz stanu

955

Z

a

ł

ą

c

z

a

r

u

n

k

i i

m

p

o

r

t

u m

i

ę

s

a d

o F

e

d

e

r

a

c

i R

o

s

y

j

s

r

z

e

d a

k

c

e

s

j

ą d

o W

T

O (

2

0

1

2 r

.

P

o a

k

c

e

s

j

i d

o W

T

O

K

o

d w

s

p

ó

l

n

t

a

r

y

f

y u

n

i

i c

e

l

n

e

R

-

K-

B

N

a

z

w

a t

o

w

a

r

u

K

o

nt

y

n

g

e

nt

y

(t

o

n

y

)

w 2

0

1

2 r

aw

k

a

c

e

l

n

a

w r

a

m

a

t

y

n

g

e

n

t

ó

w

S

t

a

w

k

a c

e

l

n

a p

o

z

a k

o

n

t

y

n

a

m

(K

N

U

)

K

o

nt

y

n

g

w

g l

i

s

t

y

k

on

c

e

s

y

j

ne

j

W

TO

S

t

aw

k

a

c

el

n

a

w r

a

m

a

T

RQ

W

TO

S

t

aw

k

c

a T

R

Q

S

t

aw

k

a

c

w pr

z

y

p

a

n

ie

s

ie

n

i

a

T

R

Q

0

2

01

M

i

ę

s

o z b

y

d

ł

a

, ś

w

i

e

ż

e l

u

b

s

c

h

ł

o

d

z

one

3

0

000

(

U

E – 2

9

0

0

0

)

1

5

%

, n

i

e m

n

i

ż 0

,

2 E

U

R

/

k

g

5

0

%

, n

i

e m

ż 1 E

U

R

/

k

g

4

0

000

(

2

9

0

0

0 d

l

a U

E

)

15

%

5

5%

2

7,

5

%

02

02

M

i

ę

s

, z

a

m

r

o

ż

o

n

e

5

3

0

000

(

U

6

0

0

0

0

)

1

3

0

000

(

6

0

0

0

0 d

l

0

3

M

i

ę

s

o z

e ś

w

i

ń

, ś

w

i

e

ż

s

c

h

ł

o

d

lu

b

z

a

m

r

o

ż

one

4

00

000

1

5

%

, n

i

5 E

U

R

/

k

g

7

5

%

, n

i

,

5 E

U

R

/

k

00

000

0%

6

5%

2

5

% o

d 0

1

.0

1

.

2

0

2

0 r

.

0

2

0

3 2

9

5

5

0 2

*

)

0

2

0

3 2

9

9

0

0 2

*

)

T

r

i

m

m

i

n

g w

i

e

pr

z

o

w

y

3

0

000

1

5

%

, n

3

0

000

0%

6

5%

2

5

7 1

4

2

0

0 1

0

2

0

7 1

4

6

0

0 1

P

o

ł

ó

w

k

i l

u

b ć

w

i

a

r

t

k

i

,

z

g

a

t

u

n

G

a

l

l

u

s

d

o

m

e

s

t

-

c

u

s

, z k

o

ś

ć

m

i

, z

a

m

r

o

,

n

o

g

i i i

c

h k

a

w

a

ł

k

z

g

a

t

u

n

z

a

m

r

o

2

5

0

000

2

5

%

, n

i

8

0

%

, n

i

7 E

U

R

/

k

g

2

5

0

000

2

5%

8

0

%

3

7,

5

%

0

2

0

7 1

4

1

0

0 1

K

a

w

a

ł

k

t

a

c

t

w

a

z

g

a

t

u

, b

e

z k

o

ś

c

i

, z

m

r

7

0

000

(

U

6

0

0

0

)

2

5

%

, n

i

1

00

000

(

8

0

0

0

0 d

2

5%

8

0

%

3

7 27

1

0

0 1

K

nd

y

k

ó

w

,

b

e

z k

o

1

0

000

1

4

000

2

5%

8

0

3

0

0 0

0

2

0

7 27

4

0

0 0

0

2

0

6

0

0 0

0

2

0

7

0

0 0

K

a

w

a

ł

k

z k

o

ś

ć

-

2

5

%

, n

i

*

)

T

r

i

m

p

r

z

y

m

o

ż

e

b

w

w

o

ż

o

n

y

z

a

r

ó

w

n

r

a

ma

c

h

k

o

n

t

ge

n

t

u

t

a

r

y

f

o

w

e

go

u

s

t

a

n

o

go

w

o

d

n

i

e

t

r

i

m

m

i

n

u

w

i

e

p

r

z

go

,

j

a

k

i

w

r

a

ma

c

h

-

n

o

w

i

o

n

n

i

e

en

i

u d

o m

i

ę

s

a w

i

e

p

r

we

g

o

.

956

Odpowiedź

podsekretarza stanu

Szanowna Pani Marszałek!

W odpowiedzi na

przekazaną przy piśmie, SPS-023-13820/13, z dnia

dualnych kont zabezpieczenia emerytalnego uprzej-

mie przedstawiam, co następuje.

W interpelacji poseł Jadwiga Wiśniewska, podno-

sząc, że zainteresowanie dodatkowym oszczędza-

niem na emeryturę na indywidualnym koncie zabez-

pieczenia emerytalnego (IKZE) jest niskie, prosi o przed-

stawienie stanowiska w sprawie wprowadzenia zmian

w funkcjonowaniu IKZE, w tym również zwolnienia

wypłaty oszczędności z podatku dochodowego.

Odpowiadając na interpelację, na wstępie pragnę

nych kontach emerytalnych oraz indywidualnych

tyki społecznej otrzymuje od Komisji Nadzoru Finan-

sowego (KNF), będącej organem nadzoru nad insty-

tucjami finansowymi prowadzącymi IKE, półroczną

i roczną informację zbiorczą o prowadzonych IKE,

raportów przekazywanych przez nadzorowane insty-

tucje prowadzące IKE.

Stąd ostatnie dane, którymi

teresowaniem, jakiego oczekiwano, wobec wprowa-

dzenia odczuwalnej już na etapie wnoszenia wpłat

preferencji podatkowej, innej niż zachęta zastosowa-

na przy funkcjonującym już 8 lat koncie IKE.

Według

cent rządowych prognoz, które uznawały za realne

zainteresowanie dodatkowym oszczędzaniem na

oszczędności emerytalnych jest bezdyskusyjna.

Aby

uprościć reguły związane z funkcjonowaniem konta

wania wpłat na IKZE) oraz wprowadzić realną moty-

wację do oszczędzania na IKZE poprzez wzmocnienie

zachęty podatkowej w kierunku zaproponowania na

końcu oszczędzania: w wariancie I – zwolnienia od

towej, niewysokiej, np. 5- albo 10-procentowej, stawki

podatku, a także zaproponować zwolnienie z podatku

w sprawie przesunięcia terminu wejścia

Szanowna Pani Marszałek!

Odpowiadając na in-

znak: SPS-023-13821/13, uprzejmie wyjaśniam, że

957

ferencja uzgodnieniowa.

Obecnie trwają prace nad

958

Odpowiedź

podsekretarza stanu

w sprawie planów obniżenia wskaźnika odpisu

13824/13) dotyczącego interpelacji posła na Sejm RP

nia wskaźnika odpisu na fundusz socjalny emerytom

prawa dotyczące żołnierzy zawodowych, stanowią wy-

959

Szanowna Pani Marszałek!

Przekazuję odpo-

31stycznia br. w sprawie zmiany definicji śródlądo-

ustawy Prawo wodne.

Zgodnie z propozycją posła Józefa Lassoty aktual-

nie zawarta w art. 9 ust. 1 pkt 18 ustawy Prawo wod-

ne definicja śródlądowych dróg wodnych miałaby zo-

stać otrzymać brzmienie: Śródlądowe drogi wodne

– rozumie się przez to śródlądowe wody powierzchnio-

we, na których z uwagi na warunki hydrologiczne oraz

istniejące urządzenia wodne możliwy jest przewóz

prowadzenia żeglugi i budowlami hydrotechnicznymi

funkcjonalnie powiązanymi z tymi portami.

Uprzejmie informuję, że analiza tej propozycji

prowadzi do wniosku, że rozszerzenie zakresu defi-

nicji śródlądowych dróg wodnych o porty rzeczne

i budowle hydrotechniczne funkcjonalnie powiązane

z tymi portami nie powinno mieć miejsca.

Definicja

o żegludze śródlądowej, zgodnie z którą port lub przy-

stań to akwen i grunt oraz związana z nimi infra-

struktura znajdująca się w granicach portu lub przy-

stani.

Zwracam również uwagę na treść art. 43 ust. 4

tej ustawy, który stanowi, że utrzymanie śródlądo-

wych dróg wodnych w stanie zapewniającym bez-

pieczną żeglugę należy do jednostek organizacyjnych

W świetle powyższych przepisów wprowadzenie

definicji śródlądowych dróg wodnych w proponowa-

nym brzmieniu oznaczałaby, że wszystkie porty rzecz-

ne (wraz z nieruchomościami będącymi w ich grani-

cach oraz infrastrukturą) przeszłyby w utrzymanie

jednostek organizacyjnych ministra właściwego do

spraw gospodarki wodnej.

Artykuł 11 ust. 1 pkt 2 lit e

ustawy Prawo wodne stanowi, że prawa właściciel-

skie w odniesieniu do śródlądowych dróg wodnych

Wodnej, w związku z powyższym wejście w życie pro-

ponowanej zmiany przepisów spowodowałoby, że por-

ty rzeczne niezbędne dla bezpiecznego prowadzenia

żeglugi i budowle hydrotechniczne funkcjonalnie po-

wiązane z tymi portami, jako element drogi wodnej,

musiałyby stać się własnością Skarbu Państwa i zo-

stać oddane w trwały zarząd regionalnych zarządów

Oznacza to, że możliwym skutkiem wejścia w ży-

cie definicji śródlądowych dróg wodnych w propono-

wanym brzmieniu byłoby znaczące obciążenie budże-

tu państwa z tytułu przejęcia utrzymywania i eks-

ploatacji portów oraz ich infrastruktury, ponoszenia

wydatków na przedsięwzięcia oraz wypłaty odszko-

dowań za przejęty majątek od podmiotów gospodar-

czych lub jednostek samorządu terytorialnego.

Z poważaniem

Janusz Zaleski

Szanowna Pani Marszałek!

Odpowiadając na in-

(znak: SPS-023-13826/13) w sprawie procedury przy-

znawania środków na termomodernizację, przesłaną

muję, co następuje.

Środki na termomodernizację są przyznawane na

obecnie obowiązujących zasadach od 19 marca 2009 r.,

Komponent termomodernizacyjny tej ustawy funk-

960

cjonował jednak w zbliżonym kształcie znacznie

wcześniej, bo od początku 1999 r., na podstawie usta-

wzięć termomodernizacyjnych.

Zdobyte wówczas do-

świadczenia zostały wykorzystane między innymi do

modyfikacji procedury przyznawania przez Bank

Gospodarstwa Krajowego premii termomoderniza-

cyjnych.

Zmiany te uwzględniają postulaty zgłoszone

przez beneficjentów programu termomodernizacji

oraz przez banki kredytujące przedsięwzięcia termo-

modernizacyjne.

Zostały one pozytywnie przyjęte

w toku konsultacji społecznych projektu obowiązują-

cej ustawy i dotychczas nie mieliśmy sygnałów mo-

gących świadczyć o potrzebie dokonania dalszych

zmian w tym zakresie.

że nie są obecnie planowane prace mające na celu

uproszczenie procedur przyznawania premii termo-

modernizacyjnej.

Prace takie zostaną jednak bez-

zwłocznie podjęte w przypadku zidentyfikowania

konkretnych przeszkód proceduralnych uniemożli-

wiających wykonanie możliwych i koniecznych prac

termomodernizacyjnych.

Z poważaniem

Podsekretarz stanu

Piotr Styczeń

Warszawa, dnia 22 lutego 2013 r.

Szanowna Pani Marszałek!

Odpowiadając na in-

znak: SPS-023-13827/13, w sprawie podstawy wy-

znaczania obszarów zagrożenia powodzią, przekazu-

ję stosowne wyjaśnienia.

Jak w obecnym stanie prawnym należy postępo-

wać przy określaniu obszarów szczególnego zagroże-

nia powodzią dla cieków nieobwałowanych?

Obowiązek opracowania projektu planów ochrony

przeciwpowodziowej nakładała odpowiednio na pre-

zesa Krajowego Zarządu Gospodarki Wodnej oraz

w wersji obowiązującej do dnia 17 marca 2011 r.

Podstawą do opracowania planu ochrony przeciw-

dyrektorów regionalnych zarządów gospodarki wod-

nej studia ochrony przeciwpowodziowej ustalające

ochrony przed powodzią.

Powyższe studia były wy-

konywane dla rzek obwałowanych, wskazując m.in.

obszary potencjalnego zagrożenia powodzią, jak rów-

nież dla rzek nieobwałowanych, wyznaczając obszary

bezpośredniego zagrożenia powodziowego.

Dyrektywa powodziowa transponowana ustawą

planowania.

Państwa członkowskie zobligowane są

Należy zaznaczyć, iż zgodnie z art. 14 powyższej

ustawy studium ochrony przeciwpowodziowej spo-

rządzone przez właściwego dyrektora regionalnego

961

zarządu gospodarki wodnej zachowuje ważność do

obszary szczególnego zagrożenia powodzią to:

— obszary, na których prawdopodobieństwo wystą -

pienia powodzi jest średnie i wynosi raz na 100 lat,

— obszary, na których prawdopodobieństwo wy -

stąpienia powodzi jest wysokie i wynosi raz na 10 lat,

— obszary między linią brzegu a wałem przeciw -

powodziowym lub naturalnym wysokim brzegiem,

go, a także wyspy i przymuliska stanowiące działki

ewidencyjne,

— pas techniczny w rozumieniu art. 36 ustawy

bezpośredniego zagrożenia powodzią określone przez

właściwego dyrektora regionalnego zarządu gospodar-

ki wodnej, zawarte w koncepcji przestrzennego zago-

spodarowania kraju, planie zagospodarowania prze-

strzennego województwa, miejscowym planie zagospo-

darowania przestrzennego, decyzji o ustaleniu lokali-

kach zabudowy, uznaje się za obszary szczególnego

ustawy Prawo wodne do dnia uwzględnienia odpowied-

nio w tych dokumentach obszarów, o których mowa

Jednocześnie zgodnie z art. 17 ust. 2 powyższej

ustawy obszary bezpośredniego zagrożenia powodzią

uwzględnia się przy sporządzaniu koncepcji prze-

strzennego zagospodarowania kraju, planu zagospo-

darowania przestrzennego województwa, miejscowe-

go planu zagospodarowania przestrzennego, decyzji

zania map zagrożenia powodziowego organom spo-

rządzającym te dokumenty i uznaje się za obszary

Należy zaznaczyć, iż jeśli zgodnie z powyższymi

przepisami dany obszar nieobwałowany zostanie za-

kwalifikowany jako obszar szczególnego zagrożenia

powodzią, obowiązują na nim zakazy wynikające

z art. 88l ust. 1 oraz art. 40 ust. 1 pkt 3 ustawy Pra-

Z poważaniem

Podsekretarz stanu

Janusz Zaleski

Warszawa, dnia 26 lutego 2013 r.

Szanowna Pani Marszałek!

Przekazuję odpo-

023-13828/13, przy którym przekazano interpelację

nia urządzeń wodnych.

Zgodnie z art. 88a ust. 1 ustawy Prawo wodne

wodne, ochrona przeciwpowodziowa jest zadaniem za-

Ochrona przed powodzią jest w szczególności zada-

niem jednostek samorządu gminnego, stosownie do

oraz samorządu województwa, stosownie do art. 14

Budowle przeciwpowodziowe, do których zali-

czone są wały przeciwpowodziowe, zgodnie z art. 9

Prawo wodne, są jednocześnie obiektami budowla-

lane.

Artykuł 2 ust. 2 Prawa budowlanego stanowi,

wa wodnego w odniesieniu do urządzeń wodnych.

W myśl art. 62 ust. 2 Prawa wodnego art. 63–66 tej

ustawy nie naruszają przepisów Prawa budowlanego.

Wzajemne relacje między Prawem wodnym a Pra-

wem budowlanym wskazują, że w stosunku do urzą-

Prawa wodnego stosuje się łącznie przepisy obu

wskazanych ustaw.

Odmienną kwestią jest przeznaczenie urządzeń

wodnych (ich funkcja wiodąca) oraz obowiązki admi-

nistratorów lub właścicieli tych obiektów budowla-

nych wynikające z obowiązujących przepisów wspo-

mnianych ustaw.

Urządzenia melioracji wodnych,

zgodnie z definicją określoną art. 70 Prawa wodnego,

służą wyłącznie poprawie zdolności produkcyjnej gle-

by oraz ochronie użytków rolnych przed powodziami.

Ochrona przed powodzią terenów zurbanizowanych

(zabudowa mieszkaniowa, zakłady użyteczności pub-

962

licznej, zakłady przemysłowe) lub innej infrastruk-

tury technicznej realizowana jest przez urządzenia

wodne czynnej lub biernej ochrony przeciwpowo-

dziowej.

Jednakże te budowle przeciwpowodziowe

nie stanowią urządzeń melioracji wodnych w myśl

Prawa wodnego.

Istotny jednak pozostaje fakt, że

po zmianie ich funkcji pozostały w administracji

jednostek, którym nie są potrzebne do realizacji za-

dań statutowych.

W mojej opinii budowle przeciwpowodziowe słu-

żące ochronie terenów miejskich powinny być utrzy-

mywane przez właściwe jednostki samorządowe lub

inne podmioty odnoszące korzyści z funkcjonowania

tych urządzeń.

Słuszne są zatem działania jednostek

odpowiedzialnych za urządzenia melioracji wodnych

(działających w imieniu marszałków województw),

jak i regionalnych zarządów gospodarki wodnej (jed-

nostek administracji rządowej), które dążą do upo-

rządkowania stanu władania budowlami przeciwpo-

wodziowymi i przekazania ich podmiotom odnoszą-

cym z ich funkcjonowania korzyści.

Prawo wodne i Prawo budowlane nie wskazują,

kto jest właścicielem urządzenia wodnego, bowiem

o tym decyduje legitymowanie się przez podmiot pra-

wem rzeczowym do obiektu budowlanego, a w przy-

padku obiektów budowlanych stanowiących majątek

Skarbu Państwa – ustanowionym dla jednostki trwa-

łym zarządem.

Zgodnie z art. 14 ust. 4 Prawa wod-

nego gospodarowanie innym mieniem związanym

z gospodarką wodną (innym niż grunty pokryte wo-

dami powierzchniowymi), stanowiącym własność

Skarbu Państwa, wykonuje właściwy miejscowo sta-

rosta realizujący zadanie z zakresu administracji

rządowej lub odpowiednio organy oraz jednostki,

zes Krajowego Zarządu Gospodarki Wodnej, dyrek-

torzy parków narodowych, marszałkowie woje-

wództw), lub jednostki, którym to mienie zostało

powierzone.

Prawo wodne w dziale IV: Budownictwo wodne,

rozdział 1 w art. 64 określa w szczególności obowiąz-

ki związane z utrzymaniem urządzeń wodnych, czy-

li urządzeń spełniających zadania w gospodarce wod-

nej.

Natomiast Prawo budowlane w art. 61 stanowi,

iż właściciel lub zarządca obiektu budowlanego jest

obowiązany w szczególności do jego utrzymywania

i użytkowania zgodnie z jego przeznaczeniem i wy-

maganiami ochrony środowiska oraz utrzymywania

w należytym stanie technicznym, estetycznym, nie

ciwości użytkowych.

Przepisy obu ustaw nie mają

charakteru konkurencyjnego, a obowiązki wynika-

jące z nich dla administratora lub właściciela obiektu

budowlanego będącego urządzeniem wodnym wza-

jemnie się uzupełniają.

Na zakończenie chciałbym zaznaczyć, że wobec

powierzenia zadań związanych z ochroną przed po-

wodzią organom administracji rządowej i samorzą-

dowej oraz ze względu na obowiązki administratorów

i właścicieli tych obiektów kształtowane przepisami

ustaw Prawo wodne i Prawo budowlane nie wydaje

się konieczne wskazanie w przepisach Prawa wod-

nego podmiotu odpowiedzialnego za stan budowli

przeciwpowodziowych.

Kompetencje jednostek w tym

zakresie są bowiem określone w art. 14 ust. 4 Prawa

wodnego.

Pozostaje jedynie przekonanie przedsta-

wicieli administracji samorządowej o łącznych obo-

wiązkach dotyczących ochrony przed powodzią,

a w szczególności do ponoszenia kosztów tej ochro-

ny.

Równolegle powinny być prowadzone działania

zmierzające do przekazania budowli przeciwpowo-

dziowych, a w szczególności wałów przeciwpowo-

dziowych, właściwym jednostkom, stosownie do ich

zadań i kompetencji.

Z poważaniem

Podsekretarz stanu

Janusz Zaleski

sekretarza stanu

Szanowna Pani Marszałek!

Odpowiadając na

uprzejmie wyjaśniam, co następuje.

obowiązek zapewnienia świadczenia usług tłumacza

języka migowego spoczywa na organach admini-

stracji publicznej.

Obowiązek ten dotyczy wyłącznie

Zgodnie z art. 7 i 10 ust. 1 ww. ustawy podmioty

zobowiązane (jednostki systemu, podmioty lecznicze,

że gminne oraz jednostki ochotnicze działające

w tych obszarach) zapewniają możliwość korzystania

cza języka migowego, tłumacza-przewodnika lub oso-

by przybranej.

Oznacza to, że w ww. podmiotach tłu-

macz lub osoba przybrana mogą nieprzerwanie to-

963

warzyszyć w trakcie wizyty osobie uprawnionej.

Pod-

mioty zobowiązane nie mogą odmówić osobie upraw-

nionej prawa do tego rodzaju asystencji, jednak nie

muszą zapewniać świadczenia usług tłumacza języka

migowego.

Zgodnie z art. 18 ustawy o języku migowym (…)

osoby doświadczające trwale lub okresowo trudności

w komunikowaniu się, członkowie rodzin tych osób

z tymi osobami mogą korzystać z wybranej przez sie-

bie formy szkolenia w zakresie nauki polskiego języ-

ka migowego, systemu językowo-migowego oraz spo-

sobów komunikowania się osób głuchoniewidomych.

Dofinansowanie wynosi:

— dla pozostałych osób – nie więcej niż 90% szko -

lenia.

Biorąc pod uwagę powyższe, w obecnym stanie

prawnym wszystkie osoby uprawnione oraz osoby

mające kontakt z osobami uprawnionymi mogą sko-

rzystać z dofinansowania PFRON w zakresie nauki

PJM, SJM i SKOGN.

Dlatego też nie planuje się uru-

chamiania dodatkowych programów dotyczących na-

uki ww. sposobów porozumiewania się.

Z szacunkiem

Sekretarz stanu

Jarosław Duda

Warszawa, dnia 27 lutego 2013 r.

w sprawie podatku dochodowego

023-13831/13, interpelację pana posła Rajmunda Mil-

daż wyrobów domowych (cukierniczych, garmażerii)

przedstawiam stanowisko w tej kwestii.

Z treści interpelacji wynika, że problem w niej

opisany dotyczy opodatkowania podatkiem dochodo-

wym od osób prawnych dochodów uzyskiwanych

przez stowarzyszenia i organizacje społeczne gmin

wiejskich, np. koła gospodyń wiejskich, oraz obowiąz-

ku prowadzenia przez te podmioty dokumentacji

księgowo-podatkowej.

Odnosząc się do przedstawionego zagadnienia,

ganizacji rolników, izb rolniczych, izb gospodar-

czych, organizacji samorządu gospodarczego rze-

miosła, spółdzielczych związków rewizyjnych, orga-

nizacji pracodawców i partii politycznych działają-

ności gospodarczej.

Na podstawie art. 3 ustawy

spodyń wiejskich.

wsi w wodę, dobroczynności – w części przeznaczonej

prawnych nie dotyczą dochodów uzyskanych z dzia-

W związku z powyższym jeżeli wymienione orga-

nizacje, w tym koła gospodyń wiejskich, uzyskują

dochody ze sprzedaży wyrobów domowych w czasie

festynów, dożynek, imprez charytatywnych i docho-

Wobec tego nie znajduję podstaw do zmiany obo-

wiązujących przepisów w ustawie o podatku docho-

W sprawie prowadzenia dokumentacji księgowej

uprzejmie informuję, że jednostki posiadające osobo-

wość prawną, w tym stowarzyszenia, są zobowiązane

sprawozdań finansowych zgodnie z przepisami usta-

Jeżeli stowarzyszenia te nie prowadzą działalno-

ści gospodarczej, wówczas stosują uproszczone zasa-

dy rachunkowości określone w rozporządzeniu mini-

964

jednostek niebędących spółkami handlowymi, nie-

prowadzących działalności gospodarczej (Dz. U. Nr 137,

są obowiązani do prowadzenia ewidencji rachunko-

wej zgodnie z odrębnymi przepisami, w sposób za-

Z poważaniem

Podsekretarz stanu

Maciej Grabowski

w sprawie nadużywania przez firmy

windykacyjne procedur związanych

pelację pani poseł Bożenny Bukiewicz z dnia 18 stycz-

nia 2013 r. w sprawie nadużywania przez firmy windy-

kacyjne procedur związanych z postępowaniem

przed e-sądem, przesłaną przy piśmie wicemarszałka

Przedmiotowa problematyka dotyczy skuteczno-

ści doręczenia stronie pierwszego pisma procesowego

– w razie niemożności doręczenia w sposób przewi-

dziany w artykułach poprzedzających – pismo prze-

słane za pośrednictwem operatora publicznego lub

sób – w urzędzie właściwej gminy, umieszczając za-

wiadomienie o tym w drzwiach mieszkania adresata

tecznego upływu tego terminu czynność zawiadomie-

nia należy powtórzyć.

Jeżeli mimo dwukrotnego zawiadomienia o złoże-

niu pisma adresat (lub jego pełnomocnik) nie zgłosi

się po odbiór pisma, jest ono uznawane za skutecznie

doręczone.

W praktyce przyjmuje się, że jeżeli sądowi

jest znany inny adres strony, to sąd ponawia doręcze-

nie na ten adres.

Uzasadnieniem uznania skuteczno-

ści doręczenia w powyższy sposób jest to, że niepod-

jęcie przesyłki jest konsekwencją zaniedbania adre-

sata.

Rozwiązanie to nie budzi istotnych wątpliwości

w sytuacji, w której przesyłka została skierowana na

właściwy adres.

Komplikacje pojawiają się wówczas,

gdy przesyłka jest kierowana na adres nieprawidło-

wy.

Zazwyczaj jest to skutek podania przez powoda

nieprawidłowego adresu pozwanego, przy czym może

to wynikać z różnych przyczyn.

Należy też zauważyć, że podawanie w pozwach

nieprawidłowych adresów pozwanych i problemy wy-

nikające z zastępczego doręczenia (przez tzw. dwu-

krotne awizowanie) pierwszego pisma w trakcie po-

stępowania występują nie tylko w elektronicznym

postępowaniu upominawczym, ale także w innych

postępowaniach cywilnych.

Uwidaczniają się one

szczególnie w sprawach wnoszonych do e-sądu, co

wiąże się z dużą liczbą spraw kierowanych do tego

sądu oraz specyfiką postępowania elektronicznego.

Powyższe zagadnienia są przedmiotem prac pod-

jętych w Ministerstwie Sprawiedliwości.

Aktualnie

trwają działania zmierzające do zapewnienia oso-

bom orzekającym w e-sądzie dostępu do bazy da-

nych PESEL.

W razie zwrotu kierowanej do pozwa-

nego przesyłki z adnotacją o podwójnym awizowa-

niu sędzia lub referendarz sądowy będzie mógł

nych PESEL.

Powyższe rozwiązanie jest też wdra-

żane w innych sądach.

Należy jednak mieć na względzie, że powyższe

działania nie wyeliminują wszystkich komplikacji

związanych z doręczeniami.

Będą one się pojawiały

zwłaszcza w tych przypadkach, w których pozwani

zamieszkują pod innym adresem niż adres zameldo-

wania.

Ponadto rozwiązanie to należy uznać za tym-

czasowe w kontekście planowanego uchylenia obowiąz-

ku meldunkowego oraz rezygnacji z ujawniania adresu

zameldowania w bazie danych PESEL (z dniem 1 stycz-

nia 2016 r.).

Z tych też powodów działająca przy ministrze

sprawiedliwości Komisja Kodyfikacyjna Prawa Cy-

wilnego w grudniu 2012 r. podjęła prace koncepcyjne

zmierzające do kompleksowego uregulowania kwestii

doręczeń procesowych w taki sposób, aby gwaranto-

wały one należytą ochronę praw adresatów.

W ra-

rendarza sądowego) obowiązku sprawdzenia, czy

jęciem decyzji o uznaniu dwukrotnie awizowanej

dziowie na tym etapie badają zgodność adresu pozwa-

nego wskazanego w pozwie z adresami wskazanymi

965

zacja polegałaby zatem na usankcjonowaniu dotych-

czasowej praktyki, przy czym zostałby określony za-

kres badanych informacji pozwalających na weryfi-

kację adresu.

Chodzi o wskazanie, że sędzia lub re-

ferendarz sądowy nie powinien ograniczyć się do

zbadania akt sprawy, ale również sprawdzić informa-

cje adresowe zawarte w dostępnych mu bazach da-

nych (np. w bazie danych PESEL).

Ponadto przewi-

duje się wprowadzenie do K.p.c. regulacji upoważnia-

jącej sąd do nałożenia grzywny na powoda, który

w złej wierze lub wskutek niedołożenia należytej sta-

ranności podał nieprawidłowy adres pozwanego.

Z uwagi na planowane zniesienie obowiązku mel-

dunkowego i odstąpienie od zamieszczania informa-

cji o miejscu zameldowania w bazie danych PESEL

rozważa się wprowadzenie innego rozwiązania umoż-

liwiającego pozyskanie informacji o adresach pozwa-

nych.

W tym zakresie jest możliwe utworzenie odręb-

nej bazy danych adresowych dla potrzeb wymiaru spra-

wiedliwości albo wykorzystanie istniejących już baz

danych (np. informacji zawartych w ePUAP).

W obu

przypadkach konieczne byłoby jednak wprowadzenie

przepisów przewidujących pouczenie o skutkach

umieszczenia adresu w takiej bazie oraz zaniedbania

zgłoszenia zmiany tego adresu.

Przedmiotem tych prac

jest również zmiana przepisów dotyczących przekiero-

wania przesyłek na nowy adres, zgłoszony przez adre-

sata operatorowi pocztowemu.

Możliwość ta powinna

bowiem obejmować także przesyłki sądowe.

Powyższe prace Komisji Kodyfikacyjnej Prawa

kretne propozycje legislacyjne w tym zakresie.

Z wyrazami poważania

w sprawie konieczności przeprowadzenia

Szanowna Pani Marszałek!

Odpowiadając na pis-

przekazujące interpelację poseł Bożenny Bukiewicz

łek z udziałem gminy, tj. art. 6c ustawy o utrzymaniu

miotem wyłoniony w drodze przetargu i konieczność

przetargu, co oznacza, że aby przystąpić do prze-

966

morządowa na posiedzeniach Komisji Wspólnej Rzą-

Rzeczpospolita Polsk, wprowadzając w ustawie o utrzy-

odpadami”.

Wobec powyższego ustawa o utrzymaniu czysto-

967

Szanowna Pani Marszałek!

Odpowiadając na

SPS-023-13834/13, interpelację posłanki Bożenny

walidztwa wojennego w stosunku do żyjących sybi-

raków, uprzejmie wyjaśniam, co następuje.

Sprawy związane z przyznawaniem osobom z te-

renu oddziału zakładu w Zielonej Górze uprawnień

do renty inwalidy wojennego w związku z pobytem

na przymusowych zesłaniach, deportacji w ZSRR oraz

wnikliwej analizy w ramach postępowań prowadzo-

nych w trybie nadzoru przez prezesa Zakładu Ubez-

pieczeń Społecznych.

W sprawach dotychczas poddanych kontroli ZUS

nie stwierdzono, aby orzeczenia wydawane przez le-

karzy orzecznictwa lekarskiego w Zielonej Górze op-

działach zakładu.

Przy orzekaniu uwzględniono ak-

tualny stan zdrowia, poddano analizie dokumentację

z przebiegu leczenia oraz przebieg pracy zawodowej.

Dokumentacja tych osób nie zawierała danych wska-

zujących, że w czasie pobytu na deportacji przebyły

nych obrażeń, w następstwie których utraciły zdol-

procesem starzenia się organizmu.

Biorąc pod uwagę

orzeczniczych w tych sprawach została również po-

twierdzona wyrokami sądów oddalającymi odwołania

Ustalenie uprawnień do świadczeń przysługują-

cych w związku z pobytem na przymusowych zesła-

w Zakładzie Ubezpieczeń Społecznych na zasadach

określonych w przepisach prawa.

Przepisy te wskazują, że nabycie prawa do renty

inwalidy wojennego pozostaje w związku z pobytem

w miejscach represjonowania i jest następstwem zra-

nień, kontuzji bądź innych obrażeń lub chorób pozo-

stających w związku z takim pobytem.

Dla spełnie-

nia warunków określonych w przepisach powołanej

ustawy nie jest wystarczające wykazanie samego

faktu deportacji, związanych z tym przeżyć i trud-

nych warunków pobytu – konieczne jest natomiast

wystąpienie obrażeń lub chorób spowodowanych de-

portacją, które w wyniku rozwoju zmian chorobo-

wych doprowadziły do powstania niezdolności do

pracy.

Obowiązujące przepisy nie przewidują domnie-

mania związku przyczynowego pomiędzy uprzednią

deportacją lub pobytem w innych miejscach odosob-

nienia a aktualnym, o kilkadziesiąt lat późniejszym

stanem zdrowia powodującym całkowitą niezdolność

do pracy.

Związek taki należy ustalić w każdym in-

dywidualnym przypadku – w sposób pewny.

Każdy wniosek o przyznanie świadczeń przysłu-

gujących w związku z pobytem na przymusowych

scach odosobnienia, o których mowa w powołanej

ustawie, rozpatrywany jest indywidualnie przez Za-

kład Ubezpieczeń Społecznych.

Dokonując oceny nie-

Jednocześnie pragnę poinformować, że nie są pro-

przyznawanie renty inwalidy wojennego.

Z poważaniem

Podsekretarz stanu

Marek Bucior

968

Odpowiedź

podsekretarza stanu

023-13835/13, interpelacją pana posła Krzysztofa

nistracji specjalnej i inspekcjach przedstawiam na-

stępujące wyjaśnienia.

Strukturalne podłoże nierównowagi fiskalnej,

w połączeniu ze skutkami światowego kryzysu, do-

kości 3,7% PKB było objęcie Polski procedurą nad-

miernego deficytu.

Zgodnie z rekomendacją Rady

Ecofin*

)

deficyt sektora instytucji rządowych i samo-

rządowych nie mógł przekroczyć w 2012 r. 3% PKB,

nie deficytu tak, aby osiągnąć średniookresowy cel

podkreślić, że dla uzyskania przez Polskę w 2013 r.

cytu niezbędne jest nie tylko zagwarantowanie trwa-

łej redukcji deficytu, lecz także sprowadzenie długu

sektora instytucji rządowych i samorządowych w re-

lacji do PKB na ścieżkę spadkową.

Rozważając ewen-

tualne zakończenie procedury, Komisja Europejska

towanie się deficytu, lecz również ryzyko przekrocze-

z powyższym celem rządu jest osiągnięcie poziomu

średniookresowego celu budżetowego do 2015 r.

W przypadku ewentualnego stwierdzenia przez

KE i Radę braku działań naprawczych nieuniknione

ry nadmiernego deficytu, nawet z możliwością nało-

żenia sankcji (sankcje te mogą dotyczyć wstrzymania

członkowskiego).

stabilności finansów publicznych, która polega na

poziomu tempa inflacji powiększonej o 1 p.p, podnie-

sieniu składki rentowej o 2 p.p., wprowadzenia zmian

w systemie emerytalnym.

Ponadto jednym z działań zmierzających do ogra-

niczenia nierównowagi finansów publicznych było

zamrożenie funduszu wynagrodzeń w państwowej

sferze budżetowej od roku 2010 na poziomie roku

2009.

W tym miejscu należy zauważyć, iż przedmiotowe

zamrożenie dotyczy większości pracowników pań-

stwowej sfery budżetowej, a od 2011 r. – również

większości jednostek zaliczanych do sektora finan-

sów publicznych.

spekcji sanitarnej, określa ustawa z dnia 23 grudnia

W roku 2013 nastąpiła, co do zasady, kontynuacja

zamrożenia funduszu wynagrodzeń w sektorze finan-

sów publicznych.

Oznacza to, że generalnie w roku

także dla Inspekcji Sanitarnej.

Wyjątek mają stano-

wić wzrosty wynagrodzeń przewidziane w ramach

Brak było natomiast możliwości, z przyczyn, o któ-

rych mowa powyżej, do zapewnienia wzrostu fundu-

szu wynagrodzeń dla całej sfery budżetowej.

Ponadto pragnę zauważyć, iż mimo zamrożenia

funduszu wynagrodzeń w państwowej sferze budże-

towej kierownicy jednostek budżetowych mają moż-

liwość, przy odpowiedniej polityce płacowej, np. w przy-

padku wolnego funduszu pozostałego po osobach,

tywnych pracowników.

Z poważaniem

Podsekretarz stanu

Hanna Majszczyk

Warszawa, dnia 1 marca 2013 r.

*

)

Rada ds. Gospodarczych i Finansowych (Rada Ecofin), zaj-

muje się formułowaniem i przyjmowaniem założeń polityki go-

spodarczej, które stanowią główny instrument osiągnięcia spój-

ności gospodarczej przez państwa członkowskie UE.

Rada Ecofin

sprawuje również nadzór nad państwami członkowskimi w za-

969

Odpowiedź

podsekretarza stanu

w Ministerstwie Finansów

Szanowny Panie Marszałku!

Odpowiadając na in-

SPS-023-13836/13, w sprawie ustawy o redukcji nie-

Odnosząc się do poruszonego zagadnienia stoso-

wania przepisów ustaw o podatkach dochodowych

(PIT i CIT) wprowadzonych ustawą z dnia 16 listo-

wobec braku przepisów przejściowych należy zauwa-

żyć, iż regulacje dotyczące tzw. zatorów płatniczych

nie zmieniły ogólnych zasad zaliczania do kosztów

podatników.

Przepisy art. 15b ustawy z dnia 15 lute-

ustawa CIT) oraz art. 24d ustawy z dnia 26 lipca

PIT) wprowadziły obowiązek korekty kosztów uzy-

skania przychodów w przypadku, gdy kwota wynika-

dawcę terminie.

Wejście w życie nowych regulacji nie oznacza

więc odstąpienia od stosowania zasady memoriało-

wej, a w konsekwencji nie są wymagane szczegółowe

normy intertemporalne w tym zakresie.

Nowe regu-

lacje mają zastosowanie do tych kwot wynikających

czone do kosztów podatkowych (potrącone) od dnia

1 stycznia 2013 r.

Jeżeli kwota wynikająca z faktury

podatkowych (potrącona) przed dniem 1 stycznia

2013 r., wówczas przepisy te nie będą miały zastoso-

wania nawet wtedy, gdy termin płatności przypada

z urzędu interpretacji ogólnej dotyczącej stosowania

wskazanych przepisów, należy zauważyć, że zgodnie

zm.) minister finansów dąży do zapewnienia jedno-

litego stosowania przepisów prawa podatkowego

bowej, dokonując w szczególności ich interpretacji,

z urzędu, przy uwzględnieniu orzecznictwa sądów

W związku z krótkim okresem obowiązywania

wskazanych regulacji ich interpretacja dokonywana

bowej nie została jeszcze poddana kontroli sądowej.

Nie

ukształtowało się zatem orzecznictwo sądów dotyczące

tego zagadnienia, które mogłoby zostać uwzględnione

przy wydaniu interpretacji ogólnej.

W konsekwencji

wydanie interpretacji ogólnej w zakresie stosowania

art. 15b ustawy CIT i art. 24d ustawy PIT wydaje się

przedwczesne.

Jednocześnie pragnę zapewnić, że Ministerstwo

datkowymi upoważnionymi do wydawania interpre-

tacji indywidualnych w celu uniknięcia ewentual-

nych rozbieżności w interpretacji nowych regulacji.

Ponadto, w celu przybliżenia podatnikom nowych

regulacji w bardziej szczegółowy sposób niż zostało

to przedstawione w uzasadnieniu do projektu ustawy,

Ministerstwo Finansów przygotowało i opublikowa-

ło na swojej stronie internetowej komunikat pt.

„Nowe przepisy w podatkach dochodowych przeciw-

działające tzw. zatorom płatniczym”.

Z poważaniem

Podsekretarz stanu

Maciej Grabowski

Szanowna Pani Marszałek!

Odpowiadając na pis-

przy którym przesłano interpelację pana posła Sła-

womira Kowalskiego w sprawie ustawy o terminach

wyjaśnienia w tej kwestii.

Uchwalona przez Sejm w dniu 8 lutego 2013 r.

wych przewiduje, iż terminy zapłaty w transakcjach

handlowych (w których dłużnikiem nie jest podmiot

publiczny) co do zasady nie powinny przekraczać

60 dni.

Dopuszcza ona jednak możliwość wydłużenia

terminu, jeśli strony tak ustalą w umowie i pod wa-

runkiem, że spełnione zostaną odpowiednie prze-

słanki, tj. iż nie jest to sprzeczne ze społeczno-gospo-

970

łecznego oraz jest obiektywnie uzasadnione, biorąc

Wprowadzenie możliwości wydłużenia 60-dnio-

wego terminu zapłaty wynika z faktu, że w obrocie

gospodarczym, w przypadku transakcji dotyczących

niektórych rodzajów towarów lub usług, może istnieć

obiektywna potrzeba ustalenia terminu dłuższego.

Możliwość określenia terminu przekraczającego

60 dni jest dopuszczalna również przez dyrektywę

dlowych, która została implementowana ustawą

W przypadku natomiast ustawy z dnia 16 listopa-

cyjnych w gospodarce wprowadziła ona w ustawach

o podatku dochodowym zasadę, zgodnie z którą w przy-

padku braku zapłaty kwoty wynikająca z faktury

wu terminu płatności (jeżeli termin ten jest nie dłuż-

szy niż 60 dni), podatnicy są zobowiązani do dokona-

nia korekty kosztów podatkowych.

Jednocześnie

w celu uniknięcia sytuacji, gdy podatnik będzie wy-

korzystywał swoją dominującą pozycję wobec dostaw-

cy towarów (usług) poprzez narzucanie długich ter-

minów płatności, wprowadzono rozwiązanie polega-

jące na wyłączeniu z kosztów podatkowych kwot

Celem obu powyżej wskazanych ustaw jest ogra-

niczenie problemu zatorów płatniczych.

Obie ustawy

przewidują określone konsekwencje w sytuacji, gdy

zwrócić uwagę, iż ustawy te dotyczą innych reżimów

prawnych – ustawa o terminach zapłaty w transak-

cjach handlowych reguluje kwestie cywilnoprawne,

podczas gdy wprowadzone zmiany w ustawach po-

datkowych wywołują skutki w sferze publicznopraw-

nej.

Ewentualne skutki wydłużenia terminu w posta-

ci naliczania odsetek, gdy brak jest uzasadnienia dla

takiego wydłużenia, w pierwszej ze wskazanych re-

gulacji uzależnione są od podjęcia działań przez wie-

rzyciela.

W sferze cywilnoprawnej, częściej bowiem

niż w prawie publicznym, stosowana jest fakultatyw-

ność poprzez przyznanie uprawnienia do skorzysta-

nia z danego rozwiązania, nie zaś nałożenia obowiąz-

ku do jego wyegzekwowania.

Ustawy podatkowe

z kolei nie regulują kwestii terminów zapłaty i nali-

czania odsetek, nakładają natomiast na dłużników

określone obowiązki po upływie terminów wskaza-

nych w ich przepisach w postaci konieczności zmniej-

szenia kosztów podatkowych.

Z poważaniem

Podsekretarz stanu

13838/13, w związku z interpelacją poselską pana

posła Sławomira Kowalskiego w sprawie finansowa-

mie wyjaśniam.

971

co do zasady ponoszą: małżonek, zstępni i wstępni.

chomości etc.) osoby kierowanej do domu pomocy

Warszawa, dnia 21 lutego 2013 r.

(13839)

czącą poboru zaległych opłat za abonament RTV

uprzejmie przekazuję stosowne informacje.

W celu

zapewnienia przejrzystości odpowiedzi pozwolę sobie

na omówienie każdego pytania w osobnym punkcie.

I. Szczególna konstrukcja i charakter prawny

opłaty abonamentowej determinuje konieczność sto-

sowania w zakresie przedawnienia przepisów ustawy

przewidują 5-letni termin przedawnienia dla zaległo-

ści podatkowych.

Ściągnięcia zaległych opłat abona-

mentowych można się zatem domagać za okres ostat-

nich 5 lat.

Mimo że nie wynika to bezpośrednio

z ustawy o opłatach abonamentowych (Dz. U z dnia

16 maja 2005 r.), o trafności przyjęcia takiego poglą-

du decyduje szereg argumentów systemowych (pub-

licznoprawny charakter opłaty abonamentowej, ure-

gulowanie opłaty abonamentowej w ustawie z zakre-

su prawa publicznego), a także orzecznictwo Trybu-

mentowa stanowi przymusowe, bezzwrotne świad-

czenie publicznoprawne służące do realizacji konsty-

tucyjnych zadań państwa*

)

.

Została pomyślana jako

zanych w art. 217 konstytucji odróżnia jej celowy cha-

rakter.

O trafności stosowania w tym zakresie prze-

pisów Ordynacji podatkowej przesądzają także prze-

pisy ustawy o opłatach abonamentowych, które m.in.

namentowych).

namentowych opłaty abonamentowe pobierane są

ust. 1 ww. ustawy, czyli przez Pocztę Polską SA.

Ustawa przyznaje Poczcie Polskiej SA kompetencje

do kontroli wykonywania obowiązku rejestracji od-

biorników radiofonicznych i telewizyjnych oraz obo-

wiązku uiszczania opłaty abonamentowej.

Ponadto

kierownicy jednostek Poczty Polskiej SA są upraw-

nieni do żądania wykonania w drodze egzekucji ad-

ministracyjnej obowiązków nałożonych przez usta-

wę.

Nadzór nad wykonywaniem kontroli obowiązku

nych oraz obowiązku pobierania opłaty abonamen-

towej sprawuje minister właściwy ds. łączności (obec-

nie: minister właściwy ds. administracji i cyfryzacji).

III.

Sytuację prawną podmiotu, który nie dopełnił

obowiązku rejestracji odbiornika radiofonicznego

bądź telewizyjnego, reguluje art. 7 ust. 6 ustawy

o opłatach abonamentowych.

Ustawodawca wskazu-

je wprost, że: „w przypadku stwierdzenia używania

telewizyjnego kierownik jednostki operatora publicz-

jący kontrolę wydaje decyzję, w której nakazuje reje-

strację odbiornika oraz ustala opłatę za używanie

z treścią wskazanego przepisu opłata taka stanowi

30-krotność miesięcznej opłaty abonamentowej obo-

wiązującej w dniu stwierdzenia używania niezareje-

strowanego odbiornika.

Podsumowując, pragnę dodać, że Ministerstwo

Kultury i Dziedzictwa Narodowego dostrzega ana-

chronizm, jakim jest rejestracja odbiorników radio-

fonicznych i telewizyjnych, oraz podjęło już działania

w kierunku opracowania możliwych wariantów po-

prawy obecnego stanu.

Obecnie zakończyły się prace

diów publicznych w przyszłości.

Wyniki tych analiz

jak również prawnymi.

Aspekt prawny skupiał się

wości Unii Europejskiej.

Wspólnym elementem wszyst-

kich rozwiązań jest założenie rezygnacji z obowiązku

ny.

Celem zmiany rozważanych regulacji jest przyję-

*

)

972

cie takich rozwiązań, które zapewnią stabilność fi-

zagwarantują realizację misji publicznej.

Z poważaniem

Minister

Bogdan Zdrojewski

Warszawa, dnia 22 lutego 2013 r.

(13840)

Szanowna Pani Marszałek!

Odpowiadając na in-

023-13840/13) w sprawie interpretacji przepisów do-

z póź.

zm.) uwzględnia właściwe warunki bezpieczeń-

rzenie optymalnych warunków, niezbędnych do ich

Proponowana interpretacja przepisu poprzez wska-

zanie, aby maksymalna liczba dzieci w oddziale przed-

szkolnym dotyczyła liczby dzieci faktycznie obecnych

podczas zajęć (a nie zapisanych), mogłaby przyczy-

nić się do powstawania dużych grup dzieci zagraża-

jących ich bezpieczeństwu.

Sprzyjałaby ona również

wie ustalałby liczbę dzieci zapisanych oraz jak prze-

biegłoby uczestnictwo w zajęciach, gdyby wszystkie

dzieci zapisane były równocześnie faktycznie obec-

ne podczas zajęć.

Informuję również, że do Ministerstwa Edukacji

proponowana interpretacja treści przepisu, a co za

tym idzie, zwiększenie liczby dzieci zapisanych w od-

dziale przedszkolnym.

Równocześnie informuję, że jednym z głównych

zmniejszenia ponoszonych przez rodziców opłat, za-

pewnienie miejsc w wychowaniu przedszkolnym

latków będą mogą być zapewnione również w przed-

szkolach publicznych nieprowadzonych przez jed-

nostki samorządu terytorialnego oraz niepublicz-

datków bieżących ponoszonych przez gminę na jed-

nego wychowanka w przedszkolu gminnym oraz

demograficznej Polski (13843)

Szanowna Pani Marszałek!

Nawiązując do wystą-

nego do ministra pracy i polityki społecznej Włady-

sława Kosiniaka-Kamysza w sprawie dramatycznej

sytuacji demograficznej, uprzejmie przedstawiam

następujące informacje.

Dynamika zmian liczby ludności na przestrzeni

ostatnich lat była bardzo zróżnicowana.

Rozpoczęte

w latach 90. ubiegłego wieku przeobrażenia demo-

graficzne spowodowały przede wszystkim przesunię-

nej mierze jest realizacją przesunięcia decyzji prokre-

acyjnych na późniejsze lata.

W konsekwencji tego

nastąpiła zmiana mediany wieku kobiet rodzących

973

pierwsze dziecko na przestrzeni ostatnich dziesięciu

lat, zwiększył się również średni wiek urodzenia

pierwszego dziecka przez kobietę.

Zmiany wzorca

urodzeń oraz dzietności wynikają przede wszystkim

ze zmiany stylu życia.

Istotny wpływ na dzietność

wywarł wydłużający się okres kształcenia matek.

Należy zauważyć, iż ludzie młodzi, planując swoją

przyszłość, najpierw inwestują w siebie – w edukację,

osiągnięcie stabilizacji na rynku pracy – a dopiero

potem w rodzinę.

Wspomniane zmiany w ruchu na-

turalnym i sposobie życia kobiet w sposób istotny

wpłynęły na zmianę współczynnika dzietności w Pol-

sce, która warunkowana jest również liczbą zawiera-

nych i rozwiązywanych małżeństw.

Obecnie najwię-

prawnie zawarte związki małżeńskie, przy czym pra-

wie połowa dzieci rodzi się w okresie pierwszych

trzech lat trwania małżeństwa rodziców.

Większość zmian demograficznych w Polsce po-

dyktowana jest zmianą stylu i jakości życia.

Oprócz

tych czynników istotny wpływ na prokreację mogą

mieć wyższe zarobki, lepszy dostęp do przedszkoli

i żłobków oraz długość urlopu macierzyńskiego.

Wobec powyższych zmieniająca się sytuacja de-

mograficzna nie może być rozpatrywana w okresie

kilku lat, a należy na nią spojrzeć z dłuższej perspek-

tywy.

Analizując kształtowanie się wskaźnika dziet-

ności od początku lat 90.

(Wykres 1.), wyraźnie wi-

dać, że już od 20 lat znajduje się on w trendzie spad-

kowym.

Wykres 1.

Współczynnik dzietności w latach

1990–2011 w Polsce

Źródło: Eurostat.

Obserwowane, niekorzystne wzorce dzietności

nia Ministerstwa Pracy i Polityki Społecznej koncen-

trują się na wdrażaniu długoterminowych progra-

mów wspierających politykę prorodzinną.

Ich wyni-

kiem jest przede wszystkim tzw. ustawa rodzinna,

wydłużyła wymiar urlopu macierzyńskiego, któremu

towarzyszy możliwość łączenia jego fakultatywnej

skiego składa się część obligatoryjna, która wzrosła

ku urodzenia dwojga, 33 tygodni w przypadku uro-

dzenia trojga, 35 tygodni w przypadku urodzenia

mnogiej).

Dodatkowy urlop macierzyński pracownicy

połowa etatu, zachowując jednocześnie prawo do wy-

nagrodzenia oraz zasiłku macierzyńskiego, a także

wotne) w wymiarze proporcjonalnym.

Od 2010 r. oj-

kursu ofert inicjatyw dotyczących tworzenia przez

dziećmi wykorzystuje się środki UE w ramach Pro-

0,00

0,50

1,00

1,50

2,00

2,50

w

sp

ó

ł

cz

yn

n

i

k

d

z

i

et

n

o

ści

współczynnik dzietności

974

dzinnych przyznawanych na podstawie ustawy z dnia

ty zasiłków rodzinnych (miesięcznie) od 1 listopada

uprawniających do świadczeń rodzinnych od 1 listo-

dzieckiem (poprzednio było to odpowiednio 504 zł lub

kości świadczeń rodzinnych).

Ministerstwo Pracy i Polityki Społecznej, dążąc

nież szereg działań prowadzących do aktywizowania

nia ról rodzinnych i zawodowych.

W ramach wyrów-

trudnienia realizowane są ogólnokrajowe projekty,

nansowane z Europejskiego Funduszu Społecznego:

„Aktywizacja społeczno-ekonomiczna kobiet na po-

ziomie lokalnym i regionalnym” oraz „Godzenie ról

tach 2010–2012 Ministerstwo Pracy i Polityki Spo-

łecznej podjęło się również realizacji projektu współ-

finansowanego przez Komisję Europejską pod nazwą

W dniu 8 listopada 2012 r.

Rada Ministrów przy-

jęła tzw. pakiet prorodzinny, który tworzą projekty

– zakłada on wprowadzenie rozwiązań mających na

czą m.in. zmniejszenia wkładu własnego gminy z 50%

i funkcjonowanie instytucji opieki, rozszerzenia ka-

talogu podmiotów, które będą mogły ubiegać się

1) resortowy program rozwoju instytucji opieki

2) resortowy program wspierania rodziny i syste-

ny 2012”;

3) resortowy program wspierania rodziny i syste-

czej”;

— konkurs „Szkolenie rodzin zastępczych, osób

4) program osłonowy „Wspieranie jednostek sa-

5) „»Świetlica – Dzieci – Praca«” na rzecz wspar-

6) „Aktywne formy przeciwdziałania wykluczeniu

społecznemu”;

7) Program Operacyjny „Kapitał ludzki” 2007–

został konkurs „Wspieranie rozwiązań na rzecz go-

dzenia życia zawodowego i rodzinnego”;

8) konkurs inicjatyw organizacji pozarządowych

Warszawa, dnia 26 lutego 2013 r.

975

Odpowiedź

podsekretarza stanu w Ministerstwie Zdrowia

(13844)

słaną przy piśmie (znak: SPS-023-13844/13) w spra-

wie ograniczenia miejsc rezydenckich pragnę usto-

sunkować się do podniesionych kwestii i uprzejmie

Uprzejmie informuję, że sprawy związane z nabo-

rem lekarzy do odbywania specjalizacji regulują

Odnosząc się do problemu dotyczącego przyzna-

wania rezydentur, uprzejmie informuję, że zgodnie

z art. 16e ust. 1 przedmiotowej ustawy przed postę-

powaniem kwalifikacyjnym minister właściwy do

ternetowej liczbę miejsc szkoleniowych dla lekarzy,

mach rezydentury, w poszczególnych dziedzinach

medycyny, z podziałem na województwa, na podsta-

wie zapotrzebowania zgłoszonego przez wojewodów

by zdrowotne obywateli oraz dostępność świadczeń

rze danego województwa.

Natomiast liczbę miejsc

lizacji oraz lekarzy posiadających odpowiednią spe-

cjalizację, ogłasza wojewoda na swojej stronie inter-

netowej.

ww. rozporządzenia liczbę wolnych miejsc szkolenio-

wych dla lekarzy, którzy mogą rozpocząć szkolenie

specjalizacyjne w poszczególnych dziedzinach medy-

cyny na obszarze województwa w danym postępowa-

niu kwalifikacyjnym w trybie rezydentury, minister

wania kwalifikacyjnego, a w zakresie pozostałych

miejsc – wojewoda na stronie internetowej wojewody

kwestii ograniczenia miejsc rezydenckich pragnę po-

informować, że w latach 2010–2013 na postępowania

kwalifikacyjne w poszczególnych terminach przyzna-

no następujące liczby rezydentur:

1–31.03.2010 r.

– 500 rezydentur,

1–31.10.2010 r.

– 2000 rezydentur,

1–31.03.2011 r.

– 842 rezydentury,

1–31.10.2011 r.

– 2500 rezydentur,

1–31.03.2012 r.

– 444 rezydentury,

1–31.10.2012 r.

– 2500 rezydentur,

1–31.03.2013 r.

– 536 rezydentur.

stępowanie kwalifikacyjne przeznacza się mniejszą

liczbę miejsc rezydenckich, bowiem największa grupa

Na postępowanie kwalifikacyjne w terminie

1–31.10.2013 r.

Ministerstwo Zdrowia planuje przyznać

ok. 2500 rezydentur.

Jednakże decyzja ta uzależniona

jest od sytuacji finansowej budżetu państwa.

poz. 658), do dnia wejścia w życie programów specja-

lizacji właściwych dla systemu modułowego, szkole-

nia specjalizacyjne odbywają się na podstawie pro-

gramów dotychczasowych.

W związku z powyższym, na postępowanie kwa-

lifikacyjne w terminie 1–31.03.2013 r., rezydentury

przyznane zostały na dotychczasowych zasadach,

tj. w specjalizacjach podstawowych, bowiem zgodnie

Uprzejmie informuję, że dla województwa opol-

skiego zostało przyznanych 19 rezydentur.

Ponadto wojewoda opolski posiada 215 wolnych

miejsc szkoleniowych w podstawowych dziedzinach

medycyny, które może przeznaczyć na szkolenie spe-

cjalizacyjne w trybach pozarezydenckich.

Pragnę dodać, iż według rejestru prowadzonego

skim wynosi 2912 – stan na dzień 9.01.2013 r., nato-

miast z informacji przekazanych przez Centrum Me-

jewództwie opolskim specjalizację odbywa 363 lekarzy

i lekarzy dentystów – stan na dzień 30.09.2012 r.

Jednocześnie uprzejmie informuję, iż czuwanie

gólnych dziedzinach medycyny należy do zadań sta-

wianych zarówno przed właściwymi konsultantami

wódzkimi.

dza opinie dotyczące zasobów kadrowych w zakresie

miast konsultant krajowy ocenia potrzeby kadrowe

w skali kraju.

976

Uruchamianie nowych miejsc specjalizacyjnych

akredytowanych w danej specjalności, bowiem brak

wolnych miejsc akredytowanych wyklucza możliwość

rozpoczynania przez lekarzy szkolenia specjalizacyj-

nego w danej dziedzinie medycyny.

Akredytacja jest następstwem dobrowolnego ubie-

nia określonej liczby miejsc szkoleniowych, poprzez

składanie stosownych wniosków podlegających za-

opiniowaniu przez zespół ekspertów.

Spełnienie okre-

ślonych w ww. rozporządzeniu warunków, po ich po-

zytywnym zweryfikowaniu, wiąże się z wpisaniem

dzenia specjalizacji i przyznaniem jej określonej licz-

by miejsc szkoleniowych.

stematyczny dopływ specjalistycznej kadry lekarskiej

poz. 26) wprowadzające zmiany w systemie szkolenia

przez skrócenie okresu uzyskiwania specjalizacji,

dzinach medycyny, umożliwiając szkolenie specjali-

zostanie wprowadzone po opracowaniu programów

modułów podstawowych oraz modułów specjalistycz-

nych w poszczególnych dziedzinach medycyny, nie

wcześniej niż na podstawie postępowania kwalifika-

cyjnego w terminie 1–31.10.2013 r.

Wprowadzane zmiany powinny spowodować szyb-

szy dopływ specjalistów dla realizacji świadczeń me-

dycznych w systemie ochrony zdrowia.

Wobec powyższego wyrażam przekonanie, że dzia-

wszystkich dziedzinach medycyny na terenie kraju,

w tym również na terenie województwa opolskiego.

Z wyrazami szacunku

Podsekretarz stanu

Warszawa, dnia 21 lutego 2013 r.

Szanowna Pani Marszałek!

Odpowiadając na wy-

uprzejmie informuję.

z późn. zm.) w postaci zasiłku rodzinnego oraz do-

datków do zasiłku rodzinnego adresowane są do ro-

dzin znajdujących się w najtrudniejszej sytuacji do-

znania przedmiotowych świadczeń.

Informacja o peł-

nej składce na ubezpieczenie zdrowotne jest niezbęd-

na do ustalenia dochodu danego członka rodziny

chodu, należny podatek dochodowy od osób fizycz-

nych, składki na ubezpieczenia społeczne niezaliczo-

wotne członka rodziny osoby ubiegającej się o świad-

czenia rodzinne ustalana jest w oparciu o zaświad-

czenie lub oświadczenie osoby ubiegającej się lub

członka jej rodziny.

Organy właściwe realizujące

977

równo zaświadczenia o wysokości składki zdrowot-

ka jej rodziny złożone pod rygorem odpowiedzialno-

ści karnej za złożenie fałszywego oświadczenia.

Ta-

kie alternatywne rozwiązanie funkcjonuje w ustawie

czy praktycznie wszystkich istotnych okoliczności

dzinnych (i odpowiednio świadczeń z funduszu ali-

mentacyjnego).

(w przypadku składek zdrowotnych opłacanych przez

tur rolniczych będzie to Kasa Rolniczego Ubezpie-

czenia Społecznego, w przypadku osób otrzymują-

cych renty/emerytury mundurowe – Zakład Emery-

nia niezbędne do ustalenia, czy wnioskodawca speł-

nia kryteria ustawowe warunkujące prawo do świad-

czeń rodzinnych.

Rodzaj i ilość dokumentów, jakie

łek rodzinny czy inne świadczenie rodzinne, wynika

wnioskodawcy.

Nie wszystkie dokumenty są obliga-

toryjne w każdej sprawie.

w przypadku osób ubiegających się o świadczenia na

finansowanego przy współudziale środków Unii Eu-

ropejskiej stworzone zostaną dwa produkty teleinfor-

matyczne – centralna baza beneficjentów oraz plat-

forma informacyjno-usługowa, które mają usprawnić

z funduszu alimentacyjnego.

Docelowo zakłada się

skodawcę wniosku o ustalenie prawa do świadczeń

go (w formie papierowej albo elektronicznej) wystąpi

poprzez system teleinformatyczny z obszaru świad-

czeń rodzinnych (to samo dotyczyć będzie świadczeń

nych o przekazanie informacji niezbędnych do uzy-

skania prawa do tych świadczeń bez konieczności

dawcę.

Przewiduje się, że powyższy mechanizm zo-

stanie wdrożony w 2014 r.

ce się o świadczenia rodzinne (i odpowiednio świad-

czenia z funduszu alimentacyjnego) nie będą musia-

ły dokumentować większości okoliczności potwier-

dzających ich prawo do świadczeń rodzinnych, gdyż

z urzędu przez gminę, np. w drodze elektronicznej

licznymi (dotyczyć to będzie w szczególności ustala-

nia dochodu rodziny, od którego uzależnione jest pra-

wo do ww. świadczeń).

nalizują organy właściwe realizujące świadczenia

cych z faktu nieinformowania przez beneficjentów

Warszawa, dnia 26 lutego 2013 r.

dacji kredytów mieszkaniowych bez wkładu własnego

nadesłaną pismem z dnia 31 stycznia br. (nr SPS-023-

13846/13) uprzejmie przekazuję poniższe informacje

przygotowane we współpracy z Urzędem Komisji Nad-

zoru Finansowego i Ministerstwem Finansów.

978

Przedstawiając poniższe wyjaśnienia, chciałbym

równocześnie podkreślić, że pani poseł w swojej in-

terpelacji odnosi się do projektu rekomendacji S Ko-

misji Nadzoru Finansowego, który w dniu 21 grud-

nia 2012 r. został przekazany do konsultacji publicz-

nych, a zatem zarówno ostateczny kształt rekomen-

dacji S, jak i jej termin wejścia w życie nie jest jesz-

cze określony.

1.

Co jest przyczyną wprowadzenia tak nieko-

1166), celem nadzoru nad rynkiem finansowym jest

z późn. zm.) wskazuje dodatkowo, że celem nadzoru

sprawowanego przez KNF jest w szczególności za-

pewnienie bezpieczeństwa środków pieniężnych gro-

madzonych na rachunkach bankowych.

Działania na rzecz zapewnienia prawidłowego funk-

cjonowania rynku finansowego, jego stabilności, bez-

pieczeństwa oraz przejrzystości w odniesieniu do sek-

tora bankowego, w tym mające na celu zapewnienie

bezpieczeństwa środków pieniężnych gromadzonych na

rachunkach bankowych, realizowane są m.in. przy po-

mocy rekomendacji stanowiących zbiór dobrych prak-

tyk ostrożnego i stabilnego zarządzania bankami

w określonych aspektach działalności bankowej (nor-

my jakościowe).

Rekomendacje wydawane przez KNF

nie są prawem powszechnie obowiązującym, stano-

wią jedynie zbiór zaleceń nadzorczych, a komisja wy-

daje je w sposób autonomiczny.

Opracowując wspomniane regulacje, KNF bierze

przede wszystkim pod uwagę aspekt ostrożnościo-

wy, tj. czy ich stosowanie będzie przyczyniać się do

realizacji ustawowych celów postawionych przed

nadzorem.

Należy podkreślić – tak jak wskazano w piśmie

KNF do Związku Banków Polskich przekazującym

projekt rekomendacji do konsultacji publicznych (ko-

pie materiałów przekazanych do konsultacji publicz-

nych przesyłam w załączeniu

1)

) – że jednym z czyn-

ników uwzględnionych w pracach nad projektem

omawianej rekomendacji była niekorzystna struktu-

ra portfela kredytowego, jaka wykształciła się na

skutek dotychczasowych praktyk banków, a w szcze-

gólności wysoki udział kredytów walutowych, wyso-

kich średnich LtV (ang. Loan-to-Value – stosunek

wartości ekspozycji kredytowej do wartości zabezpie-

czenia) portfela kredytowego, wysokich DtI (ang.

Debt-to-Income – relacja wydatków związanych

dochodów kredytobiorców) części portfela oraz nad-

miernie wydłużone okresy kredytowania, co przyczy-

nia się do wzrostu ryzyka na poziomie klienta, banku

i gospodarki.

Nadmierne wydłużanie okresu kredytowania po-

woduje znaczny wzrost łącznych kosztów kredytu,

nieproporcjonalnie wyższy niż wynikający z takiego

wydłużenia spadek wysokości raty (wysokość raty

ma wpływ na ocenę zdolności kredytowej).

Oferowane klientom niskooprocentowane kredy-

ty walutowe (indeksowane, denominowane w walu-

tach obcych) oraz nadmiernie wydłużone okresy

spłaty, które w sztuczny sposób zwiększały zdolność

kredytową, sprzyjały także szybkiemu wzrostowi cen

nieruchomości, działając tym samym na niekorzyść

klientów.

W podobnym, niekorzystnym dla klientów,

kierunku oddziaływały wysokie wartości LtV udzie-

lanych kredytów.

Podsumowując, zaproponowane

zmiany w zakresie rekomendowanego okresu kredy-

towania, zgodności waluty kredytu z walutą docho-

dów klienta oraz stopniowego ograniczania wartości

LtV są korzystne dla kredytobiorców.

W szczególno-

ści mają na celu zmniejszenie ryzyka po stronie klien-

ta i banku, a także zmniejszenie całkowitego kosztu

kredytu ponoszonego przez kredytobiorcę.

Określa-

nie limitów DtI przez same banki pozwoli na budo-

wanie elastycznej oferty kredytowej z uwzględnie-

niem skali prowadzonej działalności i doświadczenia

banku w segmencie kredytów zabezpieczonych hipo-

tecznie.

Pragniemy również zaznaczyć, że w projekcie re-

komendacji S znalazł się szereg zaleceń w zakresie

informacji prezentowanych klientom przez banki,

dzięki którym kredytobiorca uzyska przejrzysty

obraz warunków, na jakich może zaciągnąć kredyt,

w tym zależność ponoszonych przez siebie kosztów

od długości okresu kredytowania.

Tak jak wskazano na wstępie, zarówno ostatecz-

ny kształt rekomendacji S, jak i jej termin wejścia

w życie nie jest jeszcze określony.

Podobnie jak w przy-

padku innych regulacji KNF mających w szczególno-

ści wpływ na sektor bankowy i klientów, tak też

w tym przypadku przewidziane będą okresy przej-

ściowe: dla kredytów udzielonych do końca grudnia

2013 r.

LtV nie mogłoby być wyższe niż 100%, a dla

kredytów udzielonych pomiędzy 1 stycznia 2014 r.

a 31 grudnia 2014 r. – nie mogłoby przekraczać 90%.

Rekomendacja miałaby więc pełne zastosowanie do-

piero dla kredytów udzielonych od 1 stycznia 2015 r.

Ma to na celu stopniowe dochodzenie i dostosowanie

się zarówno banków, jak też kredytobiorców do do-

celowych wymagań nadzoru.

2.

W jaki sposób bank będzie weryfikował infor-

Projekt rekomendacji S formułuje wskazanie, aby

bank przyjął od klienta oświadczenie, że wkład włas-

ny nie pochodzi z kredytu.

Taka propozycja wynika

m.in. z uwzględnienia w pracach zaleceń Rady Sta-

bilności Finansowej (ang. Financial Stability Board

– FSB) „FSB Principles for Sound Residential

1)

979

Mortgage Underwriting Practices”

2)

z kwietnia 2012 r.,

które rekomendują, aby kredytodawca upewnił się,

że wkład własny pochodzi ze środków kredytobiorcy.

Należy zaznaczyć, że wraz z weryfikacją historii kre-

dytowej klienta, m.in. w Biurze Informacji Kredyto-

wej SA, mechanizm przyjmowania oświadczenia od

klienta w tym zakresie powodowałoby, że bank byłby

w stanie uzyskać potwierdzenie, że wkład własny

rzeczywiście pochodzi z oszczędności zgromadzonych

przez kredytobiorcę.

W uzupełnieniu do powyższych wyjaśnień chciał-

bym wspomnieć, że opracowany w Ministerstwie

„Mieszkanie dla młodych”) będzie odpowiadał na

wyzwania dotyczące wzmacniania bezpieczeństwa

na rynku kredytowym i odnosił się również do ewen-

tualnych zmian wytycznych dla sektora bankowego

zawartych w rekomendacji S.

Proponowane wsparcie kierowane będzie do mło-

do 35. r.ż. i ma polegać na otrzymaniu z budżetu pań-

stwa 10% wartości odtworzeniowej mieszkania na

hipotecznego na zakup pierwszego własnego miesz-

kania.

Taki instrument wsparcia wpłynie na reduk-

cję bariery związanej z koniecznością posiadania

przy ubieganiu się o kredyt wkładu własnego, a do-

datkowo spowoduje zwiększenie zdolności kredyto-

wej przyszłych beneficjentów.

Dodatkowo w przypadku posiadania dziecka

będzie zwiększone do 15% wartości odtworzeniowej

mieszkania, a jeżeli w rodzinie beneficjenta w ciągu

norazowe dodatkowe dofinansowanie w formie spła-

ty części kredytu w wysokości 5% wartości odtworze-

niowej mieszkania.

Ten mechanizm sprawi, że potencjalnie większa

kredytobiorcy będzie również oznaczać zmniejszenie

wysokości zadłużenia w całym okresie kredytowa-

nia.

Warto także dodać, że projekt ustawy przewidu-

je, że kredyt będzie mógł być udzielany jedynie w wa-

lucie polskiej.

Regulacja ta ma na celu wyeliminowa-

nie ryzyka kursowego i uniemożliwienie bankom

pobierania dodatkowych korzyści związanych np.

z przeliczaniem finansowego wsparcia otrzymywanego

w ramach ustawy w walucie polskiej na waluty obce.

Aktualnie projekt ustawy o pomocy państwa

wych.

Planuje się, że ustawa zostanie uchwalona

w II połowie 2013 r., a pierwsze dofinansowania zo-

staną przyznane w 2014 r.

Z poważaniem

żbiety Sobeckiej w sprawie likwidacji Karpackiego

mie przedstawiam następujące informacje.

państwowej, stanowiącej granicę zewnętrzną UE/

2)

Dokument dotyczy zasad ostrożnego udzielania kredytów

zabezpieczonych na nieruchomościach mieszkalnych i jest do-

stępny jedynie w wersji źródłowej, tj. w języku angielskim.

980

no-etatowych, dotyczących placówek SG na teryto-

ziomie przy jednoczesnej racjonalizacji struktury wy-

datków ujętych w budżecie SG.

współpraca opiera się o bieżące i stałe współdziałanie

zarówno na terenach przygranicznych, jak i bezpo-

średnio na granicy.

Natomiast na granicy polsko-

-czeskiej i polsko-słowackiej współpraca ta opiera się

nera po stronie sąsiedniej.

cji w nim występujących.

Przykładem są niektóre

zadania Policji i Straży Granicznej w zakresie dzia-

łań na drogach.

*

)

981

zabezpieczenia działań, Orkiestra Reprezentacyjna

SG, pododdział odwodowy-reprezentacyjny SG oraz

ambulatorium.

ganizacyjnych poprzez zmniejszenie liczby stanowisk

kierowniczych, zmniejszenie potencjału infrastruktu-

ralnego, który w Nowym Sączu przekracza potrzeby

który aktualnie stanowi siedzibę komendy Karpackie-

go Oddziału SG, będzie użytkowany przez wymienione

stwową Straż Pożarną.

Z kolei nieruchomości nieuży-

wane przez resort spraw wewnętrznych zostaną prze-

kazane innym podmiotom.

Równocześnie odnosząc się do procedury przewi-

z późn. zm.), należy wskazać, że niezależnie od tego,

w którym miejscu usytuowana zostanie komenda

(również z PSG) będzie musiał pokonać odległość

z materiałami sprawy uzasadniającymi zastosowa-

kontroli operacyjnej zarządzonej w sprawie PSG od-

dalonej od komendy oddziału, gdzie realizowana jest

obsługa techniczna, tj. istnieje fizyczna możliwość

odsłuchu on-line, związana będzie z systematycznym

przemierzaniem kilometrów.

realizacji inwestycji modernizacyjnych pozwoli na spraw-

ne funkcjonowanie Komendy Śląsko-Małopolskiego

Oddziału SG.

W odniesieniu do kwestii zapewnienia odpowied-

niego poziomu bezpieczeństwa należy wskazać, że

właściwy poziom bezpieczeństwa na danym obszarze

kim placówka SG.

Zatem w sytuacji ewentualnego nagłego napływu

funkcjonariusze placówek SG, a także mających sie-

dzibę w Nowym Sączu: wydziału zabezpieczenia

działań i pododdziału odwodowego-reprezentacyjne-

go SG, będą uczestniczyli w działaniach w tym za-

dziale Finansów, Wydziale Prezydialnym, czy też

Wydziale Techniki i Zaopatrzenia Komendy Karpa-

ckiego OSG.

Jednocześnie uprzejmie informuję, że każdy funk-

cjonariusz SG – bez względu na wiek lub staż służby

– otrzyma przed likwidacją zajmowanego stanowiska

służbowego propozycję pełnienia dalszej służby na

nowym stanowisku służbowym.

Podkreślenia wyma-

ga jednak fakt, iż działania w tym zakresie uzależ-

nione będą od indywidualnych decyzji funkcjonariu-

szy SG, dotyczących akceptacji propozycji dalszego

pełnienia służby w formacji.

Przy ewentualnych szacunkach liczby funkcjona-

riuszy, których w najbliższym czasie może dotyczyć

zwolnienie ze służby w SG, należy dodatkowo uwzględ-

nić osoby, które decyzję o rozwiązaniu stosunku służ-

bowego podjęły z własnej inicjatywy już wcześniej,

odraczając przy tym termin zakończenia służby do

rozpoczęcia zmian organizacyjno-etatowych.

W styczniu 2013 r. z jednostek organizacyjnych

Straży Granicznej realizujących zadania na południu

kraju odeszło ze służby na własną prośbę 24 funkcjo-

nariuszy SG, zaś w kolejnych trzech miesiącach 2013 r.

zamiar odejścia ze służby zgłosiło pisemnie 112 funk-

cjonariuszy SG pełniących służbę wyłącznie w trzech

południowych oddziałach.

Pragnę również poinformować, że zawarto porozu-

mienie pomiędzy komendantem głównym SG a komen-

dantem głównym Państwowej Straży Pożarnej o współ-

pracy w zakresie przenoszenia i zatrudniania pracow-

ników oraz funkcjonariuszy w latach 2013−2014.

Pla-

nowane jest zawarcie podobnego porozumienia z ko-

mendantem głównym Policji.

W związku z tym wykwa-

lifikowani pracownicy i funkcjonariusze (którzy nie

skorzystają z możliwości kontynuowania służby w SG)

uzupełnią niedobory kadrowe w innych służbach Mi-

nisterstwa Spraw Wewnętrznych.

Z poważaniem

Sekretarz stanu

Piotr Stachańczyk

982

Odpowiedź

podsekretarza stanu

(13848)

mie przekazuję poniższą odpowiedź.

Założenia programu sformułowane w projekcie

mem „Mieszkanie dla młodych”), wychodząc naprze-

stach nie ma lokali odpowiadających parametrom

programu, warto podkreślić, że w trakcie konferencji

mawia za argumentem, że mniejsze rynki nie zosta-

ły z programu wyłączone.

Narodowy Fundusz Ochrony Środowiska i Gospo-

darki Wodnej rozpoczyna wdrażanie programu „Do-

płaty do kredytów na budowę domów energooszczęd-

nych” mającego na celu promowanie budownictwa

dytowe beneficjenta po zakończeniu realizacji przed-

sięwzięcia i potwierdzeniu uzyskania wymaganego

biegu procesu legislacyjnego.

Intencją rządu jest, aby

Krajowego) przystosowanie się do reguł sformułowa-

downictwem mieszkaniowym będącym źródłem fi-

nansowania nowego programu.

983

Odpowiedź

podsekretarza stanu

w sprawie planów ograniczenia urlopów

nauczycielskich (13849)

nia 2013 r., nr SPS-023-13849/13, w sprawie noweli-

zacji ustawy Karta Nauczyciela w zakresie urlopów

wypoczynkowych, uprzejmie przekazuję następujące

wyjaśnienia.

Stosownie do art. 64 ust. 1–2 ustawy z dnia 26 stycz-

sie ich trwania.

Nauczyciel może być zobowiązany

następujących czynności:

1) przeprowadzania egzaminów;

2) prac związanych z zakończeniem roku szkolne-

go i przygotowaniem nowego roku szkolnego;

3) opracowywania szkolnego zestawu programów

Zgodnie z powyższym obecnie nauczyciele szkół

feryjnych mają prawo do urlopu wypoczynkowego

czynkowy nauczycieli w 2012 r. wyniósł 47 dni.

W dniu 31 stycznia 2013 r., na konferencji praso-

wej zorganizowanej po spotkaniu podsumowującym

rozmowy Ministerstwa Edukacji Narodowej z przed-

stawicielami związków zawodowych zrzeszających

rządowych w sprawie zmian przepisów ustawy Kar-

ta Nauczyciela, minister edukacji narodowej pani

Krystyna Szumilas zaproponowała doprecyzowanie

przepisu dotyczącego urlopu wypoczynkowego na-

uczycieli poprzez uelastycznienie możliwości korzy-

stania z niego.

Precyzyjne zasady określania terminu

godniejszym dla nich okresie, który nie zaburzy pra-

cy szkoły – w wymiarze rocznym 47 dni.

Szczegółowe propozycje rozwiązań zostaną przed-

stawione w założeniach do ustawy zmieniającej usta-

wę Karta Nauczyciela.

Z poważaniem

Podsekretarz stanu

Warszawa, dnia 21 lutego 2013 r.

ministra spraw zagranicznych

wie wykluczenia wraku TU-154M jako ważnego do-

wodu w śledztwie uprzejmie informuję.

Całkowicie niezrozumiała jest dla mnie logika

wywodu – prowadzącego do zadania pytań – zgodnie

z którym sugestia o ewentualnym użyciu szczątków

wraku jako elementów przyszłego pomnika równo-

znaczna jest z zakwestionowaniem jego wartości jako

dowodu w śledztwie.

Dopuszczam myśl, iż dowiedze-

nie tego rodzaju implikacji jest możliwe w obrębie

systemu logicznego rozumowania stosowanego przez

panią poseł, nie jest mi on jednak bliżej znany ani

– o ile wiem – nie znalazł dotychczas powszechnego

zastosowania jako użyteczny zbiór reguł służący wy-

mianie myśli.

W odpowiedzi na ostatnie pytanie

z przykrością stwierdzam, że znane są mi wyniki ba-

dań wskazujące, iż pewna liczba Polaków wyraża

w dalszym ciągu wątpliwości w odniesieniu do usta-

leń komisji badającej katastrofę.

Myślę, że powinno

to dać wiele do myślenia tym posłom i posłankom,

którzy podają do wiadomości publicznej nierzetelne

informacje lub swoim poselskim autorytetem uwia-

rygodniają absurdalne, niedorzeczne teorie na temat

przyczyn tego tragicznego wypadku.

Z wyrazami szacunku

Minister

Radosław Sikorski

Warszawa, dnia 28 lutego 2013 r.

984

Odpowiedź

sekretarza stanu w Ministerstwie Transportu,

przy piśmie, nr SPS-023-13854/13, w sprawie zmniej-

szenia o 1/3 środków na inwestycje drogowe przeka-

zuję poniższe informacje.

Uprzejmie informuję, iż w kwestii wydatków Kra-

jowego Funduszu Drogowego Rada Ministrów

nawiającą „Program budowy dróg krajowych na lata

2011–2015” określiła nieprzekraczalny limit finan-

sowy na realizację zadań inwestycyjnych, których

budowa rozpocznie się do 2013 r.

W związku z powyż-

szym na realizację ww. zadań przewidziano w Kra-

jowym Funduszu Drogowym kwotę 82,8 mld zł, li-

cząc od roku 2010.

Na rok 2013 r. w planie finansowym Krajowego

Funduszu Drogowego na wydatki na zadania inwe-

stycyjne została zapisana kwota 15 mld zł (łącznie

z wydatkami na remonty dróg krajowych) – należy

jednak pamiętać, iż PBDK na lata 2011–2015 prze-

widywał w 2013 r. z KFD kwotę 9,2 mld zł, w związ-

ku z powyższym poziom wydatków wzrósł o ok. 6 mld zł,

a nie zmalał o 1/3, jak podaje pani poseł.

Zgodnie z zapowiedzią pana premiera Donalda

dziernika br. – należy podkreślić, iż zgodnie z aktu-

alnym stanowiskiem resortu transportu prioryteta-

mi są zadania, które stanowią strategiczne ciągi

ku z powyższym MTBiGM przygotowuje plany inwe-

stycyjne, które będą realizowane w latach 2014–2020.

nansowania infrastruktury transportowej w zakresie

mach finansowych UE na lata 2014–2020.

nadal jest utrzymywany wysoki poziom rozwoju in-

frastruktury drogowej i na chwilę obecną nic nie

wskazuje na groźbę zapaści związanej z brakiem

środków finansowych.

Z poważaniem

Sekretarz stanu

Tadeusz Jarmuziewicz

SPS-023-13855/13, w sprawie projektu budżetu pań-

stwa na rok 2013 przedstawiam następujące wyjaś-

nienia.

Ad 1.

W toku opracowania prognozy makroeko-

nomicznej do ustawy budżetowej na 2013 r. zrewido-

wano scenariusz realnego wzrostu PKB w 2013 r.

z 2,9% wzrostu oczekiwanego na etapie przyjęcia

przez Radę Ministrów założeń do projektu budżetu

państwa na 2013 r. do 2,2%, zgodnie z uzasadnieniem

do ustawy budżetowej.

Wspomniana rewizja prognoz

miała miejsce w okresie letnim 2012 r., a kierunek

korekty wskazuje na oparcie projekcji budżetowych

na możliwie realistycznych, a nie optymistycznych

założeniach makroekonomicznych.

Należy zazna-

czyć, że rynkowe oczekiwania dotyczące realnego

budżetowych to średnio 2,6% na koniec sierpnia 2012 r.

oraz 2,4% na koniec września 2012 r.

Wskazuje to, że

prognozy makroekonomiczne przyjęte na potrzeby

ustawy budżetowej na 2013 r. były konserwatywne

względem ówczesnego konsensusu rynkowego.

Szcze-

góły dotyczące podstaw prezentowanego scenariusza

wzrostu gospodarczego zostały przedstawione w uza-

sadnieniu do ustawy budżetowej na 2013 r., a oczeki-

wane spowolnienie realnego tempa wzrostu PKB

w stosunku do wyniku prognozowanego na 2012 r.

było wynikiem m.in. pogorszenia sytuacji w otocze-

niu zewnętrznym Polski.

Ministerstwo Finansów analizuje na bieżąco syg-

nały płynące z gospodarki.

Kształtowanie się części

indykatorów krótkookresowych jest gorsze od ocze-

kiwań, jednak wyprzedzające wskaźniki koniunktu-

ry gospodarczej na świecie sugerują poprawę sytuacji

w najbliższym okresie.

Ostatnia prognoza Komisji

Europejskiej opublikowana w dniu 22 lutego 2013 r.

zakłada, że rynki eksportowe Polski w 2013 r. wzros-

ną istotnie szybciej w stosunku do wyniku z roku

poprzedniego.

Zgodnie z tą prognozą realny wzrost

importu Unii Europejskiej w 2013 r. ma wynieść 1,5%

w porównaniu do 0,1% spadku zanotowanego

w 2012 r.

Obecnie nie ma zatem podstaw, żeby wery-

fikować przyjętą prognozę.

ustawy budżetowej zamieszcza się plany finansowe

agencji wykonawczych, instytucji gospodarki budże-

towej, państwowych funduszy celowych oraz pań-

985

pkt 14 tej ustawy.

Krajowy Fundusz Drogowy (KFD) nie jest jed-

nostką sektora finansów publicznych, w związku

z tym plan tego funduszu nie stanowi załącznika do

ustawy budżetowej.

Narodowy Fundusz Zdrowia jest państwową jed-

nostką organizacyjną posiadającą osobowość praw-

ną, która została zaliczona do sektora finansów pub-

licznych na podstawie art. 9 pkt 9 ustawy o finansach

publicznych (załącznikami do ustawy budżetowej są

plany państwowych osób prawnych wymienionych

w art. 9 pkt 14).

Niezależnie jednak od powyższego należy podkre-

ślić, iż NFZ działa na podstawie przepisów ustawy

w sposób szczególny uregulowane m.in. zasady pro-

wadzenia przez fundusz gospodarki finansowej,

w tym zasady tworzenia i zmian planu finansowego

NFZ.

Zgodnie z art. 121 ustawy o świadczeniach pro-

jekt planu finansowego opracowany przez prezesa

funduszu jest przedstawiany w celu zaopiniowania

radzie funduszu, komisji właściwej do spraw finan-

zdrowia Sejmu Rzeczypospolitej Polskiej.

Takiej sa-

mej procedurze podlega projekt zmiany planu finan-

sowego.

Przepisy ustawy o świadczeniach przewidu-

ją udział ww. komisji Sejmu RP nie tylko w procedu-

rze ustalania planu finansowego funduszu i jego

zmian, ale także – zgodnie z art. 130 ust. 3 ustawy

o świadczeniach – w procedurze zatwierdzania spra-

wozdania z wykonania planu finansowego.

Ponadto

publicznych sprawozdanie finansowe wraz z opinią

ministra właściwego do spraw zdrowia jest przedkła-

dane Sejmowi Rzeczypospolitej Polskiej do dnia

to sprawozdanie dotyczy.

Zatem kontrola parlamentarna w procesie usta-

lania planu finansowego, jego zmian oraz sprawo-

zdań z wykonania planu NFZ jest zachowana.

Z poważaniem

Podsekretarz stanu

Hanna Majszczyk

lacją poseł Anny Sobeckiej przesłaną przy piśmie,

znak: SPS-023-13856/13, w sprawie przesunięcia ter-

minu konsultacji społecznych dotyczących wydobycia

gazu łupkowego uprzejmie wyjaśniam, co następuje.

W dniu 15 lutego br. Ministerstwo Środowiska

przedstawiło do konsultacji społecznych i międzyre-

sortowych kompleksową nowelizację ustawy Prawo

geologiczne i górnicze oraz osiem innych ustaw wpro-

wadzających nowy reżim prawny dla poszukiwania,

rozpoznawania i wydobywania węglowodorów, w tym

również ze złóż niekonwencjonalnych (łupkowych).

Nowe prawo dla wydobywania gazu i ropy:

— unowocześnia system koncesyjny dla poszuki -

wania, rozpoznawania i wydobywania węglowodorów,

— umożliwia wspólne wykonywanie koncesji (dzie -

lenie praw i obowiązków) przez kilka podmiotów

dzięki formie umowy o współpracy przy wykonywa-

niu koncesji,

— zmniejsza liczbę koncesji z trzech do jednej

i redukuje obciążenia regulacyjne dla badań geofi-

zycznych złóż węglowodorów,

— podwyższa czterokrotnie dochody gmin z tytu -

łu wydobycia na ich terenie oraz kreuje nowe docho-

dy dla powiatów i województw,

— upraszcza i doprecyzowuje przepisy środowi -

skowe (nie tylko dla węglowodorów),

— wprowadza udział inwestora państwowego

(NOKE) do działalności rozpoznawczej i wydobyw-

czej dla węglowodorów,

— modernizuje i wzmacnia system monitorowa-

nia i kontroli prawidłowego wykonywania koncesji

dla złóż węglowodorów w Polsce,

— projektuje powstanie instytucji Funduszu Po-

koleń inwestującego zyski z produkcji gazu i ropy.

Przesuniecie terminu przedstawienia projektu do

konsultacji na 15 lutego br. wynikało z potrzeby do-

kładnego dopracowania projektu, zważywszy na zło-

żoność i skomplikowanie kwestii, które projekt ten

reguluje.

Pragnę podkreślić, ze projekt podlega bar-

dzo szerokim konsultacjom społecznym (został roze-

słany do 30 podmiotów) w celu uzgodnienia przed-

miotu regulacji z przedsiębiorcami.

Wyniki konsul-

tacji zostaną zamieszczone w ocenie skutków regu-

lacji dołączonej do projektu ustawy.

Z wyrazami szacunku

Podsekretarz stanu

Warszawa, dnia 1 marca 2013 r.

986

Odpowiedź

sekretarza stanu

Odpowiadając na interpelację pani poseł Anny

go postulatów rolników dotyczących sprzedaży ziemi

podstawionym osobom reprezentującym zagraniczne

podmioty gospodarcze, uprzejmie informuję, co na-

stępuje.

W celu przeciwdziałania występowaniu przypad-

1.

W skład komisji przetargowej na sprzedaż

skład komisji rozszerzony zostanie o osoby wska-

składu komisji.

2.

Agencja odstępować będzie od przeprowadzenia

dzierżawę krótkoterminową.

3.

Na uzasadniony względami gospodarczymi

rodzinnego; kryteriami wyboru oferty, poza oferowa-

ną ceną, będą powierzchnia gospodarstwa kandydata

4.

Rozszerzony został katalog przypadków, w któ-

5.

W umowie sprzedaży nieruchomości ZWRSP

wprowadzone zostaną sankcje finansowe za niedo-

trzymanie przez nabywcę w okresie 10 lat złożonego

zobowiązania, np. do osobistego prowadzenia dzia-

łalności rolniczej na gruncie nabytym z zasobu, sank-

cje za niedotrzymanie przez nabywcę ww. terminu

nie będą mieć zastosowania w przypadku przeniesie-

nia własności nieruchomości na rzecz zstępnego lub

nego w linii bocznej.

6.

Przy sprzedaży na raty nieruchomości rolnych

ruchomości Rolnych zarządzeniach: nr 10/13 w spra-

wie sprzedaży nieruchomości Zasobu Własności Rol-

żawy nieruchomości Zasobu Własności Rolnej Skarbu

Odnosząc się do kwestii sprzedaży nieruchomości

spółkom z obcym kapitałem zagranicznym w okresie

ochronnym, w pierwszej kolejności należy odróżnić

cudzoziemców od polskich spółek prawa handlowego

z mniejszościowym udziałem kapitału zagraniczne-

zwolenia przez cudzoziemców będących obywatelami

pejskim Obszarze Gospodarczym albo Konfederacji

ności agencji cudzoziemcy zakupili z zasobu 2207 ha.

sprzeciwu w 204 przypadkach nabycia nieruchomo-

ści przez cudzoziemców na powierzchnię 748,4602 ha,

z czego z zasobu pochodziło 566 ha gruntów rolnych.

Pozostałe grunty cudzoziemcy nabyli na rynku pry-

watnym.

Natomiast w roku 2012 wydano 228 zgód

na nabycie nieruchomości rolnych przez cudzoziem-

ców na powierzchnię 1644,7072 ha, z czego z zasobu

(wg stanu na dzień 30 czerwca 2012 r.) pochodziło

418,0525 ha.

Należy przy tym zwrócić uwagę, że po-

987

wierzchnia sprzedanych nieruchomości zasobu w la-

tach 2011–2012 kształtowała się na poziomie 125 tys.

ha rocznie.

Jeżeli natomiast chodzi o polskie spółki

prawa handlowego z mniejszościowym udziałem ka-

pitału zagranicznego, to podmioty te mogą nabywać

nieruchomości bez ograniczeń na tych samych zasa-

dach co wszystkie krajowe podmioty.

wania sprzedaży przez cudzoziemców, uprzejmie in-

obecnie trwają jedynie prace nad zmianami w usta-

cymi na celu zapewnienie, że nieruchomości zasobu

sprzedawane na powiększenie gospodarstw rodzin-

nych będą w ten sposób wykorzystywane.

Sekretarz stanu

Kazimierz Plocke

w sprawie niekontrolowanego wykupu

polskiej ziemi (13858)

Odpowiadając na interpelację pani poseł Anny

Sobeckiej w sprawie niekontrolowanego wykupu pol-

skiej ziemi, uprzejmie informuję, co następuje.

Odnośnie do pytania dotyczącego ograniczenia

niczonych na rzecz rolników indywidualnych zamie-

rzających powiększyć gospodarstwo rodzinne, które

gospodarstwa rolnego.

Regulacja ta ma na celu prze-

ciwdziałanie nabywaniu nieruchomości przez osoby,

rzystania z prawa pierwokupu i tzw. wykupu nieru-

chomości.

nymi Skarbu Państwa, mającymi na celu zapewnie-

Odnosząc się zaś do pytania dotyczącego po-

wierzchni sprzedanych gruntów Zasobu Własności

pitałem, uprzejmie informuję, że od początku dzia-

łalności agencji cudzoziemcy zakupili z zasobu 2207 ha

ruchomości przez cudzoziemców na powierzchnię

byli na rynku prywatnym.

Natomiast w roku 2012

przez cudzoziemców na powierzchnię 1644,7072 ha,

uwagę, że powierzchnia sprzedanych nieruchomo-

ści zasobu w latach 2011–2012 kształtowała się na

spółki prawa handlowego z mniejszościowym udzia-

988

łem kapitału zagranicznego nabyły z zasobu od

początku funkcjonowania Agencji Nieruchomości

Rolnych 53 567 ha.

Sekretarz stanu

Kazimierz Plocke

Szanowna Pani Marszałek!

W nawiązaniu do

pisma, sygn.

SPS-023-13861/13, zawierającego in-

paktu fiskalnego uprzejmie przekazuję niniejsze in-

formacje.

Odpowiadając na pytania pani poseł, uprzejmie

wyjaśniam, że skutki przyjęcia przez Polskę Traktai-

Gospodarczej i Walutowej (dalej „traktat”) zostały

opisane w uzasadnieniu do rządowego projektu usta-

wy o ratyfikacji ww. traktatu (druk sejmowy nr 961)

i pozostają aktualne.

Ratyfikacja traktatu przez Pol-

skę bez złożenia deklaracji o stosowaniu postanowień

dotyczących paktu budżetowego (tytuł III) oraz ko-

ordynacji i konwergencji polityk gospodarczych (tytuł

IV) nie wywoła skutków finansowych.

Dopiero po

złożeniu takiej deklaracji, co nie jest obecnie rozwa-

żane i wymagałoby odrębnej procedury ratyfikacyj-

nej, lub po przyjęciu wspólnej waluty i objęciu Polski

ww. postanowieniami tytułu III i IV traktatu można

mówić o ewentualnych skutkach finansowych wyni-

kających ze zobowiązania do osiągania ustalonego

poziomu salda strukturalnego instytucji rządowych

i samorządowych.

Realizacja tego zobowiązania może wymagać –

w zależności od sytuacji makroekonomicznej i budże-

towej Polski w danym momencie – zacieśnienia dy-

scypliny fiskalnej i ograniczenia wydatków i/lub

zwiększenia dochodów sektora instytucji rządowych

i samorządowych.

W porównaniu z obowiązującymi

obecnie przepisami prawa UE – na których podsta-

wie Polska określiła swój średniookresowy cel budże-

towy (MTO) jako deficyt strukturalny 1% PKB – re-

alizacja średniookresowego celu budżetowego zdefi-

niowanego jako deficyt strukturalny 0,5% PKB mo-

głaby, w momencie zastosowania art. 3 traktatu do

Polski, wymagać zidentyfikowania nowych źródeł

dochodów lub ograniczenia wydatków sektora insty-

tucji rządowych i samorządowych.

We wspomnianym

wcześniej uzasadnieniu oszacowano wartość dosto-

sowania (po stronie budżetu państwa i budżetów sa-

morządów terytorialnych) do wymogów traktato-

wych na ok. 9 mld zł rocznie.

Jak wspomniano wcześ-

niej, takie dostosowanie może odbywać się w formie

zmniejszenia wydatków lub zwiększenia dochodów

albo w formie kombinacji obu tych środków.

Nie moż-

na tu jednak mówić o „kosztach finansowych” pono-

szonych przez Polskę i należy traktować ww. szacu-

nek jako kwotę hipotetyczną przedstawioną jedynie

dla ilustracji.

Dodatkowo, jak wspomniano wcześniej,

Polska nie zamierza poddawać się wymogom fiskal-

nym traktatu przed przyjęciem wspólnej waluty.

Z kolei przystąpienie do strefy euro nastąpi – z du-

żym prawdopodobieństwem – w momencie, gdy Pol-

ska będzie posiadać niższy niż obecnie deficyt budże-

towy i możliwości łatwiejszego spełnienia wymogów

traktatu w tym zakresie.

Traktat wymaga nieprzekraczania przez państwa

strony osiągania ustalonego poziomu deficytu struk-

turalnego i nakazuje wprowadzenie stosownej regu-

ły fiskalnej do krajowego porządku prawnego.

Ww.

reguła fiskalna oparta jest na konstrukcji średnio-

okresowych celów budżetowych, które państwa

członkowskie UE są zobowiązane realizować zgodnie

z obowiązującym rozporządzeniem Rady nr 1466/97/

WE w sprawie wzmocnienia nadzoru pozycji bu-

dżetowych oraz nadzoru i koordynacji polityk go-

spodarczych (tzw. część prewencyjna paktu stabil-

ności i wzrostu).

Już obowiązujące prawo UE wyma-

ga bowiem od członków strefy euro oraz krajów

uczestniczących w mechanizmie kursowym ERM II

ustalenia celu średniookresowego na poziomie nie

gorszym niż deficyt strukturalny 1% PKB.

Ponadto

traktat wprowadza obowiązek redukcji długu pub-

licznego w przypadkach, w których przekracza on

wartość odniesienia 60% PKB, średnio w tempie 1/20

nadwyżki długu (ponad ww. wartość odniesienia)

rocznie.

Jest to powtórzenie przepisów rozporządze-

nia Rady (WE) nr 1467/97 w sprawie przyspieszenia

ostatnio zmienionego rozporządzeniem Rady (UE)

nr 1177/2011 z dnia 8 listopada 2011 r.

Wyżej wymienione przepisy ani żadne inne arty-

kuły traktatu nie stoją w mojej opinii w sprzeczności

z Konstytucją RP, w szczególności z art. 219 i 221.

Ponadto traktat nie przyznaje nowych ani nie zmie-

nia dotychczasowych kompetencji instytucji Unii Eu-

ropejskiej, ani nie przenosi kompetencji do tej pory

zarezerwowanych dla polskich organów na żaden

inny organ zewnętrzny.

Odnosząc się również do komentarza pani poseł

umieszczonego we wstępie do sformułowanych py-

tań, uprzejmie wyjaśniam, że nie podzielam opinii

o przekazaniu na rzecz UE, na mocy paktu Euro

Plus, kompetencji w zakresie ustalania wynagrodzeń

czy koordynacji polityki podatkowej.

Jednocześnie

należy pamiętać, że już obecnie na mocy art. 113

TFUE podejmowane są działania na rzecz harmoni-

zacji ustawodawstw odnoszących się do podatków

989

ku wewnętrznego oraz uniknięcia zakłóceń konku-

rencji.

Z harmonizacji tej wyłączona jest, jak na ra-

zie, sfera podatków dochodowych, a Polska jest jed-

nym z orędowników utrzymania takiej sytuacji

– w interesie polskich podmiotów gospodarczych.

Z poważaniem

Podsekretarz stanu

Jacek Dominik

wraz z pismem z dnia 5 lutego br. (znak: SPS-023-

13862/13), w sprawie wydatków na wspólną politykę

rolną w latach 2014–2020, przekazuję następujące

informacje oparte na szacunkowych wynikach na

podstawie porozumienia w sprawie Wieloletnich Ram

Rada Europejska osiągnęła w dniu 8 lutego 2013 r.

polityczne porozumienie w sprawie Wieloletnich Ram

Przewiduje ono przeznaczenie na zobowiązania w ra-

mach działu 2 WRF obejmującego m.in. wspólną po-

litykę rolną środków w wysokości ok. 420 012 mln

euro (wszystkie kwoty w cenach bieżących), w tym

na I filar WPR (płatności bezpośrednie i działania

rynkowe) ok. 312 720 mln euro, natomiast na II filar

WPR (rozwój obszarów wiejskich) – ok. 95 595 mln

euro.

Budżet ogólny na WPR został zmniejszony

o ok. 44 mld euro (ok. 10%) w porównaniu do obec-

nego okresu programowania, w tym na płatności bez-

pośrednie o ok. 30 mld euro, natomiast na rozwój

obszarów wiejskich o ok. 14 mld euro.

Szacowana wysokość kopert finansowych dla

ok. 32 mld euro (w porównaniu do 28,6 mld euro

w latach 2007–2013), co stanowi 7,8% ogólnej koper-

ty UE.

Kopertę płatności bezpośrednich dla Polski

szacuje się na 21,1 mld euro (15,2 mld euro w latach

2007–2013), co wynosi 7,2% ogólnej koperty UE, na-

tomiast polską kopertę II filara WPR na 10,9 mld

euro (13,4 mld euro w latach 2007–2013), tj. 11,4%

koperty UE.

Ponadto kompromis w sprawie WRF 2014–2020

przewiduje dla państw członkowskich możliwość

przenoszenia (w obu kierunkach) do 15% środków

pomiędzy krajowymi kopertami płatności bezpośred-

nich i rozwoju obszarów wiejskich.

Jednocześnie pań-

stwa członkowskie otrzymujące płatności bezpośred-

ska) mogą zwiększyć do 25% wielkość środków II fi-

lara WPR przenoszonych do koperty płatności bez-

pośrednich.

Jeśli Polska skorzysta z tej opcji, stawka

wyniesie szacunkowo 244 euro, co będzie stanowić

ok. 93% średniej stawki UE.

W takiej sytuacji, aby

utrzymać wysokość wsparcia publicznego w ramach

II filara WPR taką, jak przed przesunięciem 25% ko-

perty na płatności bezpośrednie, budżet państwa po-

winien zapewnić brakujące środki.

Z poważaniem

Podsekretarz stanu

Krystyna Gurbiel

(13863)

Szanowna Pani Marszałek!

Odpowiadając na in-

testu rolników sprzeciwiających się wyprzedaży pol-

skich ziem, uprzejmie informuję, co następuje.

ki nabywana nieruchomości Zasobu Własności Rol-

nej Skarbu Państwa przez spekulantów i osoby pod-

stawione, uprzejmie informuje, że m.in. w celu prze-

ciwdziałania takim sytuacji podjęto prace nad usta-

którą to dla uznania osoby fizycznej za rolnika indy-

widualnego wprowadzono wymóg zamieszkiwania

żona jest jedna z nieruchomości rolnych wchodzących

w skład gospodarstwa rolnego.

Przed wejściem w ży-

cie tej ustawy, aby spełnić kryteria do uczestnictwa

w przetargu ograniczonym na sprzedaż nieruchomo-

ści Zasobu Własności Rolnej Skarbu Państwa, wy-

starczyło zameldować się w gminie miejsca położenia

sprzedawanej nieruchomości na dzień przed przetar-

990

giem, co w efekcie powodowało, że nieruchomości

nabywały osoby niezwiązane z rolnictwem.

Ponadto

w celu przeciwdziałania występowaniu przypadków

nabywania nieruchomości zasobu przez osoby, któ-

chomości Rolnych i Ministerstwa Rolnictwa i Roz-

cych rolników wypracowali następujące zasady

nięciu opinii rolniczych związków zawodowych,

sek izby rolniczej oddział terenowy Agencji Nierucho-

mości Rolnych będzie mógł przeprowadzić ograniczo-

ny przetarg ofert pisemnych na sprzedaż nierucho-

mości Zasobu Własności Rolnej Skarbu Państwa

– krewnego w linii bocznej;

szymi zmianami ustawy o gospodarowaniu nierucho-

sposób wykorzystywane.

(13865)

przy którym przekazano interpelację posła Mieczy-

sława Golby dotyczącą konieczności budowy ronda

nicy Jarosławia z drogą nr 4, przedstawiam informa-

cje w przedmiotowej sprawie.

2015” przyjętym uchwałą Rady Ministrów w dniu

zrealizowane i w grudniu 2012 r. droga została od-

dana do ruchu.

Odnosząc się do zagadnień związanych z brakiem

nr 4 od strony Przemyśla i Radymna w kierunku m.

Muniny i Jarosławia w m.

Tuczempy, uprzejmie in-

formuję, iż zasadnicze rozwiązania projektowe, doty-

czące m.in. przekroju drogi, ilości i rodzaju połączeń

991

z drogami bocznymi, konstrukcji obiektów inżynier-

skich, zostały określone na etapie opracowywania

koncepcji programowej obwodnicy miasta Jarosławia

i jej zatwierdzenia protokołem z posiedzenia komisji

oceny przedsięwzięć inwestycyjnych w 2000 r.

Zgod-

nie z przyjętymi rozwiązaniami na włączeniu projek-

towanej obwodnicy do istniejącej drogi krajowej nr 4

w m.

Tuczempy przewidziano dwupoziomowy węzeł

typu „trąbka”.

Na etapie jednak postępowania w sprawie wyda-

nia terenu (WZiZT) dla obwodnicy miasta Jarosławia

zgłoszone zostały liczne wnioski mieszkańców m.

Tu-

czempy wyrażające brak akceptacji dla przyjętych

rozwiązań projektowych obwodnicy.

Po wnikliwym

rozpatrzeniu uwag zainteresowanych stron podjęto

oczekiwaną społecznie decyzję o ograniczeniu zakre-

su inwestycji w tym rejonie jedynie do włączenia ob-

wodnicy do istniejącej drogi krajowej nr 4 (bez wyko-

nywania węzła) z zastosowaniem pasa włączenia na

obwodnicy dla pojazdów jadących dotychczasową

drogą krajową nr 4 z kierunku centrum miasta

w kierunku Radymna.

Rozwiązania te na etapie

opracowywania projektu budowlanego zostały zaak-

ceptowane i pozytywnie zaopiniowane m.in. przez

zarządców dróg bocznych (powiatowych i gminnych)

oraz przez samorząd gminy Jarosław.

Należy również wskazać, że szczegółowe informacje

dotyczące wprowadzenia rozwiązań komunikacyjnych

na węzłach S4 i S5 na obwodnicy Jarosławia zostały

przekazane panu posłowi pismem z dnia 22 stycznia

br., znak: GDDKiA O/Rz.P-2.3-js-4100-XI_17-1.2/2013.

Mając przedstawione wyjaśnienia na uwadze, uprzej-

mie informuję, iż zarządca drogi i jednocześnie inwe-

stor zadania – GDDKiA, po analizie stanu prawnego

i faktycznego w przedmiotowej sprawie uznał, iż na

obecnym etapie nie występują przesłanki uzasadnia-

jące budowę ronda na włączeniu obwodnicy miasta

W odniesieniu do kwestii uzgodnienia rozwiązań

ruchu w rejonie włączenia obwodnicy do drogi krajo-

wej nr 4 w dniu 4 stycznia 2013 r. odbyło się spotka-

nie w przedmiotowej sprawie w siedzibie Urzędu

Gminy Jarosław z udziałem przedstawicieli gminy,

zarządu dróg powiatowych i GDDKiA.

Dodatkowo

w dniu 7 stycznia 2013 r. na wniosek mieszkańców

m.

Tuczempy w świetlicy klubu sportowego odbyło

się spotkanie z udziałem m.in. przedstawicieli GDD-

KiA oraz urzędu gminy w Jarosławiu, na którym

przedstawione zostały przez mieszkańców wnioski

dotyczące zmian rozwiązań projektowych na obwod-

nicy poprzez wprowadzenie dodatkowego pasa ruchu

dla lewostrętów z umożliwieniem skrętu w ul. 3-go

Maja (dotychczasowy przebieg drogi krajowej nr 4

w kierunku centrum miasta) lub budowę ronda

w tym miejscu, a także omówiono kwestie dotyczące

organizacji ruchu w rejonie ul. Kwiatowej oraz uwa-

runkowań ewentualnej budowy ronda.

W wyniku przyjętych na tych spotkaniach usta-

leń dopuszczony został ruch pojazdów rolniczych po

obwodnicy, a także wprowadzone zostały przez wójta

gminy Jarosław zmiany organizacji ruchu w rejonie

ul. Kwiatowej w m.

Tuczempy.

Z poważaniem

Sekretarz stanu

Tadeusz Jarmuziewicz

działania: Program rolnośrodowiskowy,

Szanowna Pani Marszałek!

Odpowiadając na in-

zapisów projektu rozporządzenia ministra rolnictwa

mem z dnia 23 stycznia br. i przekazaną ministrowi

nr SPS-023-13866/13, uprzejmie informuję, że w ra-

mach prowadzonych aktualnie prac nad projektem

wspomnianego rozporządzenia ministra rolnictwa

i rozwoju wsi proponowane jest wprowadzenie zmian

w zakresie pakietu 2: Rolnictwo ekologiczne, w ra-

mach działania: Program rolnośrodowiskowy, obję-

tego PROW 2007–2013.

Wspomniana propozycja przewiduje, że rolnicy

rozpoczynający „Program rolnośrodowiskowy” od

15 marca 2013 r. nie będą mieli możliwości podjęcia

riantów sadowniczych pakietu 2.

Rolnictwo ekologiczne

(tj. wariantów: dziewiątego – uprawy sadownicze i ja-

godowe, dla których zakończono okres przestawiania,

dziesiątego – uprawy sadownicze i jagodowe w okresie

stawiania i dwunastego – pozostałe uprawy sadownicze

Ministerstwo Rolnictwa i Rozwoju Wsi, ustalając

992

2000–2013, cele działania w zakresie pakietu 2: Rol-

nictwo ekologiczne.

W 2012 r. wsparcie finansowe

wartości docelowej) na powierzchnię 606,6 tys. ha

(121% wartości docelowej);

— nastąpił szybki wzrost powierzchni ekologicz -

nych upraw sadowniczych, w tym jabłoni, bez pro-

porcjonalnej do tego wzrostu produkcji jabłek eko-

logicznych.

Wsparciem objęte były głównie sady młode, nowo

— Komisja Europejska wielokrotnie zwracała

uwagę na znaczny wzrost powierzchni upraw sadow-

niczych bez pokrycia tego wzrostu w produkcji owo-

ców ekologicznych.

Strona polska była informowana,

że KE przeprowadzi audyt sprawdzający w Polsce

w 2013 r. w tym zakresie*

)

);

cy” charakter.

Zgodnie z zasadą dodatkowości wspar-

cie ze środków unijnych może stanowić jedynego uza-

sadnienia/powodu dla decyzji o rozpoczęciu produkcji

ekologicznej w gospodarstwie;

— zobowiązania finansowe w zakresie „Progra -

mu rolnośrodowiskowego” z obecnego okresu progra-

mowania przechodzące na budżet PROW 2014–2020

osiągają poziom ponad 570 mln EUR.

Należy zatem

wdrażania w nowym okresie programowania.

Biorąc pod uwagę powyższe, relacje między płat-

nością ekologiczną a rozwojem rolnictwa ekologicz-

nego będą poddane analizie w celu właściwego zapro-

jektowania nowych rozwiązań w tym zakresie na

kolejny okres programowania.

Sekretarz stanu

Kazimierz Plocke

023-13867/13, z dnia 5 lutego br. przesłaną przez

z dnia 12 lutego br., znak: DSPA-4810-1077-(1)/13,

w sprawie braku zakazu obrotu genetycznie zmody-

fikowanym materiałem siewnym (GMO) uprzejmie

przedkładam następującą informację.

Zakaz obrotu materiałem siewnym odmian gene-

tycznie zmodyfikowanych na terytorium RP obowią-

zywał od kwietnia 2006 r. do 28 stycznia 2013 r. na

podstawie przepisów dotychczasowej ustawy o na-

siennictwie.

Zakaz był jedną z przyczyn konfliktu

pomiędzy Rzecząpospolitą Polską a Komisją Euro-

pejską, gdyż w wyniku postępowania za wprowadze-

nie tak sformułowanego, generalnego zakazu do

przepisów krajowych Komisja Europejska wszczęła

przeciwko Polsce postępowanie, które zakończyło się

wydaniem przez Europejski Trybunał Sprawiedliwo-

ści w dniu 16 lipca 2006 r. wyroku.

Zakaz obrotu

odmianami genetycznie zmodyfikowanymi został

uznany za niezgodny z prawem UE.

W sentencji wyroku Europejski Trybunał Spra-

tu materiałem siewnym odmian genetycznie zmody-

fikowanych oraz wpisu odmian genetycznie zmodyfi-

kowanych do krajowego rejestru odmian Rzeczpospo-

lita Polska uchybiła zobowiązaniom ciążącym na niej

jącej dyrektywę Rady 90/220/EWG, jak również na

Nowa ustawa o nasiennictwie, znosząc zakaz nie-

zgodny z prawem UE, jednocześnie była podstawą do

przyjęcia przez Radę Ministrów dwóch rozporządzeń

zakazujących stosowania materiału siewnego wszyst-

kich dopuszczonych obecnie na terenie UE odmian

810 i ziemniaka odmiany Amflora.

Oba rozporządze-

stosowania materiału siewnego realnie chroni śro-

dowisko rolnicze przed GMO, gdyż w praktyce ozna-

cza zakaz upraw.

Podkreślić należy, że w trakcie wie-

*

)

Na podstawie danych IJHARS KE dokonała własnych ana-

liz, z których wynika, że całkowita powierzchnia upraw jabłoni

ekologicznych w Polsce waha się między 40 tys. a 60 tys. ha.

Przyjmując za średni plon ok. 15 t/ha i powyższą powierzchnię,

KE oczekiwałaby całkowitej rocznej produkcji jabłek ekologicz-

nych w Polsce na poziomie 600–900 tys. t.

Natomiast wg danych

IJHARS, którymi posługuje się KE, produkcja przetworzonych

owoców i warzyw w Polsce wyniosła w 2010 r. jedynie 37 806 t.

Według danych IJHARS w 2012 r. produkcja jabłek ekolo-

gicznych wynosiła 18,3 tys. t.

993

loletnich dyskusji nad GMO sygnały społeczne były

jednoznaczne i sprowadzały się do bardzo wyraźnych

postulatów, a mianowicie konieczności wprowadze-

nia zakazu uprawy GMO w Polsce.

Nowa ustawa rozszerzyła kompetencje Państwo-

wej Inspekcji Ochrony Roślin i Nasiennictwa.

W celu

pełnego egzekwowania zakazów oprócz sprawowania

tem materiałem siewnym inspekcja będzie również

kowanych.

Zidentyfikowanie miejsca uprawy zaka-

zanych odmian będzie skutkowało nałożeniem opłat

sankcyjnych określonych w ustawie, łącznie z naka-

zem zniszczenia takiej uprawy.

Aby wykluczyć ewentualne niedoinformowanie

rolników o wprowadzonych zakazach, przed rozpo-

częciem wiosennych siewów minister rolnictwa i roz-

macyjną.

Jej celem będzie przekazanie rolnikom,

Odnosząc się do kwestii ograniczenia dostępu do

tradycyjnych nasion, którą pan poseł także podnosi,

informuję uprzejmie, że nowa ustawa wprowadza

wiele korzystnych przepisów dotyczących poprawy

konkurencyjności podmiotów prowadzących obrót

materiałem siewnym, gospodarstw zajmujących się

produkcją nasienną oraz wszystkich gospodarstw

rolnych stosujących materiał siewny.

Ustawa wpro-

wadza dla nich ułatwienia, m.in. poprzez:

— zniesienie rejestru przedsiębiorców i rolników,

a tym samym opłat związanych z ich rejestracją,

— redukcję zbędnych obowiązków w odniesieniu

do przedsiębiorców i rolników prowadzących obrót

materiałem siewnym z przeznaczeniem dla ostatecz-

nego, nieprofesjonalnego odbiorcy,

— zwiększenie nadzoru i kontroli nad materiałem

siewnym sprowadzanym z państw trzecich,

— rozszerzenie akredytacji na próbobranie i oce -

nę laboratoryjną materiału siewnego kategorii eli-

tarny, co ograniczy koszty dla przedsiębiorców i rol-

ników prowadzących obrót materiałem siewnym,

— możliwość zgłaszania do oceny polowej mate -

riału siewnego odmian zarejestrowanych w innych

państwach członkowskich, co powoduje wzrost kon-

kurencyjności polskich przedsiębiorców i rolników

naniu z podmiotami z innych państw członkowskich,

— pełną ochronę bioróżnorodności poprzez reje -

strację odmian regionalnych i amatorskich oraz umoż-

liwienie wprowadzania ich do obrotu przez przedsię-

biorców i rolników.

Z wyrazami szacunku

Podsekretarz stanu

Warszawa, dnia 26 lutego 2013 r.

zastępczych (13868)

Szanowna Pani Marszałek!

Odpowiadając na wy-

znak: SPS-023-13868/13, dotyczące interpelacji po-

czych, uprzejmie wyjaśniam.

nej, pedagogicznej, prawnej itp. rodzinie zastępczej

zastępczych stanowi tylko jeden z elementów tego

systemu.

Rozporządzenie ministra pracy i polityki społecz-

Nr 274, poz. 1620) zawiera jedynie minimum progra-

mowe dla osób zainteresowanych tworzeniem domu

charakteryzują się dużą empatią, są pozytywnie

młodszym rodzeństwem, innymi dziećmi w rodzinie,

nego domu dziecka może być powierzone osobom,

994

tywizujące uczestników, a podstawa teoretyczna

kształcenia i powinno jedynie wskazywać drogę do

wychowywanego dziecka.

Zgodnie z art. 51 ustawy

rodzina zastępcza zawodowa oraz prowadzący ro-

dzinny dom dziecka są zobowiązani do systematycz-

nego podnoszenia swoich kwalifikacji, szczególnie

że rodziny zastępcze będą podlegać procesowi usta-

wicznego szkolenia.

Kursy i szkolenia powinny pod-

nosić wiedzę z dziedzin niezbędnych przy wychowa-

np. kurs gotowania w diecie bezglutenowej lub szko-

lenie wyjaśniające objawy i sposób postępowania

stępczej zatrudnionym w tej instytucji, regularne

dokonywanie oceny sytuacji dziecka umieszczonego

i rodzinnych domów dziecka.

Opieka koordynatora powinna zapewnić rodzinie

wa, zwana organizatorem rodzinnej pieczy zastęp-

czej, wśród swoich zadań ma kwalifikowanie osób

czej zawodowej, rodziny zastępczej niezawodowej lub

prowadzenia rodzinnego domu dziecka oraz wydawa-

nie zaświadczeń kwalifikacyjnych zawierających po-

twierdzenie ukończenia szkolenia, opinię o spełnia-

niu warunków i ocenę predyspozycji do sprawowania

tam specjaliści, m.in. z zakresu psychologii i pedago-

giki oraz pracy socjalnej.

Psychologowie mają do dys-

pozycji różne narzędzia, w tym opracowane i wystan-

daryzowane przez profesjonalne pracownie psycho-

logiczne testy, które badają m.in. poziom intelektu-

alny czy cechy osobowościowe.

Należy podkreślić, że

gicznych, mogą służyć jedynie jako wskazówka przy

korzystywane przez psychologa do wydania opinii

o kandydatach.

995

Wydaje się, że problem powoływania odpowiednio

w sprawie braku dostatecznej kontroli publicznej

W odpowiedzi na interpelację posła Maksa Kracz-

bowym, uprzejmie informuję, co następuje.

Odnosząc się do zarzutu Pana posła Maksa Kracz-

kowskiego dotyczącego luki w odpowiednich przepi-

sach Regulaminu Sejmu powodującej, że składane

corocznie przez Generalnego Inspektora Kontroli

Skarbowej sprawozdanie z działalności wywiadu skar-

bowego nie jest w żaden sposób poddawane kontroli

przez Sejm pragnę zauważyć, że Generalny Inspek-

tor Kontroli Skarbowej oraz nadzorujący go Minister

Finansów odpowiadają wyłącznie za realizację obo-

wiązków wynikających z przepisów ustawy z dnia

cych się w zakresie jego działania.

Z ustawy tej wynika obowiązek corocznego przed-

stawiania przez Generalnego Inspektora Kontroli

Skarbowej Sejmowi i Senatowi informacji o działal-

ności wywiadu skarbowego określonej w art. 36-36d

ustawy o kontroli skarbowej.

Z obowiązku tego organ

ten corocznie się wywiązuje.

Każdego roku Parla-

ment otrzymuje dokładne sprawozdanie z działalno-

ści wywiadu skarbowego dotyczące korzystania z po-

szczególnych uprawnień wywiadu skarbowego (w tym

rzeń, przetwarzania danych objętych tajemnicą tele-

komunikacyjną) oraz realnych skutków tych działań

Należy podkreślić, że Generalny Inspektor Kontroli

je z ww. sprawozdaniem, po przekazaniu go Parla-

mentowi.

Sejm i Senat stanowią bowiem, zgodnie

z art. 10 Konstytucji, niezależną władzę ustawodaw-

czą.

Kwestia dotycząca tego co się dzieje ze złożonym

sprawozdaniem w chwili, gdy trafia ono do Sejmu

i Senatu zależy wyłącznie od sposobu organizacji pra-

cy obu Izb Parlamentu wynikającej z przepisów sta-

tuujących sposób ich funkcjonowania, a mianowicie

z Regulaminu Sejmu i Regulaminu Senatu.

Jakiekolwiek zmiany w treści ww. Regulaminów

mogą być wprowadzone wyłącznie przez Parlament

i z jego inicjatywy.

Ustrój Rzeczypospolitej Polskiej

opiera się bowiem, jak wynika z wyżej powołanego

przepisu Konstytucji, na podziale i równowadze wła-

dzy ustawodawczej, władzy wykonawczej i władzy

sądowniczej.

Władzę ustawodawczą sprawują właś-

nie Sejm i Senat, natomiast władzę wykonawczą Pre-

Odnosząc się do postawionego w niniejszej inter-

pelacji pytania kiedy i w jaki sposób Rząd planuje

skarbowym przez Sejm, należy wyjaśnić, że Rada

Ministrów nie posiada ustawowych kompetencji do

ingerowania w sposób działania Sejmu i Senatu.

Pod-

jęcie przez Rząd, na wniosek posła Maksa Kraczkow-

skiego, działań mających na celu usunięcie luki

w Regulaminie Sejmu powodującej, że składane co-

rocznie przez Generalnego Inspektora Kontroli Skar-

bowej sprawozdanie, nie jest przez Sejm poddane

kontroli, spowoduje naruszenie przepisów Konstytu-

cji, o których mowa wyżej, dotyczących trójpodziału

władzy w państwie polskim.

Ponadto wyjaśnienia wymaga fakt, iż wywiad skar-

bowy nie został wyposażony przez ustawodawcę

w uprawnienia do stosowania zakupu kontrolowanego

oraz przeprowadzania prowokacji, które zostały przy-

pisane wywiadowi skarbowemu przez posła Maksa

Kraczkowskiego w przedmiotowej interpelacji.

Podsekretarz stanu

Andrzej Parafianowicz

Warszawa, dnia 26 lutego 2013 r.

13870/13) przesyłającego tekst interpelacji posła na

996

zmian dokonywanych przez urzędy w numerach PE-

SEL, z upoważnienia prezesa Rady Ministrów uprzej-

W odniesieniu do danych statystycznych dotyczą-

cych zmiany numeru PESEL, z uwzględnieniem

przyczyn tej zmiany, pragnę wskazać, że w ostatnich

5 latach odnotowano:

— sprostowanie daty urodzenia osoby (w tym błędy

pracowników organu gminy przy wprowadzaniu da-

nych do nadania numeru PESEL) – 20 184 przypadki;

— sprostowanie oznaczenia lub zmiany płci osoby

wadzaniu danych do nadania numeru PESEL) – 4832

przypadki;

— sporządzenie nowego aktu urodzenia – 24 388

przypadki;

— stwierdzenie faktu wprowadzenia w błąd co do

tożsamości – 0.

Odnosząc się natomiast do kwestii przyczyn przesu-

z późn. zm.), pragnę poinformować, że wejście w życie

tego aktu prawa jest ściśle powiązane z projektem

„pl.ID – polska ID karta”, prowadzonym w ramach 7. osi

gospodarka”, którego zakończenie planowane było pier-

wotnie na koniec 2013 r.

Należy wskazać, że w toku realizacji powyższego

projektu zdiagnozowano istotne problemy natury we-

wnętrznej, związane z założeniami samego projektu,

jak i zewnętrznej, związane z przejściowym wstrzy-

maniem finansowania pl.ID oraz rozwojem rynku

usług elektronicznych na obszarze Unii Europejskiej,

prawczych.

Do problemów natury wewnętrznej zali-

czono m.in. niewłaściwie przyjętą sekwencję prac

realizacyjnych, podczas których nie uwzględniono

priorytetów realizacji i integracji rejestrów państwo-

wych.

Pojawiły się także wątpliwości co do zgodności

zastosowanej technologii użytej do zapewnienia łącz-

ności gmin z systemem rejestrów państwowych z wy-

mogami bezpieczeństwa państwa.

Natomiast najważ-

niejszym czynnikiem zewnętrznym była decyzja Ko-

misji Europejskiej o czasowym wstrzymaniu w kwiet-

niu 2012 r. certyfikacji środków unijnych na realiza-

cję 7. osi priorytetowej Programu Operacyjnego „In-

nowacyjna gospodarka”, w ramach której prowadzo-

ny był projekt „pl.ID – polska ID karta”.

Wskazane wyżej przyczyny, szczegółowo opisane

osobistych (Dz. U. poz. 1407), stanowiły podstawę do

przesunięcia daty wejścia w życie ustawy o ewidencji

Z poważaniem

Warszawa, dnia 25 lutego 2013 r.

przewodniczącego

przez grupy finansowe (13871)

manym od prezesa Rady Ministrów upoważnieniem

1/13) do udzielenia odpowiedzi na interpelację posła

we (pismo Marszałka Sejmu Rzeczypospolitej Pol-

poniżej przekazuję odpowiedzi na pytania zawarte

w interpelacji.

Ze względu na fakt, że Komisja Nadzoru Finan-

sowego nie prowadzi bezpośredniego nadzoru nad

instytucjami parabankowymi, pełna odpowiedź na

powyższe pytanie nie jest możliwa.

Urząd Komisji

Nadzoru Finansowego posiada jednak częściowe za-

soby danych, które przedstawiają znaczące zaanga-

żowania kapitałowe banków, przekraczające ustalone

progi istotności.

Dane te w zakresie, jaki obejmują,

nie wskazują, by którykolwiek z działających w Pol-

sce, znajdujących się pod nadzorem KNF banków był

znacząco zaangażowany kapitałowo w podmiot nie-

regulowany, którego główny przedmiot działalności

stanowi udzielanie pożyczek.

ność np. spółki Provident?

Według ogólnodostępnych informacji spółka Pro-

vident Polska SA jest w 100% własnością firmy In-

ternational Personal Finance plc z siedzibą w Wiel-

kiej Brytanii, która nie jest bankiem ani instytucją

kredytową.

Akcjonariat International Personal Fi-

nance plc jest rozproszony.

Według stanu na koniec

2011 r. pośród największych akcjonariuszy posiada-

jących w sumie ponad 55% kapitału akcyjnego nie

było żadnego banku działającego na polskim rynku.

niu działalności spółki Provident Polska SA poprzez

kredyty, gwarancje i linie kredytowe w różnym stop-

niu uczestniczyły banki krajowe.

Zgodnie z informa-

cjami posiadanymi przez UKNF banki krajowe fi-

nansowały także w ograniczonym zakresie kilka-

dziesiąt innych firm pożyczkowych zidentyfikowa-

nych na bazie wykazanej przez nie podstawowej dzia-

łalności.

Należy przy tym zaznaczyć, że UKNF po-

siada szczegółową sprawozdawczość jedynie w zakre-

sie zaangażowań powyżej 500 tys. zł.

997

Przekazując powyższe, jednocześnie uprzejmie

informuję, że szczegółowe dane na temat czynności

bankowych dokonywanych przez banki z ich klien-

tami objęte są tajemnicą bankową, o której mowa

w art. 104 ust. 1 ustawy Prawo bankowe.

Zgodnie

z art. 105 ust. 3 ustawy Prawo bankowe Komisja

Nadzoru Finansowego może wykorzystywać wiado-

mości objęte tajemnicą bankową wyłącznie w grani-

cach upoważnienia wynikającego z art. 105 ust. 1

kresie nadzoru sprawowanego nad rynkiem finanso-

wym.

Wszelkie odmienne wykorzystanie tych infor-

macji, w tym przekazanie ich instytucjom niewska-

zanym w ustawie jako upoważnione do ich otrzyma-

nia, jest niedopuszczalne.

Z poważaniem

Przewodniczący Komisji

Nadzoru Finansowego

Warszawa, dnia 28 lutego 2013 r.

(13872)

przy którym przekazano interpelację posła Adama

Kwiatkowskiego dotyczącą przebudowy drogi krajo-

wej nr 8 na odcinku Piotrków Trybunalski – granica

województwa do parametrów drogi ekspresowej,

Zadanie polegające na rozbudowie drogi krajowej

jewództwa do parametrów drogi ekspresowej zostało

niezależnych odcinków realizacyjnych, różniących

się zastosowaną formą procesu inwestycyjnego.

Prze-

budowa odcinka drogi krajowej nr 8 Piotrków Try-

bunalski – Rawa Mazowiecka jest realizowana w sy-

stemie projektuj i buduj (na podstawie warunków

kontraktu wybrany wykonawca projektuje i buduje

inwestycję).

Natomiast przebudowa odcinka drogi

krajowej nr 8 Rawa Mazowiecka – granica woj. ma-

zowieckiego realizowana jest w systemie buduj (za-

mawiający przekazuje Wykonawcy opracowany pro-

jekt do realizacji zadania).

Należy wskazać, że procedury roszczeń wykonaw-

ców były prowadzone przez cały czas realizacji kon-

traktów zgodnie z zawartymi umowami z wykonaw-

cami, jak i inżynierami kontraktów, prowadzącymi

bezpośredni nadzór nad ich realizacją zgodnie z wa-

runkami FIDIC (dla pierwszego projektu żółta książ-

ka, dla drugiego czerwona książka).

Całość obejmuje

obszerny materiał składający się z raportów z po-

szczególnych roszczeń, zawierający pełną historię rosz-

czenia od momentu złożenia powiadomienia o rosz-

czeniu do jego zakończenia rozpatrzeniem przez in-

żyniera i decyzją zamawiającego.

W załączeniu*

)

przedstawiam przekazane przez inwestora, tj. GDD-

KiA, zestawienia zawierające podsumowania rosz-

czeń na poszczególnych kontraktach.

Odnosząc się do kwestii pomiarów równości po-

dłużnej nawierzchni, uprzejmie wyjaśniam, iż zgod-

nie z warunkami kontraktów wykonawcy wykonali

i przekazali do inżynierów własne badanie równości

podłużnej (IRI) dla poszczególnych odcinków zadań

inwestycyjnych.

Kontrolne badania równości prze-

prowadziło również, na zlecenie inżynierów kontrak-

tów, laboratorium GDDKiA.

Dla odcinka S8 Rawa

Mazowiecka – granica województwa zostały wykona-

ne również pomiary równości przy użyciu specjali-

stycznego urządzenia – planografu, zarówno przez

wykonawcę, jak i laboratorium GDDKiA.

Inżyniero-

wie kontraktów są obecnie w końcowej fazie analizy

pozyskanych wyników oraz przekazania do inwesto-

ra ostatecznej oceny i wniosków do decyzji GDDKiA.

Przedmiotowe działania przeprowadzane są w ra-

mach odbioru ostatecznego i końcowego rozliczenia

wykonawcy.

W obecnej chwili nie można jednak

wskazać wiążącego terminu przedstawienia osta-

tecznych wniosków w przedmiotowej sprawie.

Z uwagi na brak jednoznaczności w określaniu

wymagań dla równości podłużnej (wskaźnika IRI)

dla nawierzchni z betonu cementowego w technologii

odkrytego kruszywa wykonawcy zlecili dokonanie

oceny otrzymanych wyników badań (badania własne

i badania GDDKiA) niezależnej jednostce zewnętrz-

jewództwa takie opracowanie wykonawca już przed-

stawił do inżyniera i zamawiającego.

Uprzejmie informuję również, że rozporządzenie

dzy innymi wymogi do profilometrycznych pomiarów

równości podłużnej ma zastosowanie do wszystkich

dróg publicznych.

Co do standardu jakości nawierzchni dla auto-

strady A2 w porównaniu z drogą ekspresową S8 in-

formuję, że GDDKiA nie prowadziła badań w tym

kierunku, które mogłyby dać jednoznaczną odpo-

*

)

wiedź.

Przejazdy służb GDDKiA, wykonawców i in-

żynierów dokonane w 2012 r. wykazały podobieństwo

w komforcie jazdy ww. odcinkami autostrady A2 oraz

ww. drogi ekspresowej S8.

Z poważaniem

Sekretarz stanu

Tadeusz Jarmuziewicz

internetowym (13873)

nr SPS-023-13873/13 z dnia 13 stycznia br.) w spra-

ków na brytyjskim portalu internetowym uprzejmie

informuję.

Firma, która zarejestrowała portal w domenie

UK, ma swoją siedzibę w Argentynie.

Ambasada RP

w Buenos Aires skontaktowała się z wydawcą porta-

lu telefonicznie, wystosowała również protest na piś-

mie, w którym zażądała usunięcia nieprawdziwych

treści.

Polscy dyplomaci domagali się również spro-

stowania i przeprosin.

Właściciel portalu po pierw-

szej interwencji odmówił poprawienia lub usunięcia

treści.

W dniu 3 grudnia, dzięki działaniom ambasa-

dy, mediów, społeczności żydowskiej mieszkającej

w Argentynie, a także organizacji i instytucji polonij-

nych, artykuły zostały usunięte z serwisu interneto-

wego.

Według informacji ambasady redakcja serwisu

otrzymała ponad 500 maili z protestami.

Ponieważ

treści szkalujące dobre imię Polski zostały w wyniku

tej interwencji usunięte (o czym informuje strona in-

ternetowa MSZ i strona internetowa Ambasady RP

w Argentynie), nie podejmowano dalszych kroków

prawnych.

MSZ i placówki dyplomatyczne od lat prowadzą

szeroką kampanię informacyjną w celu prostowania

nieprawdziwych treści dotyczących Polski i Polaków.

Pozytywne efekty tej kampanii obserwujemy w kra-

jach Europy, Ameryki Północnej i Ameryki Łaciń-

skiej.

Podejmujemy przede wszystkim działania do-

tyczące rzetelnego informowania na temat historii

Polski, reagujemy na upowszechnianie nieprawdzi-

wych opinii i treści oraz krzywdzącego obrazu Pola-

ka jako antysemity w mediach, a także szerzymy

rzetelną wiedzę historyczną poprzez polskie i mię-

dzynarodowe badania historyczne i publikacje na

temat historii Polski, obejmujące także podręczniki

do historii.

Z poważaniem

Podsekretarz stanu

Janusz Cisek

Szanowna Pani Marszałek!

Odpowiadając na py-

Kwiatkowskiego, posła na Sejm Rzeczypospolitej Pol-

skiej, z 6 lutego 2013 r. (sygnatura SPS-023-13874/13)

nych, uprzejmie informuję, co następuje.

Troską Ministerstwa Edukacji Narodowej jest ob-

jęcie nauczaniem języka polskiego jak najliczniejszej

grupy uczniów polskich za granicą.

Zachowanie łącz-

ności młodych Polaków z językiem ojczystym i kra-

jem stanowi w dobie intensywnych migracji najwięk-

sze wyzwanie.

Należy jednakże zauważyć, że mimo

znaczna część młodych Polaków nadal nie ma moż-

liwości uczenia się języka polskiego.

Państwo polskie

zobowiązane jest zatem do zaproponowania środowi-

skom polskim za granicą skutecznych rozwiązań,

które w ramach posiadanych środków budżetowych

zapewnią największą powszechność i efektywność

nauczania.

nijne.

Możliwe jest także nauczanie języka polskiego

w systemie lokalnym oraz w formie nauczania na

odległość.

Każdy z tych elementów jest ważny z punk-

tu widzenia zapewnienia uczniom polskim za grani-

cą możliwości nauczania uzupełniającego i stanowi

integralny element tego systemu.

W przyszłości wszyst-

kie te formy powinny być kontynuowane.

W konkret-

nych miejscach powinny jednakże funkcjonować te

formy edukacji, które umożliwią największy dostęp

do nauczania języka ojczystego.

Należy podkreślić, że działania w zakresie oświa-

ty polskiej za granicą poprzedzają szerokie konsulta-

999

cje ze środowiskiem szkolnym, placówkami dyploma-

tycznymi oraz środowiskiem polonijnym.

Każda de-

cyzja jest podejmowana odrębnie i w kontakcie ze

wszystkimi zainteresowanymi.

Należy zaznaczyć, że

w każdym indywidualnym przypadku jest to proces

ewolucyjny.

W ramach zwiększenia efektywności istniejącego

modelu nauczania za granicą brane są pod uwagę

warunki funkcjonowania organizacji Polaków w po-

szczególnych krajach.

Dla przykładu ze względu na

specyfikę krajów arabskich nauczanie może być zor-

ganizowane jedynie w oparciu o placówki dyploma-

tyczne.

Natomiast w Wielkiej Brytanii czy USA,

gdzie szkolnictwo funkcjonuje głównie w oparciu

o organizacje Polaków, wskazane jest dalsze wspie-

ranie formy polonijnej.

Ze względu na wieloletnie

i bogate doświadczenie tych szkół najlepiej odpowia-

dają one na potrzeby i oczekiwania uczniów polskich

w tych krajach.

Należy podkreślić, że uspołecznienie szkolnych

punktów konsultacyjnych może jedynie dotyczyć

miejsc, gdzie istnieją lub powstaną polonijne podmio-

ty społeczne, które będą mogły zapewnić kontynuację

nauczania.

Wszystkie zmiany dotyczące formy orga-

nizacyjnej szkół będą poprzedzone szerokimi konsul-

tacjami ze środowiskiem szkolnym, polską placówką

dyplomatyczną oraz środowiskiem polonijnym.

Jednocześnie informuję, że Ministerstwo Eduka-

cji Narodowej pozostaje w stałym kontakcie z Mini-

sterstwem Spraw Zagranicznych w sprawach doty-

czących zarówno systemowych rozwiązań, jak i kon-

kretnych, jednostkowych kwestii w zakresie oświaty

polskiej za granicą.

Zapewniam, że oświata polonijna nadal będzie

wspierana.

MEN realizuje takie zadania statutowe,

jak organizowanie kursów metodycznych dla nauczy-

cieli polonijnych, kierowanie nauczycieli do pracy dy-

daktycznej wśród Polonii i Polaków za granicą, wy-

posażanie szkół i ośrodków nauczania języka polskie-

go w podręczniki i pomoce dydaktyczne, organizowa-

nie wypoczynku letniego dla dzieci i młodzieży po-

chodzenia polskiego.

Z oferty doskonalenia kompetencji zawodowych

korzystają przede wszystkim nauczyciele szkół polo-

nijnych, jest ona także dostępna dla nauczycieli

szkolnych punktów konsultacyjnych.

Wsparcie w po-

staci podręczników i pomocy dydaktycznych otrzy-

mują szkoły polonijne.

Zapewniam, że podejmując działania na rzecz

Narodowej RP kieruje się dobrem uczniów polskich

skim i krajem.

Z poważaniem

Podsekretarz stanu

Warszawa, dnia 25 lutego 2013 r.

konsultacyjnych (13875)

wie uspołecznienia szkolnych punktów konsultacyj-

nych uprzejmie informuję.

Odnosząc się do poszczególnych aspektów proble-

matyki uspołecznienia szkolnych punktów konsulta-

cyjnych (SPK), zawartych w pytaniach pana posła,

pragnę wyjaśnić, że decyzja dotycząca uspołecznia-

nia szkolnych punktów konsultacyjnych, tam gdzie

jest to zasadne, podjęta została przez Ministerstwo

granicznych.

Decyzja ta wynika z dążenia do zapew-

nienia jak największej efektywności systemu naucza-

nia języka i w języku polskim za granicą.

MSZ po-

dziela słuszność tego podejścia i dlatego zamierza

rozpoczną, zmierzając przy tym do zapewnienia, aby

jego ewentualne skutki uboczne miały jak najmniej-

szy negatywny efekt na tok nauczania oraz były jak

najmniej odczuwalne przez uczniów, nauczycieli oraz

rodziców.

Dotychczasowa formuła SPK powstała w czasie,

gdy tylko nieliczni obywatele polscy delegowani przez

państwo do pracy za granicą mogli liczyć na dostęp

ich dzieci do polskiej oświaty.

W dzisiejszej, diame-

tralnie zmienionej rzeczywistości, gdy za granicą

mywanie w niezmienionym stanie modelu obliczone-

go na setki osób stwarza krzywdzącą dysproporcję.

ledwie 10% dzieci i młodzieży.

Tymczasem pozostałe

placówki oświatowe, m.in. grupujące dzieci ponadmi-

lionowej społeczności niedawnych polskich emigran-

na samodzielne organizowanie i finansowanie po-

trzeb edukacyjnych dzieci, albo też w ogólne z nich

rezygnują.

Wywołuje to uzasadnione protesty i sprze-

skich środków publicznych.

Odnosząc się do kwestii konsultowania przez

MSZ uspołecznienia SPK, pragnę wyjaśnić, że w ge-

stii resortu spraw zagranicznych nie leży konsulto-

wanie decyzji innych resortów.

Jest jednak faktem,

że MEN zwracało się do placówek zagranicznych

1000

o opinię w tej kwestii i uzyskiwało ją na bieżąco.

Zgodnie ze stosowną informacją uzyskaną z resortu

edukacji ministerstwo prowadziło w tej kwestii tak-

że konsultacje społeczne.

Docierające do MSZ reakcje

społeczności polonijnych potwierdzają słuszność

działania MEN w tym zakresie.

Przykładowo, orga-

nizacjami wyrażających aprobatę dla takiego podej-

ścia są Kongres Oświaty Polonijnej oraz Związek Na-

uczycieli Polskich w Chicago.

Pytania dotyczące szczegółów procesu i procedu-

ry uspołeczniania szkolnych punktów konsultacyj-

nych powinny zostać skierowane do resortu edukacji.

Ze swojej strony resort zapewnia, że kontynuowane

będą wszystkie elementy dotychczasowego systemu

oświaty polskiej za granicą, tj. szkolne punkty kon-

sultacyjne, tam gdzie jest to konieczne, szkoły spo-

łeczne oraz kursy nauczania na odległość.

Elementy

te dostosowane jednak zostaną do lokalnych warun-

ków i zapewnią maksymalną racjonalizację zagospo-

darowania środków budżetowych.

MSZ, zawierając

zapis o wsparciu uspołeczniania szkolnych punktów

konsultacyjnych, zobowiązało się do udzielenia po-

mocy dla punktów, które przejdą ten proces i staną

się szkołami społecznymi.

Szkoły te otrzymają wspar-

cie, również finansowe, gwarantujące ich dalsze funk-

cjonowanie.

Odnosząc się do pytania dotyczącego wielkości

środków przeznaczonych w bieżącym roku na wspie-

ranie działalności szkół polonijnych oraz na dofinan-

sowanie uspołeczniania SPK, pragnę wyjaśnić, iż nie

istnieje podział kwotowy na każdą z tych kategorii

szkół.

Uspołecznione punkty konsultacyjne staną się

szkołami społecznymi i jako takie będą wspierane.

Koszty uspołeczniania wiążą się przede wszystkim

z przejęciem odpowiedzialności za funkcjonowanie

szkół przez podmioty polonijne.

W naszej ocenie szko-

ły te będą wymagały szczególnego wsparcia, zwłasz-

cza w początkowym okresie swojej działalności.

Z poważaniem

Podsekretarz stanu

Janusz Cisek

Kwiatkowskiego (pismo nr SPS-023-13876/13 z dnia

31 stycznia br.) w sprawie sprzecznych informacji

zakresie decyzje.

Zapis w „Planie współpracy z Polo-

łeczniania punktów powstał w odpowiedzi na zmianę

stosownego rozporządzenia ministra edukacji naro-

dowej.

Nowelizacja zakłada m.in. likwidację filii

szkolnych punktów konsultacyjnych oraz podwyższe-

nie minimalnej liczby uczniów wymaganych dla pro-

wadzenia SPK.

Argumentem przemawiającym za udzie-

leniem wsparcia finansowego procesowi uspołecznia-

nia były także sygnały ze strony resortu edukacji

o zakładanej ewolucji systemu kształcenia dzieci pol-

skich za granicą, która zmierza do bardziej zrówno-

ważonego i sprawiedliwego podziału środków pub-

licznych.

Mając na względzie zbieżność działań oby-

dwu resortów w tym procesie, nie dostrzegamy w nim

jakichkolwiek sprzeczności.

Wyjaśniając bliżej funkcjonowanie systemu oświa-

ty polskiej za granicą, pragnę podkreślić, że tworzą

go szkoły przy placówkach dyplomatycznych RP oraz

szkoły polonijne.

Możliwe jest także nauczanie języka

z punktu widzenia zapewnienia uczniom polskim za

granicą możliwości nauczania uzupełniającego i sta-

nowi integralny komponent tego systemu.

W przy-

szłości wszystkie te formy powinny być kontynuowa-

ne.

W konkretnych miejscach i regionach za granicą

powinny jednakże funkcjonować te formy edukacji,

zyka ojczystego, stąd decyzja o szczególnym wsparciu

rozwoju szkolnictwa społecznego.

Jak wspomniano wyżej, uspołecznianie szkolnych

nika ona z dążenia do zapewnienia jak największej

efektywności systemu nauczania języka i w języku

polskim za granicą.

Ministerstwo Spraw Zagranicz-

nych, dostrzegając zasadność tej koncepcji, zamierza

rozpoczną, tak aby przebiegł on możliwie najłagod-

niej zarówno dla samych uczniów, jak i nauczycieli

oraz rodziców.

Z poważaniem

Podsekretarz stanu

Janusz Cisek

1001

Odpowiedź

sekretarza stanu w Ministerstwie Transportu,

w sprawie pilnej inwestycji drogowej GDDKiA

13877/13, w sprawie modernizacji drogi krajowej

nr 11 w mieście Bobolice w woj. zachodniopomorskim

uprzejmie przekazuję następujące informacje.

mknięcie istniejących odbywa się jednak zgodnie z ty-

tułami inwestycyjnymi zawartymi w przyjętym uchwa-

na) –Tarnowskie Góry – A1 to zadanie, które zostało

cie jego uchwalania przewidywał budowę zadań zawar-

tych w załącznikach nr 1, 1a oraz 2.

Jednakże ze wzglę-

dów finansowych w chwili obecnej realizowane są jedy-

stałych dwóch załącznikach mogą być realizowane ze

środków pochodzących z nowej perspektywy finanso-

tynuowanie prac przygotowawczych (w miarę dostęp-

Ponadto informuję, że na podstawie corocznego ba-

dania sieci drogowej w ramach oceny stanu nawierzch-

ni Generalna Dyrekcja Dróg Krajowych i Autostrad

stępnie w ramach dostępnych środków finansowych

dokonuje niezbędnych prac w celu poprawy standardu

ści ekonomicznej realizacji zadań stworzony został

nie w ramach zadania pn.:

(13878)

przekazujące interpelację posła Dariusza Piontkow-

1002

skiego w sprawie regulacji zawartych w ustawie

mie informuję.

¾ przeprowadzenia przetargu na wybór podmio-

tu lub

¾ dokonania wyboru podmiotu na zasadach

Celem obowiązujących przepisów jest zapewnie-

dowy, utrzymania i eksploatacji będą mogły nadal

rencyjnym rynku.

Istnienie konkurencji na rynkach

odbioru odpadów wpływa do pewnego stopnia rów-

nież na zahamowanie tempa wzrostu cen.

Możliwość

samodzielnej realizacji ww. zadań przez gminę, zgod-

i porządku w gminach, wynika z konieczności zapew-

nienia ciągłości zadania polegającego na budowie,

watnego lub koncesjonariusza.

jewódzkie plany gospodarki odpadami powinny za-

wierać podział na regiony gospodarki odpadami ko-

munalnymi wraz ze wskazaniem gmin wchodzących

w skład regionu, wskazanie regionalnych instalacji

gólnych regionach gospodarki odpadami komunalny-

mi oraz instalacji przewidzianych do zastępczej ob-

sługi tych regionów, w przypadku gdy znajdująca się

mować odpadów z innych przyczyn oraz od czasu

uruchomienia regionalnych instalacji do przetwarza-

nia odpadów komunalnych.

Marszałek województwa jest więc zobowiązany do

Jeżeli w danym regionie zidentyfikowane zostaną

braki dotyczące mocy przerobowych instalacji do

przetwarzania odpadów komunalnych, wówczas gmi-

na dokonuje wyboru podmiotu, który będzie budo-

lację do przetwarzania odpadów komunalnych.

Gmi-

na bezwzględnie w pierwszej kolejności musi zasto-

sować jeden ze wskazanych trybów, z tym, iż w przy-

padku gdy ich zastosowanie nie doprowadzi do wyło-

nienia wykonawcy, następuje przejście do stosowania

zasad ogólnych (tj. ustawy o gospodarce komunalnej).

Gmina nie musi stosować powyższej procedury

wyłaniania wykonawcy do budowy, utrzymania i eks-

ploatacji regionalnej instalacji do przetwarzania od-

padów komunalnych w dwóch przypadkach:

1) w przypadku gdy przetarg zakończy się wyni-

kiem negatywnym albo gdy nie zostanie dokonany

wybór partnera prywatnego, albo gdy nie zostanie

dokonany wybór koncesjonariusza, gmina może sa-

modzielnie realizować zadanie polegające na budo-

wie, utrzymaniu lub eksploatacji regionalnej insta-

lacji do przetwarzania odpadów komunalnych;

2) w przypadku instalacji wskazanej w wojewódz-

kim planie gospodarki odpadami jako zakład zago-

spodarowania odpadów, dla której przed dniem wej-

ścia w życie ustawy wydano decyzję o środowisko-

W przypadku wymienionym w pkt 2 przepis przej-

ściowy będzie miał zastosowanie zarówno do inwe-

storów prywatnych, jak i do gmin.

Jeżeli zatem gmi-

na w chwili wejścia w życie ustawy posiada własną

dżetowy lub rozpoczęła jego budowę, nie ma obowiąz-

ku ogłaszania przetargu na utrzymanie i eksploata-

nalnej.

Gmina będzie mogła również powołać własną

zastosowana przez gminę procedura wyłonienia wy-

nach zakończy się negatywnie.

1003

ków międzygminnych) lub podmiotu prywatnego,

Z wyrazami szacunku

Podsekretarz stanu

Szanowna Pani Marszałek!

Odpowiadając na wy-

13880/13, przy którym załączono interpelację z dnia

24 stycznia 2013 r. pana posła Dariusza Piontkow-

skiego w sprawie „utraty preferencji podatkowych

uprzejmie wyjaśniam.

Opodatkowanie dochodów osób fizycznych, w tym

z działalności gospodarczej, regulują przepisy ustawy

Powołane ustawy zawierają regulacje prawne,

których zastosowanie uzależnione jest od określo-

nych limitów wartości przychodów uzyskanych przez

podatnika, wyrażonych w walucie euro, tj. np.:

— górny limit wartości przychodu ze sprzedaży

uzyskanego w poprzednim roku podatkowym, upraw-

niający do uznania przedsiębiorcy za małego podat-

nika, wynosi równowartość 1 200 000 euro kwoty

wyrażonej w złotych.

Przeliczenia kwoty wyrażonej

Status małego podatnika uprawnia przedsiębior-

cę do skorzystania z jednorazowej amortyzacji oraz

do kwartalnych zaliczek w podatku dochodowym.

— górny limit przychodów z działalności gospo -

darczej osiągniętych w roku poprzedzającym rok po-

datkowy, uprawniający przedsiębiorcę do opodatko-

wania ryczałtem ewidencjonowanym, wynosi równo-

wartość 150 000 euro kwoty wyrażonej w złotych.

nuje się według średniego kursu euro ogłaszanego

podatkowy, pozwalający przedsiębiorcy na kwartal-

ne rozliczenie ryczałtu od przychodów ewidencjono-

wanych, wynosi w złotych równowartość kwoty

25 000 euro.

Przeliczenia kwoty wyrażonej w euro

zujący w dniu 1 października roku poprzedzającego

— dolny limit przychodów, w rozumieniu art. 14

z działalności gospodarczej prowadzonej przez osoby

ni rok podatkowy, zobowiązujący do prowadzenia

ksiąg rachunkowych, wynosi równowartość w zło-

tych kwoty 1 200 000 euro.

Kwotę wyrażoną w euro

su ogłaszanego przez Narodowy Bank Polski, obo-

wiązującego w dniu 30 września roku poprzedzają-

cego rok podatkowy.

Obecnie obowiązujące przepisy ustawy z dnia

wadzenia ksiąg rachunkowych oraz sporządzania spra-

wozdań finansowych m.in. na osoby fizyczne, spółki

Powyższy limit przychodów dla osób fizycznych,

pozwoliła na zwiększenie grupy podmiotów, których

nie dotyczy obowiązek prowadzenia ksiąg rachunko-

wych oraz sporządzania sprawozdania finansowego

Przyjęte w ustawie o rachunkowości odniesienie

limitów do kursu jednostki rozliczeniowej ecu (od

1 stycznia 1999 r. waluty euro) związane było z sy-

tuacją ekonomiczną, jaka panowała w czasie uchwa-

1004

lania ustawy o rachunkowości (rok 1994).

Przepisy

ww. ustawy powstawały w warunkach gospodarki

inflacyjnej.

Celem przyjęcia ecu do określenia limitu

i operacji finansowych było zapobiegnięcie dokony-

wania częstej (np. corocznej) aktualizacji tego limitu.

Ponadto określenie wartości ww. limitu w walucie

polskiej, w warunkach wysokiej inflacji, skutkowało-

by sukcesywnym zwiększaniem liczby podmiotów,

które zostałyby objęte obowiązkiem prowadzenia

ksiąg rachunkowych.

W celu zachowania spójności w kwestiach ustala-

nia wartości progów ustawa o rachunkowości odnosi

się do waluty euro także przy określaniu pozostałych

limitów:

1) dających możliwość jednostkom sporządzania

uproszczonego sprawozdania finansowego przy speł-

nieniu odpowiednich kryteriów (art. 50 ust. 2),

2) zwalniających jednostki dominujące z obowiąz-

ku sporządzania skonsolidowanego sprawozdania

finansowego przy spełnieniu odpowiednich kryte-

riów (art. 56 ust. 1) oraz

3) ustalających progi do badania sprawozdań fi-

nansowych określonych jednostek przez biegłych re-

widentów (art. 64 ust. 1 pkt 4).

Odniesienie do waluty euro przy określaniu limi-

tów warunkujących możliwość zastosowania szcze-

gólnych rozwiązań występuje również w regulacjach

dotyczących podatku VAT.

tywą 2006/112/WE”.

przez polskiego ustawodawcę, m.in. w art. 21 ustawy

podatku.

wiązku wpłacać zaliczek na podatek.

łych podatników uznaje się:

wadzących przedsiębiorstwo maklerskie, zarządza-

go, w zaokrągleniu do 1000 zł.

problemu utraty preferencji podatkowych przez

przedsiębiorców w związku ze zmianą kursu euro,

należy wskazać, że w zakresie podatku VAT zmiany

kursu euro w niewielki sposób wpływają na „dostęp-

ność” ww. ułatwień dla podatników.

Ustalony w art. 2

z metody kasowej i kwartalnego rozliczania podatku

VAT około 95% zarejestrowanych czynnych podatni-

uważyć, że w 2011 r. z ww. metody kasowej skorzy-

stało 9263 podatników, natomiast rozliczenia kwar-

talne składało 207 388 podatników, co stanowi odpo-

wiednio tylko 0,6% i 17,6% podatników, którzy mo-

gliby skorzystać z tych udogodnień w podatku VAT.

1005

Oznacza to zatem, że obecne kryterium ustalania

limitu uznania za „małego podatnika” w świetle

ustawy o VAT nie stanowi dla podatników przeszko-

dy w korzystaniu z preferencji z nim związanych.

Również w zakresie podatku dochodowego zmia-

ny kursu euro w niewielkim stopniu wpływają na

liczbę podatników korzystających ze wskazanych na

wstępie udogodnień.

Podkreślić należy, iż np. w 2011 r.

z możliwości kwartalnego wpłacania zaliczek skorzy-

stało w podatku dochodowym od osób fizycznych

71 404 podatników, co stanowi jedynie 4% podatni-

ków prowadzących pozarolniczą działalność opodat-

kowaną na zasadach ogólnych, a w podatku docho-

dowym od osób prawnych – 76 276 podatników,

tj. 21% podatników tego podatku.

Ponadto od kilku lat liczba podatników płacących

zryczałtowany podatek dochodowy od niektórych przy-

cjonowany) utrzymuje się na podobnym poziomie, bez

względu na kurs euro wpływający na wysokość limitu

warunkującego możliwość zastosowania tej formy opo-

datkowania.

Wynika to m.in. z faktu, iż przeciętny

przychód z pozarolniczej działalności gospodarczej,

osiągnięty przez podatnika płacącego podatek w tej for-

mie, odbiega znacznie od górnego limitu przychodów

uprawniających do opodatkowania ryczałtem ewiden-

cjonowanym (w 2011 r. przeciętny przychód wyniósł

63 860 zł, a limit uprawniający do wyboru tej formy

opodatkowania w 2011 r.

– 633 420 zł).

Wskazać również należy na stosunkowo niewiel-

ką liczbę podatników uzyskujących przychody z po-

zarolniczej działalności gospodarczej, prowadzących

księgi rachunkowe, w porównaniu do liczby podatni-

ków prowadzących podatkowe księgi przychodów i roz-

chodów (w 2012 r. wielkości te kształtowały się od-

powiednio: 81 148 i 1 725 111).

Podkreślenia wymaga, iż ustawodawca przyjął

jednolite zasady ustalania limitów uprawniających

do określonych preferencji na gruncie prawa podat-

kowego oraz zobowiązujące do prowadzenia ksiąg

chunkowości, stosując odniesienie do kwot wyrażo-

nych w walucie euro.

Ponadto wyraźnie określił, po

jakim kursie waluty ogłaszanym przez NBP i obo-

wiązującym w konkretnym dniu należy przeliczyć na

złote wskazaną w euro kwotę przychodów/wartość

sprzedaży.

Wartość ta zależna jest głównie od czyn-

ników o charakterze ekonomicznym.

W świetle powyższego nie przewiduje się weryfi-

kacji systemu ustalania „limitów dla przedsiębior-

ców, którzy przekroczyli w danym roku określone

Nie są również planowane prace nad zmianą systemu

podatkowego w kierunku ustalania limitów przycho-

dów/obrotów na podstawie stałego limitu określonego

w polskiej walucie.

Przyjęte we wskazanych usta-

wach podatkowych kryterium ustalania limitu na

podstawie średniego kursu euro, jak wyżej wskaza-

no, nie powinno jednak stanowić utrudnienia w dzia-

łalności i rozwoju przedsiębiorczości.

Prezentując powyższe, mam nadzieję, że przed-

Warszawa, dnia 1 marca 2013 r.

Szanowna Pani Marszałek!

Odpowiadając na prz-

31 stycznia 2013 r. interpelację pana posła Dariusza

chowywania dokumentów kasowych, uprzejmie in-

formuję.

Postanowieniami § 19 zawartymi w przepisach

przejściowych rozporządzenia ministra finansów z dnia

strujące, oraz warunków ich stosowania (Dz. U.

tj. do końca 2011 r., skrócono okres (do dwóch lat)

kasowych sporządzanych przy zastosowaniu kasy na

nośniku papierowym.

Wprowadzenie tej regulacji

było związane z jednej strony z sygnalizowanymi

przez podatników trudnościami technicznymi archi-

wizowania dużej ilości rolek dokumentacji paragono-

wej, a z drugiej strony z wprowadzeniem nowego roz-

wiązania konstrukcyjnego kas, umożliwiającego ar-

chiwizowanie kopii dokumentów kasowych na infor-

matycznych nośnikach danych.

W związku z faktem, iż mimo znacznego zainte-

resowania kasami umożliwiającymi archiwizowanie

kopii dokumentów na nośnikach informatycznych

i dynamicznego wzrostu liczby tych kas ich udział

w ogólnej liczbie kas był jeszcze stosunkowo nieduży,

postanowiono przedłużyć jeszcze o jeden rok możli-

wość archiwizowania przez ww. okres dwóch lat kopii

niem ministra finansów z dnia 24 czerwca 2011 r.

1006

(Dz. U. Nr 140, poz. 818) przedłużono okres przejścio-

wy (do 31 grudnia 2012 r.) dotyczący obowiązku 2-let-

niego terminu przechowywania kopii dokumentów

kasowych sporządzanych przez kasy na nośniku pa-

pierowym.

Powyższa regulacja prawna miała służyć podjęciu

przez podatników stosownych działań dostosowaw-

czych polegających na nabyciu kas z elektronicznym

zapisem kopii dokumentów kasowych – dla podatni-

ków, dla których archiwizowanie dużej ilości rolek

dokumentacji mogło być uciążliwe.

Dla podatników

dokonujących niewielkiej liczby transakcji, którzy nie

decydują się na stosowanie kasy z elektronicznym

zapisem kopii, problem ten, w mojej ocenie, nie jest

tak istotny.

Przy sporadycznie wykonywanych usłu-

gach bądź dostawach archiwizowanie rolek doku-

mentacji nie jest, w mojej ocenie, uciążliwe.

Oczywi-

ście ostateczna decyzja co do oceny najbardziej ko-

rzystnego modelu ewidencjonowania należy do po-

datnika.

Wyraźnego podkreślenia wymaga fakt, iż ww. re-

gulacja nie miała mieć charakteru stałego.

Zważyć

bowiem należy, że paragon i jego kopia są dowodami

dokumentującymi sprzedaż i kwoty podatku należ-

nego, potwierdzającymi dokonanie konkretnej trans-

akcji w określonym czasie.

Postanowienia natomiast

z późn. zm.) stanowią, iż podatnicy obowiązani są do

przechowywania ewidencji prowadzonej dla celów

rozliczenia podatku oraz wszystkich dokumentów

związanych z tym rozliczeniem do czasu upływu ter-

minu przedawnienia zobowiązania podatkowego, tj.

W dyrektywie 2006/112/WE Rady Unii Europej-

wskazany okres przechowywania ewidencji prowa-

dzonej dla celów rozliczenia podatku oraz dokumen-

tów związanych z tym rozliczeniem.

Każde państwo

członkowskie ustala ten okres we własnym zakresie.

powiązano okres przechowywania tej dokumentacji

z przedawnieniem zobowiązania podatkowego – co

w mojej ocenie jest uzasadnione.

Ministerstwo Fi-

nansów nie posiada wiedzy na temat okresu przecho-

wywania dokumentów kasowych w poszczególnych

krajach Unii Europejskiej.

Stosowanie 5-letniego okresu przechowywania

dokumentów kasowych jest istotne z punktu widze-

nia zapewnienia kontroli prawidłowości ewidencjo-

nowania obrotu i kwot podatku należnego (czy też

szerzej – prawidłowości rozliczeń z tytułu podatku

od towarów i usług).

Kopie paragonów dokumentu-

jących sprzedaż na rzecz osób fizycznych nieprowa-

dzących działalności gospodarczej są jedynymi dowo-

dami źródłowymi, w których zawarte są dane doty-

czące konkretnej transakcji, takie jak: nazwa podat-

nika i jego numer identyfikacji podatkowej, data

i czas przebiegu tej transakcji, nazwa towaru lub

usługi, ilościowa i wartościowa rejestracja sprzedaży,

kwoty podatków według poszczególnych stawek,

łączna kwota podatku i kwota należności.

W oparciu

o zawarte na kopii paragonu dane mogą być więc

przeprowadzone działania kontrolne polegające na

daży zawartych w dokumentacji paragonowej z da-

nymi dotyczącymi zakupów i tzw. stanami magazy-

nowymi towarów.

Z analizy tego typu danych można

wyciągnąć wnioski: czy wszystkie transakcje były

na bieżąco, czy transakcje zarejestrowane znajdują

potwierdzenie w strukturze asortymentowej zaku-

pów, czy danym towarom (usługom) przyporządko-

wano właściwe stawki podatku itp.

Jeśli chodzi o kwestię możliwości wystąpienia

braku czytelności paragonów, pragnę zauważyć, iż

przypadki takie mogą wystąpić u podatników stosu-

jących kasy rejestrujące z kopią papierową, którzy

nie korzystają z atestowanych gatunków papieru i/

lub nie zapewniają prawidłowych warunków prze-

chowywania.

Powyższe nie stanowi wystarczającego

uzasadnienia dla skrócenia okresu przechowywania

tych dokumentów.

Z przeprowadzonej natomiast analizy danych do-

tyczących nowo rejestrowanych kas, zawartych w ewi-

dencji urzędów skarbowych wynika, iż występuje

w ostatnim okresie zdecydowana tendencja wzrosto-

wa sprzedaży kas z elektronicznym zapisem kopii

i oferta podażowa tych kas jest dostateczna.

W okre-

sie od 01.01.2011 r. do 31.10.2012 r. udział tego typu

niósł ok. 42%.

W okresie II półrocza 2012 r. (stan na

31 października 2012 r.) stosunek nowo zarejestro-

wanych kas z elektronicznym zapisem kopii do ogól-

nej liczby nowo rejestrowanych kas w tym okresie

wyniósł ok. 47%.

Dla porównania w II półroczu 2011 r.

stosunek ten wyniósł ok. 42%.

Świadczy to niewąt-

pliwie o występującej stałej tendencji wzrostu popu-

larności kas z elektronicznym zapisem kopii.

Ozna-

cza to również, że oferta podażowa kas z nowocześ-

niejszymi rozwiązaniami w zakresie archiwizowa-

nia jest dostateczna.

Istnieją więc stosowne rozwią-

zania techniczne, a podatnicy mieli możliwość po-

czynić stosowne działania dostosowawcze w tym

zakresie (tj. m.in. zapewnić prawidłowe warunki

przechowywania kopii dokumentów kasowych spo-

rządzonych na nośnikach papierowych lub nabyć

kasę z elektronicznym zapisem kopii).

W świetle powyższego, biorąc pod uwagę znacze-

nie informacji zawartych w tych dokumentach dla

celów kontrolnych, postanowiono nie przedłużać

okresu przejściowego przyjętego w ww. rozporządze-

niu z dnia 24 czerwca 2011 r.

1007

wowymi, w celu tworzenia odpowiednich warunków

dla rozpoczynających działalność gospodarczą, obję-

tych obowiązkiem rejestracji za pomocą kas rejestru-

jących, z odliczania lub zwrotu kwot wydatkowanych

na zakup kas mogą korzystać jedynie podatnicy do-

wydatkowanej na zakup kasy na rachunek bankowy

powyższe dotyczą zarówno kas z nośnikiem papiero-

wym archiwizowania kopii paragonów, jak i kas

z elektronicznym zapisem kopii.

Przy obecnym stanie finansów budżetu państwa

nie jest przewidziane wprowadzenie kolejnych ulg na

zakup nowych kas rejestrujących z elektronicznym

zapisem kopii dokumentów fiskalnych.

Należy pod-

wy jest wyjątkową preferencją stosowaną w krajo-

wym systemie podatkowym, gdzie budżet państwa

dofinansowuje działalność gospodarczą (zwraca de

Z poważaniem

Podsekretarz stanu

Maciej Grabowski

ma SPS – 023-13882/13) w sprawie podwyżki podat-

ku VAT na wyroby sztuki ludowej uprzejmie proszę

o przyjęcie następującej informacji.

Ministerstwo Kultury i Dziedzictwa Narodowego

w ramach opieki i mecenatu państwa nad dziedzi-

ctwem kultury ludowej przywiązuje szczególną wagę

do przekazywania i podtrzymywania tradycji regio-

nalnych.

Wspiera najwartościowsze inicjatywy i przed-

sięwzięcia z zakresu szeroko pojętej kultury ludowej,

w tym dotyczące ochrony unikalnych umiejętności

w dziedzinie sztuki i rękodzieła ludowego.

W ramach

programów ministra funkcjonuje priorytet: Kultura

ludowa, którego łączna wartość w 2013 r. po rozpa-

trzeniu odwołań wyniosła 5 269 500 zł.

W trosce o zachowanie oryginalnych elementów

rodzimej twórczości ludowej Ministerstwo Kultury

działania związane z utrzymaniem ulgowej stawki

Pragnę jednak zaznaczyć, że zapis w ustawie o po-

umożliwiający stosowanie preferencyjnej stawki VAT

stał wprowadzony przez parlamentarzystów i nie był

dostosowany do prawa wspólnotowego, które przewi-

duje opodatkowanie ww. wytworów na zasadach ogól-

nych przy zastosowaniu podstawowej stawki VAT

zgodnie z dyrektywą unijną 2006/112/WE z dnia

podatku od wartości dodanej.

W załączniku nr III do

ww. dyrektywy nie zostały bowiem uwzględnione

wyroby sztuki i rękodzieła ludowego, co oznacza, że

stawową podatku od towarów i usług.

Regulacje za-

warte w tej dyrektywie uniemożliwiają państwom

członkowskim dowolne kształtowanie stawek i zwol-

nień od tego podatku.

Wymaga tego zasada prymatu

prawa wspólnotowego nad prawem krajowym.

W związku z powyższym Ministerstwo Kultury

i Dziedzictwa Narodowego regularnie zgłaszało pro-

pozycje znowelizowania ww. dyrektywy w sposób

umożliwiający stosowanie obniżonej stawki VAT na

wyroby sztuki i rękodzieła ludowego w naszym kra-

ju, zarówno w formie uwag do projektu „Stanowiska

rządu w sprawie zredukowanych stawek VAT”, jak

i do „Wykazu postulatów Polski do poruszania w roz-

mowach z KE i państwami członkowskimi”.

Kolejne

wystąpienia MKiDN w tym zakresie były także kie-

rowane bezpośrednio do ministra finansów, który

poinformował nas, że aktualne pozostaje stanowisko

rządu związane z niewnioskowaniem o kolejne pozy-

cje poszerzenia załącznika nr III do dyrektywy

2006/112/WE, gdyż takie działanie osłabiłoby tylko

pozycję negocjacyjną Polski w trakcie prac na forum

Unii Europejskiej w zakresie stawek obniżonych.

Z tego względu nasze uwagi i postulaty nie zostały

uwzględnione przez ministra finansów.

Ponadto informuję, że w trakcie prac i uzgodnień

międzyresortowych dotyczących projektu ustawy

w 2012 r., konsekwentnie wnioskowałem i podtrzy-

mywałem swoje wcześniejsze stanowisko w kwestii

utrzymania obniżonej stawki VAT na wyroby ręko-

dzieła ludowego i artystycznego.

Jednak zdaniem

ministra finansów nie jest możliwe dalsze utrzyma-

1008

nie nieznajdujących uzasadnienia w prawie Unii Eu-

ropejskiej preferencji podatkowych w zakresie dal-

szego stosowania obniżonej stawki podatku od towa-

rów i usług, gdyż takie działanie mogłoby narazić

Polskę na kary finansowe.

Jednocześnie pragnę zapewnić, że Ministerstwo

sprawowało opiekę nad twórcami ludowymi i podej-

mowało wszelkie możliwe działania związane z ochro-

ną polskiej sztuki i rękodzieła ludowego.

Mam nadzieję, że pan poseł Dariusz Piontkowski

uzna powyższe wyjaśnienia za wystarczające.

terpelację z 24 stycznia pana posła Dariusza Piąt-

kowskiego, przesłaną przy piśmie (SPS-023-13883/13)

z 31 stycznia br. w sprawie rozbudowy Uniwersyte-

ckiego Szpitala Klinicznego w Białymstoku uprzej-

mie informuję.

Przedmiotowe zadanie inwestycyjne pod nazwą:

Przebudowa i rozbudowa Uniwersyteckiego Szpitala

Klinicznego Uniwersytetu Medycznego w Białymsto-

ku stało się programem wieloletnim na podstawie

inwestycje wieloletnie ujęte w wykazie stanowiącym

rych termin zakończenia ustalono po dniu 31 grud-

gramami wieloletnimi.

Realizację programu, o wartości kosztorysowej

509 053 tys. zł, środki własne inwestora 103 tys. zł)

i zdolności usługowej 840 łóżek szpitalnych, założono

na lata 2008–2017.

Należy przy tym zaznaczyć, iż

realizacja zadania jest prowadzona w funkcjonują-

cych obiektach szpitalnych, co w istotny sposób wpły-

wa zarówno na jej przebieg, jak i na kolejność oraz

terminy wykonywania zaplanowanych prac.

Uznając rangę realizacji przedmiotowej inwestycji

dla zapewnienia bezpieczeństwa i poprawy warun-

ków ochrony zdrowia nie tylko na obszarze Podlasia,

ale północno-wschodniego makroregionu Polski oraz

wykonując funkcję dysponenta części budżetowej 46:

Zdrowie, Ministerstwo Zdrowia od szeregu lat ściśle

współpracuje z Uniwersytetem Medycznym w Bia-

łymstoku jako inwestorem i realizatorem programu,

w celu zapewnienia ciągłości jego realizacji, w tym

utrzymania płynności finansowej i zabezpieczenia

stosownych środków budżetowych.

Warto dodać, iż

w tym celu ministerstwo prowadzi również stały mo-

nitoring przedmiotowego zadania, co pozwala na bie-

żąco reagować na ewentualne trudności zaistniałe

w trakcie jego realizacji.

Do końca roku 2012 poniesiono nakłady z budże-

tu państwa w wysokości 132 755 tys. zł, natomiast

uczelnia wydatkowała ze środków własnych kwotę

103 tys. zł.

Nakłady do poniesienia z budżetu pań-

stwa po roku 2012 wynoszą 376 298 tys. zł.

Podkreślenia wymaga, iż pomimo założenia za-

chowania po realizacji programu obecnego stanu ilo-

ści 840 łóżek szpitalnych, dzięki rozbudowie oraz

kompleksowej przebudowie obiektów i ich wyposaże-

niu, szpital uzyska niewspółmierne do obecnych moż-

liwości prowadzenia działalności leczniczej, wynika-

jące m.in. z dostosowania do aktualnych przepisów

oraz warunków normowych, co pozwoli uczelni na

sprostanie wyzwaniom rozwojowym poprzez wpro-

wadzenie współczesnej koncepcji lecznictwa za-

mkniętego, integracji różnych jednostek umożliwia-

jącej racjonalne, wspólne wykorzystywanie aparatu-

ry oraz zasobów, jak i wdrażanie nowych technologii

medycznych.

Aktualnie trwa procedowanie projektu uchwały

Rady Ministrów, której celem jest zmiana ww. pro-

gramu w zakresie wysokości finansowania po roku

2012, na podstawie której w latach 2013–2017 zakła-

da się finansowanie realizacji ze środków pochodzą-

cych z budżetu państwa w wysokości 376 298 tys. zł,

w tym:

1) w roku 2013 – 60 127 tys. zł;

2) w roku 2014 – 148 643 tys. zł;

3) w roku 2015 – 71 671 tys. zł;

4) w roku 2016 – 67 127 tys. zł;

5) w roku 2017 – 28 730 tys. zł.

Powyższe kwoty są zgodne z projekcją finansową

z budżetu państwa w latach 2013–2017 przedłożoną

przez inwestora dysponentowi.

Odnosząc się do ewentualnej rekomendacji Radzie

Ministrów, wsparcia przez Ministra Zdrowia ze środ-

ków budżetu państwa części 46: Zdrowie nowej inwe-

stycji polegającej na modernizacji starej części Uni-

wersyteckiego Szpitala Klinicznego w Białymstoku,

jako związanej z rozbudową i poprawą jego infra-

struktury medycznej, warto zaznaczyć, iż inicjatywa

w tej kwestii, jak i przedstawienie programu medycz-

nego, programu inwestycji, w tym planowanych kosz-

tów i harmonogramu realizacji zadania, pozostają

w kompetencji inwestora, tj. Uniwersytetu Medycz-

nego w Białymstoku.

Biorąc pod uwagę aktualną

projekcję czasową realizacji kontynuowanego obecnie

1009

programu, procedowanie związane z modernizacją

starej części USK dotyczyłoby de facto wsparcia z bu-

dżetu państwa nowego zadania inwestycyjnego.

Do-

tychczas uniwersytet nie przedstawił ministrowi

zdrowia takiego wniosku.

Podsumowując, wyrażam przekonanie, że reali-

zacja przebudowy i rozbudowy Uniwersyteckiego

Szpitala Klinicznego w Białymstoku oraz osiągnięcie

zakładanych efektów rzeczowych przyczynią się do

znaczącej poprawy warunków bezpieczeństwa zdro-

wotnego i ochrony zdrowia mieszkańców północno-

-wschodniego makroregionu Polski.

Z poważaniem

Podsekretarz stanu

13884/13) dotyczącego interpelacji posła na Sejm RP

go Lipszczany – Sofijewo przeznaczonego dla między-

narodowego ruchu osobowego i towarowego samo-

kresie finansowania i utrzymywania przejść granicz-

nych, przejść turystycznych, miejsc przekraczania

Należy przy tym wskazać, że dopiero po uzyska-

niu pozytywnego stanowiska strony białoruskiej wo-

jewoda podlaski, który będzie prowadził budowę

przejścia granicznego w Lipszczanach, będzie mógł

określić wysokość środków finansowych niezbędnych

na wykonanie ww. zadania, zabezpieczając powyższe

środki w budżecie.

Wówczas będzie można ustalić ze

stroną białoruską szczegółowy harmonogram dzia-

łań po obu stronach granicy.

Bez uzyskania potwier-

dzenia rządu Republiki Białoruś w formie pozytyw-

nej odpowiedzi na polską notę dyplomatyczną podej-

mowanie jakichkolwiek działań angażujących pub-

liczne środki wydaje się niegospodarne.

Aktualnie wojewoda podlaski koncentruje działa-

13885/13, przekazujące interpelację posła Zbigniewa

Chmielowca w sprawie ustawy z dnia 13 września

Ustawa zawiera definicję właściciela nieruchomo-

1010

właścicieli, użytkowników wieczystych oraz jednost-

mieszkaniową należy zaliczyć do grupy podmiotów

ciami wspólnymi stanowiącymi współwłasność spół-

dzielni jest wykonywany przez spółdzielnię jak za-

rząd powierzony, choćby właściciele lokali nie byli

członkami spółdzielni.

Oznacza to, że za gospodarkę

odpadami odpowiadają wszyscy współwłaściciele,

tj. właściciele wyodrębnionych lokali oraz spółdziel-

nia mieszkaniowa, natomiast deklaracje w imieniu

kaniowa.

Odnośnie do wniosku dotyczącego wyposażenia

padów komunalnych uprzejmie informuję, że zgodnie

z 2013 r. poz. 228) w art. 1 pkt 1 znajduje się następu-

jąca zmiana przepisu art. 5 ust. 1 pkt 1: „wyposażenie

padów komunalnych oraz utrzymywanie tych pojem-

ników w odpowiednim stanie sanitarnym, porządko-

wym i technicznym, chyba że na mocy uchwały rady

nia odpadów komunalnych od właścicieli nieruchomo-

gospodarowanie odpadami komunalnymi”.

Oznacza

to, że wprowadzona zmiana daje gminie możliwość

przejęcia od właściciela nieruchomości obowiązku wy-

posażenia nieruchomości w pojemnik.

Ustawa wejdzie

w życie dnia 6 marca 2013 r.

Jeżeli właściciel nieruchomości narusza obowią-

bowiem stawki opłat, w przypadku gdy odpady są

13886/13, w sprawie opodatkowania usługi money-

back uprzejmie informuję.

Mając powyższe na uwadze, uprzejmie wyjaś-

lacji, gdyż umowy obejmujące realizację usług ra-

sprzedaży.

Zatem przychodu otrzymanego od banku z tytułu

dołączanej do rachunku bankowego usługi money-

back nie można uznać za nagrodę związaną ze sprze-

dażą premiową.

W związku z tym otrzymane na takiej podstawie

kwoty stanowią przychód z innych źródeł, o którym

ww. ustawy i podlegają opodatkowaniu podatkiem

1011

dochodowym od osób fizycznych na ogólnych zasa-

dach wg skali podatkowej.

Na banku dokonującym na rzecz swoich klientów

takich wypłat spoczywa obowiązek sporządzenia

rocznej informacji PIT-8C wynikający z art. 42a usta-

Informację tę bank jest obowiązany w terminie

kazać podatnikowi oraz urzędowi skarbowemu, któ-

rym kieruje naczelnik urzędu skarbowego właściwy

padku podatników, którzy w Polsce podlegają ogra-

niczonemu obowiązkowi podatkowemu, urzędowi

skarbowemu, którym kieruje naczelnik urzędu skar-

bowego właściwy w sprawach opodatkowania osób

zagranicznych.

Z poważaniem

Podsekretarz stanu

Maciej Grabowski

Warszawa, dnia 25 lutego 2013 r.

w sprawie wypłaty dopłat dla producentów

surowca tytoniowego za 2012 r.

(13888)

ma, nr SPS-023-13888/13/12, uprzejmie przekazuję

odpowiedź na interpelację pana posła Zbigniewa Ma-

tuszczaka w sprawie wypłaty płatności bezpośred-

nich dla plantatorów tytoniu za 2012 r.

wdrożyła płatność jakościową do tytoniu, od kampa-

nii 2012 r. beneficjenci tego wsparcia w Polsce nie

mogą otrzymać płatności bezpośrednich przed za-

kończeniem skupu tytoniu.

Wynika to w szczególno-

ści z konieczności zastosowania redukcji płatności

w związku z modulacją, dla której podstawę stano-

wi sumaryczna wysokość płatności bezpośrednich

otrzymywanych przez danego rolnika, a także ze

płatności jakościowej do tytoniu zależna jest m.in. od

całkowitej ilości skupionego surowca w danej grupie

odmian.

Jednocześnie jako ostateczny termin skupu wspo-

mniana ustawa przewiduje dzień 31 marca roku na-

stępującego po roku zbioru.

Data ta nie została wy-

znaczona przypadkowo, wychodząc naprzeciw po-

trzebom rolników projektodawca zadbał o to, by od-

zwierciedlała ona stosowany od lat przez producen-

tów i pierwszych przetwórców harmonogram skupu

tego surowca, tj. aby umożliwiała objęcie nową płat-

nością nawet najpóźniej sprzedanych partii surowca

tytoniowego.

Od tej daty Agencja Rynku Rolnego,

która jest odpowiedzialna m.in. za kontrolę skupu

surowca w punktach skupu, ma 14 dni na przekaza-

nie Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolni-

ctwa wykazu rolników, którym wydano zaświadcze-

nia o ilości i cenie tytoniu wysokiej jakości dostarczo-

nego do punktów odbioru surowca.

Wydanie decyzji

i wypłata płatności uzależnione są od otrzymania

przez ARiMR niezbędnych danych dotyczących sku-

pu surowca tytoniowego objętego płatnością jakoś-

ciową (a więc danych potwierdzających spełnienie

warunków kwalifikowalności do wsparcia).

Wydanie

decyzji w sprawie przyznania m.in. płatności do ty-

toniu nie może więc nastąpić przed dniem 15 kwiet-

nia roku następującego po roku składania wniosków.

Ze względu na fakt, że decyzja w sprawie przyznania

płatności bezpośrednich jest jedna, jej wydanie i re-

alizacja wypłat w stosunku do rolników, którzy jed-

nocześnie ubiegają się o płatność do tytoniu, uzależ-

nione są od zakończenia postępowania w sprawie

przyznania płatności do tytoniu.

Termin ten nie na-

rusza jednak zasad realizacji płatności bezpośred-

nich, bowiem zgodnie z przepisami unijnymi osta-

teczną datą wypłaty płatności jest dzień 30 czerwca

roku następującego po roku złożenia wniosku.

W odniesieniu do omawianego problemu należy

ślił zasady realizacji nowej płatności w sektorze ty-

toniu, był przedmiotem konsultacji społecznych.

W toku

tych konsultacji żadna z organizacji nie zgłosiła za-

strzeżeń do projektu w części odnoszącej się do tego

zagadnienia, tj. odnoszącej się do terminu wypłaty

płatności unijnych i krajowych płatności uzupełnia-

surowca tytoniowego najwyższej jakości.

Projekto-

dawca nie miał zatem podstaw, by sądzić, że zapro-

ponowany termin realizacji wypłat będzie stanowił

problem dla zainteresowanych beneficjentów.

Należy również stwierdzić, że te same rozwiąza-

nia w zakresie terminu wypłaty płatności dla produ-

centów surowca tytoniowego będą obowiązywały

w 2013 r.

Ewentualna zmiana podejścia polegająca

np. na rozdzieleniu wypłaty płatności do tytoniu

i pozostałych płatności bezpośrednich (dwie decyzje

administracyjne) wymagałaby zmian w ustawie

średniego, które obowiązywałaby tylko przez rok

(możliwość realizacji płatności jakościowej do tytoniu

jako elementu tzw. wsparcia specjalnego, zgodnie

z rozporządzeniem Rady nr 73/2009, przewidziana

jest do końca 2013 r.).

1012

Podkreślenia wymaga jednak fakt, że mając na

uwadze docierające do ministerstwa sygnały o prob-

lemach finansowych, które mogą dotknąć część plan-

tatorów w związku z przesunięciem daty wypłaty

płatności bezpośrednich dla osób wnioskujących rów-

nież o płatności do tytoniu, minister podjął działania,

które miały na celu rozwiązanie zaistniałej sytuacji

w ramach istniejących ram prawnych.

W tym celu na

spotkaniu zorganizowanym w ministerstwie w dniu

17 grudnia 2012 r. zaproponowano wszystkim zain-

teresowanym stronom, tj. plantatorom oraz pierw-

szym przetwórcom surowca tytoniowego, wcześniej-

sze zakończenie skupu niż termin wynikający z usta-

wy (tj. przed dniem 31 marca).

Powodzenie tego roz-

wiązania zależało od zgody wszystkich stron, a w przy-

padku pierwszych przetwórców również od zgody na

przeorganizowanie skupu tak, by mogli oni zakoń-

czyć go przed datą wskazaną w ustawie.

Przedstawione przez przetwórców deklaracje

w tej sprawie wskazały jednak, że część z nich nie ma

możliwości wcześniejszego zakończenia skupu tyto-

niu pochodzącego ze zbiorów 2012 r.

Wypłata płatno-

ści bezpośrednich plantatorom tytoniu ubiegającym

się również o płatność jakościową do tytoniu musi

zatem nastąpić po zakończeniu skupu przez wszyst-

kich pierwszych przetwórców, jednak zgodnie z za-

pewnieniami Agencji Restrukturyzacji i Moderniza-

cji Rolnictwa rolnicy ci zostaną w tym zakresie po-

traktowani priorytetowo.

W odniesieniu do kwestii powodów wstrzymania

wypłaty płatności niezwiązanej do tytoniu oraz płat-

ności obszarowych dla plantatorów za rok 2012 oraz

terminu, kiedy te płatności zostaną wypłacone, na-

leży stwierdzić, że w przypadku rolników ubiegają-

cych się jednocześnie o płatność jakościową do tyto-

niu pozostałe płatności bezpośrednie nie zostały im

wypłacone z powodów, o których wspomniano powy-

żej.

Natomiast w przypadku pozostałych rolników

płatności unijne oraz płatności uzupełniające są im

wypłacane zgodnie z harmonogramem wypłat stoso-

wanym dotychczas dla wszystkich beneficjentów.

Wy-

płata płatności bezpośrednich dla wszystkich rolni-

ków, w tym dla plantatorów tytoniu, którzy nie ubie-

gają się o płatność jakościową do tytoniu, rozpoczęła

ści uzależnione jest od możliwości finansowych bu-

dżetu państwa, jednak wypłaty nie mogą nastąpić

później niż w dniu 30 czerwca 2013 r. (jak wskazano

powyżej, jest to termin wynikający z przepisów unij-

nych).

Z danych uzyskanych od Agencji Restruktu-

ryzacji i Modernizacji Rolnictwa wynika, że na dzień

22 lutego 2013 r. zrealizowano 61,2% wszystkich

płatności bezpośrednich.

Z poważaniem

Podsekretarz stanu

Zofia Szalczyk

Warszawa, dnia 27 lutego 2013 r.

stąpienie z dnia 5 lutego 2012 r., znak: SPS-023-

13890/13, dotyczące interpelacji poseł Moniki Wieli-

chowskiej w sprawie ustawy o umorzeniu należności

mie wyjaśniam, co następuje.

1013

działalność pozostają we właściwości Urzędu Ochro-

ny Konkurencji i Konsumentów przekazuję do wia-

domości kopię formularza notyfikacyjnego*

)

, który

zgodnie z informacją otrzymaną od pani prezes Urzę-

Warszawa, dnia 26 lutego 2013 r.

pn. „Ocalić od zapomnienia

wym oczekiwaniom społeczności gminy Szczyt-

mach programu „Rozwój infrastruktury kultu-

ry”, złożonych przez Miejski Ośrodek

ma SPS – 023 – 13891/13) w sprawie wniosków

o dofinansowanie zadań pn.: „Ocalić od zapomnienia

ście naprzeciw kulturowym oczekiwaniom społeczno-

ści gminy Szczytna – zakup generatora”, realizowa-

nych przez Miejski Ośrodek Kultury w Szczytnej,

aktualnie obowiązującej procedury konkursowej po-

wyższe projekty rozpatrywane w ramach progra-

mów: „Dziedzictwo kulturowe” priorytet 3: Kultura

ludowa oraz „Rozwój infrastruktury kultury” nie

uzyskały wymaganej do rekomendacji liczby punk-

tów i tym samym nie otrzymały dofinansowania.

Jednocześnie pragnę podkreślić, że tryb przyzna-

wartym konkursie ofert.

Wszystkie złożone wnioski

były pod kątem wartości organizacyjnej i zgodności

ze strategicznymi celami danego programu.

Następ-

nie przedstawione zostały do obiektywnej i wnikliwej

mu ekspertom zewnętrznym.

Dziękując za zainteresowanie sprawami kultury,

Warszawa, dnia 28 lutego 2013 r.

w sprawie stawek opłat określonych

ną przy piśmie z dnia 5 lutego br., znak: SPS-023-

13893/13, interpelacją posła Franciszka Jerzego Ste-

faniuka w sprawie stawek opłat za usługi świadczone

nictwa przedstawiam poniższe wyjaśnienia.

Mając na uwadze wzrost cen od roku 2007, w któ-

rym dokonano kalkulacji stawek opłat określonych

oraz za wydawanie etykiet, paszportów roślin lub

plomb urzędowych (Dz. U. Nr 122, poz. 789 oraz

z 2011 r.

Nr 272, poz. 1611), rozpoczęto prace nad

zmianą wysokości tych opłat.

Projekt rozporządzenia

jest na bieżąco uzgadniany z inspekcją.*

)

1014

Jednocześnie wyjaśniam, że omawiane opłaty są

pobierane w celu pokrycia kosztów, jakie ponosi in-

spekcja, wykonując zlecone usługi, i nie generują zy-

sku, dlatego też nie mogą być przeznaczone na inne

z późn. zm.) wojewódzkie inspektoraty ochrony roślin

i nasiennictwa jako jednostki budżetowe pokrywają

Z wyrazami szacunku

Podsekretarz stanu

Warszawa, dnia 20 lutego 2013 r.

w sprawie infrastruktury transportowej

poseł Elżbiety Gapińskiej (nr SPS-023-13895/13)

w sprawie infrastruktury transportowej miasta Płocka

i okolic niniejszym przekazuję poniższe stanowisko.

wskazując przesłanki i pożądane kierunki inwestycji

w ramach dziewięciu strategii zintegrowanych, w tym

określając ostatecznie ich docelowego kształtu.

Jak za-

znaczono w KPZK (str. 208–209): „Koncepcja wska-

zuje na konieczność realizowania określonych inwe-

stycji, niemniej nie jest dokumentem, na podstawie

gramów i innych dokumentów operacyjnych przewi-

dzianych w krajowym systemie strategicznego zarzą-

dzania i przyjmowanych przez właściwe organy pań-

stwa (najczęściej przez Radę Ministrów).

To w ramach

ce wysokości i sposobu finansowania oraz dokładnych

lat realizacji”.

o charakterze inwestycyjnym, pozostawiając to do-

kumentom strategicznym i realizacyjnym będącym

stracji rządowej w zakresie swojej właściwości rze-

go o znaczeniu krajowym.

kresie stworzenia zintegrowanego i spójnego systemu

nr 22, 23 i 26, zamieszczone na stronach 113, 114 i 117)

nie są odzwierciedleniem programowania inwestycyj-

nego w obszarze transportu, lecz ilustrują sformułowa-

ną w dokumencie wizję rozwoju sieci transportowych,

ki transportowej rządu, o czym informują przypisy

Przytoczone powyżej argumenty świadczą o tym,

iż wyrażony w interpelacji pogląd o braku spójności

treści obu ww. dokumentów nie jest uzasadniony.

łowe informacje o zamierzeniach inwestycyjnych

w obszarze infrastruktury znajdą odzwierciedlenie

w dokumentach o charakterze operacyjno-wdroże-

niowym opracowywanych w celu realizacji SRT.

Należy podkreślić, że na poziomie planowania sek-

torowego budowa nowych ciągów komunikacyjnych

oraz domknięcie istniejących odbywa się zgodnie z ty-

w momencie jego uchwalania przewidywał realizację

nakże ze względów finansowych w chwili obecnej rea-

lizowane są jedynie zadania ujęte w załączniku nr 1.

Odnośnie do inwestycji drogowych realizowanych

lub planowanych do realizacji w Płocku i regionie prag-

nę poinformować, iż najbliższa droga o podwyższonym

standardzie przebiegająca w odległości 36 km od Płocka

to droga ekspresowa S10 odcinek Bydgoszcz – Toruń

– Płońsk (zaliczona jako element przyszłej sieci kom-

pleksowej transeuropejskiej sieci transportowej – TEN-

-T).

Budowa tego odcinka została ujęta w załączniku

zacja może rozpocząć się po 2013 r., o ile zostaną zabez-

pieczone środki finansowe na ich wykonanie.

Z poważaniem

Podsekretarz stanu

Maciej Jankowski

Warszawa, dnia 25 lutego 2013 r.

1015

Odpowiedź

„Biały Orlik” (13896)

5 lutego 2013 r., o sygn.

SPS-023-13896/13, w sprawie

pilotażowego programu „Biały Orlik”, uprzejmie in-

formuję.

Ad 1 i 2.

„Biały Orlik” był programem towarzy-

szącym realizacji programu „Moje boisko – Orlik

2012”, którego ostatnia edycja odbyła się w roku

2012, i jako taki był realizowany ze środków budże-

towych przewidzianych na realizację programu

w latach 2010–2012 wsparto budowę 119 lodowisk

sezonowych.

Realizacja programu „Biały Orlik” po-

zwoliła wykorzystać ponad 27 556 tys. zł z puli środ-

ków, które stanowiły oszczędność wobec środków

zaplanowanych na realizację programu „Moje boisko

Niestety limity budżetowe przedstawione przez

kontynuację programu w starej lub nowej formule,

wyższym program „Biały Orlik” w dotychczasowej

formule nie będzie kontynuowany w 2013 r.

Ministerstwo Sportu i Turystyki ogłosiło konkurs

su sportowego mającego być jednocześnie nowoczes-

nym elementem przestrzeni publicznej.

Ministerstwo

planuje wyłonić optymalną koncepcję architektonicz-

cować szczegółowe techniczne projekty architekto-

niczne poszczególnych modułów.

Jednym z planowa-

nych modułów jest również lodowisko stałe lub skła-

dane lodowisko sezonowe.

Wstępne założenia programu przewidują, że dodat-

możliwość udzielenia wsparcia finansowego dla jedno-

stek samorządu terytorialnego chcących uczestniczyć

w tym projekcie będzie zależeć od ewentualnego przy-

znania limitu finansowego przez Ministerstwo Finan-

tury Fizycznej.

Zatem jednostki samorządu terytorim-

alnego chcące wybudować na swoim terenie lodowi-

sko mogą aplikować do właściwych terytorialnie

urzędów marszałkowskich o ujęcie proponowanej

inwestycji w wojewódzkich wieloletnich programach

szczeblu samorządowym zadania te mogą uzyskać

Ad 3.

Rządowy program inwestycyjny „Moje boi-

sko – Orlik 2012” od samego początku był wspierany

przez ministra sportu i turystyki poprzez finansowa-

nie projektów z zakresu upowszechniania sportu re-

alizowanych w oparciu o te obiekty.

Odnosi się to

również do obiektów „Biały Orlik”.

Wychodząc naprzeciw zapytaniom i oczekiwa-

niom jednostek samorządu terytorialnego, Minister-

stwo Sportu i Turystyki zainicjowało w IV kw.

2012 r.

pilotażowy projekt pn. „Animator – Biały Orlik”.

Projekt był skierowany do j.s.t. posiadających na swo-

im terenie obiekty sportowe powstałe w ramach pro-

gramu inwestycyjnego MSiT „Biały Orlik” (szcze-

gółowe informacje: www.szs.pl; www.orlik2012.pl;

www.msport.gov.pl).

Projekt realizowany był w okre-

sowanie zapewniono ze środków państwowego Fun-

duszu Rozwoju Kultury Fizycznej (FRKF) przezna-

czonych na realizację zadań z zakresu rozwijania

do udziału w projekcie skierowano do wszystkich

100 jednostek samorządu terytorialnego (gminy, sta-

rostwa powiatowe) odpowiedzialnych za funkcjono-

wanie obiektów powstałych w ramach programu in-

westycyjnego „Biały Orlik”.

Ostatecznie w projekcie

uczestniczyło 63 animatorów, którzy realizowali za-

jęcia na 46 obiektach „Biały Orlik” w 14 wojewódz-

twach.

Liczba uczestników to łącznie 40,5 tys. dzieci

i młodzieży oraz ponad 7,8 tys. osób dorosłych.

Ponad

10 tys. osób uczestniczyło w tym okresie w zajęciach

systematycznie, co najmniej 1 raz w tygodniu.

W cza-

sie trwania projektu przeprowadzono łącznie 3564

jednostki zajęć sportowych oraz 57 różnych imprez

i zawodów.

Tematyka zajęć to głównie nauka i dosko-

nalenie jazdy na łyżwach, ale również zajęcia hoke-

jowe.

Animatorzy prowadzili również zajęcia w for-

mie gier i zabaw ruchowych dla najmłodszych uczest-

ników oraz ich rodziców.

Zajęcia miały na celu przy-

bliżenie łyżwiarstwa jako atrakcyjnej i uniwersalnej

formy wypoczynku.

Ponadto uczono również zasad

bezpiecznego poruszania się po lodowisku.

Na reali-

zację projektu MSiT przeznaczyło kwotę 138,6 tys.

mniej równorzędną kwotę wydatków po stronie bu-

dżetów jst.

Ponadto w 2013 r. w ramach programu zajęć sporto-

wych dla uczniów MSiT przeznaczyło kwotę 2,5 mln zł

na realizację zajęć w zakresie upowszechniania spor-

tów zimowych (m.in. łyżwiarstwo, hokej na lodzie).

Zajęcia kierowane są do dzieci i młodzieży, uczniów

szkół podstawowych i gimnazjów i mogą być realizo-

w miejscu zamieszkania i nauki uczniów (szczegóło-

we informacje www.msport.gov.pl).

Podobny projekt

1016

2012 r.

Wśród projektów, które otrzymały dofinansowa-

nie na zajęcia realizowane w 2013 r., znalazły się rów-

nież takie, które będą prowadzone na obiektach „Bia-

ły Orlik”.

Na szczególną uwagę zasługuje projekt

zaplanowany do realizacji na 20 lodowiskach (głów-

nie „Białe Orliki”) w 8 województwach, dla ok. 300 dzie-

ci z klas IV–VI szkół podstawowych, pn. „Mistrzowie

Białego Orlika”.

Projekt przygotowało Stowarzysze-

nie Sport 7, którego założycielem jest m.in. Mariusz

Czerkawski.

Zajęcia prowadzić będą instruktorzy/

animatorzy, którzy zostali przez ww. stowarzyszenie

przeszkoleni pod koniec ubiegłego roku (zadanie do-

finansowało MSiT).

Stowarzyszenie Sport 7 zamierza

przy wsparciu MSiT przeprowadzić w 2013 r., po za-

kończeniu cyklu zimowych zajęć, ogólnopolski tur-

niej pn. „Mistrzowie Białego Orlika”.

Jeżeli formuła

zajęć uzyska pozytywną ocenę, MSiT podejmie dzia-

łania w celu rozszerzenia projektu na wszystkie

obiekty „Biały Orlik”.

Ad 4.

Ministerstwo Sportu i Turystyki z uzna-

niem przyjmuje wszystkie inicjatywy jednostek sa-

morządu terytorialnego w zakresie rozwoju bazy

Oprócz wskazanych powyżej źródeł finansowania in-

westycji sportowych można założyć, że inwestycje

sportowe mogą być również finansowane ze środków

własnych samorządów, w ramach partnerstwa pub-

liczno-prywatnego, a także przy udziale środków po-

zyskanych od prywatnych sponsorów.

Dlatego też Ministerstwo Sportu i Turystyki po-

dejmowało i zamierza podejmować w przyszłości dzia-

łania mające ograniczyć bariery w rozwoju inwestycji

sportowych, a jednocześnie zapewnić wysoki stan-

dard i jakość budowanych obiektów.

Do najistotniej-

szych należą:

— organizacja forum połączonego z przygotowa -

nym przez Instytut Techniki Budowlanej szkoleniem

tów sportowych,

— organizowana w latach 2010 i 2011 konferen-

cja otwarta dla beneficjentów środków publicznych

rystyki.

Z poważaniem

Podsekretarz stanu

Tomasz Półgrabski

Warszawa, dnia 28 lutego 2013 r.

mów z modernizacją linii kolejowej Kraków – Kato-

wice przedkładam odpowiedzi na zadane w interpe-

lacji pytania.

Zakończenie modernizacji linii kolejowej E30 na

2015 r.

Na przedmiotowym odcinku prace moderni-

zacyjne wykonywane są w ramach czterech kontrak-

tów budowlanych.

Pewnym zagrożeniem jest upadłość lidera konsor-

cjum spółki Przedsiębiorstwo Napraw Infrastruktury

alizację zadania związanego z modernizacją linii kole-

jowej E30 na odcinku Krzeszowice – Kraków Główny

Towarowy, gdzie PNI było liderem konsorcjum.

PNI nie będzie realizować kontraktu.

Ze strony in-

westora PKP Polskie Linie Kolejowe SA czynione są

przygotowania do zmiany lidera konsorcjum na kon-

trakcie.

Istnieje realne zagrożenie niedotrzymania har-

monogramu realizacji zadania, zwłaszcza w przy-

padku konieczności wyłonienia nowego wykonawcy

w drodze przetargu.

Ogłoszenie nowego przetargu

może mieć również wpływ na koszty realizacji

w zależności od przedstawionych ofert.

2.

Jakie działania zostały podjęte przez PKP PLK

SA, aby przeznaczone na modernizację środki euro-

pejskie mogły zostać wykorzystane w bieżącej per-

spektywie budżetowej UE?

W związku z zagrożeniem wynikającym z upad-

łości Przedsiębiorstwa Napraw Infrastruktury sp.

z o.o. (lidera konsorcjum realizującego odcinek Krze-

szowice – Kraków Główny Towarowy) podjęto dzia-

łania zmierzające do zmiany organizacyjnej w struk-

turach wykonawcy.

W chwili obecnej trwają rozmowy

na szczeblu Zarządu PKP Polskie Linie Kolejowe SA

z pozostałymi konsorcjantami realizującymi zadanie

1017

w temacie przejęcia funkcji lidera i kontynuowania

kontraktu.

PKP Polskie Linie Kolejowe SA rozważają rów-

nież opcję zakończenia obecnej umowy w sposób

umożliwiający spółce rozpisanie nowych przetargów

na dokończenie modernizacji odcinka Krzeszowice

– Kraków Główny Towarowy w bieżącej perspekty-

wie finansowej.

3.

Kto jest nowym wykonawcą modernizacji E30

gram planowanych prac?

Czy nowy wykonawca przy-

W kontekście udzielonych wyjaśnień na dzień dzi-

siejszy nie nastąpiła zmiana wykonawców moderni-

zacji linii kolejowej E30 na odcinku Kraków – Kato-

wice.

Scenariusz dalszych działań będzie znany po

zakończeniu rozmów (negocjacji) z dotychczasowym

konsorcjum realizującym zadanie na odcinku Krze-

szowice – Kraków Główny Towarowy.

Proszę o przyjęcie niniejszego stanowiska.

w sprawie planów Ministerstwa Transportu,

przy którym przekazano interpelację posła Jacka

Osucha dotyczącą budowy drogi ekspresowej S94 na

odcinku Kraków – Olkusz – Dąbrowa Górnicza (Py-

rzowice), przedstawiam informacje w przedmiotowej

sprawie.

tualnym wykazie dróg ekspresowych brak jest dro-

gi nr 94.

parametrów drogi ekspresowej lub też budowie takiej

drogi po nowym śladzie.

W związku z powyższym

zadanie o takim zakresie rzeczowym nie zostało uję-

te w aktualnie realizowanym programie wieloletnim

2015” ustanowionym uchwałą Rady Ministrów z dnia

zydent miasta).

Zgodnie zaś z art. 19 ust. 5 powyższej

ustawy w granicach miast na prawach powiatu za-

sta.

Na zarządcy drogi zaś spoczywają zadania z za-

utrzymania i ochrony dróg (art. 20 ustawy).

W związ-

ku z powyższym w przypadku drogi krajowej nr 94

na odcinkach przebiegających przez miasta aglome-

racji śląskiej jak Dąbrowa Górnicza, Sosnowiec czy

Siemianowice Śląskie, które są miastami na prawach

powiatów, kwestie finansowania oraz modernizacji

tego odcinka drogi do parametrów drogi ekspresowej

należą do kompetencji właściwych zarządców drogi,

czyli prezydentów miast.

Należy również wskazać, iż w opracowanym przez

zostały ujęte odcinki drogi krajowej nr 94 zarówno

na terenie woj. małopolskiego, jak i śląskiego.

Plan

powstał na podstawie corocznego badania sieci dro-

gowej w ramach oceny stanu nawierzchni.

Generalna

ciu o kryteria uwzględniające wyniki badań stanu

niem udziału ruchu pojazdów ciężarowych, wskaźnik

nej realizacji zadań stworzona została lista remontów

1018

Odpowiedź

sekretarza stanu w Ministerstwie Transportu,

przy którym przekazano interpelację posła Jacka

z dnia 17 stycznia 2012 r., znak: TA1DK-0701-189/12,

oraz 16 marca 2012 r., znak: TA5DK-0701-1203/12)

Generalna Dyrekcja Dróg Krajowych i Autostrad

szczególnym uwzględnieniem udziału samochodów

kowników.

Wskazana przez pana posła droga zosta-

ła ujęta w „Planie działań na sieci dróg krajowych”.

Stan ww. odcinka drogi krajowej nr 94 (równość

w klasie C/D, koleiny w klasie D, szorstkość w klasie

D), jak i panujący na niej ruch – według generalnego

pomiaru ruchu z 2010 r.– na poziomie 26 890 poj./

dobę, a także zaliczenie drogi krajowej 94 do systemu

ETC w pełni uzasadniają konieczność podjęcia prac

zmierzających do poprawy warunków ruchu.

Przewidywany koszt realizacji całego zadania na

nie dokumentacji dla ww. inwestycji drogowej zosta-

ło zakończone na etapie uzyskania decyzji o środowi-

skowych uwarunkowaniach.

Na rok 2013 GDDKiA

zaplanowała działania mające na celu bieżące utrzy-

manie istniejącej nawierzchni drogi.

Odnosząc się do kwestii budowy ekranów aku-

stycznych, należy wskazać, że dokumentacja, która

została opracowana przez Oddział GDDKiA w Kra-

kowie, zakłada budowę ekranów akustycznych w miej-

scach, w których przekroczone zostały normy hałasu,

celem ochrony mieszkańców przyległych do drogi

terenów.

Do zastosowania przedmiotowego rozwią-

zania GDDKiA została również zobowiązana uchwa-

łą nr XXXIV/494/09 Sejmiku Województwa Małopol-

skiego z dnia 3 lipca 2009 r. w sprawie „Programu

ochrony środowiska przed hałasem dla woj. małopol-

skiego na lata 2009–2013”, w którym przewidziano

ochronę przedmiotowego odcinka drogi krajowej nr 94

przed hałasem w postaci ekranów akustycznych.

Reasumując, należy zaznaczyć, iż zadania ujęte

– granica państwa, realizowanej w ramach

projektu nr 2006/PL/16/C/PA/002 (13902)

mie nr SPS-023-13902/13 z dnia 5 lutego br., w spra-

wie ostatecznej decyzji dotyczącej modernizacji linii

kolejowej E65 Południe na odcinku Grodzisk Mazo-

nr 2006/PL/16/C/PA/002, przedstawiam odpowiedzi

na postawione pytania.

W wyniku analiz finansowych i planów rozwojo-

wych resort transportu nadal prowadzi działania

zmierzające do zakończenia prac związanych z kon-

1019

tynuowaniem w studium wykonalności tylko tych

odcinków, które mają realną szansę być zrealizowane

w perspektywie finansowej na lata 2014–2020, tj. część

zadania 2 na odcinku Katowice Szopienice Płd.

– Ka-

towice i część zadania 4 na odcinkach Katowice

– Tychy – posterunek odgałęźny Most Wisła – Ze-

brzydowice – granica państwa oraz posterunek od-

gałęźny Most Wisła – Czechowice-Dziedzice – Biel-

sko-Biała Lipnik dla projektu „Studium wykonalno-

ści – dokumentacja przedprojektowa dla moderniza-

w ramach projektu FS2006/PL/16/C/PA/002 oraz

projektu „Modernizacja linii E65 na odcinku Kato-

wice – Czechowice-Dziedzice – Zebrzydowice” Pro-

gramu Operacyjnego „Infrastruktura i środowisko”).

Przyjęcie powyższego zakresu modernizacji wynika

z potrzeb przewozowych i stanu technicznego linii

analizowanych w studium wykonalności.

Podykto-

wane jest to również możliwością zakończenia stu-

dium wykonalności przed rozpoczęciem nowej per-

spektywy finansowej.

Takie działanie pozwoli bo-

wiem na realizację prac projektowych z zachowaniem

spójności realizowanego również studium wykonal-

ności dla stacji Czechowice-Dziedzice i Zebrzydowice.

Poza tym studium wykonalności obejmie swoim

zakresem modernizację istniejących linii kolejowych

nr 139 Katowice – Zwardoń i nr 93 Czechowice-Dzie-

dzice – Zebrzydowice (do prędkości 160 km/h).

Jest

to strategiczny odcinek zarówno w ruchu towaro-

wym, jak i pasażerskim łączący Polskę z południem

Europy.

Jednym z etapów projektu jest przygotowanie

przez wykonawcę załączników w celu uzyskania de-

cyzji lokalizacyjnej, a następnie złożenie przez zama-

wiającego (PKP Polskie Linie Kolejowe SA) wniosku

do wojewody o uzyskanie decyzji lokalizacyjnej dla

odcinków linii wymienionych powyżej.

Całkowite koszty studium wykonalności w przy-

padku ograniczenia jego zakresu wyniosą 42 949 880 zł

(ponad 5 mln zł oszczędności), z czego faza II

– 18 549 880 zł.

Jednocześnie z uwagi na wciąż trwa-

jącą weryfikację założeń dla fazy II projektu nie jest

Zamawiający – PKP PLK SA – wraz z wykonaw-

cą podjął szereg działań promujących i informujących

o zamierzeniach modernizacyjnych na E65 Południe.

Oczekuje się, iż realizacja studium wykonalności po-

zwoli poszczególnym samorządom na powzięcie in-

formacji o koniecznym zajęciu terenu i wprowadze-

niu tego do obecnie aktualizowanych lub opracowy-

wanych planów zagospodarowania przestrzennego.

W przypadku zabezpieczenia przez PKP PLK SA

środków finansowych niezbędnych do wykonania de-

cyzji lokalizacyjnej (wykupy gruntów i odszkodowa-

nia) zostaną podjęte wszelkiego rodzaju działania

zmierzające do poinformowania wszystkich jedno-

stek samorządowych o zakresie realizacji projektu.

Jednocześnie zostaną wystosowane pisma do jedno-

stek administracyjnych z prośbą o rezerwacje terenu

pod przyszłą inwestycję.

Dla projektowanego śladu

linii dobiegają końca prace związane z wniesieniem

linii rozgraniczających na aktualne mapy do celów

projektowych.

Natomiast tam, gdzie dalsze prace stu-

dialne zostaną zaniechane, jednostki samorządowe

zostaną poinformowane o wstrzymaniu działań

związanych z budową nowych odcinków linii do roku

2030 (dotyczy to również okolic Zawiercia i Olkusza).

Z poważaniem

Podsekretarz stanu

Andrzej Massel

opracowania dotyczącego likwidacji 3 tys. km

3 tys. linii kolejowych w Polsce przekazuję poniższe

informacje.

ryzacji PKP PLK SA, który niefortunnie został opi-

sany przez niektóre media jako likwidacja linii kole-

jowych, co nie oddaje istoty podejmowanych działań

1020

Główny – Tunel uprzejmie informuję, że na podsta-

wie przeprowadzonej analizy PKP PLK SA podjęły

z powyższym nie istnieje konieczność ograniczania

oferty ani ze strony przewoźników pasażerskich, ani

towarowych.

Z poważaniem

Podsekretarz stanu

Andrzej Massel

w sprawie budowy ekranów akustycznych

dowy ekranów akustycznych wzdłuż linii hutniczej

szerokotorowej w Olkuszu przedstawiam poniższe

stanowisko.

wynika, iż w związku ze skargami mieszkańców Ol-

kusza i obowiązkiem nałożonym przez wojewodę ma-

łopolskiego spółka zleciła wykonanie przeglądu eko-

logicznego oddziaływania linii kolejowej szerokoto-

rowej nr 65 na odcinku przebiegającym w granicach

administracyjnych miasta Olkusza.

Przegląd został

wykonany w 2006 r., jeszcze przed ukończeniem prac

remontowych nawierzchni torowej na tej linii.

Za-

mieszczone w przeglądzie ekologicznym wyniki po-

miarów akustycznych i wykonana na ich podstawie

analiza wskazały, że w porze dziennej przy zachowa-

niu ruchu pociągów do ilości 12 składów dziennie

przekroczenia hałasu nie występują, a w odniesieniu

do pory nocnej występują przekroczenia do 5 dB do-

puszczalnego poziomu hałasu.

Na tej podstawie wojewoda małopolski decyzją,

nr SR.III.

BoP.6611-5-08, z dnia 25 czerwca 2008 r.

zobowiązał PKP LHS sp. z o.o. do realizacji następu-

jących zaleceń:

— wykonanie na terenach kolejowych w Olkuszu,

po stronie północnej linii szerokotorowej, trzech od-

cinków ekranów akustycznych o łącznej długości

około 1000 m i minimalnej wysokości 3,5 m – w ter-

minie do 31 grudnia 2009 r.,

— przedłożenie do wojewody małopolskiego wy -

ników badań akustycznych skuteczności ekranów

akustycznych – w terminie do 3 miesięcy po wybudo-

waniu ekranów.

Jednakże PKP LHS sp. z o.o. odwołała się do mi-

nistra środowiska od postanowień ww. decyzji i otrzy-

mała wstrzymanie jej wykonania i uchylenie z powo-

du powołania się wojewody małopolskiego na nieak-

tualne wyniki przeglądu ekologicznego wykonanego

przed ukończeniem modernizacji nawierzchni toro-

wej linii kolejowej nr 65 (decyzja ministra środowi-

1021

ska, nr DOOŚ-OA-H-96/5429/08MW, z dnia 10 paź-

dziernika 2008 r.).

W celu zapewnienia właściwych parametrów eks-

ploatacyjnych oraz zmniejszenia uciążliwości dla spo-

łeczności lokalnych PKP LHS sp. z o.o. wykonywała

w latach 2004–2012 prace remontowe nawierzchni

torowej na odcinku linii kolejowej szerokotorowej

nr 65 przebiegającym w granicach administracyj-

nych miasta Olkusza (od km 375,763 do km 379,310),

polegające na:

— udrożnieniu bocznych rowów odwadniających,

wymianie wyeksploatowanych podkładów drewnia-

nych, uzupełnieniu kruszywem podsypki, podbiciu

toru maszynami wysokowydajnymi w celu wyelimi-

nowania odkształceń w planie i profilu, wymianie

szyn klasycznych typu R65 o długości 25 m na szynę

długą bezstykową typu 60E1, co spowodowało zmniej-

szenie emisji hałasu (prace w latach 2004–2009);

— naprawie nawierzchni drogowej i kolejowej na

dwóch przejazdach kolejowo-drogowych na terenie

miasta Olkusza, tj. km 377,544, kat. A, skrzyżowanie

z drogą gminną w ciągu ul. Partyzantów oraz

w km 379,016, kat. A, skrzyżowanie z drogą powia-

tową ul. Żuradzką; wykonane naprawy w rejonie wy-

mienionych przejazdów również miały na celu ogra-

niczenie emisji hałasu (prace wykonane w 2011 r.);

— zabudowie pod szyny specjalnych podkładek

gumowych mających na celu zmniejszenie emisji ha-

łasu i drgań powodowanych przez przejeżdżające po-

ciągi dla poprawy amortyzacji toru przebiegającego

przez miasto Olkusz w rejonie ulic Żuradzkiej, J.

Dą-

browskiego i 29 Listopada na długości 2,672 km, od

km 376,638 do km 379,310 (prace wykonano w okre-

sie od 18 lipca do 5 września 2011 r.);

— w 2012 r. wydłużono o 875 m (od km 375,763

do km 376,638) zabudowę specjalnych podkładek gu-

mowych w celu zmniejszenia emisji hałasu i drgań

powodowanych przez przejeżdżające pociągi w rejo-

nie ulicy Pakuskiej.

Po wykonaniu ww. robót spółka przeprowadziła

badania poziomu hałasu, które wykazały w porze

dziennej (od godz. 6 do godz. 22) 55 dB przy dopusz-

czalnym hałasie dla terenów zabudowy mieszkanio-

wej wielorodzinnej 65 dB, natomiast w porze nocnej

(od godz. 22 do godz. 6) poziom hałasu wyniósł 53 dB

przy dopuszczalnym hałasie 56 dB.

W związku z po-

wyższym na podstawie rozporządzenia ministra śro-

leży uznać, że w miejscowości Olkusz w rejonie ulic

Żuradzkiej, J. Dąbrowskiego, 29 Listopada i Pakus-

kiej nie stwierdza się przekroczeń dopuszczalnego

poziomu hałasu.

Ponadto informuję, że PKP LHS sp. z o.o., dbając

o stan nawierzchni torowej na całej długości linii ko-

lejowej szerokotorowej nr 65 oraz przeprowadzając

modernizację lokomotyw spalinowych poprzez wy-

mianę silników starej generacji na nowoczesne silni-

ki spełniające europejską normę etapu IIIA, przyczy-

nia się do zmniejszenia uciążliwości dla mieszkań-

ców zamieszkałych w pobliżu przebiegu linii kolejo-

wej nr 65.

Wobec powyższego proszę o przyjęcie niniejszego

W odpowiedzi na pismo Pana Marszałka uprzej-

mie przedkładam, co następuje.

Organem administracji właściwym w sprawach

ochrony środowiska związanych z funkcjonowaniem

linii kolejowych jest regionalny dyrektor ochrony śro-

dowiska.

Z informacji przekazanych przez regionalnego dy-

rektora ochrony środowiska w Krakowie na okolicz-

ność funkcjonowania na terenie miasta Olkusz i po-

wiatu olkuskiego linii kolejowej szerokopasmowej

nr 65, zarządzanej przez spółkę z o.o. PKP Linia

Hutnicza Szerokopasmowa, ul. Szczebrzeska 11 Za-

mość, wynika, co następuje.

Jakkolwiek regionalny dyrektor ochrony środo-

wiska w Krakowie nie posiada danych dotyczących

aktualnych akustycznych oddziaływań na środowi-

sko przedmiotowej linii kolejowej, to podkreśla, że

wyniki pomiarów wykonanych przez wojewódzkiego

inspektora ochrony środowiska w Krakowie w dniach

31.08–02.09.2011 r., odniesione do obecnie obowią-

zujących akustycznych standardów jakości środowi-

ska określonych w drodze rozporządzenia ministra

cego rozporządzenie w sprawie dopuszczalnych po-

1109), zaświadczają o nieprzekraczaniu tych standar-

dów w porze nocy, przy założeniu, że po przedmioto-

wej linii przejeżdża w porze nocy nie więcej niż

5 składów pociągów.

Jednocześnie regionalny dyrektor ochrony środo-

wiska w Krakowie, biorąc pod uwagę napływające od

1022

społeczeństwa sygnały o ponadnormatywnym aku-

stycznym oddziaływaniu na środowisko ww. linii,

rozważa zobowiązanie, na podstawie art. 237 ustawy

linią, tj. spółkę z o.o. PKP Linia Hutnicza Szeroko-

pasmowa, do sporządzenia i przedłożenia przeglądu

ekologicznego, który pozwoli na kompleksowe rozpo-

znanie problemu emisji hałasu do środowiska.

W opinii regionalnego dyrektora ochrony środo-

wiska w Krakowie zobowiązanie do sporządzenia

i przedłożenia przeglądu ekologicznego może nastą-

pić po ukończeniu modernizacji przedmiotowej linii.

Natomiast z informacji przekazanych przez spół-

kę z o.o. PKP Linia Hutnicza Szerokopasmowa wy-

nika, że spółka w latach 2004–2012 wykonała re-

mont nawierzchni torowej omawianej linii przebie-

gającej przez miasto Olkusz i przeprowadziła pod

koniec roku 2012 badanie hałasu emitowanego do

środowiska w wyniku eksploatacji tej linii.

Zdaniem

spółki wyniki przedmiotowych pomiarów zaświad-

czają, że eksploatacja linii nie powoduje przekrocze-

nia w porze dnia, jak i porze nocy, dopuszczalnego

poziomu hałasu obowiązującego na terenach zabudo-

wy mieszkaniowej wielorodzinnej (L

Aeq D

= 65 dB

i L

Aeq N

= 56 dB).

Ponadto spółka utrzymuje, że natę-

żenie ruchu na rozważanej linii kształtuje się na-

stępująco: 6 pociągów w porze dnia, 4 pociągi w po-

rze nocy.

Jednocześnie spółka z o.o. PKP Linia Hutnicza

Szerokopasmowa nie przedstawiła żadnych informa-

cji nt. aktualnych zamierzeń dotyczących realizacji

jakichkolwiek zabezpieczeń akustycznych mających

na celu ograniczenie emisji hałasu do środowiska,

wynikającej z eksploatacji przedmiotowej linii.

Niezależnie od powyższego na podkreślenie za-

sługuje, że przepisy o ochronie środowiska nigdy nie

obligowały i aktualnie też nie obligują do budowy

ekranów akustycznych w sytuacji stwierdzenia po-

nadnormatywnych akustycznych oddziaływań na

środowisko.

Ekran akustyczny bowiem jest jednym

z wielu rodzajów technicznych zabezpieczeń przed

hałasem, a poza tym istnieje cały szereg rozwiązań

technologicznych i organizacyjnych skutecznie ogra-

niczających emisję hałasu do środowiska powstającą

w związku z eksploatacją linii kolejowych.

O zastosowaniu ekranu akustycznego w konkret-

nej sytuacji urbanistycznej powinna decydować wni-

kliwa analiza uwzględniająca m.in. jego skuteczność,

przy czym o skuteczności ekranu decydują nie tylko

parametry typu długość czy wysokość, właściwości

akustyczne materiału, z którego jest wykonany ekran,

precyzja wykonania, ale również usytuowanie w sto-

sunku do odbiorcy hałasu (kwestia tzw. cienia aku-

stycznego).

że eksploatacja linii kolejowej nie może powodować

że emisja polegająca na powodowaniu hałasu, po-

wstająca w związku z eksploatacją linii kolejowej, nie

może spowodować przekroczenia standardów jakości

drogą posiada tytuł prawny.

Wyjątkiem od tej zasady

jest następujący przypadek: jeżeli w związku z eks-

ploatacją drogi utworzono obszar ograniczonego

użytkowania (art. 135 ustawy Prawo ochrony środo-

wiska), eksploatacja nie może spowodować przekro-

czenia standardów jakości środowiska poza tym ob-

szarem.

W tym stanie rzeczy uprzejmie informuję, że okre-

ślenie rzeczywistego oddziaływania rozważanej linii

kolejowej na środowisko, w rozumieniu terenu mia-

sta Olkusz i powiatu olkuskiego, może być dokonane

przez regionalnego dyrektora ochrony środowiska

w Krakowie na podstawie pomiarów.

W przypadku

stwierdzenia, że niniejsza linia nie spełnia przepisów

o ochronie środowiska przed hałasem, konieczne po-

zostanie podjęcie stosownych działań określonych

ustawą Prawo ochrony środowiska.

Podsekretarz stanu

Beata Jaczewska

z nielegalnych źródeł (13905)

terpelację z dnia 18 stycznia 2013 r. poseł Anny Pa-

luch w sprawie wprowadzania do obrotu w Polsce

została przekazana ministrowi finansów przy piśmie

(nr SPS-023-13905/13) z dnia 5 lutego 2013 r., uprzej-

1.

Pytanie dotyczące przywrócenia limitu paliwa

przywożonego z krajów trzecich do stanu sprzed

Odnosząc się do przedmiotowego pytania pragnę

zauważyć, że polski system opodatkowania wyrobów

mu podatkowego w ramach wspólnego rynku Unii

Europejskiej.

W szczególności implementowana do

polskiego systemu prawnego dyrektywa Rady 2007/74/

1023

w art. 11 stanowi, że państwa członkowskie mogą

akcyzowego w przypadku dowolnego pojazdu silni-

kowego paliwo znajdujące się w standardowym zbior-

niku paliwa.

Zwolnienie od podatku VAT importu paliwa prze-

wożonego w standardowych zbiornikach prywatnych

i handlowych pojazdów mechanicznych i motocykli,

specjalnych kontenerów oraz paliwa znajdującego się

w kanistrach przewożonych przez prywatne pojazdy

mechaniczne i motocykle, o objętości maksimum

10 l, zostało przewidziane również w art. 84 ust. l

dyrektywy Rady 2009/132/WE z dnia 19 październi-

ka 2009 r. określającej zakres stosowania artykułu

ostatecznym imporcie niektórych towarów.

Jedno-

cześnie art. 85 tej dyrektywy umożliwia państwom

członkowskim ograniczenie stosowania tego zwolnie-

nia w zakresie paliwa znajdującego się w standardo-

wych zbiornikach handlowych pojazdów mechanicz-

nych i kontenerów specjalnych.

Polski ustawodawca skorzystał z tej możliwości,

sie ww. zwolnienia.

Ponadto w art. 81 ustawy o po-

o których mowa m.in. w art. 77, stosuje się w przy-

padku zastosowania zwolnień od cła.

Uzupełnieniem

przepisów ustawowych w przedmiotowym zakresie

są regulacje zawarte w § 13 rozporządzenia ministra

Należy zauważyć, że podobne rozwiązania zawie-

ustanawiającego wspólnotowy system zwolnień cel-

nych (Dz. U. WE Nr L 105 z 23.04.1983 r., s.

l i nast.,

wiązanie to zostało zachowane w art. 107 rozporzą-

dzenia Rady (WE) nr 1186/2009 ustanawiającego

Ponadto pragnę poinformować Panią Marszałek,

że przepisy prawa krajowego zwalniają od podatku

od towarów i usług import towarów również w przy-

padku, gdy miejscem przeznaczenia tych towarów

warów nastąpi w ramach wewnątrzwspólnotowej

dostawy towarów (§ 14 rozporządzenia ministra fi-

rów i usług).

Zwolnienie to jest obwarowane określo-

nymi warunkami dotyczącymi importera, który do-

konuje wewnątrzwspólnotowej dostawy towaru, m.

in. w zakresie rejestracji dla potrzeb transakcji we-

wnątrzwspólnotowych i podawania tego numeru w mo-

mencie importu, jak również przedstawiania dowo-

dów wskazujących, że importowane towary przezna-

wykazanie wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów

w informacji podsumowującej.

Obostrzenia te mają

na celu zabezpieczenie przed ewentualnymi naduży-

ciami czy nieprawidłowościami, a przede wszystkim

przed oszustwami podatkowymi.

Należy podkreślić, że rozwiązanie wynikające

z § 14 ww. rozporządzenia stanowi implementację do

polskiego porządku prawnego przepisu art. 143 ust. l

obligatoryjnym dla państw członkowskich Unii Eu-

ropejskiej.

Przed dniem l grudnia 2008 r. przepisy krajowe

przewidywały zwolnienie od podatku akcyzowego

w ilości nieprzekraczającej 200 l, przewożonego w stan-

dardowym zbiorniku handlowego pojazdu samocho-

dowego innego niż służący do przewozu więcej niż

z tego zwolnienia było uzależnione do spełnia dodat-

kowych warunków mających stanowić zabezpiecze-

nie przed dokonywaniem nadużyć przez nieuczciwe

podmioty, w tym m.in. paliwa mogły być wykorzysty-

wane wyłącznie przez środek transportu, w którym

zostały przywiezione, nie mogły być usunięte z tego

środka transportu ani magazynowane, chyba że jest

zostać odpłatnie lub nieodpłatnie odstąpione przez

Zachowując ww. warunki zwolnienia, od l grudnia

2008 r. wielkość limitu importowanego paliwa zwol-

nionego zarówno od podatku akcyzowego, jak i od

podatku od towarów i usług, przewożonego w stan-

dowego zwiększono do 600 l.

Ustalając tę wielkość,

kierowano się przede wszystkim założeniami budże-

tu państwa oraz wzięto pod uwagę rozbieżne stano-

wiska podmiotów należących do branż, których do-

tyczyła dokonana zmiana.

Za zwiększeniem limitu

opowiadali się przedstawiciele polskich przewoźni-

ków, żądając nawet całkowitego zniesienia ograni-

czeń w przywozie paliw spoza Unii Europejskiej.

Z kolei przedstawiciele polskich właścicieli stacji pa-

liw (dystrybutorów) żądali maksymalnego zmniejsze-

nia limitu.

Wskazane stanowiska podmiotów kupu-

jących i sprzedających paliwo razem ze wspomniany-

mi wcześniej przesłankami budżetowymi doprowa-

dziły do odstąpienia od zupełnego zniesienia limitu

w przywozie paliwa w zbiornikach pojazdów, co

umożliwia dyrektywa 2007/74/WE w sprawie zwol-

nienia towarów przywożonych przez osoby podróżu-

1024

Pragnę również zauważyć, że ewentualne zmniej-

szenie limitu ilościowego przy wwozie paliwa do Pol-

ski może spowodować zwiększenie przywozu takiego

paliwa przez Litwę, która nie skorzystała z możliwo-

ści ograniczenia tego zwolnienia.

W konsekwencji na

Litwie zwolnienie paliwa przywożonego w bakach

pojazdów nie jest limitowane ilościowo.

Należy podkreślić, że wprowadzenie limitów

w przedmiotowym zakresie przez polskiego ustawo-

dawcę jest podyktowane ochroną interesów państwa

i ma na celu zapobieżenie nadmiernemu przywozowi

paliwa z państw trzecich.

W związku z powyższym uprzejmie informuję

toczą się prace w zakresie przywrócenia limitu wwo-

zowego do stanu sprzed grudnia 2008 r.

(200 l) albo

obniżenia tego limitu w innej formie.

2.

Pytanie dotyczące działań ministra finansów

w związku z niekorzystnymi zjawiskami dla budżetu

państwa w obszarze paliw.

Odnosząc się do kwestii występowania na rynku

paliw zjawisk związanych z funkcjonowaniem tzw.

szarej strefy, uprzejmie informuję Panią Marszałek,

finansów: kontrola skarbowa na podstawie upraw-

celu powołano w Ministerstwie Finansów Zespół Za-

daniowy ds. Koordynacji Działań Organów Celnych,

tomiast w Urzędzie Kontroli Skarbowej w Szczecinie

nie funkcjonujące krajowe grupy ds. zwalczania prze-

stępczości paliwowej.

Zintensyfikowano również współ-

pracę z innymi służbami odpowiedzialnymi za zwal-

czanie przestępczości (Policją, Agencją Bezpieczeń-

stwa Wewnętrznego oraz prokuraturą).

Ponieważ prze-

stępczość paliwowa często jest związana z wewnątrz-

wspólnotowym przemieszczaniem się towarów, resort

finansów nawiązał ścisłą współpracę z odpowiednimi

wadzenia działań kontrolnych.

utratą przez budżet państwa należności z tytułu

nianie i ograniczanie procederu unikania płacenia

Nieprawidłowości w tym zakresie są przedmiotem

galną produkcję i obrót, natomiast w przypadku nie-

legalnej produkcji i obrotu wiodącymi w realizacji

wiedzialne za ochronę porządku prawnego oraz

ganami lub służbami.

Istotne znaczenie mają po-

z Rosją, Białorusią i Ukrainą wprowadziły wewnętrz-

kowych importu paliw silnikowych przywożonych

zjonalny charakter tego przywozu.

Największe zna-

czenie zasada ta ma w przypadku przywozu paliwa

w zbiornikach pojazdów osobowych.

Obecnie za przy-

wóz okazjonalny, co do zasady, uważa się przywóz nie

Służba Celna uczestniczy również w między-

narodowych operacjach związanych z przeciw-

działaniem obrotowi nielegalnymi paliwami, w tym

brała udział m.in. w dwóch wielostronnych kontro-

lach międzynarodowych MLC (Multilateral Con-

torls) w zakresie przemieszczania wyrobów energe-

padkach wystąpienie nieprawidłowości dotyczących

1025

łącznej ilość ok. 6 mln l oleju napędowego.

Druga

Natomiast w związku z gwałtownym wzrostem

w sprawie restrukturyzacji wspólnotowych przepi-

legalnych działań podmiotów na rynku paliw.

polegającej na wprowadzeniu dla podatników doko-

nujących sprzedaży niektórych wrażliwych towa-

rów, m.in. takich jak paliwa, jednomiesięcznych

nowanie wykorzystywanego mechanizmu niejed-

nolitych okresów rozliczeniowych sprzedawcy i na-

szyć monitoring podatników działających w tej

25 stycznia br. przesłaną przy piśmie z dnia 5 lutego

br., znak: SPS-023-13906/13, w sprawie wyłączenia

*

)

1026

czeń wypłacanych pracownikowi z zakładowego fun-

duszu świadczeń socjalnych uprzejmie informuję, co

następuje.

Zakładowy fundusz świadczeń socjalnych jest ob-

jęty ochroną prawną.

Zgodnie bowiem z dyspozycją

poz. 592, z późn. zm.) środki funduszu nie podlegają

duszu.

Oznacza to, że środki zgromadzone na ra-

chunku zakładowego funduszu świadczeń socjalnych

są wyłączone zarówno z egzekucji sądowej, jak i z eg-

zekucji administracyjnej.

Zasady prowadzenia i ograniczenia egzekucji są-

dowej określają przepisy Kodeksu postępowania cy-

wilnego, a w przypadku egzekucji administracyjnej

W odniesieniu do kwalifikacji prawnej świadczeń

finansowanych z zakładowego funduszu świadczeń

socjalnych prezentuję pogląd, że świadczenia finan-

sowane z tego funduszu nie mają charakteru wyna-

grodzenia za pracę, a zatem należności ze stosunku

niowy ze względu na obowiązek stosowania przy jej

przyznawaniu pozawynagrodzeniowych, wyłącznie

wy o zakładowym funduszu świadczeń socjalnych.

W związku z tym w przypadku świadczeń socjalnych

nie powinny znaleźć zastosowania przepisy art. 87

Kodeksu pracy, regulujące zasady potrącania z wy-

nagrodzenia i innych należności ze stosunku pracy.

Przepisy Kodeksu postępowania cywilnego, na

podstawie których jest prowadzona egzekucja z wy-

nagrodzenia za pracę, bliżej nie określają pojęcia wy-

nagrodzenia za pracę.

Podstawowym kryterium de-

cydującym o zaliczeniu określonego świadczenia do

świadczeń objętych zajęciem na podstawie art. 881

K.p.c. jest jego powiązanie ze stosunkiem pracy.

Jak wynika z uzyskanej opinii Ministerstwa Spra-

wiedliwości, właściwego w zakresie stosowania prze-

pisów o egzekucji, należności wymienione w art. 881

§ 2 K.p.c. nie mają charakteru socjalnego.

Przema-

wia to za tym, że świadczenia socjalne nie powinny

być traktowane jako świadczenia związane ze sto-

sunkiem pracy w rozumieniu ww. przepisów K.p.c.

Nie stanowią one bowiem ekwiwalentu za wykonaną

pracę, nie zależą od wyników pracy, jak np. udział

w zyskach pracodawcy.

Zgodnie bowiem z podstawo-

wą zasadą przyznawania świadczeń z funduszu,

duszu świadczeń socjalnych, przyznawanie i wyso-

kość ulgowych usług i świadczeń z tego funduszu

rialnej osoby uprawnionej, czyli kryteriów o wyłącz-

nie socjalnym, pozapłacowym charakterze.

Oznacza

to, że świadczenia finansowane z zakładowego fun-

duszu świadczeń socjalnych stanowią pomoc socjalną

powinny być traktowane jako składnik wynagrodze-

nia w rozumieniu art. 881 § 2 K.p.c.

Biorąc pod uwagę powyższe regulacje, w opinii

Ministerstwa Sprawiedliwości należałoby uznać, że

egzekucja z wynagrodzenia za pracę prowadzona na

podstawie przepisów art. 880–888 K.p.c. nie obej-

muje świadczeń przyznawanych pracownikom z za-

kładowego funduszu świadczeń socjalnych.

Do eg-

zekucji tych wierzytelności konieczne jest zajęcie

przez komornika wierzytelności przysługującej pra-

cownikowi wobec pracodawcy w trybie art. 895

i nast.

K.p.c.

Stanowisko to zostało zawarte w od-

powiedzi ministra sprawiedliwości na interpelację

poselską (nr 1952).

Należy podkreślić, że rozstrzygnięcie rozbieżności

dotyczących kwalifikacji charakteru prawnego świad-

czeń socjalnych należy do sądu, który w konkretnej

sprawie, wywołanej skargą zainteresowanego na czyn-

ność komornika, zajmie wiążące stanowisko w tym za-

kresie.

Zgodnie bowiem z art. 767 K.p.c. strona lub inna

mornika, rozpatrywanej przez sąd rejonowy, przy któ-

rym działa komornik (odpowiedź ministra sprawiedli-

wości na interpelację poselską nr 9765).

Jednocześnie uprzejmie informuję, że Minister-

wiany problem ochrony pomocy socjalnej przed eg-

zekucją sądową i administracyjną.

Wymaga to jed-

nak przeprowadzenia konsultacji z resortami właś-

ciwymi w sprawie egzekucji sądowej i egzekucji ad-

ministracyjnej.

Z poważaniem

Podsekretarz stanu

Radosław Mleczko

Warszawa, dnia 26 lutego 2013 r.

TLK 407 „Chopin”, przekazaną przy piśmie Marszałka

Sejmu nr SPS-023-13907/13 z dnia 5 lutego br., uprzej-

mie przekazuję następujące informacje.

1027

Zgodnie z wyjaśnieniami przedstawionymi przez

PKP InterCity SA pociąg „Chopin” nie zatrzymuje

się na stacji w Zawierciu ze względu na nagminne

przypadki okradania podróżnych na odcinku Sosno-

wiec – Zawiercie.

Ponadto według informacji prze-

woźnika w latach, gdy pociąg ten miał wyznaczony

postój w Zawierciu, korzystało z niego na tej stacji

ok. 3–4 podróżnych.

Biorąc pod uwagę powyższe ar-

gumenty, nie rozważano do chwili obecnej potrzeby

przywrócenia postoju pociągu „Chopin” na stacji Za-

wiercie, niemniej jednak rozwiązanie takie zostanie

skonsultowane z PKP InterCity SA w ramach opra-

cowywania rozkładu jazdy, który zacznie obowiązy-

wać od grudnia 2013 r.

Z poważaniem

podstawowych osobom fizycznym (13908)

Szanowna Pani Marszałek!

Odpowiadając na

(SPS-023-13908/13) w sprawie problemów praw-

nych powstałych przy przekazywaniu publicznych

informuję.

rialnego będąca organem prowadzącym szkołę liczą-

nego lub osobie fizycznej prowadzenie takiej szkoły.

Zgodnie z obowiązującymi przepisami osoba,

przystąpić dobrowolnie do ubezpieczeń emerytalnego

i rentowych.

Jednocześnie uprzejmie informuję, że Minister-

stwo Edukacji Narodowej podjęło inicjatywę, która

ma na celu objęcie obowiązkowym ubezpieczeniem

społecznym osobę prowadzącą szkołę na podstawie

prowadzonych przez osoby fizyczne oraz osoby praw-

ne niebędące jednostkami samorządu terytorialnego

oraz do nauczycieli zatrudnionych w przedszkolach

sy art. 9–9i.

nadania nauczycielowi kolejnego stopnia awansu za-

wodowego jest spełnienie wymagań kwalifikacyjnych,

nego pozytywną oceną dorobku zawodowego nauczy-

nauczyciela mianowanego otrzymanie akceptacji ko-

misji kwalifikacyjnej.

dowy nauczyciela będącego także organem prowa-

dzącym szkołę lub awans zawodowy dyrektora szko-

ły będącego równocześnie organem prowadzącym

szkołę jest niemożliwy.

Procedury związane ze ścież-

ką awansu zawodowego pozostają w sprzeczności

z jednoczesnym pełnieniem funkcji nauczyciela lub

Nauczyciel lub dyrektor posiadający stopień awan-

su zawodowego nauczyciela mianowanego i będący

organem prowadzącym niepublicznego przedszkola

lub szkoły może odbywać staż na stopień nauczycie-

la dyplomowanego, jeśli podejmie dodatkowe zatrud-

nienie zgodnie z kwalifikacjami i w wymiarze co naj-

mniej 1/2 etatu na stanowisku nauczyciela w innym

przedszkolu lub szkole.

Ponadto uprzejmie informuję, że na podstawie

art. 9h ust. 1 pkt 1 ustawy Karta Nauczyciela nadzór

nad czynnościami podejmowanymi w postępowaniu

przez dyrektorów szkół, organy prowadzące szkoły

sprawuje organ sprawujący nadzór pedagogiczny.

Z poważaniem

Podsekretarz stanu

Przemysław Krzyżanowski

1028

Odpowiedź

podsekretarza stanu

znak: SPS-023-13909/13, dotyczące interpelacji po-

słów Jarosława Górczyńskiego i Zbigniewa Włod-

rytur kierowców ochotniczej straży pożarnej, którzy

są rolnikami, uprzejmie proszę o przyjęcie następu-

Od powstania system ubezpieczenia społecznego

obowiązek podwójnego ubezpieczenia dla rolników

ctwem.

W związku z podwójnym ubezpieczeniem ist-

emerytalnej wprowadza mechanizm zwiększania eme-

pieczenia społecznego rolników, a która nie ma usta-

lonego prawa do emerytury lub renty z KRUS.

Kwo-

tę zwiększenia ustala się na takich samych zasadach,

jak wysokość części składkowej emerytury przyzna-

wanej na podstawie przepisów o ubezpieczeniu spo-

łecznym rolników.

Wskazana instytucja zwiększenia

świadczenia pełni rolę rekompensaty za okresy po-

dwójnego ubezpieczenia.

i opiera się na zdefiniowanym świadczeniu, a nie zde-

prowadzenia działalności rolniczej, np. poprzez prze-

rolnik otrzymał w obu systemach świadczenie odpo-

wiadające opłaconym przez niego składkom w okre-

sie aktywności zawodowej.

Stosowne przepisy w tym

ników oraz innych ustawach wprowadzone zostały

przepisami rolnik dwuzawodowiec, urodzony po dniu

dowej to działalność rolnicza w gospodarstwie rol-

nym była głównym źródłem utrzymania rolnika, tj.

ku wcześniejszej emerytury), rolnik ma prawo do

1029

czeń emerytalnych wypłacanych mu przez ZUS

pisów o ubezpieczeniu społecznym rolników.

Okresy

wane jak okresy składkowe w powszechnym systemie

emerytalnym.

Są więc sumowane przy ustalaniu pra-

wa do podwyższenia świadczenia do kwoty najniższej

nie tej kwoty.

gi staż ubezpieczeniowy w rolnictwie (co najmniej

dzonych w OFE).

Takiej możliwości nie miałby rol-

więc korzystniejsze od poprzednich, które przewidy-

wały wypłatę tylko jednego świadczenia emerytalne-

go z wybranego przez ubezpieczonego systemu, tj.

w sprawie kwalifikacji osób bezrobotnych

(13910)

13910/13, dotyczącym interpelacji poselskiej pana

Macieja Orzechowskiego w sprawie kwalifikacji osób

bezrobotnych w odpowiedzi na pytanie o narzędzia

aktywizacyjne, z jakich może skorzystać osoba bez-

robotna, uprzejmie informuję, że do osób, które utra-

ciły pracę i zarejestrowały się w powiatowych urzę-

dach pracy jako bezrobotne, adresowane jest wspar-

Jednocześnie monitorując bieżącą sytuację na

grupy bezrobotnych, jak młodzi bezrobotni, bezro-

botni bez kwalifikacji zawodowych czy bezrobotni

powyżej 50. r.ż.

1030

Przykładem takich działań są programy specjal-

ne, które umożliwiają rozwijanie inicjatyw lokalnych

w sposób uwzględniający specyfikę i uwarunkowania

lizowane przez starostę samodzielnie lub we współ-

mi zajmującymi się problematyką rynku pracy.

Istotą wspomnianego rozwiązania jest możliwość

pracy z rozwiązaniami dostosowanymi do indywidu-

alnych potrzeb uczestników programu oraz możli-

noczesnym wspieraniu całokształtu działań specy-

ficznymi elementami wspierającymi zatrudnienie,

Nawiązując do pytań pana posła o środki, jakie

wodową bezrobotnych w poszczególnych wojewódz-

twach, oraz o nakłady, jakie są planowane na akty-

wizację zawodową bezrobotnych w 2013 r., w załącze-

niu przekazuję informację o środkach Funduszu

Pracy przekazanych na finansowanie programów na

morządów województw w latach 2008–2013.

Przed-

stawiona informacja uwzględnia także podział środ-

ków unijnych na województwa.

Należy dodać, iż podział środków Funduszu Pra-

cy dokonywany jest zgodnie z rozporządzeniem Rady

Mam nadzieję, że przedstawione powyżej infor-

Załącznik

Zestawienie podziału Funduszu Pracy w latach 2008–2013 dla województw na finansowanie programów

w tys. zł

Lp. Województwo 2008 2009 2010 2011 2012 2013*

)

w tym

EFS

Polska 3 210 667,4 3 805 481,6 5 454 141,3 2 026 610,1 2 631 066,1 2 954 783,7 1 400 000,0

1. dolnośląskie 257 638,9 308 227,2 422 571,3 157 519,0 188 921,9 217 161,3 102 892,7

2. kujawsko-pomorskie 227 315,8 263 612,5 372 707,1 153 680,4 195 223,3 221 246,6 104 828,4

3. lubelskie 204 725,7 253 466,4 368 825,4 116 361,1 156 661,0 172 483,5 81 724,1

4. lubuskie 97 485,9 118 498,4 174 116,2 62 833,7 82 623,3 90 734,1 42 990,5

5. łódzkie 235 424,6 276 544,8 374 101,8 132 682,7 195 882,8 211 277,7 100 105,0

6. małopolskie 192 008,9 230 369,4 346 334,0 132 562,4 180 206,8 205 403,9 97 322,0

7. mazowieckie 348 873,2 430 469,2 591 109,7 226 578,0 285 067,9 353 634,5 167 554,9

8. opolskie 90 972,4 114 984,0 166 245,9 56 953,8 70 272,8 72 968,5 34 573,1

9. podkarpackie 198 657,1 260 071,8 394 521,0 159 575,7 206 124,1 218 002,9 103 291,5

10. podlaskie 93 793,6 114 180,2 170 750,7 65 363,7 93 175,2 100 676,5 47 701,3

11. pomorskie 181 610,5 194 425,4 285 770,3 110 143,6 139 435,9 158 074,3 74 896,8

12. śląskie 299 601,1 359 924,7 501 047,7 180 408,7 233 569,1 271 932,7 128 843,9

13. świętokrzyskie 153 531,4 192 885,2 278 126,9 97 005,0 125 587,9 125 537,5 59 480,7

14. warmińsko-mazurskie 195 425,0 226 578,0 328 171,9 119 984,3 156 721,2 174 735,4 82 791,0

15. wielkopolskie 227 566,5 248 608,7 362 658,3 133 178,0 177 492,2 186 983,1 88 594,1

16. zachodniopomorskie 206 036,8 212 635,7 317 083,1 121 780,0 144 100,7 173 931,2 82 410,0

*

)

Rezerwa ministra pracy i polityki społecznej wynosi 308 309,3 tys. zł

1031

Odpowiedź

podsekretarza stanu

w sprawie nauki czytania

Szanowna Pani Marszałek!

Odpowiadając na in-

skiego (nr SPS-023-13912/13) w sprawie nauki czy-

tania w placówkach przedszkolnych, uprzejmie wy-

jaśniam.

programowa wychowania przedszkolnego określona

wania przedszkolnego jest m.in. wspomaganie dzieci

acjach i w dalszej edukacji.

W zakresie kształtowania gotowości do nauki

czytania i pisania dokument precyzyjnie określa

umiejętności, jakimi powinno wykazywać się dzie-

cko kończące przedszkole i rozpoczynające naukę

w szkole podstawowej, tzn. powinno interesować się

czytaniem i pisaniem, być gotowe do nauki czytania

W podstawie programowej wychowania przed-

szkolnego podkreśla się, aby kształtowanie umiejęt-

ności czytania połączone było z nauką pisania.

Zatem

na poziomie wychowania przedszkolnego można uczyć

dzieci czytania, pod warunkiem jednak, że nie będzie

ci do nauki czytania w połączeniu z nauką pisania.

Podstawa programowa jest bazą, w oparciu o którą

tworzone są programy wychowania przedszkolnego

i programy nauczania.

Program może zawierać dodat-

kowe treści nauczania wykraczające poza zakres usta-

lony w podstawie programowej, jeśli są celowe i moż-

liwe do wprowadzenia w danych warunkach.

Zada-

niem nauczyciela jest więc dobór odpowiedniego pro-

gramu wychowania przedszkolnego, tak aby był on

optymalnie dostosowany do potrzeb i możliwości dzie-

ci, dla których jest przeznaczony.

Nauczyciele mogą

np. korzystać z przykładowych programów wychowa-

nia przedszkolnego udostępnionych na stronie inter-

netowej Ośrodka Rozwoju Edukacji.

Zgodnie z załącznikiem nr 1 do powołanego roz-

porządzenia w sprawie wychowania przedszkolnego

szkół określającego podstawę programową wychowa-

nia przedszkolnego dziecko kończące przedszkole

no dysponować sprawnością rąk oraz koordynacją

wzrokowo-ruchową potrzebną do nauki pisania, in-

nauki czytania i pisania, układać krótkie zdania,

dzielić zdania na wyrazy, dzielić wyrazy na sylaby,

netycznej.

Natomiast celem kształcenia na I etapie eduka-

cyjnym jest wyposażenie dziecka w umiejętność czy-

tania i pisania, przy czym rozwijanie tych umiejęt-

ności powinno uwzględniać indywidualne tempo roz-

woju dziecka oraz jego możliwości uczenia się.

Pod-

stawa programowa edukacji wczesnoszkolnej nie wska-

zuje, kiedy dokładnie umiejętność czytania i umiejęt-

ność pisania mają zostać w pełni opanowane, ponie-

waż każde dziecko osiągnie ten cel zgodnie ze swoimi

możliwościami.

Treści kształcenia określone w pod-

stawie programowej edukacji wczesnoszkolnej na ko-

niec I klasy szkoły podstawowej przewidują znajo-

mość wszystkich liter alfabetu, czytanie i rozumienie

prostych, krótkich tekstów oraz pisanie, a także

przepisywanie prostych, krótkich zdań.

Umiejętności

te powinien w przyjaznej atmosferze, spokojnie i nie-

spiesznie opanować w klasie I każdy uczeń.

W przy-

padku pojawiających się trudności nauczyciel powi-

nien je rozpoznać i pomóc dziecku w zdobyciu do

końca klasy I umiejętności czytania oraz umiejętno-

ści pisania, tym samym zapobiec na samym początku

procesu edukacji niepowodzeniom.

Pragnę również podkreślić, że przyjęty w nowej

podstawie programowej komplementarny układ treści

nauczania stawia nauczycielom wszystkich etapów

edukacyjnych określone wymagania.

Jednym z nich

jest rzetelna znajomość podstawy programowej wcześ-

niejszego etapu edukacyjnego w takim celu, aby na-

uczyciel mógł wykorzystać opanowane już wcześniej

przez uczniów umiejętności, odpowiednio je rozwinąć,

a ponadto pogłębić treści nauczania.

Wiedza o kształ-

conych umiejętnościach i rozwijanych postawach na

wcześniejszym etapie edukacyjnym sprzyja również

dokonaniu wyboru właściwego programu nauczania.

Do obowiązków nauczyciela edukacji wczesnoszkolnej

należy zatem gruntowne zapoznanie się z podstawą

programową wychowania przedszkolnego, po to by nie

popełnił on błędu polegającego na takim traktowaniu

dziecka w I klasie, które nie uwzględnia jego wieku,

potrzeb i możliwości.

Z poważaniem

Warszawa, dnia 22 lutego 2013 r.

1032

Odpowiedź

podsekretarza stanu

w sprawie stażu i awansu zawodowego

nauczycieli (13913)

nia 2013 r., nr SPS-023-13913/13, w sprawie awansu

zawodowego nauczycieli uprzejmie przekazuję nastę-

pujące wyjaśnienia.

Rozporządzenie ministra edukacji narodowej

w sprawie uzyskiwania stopni awansu zawodowego

ustawowego zawartego w art. 9g ust. 10 ustawy

wydania rozporządzenia jest konsekwencją rozwią-

zań legislacyjnych przyjętych w ustawie z dnia 9 czerw-

nika ze zmiany przepisu upoważniającego ustawy

Karta Nauczyciela.

Rozporządzenie w sprawie uzyskiwania stopni

z art. 9g ust. 10 ww. ustawy, podpisywane jest przez

strem obrony narodowej i ministrem sprawiedliwo-

ści.

W chwili obecnej podpisywanie dobiega końca.

Brak rozporządzenia nie zaburza trwających i za-

kończonych staży nauczycieli, gdyż wobec nich zasto-

sowanie mają niezmienione przepisy rozdziału 3a

ustawy Karta Nauczyciela.

Odnosząc się do nadzoru dyrektora szkoły nad

opiekunem stażu, uprzejmie informuję, że nadzór wy-

nika z art. 9c ust. 4–5 ww. ustawy oraz art. 39 ust.

zgodnie z którym dyrektor szkoły jest kierownikiem

Z poważaniem

Podsekretarz stanu

Przemysław Krzyżanowski

Szanowna Pani Marszałek!

Odpowiadając na wy-

pelacji posła Macieja Orzechowskiego w sprawie pro-

cedury wnioskowania o zasiłek na dzieci, uprzejmie

informuję.

równo zaświadczenia o wysokości składki zdrowot-

1033

Powyższa zmiana polegająca na uchyleniu z dniem

1 stycznia 2012 r. obowiązującego dotychczas rozwią-

zania w postaci samodzielnego ustalania przez organ

właściwy wysokości pełnej składki na ubezpieczenie

zdrowotne (tj. odliczonej od podatku i dochodu) na

podstawie wzoru określonego w rozporządzeniu wy-

konawczym do ustawy o świadczeniach rodzinnych

była podyktowana przede wszystkim niemożnością

wykorzystania takiego wzoru do wszystkich rodza-

jów źródeł dochodów uzyskiwanych przez osoby

wnioskujące o świadczenia rodzinne i wszystkich

form opodatkowania dochodów.

Możliwość złożenia zarówno zaświadczenia, jak

i oświadczenia na potwierdzenie istotnych okoliczno-

ści warunkujących uzyskanie prawa do świadczeń

mentacyjnego) funkcjonuje w ustawie o świadcze-

okoliczności utraty i uzyskania dochodu, w szczegól-

ności daty i tytułu utraty/uzyskania dochodu, wy-

sokości dochodu utraconego/uzyskanego, liczby mie-

sięcy uzyskania dochodu w przypadku uzyskania

okres zasiłkowy.

Na okoliczność utraty dochodu

strona może złożyć zarówno odpowiednie zaświad-

czenia innych organów, podmiotów (tj. np. kopię

świadectwa pracy, kopię umowy o pracę), jak i oświad-

czenie złożone pod rygorem odpowiedzialności za

Jednocześnie należy zaznaczyć, że świadczenia

dowej wnioskodawcy.

Nie wszystkie dokumenty są

1034

Odpowiedź

podsekretarza stanu w Ministerstwie Zdrowia

SPS-023-13915/13, w sprawie leczenia wcześniaków

uprzejmie wyjaśniam.

Przedstawiony w interpelacji problem leczenia

wcześniaków dotyczy profilaktyki zakażeń wirusem

RS.

Odpowiadając na pytanie, czy Ministerstwo

Zdrowia przewiduje podjęcie działań zmierzających

niaków, informuję, że zgodnie z obwieszczeniem mi-

nistra zdrowia obowiązującym od 1 stycznia 2013 r.

kryteriami kwalifikacji do leczenia w ww. programie

riów:

Pragnę dodać, iż aktualnie procedowany jest

z późn. zm.) o objęcie refundacją i ustalenie urzędo-

stancję czynną paliwizumab we wnioskowanym

dzialny, przedstawiciel podmiotu odpowiedzialnego,

jego autoryzowany przedstawiciel, dystrybutor albo

Agencję Oceny Technologii Medycznych, stanowiska

cji.

W rekomendacjach nr 70/2012 i 71/2012 prezesa

leczniczego Synagis (paliwizumab) w ramach pro-

gramu lekowego: „Profilaktyka zakażeń wirusem

oskrzelowo-płucną)” nie rekomenduje się poszerze-

nia kryteriów związanych z wiekiem kwalifikują-

cym do profilaktycznego leczenia produktem lecz-

niczym Synagis®.

Rekomendacja wskazuje zarówno

nych krajach dotyczące finansowania ocenianej

technologii lekowej.

Kolejnym etapem procedowania będzie przekaza-

nie ocenionego wniosku do przeprowadzenia nego-

cjacji cenowych i rekomendacji przez Komisję Ekono-

stra zdrowia w przedmiotowym zakresie, która jest

niezależna zarówno od opinii prezesa agencji, jak

i Komisji Ekonomicznej.

Uprzejmie informuję, iż na wniosek wnioskodaw-

cy, w rozumieniu ustawy refundacyjnej, postępowa-

nie zostało zawieszone 20 listopada 2012 r.

W związ-

ku z wpłynięciem wniosku wnioskodawcy z prośbą

o odwieszenie postępowania możliwe jest podjęcie

mu lekowego.

Z poważaniem

Podsekretarz stanu

Aleksander Sopliński

Szanowna Pani Marszałek!

Odpowiadając na in-

wie uprawnień z tytułu urodzenia dziecka, przeka-

1035

oraz organizacje pozarządowe działające na rzecz

1036

Odpowiedź

sekretarza stanu w Ministerstwie Transportu,

dla samochodów osobowych (13919)

SPS-023-13919/13, w sprawie prac nad wprowadze-

niem odpłatności za przejazd drogami krajowymi

opłat dla samochodów osobowych za korzystanie

z dróg krajowych i dróg ekspresowych.

Z poważaniem

(13920)

nr SPS-023-13920/13, dotyczącym interpelacji pana

posła Andrzeja Adamczyka w sprawie następstw sto-

sowania indywidualnego wskaźnika spłaty zadłuże-

nia przez jednostki samorządu terytorialnego uprzej-

mie informuję.

Wskaźnik limitujący spłatę zobowiązań jednostek

nych wyraziła zadowolenie, iż projekt nowej ustawy

mierną kumulacją płatności z tytułu obsługi zadłuże-

nia w stosunku do ich zdolności ekonomicznych.

w art. 243 ww. ustawy mają obowiązywać od 2014 r.,

co oznacza, że efektywnie vacatio legis dla tego prze-

gnozy finansowej jednostki samorządu terytorial-

nego zarząd tej jednostki załącza informację o rela-

Jednostki samorządu terytorialnego mają więc

nienia spełnienia wymogów wynikających z regula-

Zdolność do spłaty kredytów czy pożyczek bę-

większym zakresie mają wpływ same jednostki sa-

morządu terytorialnego.

Zatem to od prowadzonej

uzależniona będzie zdolność jednostki do genero-

wania nadwyżki operacyjnej, a tym samym zdol-

ność do spłaty zadłużenia.

cję projektów objętych dofinansowaniem z tych środ-

publicznych zawiera bowiem wyłączenia w zakresie

1037

W przypadku gminy Krzeszowice należy zauwa-

żyć, że według danych ze sprawozdań budżetowych

jednostka ta posiadała nadwyżkę dochodów bieżą-

cych nad wydatkami bieżącymi w latach 2008–2012,

która w 2012 r. (według wstępnych danych) wynio-

sła 4568 tys. zł.

Wydatki gminy na wynagrodzenia (bez wydat-

ków w działach: Oświata i wychowanie i Edukacyjna

opieka wychowawcza) w latach 2008–2011 r. wzrosły

o 22,4%.

Oceniając działalność tej jednostki, należy wziąć

pod uwagę, że w latach 2009–2011 w wyniku obniże-

nia górnych stawek podatków, udzielenia ulg i zwol-

decyzji o umorzeniu zaległości podatkowych do bu-

dżetu gminy Krzeszowice nie wpłynęły kwoty, które

w 2009 r. stanowiły 5,3% dochodów ogółem i 9,9%

dochodów własnych, a w 2010 r. i 2011 r. wielkości te

stanowiły odpowiednio – 4,8% i 9,0%.

Jednocześnie uprzejmie informuję, że nie przewi-

sach publicznych w zakresie, o którym mowa w in-

terpelacji pana posła.

Z poważaniem

Podsekretarz stanu

Warszawa, dnia 25 lutego 2013 r.

w sprawie przerwania realizacji

w systemie teleinformatycznym Jaśmin (SPS-023-

13921/13), uprzejmie proszę o przyjęcie następują-

Od 2005 r.

Siły Zbrojne RP pozyskały 124 kom-

plety zintegrowanych węzłów teleinformatycznych

KTSA Jaśmin.

W celu pełnego uzupełnienia potrzeb

należy pozyskać 54 komplety węzłów teleinforma-

tycznych.

Pozyskiwanie uzbrojenia i sprzętu wojskowego

odbywa się na podstawie planu modernizacji tech-

nicznej, który jest sporządzany zgodnie z decyzją

nr 7/MON ministra obrony narodowej z dnia 14 stycz-

nia 2008 r. w sprawie zasad opracowywania i reali-

zacji centralnych planów rzeczowych (Dz. Urz.

MON

sporządzane są na zasadach określonych w ww. de-

cyzji przez dysponentów i dyrektorów (szefów, dowód-

ców) właściwych komórek organizacyjnych Minister-

stwa Obrony Narodowej i jednostek organizacyjnych

resortu obrony narodowej oraz kierujących innymi

instytucjami, których zadania są finansowane z bu-

dżetu Ministerstwa Obrony Narodowej.

Zgodnie ze

wskazanymi regulacjami ujmowane są potrzeby w za-

kresie węzłów teleinformatycznych.

Pragnę również wyjaśnić, że wszystkie umowy

dotyczące zakupu systemu teleinformatycznego Ja-

śmin zawarte przez Ministerstwo Obrony Narodowej

zostały zakończone i rozliczone zarówno pod wzglę-

dem rzeczowym, jak i finansowym.

W odpowiedzi na kwestię dotyczącą możliwości

realizacji zakupu urządzeń teleinformatycznych Ja-

śmin w oparciu o dotychczasowe zasady ujęte w wy-

maganiach techniczno-odbiorczych informuję, iż na

chwilę obecną nie można tego zrealizować, gdyż za-

danie takie nie zostało ujęte w planie modernizacji

technicznej.

Zmieniające się potrzeby Sił Zbrojnych

RP spowodowały konieczność opracowania nowych

wymagań taktyczno-technicznych, na podstawie któ-

rych Inspektorat Uzbrojenia Ministerstwa Obrony

zgodnie z uregulowaniami zawartymi w decyzji

nr 28/MON ministra obrony narodowej z dnia 7 lu-

tego 2011 r. w sprawie systemu pozyskiwania, eks-

ploatacji i wycofywania uzbrojenia i sprzętu wojsko-

wego Sił Zbrojnych Rzeczypospolitej Polskiej (Dz. Urz.

Odpowiadając na pytanie dotyczące uzgodnień na

szczeblu NATO lub UE kwestii wyposażenia grup bo-

jowych w systemy wsparcia dowodzenia tego typu co

system teleinformatyczny Jaśmin, pragnę zauważyć,

że grupy bojowe tworzone są w ramach Wspólnej Po-

lityki Bezpieczeństwa i Obrony Unii Europejskiej.

W ramach NATO nie tworzy się grup bojowych – wy-

dzielane są pododdziały do Sił Odpowiedzi NATO

(SON).

Zgodnie z obowiązującymi dokumentami nor-

matywnymi w zakresie organizacji systemu łączności

i informatyki na potrzeby grup bojowych UE oraz

SON nie ma zdefiniowanych wymagań w zakresie ob-

ligatoryjnego wykorzystania konkretnego systemu

wsparcia dowodzenia.

W Sojuszu Północnoatlanty-

ckim funkcjonują standardy w zakresie sposobu wy-

miany informacji (np. dotyczące tworzenia Common

Operational Picture, przesyłania informacji Blue For-

ce Tracking).

Siły Zbrojne RP przez przyjmowanie do

realizacji celów NATO osiągają w zaplanowanych ter-

minach wymagane zdolności, a węzły teleinformatycz-

ne stanowią jeden z elementów ich realizacji.

Odpowiadając na pytanie dotyczące ewentual-

nych planów awaryjnych Ministerstwa Obrony Na-

rodowej w przypadku bankructwa producenta urzą-

dzeń teleinformatycznych Jaśmin firmy TELDAT,

wyjaśniam, że nałożenie na podmiot gospodarczy,

w tym spółkę TELDAT Sp. J., obowiązku utrzymy-

1038

wania mocy produkcyjnych (zadanie obronne nało-

żone w drodze decyzji administracyjnej) poprzedzone

jest każdorazowo analizą jej możliwości produkcyj-

nych.

Zawarta w ślad za tym umowa pomiędzy przed-

siębiorcą a organem organizującym i nadzorującym

wykonywanie przez niego zadań obronnych (w tym

przypadku – ministrem gospodarki), określająca wiel-

kość przyznanej dotacji, obliguje firmę do zachowa-

nia gotowości do produkcji wskazanych w „Progra-

mie mobilizacji gospodarki” (PMG) wyrobów bez wzglę-

du na jej kondycję finansową.

Nawet ogłoszenie upad-

łości spółki nie musi wykluczać jej z grona uczestni-

ków PMG.

Rozstrzygającym czynnikiem w takim

przypadku są rzeczywiste możliwości realizacji za-

dań określonych w PMG, zadeklarowane przez firmę

i zweryfikowane przez organ nakładający zadania

obronne.

Należy pamiętać, że PMG nie kreuje poli-

tyki zaopatrzeniowej, a jedynie jest odzwierciedle-

niem prognozowanych i możliwych do zrealizowania

w okresie zagrożenia bezpieczeństwa państwa i woj-

ny potrzeb Sił Zbrojnych Rzeczypospolitej Polskiej

w zakresie dostaw i remontów uzbrojenia oraz sprzę-

tu wojskowego.

Jednocześnie, mając na uwadze po-

trzebę zabezpieczenia interesu Sił Zbrojnych RP

w przypadku ewentualnego bankructwa spółki TEL-

DAT celowym będzie poszukiwanie przez Centralny

Organ Logistyczny i gestora urządzeń wyproduko-

wanych przez firmę TELDAT Sp. J., przedsiębiorców

remontowych, którzy – po uprzednim przystosowa-

niu do nowego zakresu zadań – będą realizowali re-

monty sprzętu już eksploatowanego w wojsku.

Przedstawiając powyższe wyjaśnienia, pozostaję

Warszawa, dnia 25 lutego 2013 r.

rzecznika ubezpieczonych, uprzejmie proszę o przy-

jęcie uzgodnionych z ministrem pracy i polityki spo-

łecznej poniższych wyjaśnień.

Uprawnienia oraz zakres zadań rzecznika ubez-

z późn. zm.).

Głównym zadaniem rzecznika ubezpie-

czonych jest reprezentowanie i ochrona interesów

osób ubezpieczających, ubezpieczonych, uposażonych

cowniczych programów emerytalnych.

z późn. zm.) podmiot, który otrzymał wniosek rzecz-

nika w sprawach objętych zakresem jego działania,

informować rzecznika o podjętych działaniach lub

Jakkolwiek ww. przepis nie określa sposobu egze-

kwowania wynikających z niego obowiązków, prze-

pisy prawa przewidują odpowiednie środki nadzorcze

w celu jego wyegzekwowania.

Na podstawie ustawy

nem właściwym w sprawach nadzoru nad zakładami

ubezpieczeń jest Komisja Nadzoru Finansowego.

W przypadku wykonywania przez zakład ubezpie-

czeń działalności z naruszeniem przepisów prawa

pieczeniowej (Dz. U. Nr 124, poz. 1151) organ nadzo-

ru może m.in. w drodze decyzji:

1) nakładać na członków zarządu zakładu ubez-

pieczeń lub prokurentów kary pieniężne do wysoko-

ści odpowiadającej trzykrotnemu przeciętnemu mie-

sięcznemu wynagrodzeniu z ostatnich 12 miesięcy;

2) nakładać na zakład ubezpieczeń kary pienięż-

ne do wysokości 0,5% składki przypisanej brutto uzy-

skanej przez zakład ubezpieczeń w roku poprzednim,

żej 20 mln zł – do wysokości 100 000 zł;

3) zawieszać w czynnościach członków zarządu

o ich odwołanie, na najbliższym posiedzeniu organu

uprawnionego do ich odwołania; zawieszenie w czyn-

nościach polega na wyłączeniu z podejmowania de-

cyzji za zakład ubezpieczeń, w tym w zakresie jego

praw i obowiązków majątkowych;

4) występować do właściwego organu zakładu

skiem o odwołanie członka zarządu lub odwołanie

Ponadto art. 207 ust. 1 ww. ustawy wskazuje, iż

kładu ubezpieczeń i jego gospodarki finansowej, w za-

1039

kresie niezbędnym dla wykonywania zadań z zakre-

su nadzoru.

Pragnę również podkreślić, iż w 2007 r. zawarte

sją Nadzoru Finansowego a rzecznikiem ubezpieczo-

nych mające na celu efektywniejszą realizację usta-

wowych zadań w wyniku skoordynowanych działań

prowadzonych na podstawie przypisanych prawem

kompetencji.

Ponadto na podstawie art. 20 ust. 4 usta-

wym i emerytalnym oraz Rzeczniku Ubezpieczonych

rzecznik ubezpieczonych informuje Komisję Nadzoru

Finansowego o dostrzeżonych nieprawidłowościach

w działaniu zakładów ubezpieczeń.

Odnosząc się do

współpracy rzecznika ubezpieczonych z Komisją

Nadzoru Finansowego, zgodnie z informacją zawar-

tą w sprawozdaniu rzecznika ubezpieczonych za 2011 r.,

rzecznik ubezpieczonych powiadamiał w indywidu-

alnych sprawach Komisję Nadzoru Finansowego

zakładów ubezpieczeń, polegających m.in. na nie-

przekazywaniu rzecznikowi sporządzonych przez

ubezpieczyciela kalkulacji oraz wycen będących pod-

stawą stanowiska w przedmiocie wysokości wypła-

conego skarżącym odszkodowania, odmowy udostęp-

nienia kopii zawartej umowy ubezpieczenia, braku

udzielenia RU wyczerpujących wyjaśnień, rażącej

opieszałości w zakresie podjęcia czynności związa-

nych z likwidacją zgłoszonych szkód majątkowych,

indeksacji sumy ubezpieczenia w ramach ubezpie-

czeń na życie, naruszenia ustawowego terminu do

wypłaty odszkodowania w ramach ubezpieczenia OC

Nawiązując do postępowań skargowych prowa-

dzonych przez rzecznika ubezpieczonych, pragnę za-

uważyć, że zgodnie z treścią sprawozdania rzecznika

ubezpieczonych za 2011 r. do Biura Rzecznika Ubez-

pieczonych wpłynęło 14 356 skarg zgłaszanych w in-

dywidualnych sprawach z zakresu problematyki

ubezpieczeń gospodarczych.

Wobec 85,1% spraw

rzecznik ubezpieczonych podjął interwencję.

W wy-

niku interwencji rzecznika ubezpieczonych 3385 skarg

zostało uznanych za zasadne, natomiast 69 w drodze

wyjątku (ogółem w 9549 sprawach rzecznik ubezpie-

czonych zakończył czynności interwencyjne, 2694 spra-

wy pozostały nadal w toku, co stanowi 22,1% wszyst-

kich spraw, w których rzecznik ubezpieczonych pod-

jął interwencję).

Biorąc pod uwagę regulacje ustawowe, pragnę

podkreślić, że jedynym organem uprawnionym do

sprawowania nadzoru finansowego jest Komisja Nad-

zoru Finansowego.

Natomiast rzecznik ubezpieczo-

nych reprezentuje interesy osób ubezpieczających,

nych, uczestników pracowniczych programów eme-

rytalnych, osób otrzymujących emeryturę kapitało-

wą lub osób przez nie uposażonych.

W przypadku

nieudzielania przez zakład ubezpieczeń na żądanie

rzecznika ubezpieczonych informacji i wyjaśnień Ko-

misja Nadzoru Finansowego może podejmować sto-

sowne działania nadzorcze, przy czym zarówno prze-

pisy ustawowe, jak i praktyczne działanie zaintere-

sowanych podmiotów umożliwiają właściwą współ-

pracę pomiędzy rzecznikiem ubezpieczonych a Ko-

misją Nadzoru Finansowego.

nie zabezpieczenie właściwej realizacji obowiązków

wynikających z ustawy o nadzorze ubezpieczenio-

istnieje, a ewentualne wyposażenie rzecznika ubez-

pieczonych w namiastkę uprawnień nadzorczych mo-

głoby stanowić pewną niekonsekwencję prawodawcy.

Dlatego też nie zachodzi potrzeba wprowadzania

zmian ustawowych dodatkowo określających konse-

kwencje nieudzielenia przez zakład ubezpieczeń in-

formacji na żądanie rzecznika ubezpieczonych.

Z poważaniem

Podsekretarz stanu

Wojciech Kowalczyk

Warszawa, dnia 28 lutego 2013 r.

w sprawie chronionych gatunków motyli

rodziny z rodzaju Phengaris (13927)

13927/13, dotyczącą chronionych gatunków motyli:

modraszek alcon (Maculinea alcon), modraszek arion

(Maculinea arion), modraszek telejus (Maculinea te-

leius), modraszek nausitous (Maculinea nausithous),

przekazuję stosowne wyjaśnienia.

Należy przede wszystkim podkreślić, że wszystkie

wymienione powyżej gatunki objęte są ochroną ścisłą

na mocy rozporządzenia ministra środowiska z dnia

że stanowiska występowania omawianych taksonów

(a więc także występujące tam rośliny żywicielskie

i mrowiska, w których zachodzą określone stadia roz-

wojowe) są także chronione, bowiem zgodnie z § 7

ww. rozporządzenia w stosunku do gatunków chro-

nionych zabrania się m.in. zabijania, umyślnego pło-

1040

szenia i niepokojenia, a także niszczenia ich siedlisk

i ostoi.

Ważnym i niezbędnym uzupełnieniem ochrony

gatunkowej jest ochrona obszarowa, np. w formie re-

zerwatów przyrody czy parków narodowych, która

cych i roślinnych wybranych gatunków wraz z ich

strony często to właśnie gatunki chronione (i obowią-

nową dla cennych siedlisk nieobjętych jeszcze żadną

z obszarowych form ochrony przewidzianych w art. 6

zm.).

Należy stwierdzić, że dla ochrony różnorodności

biologicznej często niezbędne jest łączne występowa-

nie ww. form ochrony przyrody, gdyż skuteczna

ochrona siedlisk i gatunków nie jest możliwa bez za-

chowania kluczowych struktur i procesów, warun-

kujących funkcjonowanie lokalnych ekosystemów.

Jedną z obszarowych form ochrony są właśnie re-

zerwaty przyrody.

Odnosząc się zatem do pierwszego

pytania, czy miejsca, w których występują motyle

z rodziny modraszkowatych (Lycaenidae), są objęte

ochroną jako rezerwaty, należy odpowiedzieć twier-

dząco.

Do rezerwatów, w których celem ochrony jest

nych miejsc występowania rzadkich gatunków moty-

li, zaliczyć można Berezowo, Przewłokę, Podcerkwę

w województwie podlaskim.

Również w woj. małopol-

skim znajduje się rezerwat przyrody o nazwie Skoł-

czanka, w którym jednym z przedmiotów ochrony

jest entomofauna.

W rezerwacie tym stwierdzono

występowanie 80 gatunków motyli, w tym gatunki

rzadkie i zagrożone w Polsce.

W roku 1999 stwier-

dzono na tym terenie występowanie 5 gatunków

z rodziny Lycaenidae (Michalik S., Kosior A., 1999).

Należy ponadto podkreślić, że istnieje także wiele

rezerwatów przyrody, w których przedmiotem ochro-

ny nie są bezpośrednio motyle, lecz odpowiednie dla

modraszkowatych siedliska.

Wśród tej grupy rezer-

watów wymienić można np. rezerwat przyrody Kóz-

ki, Wilcze Błota, Wydma Mołożewska (woj. mazowie-

ckie), czy też Torfowisko Sobowice, Bagno Serebry-

skie, Brzeźno, Wieprzec (woj. lubelskie).

Jak wspomniano powyżej, rezerwat przyrody jest

rody wymienionych w ustawie o ochronie przyrody,

gatunkowej.

Wiele miejsc występowania motyli z ro-

dziny modraszkowatych objętych jest np. ochroną

w formie obszarów Natura 2000 (tzw. specjalnych

szary Natura 2000, w których wybrane gatunki mo-

draszkowatych są przedmiotem ochrony, to: Bagno

Całowanie PLH 140001, Dolina Środkowego Świdra

PLH140025, Łąki Soleckie PLH140055.

Jednocześnie należy poinformować, że na terenie

województwa mazowieckiego zostały ustanowione

rozporządzeniami nr 74 i nr 75 wojewody mazowie-

ckiego z dnia 5 września 2002 r. użytki ekologiczne

„Powsin” i „Powsinek”, obejmujące fragmenty zbio-

rowisk łąkowych, których celem jest ochrona siedlisk

i miejsc bytowania motyla z gatunku modraszek te-

lejus oraz związanych z nim stanowisk mrówek z ro-

dzaju Myrmica.

Podsumowując, należy stwierdzić, że obecne pra-

żenie w praktyce tych przepisów wymaga ciągłej

Odnośnie do ew. badań w miejscu występowania

motyli rodziny Lycaenidae w zakresie ilości i kondy-

cji mrowisk wykorzystywanych przez modraszkowa-

te jako źródło pokarmu i schronienie należy poinfor-

mować, że w ramach państwowego monitoringu śro-

dowiska, prowadzonego przez Główny Inspektorat

Ochrony Środowiska, prowadzony jest monitoring

gatunków i siedlisk przyrodniczych ze szczególnym

lisk Natura 2000.

Prowadzenie monitoringu przyrodniczego różno-

rodności biologicznej i krajobrazowej, w tym sieci Na-

tura 2000, w ramach państwowego monitoringu śro-

dowiska jest obowiązkiem wynikającym z art. 112

ustawy o ochronie przyrody, która implementuje za-

pisy dyrektywy 92/43/EWG w sprawie ochrony sied-

lisk przyrodniczych oraz dzikiej fauny i flory (tzw.

dyrektywy siedliskowej) oraz dyrektywy 2009/147/

WE w sprawie ochrony dzikiego ptactwa (tzw. dyrek-

tywy ptasiej).

Zadaniem monitoringu przyrody jest określenie

wpływu zmian środowiskowych na organizmy, co

w dalszej kolejności służyć ma uzyskiwaniu danych

dla zorganizowania skutecznej ochrony gatunków

i układów ekologicznych.

Monitoringiem gatunków zwierząt w latach 2009–

2011 objęto: 2 gatunki ważek, 11 gatunków motyli,

8 gatunków chrząszczy, 4 gatunki mięczaków, 15 ga-

tunków ryb i minogów, 15 gatunków płazów, 3 ga-

tunki gadów oraz 5 gatunków nietoperzy.

Spośród motyli monitoringiem zostały m.in. obję-

te wybrane gatunki z rodziny modraszkowatych,

tj. czerwończyk fioletek (Lycaena helle), modraszek

arion (Maculinea arion), modraszek eroides (Polyom-

1041

matus eroides), modraszek nausitous (Maculinea na-

usithous) i modraszek telejus (Maculinea teleius).

Podobnie jak w latach 2006–2008 terenowe bada-

nia monitoringowe gatunków roślin i zwierząt pole-

gały na badaniu wskaźników stanu populacji i stanu

siedlisk gatunków wybranych w oparciu o znajomość

autekologii gatunków.

Celem badań było uzyskanie

informacji o stanie zachowania gatunków roślin i zwie-

rząt na wybranych stanowiskach oraz przetestowa-

nie, czy ustalona wstępnie metodyka, czyli zestaw

wskaźników do badań, częstotliwość i sposób ich

określania, jest właściwa z punktu widzenia założeń

i potrzeb monitoringu przyrody.

Jako wskaźniki stanu siedliska dla ww. gatunków

modraszkowatych przyjęto bazę pokarmową, stopień

zarośnięcia powierzchni stanowiska przez krzewy i/

lub rośliny inwazyjne i strukturę roślinności.

Nie

była jednak przeprowadzona analiza w zakresie ilo-

ści i kondycji stanowisk mrówek z rodzaju Myrmica.

Niemniej należy wskazać, że w latach 2013–2015 Mu-

zeum i Instytut Zoologii Polskiej Akademii Nauk pla-

nuje badania nad dynamiką i strukturą populacji

ww. mrówek na wybranych stanowiskach wojewódz-

twa małopolskiego i lubelskiego.

Szczegółowe informacje na temat monitoringu

gatunków i siedlisk przyrodniczych ze szczególnym

lisk Natura 2000 znaleźć można na stronie interne-

towej: http://www.gios.gov.pl/siedliska/.

Z poważaniem

Podsekretarz stanu

Janusz Zaleski

w sprawie chronionego gatunku motyla

przekazujące interpelację posła Piotra Chmielow-

tunku motyla barczatka kataks (Eriogaster catax)

uprzejmie przedkładam, co następuje.

Jak wskazuje się w przewodniku metodycznym

„Monitoring gatunków zwierząt.

Część II” Makoma-

ska-Juchiewicz M., Baran P. (red.), 2012, GIOŚ, War-

szawa, barczatka kataks jest w swym zasięgu ogra-

niczona do cieplejszych rejonów zachodniej Paleark-

tyki, od Półwyspu Iberyjskiego po południowy Ural

i Azję Mniejszą (Karsholt i Razowski 1996).

Prawdo-

podobnie w skali całego zasięgu gatunek nigdzie nie

należy do bardzo licznych i występuje jedynie na roz-

proszonych stanowiskach.

Na terenie Polski barczat-

ka kataks występuje obecnie głównie na Dolnym Ślą-

sku i w województwie podkarpackim.

W roku 2000

wykryte zostało występowanie barczatki kataks

w Dolinie Dolnej Wisły (rez.

Zbocza Płutowskie), po-

łożone niemal 200 km od najbliżej położonych stano-

wisk w Polsce południowej (Oleksa 2002, 2004).

Jest

to jednocześnie najdalej na północ wysunięte stano-

wisko barczatki kataks, zarówno w Polsce, jak i w ska-

li całego zasięgu.

gniew Głowaciński i Janusz Nowacki, Wyd.

Instytut

pulacji jest nieznana, ale prawdopodobnie liczebnie

mała, a przy tym w rozdrobnieniu.

Wśród zagrożeń

wskazuje się, że ze względu na swoją rzadkość gatu-

nek ten narażony jest na wyłapywanie przez kolek-

cjonerów.

oraz rozporządzenia ministra środowiska z dnia

1042

Barczatka kataks jest gatunkiem wymienionym

Omawiany gatunek figuruje również w załączni-

ku II Konwencji Berneńskiej o ochronie gatunków

Powyższe więc oznacza, że choć w Polsce przebie-

ga północna granica terytorialnego zasięgu tego ga-

rody jest zapewnienie ciągłości istnienia gatunków

przez ich utrzymywanie lub przywracanie do właści-

wego stanu ochrony.

Przez właściwy stan ochrony

nek mogącą w dającej się przewidzieć przyszłości

przy której dane o dynamice liczebności populacji

oraz istnieje i prawdopodobnie nadal będzie istniało

odpowiednio duże siedlisko dla utrzymania się popu-

lacji tego gatunku.

„Polska czerwona księga zwierząt” jest swego ro-

dzaju dokumentem naukowym – rejestrem zagrożo-

nych gatunków zwierząt na terenie Polski.

Została

Zawiera listę ginących gatunków zwierząt z dokład-

nym ich opisem i mapami rozmieszczenia.

Określa

nowane sposoby ochrony.

Instytut Ochrony Przyrody PAN w Krakowie przy

gowce”, red. Zbigniew Głowaciński, Państwowe Wy-

cję (…).

Do kategorii tej mogą należeć gatunki, któ -

leży przy tym zaznaczyć, że minister środowiska nie

Z poważaniem

Podsekretarz stanu

w sprawie prognozy niewypłacalności

znak: SPS-023-13929/13, otrzymane za pośredni-

ctwem Kancelarii Prezesa Rady Ministrów przy piś-

mie z dnia 12 lutego 2013 r., znak: DSPA-4810-1021-

1043

(1)/13, dotyczące interpelacji posła Piotra Chmielow-

płacalności Zakładu Ubezpieczeń Społecznych, po

uzyskaniu informacji z ZUS, uprzejmie proszę o przy-

Obserwowane w ostatnich latach zmiany demo-

graficzne wskazują, że sytuacja ludnościowa Polski

jest nadal trudna, a perspektywa znaczących zmian

gwarantujących stabilny rozwój demograficzny jest

odległa.

Szczególnie niekorzystne zmiany występują

w trendzie urodzeń, co będzie miało negatywny

wpływ na przyszłą dzietność, zwłaszcza wobec utrzy-

mującej się wysokiej skali emigracji Polaków za gra-

nicę (szczególnie emigracji czasowej ludzi młodych).

Niski poziom dzietności przy jednoczesnym korzyst-

nym zjawisku, jakim jest wydłużanie się trwania ży-

cia, będą powodować zmniejszanie się podaży siły

roboczej na rynku pracy oraz wzrost liczby i odsetka

ludzi w starszym wieku jako efektu zaawansowanego

procesu starzenia się polskiego społeczeństwa.

Ros-

nych do pracy oznacza przede wszystkim rosnące obd-

ciążenie pracujących kosztami utrzymania istniejąi-

cych systemów socjalnych, w tym zwłaszcza systemów

niczy wpływ na sytuację finansową systemu ubezpie-

czeń społecznych.

mem stricte repartycyjnym, którego głównym zało-

żeniem było wypłacanie świadczeń emerytalnych

jak i polityka ubezpieczeniowa sprzed reformy emery-

talnej sprawiły, że Fundusz Ubezpieczeń Społecznych

nie ma wystarczających środków na wypłatę świad-

czeń emerytalno-rentowych.

Ze względu na struktu-

ralny deficyt finansów ubezpieczeń społecznych za-

bezpieczeniem wypłat świadczeń jest planowana co-

tuacji pojawiającego się niedoboru środków ze skła-

cesywnie przekazywana do Zakładu Ubezpieczeń

Społecznych w celu sfinansowania wypłat świadczeń

z FUS i zapewnienia płynności finansowej tego fun-

duszu.

Dodatkowo na podstawie projekcji demogra-

ficznych i makroekonomicznych wskazujących na

możliwość występowania zjawiska niższych przycho-

dów wobec wyższych wydatków ustawodawca wska-

zał inne źródła niwelujące potencjalne zagrożenia dla

finansowania świadczeń.

Do najważniejszych z nich

należą: pożyczka z budżetu państwa, możliwość za-

ciągania kredytów w bankach, środki z Funduszu

Rezerwy Demograficznej – zasilające fundusz eme-

rytalny.

Niemniej jednak należy wskazać, że wypłata

świadczeń z ubezpieczeń społecznych, zgodnie z za-

wana jest przez państwo.

Tym samym ryzyko braku

wypłaty świadczeń realizowanych przez Zakład

Ubezpieczeń Społecznych obecnie i w przyszłości jest

minimalne i wiązałoby się z wystąpieniem zjawiska

braku wypłacalności państwa.

Należy dodać, że w celu określenia potrzeb Fun-

duszu Ubezpieczeń Społecznych ZUS na bieżąco

monitoruje płynność finansową funduszu w oparciu

o dane makroekonomiczne oraz historyczny rozkład

przepływów pieniężnych.

Bieżąca analiza wszyst-

kich czynników mających wpływ na kształtowanie

się sytuacji finansowej FUS pozwala na oszacowanie

realnych przepływów finansowych funduszu, w tym

na określenie wielkości zapotrzebowania na dodat-

kowe źródła niezbędne do sfinansowania ewentual-

nych niedoborów, jak również pozwala podejmować

działania służące zapewnieniu środków niezbęd-

nych dla utrzymania płynności wypłat realizowa-

nych świadczeń.

Odnosząc się bezpośrednio do postawionych w in-

terpelacji pytań, przedstawiam informację z przeli-

czenia wariantu nr 1 (pośredniego) „Prognozy wpły-

na lata 2014–2018” (ZUS, lipiec 2012 r.).

Prognozę

sporządzono przy wykorzystaniu modelu progno-

stycznego FUS11 (stworzonego w ZUS w 2012 r.) oraz

przy założeniach makroekonomicznych przekaza-

nych przez Departament Polityki Finansowej, Analiz

i Statystyki Ministerstwa Finansów w czerwcu i lip-

cu 2012 r.

Założenia

1.

Wyniki dla przeliczenia wariantu nr 1 progno-

zy – uzyskano przy następujących założeniach ma-

kroekonomicznych (patrz tabela na str. 1044).

2.

Przyjęto, że od 2012 r. średnioroczny wskaźnik

szy od średniorocznego wskaźnika cen towarów

towego.

3.

Założono utrzymanie częstości przyznawania

nych na średnim poziomie zaobserwowanym w la-

tach 2009–2011.

4.

Wskaźniki waloryzacji świadczeń przyjęto na

nia.

Przy czym przy obliczaniu wskaźników walory-

1044

zacji świadczeń przyjęto, że sformułowanie „zwięk-

szenie o co najmniej 20% realnego wzrostu przecięt-

nego wynagrodzenia” oznacza działanie dodania

nego wzrostu przeciętnego wynagrodzenia.

5.

W prognozie wykorzystano prognozę demogra-

ficzną Eurostatu z wariantu bazowego obliczeń wy-

konywanych dla grupy roboczej do spraw starzenia

się społeczeństwa przy Komisji Europejskiej.

6.

Wyniki uzyskano z przeliczenia wariantu nr 1

„Prognozy wpływów i wydatków Funduszu Ubezpie-

czeń Społecznych na lata 2014–2018” (ZUS, lipiec

Uwagi do wyników prognozy

1.

Deficyt roczny jest różnicą wydatków i wpły-

2.

W wynikach prognozy po stronie wpływów

uwzględniono wpływy składkowe do Funduszu

Ubezpieczeń Społecznych oraz celową dotację budże-

tową na pokrycie świadczeń finansowanych z budże-

tu państwa, a wypłacanych z Funduszu Ubezpieczeń

Społecznych.

3.

W wydatkach Funduszu Ubezpieczeń Społecz-

nych obok wydatków na świadczenia uwzględniono od-

pis na działalność Zakładu Ubezpieczeń Społecznych,

a także koszty prewencji rentowej i wypadkowej.

4.

Należy pamiętać, że w rzeczywistości przycho-

dy Funduszu Ubezpieczeń Społecznych pochodzą nie

tylko ze składek i dotacji z budżetu państwa, ale tak-

że m.in. z refundacji z tytułu przekazania składek do

otwartych funduszy emerytalnych czy też ze środ-

ków Funduszu Rezerwy Demograficznej.

Tymcza-

sem w wynikach prognozy po stronie wpływów

uwzględniono wyłącznie wpływy składkowe oraz ce-

Rok

Średnioroczny

wskaźnik cen

rejestrowanego na

koniec roku

Wskaźnik realnego

wzrostu PKB

2012 104,00% 100,89% 12,48% 102,51%

2013 102,70% 102,79% 12,13% 102,92%

2014 102,30% 102,86% 11,60% 103,23%

2015 102,50% 103,23% 10,95% 103,80%

2016 102,50% 102,86% 10,15% 103,75%

2017 102,50% 102,98% 9,32% 103,82%

2018 102,40% 103,02% 8,62% 103,66%

2019 102,40% 103,05% 8,02% 103,41%

2020 102,40% 103,09% 7,74% 103,34%

2021 102,40% 103,40% 7,74% 103,20%

2022 102,40% 103,33% 7,74% 103,08%

2023 102,30% 103,33% 7,73% 103,00%

2024 102,30% 103,30% 7,72% 102,91%

2025 102,30% 103,27% 7,71% 102,84%

2026 102,30% 103,24% 7,71% 102,79%

2027 102,30% 103,22% 7,70% 102,76%

2028 102,20% 103,19% 7,70% 102,74%

2029 102,20% 103,16% 7,70% 102,71%

2030 102,20% 103,14% 7,70% 102,67%

2031 102,20% 103,11% 7,70% 102,65%

2032 102,20% 103,08% 7,70% 102,63%

2033 102,10% 103,05% 7,71% 102,59%

2034 102,10% 103,03% 7,71% 102,55%

2035 102,10% 103,00% 7,72% 102,51%

2036 102,10% 102,97% 7,72% 102,45%

2037 102,10% 102,94% 7,73% 102,36%

2038 102,00% 102,92% 7,74% 102,28%

2039 102,00% 102,89% 7,74% 102,20%

2040 102,00% 102,86% 7,75% 102,13%

1045

lową dotację budżetową na pokrycie świadczeń finan-

sowanych z budżetu państwa, które nadal zaliczane

są do Funduszu Ubezpieczeń Społecznych.

Dzięki

takiemu ujęciu prognoza daje niezakłócony obraz wy-

niku rocznej działalności FUS dla każdego kolejnego

prognozowanego roku.

Dlatego też prezentowane

w prognozie kwoty deficytów rocznych FUS nie będą

w całości pokrywane z dotacji z budżetu państwa.

Należy ponownie podkreślić, że wypłacalność

wana przez państwo.

5.

W celu umożliwienia porównywania między po-

szczególnymi latami wyniki zaprezentowano w kwo-

tach zdyskontowanych inflacją na 2011 r.

Prognozowany deficyt roczny Funduszu Ubezpie-

czeń Społecznych w kwotach zdyskontowanych infla-

cją na 2011 r.*

)

*

)

Deficyt roczny FUS rozumiany jako różnica między wy-

datkami FUS (wydatkami na świadczenia z FUS, odpisem na

ZUS oraz prewencjami rentową i wypadkową), a sumą wpływów

składkowych do FUS oraz dotacją celową na pokrycie świadczeń

pieczeń Społecznych (wydatki na świadczenia z FUS,

odpis na ZUS oraz koszty prewencji rentowej i wypad-

kowej) bez konieczności dotacji z budżetu państwa

o około 43% (przy założeniu, że nowi ubezpieczeni nie

generowaliby wypłat świadczeń, i przy założeniu, że

składki do FUS odprowadzane przez tych nowych

sów).

Oznaczałoby to, że liczba ubezpieczonych w 2013 r.

Z poważaniem

Podsekretarz stanu

Marek Bucior

Informacji Europejskiej uprzejmie informuję, że

średnie zatrudnienie w centrum kształtowało się na

poziomie:

— 2011 r.

– 12 osób,

— 2012 r.

– 7 osób.

Fundusz płac przeznaczony na wyżej wymienio-

nych pracowników CIE wynosił:

— 2010 r.

– 640,34 tys. zł brutto,

— 2011 r.

– 581,55 tys. zł brutto,

— 2012 r.

– 454,51 tys. zł brutto.

Z poważaniem

Podsekretarz stanu

Janusz Cisek

Krajowych i Autostrad poniżej przedstawiam infor-

macje w odniesieniu do zadanych pytań.

Generalna Dyrekcja Dróg Krajowych i Auto-

strad (GDDKiA) jest urzędem administracji rządo-

wej w Polsce powołanym w resorcie transportu jako

guje i działa pod bezpośrednim kierownictwem ge-

w mld zł

2020 51,7

2030 58,7

2040 46,1

Rok

Prognozowany deficyt

roczny FUS

*)

1046

neralnego dyrektora dróg krajowych i autostrad, któ-

ry jest centralnym organem administracji rządowej

mu dyrektorowi dróg krajowych i autostrad podlega

centrala GDDKiA w Warszawie i 16 oddziałów tere-

nowych, których obszar działania pokrywa się z wo-

jewództwami.

Oddziały mają w swej strukturze rejo-

ny dróg krajowych zarządzające drogami w terenie.

Ponadto w skład generalnej dyrekcji wchodzi Wy-

dział Historii Drogownictwa w Szczucinie zajmujący

Odpowiadając na pytania panów posłów, informuję,

iż przeciętne zatrudnienie roczne było równe w przeli-

czeniu na pełnozatrudnionych w kolejnych latach:

— rok 2010 – 4514,

— rok 2011 – 4555,

— rok 2012 – 4532.

Natomiast wykonanie funduszu wynagrodzeń

kształtowało się następująco:

a) rok 2010:

— wynagrodzenia osobowe – 307 832 805,19 zł,

— dodatkowe wynagrodzenie roczne – 20 689

978,67 zł;

b) rok 2011:

— wynagrodzenia osobowe – 311 647 740,60 zł,

— dodatkowe wynagrodzenie roczne – 21 554

347,69 zł;

c) rok 2012:

— wynagrodzenia osobowe – 309 551 150,08 zł,

— dodatkowe wynagrodzenie roczne – 22 247

571,73 zł.

Dane na podstawie sprawozdania Rb-70 za IV

kwartał danego roku.

Z poważaniem

Sekretarz stanu

(13936)

Demokratyczną Republiką Etiopii, w tym w zakresie

eliminacji ceł w handlu urządzeniami i sprzętem me-

dycznym, uprzejmie informuję, co następuje.

Jednym ze środków służących poprawie dostępu

Pragnę zauważyć, iż Komisja Europejska nego-

cjuje obecnie umowę o partnerstwie gospodarczym

z krajami Afryki Wschodniej i Południowej, w tym

z Etiopią.

2.

Kwestie dotyczące dostępu do rynku Etiopii

1047

W przypadku zgłaszania przez polskich przedsiębior-

ców barier w dostępie do rynku Etiopii MG ze swej stro-

ny może podjąć odpowiednie działania, m.in. poprzez

nych warunków dostępu do rynku Etiopii w zakre-

sie wyrobów medycznych niech mi będzie wolno

naniu, faktów i danych w zakresie handlu między-

narodowego Polski.

W roku 2011 obroty towarowe Polski wyniosły

286,2 mld euro, eksport ukształtował się na pozio-

mie 136,7 mld euro, natomiast import wyniósł 152,5 mld

euro.

rót Polski z krajami trzecimi osiągnął ogólną war-

tość ok. 91,6 mld euro).

w roku 2012 r.

4.

Wartość wymiany handlowej Polski z Etiopią,

Polski z Etiopią wyniosły ogółem w 2012 r. 11 mln

ok. 8,5 mln euro (co stanowiło odpowiednio 0,01%

z Etiopii do Polski wyniósł w tym okresie 2,5 mln euro.

Skupiając się wyłącznie na urządzeniach medycz-

2011).

Eksport urządzeń medycznych z Polski do kra-

medycznych do Etiopii oscylowała na przestrzeni

tys. euro rocznie.

5.

Wsparcie dla polskiej branży wyrobów medycz-

z Republiką Filipin (13937)

1048

skiego, Macieja Banaszaka, Krzysztofa Kłosowskiego

urządzeniami i sprzętem medycznym, uprzejmie in-

formuję, co następuje.

stępu do rynków krajów Azji Południowo-Wschodniej

Jednym ze środków służących poprawie dostępu

cjuje obecnie umowy o wolnym handlu z trzema pań-

stwami Azji Południowo-Wschodniej i jest gotowa do

rozpoczęcia negocjacji z pozostałymi krajami regio-

nu, w tym z Filipinami.

2.

Kwestie dotyczące dostępu do rynku Filipin,

w tym stawek celnych

Urządzenia i sprzęt medyczny eksportowane do

Filipin przez unijnych, w tym polskich, przedsiębior-

przez Filipiny stawki celne na urządzenia i sprzęt

medyczny wahają się w przedziale 1–3%, przy czym

najniższe stawki celne nakładane są na import za-

awansowanych technicznie urządzeń.

Szczegółowe

dane dotyczące stawek celnych na konkretne towary

odnaleźć można w unijnej bazie danych pod adresem:

http://madb.europa.eu/madb/indexPubli.htm.

Filipiny nie stosują pozataryfowych barier han-

dlowych w dostępie do rynku urządzeń i materiałów

medycznych, wymagane jest natomiast dokonanie

rejestracji importowanego urządzenia w Minister-

stwie Zdrowia.

W przypadku zgłaszania przez polskich przedsię-

warunków dostępu do rynku Filipin w zakresie wyro-

na kilka istotnych w moim przekonaniu faktów i da-

Polski z Filipinami wyniosły ogółem w 2012 r. 151 mln

ok. 40,2 mln euro (co stanowiło odpowiednio 0,03%

udziału eksportu Polski ogółem i 0,12% udziału eks-

z Filipin do Polski wyniósł w tym okresie 110,8 mln

euro (co stanowiło odpowiednio 0,07% udziału impor-

tu Polski ogółem i 0,16% udziału importu Polski do

krajów trzecich).

1049

Skupiając się wyłącznie na urządzeniach medycz-

do Filipin wyniósł w 2012 r. 87,5 tys. euro (w stosun-

ku do 62,9 tys. euro w roku 2011).

Podsekretarz stanu

Andrzej Dycha

Warszawa, dnia 25 lutego 2013 r.

023-13938/13, interpelacją posła Piotra Chmielow-

kazuję następujące informacje.

z Republiką Singapuru.

Obecnie na terytorium Unii

9 października 2012 r., zmieniającym załącznik I do

cytowanego wyżej rozporządzenia Rady (EWG)

się także Republika Singapuru, dla towarów objętych

ginesie dodam, że w grudniu 2012 r. zostały zakoń-

czone negocjacje umowy o wolnym handlu UE – Sin-

gapur na szczeblu politycznym.

Obecnie trwają prace

techniczne nad opracowaniem ostatecznego tekstu

tej umowy.

Przewiduje się, że ta umowa wejdzie w ży-

warzyszeniowe są elementem polityki handlowej i go-

1050

spodarczej, w Polsce prace te koordynuje Minister-

stwo Gospodarki.

łby udzielić minister gospodarki jako organ odpo-

wiedzialny m.in. za promocję polskiego eksportu

Warszawa, dnia 26 lutego 2013 r.

023-13939/13, interpelacją posła Piotra Chmielow-

liką Pakistanu uprzejmie przekazuję następujące in-

formacje.

z Islamską Republiką Pakistanu.

Obecnie na teryto-

dziernika 2012 r., zmieniającym załącznik I do cyto-

się także Islamska Republika Pakistanu, dla towa-

rów objętych pozycją 9018 wspólnej taryfy celnej

zycją taryfy, a mianowicie przyrządy i urządzenia

1051

posłów (pismo nr SPS-023-13940/13 z dnia 31 stycznia

br.) w sprawie kontaktów handlowych z Islamską Re-

publiką Pakistanu uprzejmie informuję.

Za problematykę dotyczącą współpracy gospodar-

czej z Islamską Republiką Pakistanu odpowiada Am-

basada RP w Islamabadzie.

Pracownikiem odpowie-

dzialnym za kwestie gospodarcze jest Anna Czuchry,

I sekretarz.

Do podstawowych zadań ambasady w za-

kresie współpracy gospodarczej należą:

— promocja polskiej gospodarki za granicą i współ -

pracy gospodarczej z krajem urzędowania,

— wspieranie polskich przedsiębiorstw na rynku

Dane kontaktowe:

Ambasada RP w Islamskiej Republice Pakistanu

Street 24, G-5/4, Diplomatic Enclave II,

P.O. Box 1032

44-000 Islamabad, Pakistan

Fax: +92 51 2600852

Tel.

+92 51 2600844-6 wew.

219

anna.czuchry@msz.gov.pl

Z poważaniem

Podsekretarz stanu

Janusz Cisek

terpelację pana posła Chmielowskiego oraz grupy

posłów (pismo nr SPS-023-13941/13 z dnia 31 stycz-

ką Singapuru uprzejmie informuję.

Ambasada RP w Singapurze jest placówką małą

i nie dysponuje wydzielonym stanowiskiem attaché

handlowego.

Oprócz ambasadora zatrudnione są

w niej 3 osoby o statusie dyplomatycznym: na stano-

wisku ds. politycznych i konsularnych, na stanowi-

sku ds. ekonomicznych, na stanowisku ds. admini-

stracyjno-finansowych.

W ambasadzie nie ma wy-

działu promocji handlu i inwestycji.

Wydziały te są

ustanawiane i finansowane przez Ministerstwo Go-

spodarki.

Wszelkie pytania dotyczące współpracy gospodar-

czej i handlowej z Singapurem należy kierować do

pracownika kierującego sekcją ekonomiczną amba-

sady.

Obecnie funkcję tę pełni radca minister Stani-

sław Kozłowski, tel: (65) 6235 9478, w.

105, e-mail:

stanislaw.kozlowski@msz.gov.pl. W zakresie obo-

wiązków na tym stanowisku nie przewiduje się jed-

nak prowadzenia spraw stricte handlowych.

Zasad-

niczym zadaniem pracownika ds. ekonomicznych jest

kraju urzędowania, podejmowanie działań na rzecz

sunków gospodarczych i promocja polskich interesów

1052

gospodarczych w Singapurze.

Nie można wymagać

od ww. pracownika specjalistycznej wiedzy i dyspo-

zycyjności, które miałyby służyć szczególnie wspar-

ciu polskiego eksportu z sektora farmaceutycznego

i medycznego.

Zarazem jednak jego ogólna wiedza

i orientacja w polityce gospodarczej Singapuru może

okazać się przydatna dla skuteczności działań pol-

skich eksporterów, również z branży medycznej i far-

maceutycznej.

Z poważaniem

Podsekretarz stanu

Janusz Cisek

Warszawa, dnia 21 lutego 2013 r.

pozarządowych (13942)

Szanowny Panie Marszałku!

W odpowiedzi na

(znak: SPS-023-13942/13) interpelację pana posła

uprzejmie przedstawiam, co następuje.

cji i liczba podmiotów zaangażowanych do procedury

legislacyjnej zależy od rodzaju projektowanego aktu,

materii w nim regulowanej oraz ukształtowania

przepisów wyrażających kompetencję prawodawczą.

Zakres konsultacji jest szeroki w przypadku projek-

tów aktów kompleksowo normujących dany wycinek

stosunków społecznych, a węższy w przypadku pro-

jektów aktów prawnych o charakterze organizacyj-

nym czy technicznym.

Z uwagi na strukturę systemu

źródeł prawa powszechnie obowiązującego ów szer-

szy zakres dotyczy, co do zasady, projektów ustaw;

skromniejsze rozmiary konsultacji odnoszą się za-

zwyczaj do projektu aktów wykonawczych.

Działania ministra sprawiedliwości w dziedzinie

prawodawstwa są determinowane zakresem jego za-

dań; został on określony w ustawie z dnia 4 września

1) sądownictwa;

W związku z powyższym w proces konsultacji

i opiniowania projektów aktów prawnych przygoto-

wywanych w Ministerstwie Sprawiedliwości są an-

gażowane głównie organizacje społeczne, których

działalność lub przedmiot zainteresowania jest bez-

pośrednio bądź pośrednio związany z zakresem

spraw wchodzących w dział administracji rządowej

sprawiedliwość.

Należy wskazać następujące orga-

nizacje:

1) samorządu zawodowego adwokatów (w tym

jego organ – Naczelna Rada Adwokacka), radców

prawnych (w tym jego organ – Krajowa Rada Radców

Prawnych), notariuszy (Krajowa Rada Notarialna),

komorników sądowych (w tym jego organ – Krajowa

Rada Komornicza), rzeczników patentowych (w tym

wych), biegłych rewidentów (w tym jego organ – Kra-

jowa Rada Biegłych Rewidentów), lekarzy (w tym

torów), pielęgniarek i położnych (w tym jego organ

– Naczelna Rada Pielęgniarek i Położnych);

2) reprezentujące sędziów (Stowarzyszenie Sę-

dziów Polskich „Iustitia”, Stowarzyszenie Sędziów

w Polsce);

3) reprezentujące referendarzy sądowych (Ogól-

nopolskie Stowarzyszenie Referendarzy Sądowych);

4) reprezentujące prokuratorów (Niezależne Sto-

warzyszenie Prokuratorów Ad Vocem, Stowarzysze-

nie Prokuratorów RP);

5) reprezentujące asystentów sędziego (Ogólno-

polskie Stowarzyszenie Asystentów Sędziego);

6) reprezentujące tłumaczy przysięgłych (Polskie

Towarzystwo Tłumaczy Przysięgłych i Specjalistycz-

nych Tepis, Stowarzyszenie Tłumaczy Polskich);

7) reprezentujące biegłych sądowych (Stowarzy-

szenie Biegłych Rewidentów, Księgowych, Doradców

Polska Federacja Stowarzyszeń Rzeczoznawców Ma-

jątkowych, Polskie Stowarzyszenie Biegłych Sądo-

wych do Spraw Wypadków Drogowych, Polskie To-

warzystwo Kryminalistyczne, Polskie Towarzystwo

Medycyny Sądowej i Kryminologii, Sekcja Psychia-

trii Sądowej Polskiego Towarzystwa Psychiatryczne-

go, Polski Związek Motorowy, Stowarzyszenie Psy-

chologów Sądowych w Polsce, Stowarzyszenie Rze-

czoznawców Techniki Samochodowej i Ruchu Drogo-

wego, Federacja Związków Pracodawców Ochrony

Specjalistyczna Biuro Ekspertyz Sądowych, Polskie

Towarzystwo Orzecznictwa Lekarskiego, Polskie To-

warzystwo Toksykologiczne, Polskie Towarzystwo

Psychiatrii Sądowej, Polskie Towarzystwo Seksuolo-

giczne, Polskie Towarzystwo Psychologiczne);

1053

8) reprezentujące syndyków (Krajowa Izba Syn-

dyków, Ogólnopolska Federacja Stowarzyszeń Syn-

dyków i Likwidatorów);

9) reprezentujące kuratorów sądowych (Wielko-

polskie Stowarzyszenie Kuratorów Sądowych, Kra-

jowe Stowarzyszenie Zawodowych Kuratorów Są-

dowych);

10) reprezentujące doradców podatkowych (Kra-

jowa Izba Doradców Podatkowych);

11) związki zawodowe i inne podmioty skupiające

przedstawicieli poszczególnych zawodów i grup pracow-

niczych, w tym wymiaru sprawiedliwości (NSZZ „So-

lidarność” Pracowników Sądownictwa, NSZZ Pracow-

ników Wymiaru Sprawiedliwości RP, Związek Zawodo-

wy Pracowników Wymiaru Sprawiedliwości RP, Zwią-

zek Zawodowy Prokuratorów i Pracowników Prokura-

tury RP, NSZZ Funkcjonariuszy i Pracowników Wię-

ziennictwa, Forum Związków Zawodowych, Związek

Nauczycielstwa Polskiego, NSZZ Pracowników Schro-

nisk dla Nieletnich i Zakładów Poprawczych, NSZZ

„Solidarność” Sekcja Krajowa Oświaty i Wychowania,

Polskie Stowarzyszenie Kadry Kierowniczej Zakładów

Poprawczych i Schronisk Dla Nieletnich, Ogólnopolskie

Porozumienie Związków Zawodowych, Komisja Krajo-

wa NSZZ „Solidarność”);

12) pomocy postpenitencjarnej (Stowarzyszenie

Bractwo Więzienne, Stowarzyszenie Penitencjarne

Patronat, Śląska Fundacja Błękitny Krzyż, Fundacja

Instytut Św. Brata Alberta, Stowarzyszenie Postis,

Stowarzyszenie Monar, Krakowskie Towarzystwo

Terapeutów Uzależnień, Stowarzyszenie Eluteria

Ośrodek Leczenia Uzależnień, Polskie Towarzystwo

Psychoterapii Uzależnień);

13) pomocy pokrzywdzonym ofiarom przestępstw

(Ogólnopolskie Pogotowie dla Ofiar Przemocy w Ro-

dzinie „Niebieska Linia”, Stowarzyszenie Pomocy

wych Alter Ego, Fundacja „Pomoc Kobietom i Dzie-

ciom (Rozwód, Przemoc, Głód)”, Fundacja Dzieci Ni-

czyje, Stowarzyszenie Pomocy Ofiarom Przestępstw

im. Ireny Rejkowskiej, Dolnośląskie Stowarzyszenie

Pomocy Ofiarom Przestępstw – Karta 99, Pokarpa-

ckie Stowarzyszenie Pomocy Ofiarom Przestępstw,

Rudzkie Stowarzyszenie Pomocy Ofiarom Prze-

stępstw, Fundacja Pomocy Ofiarom Przestępstw, Pro

Ecpat Stowarzyszenie Walki z Dziecięcą Pornografią

i Prostytucją, Stowarzyszenie Pro Femina, Stowa-

rzyszenie Kobiet Konsola, Stowarzyszenie Pomocy

Akson, Stowarzyszenie Pomocy Ofiarom Przestępstw

Veto, Polski Związek Kobiet Katolickich);

14) ochrony praw człowieka i obywatela (Helsiń-

ska Fundacja Praw Człowieka, Fundacja Batorego,

Fundacja Pomocy Dzieciom Happy Kids);

15) biznesu (Polska Konfederacja Pracodawców

Konferencja Przedsiębiorstw Finansowych w Polsce,

Business Centre Club – Związek Pracodawców, Pra-

codawcy Rzeczypospolitej Polskiej, Krajowa Izba Go-

spodarcza, Polska Izba Informatyki i Telekomunika-

cji, Polska Izba Ubezpieczeń, Związek Rzemiosła

Polskiego, Konferencja Przedsiębiorców Finanso-

wych, Polski Związek Firm Deweloperskich, Związek

Pracodawców AGD, Zrzeszenie Handlu i Usług);

16) inne (Stowarzyszenie Notariuszy RP, Polskie

Towarzystwo Legislacji, Krajowa Rada Rzeczników

Federacja Konsumentów, Stowarzyszenie Konsu-

mentów Polskich, Fundacja Porozumienie Bez Ba-

rier, Forum Darczyńców, Dolnośląska Fundacja Roz-

woju Ochrony Zdrowia, Polskie Towarzystwo Infor-

matyczne, Fundacja na Rzecz Kredytu Hipoteczne-

go, Centralne Stowarzyszenie Przewoźników, Polski

Komitet Narodowy Międzynarodowej Rady Muzeów,

Związek Armatorów Polskich, Polski Związek Biblio-

tek, Stowarzyszenie Bibliotekarzy Polskich, Stowa-

rzyszenie Przyjaciół Książki dla Młodych, Związek

Powiatów Polskich, Fundacja Akademia Iuris).

Ponadto Ministerstwo Sprawiedliwości, w ramach

procedury konsultacji społecznych projektów aktów

prawnych, przeprowadziło konsultację projektów ustaw

deregulujących dostęp do zawodów łącznie z 754 pod-

miotami (w tym organizacjami społecznymi) zainte-

resowanymi pracami nad projektami.

Z wyrazami poważania

Podsekretarz stanu

cujących z resortem rolnictwa w zakresie konsultacji

projektów aktów prawnych, uprzejmie informuję, że

partnerami resortu rolnictwa w tym zakresie jest

wiele organizacji pozarządowych związanych z rolni-

ctwem i obszarami wiejskimi.

Na bieżąco współpraca

realizowana jest z rolniczymi związkami zawodowy-

mi i branżowymi oraz z samorządem rolniczym, w tym

organizacjami działającymi w ponadnarodowych or-

ganizacjach rolniczych COPA i COGECA.

W załączeniu przekazuję wykaz organizacji poza-

rządowych, do których kierowane są przez resort rol-

nictwa projekty aktów prawnych w celu ich zaopinio-

wania.

1054

Załącznik

Wykaz organizacji pozarządowych współpracują-

cych z Ministerstwem Rolnictwa i Rozwoju Wsi

w zakresie konsultacji projektów aktów prawnych.

I. Organizacje pozarządowe, z którymi resort rol-

nictwa współpracuje na bieżąco:

A. Członkowie COPA i COGECA:

1) Niezależny Samorządny Związek Zawodowy

2) Związek Zawodowy Rolnictwa „Samoobrona”,

3) Krajowy Związek Rolników, Kółek i Organiza-

cji Rolniczych,

4) Związek Zawodowy Rolników „Ojczyzna”,

5) Federacja Branżowych Związków Producentów

Rolnych,

6) Krajowa Rada Izb Rolniczych.

B. Pozostałe organizacje:

7) Związek Zawodowy Centrum Narodowe Mło-

8) Krajowe Zrzeszenie Producentów Rzepaku,

9) Krajowy Związek Plantatorów Buraka Cukro-

wego,

10) Związek Zawodowy Rolników Rzeczypospoli-

tej „Solidarni”,

11) Związek Zawodowy Pracowników Rolnictwa

w R P,

12) Ogólnopolskie Porozumienie Związków Zawo-

dowych Rolników i Organizacji Rolniczych,

13) Związek Zawodowy Rolnictwa i Obszarów

Wiejskich „Regiony”,

14) Związek Zawodowy Wsi i Rolnictwa „Solidar-

ność Wiejska”,

15) Federacja Związków Pracodawców-Dzierżaw-

ców i Właścicieli Rolnych,

16) Krajowa Rada Spółdzielcza,

17) Krajowy Związek Rewizyjny Rolniczych Spół-

18) Rada Gospodarki Żywnościowej,

19) Krajowy Związek Grup Producentów Rolnych,

20) Sekretariat Rolnictwa Komisji Krajowej

NSZZ „Solidarność”,

21) Federacja Regionów i Komisji Zakładowych

Solidarność 80,

22) Business Centre Club,

23) Polska Konfederacja Pracodawców Prywat-

nych Lewiatan,

24) Forum Związków Zawodowych,

25) Związek Rzemiosła Polskiego,

26) Pracodawcy Rzeczypospolitej Polskiej,

27) Krajowa Izba Gospodarcza, w tym Komitet

Rolnictwa i Obrotu Rolnego,

28) Forum Aktywizacji Obszarów Wiejskich,

29) Fundacja Programów Pomocy dla Rolnictwa

FAPA.

II.

Pozostałe organizacje pozarządowe współpra-

cujące z resortem rolnictwa w zakresie opiniowania

projektów aktów prawnych:

30) Związek Grup Producentów Rolnych,

31) Polski Związek Hodowców i Producentów

32) Polskie Zrzeszenie Producentów Bydła Mięs-

nego,

33) Unia Producentów i Pracodawców Przemysłu

Mięsnego,

34) Polska Federacja Hodowców Bydła i Produ-

centów Mleka,

35) Krajowy Związek Spółdzielni Mleczarskich,

36) Krajowe Zrzeszenie Mleczarzy,

37) Krajowe Stowarzyszenie Mleczarzy,

38) Związek Polskich Przetwórców Mleka,

39) Polska Izba Mleka,

40) Związek Pracodawców, Eksporterów i Impor-

terów Produktów Mleczarskich,

41) Polska Izba Biznesu Żywnościowego,

42) Polska Federacja Producentów Żywności,

43) Stowarzyszenie „Polska Federacja Producen-

tów Żywności”,

44) Polska Izba Handlu,

45) Polski Związek Producentów, Eksporterów

46) Polski Związek Hodowców i Producentów

47) Krajowy Związek Pracodawców – Producen-

48) Polski Związek Hodowców Koni,

49) Polski Związek Owczarski,

50) Krajowa Izba Producentów Drobiu i Pasz,

51) Krajowa Federacja Hodowców Drobiu i Pro-

ducentów Jaj,

52) Polski Związek Zrzeszeń Hodowców i Produ-

centów Drobiu,

53) Krajowa Rada Drobiarska – Izba Gospodarcza

54) Związek Hodowców i Producentów Gęsi,

55) Stowarzyszenie Rzeźników i Wędliniarzy,

56) Unia Pracodawców i Producentów Przemysłu

Mięsnego,

57) Polski Związek Hodowców Drobnego Inwen-

tarza,

58) Krajowy Związek Hodowców Królików w Gnieź-

nie,

59) Krajowa Izba Lekarsko-Weterynaryjna,

60) Ogólnopolski Związek Zawodowy Lekarzy We-

terynarii i Inspekcji Weterynaryjnej,

61) Komisja Krajowa NSZZ „Solidarność” Pra-

cowników Weterynarii,

62) Komisja Krajowa NSZZ „Solidarność” Sekcja

Krajowa Pracowników Weterynarii,

63) Ogólnopolski Związek Zawodowy Lekarzy We-

64) Ogólnopolskie Stowarzyszenie Lekarzy Wete-

rynarii Wolnej Praktyki „Medicus Veterinarius”,

65) Ogólnopolskie Stowarzyszenie Techników

Weterynarii „Eskulap”,

66) Ogólnopolski Związek Zawodowy Lekarzy We-

67) Polskie Towarzystwo Nauk Weterynaryjnych,

68) Polskie Stowarzyszenie Producentów i Impor-

terów Leków Weterynaryjnych,

69) Naczelna Rada Aptekarska,

1055

70) Naczelna Rada Lekarska,

71) Izba Gospodarcza „Farmacja Polska”,

72) Fundacja „Animals”,

73) Fundacja Międzynarodowy Ruch na Rzecz

Zwierząt VIVA,

74) Fundacja PEGASUS,

75) Fundacja „Zwierzęta i My”,

76) Polska Liga Ochrony Zwierząt,

77) Polski Klub Wyścigów Konnych,

78) Polski Związek Hodowców Jeleniowatych,

79) Polski Związek Hodowców Strusi,

80) Polskie Towarzystwo Kuce Szetlandzkie,

81) Polskie Stowarzyszenie Producentów Karmy

dla Zwierząt Domowych „Polkarma”,

82) Krajowa Federacja Producentów Zbóż,

83) Polski Związek Producentów Kukurydzy,

84) Polski Związek Producentów Roślin Zbożo-

wych,

85) Izba Gospodarcza Handlowców, Przetwórców

86) Polski Związek Ogrodniczy,

87) Polska Izba Ogrodnicza,

88) Towarzystwo Rozwoju Sadów Karłowych,

89) Związek Sadowników Polskich,

90) Związek Sadowników Rzeczypospolitej Pol-

skiej,

91) Związek Szkółkarzy Polskich,

92) Stowarzyszenie Sadowników Polskich,

93) Stowarzyszenie Polskich Szkółkarzy,

94) Stowarzyszenie dla Dawnych Odmian i Ras,

95) Związek Twórców Odmian Roślin Upraw-

nych,

96) Zrzeszenie Producentów Nasion Ogrodni-

czych, Materiału Szkółkarskiego i Grzybów

„SOGNAS”,

97) Zrzeszenie Producentów Róż, Materiału

wola”,

98) Krajowy Związek Grup i Organizacji Produ-

centów Owoców i Warzyw,

99) Krajowy Związek Zrzeszeń Plantatorów Owo-

ców i Warzyw,

100) Stowarzyszenie Przetwórców Owoców i Wa-

rzyw,

101) Polska Izba Ogrodnicza,

102) Polski Związek Ogrodniczy,

103) Stowarzyszenie Polskich Dystrybutorów

104) Stowarzyszenie Producentów Owoców i Wa-

rzyw Cuiavia,

105) Stowarzyszenie Grupy Wielkopolskie,

106) Stowarzyszenie Plantatorów Borówki Ame-

rykańskiej,

107) Polski Związek Plantatorów Chmielu,

108) Polski Związek Zrzeszeń Producentów

Chmielu,

109) Polski Związek Plantatorów Tytoniu,

110) Krajowe Stowarzyszenie Przemysłu Tytonio-

wego,

111) Polskie Stowarzyszenie Przemysłu Tytonio-

wego,

112) Polski Związek Plantatorów Wikliny,

113) Krajowy Związek Plantatorów Roślin Oko-

powych,

114) Polski Związek Producentów Ziemniaków

i Nasion Rolniczych,

115) Stowarzyszenie Polski Ziemniak,

116) Krajowy Związek Stowarzyszeń Producen-

tów Ziemniaków Skrobiowych w Polsce,

117) Stowarzyszenie Producentów Skrobi Ziem-

niaczanej,

118) Polska Grupa Producentów Skrobi Ziemnia-

czanej i Modyfikatów,

119) Instytut Ogrodnictwa w Skierniewicach,

120) Krajowy Związek Producentów Nasion

Ogrodniczych i Materiału Szkółkarskiego,

121) Polska Izba Nasienna,

122) Izba Zbożowo-Paszowa,

123) Polski Związek Producentów Pasz,

124) Polskie Stowarzyszenie Ochrony Roślin,

125) Stowarzyszenie Polskich Producentów Środ-

ków Ochrony Roślin,

126) Polska Izba Lnu i Konopi,

127) Stowarzyszenie Młynarzy,

128) Stowarzyszenie Rzemieślników Piekarni-

ctwa R P,

129) Stowarzyszenie Piekarzy Polskich,

130) Instytut „Polskie Pieczywo”,

131) Krajowa Rada Piekarnictwa i Cukiernictwa,

132) Związek Producentów Cukru w Polsce,

133) Stowarzyszenie Polskich Producentów Wy-

robów Czekoladowych i Cukierniczych Polbisco,

134) Komisja Zarządzająca Funduszu Promocji

Mleka,

135) Komisja Zarządzająca Funduszu Promocji

Mięsa Wieprzowego,

136) Komisja Zarządzająca Funduszu Promocji

Mięsa Wołowego,

137) Komisja Zarządzająca Funduszu Promocji

Mięsa Końskiego,

138) Komisja Zarządzająca Funduszu Promocji

Mięsa Owczego,

139) Komisja Zarządzająca Funduszu Promocji

140) Komisja Zarządzająca Funduszu Promocji

Owoców i Warzyw,

141) Komisja Zarządzająca Funduszu Promocji

Mięsa Drobiowego,

142) Komisja Zarządzająca Funduszu Promocji

Ryb,

143) Związek Banków Polskich,

144) Krajowy Związek Banków Spółdzielczych,

145) Związek Rzemiosła Polskiego,

146) Biuro Forum Związków Zawodowych,

147) Forum Związków Zawodowych,

148) Polski Instytut Winorośli i Wina,

149) Krajowa Rada Winiarstwa i Miodosytnictwa,

150) Ogólnopolskie Stowarzyszenie Plantatorów

Winorośli i Producentów Wina,

1056

151) Polska Rada Winiarstwa,

152) Stowarzyszenie Małopolskie Forum Winne,

153) Stowarzyszenie Winiarzy Podkarpacia,

154) Stowarzyszenie Winnic Doliny Sanu,

155) Związek Pracodawców Polski Przemysł Spi-

rytusowy,

156) Stowarzyszenie Polska Wódka,

157) Stowarzyszenie Regionalnych Browarów

Polskich,

158) Polski Związek Pszczelarski,

159) Stowarzyszenie Pszczelarzy Zawodowych,

160) Stowarzyszenie Pszczelarzy Polskich „Po-

lanka”,

161) Stowarzyszenie Pszczelarzy Lubelskich,

162) Związek Pszczelarzy „Podlasie” w Białej

Podlaskiej,

163) Zrzeszenie Pszczelarzy „APIPOL”,

164) Wojewódzki Związek Pszczelarzy w Lublinie,

165) Krajowy Związek Rewizyjny Spółdzielni „Sa-

mopomoc Chłopska”,

166) Związek Rzemiosła Polskiego,

167) Związek Nauczycielstwa Polskiego,

168) Związek Młodzieży Wiejskiej,

169) Sekcja Krajowa Pracowników Doradztwa

Rolniczego,

170) Rada Główna Instytutów Badawczych,

171) Rada Ubezpieczenia Społecznego Rolników,

172) Instytut Energii Odnawialnej,

173) Polska Izba Gospodarcza Energii Odna-

wialnej,

174) Polska Izba Biomasy,

175) Polskie Towarzystwo Biomasy,

176) Krajowa Izba Biomasy,

177) Stowarzyszenie Energii Odnawialnej,

178) Centrum Europejskie Zrównoważonego Roz-

woju,

179) Centrum Prawa Ekologicznego,

180) Fundacja EkoRozwoju,

181) Fundacja Greenpeace Polska,

182) Fundacja Instytut Spraw Obywatelskich,

183) Fundacja Rolniczej Różnorodności Biologicz-

nej Agrinatura,

184) Fundacja Zielony Instytut,

185) Inicjatywa obywatelska „GMO to nie to”,

186) Instytut na rzecz Ekorozwoju,

187) Klub Gaja,

188) Koalicja „Polska wolna od GMO”,

189) Liga Ochrony Przyrody,

190) Międzynarodowa Koalicja dla Ochrony Pol-

skiej Wsi ICPPC,

191) Ogólnopolskie Stowarzyszenie Przetwórców

192) Ośrodek Działań Ekologicznych „Źródła”,

193) Polski Klub Ekologiczny Koło Miejskie w Gli-

wicach,

194) Społeczny Instytut Ekologiczny,

195) Stowarzyszenie Inicjatyw Społeczno-Ekolo-

gicznych „Ruch na rzecz Ziemi”,

196) Stowarzyszenie Producentów Żywności Me-

todami Ekologicznymi „Ekoland”,

197) Stowarzyszenie „Koalicja na rzecz Nowo-

czesnego Rolnictwa”,

198) Towarzystwo dla Natury i Człowieka,

199) Polski Komitet Zielarski,

200) Związek Powiatów Polskich,

201) Związek Gmin Wiejskich,

202) Fundacja Idealna Gmina,

203) Krajowe Stowarzyszenie Sołtysów,

204) Rada Działalności Pożytku Publicznego,

205) Krajowa Izba Gospodarcza, Komitet Rolni-

ctwa i Obrotu Ziemią,

206) Krajowa Izba Gospodarcza „Przemysł Spo-

żywczy”,

207) Instytut Technologiczno-Przyrodniczy,

208) Sekretariat Przemysłu Spożywczego NSZZ

„Solidarność”,

209) Unia Polskiego Przemysłu Chłodniczego,

210) Krajowa Rada Przetwórstwa i Zamrażalni-

ctwa Owoców i Warzyw,

211) Stowarzyszenie Polskie Rynki Hurtowe,

212) Stowarzyszenie Krajowa Unia Producentów

Soków,

213) Rada Krajowa Federacji Konsumentów,

214) Stowarzyszenie Konsumentów Polskich,

215) Federacja Konsumentów,

216) Polska Organizacja Handlu i Dystrybucji,

217) Polska Izba Produktu Regionalnego i Lokal-

nego,

218) Polski Związek Zrzeszeń Leśnych,

219) Polski Związek Rolników Ekologicznych,

220) Stowarzyszenie Producentów Żywności Me-

todami Ekologicznymi Ekoland,

221) Augustowsko-Podlaskie Stowarzyszenie

Eko-Rolników,

222) Zrzeszenie Wytwórców Polskiego Rolni-

ctwa Ekologicznego im. Jana Pawła II „Rolnik

Ekologiczny”,

223) Polski Klub Ekologiczny Zarząd Główny,

224) Polskie Towarzystwo Rolników Ekologicz-

nych,

225) Ekogwarancja PTRE sp. z o. o.,

226) PNG sp. z o. o. Jednostka Certyfikująca

PNG,

227) Bioekspert sp. z o. o.,

228) Biocert Małopolska sp. z o. o.,

229) Polskie Centrum Badań i Certyfikacji SA,

230) AGRO BIO TEST sp. z o. o.,

231) TÜV Rheinland Polska sp. z o.o.,

232) Centrum Jakości AgroEko sp. z o.o.,

233) SGS Polska sp. z o.o.,

234) COBICO sp. z o. o.,

235) przewodniczący Rady Rolnictwa Ekologicz-

nego – Zakład Systemów i Ekonomiki Produkcji Ro-

ślinnej IUNG,

236) Polska Sieć LGD – Federacja Regionalnych

Sieci LGD,

237) Spółdzielnia Grupy Wielkopolskie,

238) Fundacja Edukacyjna 4H w Polsce,

1057

239) Europejskie Centrum Edukacji i Rozwoju,

240) Stowarzyszenie Lokalna Grupa Działania

„Dolina Raby”,

241) Stowarzyszenie LGD „Kraina Trzech Rzek”,

242) Śląski Związek Gmin i Powiatów,

243) Ośrodek Promowania i Wspierania Przedsię-

biorczości Rolnej,

244) Ogólnopolski Związek Pracodawców Ryba-

ckich,

245) Polskie Towarzystwo Rybackie,

246) Polskie Towarzystwo Rybackie Zakład Ho-

dowli Ryb Łososiowatych w Rutkach,

247) Związek Producentów Ryb,

248) Polskie Stowarzyszenie Przetwórców Ryb,

249) Stowarzyszenie Importerów Ryb,

250) Towarzystwo Promocji Ryb,

251) Zrzeszenie Producentów Ryb w Katowicach,

252) Stowarzyszenie Rozwoju Rynku Rybnego,

253) Darłowska Grupa Producentów Ryb i Arma-

torów Łodzi Rybackich,

254) Kołobrzeska Grupa Producentów Ryb sp.

z o.o.,

255) Krajowa Izba Producentów Ryb w Ustce,

256) Organizacja Producentów Ryb Bałtyk sp.

z o.o.,

257) Organizacja Producentów Rybnych Włady-

sławowo sp. z o.o.,

258) Organizacja Rybaków Łodziowych – Produ-

centów Rybnych,

259) Polskie Stowarzyszenie Przetwórców Ryb,

260) Północnoatlantycka Organizacja Producen-

tów sp. z o.o.,

261) Stowarzyszenie Armatorów Łodziowych,

262) Stowarzyszenie Armatorów Rybołówstwa

Morskiego,

263) Stowarzyszenie Rybaków Zalewu Wiślanego,

264) Stowarzyszenie Rybak w Tolkmicku,

265) Wolińskie Stowarzyszenie Rybaków w Woli-

nie,

266) Zrzeszenie Rybaków Morskich – Organizacja

Producentów,

267) Zrzeszenie Rybaków Zalewów Szczecińskie-

go, Kamieńskiego i Jeziora Dąbie,

268) Zachodniopomorska Grupa Producentów

Ryb sp. z o.o. w Świnoujściu,

269) Związek Rybaków Polskich w Ustce,

270) Rada Krajowa Sekretariatu Transportow-

ców NSZZ „Solidarność”,

271) Morski Instytut Rybacki – Państwowy Insty-

tut Badawczy,

272) Instytut Rybactwa Śródlądowego,

273) Stowarzyszenie Ekologiczne, EkoUnia,

274) Stacja Morska UG w Helu,

275) Fundacja Nasza Ziemia,

276) Akademia Morska w Szczecinie,

277) Stowarzyszenie Producentów Ryb Łososio-

watych,

278)

Stowarzyszenie

Lokalna Grupa Rybacka

„Wielkie Jeziora Mazurskie”,

279) Lokalna Grupa Rybacka „Drwęca”,

280) Stowarzyszenie Lokalna Grupa Rybacka

„Dolnośląska Kraina Karpia”,

281) Stowarzyszenie Lokalna Grupa Rybacka

„Zalew Wiślany”,

282) Stowarzyszenie Mieleńska Lokalna Grupa

Rybacka,

283) Stowarzyszenie Lokalna Grupa Działania

„Mazurskie Morze”,

284) Stowarzyszenie Lokalna Grupa Rybacka

„Starzawa”,

285) Stowarzyszenie „Dolina Karpia”,

286) Stowarzyszenie Łowicka Grupa Rybacka,

287) Stowarzyszenie Lokalna Grupa Rybacka

„Rybak”,

288) Stowarzyszenie Lokalna Grupa Rybacka

„Jędrzejowska Ryba”,

289) Stowarzyszenie Lokalna Grupa Działania

Dorzecza Zgłowiączki,

290) Stowarzyszenie Lokalna Grupa Rybacka

„Pojezierze Olsztyńskie”,

291) Stowarzyszenie Lokalna Grupa Rybacka

„Zalew Zegrzyński”,

292) Stowarzyszenie Lokalna Grupa Rybacka

„Pojezierze Krajeńskie”,

293) Stowarzyszenie LGR „Partnerstwo Jezior”,

294) Stowarzyszenie „Sieja”,

295) Stowarzyszenie Lokalna Grupa Rybacka

296) Stowarzyszenie Lokalna Grupa Rybacka

„Nasza Krajna i Pałuki”,

297) Stowarzyszenie Krośnieńsko-Gubińska Gru-

pa Rybacka,

298) Stowarzyszenie Lokalna Grupa Rybacka

Puszczy Sandomierskiej,

299) Stowarzyszenie Kołobrzeska Lokalna Grupa

Rybacka,

300) Stowarzyszenie Nadnotecka Grupa Rybacka,

301) Stowarzyszenie Lokalna Grupa Rybacka

Obra – Warta,

302) Stowarzyszenie Lokalna Grupa Rybacka

Opolszczyzna,

303) Stowarzyszenie Północnokaszubska Lokalna

Grupa Rybacka,

304) Stowarzyszenie Słowińska Grupa Rybacka,

305) Stowarzyszenie Lokalna Grupa Rybacka Po-

jezierze Suwalsko-Augustowskie,

306) Stowarzyszenie Lokalna Grupa Rybacka

Warta – Noteć,

307) Stowarzyszenie Lokalna Grupa Rybacka

Partnerstwo dla Doliny Baryczy,

308) Stowarzyszenie Lokalna Grupa Rybacka

Partnerstwo Drawy,

309) Stowarzyszenie Lokalna Grupa Rybacka Ka-

szuby,

310) Stowarzyszenie Lokalna Grupa Rybacka Po-

jezierze Bytowskie,

311) Stowarzyszenie Lokalna Grupa Rybacka

Pradolina Łeby,

312) Stowarzyszenie Lokalna Grupa Rybacka

Świętokrzyski Karp,

1058

313) Stowarzyszenie Łużycka Grupa Rybacka,

314) Stowarzyszenie Lokalna Grupa Rybacka Za-

lew Szczeciński,

315) Stowarzyszenie Lokalna Grupa Rybacka

Między Nidą a Pilicą,

316) Stowarzyszenie Lokalna Grupa Rybacka 7 Ryb,

317) Stowarzyszenie Wdzydzko-Charzykowska

Lokalna Grupa Rybacka Mórènka,

318) Stowarzyszenie Lokalna Grupa Rybacka

Wodny Świat,

319) Stowarzyszenie Lokalna Grupa Rybacka Po-

jezierze Dobiegniewskie,

320) Stowarzyszenie Lokalna Grupa Rybacka

Bielska Kraina,

321) Stowarzyszenie Lokalna Grupa Rybacka

322) Stowarzyszenie Lokalna Grupa Rybacka Bo-

rowiacka Rybka,

323) Stowarzyszenie Lokalna Grupa Rybacka

Żabi Kraj,

324) Stowarzyszenie Lokalna Grupa Rybacka Do-

rzecze Soły i Wieprzówki,

325) Stowarzyszenie Darłowska Lokalna Grupa

Minister

Stanisław Kalemba

Szanowna Pani Marszałek!

Odpowiadając na in-

grupy posłów, przesłaną przy piśmie, SPS-023-

bardier Transportation sp. z o.o., której część stano-

wi własność Skarbu Państwa, uprzejmie informuję,

iż z wyjaśnień PKP SA przekazanych pismem z dnia

siąc grudzień 2012 r. wyniosła 4272 zł, natomiast za

2012 r. łącznie 51 683 zł.

2013 r. wynosił 53 osoby, w tym:

— 2 dyrektorów.

Jednocześnie w spółce Bombardier Transporta-

tion sp. z o.o., która jest firmą projektową, nie są

zatrudnione osoby na stanowiskach robotniczych zwią-

zanych z prowadzeniem ruchu kolejowego ani z utrzy-

maniem infrastruktury.

Z poważaniem

Podsekretarz stanu

socjalnego i społecznego

Szanowna Pani Marszałek!

Odpowiadając na pis-

SPS-023-13945/13, dotyczące interpelacji posła Pio-

chowujących dzieci, uprzejmie wyjaśniam.

stycznego, w 2010 r. 20,6% (tj. 85 085) urodzeń ży-

wych było urodzeniami pozamałżeńskimi, natomiast

w 2011 r. było to już odpowiednio 21,2% (tj. 82 434).

Zarówno w 2010 r., jak i w 2011 r. aż 85% urodzeń

pozamałżeńskich stanowiły dzieci urodzone przez

panny (odpowiednio: 72 150 i 69 973).

Wsparcie materialne rodzin niepełnych z dziećmi

na utrzymaniu, m.in. poprzez system świadczeń ro-

dzinnych i świadczenia z funduszu alimentacyjnego,

ny państwa.

W myśl art. 71 Konstytucji RP m.in.

rodziny niepełne znajdujące się w trudnej sytuacji

materialnej i społecznej mają prawo do szczególnej

Zgodnie z obowiązującymi przepisami ustawy

dziecka, chyba że:

1059

Powyższe rozwiązanie podyktowane jest wzmoc-

z rodziców do łożenia na utrzymanie i wychowanie

dziecka, a dopiero w sytuacji niemożności wywiąza-

nia się z obowiązku alimentacyjnego rodzinę może

Na gruncie ustawy o świadczeniach rodzinnych

bie samotnie wychowującej dziecko, matce lub ojcu,

prawnemu dziecka, jeżeli z przyczyn obiektywnych

go z rodziców oraz osoba spełnia kryterium docho-

chowującej niepełnosprawne dziecko).

Wysokość ww.

dodatku wynosi 170 zł miesięcznie na dziecko, jednak

ku niepełnosprawnego dziecka dodatek jest podwyż-

szany o 80 zł, jednak nie więcej niż o 160 zł na

wszystkie dzieci.

Z danych wstępnych ze sprawozdań

rzeczowo-finansowych z wykonywania zadań ze

świadczeń rodzinnych wynika, że w 2012 r. wypłaco-

no przeciętnie miesięcznie ok. 120,5 tys. dodatków

z tytułu samotnego wychowywania dziecka na łącz-

ną kwotę 252,6 mln zł.

Jednocześnie należy zaznaczyć, że osoba, która

rodzicem, niebędącym współmałżonkiem, nie jest

osobą samotnie wychowującą dziecko w rozumieniu

nia dziecka.

Oprócz ww. dodatku z tytułu samotnego wycho-

wywania dziecka samotny rodzic może korzystać

z innych świadczeń rodzinnych.

Ze świadczeń rodzin-

nych uzależnionych od dochodów w 2012 r. korzysta-

ło 327,8 tys. rodzin niepełnych (dane wstępne),

a przeciętna miesięczna kwota świadczeń rodzinnych

przepadających na jednego zasiłkobiorcę zasiłku ro-

dzinnego wyniosła 255,59 zł (dane wstępne).

Natomiast osoby, które mają zasądzone alimenty,

świadczeń mogą zarówno dzieci wychowywane w ro-

dzinach niepełnych, jak i pełnych.

Świadczenie z fun-

duszu alimentacyjnego przysługuje w kwocie zasą-

dzonych alimentów, nie więcej niż 500 zł miesięcznie

na osobę uprawnioną, jeśli dochód netto na osobę

nych ze sprawozdań rzeczowo-finansowych z wyko-

nywania zadań z ustawy o pomocy osobom upraw-

nionym do alimentów wynika, że w 2012 r. ok. 233,4

tys. osób uprawnionych do świadczeń z funduszu

alimentacyjnego było wychowywanych przez co naj-

mniej jednego rodzica niepozostającego w związku

małżeńskim.

W 2012 r. przeciętna miesięczna kwota

świadczeń z funduszu alimentacyjnego wyniosła

346,96 zł (dane wstępne).

Jedynymi świadczeniami w pomocy społecznej

wychowującym dzieci jest pobyt w domu samotnej

Jednocześnie należy zauważyć, że rodzic samot-

nie wychowujący dzieci może skorzystać z ulgowego

opodatkowania dochodów.

Jak wynika z danych Mi-

nisterstwa Finansów, z takiej możliwości rozliczenia

skorzystało ok. 472,3 tys. podatników.

Z poważaniem

Podsekretarz stanu

Elżbieta Seredyn

1060

Odpowiedź

podsekretarza stanu

w sprawie doboru lektur obowiązkowych

Szanowna Pani Marszałek!

Odpowiadając na in-

go (nr SPS-023-13947/13) w sprawie doboru lektur

zjach na terenie kraju, uprzejmie wyjaśniam.

Listę lektur szkolnych określają przepisy rozporzą-

Teksty kultury wskazane w podstawie programowej

języka polskiego dla III etapu edukacyjnego obejmują

do wyboru (np. powieść przygodowa, obyczajowa, utwór

fantasy, powieść detektywistyczna) oraz arcydzieła

liera, „Zemsta” Fredry, powieść historyczna Sienkie-

spośród utworów jednego autora.

Zgodnie z podstawą programową uczniowie gim-

nazjum powinni w całości poznać nie mniej niż pięć

wskazanych tytułów część jest oznaczona gwiazdką

– są to utwory, których nie można pominąć w realiza-

cji programu nauczania.

Gwiazdką oznaczona została

również powieść historyczna Henryka Sienkiewicza,

przy czym w podstawie programowej podano trzy ty-

tuły („Quo vadis”, „Krzyżacy”, „Potop”), spośród któ-

rych jeden obowiązkowo ma wybrać nauczyciel.

Uprzejmie informuję ponadto, że podstawa pro-

gramowa nie określa, w której klasie danego etapu

edukacyjnego miałby zostać omówiony konkretny

tekst kultury.

Rozkład materiału nauczania przewi-

dzianego w podstawie programowej dla danego cyklu

kształcenia zależy od nauczyciela i wybranego przez

niego programu nauczania.

Zarówno zatem decyzja co do wyboru konkretnej

powieści historycznej Henryka Sienkiewicza, jak i co

do czasu, w którym ta powieść będzie omówiona

z uczniami, należy do nauczyciela.

Z poważaniem

Podsekretarz stanu

Joanna Berdzik

Warszawa, dnia 19 lutego 2013 r.

Szanowna Pani Marszałek!

Odpowiadając na inter-

oraz grupy posłów dotyczącą kosztów godziny lekcyj-

nej (SPS-023-13948/13), uprzejmie informuję, że koszt

godziny lekcyjnej w szkołach i placówkach prowa-

w 2011 r. wyniósł około 78 zł.

Powyższa kwota wyliczona została na podstawie

danych dotyczących wykonania wydatków bieżących

ze sprawozdań Rb-28S i danych o liczbie godzin rea-

lizowanych w ramach pensum i godzin ponadwymia-

rowych z systemu informacji oświatowej.

Dane doty-

czące wykonania wydatków bieżących uwzględniają

m.in. wydatki na wynagrodzenia nauczycieli (wraz

z pochodnymi), wydatki na wynagrodzenia pracow-

ników niepedagogicznych oraz wydatki rzeczowe.

W wyliczeniach nie zostały uwzględnione wydatki

związane z żywieniem uczniów w szkołach oraz wy-

datki inwestycyjne.

Z poważaniem

Podsekretarz stanu

Przemysław Krzyżanowski

Natura 2000 (13949)

mo z dnia 31.01.2013 r., znak: SPS-023-13949/13,

przekazujące zapytanie posła Piotra Chmielewskiego

Wspólnoty – Buczyny w Szypowicach i Las Niwiski

PLH240034 – jest przygotowany infrastrukturalnie

1061

niżej przedstawiam następujące stanowisko wynika-

jące z odpowiedzi na ww. pytanie regionalnego dy-

rektora ochrony środowiska w Katowicach jako or-

ganu pełniącego nadzór nad tym obszarem.

Obszar mający znaczenie dla Wspólnoty Natura

2000 Buczyny w Szypowicach i Las Niwiski został

zatwierdzony decyzją Komisji Europejskiej 2011/64/

znaczenie dla Wspólnoty.

Położony jest on na Wyży-

nie Krakowsko-Częstochowskiej i obejmuje pasmo

wzgórz wapiennych między miejscowością Pradła na

północy a miejscowością Mokrus na południu.

W ostoi

Buczyny w Szypowicach w powiecie zawierciańskim

ochroną objęto drzewostany lasów bukowych z boga-

tym florystycznie runem.

Obszar składa się z czte-

rech sąsiadujących kompleksów o łącznej powierzch-

ni 256,1 ha, w których dominuje ciepłolubna buczyna

storczykowa.

Runo występującej na powierzchniach

ciepłolubnej buczyny jest bogate, ze szczególnie licz-

ną grupą gatunków storczyków.

Omawiana ostoja

jest miejscem występowania bardzo licznych popula-

cji obuwika pospolitego (Cypripedium calceolus) w do-

brej kondycji, szczególnie w jednej z czterech enklaw

ostoi, tj. wyspie leśnej Las Niwiski usytuowanej na

zachód od miejscowości Mokrus (kępy liczące do

20 pędów).

We wszystkich najlepiej zachowanych pła-

tach buczyny storczykowej drzewostan bukowy

osiągnął wiek około 80 – 100 lat.

W obszarze Natura

2000 znajdują się również rozległe płaty żyznych bu-

czyn.

Jedna enklawa ostoi Buczyny w Szypowicach

i Las Niwiski znajduje się częściowo na terenie Parku

Krajobrazowego Orlich Gniazd i częściowo w otulinie

tego parku, podobnie jak pozostałe fragmenty obsza-

ru Natura 2000.

Ze względu na tendencje do zanikania stanowisk

obuwika pospolitego w całej Europie opisywane sta-

nowiska są bardzo cenne.

Ponadto położone są one

w pobliżu zachodniej granicy zasięgu, dlatego ich

ochrona jest szczególnie ważna dla zachowania do-

tychczasowego kształtu i ciągłości zasięgu w Euro-

pie.

Głównymi zagrożeniami populacji obuwika po-

spolitego są na omawianym terenie odnotowane lo-

kalnie nadmierne odsłanianie siedliska przy zrębach

lub też wzrost stopnia zacienienia.

Ponadto mniejsza

w tym rejonie i otoczona polami uprawnymi z czym

wiąże się ryzyko nadmiernej penetracji.

Sąsiedztwo

to skutkuje m.in. wnikaniem w runo leśne gatunków

obcego pochodzenia oraz zanieczyszczeniami.

Dlate-

go też RDOŚ w Katowicach nie przewiduje podjęcia

go tego obszaru.

Ponadto obiekt wskazany w inter-

pelacji nie stanowi miejsca dogodnego do rozwoju

infrastruktury turystycznej, m.in. ze względu na

znaczne rozczłonkowanie (cztery enklawy).

Należy zaznaczyć, że ostoja ta położona jest

w 95% na gruntach Skarbu Państwa w zarządzie La-

sów Państwowych (Nadleśnictwo Olkusz i Koniecpol,

RDLP w Katowicach), w związku z czym rozwój in-

frastruktury turystycznej jest w głównej mierze ini-

cjowany przez ww. jednostkę.

Specyfika i charakter

siedlisk znajdujących się w przedmiotowym obszarze

nie wymagają prowadzenia ochrony, która w istotny

sposób ograniczałaby gospodarkę leśną.

Dlatego też

nie można mówić o kosztach czy korzyściach innych

niż zwyczajowo wynikających z ochrony cennych

siedlisk przyrodniczych.

Należy podkreślić, że nieba-

gatelną korzyścią dla społeczności jest sam fakt utrzy-

mania dla przyszłych pokoleń terenów cennych przy-

rodniczo w niezmienionym stanie poprzez odpowied-

nio prowadzoną ich ochronę.

Z poważaniem

Podsekretarz stanu

Janusz Zaleski

Natura 2000 (13950)

przekazujące interpelację posła Piotra Chmielewskie-

dla Wspólnoty Bagno Bruch koło Pyrzowic PLH240035

jest przygotowany infrastrukturalnie do przyjęcia tu-

rystów, ile kosztowało przygotowanie i udostępnienie

obszaru do celów turystycznych oraz, czy gminy obję-

te obszarem korzystają finansowo na obecności przed-

miotowego obszaru Natura 2000, poniżej przedsta-

wiam następujące stanowisko wynikające z odpowie-

dzi na ww. pytania regionalnego dyrektora ochrony

nadzór nad tym obszarem.

Bruch koło Pyrzowic zajmuje powierzchnię 38,9 ha.

Znajduje się w głębi dużego kompleksu Lasów Lub-

linieckich, niedaleko portu lotniczego w Pyrzowi-

cach, na terenie gminy Woźniki.

Obszar ten został

W miejscach najniżej położonych występują do-

brze wykształcone i zachowane siedliska i zbiorowi-

ska torfowisk przejściowych i wysokich.

W wielu

miejscach woda stagnuje na powierzchni.

Pozostałą

1062

część stanowią siedliska i fitocenozy typowo wykształ-

conego boru bagiennego oraz niewielkie fragmenty

turzycowisk.

Za najcenniejsze walory przyrodnicze

Bagna Bruch należy uznać dobry stan wykształcenia

siedlisk i zbiorowisk torfowiskowych boru bagiennego,

masowy udział gatunków typowych dla nich, a zwłasz-

cza gatunków chronionych, jak rosiczka okrągłolistna

(Drosera rotundifolia) – wiele tysięcy okazów.

Torfo-

wisko jest zagrożone przez nadmierne zarastanie

krzewami i drzewami, co jest wynikiem naturalnej

sukcesji w kierunku boru bagiennego, w dalszym eta-

pie do wilgotnych borów sosnowych.

Szkodliwe zna-

czenie ma również rozdeptywanie powierzchni torfo-

wiska i jego zaśmiecanie przez osoby odwiedzające ten

teren (nadmierna penetracja ludzka).

Ze względu na niewielką powierzchnię ostoi oraz

istniejące zagrożenia prowadzące do niszczenia sta-

nowisk rzadkich i chronionych roślin, a tym samym

do utraty siedliska stanowiącego przedmiot ochrony

obszaru Natura 2000, rozwój w tym miejscu infra-

struktury turystycznej nie jest wskazany.

Ponadto

obiekt wskazany w interpelacji nie stanowi miejsca

m.in. ze względu na przeciętne walory krajobrazowe

i estetyczne oraz trudno dostępne usytuowanie obsza-

ru w obrębie otaczających go drzewostanów.

W związ-

ku z powyższym RDOŚ w Katowicach nie przewidu-

je podjęcia działań w kierunku zagospodarowania

turystycznego tego obszaru, tym bardziej że na tere-

nie kompleksu leśnego, w którym położony jest przed-

miotowy obszar Natura 2000, istnieją oznakowane

szlaki turystyczne oraz ścieżki edukacyjne z towa-

rzyszącą im odpowiednią infrastrukturą.

Należy zaznaczyć, że ostoja ta jest całkowicie po-

tury turystycznej jest w głównej mierze inicjowany

przez ww. jednostkę.

Ze względu na specyfikę i cha-

rakter siedlisk znajdujących się w przedmiotowym

obszarze prowadzona jest bardzo ograniczona gospo-

darka leśna, dlatego też nie można mówić o istotnych

korzyściach finansowych dla powiatu lub gminy ro-

zumianej jako społeczność lokalna.

Podkreślić jed-

nak należy, że niebagatelną korzyścią dla społeczno-

ści jest sam fakt utrzymania w niezmienionym stanie

terenów cennych przyrodniczo poprzez odpowiednio

prowadzoną ochronę, co w przypadku terenów ba-

giennych i podmokłych będzie skutkowało m.in. po-

prawą możliwości retencyjnych tego terenu w okre-

sach suszy.

Z poważaniem

Podsekretarz stanu

Janusz Zaleski

lacją pana posła Jacka Kwiatkowskiego (SPS-023-

niu do pytań zawartych w przesłanej interpelacji

przedkładam poniższą informację.

1.

Planowanym terminem rozpoczęcia prac bu-

dowlanych jest maj 2013 r.

2.

Koszt inwestycji przebudowy dworca kolejowe-

go w Gnieźnie na podstawie aktualnego kosztorysu

inwestorskiego wynosi 6060,56 tys. zł.

3.

Potwierdzam informację przedstawioną przez

pana posła w interpelacji, że wartość kosztorysowa

zadania przekroczyła pierwotnie planowaną kwotę.

W ramach procedur wewnętrznych PKP SA skiero-

wany został do zarządu spółki wniosek o zwiększenie

zobowiązań na tę inwestycję, który zostanie rozpa-

trzony do końca lutego 2013 r.

Planuje się, że dodatkowe środki na sfinansowa-

nie inwestycji będą pochodziły z dotacji budżetowej

państwa i środków własnych PKP SA.

4.

Obecnie trwają wspólne prace odpowiednich

komórek Ministerstwa Transportu, Budownictwa

i Gospodarki Morskiej oraz spółki PKP SA nad pla-

nem inwestycji PKP SA realizowanych z udziałem

środków budżetu państwa w 2013 r., a także nad ak-

tualizacją umowy 1/TI/2010 z dnia 24 marca 2010 r.

możliwe będzie dofinansowanie w 2013 r. m.in. prze-

budowy dworca w Gnieźnie z dotacji celowej budżetu

państwa w kwocie ok. 4 mln zł.

5.

Zakres przebudowy dworca kolejowego obej-

muje:

2) przebudowę holu głównego,

3) przebudowę toalet,

4) przebudowę kas biletowych,

5) wymianę wyposażenia dworca kolejowego,

6) wykonanie izolacji cieplnej ścian zewnętrznych

i dachu,

7) odnowienie elewacji,

8) budowę elektrycznej instalacji wewnętrznej,

1063

9) budowę instalacji telefonicznej, informatycznej,

megafonowej,

10) wdrożenie systemów SAP, DSO,

11) wykonanie instalacji systemu informacji wi-

zualnej dynamicznej i stałej wraz z instalacją zega-

rową,

12) budowę systemu monitoringu bezpieczeń-

stwa,

13) wymianę instalacji odgromowej,

14) wymianę instalacji wodociągowej i kanaliza-

cyjnej,

15) wymianę instalacji przeciwpożarowej,

16) wymianę instalacji c.o. i grzejników,

17) przebudowę placu przydworcowego.

6.

Planowanym terminem uzyskania pozwolenia

na użytkowanie jest wrzesień 2014 r.

w sprawie osób bezrobotnych w Polsce (13952)

023-13952/13) w sprawie osób bezrobotnych w Polsce

poniżej przedstawiam stosowne informacje.

2012 łączny napływ do bezrobocia wyniósł 16 340 tys.

osób, a 6741,2 tys. osób zostało wyrejestrowanych

z tytułu podjęcia pracy.

Najwyższy napływ w omawia-

nym okresie odnotowano w 2009 r.

(3083,8 tys. osób),

jednocześnie w tym samym roku najmniej osób bez-

robotnych zostało wyrejestrowanych z tytułu podję-

cia pracy (1012,4 tys. osób), co było związane zapew-

ne z apogeum światowego kryzysu gospodarczego.

Wzrost napływu do bezrobocia przy spadku podjęć

pracy widoczny był również w 2012 r. w porównaniu

do 2011 r., co również wiązało się z pogorszeniem

sytuacji gospodarczej w związku z drugą falą kryzy-

su.

Szczegółowe informacje dotyczące kształtowania

się napływu do bezrobocia i podjęć pracy, gromadzo-

ne w ramach statystyki publicznej, zostały zamiesz-

czone w tabeli.

W ramach prowadzonego przez GUS badania po-

pytu na pracę w latach 2007–2011 liczba nowo utwo-

rzonych miejsc pracy (czyli miejsc pracy powstałych

w wyniku zmian organizacyjnych, rozszerzenia lub

zmiany profilu działalności oraz miejsc pracy w jed-

nostkach nowo powstałych) wyniosła 2841,1 tys.

Najwięcej nowych miejsc pracy powstało w 2007 r.

(639,2 tys.) i w 2010 r.

(609,3 tys.).

Dane za rok 2012

nie są jeszcze dostępne i prawdopodobnie GUS opub-

likuje je dopiero w połowie br.

Rok

Liczba osób,

które

uzyskały

status osoby

bezrobotnej

–napływ do

bezrobocia

Liczba

bezrobotnych

wyłączonych

z ewidencji

z powodu

podjęcia

pracy

Nowo

utworzone

miejsca

pracy

1)

Zlikwidowane

miejsca pracy

1)

w tys.

2007 2 491,2 1 266,4 639,2 (.)

2008 2 476,6 1 052,1 490,6 (.)

2009 3 083,8 1 012,4 521,6 501,4

2010 3 042,0 1 183,3 609,3 456,5

2011 2 591,5 1 130,7 580,4 429,3

2012 2 655,0 1 096,4

2) 2)

Razem 16 340,0 6 741,2 2 841,1 1 387,2

1)

Popyt na pracę GUS; (.) brak informacji, liczbę zlikwido-

wanych miejsc pracy po raz pierwszy zbadano w 2009 r.

2)

Trudno jest natomiast porównać dane o nowo

utworzonych miejscach pracy z danymi o zlikwidowa-

nych miejscach pracy i na tej podstawie dokonywać

analiz, gdyż liczbę zlikwidowanych miejsc pracy po raz

pierwszy zbadano dopiero w 2009 r., czyli w roku kul-

minacji światowego kryzysu gospodarczego.

Niemniej

jednak na przestrzeni trzech lat (2009–2011) liczba

miejsc pracy nad zlikwidowanymi zarówno w 2010 r.,

czu pogarszającej się sytuacji gospodarczej pracodaw-

cy ostrożniej podejmują decyzje nie tylko odnośnie do

Podsumowując, minister pracy, dostrzegając isto-

tę poruszanych przez pana posła problemów, wyjaś-

nia, że nie odpowiada za tworzenie lub likwidację

miejsc pracy, czy też w ogóle za sytuację ekonomiczną

podmiotów gospodarczych.

Podejmuje natomiast dzia-

łania mające na celu pomoc osobom zagrożonym

zwolnieniami lub zarejestrowanym jako bezrobotne

i na bieżąco monitoruje sytuację w tym zakresie.

Sekretarz stanu

Jacek Męcina

1064

Odpowiedź

podsekretarza stanu

13957/13, dotyczącym interpelacji pani poseł Joanny

ników sfery budżetowej uprzejmie przekazuję nastę-

pujące informacje.

2012 r. (sygn. akt P 59/11) orzekł, że „art. 2 ust. 3

skiego jako umożliwiający nabycie prawa do dodat-

kowego wynagrodzenia rocznego w wysokości pro-

pospolitej Polskiej”.

Prace związane z realizacją przedmiotowego wy-

roku Trybunału Konstytucyjnego zostały zapocząt-

kowane w 2012 r.

Opracowany przez Rządowe Cen-

trum Legislacji projekt nowelizacji ustawy o dodat-

treści art. 2 ust. 3 pkt 6 o przypadki korzystania

z urlopu macierzyńskiego, dodatkowego urlopu ma-

cierzyńskiego, urlopu ojcowskiego, urlopu na warun-

kach urlopu macierzyńskiego, dodatkowego urlopu

projekt ustawy był rozpatrywany przez stały komitet

Rady Ministrów w dniu 31 stycznia br. i jest przewi-

dziany do rozpatrzenia przez Radę Ministrów w dniu

26 lutego br.

Przedmiotem prac Sejmu jest senacki projekt

budżetowej (druk sejmowy nr 1029) przewidujący

urlopu macierzyńskiego.

Z poważaniem

Podsekretarz stanu

Radosław Mleczko

w sprawie ulgi rehabilitacyjnej

dla niepełnosprawnych (13958)

W związku z interpelacją pana posła Tomasza

nr SPS-023-13958/13, w sprawie ograniczenia ulgi

mie informuję.

wych poniesione w roku podatkowym przez podatni-

w przychodni (szpitalu) lub w związku z badaniami.

1065

Przedmiotowa zmiana miała jedynie charakter

bowej, podatnik jest zobligowany przedstawić dowo-

dy, które potwierdzają poniesienie przez niego wydat-

ków, w szczególności okazać dokument potwierdza-

czo-rehabilitacyjnych.

Przepisy Konstytucji RP nakładają na wszystkie

dził, iż: „Zasadnie tym samym podniesiono w uza-

pełnosprawną oraz posiada samochód mogący służyć

wykazania, że faktycznie ponosił on wydatki zwią-

zane z dojazdem na niezbędne zabiegi rehabilitacyj-

lenie skarżący się ubiegał, związana jest z faktycz-

nym poniesieniem wydatków związanych z dojazdem

na niezbędne zabiegi leczniczo-rehabilitacyjne, a nie

pełnosprawną w celu ułatwienia jej czynności życio-

kumentów potwierdzających zlecenie i odbycie nie-

zbędnych zabiegów leczniczo-rehabilitacyjnych, stro-

na zaś nie przedstawiła.

Reasumując, należy podkreślić, że zastosowanie

habilitacyjne, powodowane jest tym, iż przedmiotowa

ulga powoduje obniżenie podstawy do obliczenia po-

datku dochodowego od osób fizycznych.

Nie jest ona,

skargi, iż ww. ulga może być odebrana tylko w drodze

ustawy, a nie decyzjami organów podatkowych.

Zgod-

pełnosprawnych”.

26/97, Trybunał uznał, że „zwolnienia podatkowe nie

stanowią uznanego przez ustawodawcę standardu

prawnego lecz są ustawowym wyjątkiem od zasady

powszechności i równości obowiązków podatkowych

no-podatkowych”.

Wbrew stwierdzeniom pana posła omawiana ulga

nie została ograniczona.

W takim kształcie omawia-

ne odliczenie funkcjonuje od 1996 r., a podatnicy

spełniający warunki określone w ww. przepisach

mają prawo do jego stosowania.

Co więcej, nie planu-

je się wprowadzenia zmian, tj. ograniczenia ani roz-

szerzenia zakresu ulgi w postulowanym przez pana

posła kierunku.

Nie należy przy tym zapominać, iż

ulga na cele rehabilitacyjne ma bardzo szeroki kata-

log wydatków, których większość nie jest ograniczo-

na limitem kwotowym (art. 26 ust. 7a ustawy).

Jest

zatem wyjątkową preferencją na tle innych przewi-

dzianych w ustawie.

A to oznacza, że osoby niepełno-

sprawne lub osoby, na których utrzymaniu pozostają

takie osoby, pod względem możliwości obniżenia do-

chodu do opodatkowania są w sytuacji korzystniejszej

od innych podatników tego podatku.

Z poważaniem

Podsekretarz stanu

1066

Odpowiedź

podsekretarza stanu

Szanowna Pani Marszałek!

Odpowiadając na in-

1067

ma Lipińskiego w sprawie planów ograniczenia o po-

łowę funduszu socjalnego emerytów i rencistów Pań-

stwowej Straży Pożarnej uprzejmie przedstawiam

1068

nym regulaminie zakładowego funduszu świadczeń

wodowej będą stanowić 0,25% środków zaplanowa-

czeństwa Wewnętrznego i Agencji Wywiadu oraz ich

rodzin wynosił 31 891 000 zł, w tym odpis przekazany

do dyspozycji komendanta głównego Państwowej Stra-

ży Pożarnej wynosił 6 339 542 zł.

Powyższe środki dla PSP przekazane zostały

w dwóch transzach:

— w dniu 22 maja 2012 r. – kwota 4 754 656 zł

stanowiąca 75% naliczonych środków,

1 584 886 zł stanowiąca 25% naliczonych środków.

Jednocześnie pragnę poinformować, że w Pań-

stwowej Straży Pożarnej z funduszu socjalnego

w 2012 r. skorzystało 10 435 uprawnionych na łączną

kwotę 6 414 945 zł.

Wydatkowanie środków w wyso-

kości wyższej niż przyznane wynika z faktu, że nie-

wykorzystane środki w danym roku przechodzą na

Z poważaniem

Podsekretarz stanu

Stanisław Rakoczy

pisach ustawy o funkcjonowaniu komisji lekarskich

uprzejmie przedstawiam następujące informacje.

nych ustaw przewidują regulacje dotyczące prewencji

wia funkcjonariuszy, projektodawca proponuje w ww.

założeniach wprowadzenie skutecznych mechani-

1069

poprzez bieżące działania lecznicze, wydłużenie okre-

same przedmiotowo przepisy prawa dotyczące żołnie-

rzy zawodowych stanowią wyjątek od powszechnej

Zgodnie z ww. ustawą, emeryt lub rencista będą-

Ponadto uprzejmie informuję, że założenia projektu

w mocy orzeczeń czasowo określających III grupę in-

walidzką do czasu następnego badania kontrolnego.

uzyskania orzeczeń według obecnie obowiązujących

przepisów na zasadzie kontynuacji.

Podstawę stwier-

dzenia dalszej niezdolności do służy funkcjonariusza

z orzeczoną III grupą inwalidztwa będzie stanowić

kolejne orzeczenie lekarskie w przedmiotowej spra-

każdy przypadek będzie uzależniony od oceny stanu

zdrowia funkcjonariusza rencisty.

Jednocześnie pragnę wyjaśnić, że projektodawca,

analizując obecnie obowiązujący stan prawny oraz

rzeczywiste realizowanie zadań w zakresie orzeczni-

ctwa lekarskiego funkcjonującego w resorcie spraw

wydatkowania środków publicznych przeznaczanych

na ten cel.

lekarskich są rozproszone pomiędzy różne jednostki

we są z budżetów poszczególnych formacji, podobnie

stających w związku ze szczególnymi właściwościami

lub warunkami służby.

Koszty orzecznictwa rento-

wego byłych funkcjonariuszy pokrywane są przez

zwoli na obniżenie kosztów funkcjonowania komisji

lekarskich, a jednocześnie przyczyni się do racjona-

1070

lizacji wydatkowania niniejszych środków.

Przepro-

wadzenie centralnych procedur konkursowych na

świadczenie usług w zakresie badań laboratoryjnych

i specjalistycznych, potrzebnych do wydania orzecze-

nia lekarskiego przez właściwą komisję, w ocenie pro-

jektodawcy pozytywnie wpłynie na jednostkową war-

tość poszczególnych badań.

Powyższe powinno zwięk-

szyć w ramach posiadania tych samych środków fi-

nansowych liczbę zlecanych badań, co jednoznacznie

znajduje odzwierciedlenie w dokładniejszej ocenie

stanu zdrowia kandydata do służby, funkcjonariusza

lub emeryta/rencisty poszczególnych formacji.

Z poważaniem

Podsekretarz stanu

Stanisław Rakoczy

w sprawie dyrektywy Parlamentu Europejskiego

WE w zakresie zawartości siarki

(13965)

poniższe wyjaśnienia.

Odpowiadając na pytanie „Jakie jest stanowisko

Pana Ministra w sprawie dyrektywy(…)?”, pragnę

uprzejmie wyjaśnić, że dyrektywa 2012/33/UE zmie-

niająca dyrektywę Rady 1999/32/WE w zakresie za-

wartości siarki w paliwach żeglugowych, przyjęta

w dniu 21 listopada 2012 r., wdraża przepisy Między-

narodowej Organizacji Morskiej (IMO), przyjęte

do załącznika VI Międzynarodowej Konwencji o za-

2006–2007 prowadzone były konsultacje w zakresie

Od początku prac nad dyrektywą Polska popie-

rała konieczność ograniczania emisji zanieczysz-

czeń powietrza ze statków w celu ochrony zdrowia

ludzkiego oraz środowiska morskiego i obszarów

przybrzeżnych, zwracając jednocześnie uwagę na

możliwe konsekwencje ww. zapisów oraz warunku-

jąc poparcie dla niniejszych uregulowań koniecznoś-

cią wypracowania odpowiednich mechanizmów re-

dukujących ich negatywny wpływ na konkurencyj-

ność i gospodarkę w obszarach kontroli emisji siar-

ki.

Ponadto polski rząd wydał oświadczenie do dy-

rektywy siarkowej, wskazujące na konieczność

cych utratę konkurencyjności.

Polska, podobnie jak większość państw północnej

Europy, wnioskowała ponadto o rozszerzenie wymo-

gów obowiązujących w obszarach SECA na wszystkie

obszary morskie UE (w tym przede wszystkim Morze

Śródziemne), w odniesieniu do wszystkich statków.

Rozwiązanie takie mogłoby przynieść korzyść w po-

staci rozwiązania problemu zakłócenia konkurencyj-

ności pomiędzy portami mórz północnych i południo-

wych w granicach UE.

Jednakże zostało ono odrzu-

cone w trakcie prac nad projektem dyrektywy.

W zakresie pytania drugiego „Jakie Pan Minister

ki dla gospodarki oraz mieszkańców regionów pół-

nocnej Europy?” pragnę uprzejmie poinformować, że

w odpowiedzi na naciski Polski oraz większości po-

zostałych państw członkowskich Komisja Europejska

przygotowała informacje na temat planowanych

działań mających ograniczyć ws. konsekwencje wpro-

liwach żeglugowych używanych w granicach obsza-

rów SECA (Morze Północne, Morze Bałtyckie i Kanał

La Manche), w wysokości 0,1% od 1 stycznia 2015 r.

Ministerstwo prowadzi również konsultacje z za-

interesowanymi podmiotami w Polsce (w tym z ar-

matorami, dostawcami paliw żeglugowych, zarząda-

mi portów, instytucjami klasyfikacyjnymi, środowi-

skiem naukowym) w zakresie preferowanych rozwią-

zań.

28 stycznia 2013 r. w Gdyni odbyła się konferen-

cja zorganizowana przez Ministerstwo Transportu,

nie wymagań prawnych, istniejących możliwości

torów, określenie realnych rozwiązań alternatyw-

nych, określenie rzeczywistych kosztów dla polskich

ministerstwo planuje kolejne spotkanie z zaintereso-

wanymi stronami, którego celem miałaby być debata

z zainteresowanymi stronami w celu wypracowania

możliwych rozwiązań, m.in. w oparciu o informacje

1071

zrównoważonego transportu morskiego” (tzw. toolbox

document), wskazujący na potencjalne wykorzystanie

projektów TEN-T, pożyczek z Europejskiego Banku

stwa na działania dostosowawcze, opracowanie ram

nia i innowacyjność oraz wykorzystanie systemów

zostać powołane Europejskie Forum Zrównoważonej

Żeglugi (EFZŻ) jako platforma dialogu dla zaintere-

sowanych podmiotów ze strony zarówno przemysłu

jak i rządów państw członkowskich.

ESFŻ ma zapew-

nić ogólną koordynację działań w zakresie implemen-

tacji dyrektywy 2012/33/UE.

kumenty:

1.

Komunikat „Czysta energia dla transportu: Eu-

ropejska strategia paliw alternatywnych” zawiera

wiązania dla coraz ostrzejszych wymogów wprowa-

dzanych w UE w zakresie ograniczania emisji gazów

cieplarnianych.

W zakresie transportu morskiego ko-

munikat skupia się na LNG jako atrakcyjnej alterna-

tywie dla paliw niskosiarkowych.

Komunikat wska-

paliw alternatywnych – w zakresie transportu mor-

morskim”.

Dokument ten wskazuje na korzyści ekono-

napędu statków, tj.: niższa cena niż paliwa niskosiar-

kowe, a nawet paliwa ciężkie, ograniczenie emisji nie

tylko związków siarki, ale również tlenków azotu i CO

2

.

Dokument wskazuje na obecne bariery w rozwoju LNG

jako napędu dla statków morskich oraz działania po-

dejmowane przez KE dla ich rozwiązania.

Z wyrazami szacunku

Warszawa, dnia 28 lutego 2013 r.

w sprawie przesunięcia terminu uruchomienia

dów i Kierowców (CEPiK) w pełnej funkcjonalności

na 2016 r. uprzejmie przedstawiam następujące int-

formacje.

Prace związane z gruntowną przebudową SI CE-

PiK, a w konsekwencji budową tzw. CEPiK 2.0, pla-

nowane są na lata 2013–2015.

W ramach tych prac

minister spraw wewnętrznych przewiduje zapewnie-

nie nowoczesnej infrastruktury oraz architektury

systemu gwarantującej niezawodność, bezpieczeń-

stwo, elastyczność, skalowalność oraz możliwość roz-

woju systemu przy stosunkowo niskich nakładach

finansowych.

Pełna funkcjonalność SI CEPiK zakła-

da dostosowanie systemu do przepisów prawa,

z późn. zm.) oraz aktów prawa Unii Europejskiej, jak

również do potrzeb użytkowników.

Ponadto planuje

się uruchomienie szeregu usług dla obywateli.

Należy wskazać, że w świetle planów rozwojo-

wych, których efektem ma być uruchomienie od dnia

4 stycznia 2016 r. systemu CEPiK w nowym kształ-

cie, decyzja o rezygnacji z pobierania lub obniżeniu

opłaty ewidencyjnej od zawieranych umów OC, która

stanowi obecnie najistotniejszą pozycję przychodów

Funduszu Celowego CEPiK, byłaby niezasadna, a wręcz

szkodliwa.

Warto zauważyć, że dane o zawartych po-

lisach każdorazowo przekazywane są do centralnej

ewidencji pojazdów (CEP) i tak jak w przypadku in-

nych danych (np. daty kolejnego badania techniczne-

go, danych rejestracyjnych) z tytułu ich odnotowania

w CEP pobierana jest opłata.

Po uruchomieniu CE-

PiK 2.0 wysokość powyższej opłaty ewidencyjnej zo-

stanie poddana analizie w zakresie możliwości jej

obniżenia.

Jednocześnie pragnę poinformować, że w latach

2003–2010 zadania związane z budową oraz utrzy-

maniem SI CEPiK realizowała Asseco Poland SA

w ramach kolejnych kontraktów zawieranych z ów-

stracji.

Umowa na utrzymanie systemu przez powyż-

Następnie od dnia 1 lipca 2011 r. utrzymaniem syste-

mu oraz dokonywaniem zmian, na mocy umowy

1072

z dnia 22 marca 2011 r. na utrzymanie i serwis SI

CEPiK, zajmuje się Centralny Ośrodek Informatyki

będący instytucją gospodarki budżetowej utworzoną

i nadzorowaną przez ministra spraw wewnętrznych.

Z poważaniem

Roman Dmowski

w sprawie inwestycji fotowoltaicznych (13970)

13970/13, skierowane do prezesa Rady Ministrów

przedstawiam poniżej stanowisko dotyczące kwestii

ckiej w sprawie inwestycji fotowoltaicznych.

Na wstępie należy zauważyć, że wszystkie osoby

i podmioty stosujące prawo, w tym organy administra-

cji publicznej, dokonują interpretacji przepisów prawa

na własną odpowiedzialność i ryzyko, przy czym do-

konana interpretacja może podlegać późniejszej wery-

fikacji w ewentualnym postępowaniu sądowym.

Or-

gany administracji publicznej czynią to w szczególno-

ści w toku postępowania administracyjnego w odnie-

sieniu do konkretnego stanu faktycznego.

Ponadto rozpatrując przepisy, które regulują kwe-

stie realizacji montażu instalacji fotowoltaicznych,

należy brać pod uwagę moc, lokalizację i konfigurację

takiej instalacji, a także towarzyszącą jej infrastruk-

turę.

W przypadku budowy wolno stojącej instalacji

fotowoltaicznej (poza budynkami), której moc zain-

stalowana zazwyczaj przekracza 100 kW, jej elemen-

tami składowymi poza modułami ogniw fotowolta-

icznych są: drogi wewnętrzne, linie kablowe energe-

tyczno-światłowodowe, przyłącza elektroenergetycz-

ne, transformatory, konwertery, inne niezbędne ele-

menty infrastruktury związane z budową i eksploa-

tacją elektrowni słonecznej.

Zatem lokalizacja i bu-

dowa farmy fotowoltaicznej powinna być rozpatry-

wana jako całość techniczno-użytkowa wraz z insta-

lacjami i urządzeniami, konieczna do zapewnienia

bezpieczeństwa dla ludzi i mienia, użytkowania zgod-

nego z przeznaczeniem oraz z wymaganiami ochrony

środowiska.

Przykładowo analizując przepisy z zakresu ochro-

ny środowiska, należy dokonać kwalifikacji planowa-

nej inwestycji pod względem jej powierzchni.

Zgodnie

ze stanowiskiem Generalnej Dyrekcji Ochrony Śro-

dowiska przedsięwzięcie inwestycyjne polegające na

budowie elektrowni fotowoltaicznej o powierzchni

zabudowy (powierzchni terenu zajętej przez obiekty

budowlane oraz pozostałą powierzchnię przeznaczo-

ną do przekształcenia w wyniku realizacji przedsię-

wzięcia) nie mniejszej niż 1 ha albo 0,5 ha na obsza-

rach objętych formami ochrony przyrody jest kwali-

fikowanym zagospodarowaniem terenu w przepisach

z zakresu ochrony środowiska, traktowanym w ka-

tegoriach przedsięwzięć mogących znacząco oddzia-

z późn. zm.) do przedsięwzięć potencjalnie znacząco

mogących oddziaływać na środowisko zalicza się za-

budowę przemysłową lub magazynową wraz z towa-

rzyszącą jej infrastrukturą o powierzchni zabudowy

o wielkości co najmniej wskazanej w przywołanym

przepisie (0,5 ha w przypadku obszarów objętych

formami ochrony przyrody albo 1 ha w przypadku

innych obszarów).

W związku z powyższym jeżeli pla-

nowane przedsięwzięcie spełnia ww. warunki, wy-

kowaniach.

Odnosząc się do dokumentacji wymaganej w pro-

cesie budowlanym, należy przeanalizować przepisy

wy roboty budowlane można rozpocząć jedynie na

na podstawie art. 29–31 ww. ustawy.

Przepisy te za-

wierają zamknięty katalog budów i robót budowla-

nych, których wykonywanie nie wymaga uzyskania

nie z brzmieniem art. 29 ust. 2 pkt 16 w zw. z art. 30

ust. 1 ww. ustawy pozwolenia na budowę ani zgłosze-

nia nie wymaga montaż wolno stojących kolektorów

słonecznych.

W opinii ministra transportu, budow-

w zakresie przedmiotowej ustawy, ogniwa fotowolta-

iczne należy traktować tak jak kolektory słoneczne.

niw fotowoltaicznych również nie będzie wymagał

Jednocześnie należy wskazać, że zwolnienie z obo-

wiązku uzyskania pozwolenia na budowę oraz zgło-

szenia robót polegających na montażu ogniw fotowol-

taicznych nie dotyczy realizacji innych obiektów lub

robót budowlanych niezbędnych do właściwego funk-

cjonowania elektrowni fotowoltaicznej, np. budowy

stacji transformatorowej, linii energetycznej i innych

niezbędnych elementów infrastruktury związanych

z budową i eksploatacją tej elektrowni.

Tym samym

należy mieć na uwadze całość inwestycji.

Ponadto należy zaznaczyć, że wstępnej kwalifika-

cji robót wymagających pozwolenia na budowę doko-

1073

nuje inwestor, natomiast ostateczna ocena w zakresie

konieczności uzyskania pozwolenia na budowę lub

dokonania zgłoszenia konkretnych inwestycji należy

do właściwego organu administracji architektonicz-

no-budowlanej (starosty), który w oparciu o przepisy

ustawy oraz znajomość konkretnego stanu faktycz-

nego władny jest do zajęcia w tej sprawie wiążącego

stanowiska.

Mając na uwadze powyższe wyjaśnienia, inwestor,

który planuje budowę elektrowni fotowoltaicznej, po-

winien w stosownych przypadkach uzyskać albo

przygotować następującą dokumentację:

1) decyzję o środowiskowych uwarunkowaniach

2) decyzję o pozwoleniu na budowę wydaną na

3) zgłoszenie robót budowlanych (art. 30 ust. 1

ustawy Prawo budowlane);

4) wniosek o wydanie warunków przyłączenia

z 2012 r. poz. 1059), do którego na podstawie § 7 ust. 5

rozporządzenia ministra gospodarki z dnia 4 maja

nowania systemu elektroenergetycznego (Dz. U.

z dnia 29 maja 2007 r.) należy dołączyć:

— dokument potwierdzający tytuł prawny wniosko -

wane przyłączane urządzenia, instalacje lub sieci;

— plan zabudowy lub szkic sytuacyjny określają -

cy usytuowanie obiektu, w którym będą używane

dem istniejącej sieci oraz usytuowanie sąsiednich

obiektów;

— ekspertyzę wpływu przyłączanych urządzeń,

czane do I albo II grupy przyłączeniowej;

5) wypis i wyrys z miejscowego planu zagospodaro-

wania przestrzennego albo decyzję o warunkach zabu-

dowy (art. 7 ust. 8d ustawy Prawo energetyczne).

Przedstawiając powyższe informacje, wyrażam prze-

Warszawa, dnia 1 marca 2013 r.

basadach i konsulatach oraz odnosząc się do ustnych

zapytań pani poseł przekazanych podczas posiedze-

nia sejmowej Komisji Łączności z Polakami za Gra-

nicą w dniu 7 lutego br., uprzejmie informuję.

Zgodnie z nową koncepcją polityki państwa wobec

nia nabiera uzyskanie ich pełnego zrozumienia i sku-

polityki zagranicznej.

Realizacja tego celu powinna

doprowadzić do skuteczniejszego skorzystania z po-

Jednym z elementów tego podejścia, przede wszyst-

kim przez placówki, w których działalności współ-

praca z Polonią i Polakami za granicą jest istotną

częścią zadań, jest stworzenie nowoczesnej platformy

porozumiewania się z rodakami w oparciu o wspólnie

wypracowane stanowiska.

Częścią tej platformy po-

winny stać się polonijne rady konsultacyjne.

Do ich

składów zapraszani są wybitni przedstawicieli środo-

wisk polonijnych i polonofilskich zarówno zorganizo-

wanych, jak i rozproszonych.

Na takim forum placówka uzyskiwać powinna ze

strony przedstawicieli miejscowej Polonii opinie do-

tyczące m.in.:

— założeń polskiej polityki zagranicznej, z uwy -

Ważnym etapem realizacji koncepcji powołania

rad było przeprowadzenie stosownych konsultacji

z zainteresowanymi placówkami dyplomatyczno-

-konsularnymi.

W efekcie tych konsultacji i uwzględ-

niając koncepcję przedstawioną przez centralę oraz

1074

argumenty zaprezentowane przez placówki, zdecy-

dowano poinstruować je 13 listopada 2012 r., że:

— O utworzeniu rady konsultacyjnej decyduje kie-

rownik placówki w porozumieniu z DWPiPG.

— Rada może powstać przy każdej placówce.

— Funkcjonowanie rady zapewnia placówka.

— Nazwa rady każdorazowo byłaby formułowana

przez konkretną placówkę.

Wynika to z wątpliwości

zgłaszanych przez placówki w państwach, w których

formalne przyjęcie terminu „polonijna rada konsul-

tacyjna” skazywałoby członków rady na nieprzychyl-

ność miejscowych władz.

torytetami w konkretnych dziedzinach, takich jak

oświata, nauka, gospodarka, kultura, dziedzictwo

narodowe i inne.

— Spotkania rady zależnie od przewidzianej te -

matyki powinny gromadzić ekspertów w dziedzi-

nach, w których placówka chciałaby uzyskać opinię

miejscowych środowisk.

— Rada nie będzie ciałem o stałym składzie

i określonym czasowo mandacie, a udział w jej pra-

cach powinien wynikać z jednokrotnych, imiennych

zaproszeń do udziału w kolejnym spotkaniu, wysto-

sowanych przez szefa placówki.

— Liczebność rady powinna gwarantować jej sku -

teczność.

Nie powinna zatem przekraczać 10–15 eks-

pertów w żadnej z dziedzin.

nomii organizacji polonijnych zrzeszających przede

wszystkim obywateli innych państw, których intere-

Najważniejszym atutem Polonii i Polaków za granicą

jako sojuszników Polski w krajach zamieszkania jest

ich wiarygodność wobec społeczeństw i władz tych

państw, a zatem rada nie może być forum zrzeszają-

cym prezesów organizacji polonijnych, lecz wybit-

nych ekspertów o uznanym wśród Polonii autoryte-

cie.

W ten sposób podkreślona zostanie nienaruszal-

funkcjonowania organizacji rodaków za granicą.

— Szef placówki niezależnie od zaproszenia wy -

typowanych przez siebie ekspertów powinien obo-

wiązkowo zwrócić się do organizacji polonijnych

wzbogacać opinie wypracowane przez radę.

W wy-

padku znacznej ilości organizacji zainteresowanych

wydelegowaniem swoich przedstawicieli szef placów-

ki informowałby o tematyce i terminie planowanego

spotkania oraz wskazywał liczbę oczekiwanych eks-

pertów i pozostawiał organizacjom polonijnym ich

wytypowanie.

— Raz do roku placówka organizowałaby spotka -

nie wszystkich ekspertów w celu przedstawienia za-

łożeń polskiej polityki zagranicznej z uwypukleniem

tych zagadnień, które należy wspierać działaniami

dyplomacji publicznej oraz założeń polityki zagra-

nicznej RP w odniesieniu do współpracy z Polonią

rozwoju i postępu gospodarczego i cywilizacyjnego

Polski.

— Stałym terminem spotkań rady byłaby połowa

września, kiedy to byłby jej przedstawiany plan

ny rok.

— Rada nie może uzyskiwać formalnych atrybu -

tów dających jej wpływ na funkcjonowanie placówki.

— Nie ma znaczenia język, w którym będzie po -

rozumiewała się rada.

Jak wskazano wyżej, stosowna dyspozycja MSZ

dotycząca powoływania rad została przekazana

polskim placówkom dyplomatyczno-konsularnym

w ubiegłym roku.

Proces ich powoływania trwa i re-

alizowany jest zgodnie z decyzjami szefów poszcze-

gólnych placówek bez żadnych ograniczeń czaso-

wych.

Do dzisiaj powołane zostały 22 rady konsulta-

Z poważaniem

Podsekretarz stanu

Janusz Cisek

Szanowna Pani Marszałek!

Przesyłam odpowiedź

na interpelację pani poseł Joanny Fabisiak przeka-

zaną przy piśmie (SPS-023-13972/13) z dnia 31 stycz-

nia 2013 r.

Mając na uwadze sposób funkcjonowania systemu

certyfikacji znajomości języka polskiego jako obcego,

jak również efektywność wydatkowania środków na

działania realizowane przez Państwową Komisję Po-

cego, latem 2012 r. podjęłam decyzję o rozpoczęciu

prac nad wprowadzeniem niezbędnych zmian syste-

mowych w tym obszarze.

W tym celu zleciłam przeprowadzenie stosownych

analiz w resorcie, które uwzględniałyby zwiększenie

dostępności egzaminów dla wszystkich zaintereso-

wanych w kraju i za granicą, możliwość przystąpie-

nia do egzaminów na poziomach w skali przyjętej

przez Radę Europy (tj. od A1 do C2), racjonalność

wydatkowania środków budżetowych na ten cel oraz

relację pomiędzy wydatkami a dochodami budżetu

państwa uzyskiwanymi z tego tytułu, biorąc również

1075

pod uwagę postulaty środowiska akademickiego,

a także krytyczne uwagi i propozycje zmian zgłasza-

ne, m.in. przez panią poseł, w stosunku do obecnie

funkcjonującego systemu.

W związku z powyższym wystąpiłam do ministra

Zdrojewskiego, jako organu właściwego, z prośbą

kiem prac legislacyjnych w ramach ustawy z dnia

z 2011 r. poz. 224), w związku z opracowaniem przez

Ministerstwo Nauki i Szkolnictwa Wyższego koncep-

cji zmian w systemie certyfikacji znajomości języka

polskiego jako obcego.

Ze względu na fakt, iż zarówno zadania z zakresu

poświadczania znajomości języka polskiego jako ob-

cego, jak i ich finansowanie pozostają w gestii resor-

tu nauki i szkolnictwa wyższego minister kultury

i dziedzictwa narodowego w dniu 24 sierpnia 2012 r.

wyraził zgodę, aby nowelizacja ustawy o języku pol-

skim obejmująca ww. zakres była prowadzona przez

MNiSW.

Prace wewnątrz resortu nad opracowaniem pro-

jektu założeń projektu ustawy o zmianie ustawy

o języku polskim trwały do końca 2012 r.

W dniu 18 stycz-

nia br. projekt założeń wraz z uzasadnieniem został

przekazany pod obrady Zespołu ds. Programowania

W chwili obecnej projekt oczekuje na analizę i ocenę,

na podstawie których zespół podejmie decyzję o włą-

czeniu projektu do wykazu prac legislacyjnych Rady

pracy Rady Ministrów przyjętego uchwałą nr 49

Z chwilą podjęcia decyzji o włączeniu projektu do

wykazu prac legislacyjnych Rady Ministrów resort

wiodący może rozpocząć uzgodnienia międzyresor-

towe oraz przekazać projekt do konsultacji społecz-

nych.

W tym momencie projekt założeń projektu

będzie również udostępnieniu w Biuletynie Informa-

cji Publicznej.

Jednocześnie informuję, iż projektowana noweli-

zacja zakłada poszerzenie dostępności egzaminów

certyfikatowych poświadczających znajomość języka

polskiego jako obcego przez:

1) zwiększenie liczby ośrodków uprawnionych do

przeprowadzania egzaminów poprzez nadanie upraw-

nień nowym podmiotom, m.in. uczelniom krajowym

i zagranicznym, szkołom językowym oraz instytutom

polskim za granicą, po spełnieniu określonych wa-

runków; zastąpią one w tej funkcji państwową komi-

sję, która ulegnie rozwiązaniu;

2) umożliwienie zdającym przystąpienia do egza-

w terminach dostosowanych do ich potrzeb;

3) wprowadzenie 9 zamiast dotychczasowych 3 po-

ziomów certyfikacji z języka polskiego [6 poziomów

dla dorosłych i 3 poziomów (A1, A2, B1) w wersji

junior];

4) przeniesienie części finansowania organizacji

egzaminów na podmioty uprawnione, które będą po-

bierać za ich organizację opłaty;

5) upowszechnianie języka i kultury polskiej, jak

również systemu nauczania i poświadczania znajo-

mości języka za pośrednictwem podmiotów upraw-

nionych.

W wyniku wprowadzonych zmian powstanie zde-

centralizowany system egzaminowania z języka pol-

skiego jako obcego z zachowaniem nadzoru nad prze-

prowadzaniem egzaminów oraz zapewnieniem wyso-

kich standardów egzaminacyjnych.

Jednocześnie przekazuję projekt założeń projektu

)

do uprzej-

mej wiadomości pani poseł Joanny Fabisiak.

Łączę wyrazy szacunku

Minister

Barbara Kudrycka

Warszawa, dnia 26 lutego 2013 r.

(13975)

nr SPS-023-13975/13) w sprawie nieudzielenia pomo-

cy prawnej krewnym ofiar katastrofy nad Smoleń-

skiem uprzejmie informuję.

Pomoc prawna dla członków rodzin ofiar kata-

strofy w Smoleńsku, poza pierwszym etapem zwią-

zanym z identyfikacją i przewozem zwłok, w dotych-

czasowym stadium postępowania może dotyczyć

głównie przyznania im statusu osób poszkodowa-

nych, a następnie – w skorzystaniu z uprawnień, ja-

kie on daje.

Zgodnie z § 42 ust. 1 K.p.k. FR za osobę

poszkodowaną może zostać uznana osoba fizyczna,

która w rezultacie czynu przestępczego odniosła

uszczerbek fizyczny, materialny, moralny lub praw-

ny, oraz osoba prawna, która w rezultacie takiego

czynu odniosła uszczerbek materialny lub narusze-

nie reputacji prawnej.

Decyzja o uznaniu za osobę

poszkodowaną wydawana jest postanowieniem śled-

czego lub sądu.

*

)

1076

Informacja o występowaniu w prawie rosyjskim

statusu osoby poszkodowanej oraz warunkach jego

uzyskania udzielana była przez rosyjskich prokurato-

rów w trakcie przesłuchań członków rodzin ofiar zwią-

zanych z identyfikacją zwłok.

Na tym etapie stosowne

wnioski złożyły 3 osoby, uzyskując status poszkodo-

wanych.

Jeszcze kilka osób kontaktowało się w tej

kwestii z Ambasadą RP w Moskwie, uzyskując sto-

sowne wyjaśnienia na temat procedury i zakresu

uprawnień wynikających ze statusu oraz wzór formu-

larza o jego przyznanie, jednak nie prosiły one placów-

ki o nadanie sprawie dalszego urzędowego biegu.

Należy w tym miejscu podkreślić, iż konsul nie

może występować o przyznanie statusu osoby po-

szkodowanej „z urzędu”.

Warunkiem merytoryczne-

go rozpatrzenia sprawy jest wniosek zainteresowa-

nego lub jego pełnomocnika (na oficjalnym formula-

rzu) wraz z dokumentem potwierdzającym pokre-

wieństwo z tragicznie zmarłym.

Może on być kiero-

wany bezpośrednio do śledczego lub sądu bądź też do

konsula, który nada sprawie dalszy bieg.

Zgodnie z K.p.k. FR status osoby poszkodowanej

daje szereg uprawnień tak na etapie postępowania

przygotowawczego, jak i przede wszystkim sądowego

(np. wspieranie oskarżenia).

Aby z nich efektywnie

korzystać, wskazane jest posiadanie adwokata (ro-

syjskiego lub polskiego akredytowanego w Rosyjskiej

Izbie Adwokackiej), który reprezentowałby poszko-

dowanego – jako jedną ze stron procesu.

W myśl ro-

syjskiego prawa uprawnień takich nie posiada kon-

sul.

W związku z powyższym Wydział Konsularny

Ambasady RP w Moskwie poczynił rozeznanie wśród

miejscowych prawników, sporządzając listę wiary-

godnych, wyspecjalizowanych adwokatów gotowych

podjąć się reprezentowania osób poszkodowanych

wobec organów rosyjskich.

Dotychczas jednak nikt

nie występował wobec placówki o pomoc w skontak-

towaniu z adwokatem.

Odnosząc się do całości kwestii podniesionej przez

pana posła, należy zwrócić uwagę, iż w myśl ustawy

o funkcjach konsulów opieka i pomoc prawna udzie-

lana jest na wniosek obywatela lub osoby prawnej,

z wyjątkiem sytuacji, kiedy zainteresowany na sku-

tek niezdolności do działania nie jest w stanie z ta-

kim wnioskiem wystąpić, a należy domniemywać, iż

jest zainteresowany pomocą.

W danym przypadku

okoliczność taka nie występuje.

Z informacji uzyskanych od strony rosyjskiej wy-

nika, iż kwestia przyznania statusu osoby pokrzyw-

dzonej była przedmiotem korespondencji między Ko-

mitetem Śledczym FR a Naczelną Prokuraturą Woj-

skową, a dotychczas status taki uzyskało 56 człon-

ków rodzin ofiar katastrofy w Smoleńsku.

Z poważaniem

Podsekretarz stanu

Janusz Cisek

siedziby Konsulatu Generalnego RP

w Vancouver (13976)

Szanowna Pani Marszałek!

W odpowiedzi na

mo nr SPS-023-13976/13 z dnia 5 lutego br.)

uprzejmie informuję.

cesu, którego celem jest optymalizacja obecności dy-

plomatycznej Rzeczypospolitej Polskiej w świecie

oraz chęć lepszego odzwierciedlenia priorytetów pol-

tów gospodarczych) przy jak najlepszym wykorzysta-

trów.

Lokalizacja konsulatu w Vancouver była pier-

wotnie związana z portową rolą tego miasta, które-

go znaczenie uległo jednak znacznemu zmniejszeniu

dalekomorskiego.

Edmonton w przeciwieństwie do

Vancouver jest położone w centrum ogromnego

wincji wchodzącej w skład okręgu (Alberty) i cen-

trum przemysłowo-biznesowym sektora naftowego,

placówki przyczyniła się do istotnego wzrostu zna-

widzenia interesów Polski ośrodkiem ważniejszym

sulatu.

1077

Edmonton przyniesie szereg korzyści zarówno dla

(13977)

Szanowna Pani Marszałek!

Odpowiadając na in-

023-13977/13) w sprawie opracowywanego projektu

go personelu medycznego, uprzejmie proszę o przy-

Projektowane rozporządzenie ministra zdrowia

nywaniu prac związanych z narażeniem na zranienie

świadczeń zdrowotnych ma na celu wdrożenie prze-

pisów dyrektywy Rady 2010/32/UE z dnia 10 maja

czącej zapobiegania zranieniom ostrymi narzędziami

społecznej oraz ministrem zdrowia, określą przepisy

Obowiązek ochrony zdrowia pracowników po-

przez zapewnienie bezpiecznych i higienicznych

osiągnięć nauki i techniki stanowi zgodnie z art. 207

§ 2 Kodeksu pracy jeden z podstawowych obowiąz-

ków pracodawcy.

Z tego względu projektowane roz-

porządzenie nie nakłada na pracodawców nowych

obowiązków w zakresie zapewnienia bezpiecznych

retyzuje i integruje istniejące przepisy w zakresie

bezpieczeństwa i higieny pracy, wyznaczając kierunek

działań wynikających z już obowiązujących prze-

pisów prawa pracy.

Projektowane rozporządzenie wprowadza nato-

miast nowe metody weryfikacji zakresu i efektywn-

ości podejmowanych przez pracodawcę działań

zmierzających do ograniczenia liczby zranień, po-

przez wprowadzenie raportu o bezpieczeństwie i hi-

gienie pracy w podmiocie leczniczym w zakresie zra-

nień ostrymi narzędziami przy udzielaniu świadczeń

zdrowotnych.

Zawarte w ww. raporcie dane i oparte

na nich wnioski powinny być dla pracodawcy i reprez-

entacji pracowników punktem wyjścia oraz podstawą

do negocjowania i uzgodnienia dalszych działań

służących poprawie bezpieczeństwa i higieny pracy.

Projektowana regulacja wskazuje ponadto m.in. kry-

teria, jakimi powinien kierować się pracodawca przy

wyborze ostrych narzędzi, kładzie nacisk na koniec-

zne działania z zakresu organizacji pracy, wdrażanie

procedur bezpiecznego posługiwania się ostrymi

narzędziami i określenie procedur działań następ-

czych w przypadku wystąpienia zranień, w celu zapo-

bieżenia skutkom zranień, jakimi są zakażenia i cho-

roby zakaźne (choroby zawodowe).

Projektowana regulacja implementująca dyrekty-

wę Rady 2010/32/UE stanowi jedynie dopełnienie

całości już wcześniej wdrożonych i obowiązujących

regulacji prawnych służących zapewnieniu pracown-

ikom sektora medycznego bezpiecznych warunków

pracy, ochrony przed wypadkami w pracy oraz szer-

zeniem się zakażeń będących skutkiem zranień.

Obowiązujące w Rzeczypospolitej Polskiej przepisy

cy i wydanych na jego podstawie rozporządzeń,

w sposób kompleksowy stanowią o obowiązku pra-

codawcy:

okresowych i doraźnych,

— profilaktycznej opieki zdrowotnej nad pra -

cownikiem, w tym szczepień ochronnych,

nich informacji w tym zakresie organom adminis-

tracji publicznej i służbom statystycznym,

— ponoszenia kosztów działań następczych

w przypadku wypadków podczas pracy.

Implementowana dyrektywa w zakresie wdraża-

nia jej postanowień oraz, w ślad za nią, projektowana

regulacja:

— nie zmieniają już obowiazujących regulacji pra -

wa pracy,

1078

— przewidują negocjacyjny proces wdrażania,

awicielami pracowników.

Projekt rozporządzenia, w ślad za postanowieni-

ami dyrektywy 2010/32/UE, określa warunki bez-

narzędziami przy udzielaniu świadczeń zdrowotnych

w podmiotach leczniczych.

Ponadto transpozycja

przepisów dyrektywy wpłynie na podniesienie świ-

adomości zagrożeń związanych ze zranieniami

w ochronie zdrowia, w tym spowoduje, że zranienia

ostrymi narzędziami będą zgłaszane jako wypadki

przy pracy.

Powinno się to przyczynić do lepszego

monitorowania problemu zranień ostrymi narzędzi-

ami medycznymi i będzie miało pozytywny wpływ

na działania służące ograniczeniu ryzyka zranień

oraz długotrwałych konsekwencji zdrowotnych

mogących być ich skutkiem (m.in. zakażenia HCV,

HIV i HBV).

Odnosząc się do szczegółowych pytań, informuję.

Ad 1.

Kwestia zasad przeprowadzania szkoleń

przeprowadzających to szkolenie, jest regulowana

w przepisach rozporządzenia ministra gospodarki

lacja nie przewiduje wprowadzenia obligatoryjnego

nakazu przeprowadzenia szkoleń dla personelu me-

dycznego przez wykwalifikowaną pielęgniarkę epide-

miologiczną w miejsce szkoleń prowadzonych przez

pracowników danego oddziału szpitalnego.

W szko-

leniach z zakresu bezpieczeństwa i higieny pracy

wyróżnia się bowiem tzw. szkolenie ogólne oraz szk-

olenie stanowiskowe.

Szkolenie ogólne powinno umożliwić zapoznanie

się pracownika z podstawowymi przepisami bezpie-

czeństwa i higieny pracy zawartymi w przepisach

prawa pracy, regulaminami pracy, zasadami bezpie-

czeństwa i higieny pracy obowiazującymi w danym

zakładzie pracy, a ponadto z zasadami udzielania

pracy.

Szkolenie stanowiskowe powinno zaś zapew-

nić zapoznanie się przez pracownika z czynnikami

środowiska pracy występującymi na jego stanowisku

pracy i ryzykiem zawodowym związanym z wykony-

waniem pracy na danym stanowisku, a także sposo-

bami ochrony przed zagrożeniami, jakie mogą powo-

dować te czynniki, i metodami bezpiecznego wyko-

nywania pracy na danym stanowisku.

Szkolenie ogólne przeprowadza pracownik służby

ca u pracodawcy zadania z zakresu tej służby (może

to być również pracodawca) albo inny wyznaczony

przez pracodawcę pracownik, posiadający zasób wie-

dzy i umiejętności zapewniające właściwą realizację

szkolenia ogólnego.

Szkolenie stanowiskowe przeprowadza wyznaczo-

na przez pracodawcę osoba kierująca pracownikami

nie kwalifikacje i doświadczenie zawodowe w zakresie

przeprowadzania szkoleń środowiskowych.

Wska-

zane regulacje umożliwiają więc prowadzenie szko-

lenia z zakresu bezpieczeństwa i higieny pracy również

przez pielęgniarkę epidemiologiczną, jednak pod

warunkiem posiadania przez nią odpowiednich kwal-

ifikacji i doświadczenia zawodowego w zakresie sz-

koleń z zakresu bezpieczeństwa i higieny pracy.

Projektowana obecnie regulacja przewiduje obow-

iązek uwzględnienia w ramach wstępnych i cyklic-

znych szkoleń z zakresu bezpieczeństwa i higieny

pracy przekazywania dodatkowo informacji nt.:

— zasad prawidłowego postępowania z ostrymi

narzędziami;

— potencjalnego zagrożenia dla życia i zdrowia,

spowodowanego zranieniem ostrym narzędziem,

w tym związanego z kontaktem z krwią i płynami

ustrojowymi człowieka lub innym materiałem poten-

cjalnie zakaźnym;

— środków, które należy podjąć w celu zapobieg -

ania zranieniom ostrymi narzędziami, obejmujących

standardowe środki ostrożności, bezpieczne systemy

w drodze szczepień ochronnych;

— wyposażenia i stosowania środków ochrony in -

dywidualnej;

— działań, które należy podjąć w przypadku zra -

nienia ostrym narzędziem, oraz procedur dotyczą-

cych zgłaszania zranienia.

Ad 2.

Projekt rozporządzenia przewiduje elimino-

wanie zbędnego użycia ostrych narzędzi, a w przy-

padkach gdy eliminacja ostrych narzędzi nie jest

możliwa, a charakter udzielanych świadczeń zdro-

wotnych na to pozwala – wprowadzenie do stosowa-

nia narzędzi, które zawierają mechanizmy chroniące

przed zranieniem.

Ad 3.

Dyrektywa, a w ślad za nią projektowane

rozporządzenie, nie przewidują upraszczania proce-

dur służących zapewnieniu pracownikom sektora

medycznego bezpieczeństwa.

Procedury te nie po-

winny być bowiem upraszczane, lecz uszczegółowia-

ne we współpracy z przedstawicielami pracowników,

wdrażane, a następnie na bieżąco (lecz nie rzadziej

niż co pół roku) oceniane i aktualizowane stosownie

do oceny ryzyka zranień ostrymi narzędziami.

Pro-

cedury te powinny określać sposoby bezpiecznego

cymi odpadami medycznymi, w szczególności prze-

widywać zakaz ponownego zakładania osłonek na

ostre narzędzia.

Procedury powinny również okre-

ślać niezbędne działania umożliwiające natychmia-

stowe udzielenie pomocy pracownikowi, który uległ

zranieniu ostrym narzędziem, uwzględniające w szcze-

gólności konieczność podjęcia określonych działań

profilaktycznych zapobiegających zakażeniu w wyni-

ku zranienia i narażenia na kontakt z krwią lub in-

nym potencjalnie zakaźnym materiałem biologicz-

1079

nym oraz przewidywać przeprowadzenie niezbęd-

nych badań lekarskich.

Projektowane rozporządzenie przewiduje, że pro-

cedury te będą przedmiotem szkoleń wstępnych, cy-

klicznych z zakresu bezpieczeństwa i higieny pracy,

a ponadto będą dla pracowników na bieżąco dostępne

w miejscu pracy.

W procedurach uwzględnione będą również zasa-

dy zgłaszania i rejestracji zranień ostrymi narzędzia-

mi jako wypadków przy pracy, co w przypadku wy-

stąpienia w ich wyniku odległych skutków zdrowot-

nych (np. w wyniku zakażenia HBV, HCV lub HIV)

ułatwi pracownikom dochodzenie odszkodowań za

skutki wypadków przy pracy.

Z poważaniem

Podsekretarz stanu

w sprawie przestrzegania zasad

wykorzystywania dotacji

Szanowna Pani Marszałek!

Odpowiadając na in-

wie funkcjonowania szkół niepublicznych o uprawnie-

niach szkół publicznych dla dorosłych, uprzejmie in-

formuję, co następuje.

ciwemu do udzielania dotacji planowaną liczbę ucz-

przedzającego rok udzielania dotacji.

W przypadku

W Ministerstwie Edukacji Narodowej sukcesywnie

podejmowane są działania mające na celu uporządko-

wanie systemu funkcjonowania oraz dotowania szkół

samorządu terytorialnego przeprowadzanie kontroli

prawidłowości wykorzystania dotacji przyznanych

szkołom niepublicznym o uprawnieniach szkoły pub-

licznej z budżetów tych jednostek oraz uprawnienie

w danej szkole, na jego pisemny wniosek uzasadnio-

ny sytuacją życiową lub zdrowotną złożony w termi-

Powyższe zmiany wymusiły mechanizm egzekwo-

Kwestie dotyczące promowania i klasyfikowania

w zakresie dopuszczania słuchaczy do egzaminów se-

mestralnych w ponadgimnazjalnej publicznej i niepub-

licznej szkole dla dorosłych były przedmiotem kontro-

li planowej zrealizowanej od 1 marca do 30 kwietnia

w roku szkolnym 2011/2012 przez kuratorów oświa-

ty w ramach sprawowanego przez nich nadzoru pe-

dagogicznego.

Zostały one przeprowadzone przez

pracowników nadzoru pedagogicznego we wszyst-

kich województwach i objęły publiczne szkoły ponad-

gimnazjalne ogólnokształcące dla dorosłych, niepub-

liczne szkoły ponadgimnazjalne ogólnokształcące dla

dorosłych z uprawnieniami szkoły publicznej (liceum

ogólnokształcące, uzupełniające liceum ogólnokształ-

cące), publiczne szkoły ponadgimnazjalne dla doro-

słych prowadzące kształcenie zawodowe i niepublicz-

ne szkoły ponadgimnazjalne dla dorosłych z upraw-

1080

zawodowe (zasadnicza szkoła zawodowa, technikum,

Łącznie kontrolą objęto 1341 szkół dla dorosłych,

w tym 484 szkoły publiczne (36,1%) i 857 szkół nie-

publicznych z uprawnieniami szkół publicznych

(63,9%) kształcących zarówno w formie stacjonarnej,

jak i zaocznej.

Zakres kontroli obejmował prawidłowość dopusz-

czania słuchaczy do egzaminów semestralnych z po-

szczególnych zajęć edukacyjnych, a także kwestie

dotyczące skreślania z listy słuchaczy, którzy nie

spełnili warunków dopuszczenia do egzaminów se-

mestralnych i nie otrzymali zgody dyrektora szkoły

na powtarzanie semestru.

Wnioski sformułowane w wyniku przeprowadzo-

nej kontroli ujawniły potrzebę doprecyzowania zapi-

sów powołanego wyżej rozporządzenia.

W związku

z powyższym obecnie trwają prace nad nowelizacją

ww. rozporządzenia.

Zaproponowano zmianę polega-

jącą na doprecyzowaniu wymogu obecności słucha-

czy na poszczególnych zajęciach edukacyjnych w wy-

zajęcia.

Dopasowaniu kształcenia w zawodach do potrzeb

rynku pracy służą zmiany systemowe w kształceniu

zawodowym wprowadzone z dniem 1 września br.,

a dotyczące w szczególności nowej klasyfikacji zawo-

dów szkolnictwa zawodowego oraz nowej podstawy

Ministerstwo Edukacji Narodowej we współpra-

cy z Krajowym Ośrodkiem Wspierania Edukacji Za-

wodowej i Ustawicznej przeprowadziło w dniach od

24 października do 7 listopada 2012 r. diagnozę

działań zrealizowanych przez publiczne i niepublicz-

ne szkoły prowadzące kształcenie zawodowe w zakre-

sie ich wdrożenia.

W badaniu przeprowadzonym dro-

gą elektroniczną 14,4% stanowiły szkoły niepublicz-

ne.

Analizie pod kątem zgodności kształcenia w za-

kacją zawodów szkolnictwa zawodowego poddane zo-

stały także dane systemu informacji oświatowej wg

stwierdzonych nieprawidłowości w tym zakresie ku-

ratorzy oświaty w ramach sprawowanego nadzoru

pedagogicznego zobowiązani zostali do działań pro-

wadzących do ich wyeliminowania.

Monitorowanie

zmian, w tym także w zakresie dopasowania kształ-

cenia do potrzeb rynku pracy, będzie kontynuowane

i obejmie zarówno szkoły publiczne, jak i niepubliczne.

ści przeciwdziałanie pobieraniu przez szkoły niepub-

zek nauki, dotacji na słuchaczy, którzy nie uczęszcza-

kacyjnych w danym miesiącu.

Z poważaniem

Podsekretarz stanu

Przemysław Krzyżanowski

w sprawie wysokości wsparcia finansowego

parków technologicznych (13979)

Szanowna Pani Marszałek!

W odpowiedzi na

go w sprawie wysokości wsparcia finansowego par-

ków technologicznych z dnia 30 stycznia br. (sygn.

SPS-023-13979/13) poniżej przedkładam szczegó-

łowe wyjaśnienia na temat zagadnień poruszonych

Od momentu przystąpienia Polski do Unii Euro-

pejskiej rozwój inicjatyw parkowych nabrał znaczne-

go przyspieszenia, głównie dzięki dostępności fundu-

szy strukturalnych przeznaczonych na realizację

takich przedsięwzięć.

W konsekwencji liczba działa-

jących od 2004 r. parków wzrosła już pięciokrotnie.

W ujęciu regionalnym inicjatywy parkowe są reali-

zowane we wszystkich województwach, przy czym

najwięcej parków technologicznych zlokalizowanych

jest w województwie śląskim (8), dolnośląskim i wiel-

kopolskim (po 6).

Nakłady inwestycyjne w polskich parkach w po-

nad połowie sfinansowane zostały ze środków z fun-

duszy europejskich.

Należy przy tym podkreślić fakt,

że wkład własny instytucji zarządzających parkami

sięgał aż 20%, dopiero kolejne pozycje w rankingu

zajmowały krajowe, regionalne i lokalne źródła fi-

nansowania.

Średni wkład inwestorów prywatnych

wyniósł 207 517 104 zł (mediana 36 685 523 zł).

W perspektywie finansowej na lata 2007–2013

wsparcie dla parków technologicznych udzielane jest

w ramach działania 5.3 Programu Operacyjnego „In-

nowacyjna gospodarka”: Wspieranie ośrodków inno-

wacyjności.

W tym okresie udzielono dofinansowania

12 projektom w wysokości od 80 do 85% kosztów

kwalifikowanych, z czego 85% wartości dofinansowa-

nia pochodzi ze środków wspólnotowych, a 15% ze

środków krajowych.

Obecnie wszystkie projekty są

w fazie realizacji, z czego w czterech projektach zo-

1081

stał już zakończony etap budowy obiektów budowla-

nych i trwa proces zakupu wyposażenia.

W pozosta-

łych 8 projektach w dalszym ciągu trwają roboty

budowlane.

Wsparcie w ramach działania 5.3 PO IG polega

rozwoju.

Wsparcie dla ww. ośrodków ma zapewnić

biorcom dążącym do wprowadzenia nowych rozwią-

zań, jak również naukowcom pragnącym rozpocząć

działalność gospodarczą.

Zadanie to realizowane jest

m.in. poprzez zapewnianie firmom przestrzeni biu-

rowej i produkcyjnej wraz z niezbędną infrastruktu-

rą oraz oferowanie szeregu usług wspierających ich

działalność.

Ważnym elementem tego wsparcia jest

pośredniczenie w kontaktach między środowiskiem

naukowym a biznesowym oraz dostarczanie usług

doradczych związanych z transferem i komercjaliza-

cją wiedzy.

Zadania te są szczególnie istotne z punk-

tu widzenia rozwoju innowacyjności małych i śred-

nich przedsiębiorstw, których potencjał i wiedza są

niewystarczające, aby wprowadzać innowacje samo-

dzielnie.

Park technologiczny, działając na styku bi-

znesu i sfery badawczo-rozwojowej, ma szansę stano-

wić efektywne narzędzie dyfuzji nowych technologii,

przyczyniając się do rozwoju firm, a w efekcie rów-

nież do powstawania nowych miejsc pracy.

W latach 2007–2013 dofinansowano w ramach

działania 5.3 PO IG następujące projekty (poniższa

tabela).

W styczniu 2013 r. w ramach działania 5.3. w związ-

ku z zatwierdzeniem przez komitet monitorujący do-

datkowej alokacji dla projektów z listy projektów in-

dywidualnych zawarto aneksy dotyczące rozszerze-

nia zakresu rzeczowego projektów i zwiększenia

kwoty wsparcia.

Łączna kwota dodatkowo przyzna-

nego wsparcia wyniosła 204 506 037,34 PLN i wy-

czerpała dostępną, przyznaną na ten cel alokację.

Zestawienie przyznanych kwot wsparcia dla po-

szczególnych beneficjentów (tabela na str. 1082).

W celu zagwarantowania oraz możliwości weryfi-

kacji efektywności działalności parków technologicz-

nych na etapie umowy o dofinansowanie każdy z par-

ków został zobligowany do osiągnięcia wskaźników,

tj. liczba przedsiębiorstw korzystających z zakupionego

wyposażenia i infrastruktury technicznej, liczba zrea-

lizowanych usług doradczych na rzecz przedsiębiorców,

liczba nowych miejsc pracy utworzonych w przedsię-

biorstwach korzystających ze wsparcia, liczba nowou-

tworzonych przedsiębiorstw na terenie objętym reali-

zacją projektu, liczba podmiotów (IOB/przedsiębiorcy/

MSP) zaangażowanych w prowadzenie działalności

wynikającej z projektu.

Efekty wsparcia będą widoczne

dopiero po zakończeniu okresu rozliczania płatności

i całego programu, tzn. najwcześniej w 2015 r.

Z poważaniem

Podsekretarz stanu

Warszawa, dnia 27 lutego 2013 r.

Nazwa projektu Nazwa beneficjenta Kwota dofinansowania

1.

„Pomorski Park Naukowo-Technologiczny”

gmina miasta Gdynia – Gdyńskie Centrum

Innowacji jednostka budżetowa

2009 r.

– 85 850 000 zł

2.

„Gdański Park Naukowo-Technologiczny”

Pomorska Specjalna Strefa Ekonomiczna

sp. z o.o.

2009 r.

– 80 575 000 zł

3.

„Od Wrocławskiego Parku Technologicznego

do Innopolis Wrocław”

Wrocławski Park Technologiczny 2009 r.

– 93 305 882,34 zł

4.

„Rozbudowa Jagiellońskiego Parku i Inkubatora

Technologii – LifeScience”

Jagiellońskie Centrum Innowacji 2009 r.

– 83 835 294,12 zł

5.

„Utworzenie ogólnopolskiego ośrodka innowacji

Wrocławski Medyczny Park

Naukowo-Technologiczny

2010 r.

– 52 129 411,76 zł

6.

„Budowa Zespołu Inkubatorów Wysokich

Technologii – „Materiały i biomateriały”

oraz „Technologie informacyjne i komunikacyjne”

na terenie Poznańskiego Parku

Naukowo-Technologicznego Fundacji UAM”

Fundacja Uniwersytetu im. Adama

2010 r.

– 39 576 000 zł

7.

„Utworzenie infrastruktury Śląskiego Centrum

Naukowo-Technologicznego Przemysłu Lotniczego

sp. z o.o.”

Śląskie Centrum Naukowo-Technologiczne

Przemysłu Lotniczego sp. z o.o.

2010 r.

– 38 176 470, 58 zł

8.

„Park Technologiczny

– Miasteczko Multimedialne”

Park Technologiczny – Miasteczko

Multimedialne

2010 r.

– 94 934 376, 28 zł

9.

„Małopolski Park Technologii Informacyjnych

– Ośrodek Innowacyjności Krakowskiego Parku

Technologicznego”

Krakowski Park Technologiczny 2010 r.

– 76 045 665, 65 zł

10.

„Utworzenie Parku Naukowo-Technologicznego

Euro-Centrum – rozwój i zastosowanie nowych

Park Naukowo-Technologiczny Euro-Centrum

sp. z o.o.

2010 r.

– 68 952 941,17 zł

11.

„Bionanopark”

Łódzki Regionalny Park

Naukowo-Technologiczny sp. z o.o.

2010 r.

– 53 431 765 zł

12.

„Rozbudowa i rozwój działalności

Toruńskiego Parku Technologicznego e-zdrowia”

Toruńska Agencja Rozwoju Regionalnego SA 2011 r.

– 34 830 414,81 zł

1082

Odpowiedź

podsekretarza stanu

w Ministerstwie Finansów

liwych decyzji wydawanych przez organy podatkowe

uprzejmie informuję co następuje.

Ad pkt 1 i 2.

Zgodnie z zarządzeniem nr 37/2012

wie postępowania w przypadku zaskarżenia do sądu

nej oraz rejestrów prowadzonych w tych sprawach,

organy podatkowe mają obowiązek przekazywania

do Ministerstwa Finansów danych w zakresie skarg

rozpatrzonych przez sądy administracyjne w termi-

nie do 28 lutego 2013 r.

Zgodnie z tym zarządzeniem

organy podatkowe powyższe sprawozdania przeka-

zują do Ministerstwa Finansów, które na ich podsta-

wie sporządza zbiorczą informację.

Kompletne dane

będą dostępne zatem na początku kwietnia, po spo-

rządzeniu zbiorczej informacji przez Ministerstwo

Finansów.

W związku z powyższym dane w zakresie uchylo-

nych przez sądy decyzji organów podatkowych oraz

kwot zobowiązań wynikających z tych decyzji za

2012 r. zostaną przesłane panu posłowi w później-

szym terminie.

Ad pkt 3.

W zakresie kwoty odsetek wypłaconych

w wyniku uchylenia wadliwych decyzji Ministerstwo

Finansów gromadzi zbiorcze dane dotyczące decyzji

uchylonych zarówno przez organy II instancji, jak

również przez sądy administracyjne.

Poniżej przeka-

zuje ogólne dane w zakresie kwoty odsetek wypłaco-

nych w 2012 r. w wyniku uchylenia wadliwych decy-

zji wydanych przez organy skarbowe i celne według

poszczególnych podatków.

W zakresie kosztów prowadzonych postępowań

sądowych Ministerstwo Finansów posiada zbiorcze

dane w zakresie wydatków ponoszonych przez orga-

ny podatkowe z § 0461 „Koszty postępowania sądo-

wego i prokuratorskiego”, z których nie można wy-

odrębnić danych w zakresie zasądzonych kosztów

w wyniku uchylenia zaskarżonych decyzji.

Ad pkt. 4.

Ministerstwo Finansów nie posiada in-

formacji w zakresie średniego czasu trwania postę-

powań prowadzonych przez sądy administracyjne.

Ad pkt 5.

W celu oceny skali nieprawidłowych de-

cyzji wydanych przez organy podatkowe są one zobo-

Nazwa projektu Nazwa beneficjenta Kwota dofinansowania

„Gdyńskie Centrum Innowacji – jednostka

budżetowa”

gmina miasta Gdyni

123 288 896, 96 zł, w tym 104 795 562, 41 zł

z EFRR

114 981 093,75 zł, w tym 97 733 929,68 zł

z EFRR

„Od Wrocławskiego Parku Technologicznego

128 869 509,67 zł, w tym 109 539 083,21 zł

z EFRR

„Utworzenie ogólnopolskiego ośrodka innowacji

Naukowo-Technologiczny sp. z o.o.

68 211 411,76 zł, w tym 57 979 699,99

z EFRR

„Bionanopark”

Łódzki Regionalny Park

59 381 765,00, w tym 50 474 500,25 zł

z EFRR

„Utworzenie infrastruktury Śląskiego Centrum

Naukowo-Technologicznego Przemysłu

47 781 470,58 zł, w tym 40 614 249,99 zl

z EFRR

„Budowa Zespołu Inkubatorów

55 485 790,00 zł, w tym 47 162 921,50 zł

„Utworzenie Parku Naukowo-Technologicznego

85 950 301,07 zł, w tym 73 057 755,90 zł

z EFRR

„Małopolski Park Technologii Informacyjnych

Krakowski Park Technologiczny sp. z o.o

96 428 221,34 zł, w tym 81 963 988,13 zł

z EFRR

„Rozbudowa i rozwój działalności Toruńskiego

TARR Centrum Innowacyjności sp. z o.o.

63 750 000,00 zł, w tym 54 187 500,00 zł

z EFRR

kwoty w zł

Lp. Wyszczególnienie

Kwota odsetek wypłacanych w wyniku

uchylenia wadliwych decyzji

1 2 3

1.

Podatek dochodowy od osób prawnych 16 545 198,42

2.

Podatek dochodowy od osób fizycznych 3 482 579,99

3.

Podatek od towarów i usług 100 847 340,92

4.

Podatek akcyzowy 12 121 690,79

5.

Podatek od gier 28,00

6.

Podatki zniesione 0,00

7.

Cła 2 267 762,50

8.

Ogółem 135 264 600,62

1083

wiązane, między innymi na podstawie ww. zarządze-

nia, do składania sprawozdań w zakresie liczby uchy-

lonych decyzji przez organy II instancji oraz przez

sądy administracyjne.

Ponadto w ramach oceny wy-

konania przez dyrektorów izb skarbowych i naczel-

ników urzędów skarbowych zadań w zakresie reali-

zacji polityki finansowej państwa oceniana jest rów-

nież jakość wydawanych przez nich decyzji.

Ocena ta

jest dokonywana w okresach kwartalnych i podlega-

ją jej wszyscy naczelnicy urzędów skarbowych oraz

dyrektorzy izb skarbowych.

Ad pkt 6.

Ministerstwo Finansów gromadzi dane

obejmujące całą kwotę odszkodowań wypłaconych

podatnikom przez organy skarbowe i celne.

W 2012 r.

w wyniku zgłoszenia przez podatników roszczeń od-

szkodowawczych wobec organów podatkowych pro-

wadzonych było 10 spraw, w wyniku których wypła-

cono 133 840 zł odszkodowań.

Ministerstwo Finan-

sów nie posiada natomiast danych dotyczących decy-

zji uchylonych przez sądy administracyjne w 2012 r.,

wobec których podatnicy wystąpili z roszczeniami

odszkodowawczymi, jak również nie posiada infor-

macji o liczbie postępowań o odszkodowania, które

toczą się obecnie.

Z poważaniem

Podsekretarz stanu

Andrzej Parafianowicz

Warszawa, dnia 1 marca 2013 r.

(13981)

2013 r., SPS 023-13981/13, uprzejmie informuję, co

następuje.

Ministerstwo Sprawiedliwości jest obecnie resor-

tem wiodącym w zakresie współpracy z Grupą Państw

przeciwko Korupcji Rady Europy (GRECO).

W miarę

potrzeb współpraca ta jest koordynowana z innymi

organami.

Komórką odpowiedzialną za współpracę

z GRECO w ramach struktury organizacyjnej Mini-

sterstwa Sprawiedliwości jest Departament Prawa

Karnego nadzorowany przez podsekretarza stanu

Michała Królikowskiego.

Ponadto informuję, że w Ministerstwie Sprawied-

liwości rozpoczęły się prace zmierzające do realizacji

rekomendacji zawartych w raporcie z czwartej rundy

oceny.

W chwili obecnej uczestniczą w nich także

przedstawiciele Centralnego Biura Antykorupcyjne-

go, Prokuratury Generalnej, Krajowej Rady Sądow-

nictwa, Ministerstwa Finansów i urzędów skarbo-

wych oraz Sejmu i Senatu.

Zgodnie z przyjętym za-

łożeniem prace te powinny się zakończyć w pierwszej

połowie 2014 r.

W załączeniu*

)

przekazuję przekład raportu z czwar-

tej rundy oceny na język polski.

Tłumaczenie rapor-

tu zostanie umieszczone na stronie internetowej Mi-

nisterstwa Sprawiedliwości.

Z wyrazami poważania

Podsekretarz stanu

Warszawa, dnia 26 lutego 2013 r.

(13983)

lacją pana posła Pawła Szałamachy (z dnia 5 lutego

2013 r., nr SPS-023-13983/13) w sprawie remontu

formację.

Dworzec kolejowy Piła Główna ujęty jest w pla-

nach inwestycyjnych PKP SA.

Proces realizacji in-

westycji polegającej na jego przebudowie rozpoczął

się już w ubiegłym roku.

Obecnie trwa opracowywa-

nie dokumentacji potrzebnej do dalszej realizacji po-

wyższego zadania.

Przewidywany zakres prac dotyczący komplekso-

m.in.:

— przebudowę ścian wewnętrznych,

*

)

1084

— termomodernizację budynku oraz wykonanie

nowej elewacji,

— wymianę pokrycia dachowego,

— wyburzenie wolnostojącego, nieczynnego bu -

dynku toalet oraz zagospodarowanie powierzchni

w budynku dworca na sanitariaty,

dynku,

— wymianę instalacji wewnętrznych w budynku

wraz z przyłączami oraz zainstalowanie systemu mo-

nitoringu,

Środki finansowe zostały zabezpieczone w budże-

cie PKP SA oraz zostały zgłoszone w lutym 2013 r.

do wprowadzenia do załącznika aneksu umowy nr 1/

lejowych realizowanej przez PKP SA, zawartej po-

między PKP SA a resortem transportu.

Szacunkowy koszt całej modernizacji zaplanowa-

nej na lata 2012–2014 przewiduje się na kwotę

16 478,60 tys. zł.

Zakłada się, iż w roku 2013 z budże-

tu państwa dofinansowanie wyniesie 4105 tys. zł,

natomiast PKP SA zapewni kwotę 2435 tys. zł.

w sprawie waloryzacji zasiłku pielęgnacyjnego

(13986)

Szanowna Pani Marszałek!

Odpowiadając na wy-

znak: SPS-023-13986/13, dotyczące interpelacji poseł

cyjnego, uprzejmie informuję.

czeń rodzinnych finansowanych z budżetu państwa,

przyznawanym w związku z niepełnosprawnością na

nacyjnego może nastąpić w ramach przeprowadzanej

W związku z zakresem przeprowadzonej weryfi-

woj. pomorskiego (13987)

sterunków Policji na terenie woj. pomorskiego uprzej-

mie przedstawiam następujące informacje.

1085

Z dniem 31 grudnia 2012 r. dokonano likwidacji

Posterunku Policji w Nowej Wsi Lęborskiej (warunki

sanitarno-bytowe).

Po rozwiązaniu umowy najmu

budynek został oddany właścicielowi, tj. gm. Nowa

Wieś Lęborska.

Jednocześnie z informacji przekazanych przez

możliwość reorganizacji niżej wymienionych poste-

runków Policji:

— w Komendzie Powiatowej Policji w Kościerzy -

nie: przekształcenie Posterunku Policji w Liniewie

w Komisariat Policji w Liniewie,

— w Komendzie Powiatowej Policji w Malborku:

– przekształcenie Posterunku Policji w Nowym

Stawie w komisariat Policji, który obsługiwałby gm.

Nowy Staw i Lichnowy, i reorganizacja Posterunku

Policji w Lichnowach,

– reorganizację Posterunku Policji w Starym

Polu, którego obsługa zostanie przejęta przez komór-

ki organizacyjne KPP w Malborku,

— w Komendzie Powiatowej Policji w Nowym Dwo -

rze Gdańskim: przekształcenie Posterunków Policji

w Stegnie, Sztutowie, Krynicy Morskiej i utworzenie

komisariatu Policji obsługującego gm. Stegna, Sztu-

towo i m.

Krynica Morska – przeprowadzenie zmian

uzależnione jest od planowanej budowy budynku

w celu utworzenia komisariatu Policji na terenie miej-

scowości Stegna bądź Sztutowo,

— w Komendzie Powiatowej Policji w Tczewie: re -

organizację Posterunku Policji w Subkowach – termin

uzależnia się od planowanego remontu KPP w Tcze-

wie, w ramach którego może zwiększyć się kubatu-

ra pomieszczeń, co pozwoli na przeniesienie funk-

cjonariuszy Posterunku Policji w Subkowach do sie-

dziby komendy powiatowej.

Z kolei:

a) w Komendzie Miejskiej Policji w Słupsku – po

konsultacji z przedstawicielami samorządów lokal-

nych, dotyczącej funkcjonowania posterunków Policji

na ich terenie, nie nastąpi zmiana struktur podle-

głych Komendzie Miejskiej Policji w Słupsku; gmi-

ny, na terenie których znajdują się posterunki Po-

licji, złożyły pisemne deklaracje w zakresie pono-

szenia kosztów na funkcjonowanie posterunków;

samorządy złożyły również pisemne deklaracje

o gotowości nieodpłatnego przejęcia budynków do

zasobów gmin i nieodpłatnego użyczenia ich na po-

trzeby utrzymanych posterunków Policji;

b) w Komendzie Powiatowej Policji w Kwidzynie

– analiza czasu reakcji Policji na zgłoszenie o zda-

rzeniu oraz analiza zagrożenia przestępczością

w gminie Sadlinki stanowi argument za pozosta-

wieniem Posterunków Policji KPP w Kwidzynie

w dotychczasowych strukturach; aktualnie przygo-

towywane jest porozumienie z wójtem gminy w Sad-

linkach w sprawie uczestniczenia w pokrywaniu

kosztów utrzymania i funkcjonowania Posterunku

Policji w Sadlinkach.

Przedstawiając powyższe, pragnę jeszcze raz pod-

kreślić, że zaplanowane zmiany w strukturze jedno-

stek Policji z pewnością przyczynią się do usprawnie-

nia funkcjonowania tych jednostek, a tym samym

wpłyną znacząco na poprawę stanu bezpieczeństwa

i porządku publicznego.

Szanowna Pani Marszałek!

Odpowiadając na in-

tego 2013 r., znak: SPS-023-13990/13, w sprawie wy-

sokości kar za usunięcie drzew bez wymaganego ze-

zwolenia, przekazuję stosowne wyjaśnienia.

1.

Czy przepisy w ww. zakresie nie są nadmiernie

restrykcyjne w odniesieniu do zapisów regulacji obo-

wiązujących w Unii Europejskiej?

Uprzejmie informuję, że przepisy na poziomie

Unii Europejskiej nie regulują kwestii dotyczących

wydawania zezwoleń na usunięcie drzew, jak i kar

z tym związanych.

Jednakże problem wysokości ad-

ministracyjnych kar pieniężnych za usunięcie drzew

bez wymaganego zezwolenia jest znany resortowi

i istnieje potrzeba wprowadzenia odpowiednich zmian

regulujących tę kwestię.

1086

2.

W jakim czasie można się spodziewać propozy-

cji łagodniejszych regulacji?

W resorcie środowiska zostały rozpoczęte prace

nad przygotowaniem projektu zmiany przepisów

drzewień i terenów zieleni.

Proponowane zmiany zo-

stały opisane w projekcie założeń ustawy o poprawie

rządu terytorialnego skierowanym do konsultacji

społecznych i uzgodnień międzyresortowych, dostęp-

nym na stronach Rządowego Centrum Legislacji oraz

Ministerstwa Administracji i Cyfryzacji.

Projekt prze-

widuje m.in. obniżenie wysokości kar za usunięcie

drzew oraz zróżnicowanie ich wysokości w zależności

od kwalifikacji deliktu administracyjnego.

podstawie dotychczasowych przepisów?

Należy poinformować, że „abolicja” polega na od-

stąpieniu od ścigania określonej kategorii prze-

stępstw i odnosi się do przestępstw, w których nie

zostało wydane prawomocne orzeczenie.

Jednocześ-

nie termin ten pochodzi z dziedziny polityki prawa

karnego, natomiast administracyjna kara pieniężna

deliktem administracyjnym.

W związku z czym

w opinii resortu nie jest możliwe zastosowanie aboli-

cji w odniesieniu do administracyjnej kary pieniężnej

za usunięcie drzew bez wymaganego zezwolenia.

Na-

tomiast w projekcie zmiany przepisów ustawy o ochro-

nie przyrody w zakresie ochrony zadrzewień i tere-

nów zieleni zostaną wprowadzone odpowiednie prze-

pisy przejściowe dotyczące spraw wszczętych i nieza-

kończonych.

Podsekretarz stanu

Janusz Zaleski

Warszawa, dnia 21 lutego 2013 r.

(13991)

przy którym przekazano interpelację posła Andrzeja

Orzechowskiego dotyczącą budowy trasy Via Baltica,

przedstawiam informacje w przedmiotowej sprawie.

Na wstępie należy zauważyć, że szczegółowe in-

formacje w przedmiotowej sprawie, zawierające uza-

sadnienie realizacji, stopień zaawansowania oraz po-

zycję, jaką przedmiotowa trasa zajmuje w systemie

sieci dróg krajowych, zostały przedstawione przy piś-

mie z dnia 18 lipca 2012 r., znak: TA5DK-0701-3012/12,

będącym odpowiedzią na pana interwencję skierowa-

Wskazano m.in., że zadania obejmujące budowę

trasy Via Baltica w ciągu dróg ekspresowych S8 i S61

zostały ujęte w ww. programie.

Ze względu na różny

stopień zaawansowania prac na poszczególnych od-

cinkach przedmiotowych dróg chciałbym poinformo-

wać, że część z nich została już zrealizowana i odda-

na do ruchu: S8 w Warszawie odc.

Modlińska – Mar-

ki, S8 odc.

Radzymin – Wyszków (z obwodnicami

Radzymina i Wyszkowa) oraz obwodnica Ostrowi

Mazowieckiej.

Część zadań znajduje się zaś na etapie

prac budowlanych lub na bardzo zaawansowanym

etapie prac przygotowawczych w zakresie przetargu

na wybór wykonawcy robót: S8 w Warszawie odc.

Powązkowska – Modlińska, obwodnice Stawisk i Szczu-

czyna w ciągu DK 61 oraz obwodnica Augustowa.

rzących trasę Via Baltica prowadzone są w chwili

niem decyzji administracyjnych i opinii wymaganych

przepisami prawa.

Projekty te zostały ujęte w załącz-

środki finansowe.

W związku z tym w pierwszej ko-

dania współfinansowane z funduszy UE oraz inwe-

stycje wynikające z zawartych zobowiązań.

W związ-

Odnosząc się do kwestii planów budowy przedmio-

towego szlaku w perspektywie czasowej 2015–2020,

chciałbym poinformować, że w chwili obecnej opraco-

lata 2014–2020.

Dla Ministerstwa TBiGM prioryteta-

mi są przede wszystkim autostrady oraz drogi ekspre-

sowe.

Jednakże dokładne plany inwestycyjne na lata

poziomy dofinansowania, jakie GDDKiA, jako benefi-

Podkreślenia wymaga fakt, że trasa Via Baltica

została zgłoszona do współfinansowania w ramach

1087

nowo tworzonego instrumentu infrastrukturalnego

-komunikacyjnych.

CEF miałby być zarządzany cen-

tralnie przez KE w latach 2014–2020.

Odnosząc się do kwestii dróg krajowych nr 16

zostały również zadania inwestycyjne na przedmio-

towych drogach, w tym:

— budowa obwodnicy Ełku w ciągu DK 16 i 65

(oddana do ruchu),

— przebudowa DK 16 Olsztyn – Augustów,

— odc.

Barczewo – Borki Wielkie (w budowie

– częściowo oddana do ruchu),

— budowa obwodnicy Olsztyna na DK 16 (na eta -

pie prac przygotowawczych),

— wzmocnienie DK 16/15 Samborowo – Ornowo

(na etapie prac przygotowawczych),

— przebudowa DK 16 Olsztyn – Augustów (z wy -

łączeniem obwodnic Ełku, Olsztyna i Barczewo – Bor-

ki Wielkie) – na etapie prac przygotowawczych.

Z poważaniem

Sekretarz stanu

Tadeusz Jarmuziewicz

w sprawie loterii charytatywnych (13992)

Szanowna Pani Marszałek!

Odpowiadając na pis-

(data wpływu 8 lutego 2013 r.), przy którym została

chowskiego w sprawie loterii charytatywnych, uprzej-

mie wyjaśniam, co następuje.

czące urządzania loterii fantowych, wprowadzając

dowych, wynoszącej w 2013 r. 3665,68 zł.

obowiązku przedstawiania zaświadczeń np. o nieza-

leganiu z zapłatą podatków czy o niekaralności na

rzecz oświadczeń.

Ponadto osoby nadzorujące małe

dania świadectw zawodowych.

Dodatkowo dotych-

czasowy wymóg dotyczący składania gwarancji wy-

płacalności nagród został zastąpiony obowiązkiem

złożenia zobowiązania wypłacalności nagród, a za-

miast dotychczasowego obowiązku przedstawiania

ich zabezpieczenie przed sfałszowaniem oraz przed-

wczesnym odczytaniem wyniku gry, należy jedynie

zasadniczemu obniżeniu, co przełożyło się na wzrost

zainteresowania szeregu podmiotów tą formą urzą-

dzania loterii.

1088

Powyższe świadczy o trafności rozwiązań zapro-

ponowanych w nowelizacji ustawy o grach hazardo-

wych w odniesieniu do małych loterii fantowych.

Ponadto, wychodząc naprzeciw oczekiwaniom wszyst-

kich zainteresowanych, Ministerstwo Finansów opra-

cowało również materiał informacyjny pt. „Zasady

we”, który prezentuje szczegółowo tryb urządzania ta-

teresowanych ich urządzaniem, uwzględniający zmiany

Opracowanie zawiera także przykładowe wzory doku-

mentów, które należy dołączyć do zgłoszenia.

Opraco-

wanie zostało udostępnione na stronie internetowej

Odnosząc się do kwestii formalności, jakie trzeba

dopełnić, organizując loterię fantową lub grę bingo

fantowe, należy podkreślić, że gry te są grami hazar-

dowymi w rozumieniu ustawy i mogą być organizo-

wane nie tylko przez organizacje charytatywne.

Ist-

niejące regulacje muszą natomiast uwzględniać ko-

nieczność zapewnienia ochrony interesów uczestni-

ków gier oraz przeciwdziałania ewentualnym nad-

użyciom, jakie mogą potencjalnie pojawić się w związ-

ku z ich urządzaniem.

Należy także zaznaczyć, że organizatorzy kon-

Niezależnie od powyższego uprzejmie wyjaśniam,

perspektywy finansowej 2007–2013 (13994)

zaną przy piśmie nr SPS-023-13994/13 z dnia 5 lute-

następujące stanowisko.

Linia kolejowa E75 (Rail Baltica) Warszawa – Bia-

łystok – Suwałki – Trakiszki – gr. państwa stanowi

przedmiot znacznego zainteresowania resortu trans-

portu.

Oczekuje się, że realizacja priorytetowego pro-

jektu zdecydowanie poprawi spójność tak północno-

-wschodniej części Polski, jak i całej UE, wzmocni

wymianę handlową oraz wspomoże rozwój społeczno-

-gospodarczy.

Strona polska wspiera ideę wdrażania

projektu linii kolejowej E75 Rail Baltica i w pełni

wych.

Polska jest również w stałym kontakcie z KE

oraz państwami bałtyckimi.

Resort transportu, aktualizując „Wieloletni pro-

gram inwestycji kolejowych” do roku 2015, starał się

uwzględnić jak największy zakres prac prowadzo-

nych na przedmiotowej linii kolejowej.

W wyniku do-

konanych analiz proponuje się realizację projektów:

Warszawa – Białystok –granica z Litwą, etap I, odci-

nek Warszawa-Rembertów – Zielonka – Tłuszcz (Sa-

downe)” – w ramach PO IiŚ 2007–2013,

downe) – prace przygotowawcze” – w ramach PO IiŚ

2007–2013,

— „Modernizacja linii E75 na odcinku Sadowne

Warszawa-Rembertów – Sadowne – prace przygoto-

targowe)” – w ramach PO IiŚ 2007–2013,

— „Budowa tunelu drogowego pod torami kolejo -

wymi w ciągu ulic Wojska Polskiego – Orla w Ząb-

kach” – w ramach Funduszu Kolejowego.

Jednocześnie mając na uwadze uwarunkowania fi-

nansowe – rozdysponowanie środków na w pełni przy-

gotowane projekty kolejowe, konieczność zapewnienia

wkładu krajowego dla projektów finansowanych z UE

– oraz okres kwalifikowania wydatków do 2015 r., rea-

lizacja kolejnych zadań na linii Rail Baltica możliwa

będzie w kolejnej perspektywie finansowej UE.

ustaleniem listy projektów infrastrukturalnych, w tym

1089

kolejowych, które będą planowane w kolejnej pespek-

łystok wraz z robotami pozostałymi na odcinku War-

szawa-Rembertów – Sadowne” oraz „Modernizacja

nowane są do finansowania w ramach instrumentu

Connecting Europe Facility.

Z poważaniem

Podsekretarz stanu

Andrzej Massel

w sprawie ubezpieczenia dróg gminnych (13999)

Szanowna Pani Marszałek!

Odpowiadając na in-

SPS-023-13999/13, z dnia 5 lutego 2013 r.) w sprawie

ubezpieczenia dróg gminnych, uprzejmie wyjaśniam,

iż obecnie obowiązujące przepisy prawne nie nakła-

dają na zarządcę drogi obowiązku ubezpieczenia dróg

publicznych będących w jego zarządzie.

Nie oznacza

to jednak, iż osoba poszkodowana w danym zdarze-

niu nie może dochodzić swoich praw.

Zgodnie bowiem

cywilny (K.c.), kto z winy swej wyrządził drugiemu

w przypadku, gdy zarządca drogi nie zawarł umowy

ubezpieczenia obejmującej ubezpieczenie danej drogi,

na której powstała szkoda, roszczenie na podstawie

ww. art. 415 K.c. należy kierować wobec samego za-

rządcy drogi.

Regulacja art. 20 ustawy z dnia 21 mar-

cych do właściwości zarządcy drogi.

Katalog ten ma

charakter otwarty, co oznacza, że zarządca drogi po-

winien realizować również inne zadania, o ile tylko

mieszczą się one w ramach jego ogólnej kompetencji

– planowania, budowy, przebudowy, remontu, utrzy-

mania i ochrony dróg.

W celu realizacji swoich obo-

wiązków zarządca drogi może podejmować szereg

czynności, które mają zapewnić bezpieczeństwo uczest-

ników ruchu drogowego.

Należy jednak pamiętać, iż

działalność zarządcy drogi publicznej pomimo przy-

znawanych mu uprawnień mających na celu zapew-

nienie bezpieczeństwa na drogach nie należy do sfe-

ry działalności o charakterze władczym.

Należy za-

tem stwierdzić, iż odpowiedzialność zarządcy drogi

jest odpowiedzialnością na zasadzie winy, tj. określo-

ną w ww. art. 415 K.c., a zatem ciężar dowodu winy

sprawcy spoczywa na pokrzywdzonym.

Natomiast ciężar dowodu działania zgodnie z pra-

wem spoczywa na sprawcy, albowiem jest to okolicz-

ność uwalniająca go od odpowiedzialności.

Każdora-

zowo zatem w indywidualnej sprawie to sąd po-

wszechny będzie orzekał o odpowiedzialności danego

zarządcy drogi publicznej oraz ewentualnej wysoko-

ści odszkodowania.

Z poważaniem

Sekretarz stanu

Tadeusz Jarmuziewicz

w sprawie osób pozostających

rosława Pluty w sprawie osób pozostających bez sta-

łego meldunku, uprzejmie informuję, że poruszony

w wystąpieniu problem nie dotyczy zadań realizowa-

nych przez ministra spraw wewnętrznych, ale sposo-

bu wykorzystania obowiązku meldunkowego w in-

nych obszarach prawa materialnego, który może po-

średnio oddziaływać na prawa osób niemających

miejsca zameldowania na pobyt stały.

Niezależnie od powyższego należy wskazać, że

jest czynnością materialno-techniczną potwierdzającą

wyłącznie fakt pobytu osoby w lokalu.

Każdy, kto

przebywa na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej,

łego lub czasowego trwającego ponad trzy miesiące

najpóźniej w trzydziestym dniu, licząc od dnia przy-

bycia do tego miejsca.

Opuszczając miejsce pobytu

ce, należy wymeldować się.

Czynności tej dokonuje

tychczasowe miejsce pobytu, najpóźniej w dniu opusz-

czenia tego miejsca lub w organie gminy właściwym

ze względu na nowe miejsce pobytu podczas zamel-

dowania z równoczesnym wymeldowaniem.

W sytuacji gdy osoba opuściła dotychczasowe

miejsce pobytu stałego bez wymeldowania się lub nie

zameldowała się w nowym miejscu pobytu, organ

1090

gminy wszczyna postępowanie administracyjne ma-

jące na celu ustalenie, czy opuszczenie dotychczaso-

wego miejsca pobytu miało charakter trwały i dobro-

wolny.

Są to jedyne przesłanki do wymeldowania, bez

znaczenia dla postępowania jest ewentualny konflikt

rodzinny czy podział majątku pomiędzy małżonka-

mi.

Postępowanie kończy stosowna decyzja admini-

stracyjna, a każdemu, kogo dotyczy to rozstrzygnię-

cie, przysługują środki odwoławcze.

Odnosząc się do kwestii dotyczącej przyznania lo-

kalu mieszkalnego osobie nieposiadającej miejsca

pobytu stałego, należy zaznaczyć, że problematyka

ta pozostaje poza zakresem właściwości ministra

spraw wewnętrznych.

Zgodnie natomiast z art. 4 ust. 1

kajania potrzeb mieszkaniowych wspólnoty samorzą-

Przedstawiając powyższe, pragnę jednocześnie

poinformować, że mocą ustawy z dnia 24 września

z późn. zm.) od 1 stycznia 2016 r. obowiązek meldun-

kowy jako wyodrębniona instytucja prawa ulegnie

likwidacji.

Obecnie w poszczególnych resortach trwa-

ją prace nad stworzeniem rozwiązań prawnych po-

zwalających na realizację ustawowych zadań po znie-

sieniu obowiązku meldunkowego, kiedy to w reje-

strze PESEL nie będą gromadzone dane adresowe.

Z poważaniem

Podsekretarz stanu

Roman Dmowski

Warszawa, dnia 27 lutego 2013 r.

pismo (nr SPS-023-14001/13) z dnia 5 lutego 2013 r.,

zycznego, uprzejmie przedkładam poniższe informacje.

Na wstępie pragnę zauważyć, iż publiczne akade-

mie wychowania fizycznego, podobnie jak inne uczel-

nie publiczne nadzorowane przez ministra właściwe-

go do spraw szkolnictwa wyższego, otrzymują dotacje

w obszarze działalności dydaktycznej z budżetu pań-

stwa, określone na podstawie obowiązujących jedno-

litych formuł algorytmicznych wynikających z roz-

nansowanie zadań projakościowych z budżetu pań-

ni.

Najistotniejszą z tych dotacji, biorąc pod uwagę

W algorytmie podziału dotacji podstawowej

uwzględnia się m.in. liczbę studentów studiów sta-

cjonarnych na kierunkach studiów oraz uczestników

stacjonarnych studiów doktoranckich w dziedzinach

nauki, przypisując im odpowiednie wskaźniki kosz-

tochłonności kierunków studiów stacjonarnych oraz

wskaźniki kosztochłonności stacjonarnych studiów

doktoranckich w danej dziedzinie nauki.

Wspomnia-

ne wskaźniki kosztochłonności kierunków studiów

i studiów doktoranckich określane są na podstawie

gólnych kierunków studiów stacjonarnych pierwsze-

go i drugiego stopnia, jednolitych studiów magister-

skich oraz obszarów kształcenia, a także dla stacjo-

narnych studiów doktoranckich (Dz. U. poz. 179).

Należy również zauważyć, iż kształcenie na kie-

runkach fizjoterapia, turystyka i rekreacja oraz wy-

chowanie fizyczne prowadzą nie tylko akademie wy-

chowania fizycznego, ale również inne uczelnie pub-

liczne nadzorowane przez ministra właściwego do

spraw szkolnictwa wyższego, tj. (wg stanu w dniu

30 listopada 2011 r.) na kierunku:

— fizjoterapia: 12 uczelni akademickich oraz 7 uczel -

ni zawodowych, w których kształci się łącznie 7935

studentów studiów stacjonarnych (w tym 3619 w aka-

demiach wychowania fizycznego, co stanowi około

46% wszystkich studentów stacjonarnych kształco-

nych na tym kierunku),

— turystyka i rekreacja: 25 uczelni akademickich

oraz 11 uczelni zawodowych – łącznie 15 911 studen-

tów studiów stacjonarnych (w tym 5817 w akademiach

wychowania fizycznego, co stanowi około 37% wszyst-

kich studentów stacjonarnych na tym kierunku),

— wychowanie fizyczne: 13 uczelni akademi -

ckich oraz 12 uczelni zawodowych – łącznie 13 248

studentów studiów stacjonarnych (w tym 8392 w aka-

63% wszystkich studentów stacjonarnych na tym

kierunku).

Niektóre akademie wychowania fizycznego pro-

wadzą także kierunki nietypowe dla tej grupy uczel-

1091

ni takie jak: kosmetologia, pielęgniarstwo czy zarzą-

dzanie.

Ponadto m.in. akademie wychowania fizycznego

w związku z prowadzeniem kształcenia na kierun-

kach fizjoterapia oraz pielęgniarstwo (Akademia Wy-

chowania Fizycznego Józefa Piłsudskiego w Warsza-

wie) otrzymują z budżetu państwa dotację na zadania

związane ze świadczeniami zdrowotnymi wykonywa-

nymi w ramach kształcenia studentów studiów sta-

wy Prawo o szkolnictwie wyższym.

Odnosząc się natomiast do kwestii utrzymania

infrastruktury sportowej, pragnę zaznaczyć, iż

koszty utrzymania własnych obiektów, w tym spor-

towych, podobnie jak koszty wynajmu obiektów dy-

daktycznych, winny być finansowane przez uczelnie

w ramach dotacji podstawowej przeznaczonej m.in.

na utrzymanie uczelni.

Należy również nadmienić,

iż nie tylko uczelnie wychowania fizycznego posiada-

ją własne obiekty sportowe, takie jak hale widowi-

skowo-sportowe, pływalnie czy stadiony akademickie

i inne.

Pragnę podkreślić, iż w myśl postanowień art. 100

nia prowadzi samodzielną gospodarkę finansową na

podstawie planu rzeczowo-finansowego.

Dotacje z bu-

dżetu państwa stanowią istotny, lecz nie jedyny przy-

chód uczelni publicznych; uczelnie publiczne poza

dotacją z budżetu państwa mogą uzyskiwać dodatko-

we przychody w ramach prowadzonej działalności.

Szczególne znaczenie mają opłaty za usługi eduka-

cyjne świadczone na studiach niestacjonarnych, ale

uczelnie mogą także uzyskiwać inne przychody, np.

z prowadzonej działalności badawczej oraz działal-

ności gospodarczej.

Uczelnie niepubliczne, w tym niepubliczne uczel-

nie wychowania fizycznego, na podstawie przepisów

obligatoryjnie z budżetu państwa dotację na zadania

ślonych w tej ustawie (art. 94 ust. 4), a także dotację

na zadania związane ze stwarzaniem studentom

(art. 94 ust. 4a).

Uczelnie niepubliczne mogą również, na mocy

otrzymać środki z dotacji podmiotowej na dofinanso-

wanie zadań projakościowych.

Z dotacji tej finanso-

szenia wysokości stypendiów doktoranckich w uczel-

niach publicznych i niepublicznych oraz podstawowe

jednostki organizacyjne uczelni posiadające ocenę

Akredytacyjnej.

W ramach dotacji podmiotowej na

dofinansowanie zadań projakościowych dostępne jest

– w trybie konkursowym – także dofinansowanie

podstawowych jednostek organizacyjnych uczelni

w zakresie wdrażania systemów poprawy jakości

mogą ubiegać się także uczelnie niepubliczne.

kwestii dotyczących ewentualnych zmian sposobu

chowania fizycznego należy zauważyć, iż w projekcie

nych ustaw zawarto propozycję przekazania nadzoru

nad akademiami wychowania fizycznego oraz zadań

związanych z finansowaniem tych uczelni ministro-

wi właściwemu do spraw kultury fizycznej (str. 12

projektu założeń, pkt 5), tj. ministrowi projektujące-

mu i realizującemu cele polityki państwa w zakresie

sportu, wychowania fizycznego i rehabilitacji rucho-

wej.

Proponowana zmiana ustawowa pozwoliłaby na

jeszcze skuteczniejsze ukierunkowanie i wsparcie

działań realizowanych w zakresie tych celów przez

akademie wychowania fizycznego.

Inną konsekwen-

cją tej zmiany byłaby możliwość elastyczniejszego

zarządzania środkami przeznaczonymi na cele kul-

tury fizycznej poprzez odpowiednie ukierunkowanie

strumieni finansowych przeznaczonych na poszcze-

gólne zadania realizowane przez akademie wychowa-

nia fizycznego, w tym m.in. zadania związane ze

wspieraniem rozwoju sportu wyczynowego, znajdu-

jące się poza zakresem właściwości ministra obecnie

nadzorującego te uczelnie.

Przedstawiona propozycja spotkała się jednak ze

sprzeciwem, m.in. ze strony akademii wychowania

fizycznego reprezentowanych przez Konferencję Rek-

torów Akademii Wychowania Fizycznego, zgodnie ze

stanowiskiem której jedynym sensownym rozwiąza-

niem dla tego środowiska jest zachowanie dotychczas

funkcjonujących rozwiązań, tj. nadzoru i finansowa-

nia tych uczelni przez ministra właściwego do spraw

Natomiast odnosząc się do pytania o zwiększenie

środków finansowych przeznaczanych na utrzyma-

nie obiektów zarządzanych przez uczelnie wychowa-

nia fizycznego oraz biorąc pod uwagę przedstawione

wyżej informacje, pragnę wskazać, iż system finan-

sowania uczelni publicznych nie przewiduje odrębne-

go finansowania utrzymania obiektów uczelni i wszyst-

kie środki przeznaczone na dofinansowanie działal-

ności bieżącej uczelni są rozdysponowywane w ra-

mach odpowiednich dotacji podmiotowych określo-

nych w ustawie Prawo o szkolnictwie wyższym.

Z wyrazami szacunku

Minister

Warszawa, dnia 27 lutego 2013 r.

1092

Odpowiedź

podsekretarza stanu

w Ministerstwie Finansów

14002/13, interpelacją pani poseł Małgorzaty Niem-

czyk w sprawie ulgi rehabilitacyjnej uprzejmie wy-

jaśniam, co następuje.

W polskim systemie prawa wszelkie zwolnienia

i ulgi podatkowe są wyjątkiem, istotnym odstęp-

stwem od zasady sprawiedliwości podatkowej (po-

wszechności i równości opodatkowania), a ich zasto-

sowanie nie może odbywać się na podstawie wykład-

ni rozszerzającej, systemowej czy też celowościowej.

Zgodnie z art. 217 Konstytucji RP nakładanie po-

ust. 7a ustawy, który ma charakter zamkniętego ka-

talogu.

Powyższe oznacza, że wydatki niewymienio-

ne w tym przepisie nie uprawniają do odliczeń w ra-

mach ulgi rehabilitacyjnej.

Dotyczy to m.in. kosztów

używania samochodu osobowego dla potrzeb innych

niż związanych z dojazdami na niezbędne zabiegi

leczniczo-rehabilitacyjne (np. na dojazdy do lekarza,

pracy czy sklepu).

Jak stanowi bowiem art. 26 ust. 7a pkt 14 ustawy,

za wydatki na cele rehabilitacyjne oraz wydatki

ciowych uważa się używanie samochodu osobowego

-rehabilitacyjne w wysokości nieprzekraczającej w roku

został faktycznie poniesiony (a), osoba niepełno-

właścicielem) samochodu osobowego (c), samochód

nym przewozem osoby niepełnosprawnej na zabiegi

leczniczo-rehabilitacyjne (d), osoba niepełnospraw-

na posiada dokument potwierdzający zlecenie i od-

ustawy (e).

Niespełnienie któregokolwiek z wymienionych

Jednocześnie uprzejmie informuję, iż każda inge-

rencja ustawodawcy polegająca na zwiększeniu za-

kresu ulg podatkowych skutkuje zmniejszeniem do-

chodów sektora finansów publicznych, tj. budżetu

państwa oraz budżetów jednostek samorządu tery-

torialnego (gmin, powiatów i województw).

Powinna

być zatem poprzedzona wnikliwą analizą przewidy-

wanych skutków (kosztów i korzyści) uwzględniającą

potrzeby całego społeczeństwa, uwarunkowania eko-

nomiczne, wspólnotowe zobowiązania Polski w za-

kresie redukcji deficytu sektora finansów publicz-

nych oraz postanowienia ustawy z dnia 27 sierpnia

ciowe i sanacyjne (art. 86–88) oraz wydatkową regu-

łę dyscyplinującą (art. 112c).

Z tych względów nie są prowadzone prace mające

na celu rozszerzenie spektrum odliczeń w ramach

ulgi rehabilitacyjnej, tym bardziej iż istniejący kata-

log wydatków na cele rehabilitacyjne oraz wydatków

życiowych ma bardzo szeroki zakres.

Nie oznacza to

jednak, że obejmuje wszelkie koszty ponoszone przez

utrzymaniu osobę niepełnosprawną.

Jak zauważył

wynika bowiem obowiązek przyjmowania przez usta-

wodawcę w dziedzinie ciężarów i świadczeń publicz-

nych wyłącznie rozwiązań korzystnych dla podatni-

ków.

(...)

Ustawodawca waży bowiem potrzeby pań-

stwa i społeczeństwa oraz obowiązki nakładane na

Ponadto system podatkowy nie stanowi głównego

instrumentu pomocy państwa dla osób niepełno-

sprawnych.

Jest tylko dodatkową formą tej pomocy

skierowaną do tej grupy podatników.

Warto również

odnotować, iż nawet w najtrudniejszych momentach

dla finansów publicznych rząd w przeciwieństwie do

innych preferencji podatkowych nigdy nie propono-

wał ani likwidacji, ani ograniczenia przedmiotowej

ulgi.

Tym samym funkcjonuje ona praktycznie w nie-

zmienionym kształcie od ponad 20 lat, stanowiąc wy-

1093

mierną pomoc państwa dla podatników będących

osobami niepełnosprawnymi lub mających na utrzy-

maniu osoby niepełnosprawne.

Jak wynika z „Informacji dotyczącej rozliczenia

z ulgi rehabilitacyjnej skorzystało 1 086 214 podat-

ników (4,47% ogółu podatników).

Łączna kwota do-

konanych odliczeń wyniosła 2 497 310 tys. zł, odpo-

wiednio przeciętna kwota odliczona przez podatnika

2299 zł.

Skutek dla sektora finansów publicznych to

460 229 tys. zł.

Z poważaniem

Podsekretarz stanu

w sprawie kryteriów dochodowych

Szanowna Pani Marszałek!

Odpowiadając na in-

dowych w zakresie świadczeń pieniężnych z pomocy

społecznej z dnia 8 lutego br., uprzejmie wyjaśniam.

ją obecnie prace związane z przygotowaniem projek-

społecznej.

Regulacja zakłada wprowadzenie takich

rozwiązań, dzięki którym przyznawane świadczenia

odpowiadałyby rzeczywistym potrzebom beneficjen-

tów pomocy społecznej, a zastosowane mechanizmy

bardziej mobilizująco i aktywizująco wpływały na ich

postawy.

Jedną z rozważanych propozycji jest m.in. zróżni-

cowanie kryterium dochodowego ze względu na gru-

pę odbiorców świadczeń.

W przypadku ustalania pla-

nu pomocy dla osób starszych lub niepełnosprawnych

miałoby zastosowanie podwyższone kryterium do-

chodowe.

Zakłada się także modyfikację katalogu

świadczeń pieniężnych i niepieniężnych pomocy spo-

łecznej w taki sposób, aby spełniały szczególne po-

trzeby osób starszych i niepełnosprawnych.

Obecny stan prac nad założeniami nie pozwala na

bliższe zaprezentowanie pani poseł planowanych roz-

wiązań.

Z poważaniem

Podsekretarz stanu

Elżbieta Seredyn

2013 r., znak: SPS-023-14004/12, dotyczącą właści-

wości miejscowej sądu w sprawach rozwodowych

uprzejmie przedstawiam, co następuje.

nie ustawy kodeks postępowania cywilnego oraz nie-

zwaną dalej ustawą nowelizującą, powództwo ze sto-

sunku małżeństwa wytacza się wyłącznie przed sąd,

powoda.

Powództwa ze stosunku małżeństwa, o których

mowa we wskazanym przepisie, mogą dotyczyć usta-

lenia lub ukształtowania samego stosunku małżeń-

stwa (sprawy o unieważnienie małżeństwa, o ustale-

nie istnienia lub nieistnienia małżeństwa, o rozwód)

oraz praw i obowiązków z tego stosunku wypływają-

cych (np. sprawy o ustanowienia rozdzielności mająt-

kowej).

Przyjmuje się też, że zakresem art. 41 K.p.c.

są objęte również sprawy o separację na żądanie jed-

nego z małżonków.

Ustawa nowelizująca, która weszła w życie z dniem

ce właściwość miejscową sądu w sprawach ze stosun-

ku małżeństwa.

Wyłącznie właściwy w tych spra-

wach jest sąd ostatniego miejsca zamieszkania mał-

żonków – zamiast sądu ostatniego wspólnego miejsca

zamieszkania małżonków.

Dotyczy to sytuacji, gdy

małżonkowie ostatnie miejsce zamieszkania mieli

w okręgu tego samego sądu.

Sąd ten będzie wówczas

właściwy niezależnie od tego, czy małżonkowie

mieszkali wspólnie, czy mieli oddzielne miejsca za-

mieszkania.

Właściwość sądu w oparciu o kryterium

ostatniego miejsca zamieszkania w okręgu tego sądu

jest zależna od jednoczesnego spełnienia przesłanki

wyrażającej się w tym, że przynajmniej jedno z mał-

mieszkania lub zwykłego pobytu.

Na ogół przyjmuje

1094

rakteryzującego pojęcie miejsca zamieszkania).

Jeżeli nie są spełnione warunki określone w art. 41

zdanie pierwsze K.p.c. (np. małżonkowie od początku

ich małżeństwa mieli osobne miejsca zamieszkania

położone w okręgach różnych sądów), wówczas są-

dem wyłącznie właściwym jest sąd miejsca zamiesz-

kania pozwanego, będący sądem właściwości ogól-

nej (art. 27 K.p.c.).

Jeżeli pozwany nie ma miejsca

zamieszkania w Polsce, sądem wyłącznie właściwym

nie będzie, jak to stanowi art. 28 K.p.c., sąd miejsca

jego pobytu w Polsce (zob. także M. Jędrzejewska,

[w:] „Kodeks postępowania cywilnego...”, t.

1, red. T.

Ereciński, s. 163), lecz – zgodnie z treścią art. 41

zdanie pierwsze K.p.c. – sąd miejsca zamieszkania

powoda.

Jeżeli powód nie zamieszkuje w Polsce, za-

stosowanie znajdzie art. 45 K.p.c., który przewiduje

tzw. właściwość delegacyjną.

Zgodnie z jego treścią,

stawie okoliczności sprawy ustalić właściwości miej-

scowej, Sąd Najwyższy na posiedzeniu niejawnym

two.

Przepis ten ma zatem zastosowanie wówczas,

gdy oboje małżonkowie nigdy nie mieli miejsca za-

Niezależnie od tego należy wskazać, że jurysdyk-

cja krajowa w procesie w sprawach małżeńskich oraz

w sprawach dotyczących małżeńskich stosunków ma-

jątkowych, jeżeli małżonkowie są obywatelami pol-

skimi, lecz nie mają w Polsce miejsca zamieszkania

lub miejsca zwykłego pobytu, jest fakultatywna

(zob. art. 1103

1

§ 1 pkt 4 K.p.c.).

Jurysdykcja krajowa

wyłączna jest bowiem przewidziana w przypadku ku-

mulatywnego wystąpienia trzech przesłanek: pol-

skiego obywatelstwa obojga małżonków, ich miejsca

zamieszkania w Polsce oraz miejsca zwykłego po-

bytu w Polsce (zob. art. 1103

1

§ 2 K.p.c.).

W razie ich

zaistnienia wyrok sądu zagranicznego lub orzecze-

nie innego zagranicznego organu nie podlega uzna-

niu (zob. art. 1146 § 1 pkt 2 K.p.c.), co oznacza, że nie

zostają przeniesione skutki tego wyroku lub orzecze-

nia na terytorium Polski.

W związku z tym, jeżeli małżonkowie są obywa-

telami polskimi, lecz mają miejsca zamieszkania lub

miejsca zwykłego pobytu poza granicami kraju, nie

muszą w sprawach rozwodowych korzystać z jurys-

dykcji sądów polskich.

Jeżeli jednak zechcą z niej sko-

rzystać, Sąd Najwyższy, na wniosek osoby zamierza-

jącej wytoczyć powództwo, oznaczy sąd miejscowo

właściwy jeszcze przed wytoczeniem powództwa.

Po

wytoczeniu powództwa Sąd Najwyższy oznaczy sąd

właściwy na wniosek powoda lub na wniosek sądu,

do którego wniesiono pozew.

Oznaczenie to następu-

je w formie postanowienia (zob. art. 354 K.p.c.) i jest

wiążące zarówno dla wnioskodawcy, jak i dla innych

sądów.

Nie wydaje się, aby rozwiązanie przewidziane

w art. 45 K.p.c. było szczególnie kłopotliwe.

Uwzględ-

niając zatem powyższe, w tym również okoliczność,

że jurysdykcja sądów polskich w analizowanych tu

sprawach ma charakter fakultatywny, nie można

stwierdzić, aby zachodziła nadmierna trudność we

wnoszeniu spraw rozwodowych.

Z tych też względów

Ministerstwo Sprawiedliwości nie przewiduje podję-

cia prac, które miałby doprowadzić do zmiany proce-

dury w tym zakresie.

Z wyrazami poważania

uspołecznienia szkół polonijnych, w tym szkoły im.

J. Lelewela w Brukseli, uprzejmie informuję.

spowodowaną dążeniem do zapewnienia jak najwięk-

rozpoczną.

Wspierając takie podejście, MSZ chciałoby

jednocześnie przyczynić się do tego, aby proces ten

przebiegł możliwie najłagodniej zarówno dla ucz-

niów, jak i nauczycieli oraz rodziców.

Otrzymane przez Ministerstwo Spraw Zagranicz-

nych informacje z resortu edukacji potwierdzają, że

konsultacje społeczne dotyczące systemu oświaty pol-

skiej za granicą zostały przeprowadzone.

O opinię

dyplomatyczno-konsularne.

Warto przy tym dodać,

1095

Wyjaśniając tę kompleksową kwestię, pragnę

punkty konsultacyjne pochłaniają 90% środków prze-

znaczanych przez państwo na wspieranie oświaty za

nej, bezpłatnej edukacji zarówno w kraju, jak i za

nie optymalizacji wydatkowania środków finanso-

wych, jakie zostają corocznie przyznane w tym za-

kresie decyzją parlamentu.

Odnosząc się do ostatniego zapytania pana posła,

pragnę wyrazić przekonanie, że zapewnienie szersze-

go dostępu do polskiej oświaty za granicą poprzez

wsparcie rozwoju szkolnictwa społecznego wydaje się

w sposób oczywisty prowadzić do zwiększenia kon-

kurencyjności lepiej wyedukowanej młodzieży w ubie-

ganiu się o lepszą pozycję zawodową pomimo braku

badań w tym zakresie.

Z poważaniem

Janusz Cisek

wości refundacji gazików stomijnych w myśl rozpo-

14006/13, uprzejmie proszę o przyjęcie stanowiska

ny jest do finansowania świadczeń gwarantowanych

przysługujących świadczeniobiorcom.

Oceniając re-

bowiązany jest zapewnić równą dostępność świad-

czeń zdrowotnych dla wszystkich świadczeniobior-

wskazania medyczne.

Wskazania medyczne do wy-

stawienia zlecenia oraz wykaz przedmiotów ortope-

dycznych oraz środków pomocniczych finansowanych

przez Narodowy Fundusz Zdrowia określił minister

nowartości ich kosztu, inny sprzęt stomijny (np. ze-

stawy irygacyjne, płytki + worki itp.) po zabiegach

na jelicie cienkim (limit 400 zł), jelicie grubym (limit

300 zł), układzie moczowym (limit 480 zł), bezpłatnie

raz na miesiąc na zlecenie: chirurga, lekarza podsta-

wowej opieki zdrowotnej, felczera, a w przypadku

logii dziecięcej.

Należy zaznaczyć, iż refundacja kosz-

stomijnych w grupie: inny sprzęt stomijny (gaziki,

Jednocześnie pragnę poinformować, iż w resorcie

1096

cowana strategię w zakresie refundacji wyrobów

medycznych.

wiązującą procedurą legislacyjną będzie kierowany

(14007)

tyczące interpelacji pani Renaty Butryn, poseł na

świadczeń przedemerytalnych, uprzejmie informuję,

co następuje.

637) wprowadzająca stopniowe podwyższanie wieku

Nową regulacją zostały objęte kobiety urodzone

31 grudnia 1947 r.

Zgodnie z exposé premiera z 18 listopada 2011 r.

podwyższenie i zrównanie wieku emerytalnego ko-

biet i mężczyzn nastąpiło we wszystkich systemach

emerytalnych, w których prawo do przejścia na eme-

ryturę lub w stan spoczynku przysługiwało po osiąg-

nież systemu ubezpieczenia społecznego rolników

ratorów i sędziów.

Bez zmian pozostawiono wiek

pensacyjnych nauczycieli.

Nie uległy zmianie rów-

nież warunki nabywania prawa do świadczeń przed-

emerytalnych.

Jednakże konsekwencją zmiany po-

wszechnego wieku emerytalnego jest wydłużenie

okresu wypłaty tego rodzaju świadczeń, w tym rów-

nież świadczeń przedemerytalnych przyznanych

Kwestia powyższa uregulowana została w art. 11

Z powyższego wynika, że wydłużenie powszech-

nego wieku emerytalnego przekłada się odpowied-

nio na okres pobierania tego świadczenia.

O ile bo-

wiem do 31 grudnia 2012 r. prawo do świadczenia

przedemerytalnego ustawało, a tym samym zaprze-

stawano jego wypłaty z dniem osiągnięcia wieku

1 stycznia 2013 r., zgodnie z obecnie obowiązujący-

mi przepisami, proces ten następować będzie

z dniem osiągnięcia wydłużonego już wieku emery-

talnego, szczegółowo określonego w art. 24 ust. 1a

Z poważaniem

Warszawa, dnia 18 lutego 2013 r.

1097

Odpowiedź

podsekretarza stanu

w Ministerstwie Finansów

Szanowna Pani Marszałek!

Odpowiadając na wy-

14008/13, przy którym załączono interpelację pani

chodowych płaconych w miejscu pracy, uprzejmie in-

formuję.

Odnosząc się do uwag pani poseł, przede wszyst-

kim należy wskazać na obowiązujące regulacje w za-

kresie właściwości miejscowej organów podatkowych

w odniesieniu do osób fizycznych.

Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2012, poz. 749, z późn.

zm.), jeżeli ustawy podatkowe nie stanowią inaczej,

by podatnika, płatnika, inkasenta lub podmiotu wy-

mienionego w art. 133 § 2.

Zauważyć należy jednocześnie, że podatnicy będą-

cy osobami fizycznymi, zgodnie z art. 45 ust. 1b usta-

zeznanie roczne składają do urzędu skarbowego właś-

ciwego według miejsca zamieszkania podatnika w ostat-

W odmienny sposób niż przepisy ustawy Ordyna-

cja podatkowa właściwość miejscową organów podat-

do osób, które wybrały opodatkowanie w formie kar-

ty podatkowej.

towanym podatku dochodowym (…), właściwy miej -

scowo w sprawie podatku dochodowego opłacanego

nego zakładu, wskazanego w zgłoszeniu do ewidencji

ność jest wykonywana bez posiadania zorganizowa-

nego zakładu – według miejsca zamieszkania podat-

nego ze wspólników.

z późn. zm.) wpływy z podatku dochodowego od osób

stanowią dochody własne gmin.

W odniesieniu do udziału gmin we wpływach

datku pobieranego na zasadach ogólnych, tj. według

datku pobieranego od dochodów z pozarolniczej dzia-

łalności gospodarczej według 19% stawki podatku,

o której mowa w art. 30c ustawy o podatku dochodo-

wym od osób fizycznych) istotne znaczenie ma wyso-

kość podatku uiszczanego przez podatników za-

mieszkałych na obszarze danej gminy.

Dla określenia wysokości udziału gmin we wpły-

wach w podatku dochodowym nie ma zatem znacze-

nia faktyczne miejsce pracy czy miejsce prowadzenia

działalności gospodarczej, lecz miejsce zamieszkania

osób świadczących pracę lub prowadzących działal-

ność gospodarczą.

Nie oznacza to jednak, że takie rozwiązanie przy-

czyniają się do „pauperyzacji dużych miast”.

Faktem

jest, iż osoby pracujące w dużych miastach i nieza-

mieszkałe na ich obszarze nie przyczyniają się bez-

pośrednio do wzrostu dochodów z tytułu udziału we

nych, natomiast mają wpływ na rozwój gospodarczy

miast.

Ewentualne koszty ponoszone przez miasta

na obsługę tych osób są rekompensowane poprzez

środki finansowe pozostawione przez te osoby w skle-

pach, punktach gastronomicznych, muzeach, kinach,

sze wydatki z budżetów miast na infrastrukturę są

rekompensowane większymi wpływami do ich budże-

tów z tytułu wszelkiego rodzaju opłat.

W tych mia-

stach rozwija się infrastruktura turystyczna, tworzo-

ne są liczne miejsca pracy, co powoduje dodatkowe

wpływy do budżetu gminy środków pochodzących

z podatków i opłat.

przeciwne stanowisko prezentują gminy położone

w bezpośrednim sąsiedztwie dużych miast, w ocenie

których zamożni mieszkańcy faktycznie mieszkają

i prowadzą swoje życie na terenie małych ościennych

gmin, podczas gdy z danych zgłaszanych na formula-

rzach identyfikacyjnych wynika, iż cały czas są oni

mieszkańcami dużych miast.

W ten sposób duże mia-

1098

sta otrzymują wyższe dochody z tytułu udziału we

Przedstawiając powyższe, jednocześnie uprzejmie

informuję, że aktualnie nie są prowadzone prace sy-

stemowe mające na celu zmianę zasad określania

właściwości miejscowej organów podatkowych.

Z poważaniem

Podsekretarz stanu

w sprawie podstaw prawnych dla funkcjonowania od

nr SPS-023-14009/13, uprzejmie przedstawiam, co

następuje.

minister sprawiedliwości, po zasięgnięciu opinii Kra-

tworzy i znosi sądy oraz ustala ich siedziby i obszary

nalnej organizacji sądownictwa, przez dostosowanie

niając ekonomię postępowania sądowego, w celu za-

gwarantowania realizacji prawa obywatela do rozpo-

znania jego sprawy w rozsądnym terminie.

Akty prawne w postaci wydawanych przez mini-

stra sprawiedliwości na podstawie upoważnienia usta-

wowego rozporządzeń tworzących sądy powszechne

miały charakter aktów konstytutywnych wywierają-

cych skutki polegające na powstaniu bytu prawnego

– nowej jednostki w strukturze sądownictwa.

W wykonaniu upoważnienia ustawowego wynika-

jącego z art. 20 u.s.p. w brzmieniu nadanym ustawą

konieczności rozdzielenia materii tworzenia i znosze-

nia sądów od określenia ich właściwości i siedziby

minister sprawiedliwości wydał dwa rozporządzenia:

lenia siedzib i obszarów właściwości sądów apelacyj-

Zmiana upoważnienia ustawowego i wydanie po-

wyższych rozporządzeń nie wywarły wpływu na

ny jednostek – sądów, które nie są objęte dyspozycją

aktu znoszącego niektóre sądy rejonowe.

Przepisy

o charakterze konstytutywnym zawierało rozporzą-

dzenie ministra sprawiedliwości z dnia 16 paździer-

1508, z późn. zm.), które poprzedzało ww. rozporzą-

dzenia z 2012 r.

Przepisy kreujące organy i instytucje konsumują

się w momencie wejścia w życie aktu normatywnego

powołującego je, a sama utrata mocy ich podstawy

prawnej nie powoduje likwidacji czy zniesienia utwo-

rzonych instytucji.

Przepis prawa może być skonstruowany w taki

sposób, że znajduje zastosowanie tylko do sytuacji

istniejących w chwili jego wydania, a nie odnosi się

do sytuacji – nawet identycznych – jakie kształtują się

już po jego wydaniu.

Oznacza to jednak tylko tyle, że

zakres działania przepisu jest ograniczony w czasie,

ale – gdy chodzi o te sytuacje, do których przepis miał

zastosowanie – przepis pozostaje w systemie prawa

jako podstawa utrzymania wywołanych przez niego

skutków prawnych i jako bariera przeciwko próbom

prawnego i faktycznego podważania trwałości tych

skutków (tak: Trybunał Konstytucyjny w postanowie-

niu z dnia 28 listopada 2001 r. wydanym w sprawie

o sygn.

SK 5/01).

Utrata mocy obowiązującej przepisu upoważnia-

jącego do wydania rozporządzenia pociąga za sobą

utratę mocy obowiązującej wydanego na jego podsta-

wie aktu wykonawczego.

Zasada ta znajduje zastoso-

wanie także wtedy, gdy ustawodawca dokonuje zmia-

ny treści przepisu upoważniającego.

Ustawodawca

może jednak, na podstawie odpowiednich przepisów

intertemporalnych, postanowić o utrzymaniu w mocy

obowiązującej rozporządzeń wydanych na podstawie

uchylonego bądź zmienionego przepisu ustawowego.

Akty wykonawcze do uchylonej lub znowelizowanej

ustawy, pozostawione czasowo w mocy przez nową

ustawę (ustawę nowelizującą), powinny być zastąpio-

ne jak najszybciej nowymi aktami wykonawczymi

(por. S. Wronkowska, M. Zieliński, uwaga 5 do § 33

[w:] „Komentarz do zasad techniki prawodawczej

Konstytucyjny w postanowieniu z dnia 19 grudnia

1099

Szczególna sytuacja dotyczy zawartych w aktach

prawnych przepisów konstytutywnych, powołujących

do życia pewien byt prawny.

Przepisy te pozostają

w systemie prawa jako podstawa powstania wywoła-

nych przez nie skutków prawnych pomimo formalnej

utraty mocy aktu prawnego, w którym te przepisy są

zawarte.

W związku z tym pomimo zmiany upoważnienia

ustawowego do wydania rozporządzenia sądy utwo-

rzone na mocy rozporządzenia ministra sprawiedli-

wości z dnia 16 października 2002 r. i dotychczas

niezniesione istnieją nadal, a podstawę prawną ich

istnienia stanowią przepisy konstytutywne zawarte

w wymienionym akcie prawnym.

Należy podkreślić, że skutki aktu prawnego two-

rzącego instytucję państwową istnieją do czasu wy-

dania aktu wyraźnie znoszącego dany byt prawny,

który wówczas przestaje istnieć.

Za taki akt należy

uznać rozporządzenie ministra sprawiedliwości z dnia

duje umocowanie prawne w przepisach rozporządze-

formalnej utraty mocy tego rozporządzenia.

Obecny stan prawny pozwala, aby w związku

nuować po dniu 1 stycznia 2013 r. postępowania są-

dowe w tych sprawach, które nie zostały zakończone,

a w dacie tej toczyły się przed sądami, których sie-

dziby zostały zniesione.

W sprawach tych konieczne jest właściwe wywa-

żenie wartości prawnych o różnym charakterze: z jed-

nej strony obowiązku (ale także prawa) do rozpozna-

nia sprawy przez sąd właściwy, z drugiej – rozmai-

tych innych wartości prawnych kryjących się pod

szerokim pojęciem „dobro wymiaru sprawiedliwo-

ści”, wymykających się jakiejś precyzyjnej definicji

(por. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 27 lu-

tego 2003 r., sygn.

III KO 70/02).

Nie sposób zaprze-

czyć, że dobro wymiaru sprawiedliwości to m.in. po-

trzeba szybkiego przeprowadzenia i zakończenia pro-

cesu karnego (por. postanowienie Sądu Najwyższego

Punktem wyjścia powinny być zatem przede

wszystkim zasady określone w Kodeksie postępowa-

nia karnego, przewidujące sytuacje, w których toczą-

cy się już wcześniej proces prowadzony jest od począt-

ku.

Sytuację taka przewiduje art. 404 § 2 K.p.k., któ-

ry wprowadza zasadę, że każda zmiana składu sę-

dziowskiego w postępowaniu karnym powoduje ko-

nieczność prowadzenia rozprawy od początku.

W prze-

pisie tym mowa jest jednak o zmianie składu sądu,

a nie o zmianie sądu.

Natomiast źródłem właściwości

a więc art. 30 § 1 K.p.k., którego po dniu 1 stycznia

2013 r. nie narusza rozporządzenie dotyczące reor-

ganizacji sądownictwa powszechnego.

Szczegółowość

zapisu ustawowego dotyczącego właściwości miejsco-

wej sądu w K.p.k. jest ograniczona bowiem wyłącznie

do rozwiązań ściśle procesowych o charakterze pod-

cześnie określać terytorialny zakres działalności po-

szczególnych sądów.

Regulacje prawne w rym zakre-

sie mają charakter administracyjny i ich zadaniem

jednostek wymiaru sprawiedliwości.

W tej sytuacji

pretowane jako przepis wywołujący skutki proceso-

we, skoro charakteru procesowego nie ma Prawo

o ustroju sądów powszechnych (podobnie w postano-

stopada 2000 r., sygn.

II AKz 602/00).

Stanowisko

takie można wywieść zresztą wprost z treści art. 176

wość sądów oraz postępowanie przed sądami okre-

Reorganizacja sądownictwa powszechnego nie

postępowanie rozpoczęło się przed sądem właściwym

Wobec powyższego brak jest przesłanek do kwe-

stionowania zarówno podstaw prawnych funkcjono-

wania sądów powszechnych w Polsce, jak i orzeczeń

wydawanych przez te sądy.

Z wyrazami poważania

Podsekretarz stanu

oraz Pana Tomasza Makowskiego, przekazanej przy

uprzejmie informuję, co następuje.

W zakresie nagradzania członków kierownictwa

Ministerstwa Finansów, tj. ministra finansów, sekre-

tarza i podsekretarzy stanu, właściwa jest Kancela-

1100

ria Prezesa Rady Ministrów.

Jedynym źródłem nag-

ród dla tych osób są środki ze specjalnie do tego celu

zabezpieczonej puli w budżecie państwa, będącej

w dyspozycji prezesa Rady Ministrów.

Zgodnie bowi-

rodzeniu osób zajmujących kierownicze stanowiska

osób zajmujących kierownicze stanowiska państ-

wowe w zakresie nagród za szczególne osiągnięcia

w pracy zawodowej stosuje się odpowiednio przepis

W świetle powyższego Rada Ministrów może, w drod-

ze rozporządzenia, utworzyć dodatkowy fundusz na-

gród dla urzędników państwowych, z przeznaczeni-

zeń osobowych pozostających w dyspozycji kierow-

ników urzędów.

W 2012 r. ministrowi finansów, sekretarzowi i pod-

sekretarzom stanu nie wypłacono nagród w Minis-

terstwie Finansów w ramach środków na wynagrod-

zenia osób zajmujacych kierownicze stanowiska

państwowe.

Natomiast zgodnie z § 10 rozporządzenia Rady

członków gabinetu politycznego ministra finansów

tworzony jest fundusz nagród, w wysokości 3% pla-

nowanych wynagrodzeń osobowych, z przeznacze-

zawodowej, który może być podwyższany przez kie-

rowników urzędów lub jednostek w ramach posiada-

Nagrody dla członków korpusu służby cywilnej

przyznawane są w ramach 3% funduszu nagród

planowanych wynagrodzeń osobowych może być pod-

wyższany w ramach posiadanych środków na wyna-

Uwzględniając powyższe, należy podkreślić, że

istnieje ustawowy obowiązek utworzenia 3% fundu-

tu politycznego ministra finansów jak i dyrektorowi

generalnemu Ministerstwa Finansów.

mach planowanych środków na wynagrodzenia fun-

duszu nagród.

Nie stanowią zatem dodatkowego ob-

Mając powyższe na uwadze, uprzejmie informuję,

że przeciętna wysokość nagrody wypłaconej w 2012 r.

w ramach rozdziału 75001 i odpowiednio z §§ 4010,

4020, z których finansowane są nagrody członków

gabinetu politycznego ministra finansów i dyrektora

generalnego, wyniosła ca 4194 zł.

Sekretarz stanu

Janusz Cichoń

Warszawa, dnia 1 marca 2013 r.

(14011)

Szanowna Pani Marszałek!

Odpowiadając na in-

go i pana Tomasza Makowskiego, nr SPS-023-

14011/13, w sprawie nagród pieniężnych przyzna-

stwie Edukacji Narodowej nagrody pieniężne przy-

znawane są ze specjalnie utworzonego w tym celu

wynagrodzenia, zgodnie z obowiązującymi przepisa-

kach urzędów państwowych (tj. Dz. U. z 2001 r.

niestały element wynagrodzenia są ważnym czynni-

kiem, który sprzyja osiąganiu wyższej wydajności

działania dla dobra organizacji oraz zatrzymaniu

kluczowych pracowników w urzędzie.

Pragnę poinformować, że osobom zajmującym

kierownicze stanowiska państwowe w Ministerstwie

Edukacji Narodowej: ministrowi, sekretarzowi sta-

nu, podsekretarzom stanu poza nagrodami jubileu-

szowymi przysługującymi zgodnie z przepisami usta-

1101

z późn. zm.) nie wypłacono innych nagród w 2012 r.

Łączna kwota nagród wpłaconych pozostałym

pracownikom, wymienionym w interpelacji, w 2012 r.

wyniosła ok. 60 tys. zł i była niższa o ok. 30% w po-

równaniu z 2011 r.

Z poważaniem

Minister

Warszawa, dnia 25 lutego 2013 r.

(14012)

Szanowna Pani Marszałek!

Odpowiadając na in-

(SPS-023-14012/13), uprzejmie proszę o przyjęcie na-

W 2012 r. w Ministerstwie Obrony Narodowej zo-

stały przyznane nagrody dla dyrektora generalnego

i członków gabinetu politycznego w kwocie 83 500 zł.

Natomiast ministrowi obrony narodowej, sekretarzo-

wi stanu i podsekretarzom stanu w Ministerstwie

Obrony Narodowej nie były przyznawane nagrody.

Przedstawiając powyższe wyjaśnienia, pozostaję

Minister

Tomasz Siemoniak

(14013)

Szanowny Panie Marszałku!

Odpowiadając na

SPS-023-14013/13, przedstawiam poniżej odpowiedź

wości przez panów posłów Artura Dębskiego i Toma-

sza Makowskiego.

Ile pieniędzy przeznaczono na nagrody pieniężne

W 2012 r. prezes Rady Ministrów przyznał sekre-

tarzowi stanu oraz podsekretarzowi stanu odpowie-

dzialnym za przebieg prac legislacyjnych prowadzo-

nych w Ministerstwie Sprawiedliwości nagrody w wy-

sokości po 9000 zł brutto (nagrody finansowane ze

środków Kancelarii Prezesa Rady Ministrów).

Minister sprawiedliwości i pozostali podsekreta-

rze stanu w Ministerstwie Sprawiedliwości nagród

nie otrzymali.

Z funduszu Ministerstwa Sprawiedliwości na na-

grody wydatkowano:

— dla dyrektora generalnego Ministerstwa Spra-

wiedliwości – kwotę 33 500 zł brutto,

— dla pracowników zatrudnionych w gabinecie

politycznym ministra – kwotę 37 350 zł brutto.

Z wyrazami szacunku

Sekretarz stanu

Warszawa, dnia 22 lutego 2013 r.

(14014)

Szanowna Pani Marszałek!

Odpowiadając na in-

kowskiego, przekazaną przez pana Marka Kuchciń-

14014/13, w sprawie nagród pieniężnych w Minister-

stwie Środowiska, przekazuję stosowne wyjaśnienia.

W 2012 r. kierownictwu Ministerstwa Środowiska

oraz pracownikom gabinetu politycznego ministra

wypłacono w formie nagród 43 552 zł.

Stanowiska Wypłacone nagrody

Minister 0 zł

Sekretarz Stanu 0 zł

Podsekretarze stanu 7877 zł

1102

Dyrektor Generalny 2787 zł

Gabinet Polityczny Ministra 32 888 zł

Razem 43 552 zł

Podsekretarz stanu

Janusz Zaleski

w Ministerstwie Pracy i Polityki Społecznej

Szanowny Panie Marszałku!

W nawiązaniu do

przy którym przekazano interpelację poselską panów

Artura Dębskiego i Tomasza Makowskiego w spra-

wie nagród pieniężnych przyznanych w Minister-

wiam następujące wyjaśnienia.

sekretarze stanu oraz podsekretarze stanu w roku

2012 nie otrzymali nagród.

Wysokość nagród przyznanych w roku 2012 dy-

rektorowi generalnemu oraz członkom gabinetu po-

litycznego wyniosła 135 200 zł.

Łączę wyrazy szacunku

Sekretarz stanu

Warszawa, dnia 25 lutego 2013 r.

w Ministerstwie Rolnictwa i Rozwoju Wsi

znak: SPS-023-14017/13, dotyczące interpelacji po-

słów na Sejm RP pana Artura Dębskiego i pana To-

Wsi uprzejmie informuję, że w 2012 r. kierownictwu

Ministerstwa Rolnictwa i Rozwoju Wsi wypłacono

nagrody w łącznej wysokości 36 000 zł, w tym dyrek-

torowi generalnemu 6000 zł, członkom gabinetu po-

litycznego 30 000 zł.

Osoby pełniące funkcje ministra, sekretarza sta-

nu i podsekretarza stanu w Ministerstwie Rolnictwa

Minister

Stanisław Kalemba

Warszawa, dnia 25 lutego 2013 r.

Szanowna Pani Marszałek!

Odpowiadając na pis-

dotyczące interpelacji posłów Artura Dębskiego i To-

go, przedstawiam następujące informacje.

Ile pieniędzy przeznaczono na nagrody pieniężne

dla członków kierownictwa Ministerstwa Rozwoju

Regionalnego z wyszczególnieniem ministra, sekre-

tarza stanu, podsekretarzy stanu, dyrektora gene-

ralnego i członków gabinetu politycznego?

Minister rozwoju regionalnego w 2012 r. nie

otrzymała żadnej nagrody.

Dla pozostałych członków

kierownictwa MRR w 2012 r. na nagrody zostały wy-

datkowane środki w kwocie 40 tys. zł brutto (26 tys. zł

netto).

Sekretarz i troje podsekretarzy stanu otrzy-

mali po 10 tys. zł brutto (6,5 tys. zł netto).

trudniony w gabinecie politycznym ministra rozwoju

regionalnego.

Z poważaniem

Minister

Warszawa, dnia 22 lutego 2013 r.

1103

Odpowiedź

ministra skarbu państwa

(14019)

W odpowiedzi na interpelację panów posłów Ar-

tura Dębskiego oraz Tomasza Makowskiego z Klubu

Parlamentarnego Ruch Palikota przekazanej przy

14019/13) uprzejmie informuję, że minister skarbu

państwa, sekretarz stanu oraz podsekretarze stanu

mali nagród.

Jednocześnie informuję, że w 2012 r. nagrody

otrzymali dyrektor generalny Ministerstwa Skarbu

Państwa w wysokości 15 000 zł z tytułu przygotowa-

nia i przeprowadzenia procesu likwidacji 13 delega-

tur terenowych ministra skarbu państwa i wygene-

rowanie oszczędności budżetowych z tego tytułu oraz

pracownik gabinetu politycznego ministra w wyso-

kości 5000 zł za szczególne zaangażowanie w proces

komunikacji społecznej dotyczący nowych zadań i pro-

jektów strategicznych realizowanych przez Minister-

stwo Skarbu Państwa.

Minister

Mikołaj Budzanowski

(14020)

w sprawie nagród pieniężnych przyznawanych w Mi-

nisterstwie Sportu i Turystyki w 2012 r. uprzejmie

informuję.

przyznawano nagród kierownictwu resortu.

Na pod-

dzeń osobowych, w ramach którego wypłaciło dla

dyrektora generalnego oraz czterech członków gabi-

netu politycznego ministra nagrody w łącznej wyso-

kości 37 820 zł (netto).

Z wyrazami szacunku

Minister

Joanna Mucha

Warszawa, dnia 22 lutego 2013 r.

(14021)

sterstwie Spraw Wewnętrznych w 2012 r., uprzejmie

informuję, że nagrody uznaniowe dla ministra spraw

wewnętrznych, sekretarza stanu i podsekretarzy sta-

nu wypłacane są z budżetu Kancelarii Prezesa Rady

Ministrów.

W związku z powyższym zasadne wydaje

stawiła Kancelaria Prezesa Rady Ministrów.

Natomiast dyrektorowi generalnemu Minister-

stwa Spraw Wewnętrznych – od dnia jego powołania

na stanowisko, tj. od dnia 10 września 2012 r. – wy-

płacono nagrody uznaniowe w wysokości 17 000 zł

brutto.

Z kolei wielkość wypłaconych nagród uznanio-

wych dla pracowników Gabinetu Politycznego w Mi-

nisterstwie Spraw Wewnętrznych w 2012 r. wyniosła

94 000 zł brutto.

Z poważaniem

Sekretarz stanu

Piotr Stachańczyk

1104

Odpowiedź

sekretarza stanu w Ministerstwie Transportu,

przekazującego interpelację posłów Artura Dębskie-

go i Tomasz Makowskiego w sprawie nagród pienięż-

downictwa i Gospodarki Morskiej w 2012 r. uprzej-

mie informuję, że fundusz nagród dla dyrektora ge-

neralnego MTBiGM oraz gabinetu politycznego wy-

niósł 109 000 zł.

Minister transportu, budownictwa

i gospodarki morskiej oraz sekretarz i podsekretarze

stanu w ministerstwie nie otrzymali żadnych nagród

pieniężnych.

Z poważaniem

Sekretarz stanu

Tadeusz Jarmuziewicz

posła Tomasza Makowskiego przekazaną przy piśmie

Pani Marszałek, znak: SPS-023-14023/13, z dnia 5 lu-

zm.) dla członków korpusu służby cywilnej;

pracowników Gabinetu Politycznego Ministra Zdrowia,

w wysokości 3% planowanych wynagrodzeń oso-

W ramach powyższych środków w roku 2012 wy-

płacono:

— nagrodę w kwocie 8000 zł osobie zajmującej sta -

nowisko dyrektora generalnego Ministerstwa Zdrowia,

będące wyższym stanowiskiem w służbie cywilnej;

— nagrodę w kwocie 4000 zł pracownikowi Gabi -

netu Politycznego Ministra Zdrowia.

W roku 2012 w Ministerstwie Zdrowia nie były

wypłacane nagrody dla osób zajmujących kierowni-

cze stanowiska państwowe.

Ponadto nadmieniam, że decyzje w sprawie przy-

znawania nagród pieniężnych dla osób zajmujących

kierownicze stanowiska państwowe pozostają w ge-

stii prezesa Rady Ministrów.

Z poważaniem

Sławomir Neumann

sza Makowskiego (nr SPS-023-14026/13) z dnia 5 lu-

tego br. w sprawie nagród pieniężnych przyznanych

uprzejmie informuję.

środków przeznaczonych na nagrody dla kierowni-

ctwa resortu (ministra, sekretarza stanu, podsekre-

tarzy stanu).

Wypłata nagród następuje na podstawie

decyzji Kancelarii Prezesa Rady Ministrów.

W 2012r.

na nagrody wydatkowano kwotę w wy-

sokości:

— 23 950,00 zł brutto – kierownictwo resortu,

— 54 100,00 zł brutto – gabinet polityczny mini -

stra.

Z poważaniem

Podsekretarz stanu

Janusz Cisek

Warszawa, dnia 20 lutego 2013 r.

1105

Odpowiedź

ministra nauki i szkolnictwa wyższego

Szanowna Pani Marszałek!

W nawiązaniu do

pisma (SPS-023-14027/13) z 5 lutego 2013 r. doty-

czącego interpelacji posłów pana Artura Dębskiego

muję, że w 2012 r. minister nauki i szkolnictwa wyż-

nictwa Wyższego oraz podsekretarze stanu w Mini-

mali nagród pieniężnych.

Jednocześnie informuję,

że dyrektor generalny oraz członkowie gabinetu

politycznego w 2012 r. otrzymali nagrody w łącznej

wysokości 80 500 zł.

Łączę wyrazy szacunku

Minister

w sprawie uproszczenia procedury

przekazywania szkół lokalnym społecznościom

(14029)

Szanowna Pani Marszałek!

Odpowiadając na in-

go (SPS-023-14029/13) w sprawie problemów praw-

rialnego, będąca organem prowadzącym szkołę liczą-

dagogiczny może przekazać, w drodze umowy, osobie

Celem nowelizacji ustawy o systemie oświaty

w 2009 r. i wprowadzenia przepisu o możliwości prze-

kazywania szkół osobom fizycznym i prawnym była

ochrona małych (często wiejskich) szkół przed likwi-

dacją.

W opinii Ministerstwa Edukacji Narodowej nie

zachodzi korelacja między zwiększeniem limitu licz-

by uczniów przekazywanej na podstawie art. 5 ust. 5g

ludnianiu się Opolszczyzny w ramach programu „Spe-

cjalnej strefy demograficznej”.

Przekazanie szkoły

nie wpływa również w żaden sposób na zmianę (po-

prawę bądź pogorszenie) jakości edukacji – szkoła

przekazana na mocy art. 5 ust. 5g pozostaje szkołą

publiczną, ogólnodostępną i bezpłatną.

Przekazanie

dem a stowarzyszeniem bądź osobą fizyczną.

Umowa,

Ministerstwo Edukacji Narodowej nie przewiduje

nowelizacji ustawy w zakresie wskazanym przez

Odnosząc się do zmiany rozporządzenia w spra-

uczycieli, uprzejmie wyjaśniam, że wymagania kwa-

uczyciela określono przepisami ustawy z dnia 26 stycz-

1106

wie szczegółowych kwalifikacji wymaganych od na-

dzenie, o którym mowa, reguluje kwalifikacje na-

uczycielskie w określonym typie szkoły.

Zatem kwa-

lifikacje nauczyciela zawsze ustala się stosownie do

zatrudniony.

Jednocześnie zgodnie z art. 7 ust. 1a,

kuratora oświaty zatrudniona osoba niebędąca na-

nych zajęć.

Osobę, o której mowa, zatrudnia się na

dyplomowanego.

Przepisy te stosuje się również

gotowanie zawodowe uznane przez dyrektora szkoły

nienie tej osoby następuje za zgodą organu prowa-

dzącego.

Działania odnoszące się do tworzenia prawa nie

tylko w zakresie wymagań kwalifikacyjnych, ale tak-

że standardów kształcenia nauczycieli mają na celu

szkół wyższych, kolegiów nauczycielskich i nauczy-

cielskich kolegiów języków obcych.

Ponadto w myśl

art. 12 ust. 3 ustawy Karta Nauczyciela nauczyciel

korzystając z prawa pierwszeństwa do uczestnictwa

we wszystkich formach doskonalenia zawodowego na

najwyższym poziomie.

Zauważyć należy, że nabywa-

nie dodatkowych kompetencji ubogaca warsztat pra-

cy nauczyciela, a tym samym sprzyja efektywnej re-

alizacji dydaktycznych, opiekuńczych i wychowaw-

czych zadań szkoły oraz lepszemu dostosowaniu

kwalifikacji nauczyciela do lokalnych potrzeb.

ty jest kierownikiem zakładu pracy dla zatrudnio-

ków niebędących nauczycielami.

Nadzór pedagogicz-

ny m.in. nad publicznymi i niepublicznymi szkołami

ww. ustawy, właściwy kurator oświaty, a nadzorowi

ww. ustawy, podlega w szczególności zgodność zatrud-

niania nauczycieli z posiadanymi kwalifikacjami.

W opinii Ministerstwa Edukacji Narodowej prze-

wpływu na stosowanie przepisów rozporządzenia

w sprawie szczegółowych kwalifikacji wymaganych

Z poważaniem

Podsekretarz stanu

w sprawie realizacji inwestycji drogowych

w woj. opolskim (14030)

023-14030/13) w sprawie inwestycji drogowych w woj.

opolskim przekazuję stanowisko w przedmiotowej

sprawie.

Na wstępie chciałbym zaznaczyć, iż budowa no-

wych ciągów dróg krajowych oraz domknięcie istnie-

jących odbywa się zgodnie z tytułami inwestycyjnymi

programu przewidywano budowę wielu inwestycji

drogowych, które zostały zebrane w załącznikach

liwości finansowych państwa, jak też ze zróżnicowa-

nego poziomu przygotowania.

Ze względu na sytuację

ekonomiczną program musiał zostać dostosowany do

Interesujące pana posła połączenie Kępno – Namy-

słów – Opole – Prudnik – granica państwa nie znalazło

się w programie, wobec czego inwestycja ta nie ma

cia środków finansowych do tego, by mogła być sfinan-

sowana w ramach obowiązującego programu.

1107

Odnosząc się do wymienionych przez pana posła

obwodnic miast, uprzejmie informuję, że w nowej per-

spektywie finansowej przewidziane jest stworzenie

przez władze wojewódzkie przy współfinansowaniu

sortu transportu pismo do marszałków województw,

w którym zaprezentowano podstawowe założenia no-

wego mechanizmu oraz poproszono władze samorzą-

dowe o przedstawienie propozycji projektów, których

realizacja byłaby możliwa przy wykorzystaniu środ-

ków z regionalnych programów operacyjnych.

Me-

chanizm ten ma na celu przyspieszenie realizacji pro-

jektów, które z powodu ograniczonych możliwości

dżetu GDDKiA.

Ponadto informuję, że zgodnie z art. 19 ustawy

z zakresu planowania, budowy, przebudowy, remon-

tu, utrzymania i ochrony dróg należą do kompetencji

zarządcy, którym w przypadku dróg wojewódzkich

jest zarząd województwa.

Z poważaniem

Sekretarz stanu

Tadeusz Jarmuziewicz

urzędów pracy w agencje zatrudnienia (14031)

Szanowna Pani Marszałek!

Odpowiadając na

14031/13, przekazujące interpelację posła Tomasza

nia urzędów pracy w agencje zatrudnienia, uprzej-

mie informuję.

Pan poseł w swojej interpelacji opisuje przygoto-

wany przez samorząd województwa opolskiego pro-

gram Specjalnej Strefy Demograficznej, sygnalizu-

jąc, że chodzi w tym programie także o wyłączenie

z ewidencji urzędów pracy osób rejestrujących się wy-

łącznie w celu uzyskania prawa do świadczeń zdro-

wotnych.

Jednocześnie pyta, jak Ministerstwo Pracy

nia urzędów pracy w agencje zatrudnienia i czy prze-

widuje w tym kierunku zmianę ustawy z dnia 27 sierp-

kające z obowiązku opłacania przez powiatowe

Przedstawiając powyższe informacje, wyrażam

nadzieję, że pan poseł uzna je za wystarczające.

Szanowna Pani Marszałek!

Odpowiadając na in-

nia 2013 r. m.in. w sprawie nowych zasad sprzedaży

stwa, uprzejmie informuję, co następuje.

Rozwiązania przyjęte podczas spotkania ministra

rolnictwa i rozwoju wsi i prezesa Agencji Nierucho-

mości Rolnych z przedstawicielami protestujących

rolników w dniu 11 stycznia 2013 r. zostały uwzględ-

nione w wydanych przez prezesa agencji w dniu 18 stycz-

1108

nia 2013 r. zarządzeniach nr 10/13 w sprawie sprze-

daży nieruchomości Zasobu Własności Rolnej Skar-

pieczenia należności Agencji Nieruchomości Rol-

chomości Zasobu Własności Rolnej Skarbu Pań-

sowane będą przez Agencję Nieruchomości Rolnych

na terenie całego kraju.

Ustosunkowując się do pytania dotyczącego are-

ału ziemi rolniczej, jaki do końca 2012 r. sprzedano

spółkom komercyjnym, oraz areału dzierżawionego

przez tego typu spółki na koniec 2012 r., uprzejmie

informuję, że Agencja Nieruchomości Rolnych pro-

wadzi rejestr nieruchomości sprzedanych osobom

prawnym i osobom fizycznym.

Od początku działal-

ności Agencji Nieruchomości Rolnych z przejętych do

ha gruntów sprzedano 2,34 mln ha, z czego osoby

fizyczne nabyły 1 899 942 ha gruntów (80% ogółu

sprzedanej powierzchni), a osoby prawne 438 549 ha

gruntów (20% ogółu sprzedanej powierzchni).

Agen-

cja nie prowadzi natomiast ewidencji sprzedaży

gruntów oddzielnie dla osób fizycznych i osób praw-

nych z uwzględnieniem podziału na województwa

i powiaty.

Natomiast ogółem sprzedaż w poszczegól-

wyglądała następująco.

Województwo Powierzchnia w ha

Dolnośląskie 213 978

Kujawsko-pomorskie 108 488

Lubelskie 119 255

Lubuskie 178 186

Łódzkie 50 881

Małopolskie 17 024

Mazowieckie 69 138

Opolskie 88 584

Podkarpackie 93 883

Podlaskie 57 671

Pomorskie 245 129

Śląskie 36 465

Świętokrzyskie 32 453

Warmińsko-mazurskie 453 555

Wielkopolskie 192 429

Zachodniopomorskie 378 897

Razem 2 336 015

Jeżeli natomiast chodzi o dzierżawę gruntów Za-

sobu Własności Rolnej Skarbu Państwa, to wg stanu

1 319108 ha gruntów, z czego osoby prawne (z wyłą-

czeniem spółek strategicznych Agencji Nieruchomo-

ści Rolnych) dzierżawiły 512 260 ha gruntów (39%

wydzierżawionej powierzchni).

Szczegółowe dane

Województwo

Powierzchnia dzierżawy w ha

ogółem

przez osoby prawne

bez spółek ANR

Dolnośląskie 186 279 78 701

Kujawsko-pomorskie 92 593 39 601

Lubelskie 33 834 9 451

Lubuskie 92 865 27 861

Łódzkie 14 185 3 508

Małopolskie 7 722 1 281

Mazowieckie 21 004 4 987

Opolskie 74 369 49 842

Podkarpackie 22 022 4 753

Podlaskie 28 475 3 388

Pomorskie 98 310 45 040

Śląskie 25 374 6 919

Świętokrzyskie 7 118 2 033

Warmińsko-mazur-

skie

159 212 41 473

Wielkopolskie 205 074 91 597

Zachodniopomorskie 250 671 101 923

Razem 1 319 108 512 360

Odnosząc się zaś do kwestii konstytucyjności po-

stępowania Agencji Nieruchomości Rolnych polega-

jącego na sprzedaży nieruchomości Zasobu Własno-

ści Rolnej Skarbu Państwa na rzecz spółek komer-

cyjnych, należy zauważyć, co następuje.

ju rolnego są gospodarstwa rodzinne.

W celu urze-

czywistnienia tej zasady Agencja Nieruchomości Rol-

nych nieruchomości zasobu zbywa głównie w prze-

rodzinne.

Zgodnie bowiem z art. 29 ust. 3b ustawy

z 2012 r. poz. 1187) Agencja Nieruchomości Rolnych

mości zasobu mogą uczestniczyć jedynie:

Powyższa konstytucyjna zasada nie wyklucza jed-

nak możliwości sprzedaży nieruchomości Zasobu

podmiotów niż rolnicy indywidualni.

Należy bowiem

zauważyć, że z zasobu oprócz spółek komercyjnych

i rolników indywidualnych nieruchomości nabywają

także osoby fizyczne zamierzające utworzyć gospo-

darstwo rodzinne, rolnicy posiadający ponad 300 ha

gruntów, a także pracownicy byłych państwowych

przedsiębiorstw gospodarki rolnej.

Wstrzymanie sprze-

daży nieruchomości na rzecz tych podmiotów naru-

1109

szać mogłoby inną konstytucyjną zasadę, wyrażoną

ży zauważyć, że spółki komercyjne niejednokrotnie

są dzierżawcami nieruchomości Zasobu Własności

Rolnej Skarbu Państwa i stosownie do art. 29 ust. 1

Państwa przysługuje im prawo pierwszeństwa w na-

byciu nieruchomości, jeżeli dzierżawa trwa co naj-

mniej trzy lata.

Sekretarz stanu

Kazimierz Plocke

w sprawie odbudowy dróg lokalnych

zniszczonych w wyniku budowy autostrady A4

(14034)

023-14034/13) w sprawie odbudowy dróg lokalnych

Jednocześnie Ministerstwo Transportu, Budow-

Wskazać należy, że zgodnie z art. 39 ust. l ustawy

matywnych.

Przewidują m.in. wydawanie przez właś-

ciwego zarządcę drogi czasowych zezwoleń na ruch

kich wskazanych w zezwoleniu pojazdów nienorma-

tywnych o naciskach osi nieprzekraczających wiel-

kości przewidzianych dla dróg o dopuszczalnym

których wymiary i rzeczywista masa całkowita nie

samorządu terytorialnego.

Normatywne wymiary pojazdów (długość, szero-

1110

Odnosząc się do kwestii finansowania napraw

nansowaną lub dofinansowaną przez ministra właś-

ku akcyzowego od paliw silnikowych.

W świetle po-

wyższego uprawniony jest pogląd, że przepis ten za-

przeznaczane środki budżetowe pochodzące z tak

określonego podatku akcyzowego.

Pozostałe środki,

państwa na mocy art. 26 ust. l ustawy z dnia 13 li-

samorządowych.

Środki z powyższej rezerwy prze-

znacza się na dofinansowanie:

sów publicznych, w porozumieniu z ministrem właś-

nie wspierane dofinansowaniem jest około 150–200

transportu.

W 2011 r. ówczesny resort infrastruktu-

nansów, aby w związku z intensywnie realizowanym

stanu prawnego projektu rozporządzenia

Ministra Gospodarki z dnia 14 września 2012 r.

jektu rozporządzenia ministra gospodarki z dnia

dur dopuszczania odpadów do składowania na skła-

dowisku odpadów danego typu, przekazaną pismem

1111

niżej przedstawiam wyjaśnienia do podniesionych

Uprzejmie informuję, że przedmiotowe rozporzą-

dzenie zostało podpisane w dniu 8 stycznia 2013 r.

(Dz. U. poz. 38) i zgodnie z zapisem § 7 weszło w ży-

cie w dniu następującym po dniu ogłoszenia, tj.

11 stycznia br. (rozporządzenie ministra gospodarki

przesunęło na dzień 1 stycznia 2016 r. termin wejścia

w życie załącznika określającego kryteria dopuszcza-

wisku odpadów innych niż niebezpieczne i obojętne,

co oznacza, że obecnie odpady mogą być składowane

na zasadach, które obowiązywały do końca grudnia

2012 r.

Jednocześnie należy podkreślić, że powyższe roz-

porządzenie powinno być interpretowane w kontek-

ście całego systemu gospodarki odpadami, a zatem

stępowania z odpadami przed umieszczeniem na

składowisku: Odpady przed umieszczeniem na skła-

dowisku odpadów poddaje się procesowi przekształ-

cenia fizycznego, chemicznego, termicznego lub bio-

logicznego, włącznie z segregacją, w celu ogranicze-

dowiska oraz ograniczenia ilości lub objętości skła-

dowanych odpadów, a także ułatwienia postępowania

z nimi lub prowadzenia odzysku.

Powyższe oznacza, że zmieszane odpady komu-

nalne (oznaczone kodem 20 03 01) przed przekaza-

niem na składowisko, nawet jeśli nie wynika to z roz-

porządzenia ministra gospodarki z dnia 8 stycznia

czania odpadów do składowania na składowisku od-

padów danego typu, w pierwszym kroku powinny

zostać poddane przekształceniu.

Ponadto, odnosząc się do pozostałych kwestii po-

ruszanych w interpelacji, należy zaznaczyć, że na

dach (nieobowiązująca) w 2012 r. zostały opracowane

i uchwalone wojewódzkie plany gospodarki odpada-

mi.

Zgodnie z art. 14 ust. 8 tej ustawy (a zgodnie

o odpadach) w wojewódzkich planach gospodarki od-

padami zawarto także:

1) określenie regionów gospodarki odpadami ko-

munalnymi, wraz ze wskazaniem gmin wchodzących

2) wykaz regionalnych instalacji do przetwarza-

nia odpadów komunalnych w poszczególnych regio-

nach gospodarki odpadami komunalnymi oraz insta-

lacji przewidzianych do zastępczej obsługi tych regio-

nów, do czasu uruchomienia regionalnych instalacji

3) plan zamykania regionalnych instalacji do

przetwarzania odpadów komunalnych niespełniają-

cych wymagań ochrony środowiska, których moder-

nie jest uzasadniona z przyczyn ekonomicznych.

Regionalne instalacje do przetwarzania odpadów

dla instalacji sprawiają, że najbardziej problemowe

odpady z grupy odpadów komunalnych będą kiero-

wane do zakładów, które w sposób bezpieczny, efek-

tywny i zgodny z normami ochrony środowiska za-

pewnią ich przetworzenie.

Należy przy tym podkre-

ślić, że w hierarchii postępowania z odpadami skła-

dowanie jest najmniej polecanym sposobem postępo-

wania z odpadami.

określa właśnie m.in. regiony gospodarki odpadami

komunalnymi oraz regionalne instalacje do przetwa-

gionach gospodarki odpadami komunalnymi, a także

instalacje przewidziane do zastępczej obsługi tych

lacji do przetwarzania odpadów komunalnych, a tak-

ustaw, w uchwale w sprawie wykonania wojewódz-

funkcjonujące na terenie województwa instalacje do

przetwarzania odpadów komunalnych, które w dniu

czące regionalnych instalacji do przetwarzania odpa-

dów komunalnych.

Kierunki zalecanych przez ministra środowiska

nalnymi były wskazywane już w „Krajowym planie

nych, o przepustowości wystarczającej do przyjmo-

kałego przez minimum 150 tys. mieszkańców, speł-

1112

niające w zakresie technicznym kryteria najlepszej

pujący zakres usług:

— demontaż odpadów wielkogabarytowych (op -

cjonalnie),

— przetwarzanie zużytego sprzętu elektrycznego

i elektronicznego (opcjonalnie),

ny zostać uznane w wojewódzkich planach gospodar-

ki odpadami jako instalacje regionalne.

Instalacje,

które nie spełniały wymogów definicji, mogły zostać

gionu do czasu wybudowania regionalnych.

Politykę

Oprócz tego należy zauważyć, że obecnie w Polsce

istnieje niedobór faktycznie funkcjonujących insta-

lacji, szczególnie takich, które zapewniają przetwa-

rzanie odpadów inne niż składowanie.

Co za tym

przetwarzanie odpadów komunalnych inne niż skła-

dowanie, będą w większości wskazywane jako insta-

lacje do zastępczej obsługi regionu albo rozbudowy-

wane, a następnie wskazywane jako instalacje regio-

nalne.

Istniejące składowiska mogą być wskazywane

mechaniczno-biologicznego przetwarzania odpadów.

Instalacje zastępcze mogą przyjmować zmieszane od-

pady komunalne, odpady zielone oraz pozostałości

Bardzo istotne jest stworzenie zintegrowanego

systemu selektywnego zbierania odpadów komunal-

nych „u źródła”, następnie ich przetworzenia we

właściwych instalacjach – w tym przede wszystkim

np. selektywnie zebrane bioodpady czy odpady su-

rowcowe można przekazywać do instalacji innych niż

wa organizacja rynku zbierania i zagospodarowania

padami.

Z powyższych względów niezbędne było przedłu-

żenie rozwiązania obecnie zawartego w rozporządze-

nego typu, o kolejne 3 lata, aby istniejące systemy

gospodarki odpadami komunalnymi mogły w pełni

funkcjonować.

Poza tym należy zaznaczyć, iż nowe-

lizacja z 2007 r. (nieobowiązującego już) rozporządze-

nego typu, wprowadzająca wyłączenie ze stosowania

kryteriów określonych dla odpadów oznaczonych ko-

z grupy 20, określiła termin wejścia w życie tego

przepisu na dzień 1 stycznia 2013 r., a więc vacatio

legis tego przepisu wynosiło prawie 5 lat.

Zatem nie-

zrozumiałe jest stwierdzenie o rewolucji, skoro prze-

pis oraz jego termin obowiązywania był wystarcza-

jąco wcześnie znany podmiotom.

Z poważaniem

Podsekretarz stanu

Grażyna Henclewska

(14036)

ną przy piśmie z dnia 7 lutego br., znak: SPS-023-

14036/13, interpelacją posła Piotra Tomańskiego

wiam poniższe wyjaśnienia.

z późn. zm.) wprowadzanie bezpośrednio z państw

ślin, produktów roślinnych lub przedmiotów jest do-

zwolone przez wyznaczone punkty wwozu.

Stosownie

do przepisu ust. 2 tego artykułu wykaz punktów

1113

nistrem właściwym do spraw finansów publicznych

Wymagania, jakie powinien spełniać punkt wwo-

zu, określa dyrektywa Komisji 98/22/WE z dnia 15 kwiet-

przeprowadzania kontroli zdrowotności roślin w punk-

tach wwozu innych niż miejsce przeznaczenia roślin,

cych z krajów trzecich (Dz. Urz.

UE L 126

z 28.04.1998 r., str. 26; Dz. Urz.

UE Polskie wydanie

nia zostały wdrożone do prawa krajowego przepisami

kich rodzajów przejść granicznych (drogowych, kole-

jowych, morskich, rzecznych i lotniczych).

nym do stałego utrzymywania drogowych, kolejo-

wych, lotniczych, morskich i rzecznych przejść gra-

nicznych znajdujących się na obszarze województwa

Ponadto wojewódzkie inspektoraty ochrony roślin

i nasiennictwa, zapewniające obsługę oddziałów gra-

nicznych, wchodzą w skład zespolonej administracji

wiada za zabezpieczenie środków umożliwiających

zapewnienie wykwalifikowanej kadry do obsługi

punktu wwozu.

ani minister finansów, ani minister rolnictwa i roz-

woju wsi nie mają bezpośredniego wpływu na dzia-

łania związane z uruchomieniem nowego punktu

wwozu.

Nie ponoszą też kosztów takiego działania.

W związku z tym pytanie o planowane wykorzysta-

nie infrastruktury w Medyce do przeprowadzania

granicznej kontroli fitosanitarnej na przejściu drogo-

wym powinno zostać skierowane do wojewody pod-

karpackiego.

Mając na uwadze, że określony w art. 21 ust. 1

ustawy o ochronie roślin obowiązek wprowadzania

przez punkty wwozu dotyczy każdego materiału ro-

ślinnego niezależnie od tego, czy podlega on obowiąz-

kowi przeprowadzenia granicznej kontroli fitosani-

tarnej, stanowi utrudnienie dla podmiotów gospodar-

czych zajmujących się importem towarów roślinnych

przepisu.

W prowadzonym przez ministra gospodar-

ki projekcie założeń projektu ustawy o ułatwieniu

znaczone punkty wwozu jedynie towarów podlegają-

cych granicznej kontroli fitosanitarnej.

Śledzenie

postępu prac nad tym projektem możliwe jest na stro-

nie Rządowego Centrum Legislacji w zakładce: Rzą-

dowy proces legislacyjny – http://legislacja.rcl.gov.pl/

lista/1/projekt/70340.

Jednak do czasu zmiany art. 21 ust. 1 ustawy

o ochronie roślin jedynym rozwiązaniem umożliwiają-

cym zwiększenie ilości przejść granicznych, przez które

możliwe będzie wprowadzanie produktów roślinnych,

jest utworzenie punktu wwozu spełniającego warunki

określone w rozporządzeniu w sprawie warunków, jakie

W związku z powyższym wojewoda powinien

przeprowadzić szczegółową analizę korzyści płyną-

kosztów, jakie to za sobą pociąga.

Z wyrazami szacunku

Minister

Stanisław Kalemba

Warszawa, dnia 22 lutego 2013 r.

w sprawie proponowanych zmian

w zakresie obniżenia wysokości odpisu

styny Skowrońskiej w sprawie proponowanych zmian

Mając na względzie specyfikę pełnionej służby,

1114

ków ich rodzin, którzy nabyli prawo do policyjnej ren-

ty rodzinnej.

(14038)

lacją pana Mariana Cyconia, posła na Sejm RP, prze-

023-14038/13, w sprawie zapobiegania próchnicy

mie informuję.

1115

Profilaktyczna opieka zdrowotna sprawowana

tyczną.

Rozporządzenie zakłada współpracę pielęg-

niarki lub higienistki szkolnej z lekarzem dentystą

Indywidualnie ukierunkowane profesjonalne za-

zm.).

Ponadto w ww. rozporządzeniu, w odrębnych

załącznikach w sposób szczególny określono profilak-

tyczne świadczenia stomatologiczne dla dzieci od

6. miesiąca życia do ukończenia 19. roku życia.

Wszystkie ww. działania finansowane są przez

świadczeniodawcami kontraktów.

Ponieważ działania zmierzające do poprawy sta-

Dotychczasowe programy zapobiegania próchnicy

program edukacyjny ukierunkowany na wdrożenie

stwo Zdrowia podejmowało szereg działań mających

manych na realizację programów polityki zdrowotnej

nansowania go w ramach Szwajcarsko-Polskiego Pro-

gramu Współpracy, które zostały zakończone sukce-

niczącą oraz Uniwersytetem Medycznym w Poznaniu

W ramach programu stomatologiczną opieką pro-

filaktyczną objęte zostaną dzieci w wieku od 0 do

wyższe działania uzupełnione będą edukacją prozdro-

nauczycieli i wychowawców przedszkoli.

Ponadto realizowany przez MZ program zdrowot-

ny dotyczący badań epidemiologicznych z zakresu

zdrowia jamy ustnej pt. „Program monitorowania

zdrowia jamy ustnej populacji polskiej” uzupełniono

zdrowotną.

W każdej z wylosowanych do badań miej-

scowości, w porozumieniu z władzami samorządowy-

społeczności lokalnej spotkania z lekarzem dentystą

i higienistką stomatologiczną lub magistrem zdrowia

publicznego, lub pielęgniarką.

Na ww. spotkaniach

przekazywane są najważniejsze informacje dotyczące

nych do wieku metod zapobiegania próchnicy i zapa-

leniom dziąseł.

1116

morandum dotyczącym wdrażania Norweskiego Me-

cję operatora dwóch programów operacyjnych.

Obec-

nie propozycje programów przekazano do akceptacji

wano „Działanie edukacyjno-promocyjne w zakresie

wrześniu br. Ministerstwo Zdrowia rozesłało do wo-

jewodów oraz konsultantów wojewódzkich w dziedzi-

Odnośnie do planów zintensyfikowania działań

profilaktycznych w obszarach szczególnie tego wy-

magających, tj. w środowisku wiejskim i małych mia-

stach, uprzejmie informuję, że w roku szkolnym

2011/2012 grupową profilaktyką fluorową objętych

zostało 97% szkół w miastach i 96% szkół wiejskich.

Natomiast zestawienie porównawcze wyników

kowa grupa wiekowa wg wytycznych WHO) wskazu-

je na obniżanie się zapadalności i nasilenia próchni-

cy zębów.

Odsetek dzieci ze zdrowym uzębieniem

lacji w roku 2010.

Jednocześnie następowało stopnio-

we obniżanie średniej liczby zębów zaatakowanych

zującej średnią liczbę zębów wyleczonych zachowaw-

0,48).

W związku z tym na prośbę Ministerstwa Zdro-

wia prezes Narodowego Funduszu Zdrowia zlecił dy-

rań dla właściwego wskazania w ogłoszeniach o po-

stępowaniach konkursowych obszarów zabezpiecze-

nia przekładających się na zapewnienie dostępności

świadczeń stomatologicznych dedykowanych dzie-

Z poważaniem

Podsekretarz stanu

Aleksander Sopliński

w sprawie niezrozumiałej i skandalicznej

oraz bardzo bolesnej dla społeczności Koszalina

i regionu oraz organizacji polonijnych

likwidacji koszalińskiego oddziału

stowarzyszenia „Wspólnota Polska”,

patriotycznej i edukacyjno-artystycznej

023-14039/13, z dnia 7 lutego br.) w sprawie niezro-

zumiałej i skandalicznej oraz bardzo bolesnej dla

warzyszenia „Wspólnota Polska”, a tym samym Świa-

towego Festiwalu Chórów Polonijnych, cyklicznej pa-

triotycznej i edukacyjno-artystycznej imprezy o świa-

towym zasięgu, uprzejmie informuję.

Stowarzyszenie „Wspólnota Polska” jest organi-

zacją pozarządową, która działa na podstawie zasad

zawartych w swoim statucie.

Zgodnie z nim stowa-

rzyszenie ma prawo zarówno powołać, jak i likwido-

wać swoje oddziały terenowe, a także inne jednostki

organizacyjne, służące realizacji celów „Wspólnoty

Polskiej”.

W związku z powyższym, kiedy – w oparciu o ana-

lizę własnych potrzeb i możliwości – statutowe wła-

dze niezależnego i pozarządowego Stowarzyszenia

„Wspólnota Polska” podjęły decyzję o likwidacji swo-

jego oddziału koszalińskiego, decyzja ta musi zostać

uznana za prawomocną i ostateczną.

Dlatego też Mi-

nisterstwo Spraw Zagranicznych nie ma ani instru-

mentów prawnych, które mogłyby zmienić tę decyzję,

ani nie może i nie powinno ingerować w funkcjono-

wanie statutowych i autonomicznych władz „Wspól-

noty Polskiej”.

Z drugiej jednak strony sądzimy, że likwidacja od-

działu koszalińskiego nie musi oznaczać automatycz-

nej rezygnacji z organizowania Światowego Festiwa-

lu Chórów Polonijnych w Koszalinie oraz innych im-

prez wchodzących tradycyjnie w program zlikwido-

wanego oddziału stowarzyszenia w Koszalinie.

Uwa-

żamy bowiem, że w zmienionych i zrestrukturyzowa-

nych warunkach funkcjonowania Stowarzyszenia

„Wspólnota Polska” dla profesjonalnego przygotowa-

nia festiwalu, zgodnie z potrzebami i oczekiwaniami

Polonii, niezbędne i jednocześnie możliwe wydaje się

pozyskanie istotnego wsparcia środowiska lokalnego

dla tej imprezy.

Czynnikiem o olbrzymim znaczeniu

mogłoby być wsparcie władz miasta Koszalina i sej-

miku, samorządu miasta i województwa.

Z pewnością

1117

tego typu wsparcie zaowocowałoby dalszą i skutecz-

ną promocją Koszalina w świecie.

Doskonałym przy-

kładem takiego działania jest wspólne z samorząda-

mi lokalnymi przygotowanie i finansowanie świato-

wych polonijnych igrzysk letnich i zimowych.

Tylko

w przypadku takiego współdziałania realna jest

trwała współpraca przy organizowaniu dużych przed-

sięwzięć kulturalnych.

Odnosząc się do aspektów finansowych interpe-

lacji pana posła, pragnę podkreślić, że przeniesienie

środków finansowych państwa na rzecz Polonii

nikiem decyzji parlamentu RP.

Dystrybucja tych

funduszy ma miejsce w oparciu o stosowne w tym

zakresie przepisy prawa w formie konkursu na re-

alizację zadania publicznego.

Przywołana w inter-

pelacji supozycja o możliwym uznaniowym charak-

terze dotacji realizowanych przez MSZ jest całkowi-

cie bezzasadna.

Z poważaniem

Podsekretarz stanu

Janusz Cisek

w sprawie warunków otrzymania wydłużonego

Szanowna Pani Marszałek!

Odpowiadając na in-

runków otrzymania wydłużonego urlopu wychowaw-

znak: SPS-023-14040/13, uprzejmie wyjaśniam, że

1118

pracy u pracodawcy udzielającego urlopu, w wymia-

w sprawie przeciwdziałania umyślnemu

pogarszaniu stanu technicznego budynków

– kamienic w celu pozbycia się

Szanowna Pani Marszałek!

W odpowiedzi inter-

pelację pana Stanisława Kalemby, posła na Sejm

Marszałka Sejmu RP z dnia 7 lutego 2012 r., znak:

SPS-023-114042/3, dotyczącą przeciwdziałania celo-

wemu pogarszaniu stanu technicznego budynków

przedstawiam następujące informacje.

Należy zauważyć, że co do zasady czynność odłą-

czenia mediów od budynku, jeśli nie stanowi wyko-

nywania robót budowlanych, nie powinna podlegać

z późn. zm.).

Pamiętać jednak należy, że każdy budy-

nek stanowi całość użytkową wraz z instalacjami

i urządzeniami technicznymi.

Odłączenie mediów

może zatem wpłynąć na ogólne warunki użytkowa-

nia budynku, które powinny być zgodne z wymaga-

niami określonymi w rozporządzeniu ministra spraw

zm.).

Powyższe rozporządzenie określa warunki

techniczne użytkowania budynków mieszkalnych,

które zgodnie z § 2 pkt l, 2 i 4 mają zapewniać utrzy-

manie stanu technicznego budynku na poziomie za-

pewniającym bezpieczeństwo ludzi i mienia w okresie

jego użytkowania, ochronę zdrowia i życia ludzi

w pomieszczeniach budynku, zgodne z przeznacze-

kiem, a w szczególności warunki w zakresie zaopa-

trzenia w wodę, gaz, energię cieplną, energię elek-

tryczną, ochronę przeciwpożarową oraz odprowadza-

nia ścieków i usuwania odpadów stałych.

Zaznaczyć

należy, że nadzór i kontrola nad warunkami bezpie-

czeństwa ludzi i mienia przy utrzymywaniu obiektów

budowlanych należą, zgodnie z art. 81 ust. l pkt l lit.

b ustawy Prawo budowlane, do podstawowych obo-

wiązków organów nadzoru budowlanego

Natomiast odmienną sprawą od poruszonego

problemu odłączania mediów i jego wpływu na ogól-

ne warunki użytkowania budynków jest utrzymanie

obiektów budowlanych we właściwym stanie tech-

nicznym.

W tym zakresie organy nadzoru budowla-

nego posiadają na gruncie ustawy Prawo budowlane

odpowiednie narzędzia prawne oddziaływania na

1119

właścicieli i zarządców zaniedbanych obiektów bu-

dowlanych.

Zaznaczyć należy, że przepisy ustawy

Prawo budowlane regulują sprawy związane z utrzy-

maniem obiektów budowlanych we właściwym sta-

nie technicznym, poświęcając tej tematyce osobny

rozdział.

tj. rozdział 6: Utrzymanie obiektów budow-

lanych.

Przedmiotowe przepisy nakładają na właścicieli,

zarządców i użytkowników wszystkich obiektów bu-

dowlanych szereg obowiązków, których przestrzega-

nie pozwala zapewnić odpowiedni nadzór i utrzyma-

nie właściwego stanu technicznego oraz bezpieczeń-

stwo użytkowania.

Wypełnianie tych obowiązków

pozwala na zmniejszenie stopnia zużycia budynków

oraz wydłuża okres ich użytkowania.

Zgodnie z art. 61 pkt l ustawy Prawo budowlane

dowiska oraz utrzymywać w należytym stanie tech-

nicznym i estetycznym, nie dopuszczając do nadmier-

nego pogorszenia jego właściwości użytkowych i spraw-

ności technicznej, w szczególności w zakresie zwią-

pkt 1–7.

Podkreślić należy, że wszystkie obiekty budow-

lane powinny być zgodnie z prawem poddawane re-

gularnym kontrolom okresowym oraz kontrolom

dowlane, wykonywanym przez odpowiednio wykwa-

lifikowane osoby.

W ich wyniku można ocenić, czy

kontrolowany obiekt budowlany stanowi zagrożenie

dla użytkowników.

W przypadku niewłaściwego stanu technicznego

budynków należy dokonywać ich napraw, usuwać

uszkodzenia i uzupełniać braki, które mogłyby spo-

wodować zagrożenie życia lub zdrowia ludzi, bezpie-

czeństwa mienia bądź środowiska, a w szczególności

dem elektrycznym albo zatrucie gazem.

Obowiązki

w tym zakresie potwierdzane są w protokołach z okre-

sowych kontroli.

Natomiast egzekwowanie tych obo-

wiązków należy do powiatowych inspektorów nadzo-

ru budowlanego, do których przekazywane są kopie

protokołów.

W przypadku otrzymania takiej kopii

organ przeprowadza bezzwłocznie kontrolę obiektu

dzonych uszkodzeń oraz uzupełnienia braków – art. 70

ust. 2 ustawy Prawo budowlane.

Ponadto w ramach swoich kompetencji organy

obiektu zagrażającemu życiu lub zdrowiu ludzi, bez-

pieczeństwu mienia bądź środowiska albo użytkowa-

nemu w sposób zagrażający zdrowiu ludzi, bezpie-

czeństwu mienia bądź środowiska, znajdującemu się

w nieodpowiednim stanie technicznym usunięcie

stwierdzonych nieprawidłowości – art. 66 ust. l usta-

wy Prawo budowlane.

W takim przypadku możliwe

jest również zakazanie użytkowania obiektu budow-

nych nieprawidłowości – zgodnie z art. 66 ust. 2 usta-

wy Prawo budowlane.

W odniesieniu do obiektów nieużytkowanych lub

niewykończonych, które nie nadają się do odbudowy,

remontu lub wykończenia, organ może nakazać ich

rozbiórkę – art. 67 ustawy Prawo budowlane.

organ jest obowiązany nakazać w drodze decyzji, na

rządcy obiektu budowlanego opróżnienie bądź wyłą-

czenie w określonym terminie całości lub części bu-

dynku z użytkowania.

Jednocześnie organ nadzoru

budowlanego ma obowiązek przesłać decyzję obowią-

zanemu do zapewnienia lokali zamiennych na pod-

stawie odrębnych przepisów oraz zarządzić umiesz-

czenie na budynku zawiadomienia o stanie zagroże-

jego użytkowania, wykonanie doraźnych zabezpie-

czeń i usunięcie zagrożenia bezpieczeństwa ludzi lub

Natomiast w celu natychmiastowego zapewnienia

powinien skorzystać z unormowania art. 69 ustawy

Prawo budowlane.

Zgodnie z ust. l tego przepisu

w razie konieczności niezwłocznego podjęcia działań

ludzi lub mienia właściwy organ zapewni, na koszt

sowanie niezbędnych środków zabezpieczających.

Do

zwłocznie zawiadomić właściwy organ (art. 69 ust. 2

Czynnikiem dyscyplinującym właścicieli i zarząd-

ców do prawidłowego wypełniania obowiązków w za-

kresie utrzymania obiektów budowlanych są przewi-

dziane w ustawie Prawo budowlane sankcje karne.

ku utrzymania obiektu budowlanego w należytym

zgodny z przepisami lub nie zapewnia bezpieczeń-

stwa użytkowania obiektu budowlanego, podlega

Nie spełnianie obowiązku poddawania obiektów

budowlanych okresowym kontrolom zagrożone nato-

miast zostało, zgodnie z art. 93 ustawy Prawo bu-

dowlane, karą grzywny.

Zaznaczyć należy również,

1120

że kto nie spełnia określonego w art. 70 ust. l obo-

wiązku usunięcia stwierdzonych uszkodzeń lub uzu-

pełnienia braków mogących spowodować niebezpie-

czeństwo dla ludzi lub mienia bądź zagrożenie śro-

dowiska, podlega karze aresztu albo karze ograni-

czenia wolności, albo karze grzywny – art. 92 ust. l

pkt 2 ustawy Prawo budowlane.

przepisy ustawy Prawo budowlane w obecnym kształ-

cie pozwalają powiatowym organom nadzoru budow-

lanego reagować w przypadku obiektów budowla-

nych znajdujących się w nieodpowiednim stanie tech-

nicznym.

Wbrew temu, co napisał powiatowy inspek-

tor nadzoru budowlanego dla miasta Poznania, or-

gan nadzoru budowlanego może podejmować działa-

nia w celu przywrócenia odpowiedniego stanu tech-

nicznego części obiektu, np. instalacji wodnej w bu-

dynku.

Również organy nadzoru budowlanego mają

prawny obowiązek, wynikający z art. 304 ustawy

miania właściwych organów ścigania o popełnieniu

przestępstwa ściganego z urzędu.

W związku z po-

wyższym uważam, że zaproponowane w tym zakresie

zmiany przepisów rozdz.

6 ustawy Prawo budowlane

są niecelowe.

Natomiast zupełnie innym problemem jest do-

strzeżone przez powiatowego inspektora nadzoru

nia mediów do budynków mieszkalnych przez ich

właścicieli i zarządców w celu zniechęcenia lokato-

rów tych budynków do ich dalszego zamieszkiwania.

W ocenie Ministerstwa Transportu.

Budownictwa

i Gospodarki Morskiej rozwiązanie tego problemu

wykracza poza zagadnienia stanowiące przedmiot

regulacji ustawy Prawo budowlane.

Jednocześnie uprzejmie informuję, iż odpowiedź

w przedmiotowej sprawie została udzielona pani

Krystynie Łybackiej, poseł na Sejm Rzeczypospolitej

Polskiej, w dniu 5 lutego 2013 r.

Kopia udzielonej

odpowiedzi w załączeniu*

)

.

Warszawa, dnia 1 marca 2013 r.

z Białorusią i Ukrainą (14045)

i Ukrainą (sygn.

SPS-023-14045/13) uprzejmie przed-

stawiam, co następuje.

)

1121

Podpisane między ministrem infrastruktury (do

Dodatkowo w celu udzielenia wyczerpującej odpo-

nikacji Elektronicznej na wysokość opłat za między-

narodowe połączenia telefoniczne Ministerstwo Ad-

ministracji i Cyfryzacji wystąpiło do prezesa UKE

b) prowadzeniu kalkulacji kosztów usług poprzez

MN) zwrócił się do Urzędu Ochrony Konkurencji

kurencję oraz ochronę konsumentów.

postanowień wzorców umowy kształtujących prawa

1)

1122

(art. 385 § 1 Kodeksu cywilnego)

3)

.

W przedmioto-

wym zakresie prezes UOKiK posiada kompetencję

wództw o uznanie postanowień wzorców umowy za

tom przy zawarciu umowy o świadczenie usług tele-

komunikacyjnych i stanowią integralną część umo-

dzinnych, P4 – cennik oferty Formuła, PTK Center-

tel – cennik usług w ofertach Smart).

interesów konsumentów w przedstawionej sprawie

w niektórych przypadkach ceny za połączenia na

5)

z przykładowych cenników wskazanych

I. Cenniki Polkomtel (Plus):

mach ww. taryfy usługę: Wybrany kierunek między-

II.

Cenniki PTC (T-Mobile):

III.

Cenniki PTK Centertel (Orange):

3)

4)

Ibid.

5)

1123

IV.

Cenniki P4 (Play):

dze: wybrany kierunek międzynarodowy.

W świetle powyższego prezes UOKiK wskazał

o wstrzymaniu wypłat funduszy

na budowę polskich dróg (14050)

Zbigniewa Babalskiego z dnia 31 stycznia 2013 r.

w sprawie decyzji Komisji Europejskiej o wstrzyma-

niu wypłat funduszy na budowę polskich dróg uprzej-

mie informuję, że dnia 27 grudnia 2012 r. strona pol-

ska otrzymała decyzję KE (tzw. interruption letter),

sygn.

IK/regio.dga2.h.2(2012)1770091, informującą

struktura i środowisko” oraz działania 4.1 PO „Roz-

wój Polski Wschodniej”.

Podjęcie decyzji przez KE

jest następstwem publikacji prasowych, które poja-

dejrzeniem wystąpienia zmów cenowych na trzech

jektów PO IiŚ.

W otrzymanym piśmie KE uzależniła

cofnięcie swojej decyzji od podjęcia odpowiednich

troli w ramach projektów GDDKiA w celu określenia

pienia tego typu naruszeń w innych projektach GDDKiA,

KE od 2010 r., a decyzja KE jest skutkiem sporządze-

nia przez prokuraturę aktu oskarżenia.

Wobec zaist-

niałej sytuacji strona polska już w grudniu przed

otrzymaniem decyzji KE podjęła stosowne kroki,

ści.

W przekazanych wyjaśnieniach do KE przedsta-

wiono szczegółowe informacje nt. funkcjonującego

torowanie przetargów przez służby specjalne – tarcza

cyzji prowadzono dalsze działania, których celem

Ministerstwa Transportu, Budownictwa i Gospodar-

ki Morskiej i Ministerstwa Rozwoju Regionalnego

z KE ws. wstrzymania powyższych płatności.

Ponad-

1124

hannesem Hahnem dotyczące głównie kolei, na któ-

tym harmonogramem prac Ministerstwo Rozwoju Re-

Europejskiej odpowiedź na pismo dotyczące wstrzy-

mania płatności na projekty drogowe realizowane

wadziła weryfikację wszystkich przetargów budowla-

nych zawartych przez GDDKiA do końca 2012 r.

niej” (PO RPW).

Wyniki przeprowadzonego przeglądu

nie wykazały występowania symptomów zmowy prze-

targowej w innych projektach.

Po szczegółowym zba-

daniu 100 przetargów można wnioskować, iż nie mia-

w danym postępowaniu dokonywali manipulacji ma-

jących na celu uzyskanie danego zamówienia.

W od-

powiedzi do Komisji Europejskiej przekazano również

szkodę interesów finansowych UE (zalecenia instytu-

istniejących instrumentów prawnych zawiera dodat-

kowe wskazówki dla instytucji odpowiedzialnych za

Wobec powyższego w nawiązaniu do skierowanej

interpelacji pragnę wyjaśnić, iż realizacja wskazanych

przez pana inwestycji współfinansowanych w ramach

sko” na lata 2007–2013, tj. budowa odcinka drogi eks-

presowej S7 Elbląg (S22) – Olsztynek (S51) oraz prze-

budowa odcinka drogi krajowej nr 16 Olsztyn – Augu-

stów (z wyłączeniem obwodnicy Ełku), a także projek-

tów drogowych dofinansowanych w ramach Progra-

mu Operacyjnego „Rozwój Polski Wschodniej”, nie jest

zagrożona, ponieważ zaistniała sytuacja nie impliku-

je zmian dotyczących przedmiotu inwestycji oraz spo-

sobu ich finansowania.

Pragnę jednocześnie zapewnić, że intencją strony

Z poważaniem

Podsekretarz stanu

Warszawa, dnia 26 lutego 2013 r.

w sprawie braku racjonalnej polityki

polityki mieszkaniowej rządu nadesłaną pismem z dnia

8 lutego br. (nr SPS-023-14051/13), uprzejmie prze-

kazuję poniższą odpowiedź.

1.

Ile rodzin skorzystało z programu „Rodzina na

swoim” w kolejnych latach od 2007 r.?

W poniższej tabeli przedstawiono dane dotyczące

liczby udzielonych kredytów w ramach programu

podkreślić, że przedstawione wyniki nie są ostatecz-

nymi danymi dotyczącymi realizacji programu.

Kre-

dyty preferencyjne są bowiem udzielane przez banki

także w bieżącym roku, na podstawie wniosków zło-

żonych do końca 2012 r.

Liczba udzielonych

kredytów

preferencyjnych

(w tys.)

3981 6625 30 820 43 057 51 288 45 792 181 563

2.

Kto zawinił temu, że przez co najmniej kilka

miesięcy brak będzie jakiegokolwiek programu wspie-

rania zakupów mieszkaniowych?

W 2010 r. w Ministerstwie Transportu, Budowni-

ctwa i Gospodarki Morskiej opracowany został, a na-

wego do 2020 r.”, w którym wskazano kierunki poli-

tyki mieszkaniowej w perspektywie średniookreso-

wej, a wraz z nimi – instrumenty wsparcia budowni-

ctwa mieszkaniowego i źródła ich finansowania.

W do-

kumencie przewidziano m.in. wygaszenie programu

podkreślić, że powyższa data odnosi się do zakończe-

nia przyjmowania wniosków kredytowych, nato-

miast preferencyjne kredyty będą udzielane jeszcze

w 2013 r., a część finansowanych nimi inwestycji zo-

stanie zrealizowana nawet w późniejszym okresie.

We wspomnianym dokumencie zapowiedziana zo-

stała również likwidacja systemu zwrotu osobom fi-

ctwem mieszkaniowym z końcem 2013 r. (z zachowa-

niem praw nabytych).

Powstałe oszczędności będą sta-

nowiły źródło finansowania nowego programu.

Tak

zaplanowany plan prac nad nowym programem ma

swoje uzasadnienie w dbałości o budżet państwa, a tak-

1125

że w ochronie przyszłych uczestników nowego progra-

mu w sytuacji trwającego kryzysu gospodarczego.

wadzającej nowy program „Mieszkanie dla młodych”

dopuszczono możliwość okresowego wynajmowania

cie ustawy, tj. służyć zaspokojeniu własnych potrzeb

Poza tym nabywca lokalu mieszkalnego w okresie od

mach prowadzonej działalności gospodarczej.

3.

Dlaczego w proponowanym programie zlikwi-

dowano możliwość zakupu mieszkań używanych?

Nowy program wsparcia własności mieszkanio-

wej, bazując na doświadczeniach programu „Rodzina

na swoim”, będzie spełniał dodatkowe cele prorodzin-

ne, jak również te o charakterze proinwestycyjnym.

Proponowany instrument opiera się na mechanizmie

zwiększania wkładu własnego ze środków publicz-

nych podczas zaciągania kredytu hipotecznego, co

pozwoli na zmniejszenie w całym okresie kredytowa-

nia obciążeń beneficjenta, czyniąc jego sytuację eko-

nomiczną bardziej stabilną (w przeciwieństwie do

preferencyjnego kredytu „RNS”, gdzie po 8 latach

wsparcia z budżetu państwa raty kredytu znacząco

wzrastają).

Założenia programu sformułowane w projekcie

4.

Jakie rozwiązania problemu mieszkaniowego

planuje się zawrzeć w przygotowywanej strategii na-

rodowej?

Obecnie działania podejmowane w zakresie po-

wspomnianego już wyżej dokumentu pt. „Główne

1) Wsparcie zaspokajania potrzeb mieszkanio-

wując część kosztów przedsięwzięć (30–50%), w ra-

1)

1126

go programu skierowanego do podobnej grupy bene-

ficjentów.

W ramach wsparcia budownictwa mieszkaniowego

4) Regulowanie zobowiązań sięgających korzenia-

.

Warto pod-

5.

Na jakim etapie jest obecnie przygotowywany

przez rząd program „Mieszkanie dla młodych”?

w uzgodnieniach międzyresortowych, rozpoczętych

w dniu 18 stycznia br., kiedy to do członków Rady

sumentów, generalnego inspektora ochrony danych

ny został projekt uwzględniający część uwag zgłoszo-

nych w wyniku konsultacji społecznych.

W ramach

czenie dla kształtu przyszłej ustawy.

W ramach prac

uzgadniających treść projektu ustawy w MTBiGM

odbyły się trzy konferencje uzgodnieniowe (w dniach

5, 8 i 14 lutego br.).

dych weszła w życie w drugiej połowie 2013 r.

Termin

cyjne, deweloperzy, Bank Gospodarstwa Krajowego),

wie.

Natomiast przewiduje się, że pierwsze kredyty

3)

1127

ctwem mieszkaniowym, będącym źródłem finanso-

6.

W jakiej wysokości zostały zabezpieczone w bu-

dżecie państwa środki finansowe na wsparcie budow-

nictwa mieszkaniowego?

mieszkaniową w części 18. budżetu państwa, której

downictwa, lokalnego planowania i zagospodarowa-

nia przestrzennego i mieszkalnictwa, zaplanowane

zostało 1 618 771 tys. zł, w tym na:

1) refundację premii gwarancyjnych oraz premii

za systematyczne oszczędzanie – 450 000 tys. zł,

2) wykup odsetek od kredytów mieszkaniowych

– 110 000 tys. zł,

3) Fundusz Termomodernizacji i Remontów

– 20 000 tys. zł,

4) Fundusz Dopłat – 1 038 771 tys. zł, w tym na:

— program dopłat do oprocentowania mieszkanio -

wych kredytów preferencyjnych udzielanych w ramach

— program finansowego wsparcia tworzenia lo -

kali socjalnych, mieszkań chronionych, noclegowni

Należy podkreślić, że środki zaplanowane w 2013 r.

są o 9% wyższe niż w 2012 r. pomimo spowolnienia

gospodarczego i konieczności redukcji deficytu finan-

sów publicznych.

Ponadto bezpośrednie wydatki na

mieszkalnictwo przewidziane na 2013 r. są najwyższe

od 2003 r.

Warto pamiętać, że środki planowane przez mini-

nie wyczerpują całości środków publicznych finansu-

jących sferę mieszkaniową.

Główną rolę w zaspokaja-

niu potrzeb mieszkaniowych społeczeństwa odgrywa-

ją samorządy gminne, których wydatki na ten cel (bu-

downictwo komunalne, dodatki mieszkaniowe, dofi-

nansowanie utrzymania zasobów mieszkaniowych,

infrastruktura towarzysząca) wielokrotnie przekra-

czają wydatki budżetu państwa.

Państwo pokrywa

także wydatki przekraczające od 2008 r. kwotę 1 mld zł

rocznie na zwrot osobom fizycznym części wydatków

kowo budżet państwa ponosi konsekwencje obowiązy-

wania obniżonej stawki VAT w budownictwie społecz-

nym.

Zgodnie z szacunkami Ministerstwa Finansów

niezrealizowane wpływy budżetowe z tego tytułu sięg-

nęły w 2010 r. 9 883 mln zł.

Z poważaniem

Podsekretarz stanu

Warszawa, dnia 1 marca 2013 r.

Jagny Marczułajtis-Walczak

wprowadzonego w programach SMS oraz ACSS

(14053)

-Walczak przekazaną pismem z dnia 8 lutego 2013 r.,

o sygn.

SPS-023-14053/13, w sprawie zakazu wyjaz-

dów zagranicznych wprowadzonego w programie

SMS oraz ACSS uprzejmie informuję.

Punkt 1.4.15 załącznika do zarządzenia nr 21 mi-

sprawnych w 2013 r. prowadzonych przez Departa-

ment Sportu Wyczynowego” stanowi, iż w zadaniach

programu realizowanych m.in. przez akademickie

centra szkolenia sportowego (ACSS) mogą być orga-

nizowane wyłącznie akcje szkoleniowe i startowe

w kraju, zaś pkt 1.4.16 dopuszcza organizację zgru-

powań i konsultacji zagranicznych dla zawodników

uczniów szkół mistrzostwa sportowego (SMS) głów-

nie w państwach przygranicznych.

Do Ministerstwa Sportu i Turystyki wpłynęło

wiele wniosków i interwencji w tych sprawach, w związ-

ku z tym podjęto prace w zakresie nowelizacji ww.

przepisów.

Według projektu wszyscy uczestnicy programu

szkolenia młodzieży uzdolnionej, w tym szkoleni w ACSS

i uczniowie SMS, będą mogli uczestniczyć w akcjach

szkoleniowych i startowych w kraju i za granicą

w ramach środków przyznanych umową, zgodnie

z planami szkoleniowo-startowymi zatwierdzonymi

przez właściwe polskie związki sportowe.

Planowana na rok 2013 dotacja ze środków Fun-

dań w tych placówkach wynosi 20,2 mln zł, z czego

na ACSS – 10,5 mln zł i na SMS – 9,7 mln zł.

Z wyrazami szacunku

Minister

1128

Odpowiedź

podsekretarza stanu

w sprawie braku zmian wysokości

Szanowna Pani Marszałek!

Odpowiadając na wy-

znak: SPS-023-14057/13, dotyczące interpelacji poseł

zasiłku pielęgnacyjnego, uprzejmie informuję.

Podwyższenie wysokości zasiłku pielęgnacyjnego

Szanowna Pani Marszałek!

Odpowiadając na in-

rzyńskim tzw. matek pierwszego kwartału, przeka-

zaną przy piśmie z dnia 8 lutego br., znak: SPS-023-

rzyństwa został skierowany do uzgodnień międzyre-

ganizacje pozarządowe działające na rzecz rodzin.

tej konferencji.

dziecka, jak i przez pracownika-ojca dziecka.

Propo-

1129

dziecka.

jakim musi odpowiadać instalacja

mechaniczno-biologicznego przetwarzania

odpadów komunalnych, aby uwzględniona

gospodarki odpadami dla województwa

przekazujące interpelację pani poseł Brygidy Kolen-

dy-Łabuś w sprawie warunków, jakim musi odpowia-

dać instalacja mechaniczno-biologicznego przetwa-

rzania odpadów komunalnych, aby uwzględniona

przedstawiam następujące wyjaśnienia.

Pojęcie regionalnej instalacji do przetwarzania

odpadów komunalnych zostało zdefiniowane w art. 35

ną instalacją do przetwarzania odpadów komunal-

nych jest zakład zagospodarowania odpadów o mocy

1130

przerobowej wystarczającej do przyjmowania i prze-

miczne przekształcanie odpadów lub:

— mechaniczno-biologiczne przetwarzanie zmie -

szanych odpadów komunalnych i wydzielanie ze

pisach wydanych na podstawie art. 30 ust. 4,

Należy zauważyć, że ustawowe wymagania dla

instalacji do mechaniczno-biologicznego przetwarza-

nia zmieszanych odpadów komunalnych nie ulegają

darki odpadami uwzględnia się funkcjonujące na te-

renie województwa instalacje do przetwarzania od-

ce regionalnych instalacji do przetwarzania odpadów

komunalnych.

i porządku w gminach, tj. w dniu 1 stycznia 2012 r.,

wymagania dla instalacji regionalnej zostały okre-

ślone jedynie w ustawie o odpadach, instalacja do

przetwarzania odpadów komunalnych, która spełnia-

ła te wymagania, powinna być uwzględniona jako

instalacja regionalna w uchwale w sprawie wykona-

nia wojewódzkiego planu gospodarki odpadami.

Natomiast szczegółowe wymagania dla instalacji

regionalnej do mechaniczno-biologicznego przetwa-

rzania zmieszanych odpadów komunalnych zostały

określone w rozporządzeniu ministra środowiska

częło obowiązywać z dniem 9 października 2012 r.,

nach.

Na podstawie § 8 przedmiotowego rozporzą-

dzenia instalację istniejącą lub dla której przed

zję o środowiskowych uwarunkowaniach lub decyzję

nie spełnia tych wymagań, należy dostosować do wy-

magań określonych w rozporządzeniu w terminie nie

nach po zakończeniu budowy instalacji do mecha-

niczno-biologicznego przetwarzania zmieszanych

odpadów komunalnych spełniającej wymagania do-

tyczące regionalnej instalacji, dla której wydano de-

nu przed dniem wejścia w życie ww. ustawy, instala-

cja ta powinna być uwzględniona w uchwale w spra-

odpadami.

W świetle powyższych wyjaśnień należy podkre-

ślić, że jeśli instalacja do mechaniczno-biologicznego

spełnia wymagania dla instalacji regionalnej, określo-

ne w ustawie o odpadach, może być uwzględniona

rozporządzenia ministra środowiska w sprawie me-

chaniczno-biologicznego przetwarzania zmieszanych

odpadów komunalnych dostosuje się do jego wyma-

gań, o ile nie spełnia tych wymagań w dniu przyjęcia

uchwały w sprawie wykonania wojewódzkiego planu

gospodarki odpadami.

Zastosowanie w przedmiotowej

sprawie ma zarówno art. 16 ust. 2 i ust. 3 ustawy

nych ustaw, jak i § 8 rozporządzenia ministra środo-

wiska w sprawie mechaniczno-biologicznego przetwa-

rzania zmieszanych odpadów komunalnych.

Jednocześnie informuję, że odpowiedź na pismo Związ-

ku Międzygminnego „Czysty Region” z dnia 17 paździer-

sprawie została udzielona w dniu 5 lutego 2013 r. (pismo

znak: DP – 024-188/3653/12/AR w załączeniu*

)

).

Podsekretarz stanu

Piotr Woźniak

1131

Odpowiedź

sekretarza stanu

w sprawie zmiany rozporządzeń

ministra edukacji narodowej

sporządzanych do celów nauczania

indywidualnego (14094)

Szanowna Pani Marszałek!

Odpowiadając na in-

nutę Pietraszewską (nr SPS-023-14094/13) w spra-

wie zmiany rozporządzeń ministra edukacji narodo-

do celów nauczania indywidualnego, uprzejmie wy-

jaśniam.

Indywidualnym nauczaniem, zgodnie z art. 71b

szkoły.

Zaburzenia zachowania, trudności wycho-

wawcze czy problemy z przystosowaniem się do pra-

widłowego funkcjonowania w grupie rówieśniczej nie

dualne podejście do dziecka potrzebującego wsparcia

systemu oświaty.

Indywidualne nauczanie nie powin-

no być sposobem na rozwiązywanie problemów edu-

kacyjnych uczniów z zaburzeniami zachowania, gdyż

nego nauczania na terenie szkoły powinna dotyczyć

peutycznych uczeń powinien mieć możliwość kontak-

tu ze szkołą i rówieśnikami.

Niepełnosprawność, niedostosowanie społeczne

czy zagrożenie niedostosowaniem społecznym rów-

nież nie stanowią podstawy do objęcia ucznia indy-

widualnym nauczaniem.

Potrzeby rozwojowe i edu-

kacyjne tych uczniów powinny zostać zrealizowane

poprzez specjalną organizację nauki i stosowanie

specjalnych metod pracy.

Dlatego w systemie oświa-

ty przewidziano możliwość objęcia tych grup dzieci

i młodzieży kształceniem specjalnym, które organi-

zowane jest we wszystkich typach i rodzajach przed-

szkoli i szkół (przedszkola ogólnodostępne, integra-

cyjne i specjalne oraz szkoły podstawowe, gimnazja

i ponadgimnazjalne, ogólnodostępne, integracyjne

i specjalne) oraz ośrodkach, zgodnie z indywidualny-

predyspozycjami dziecka.

Decyzja dotycząca wyboru

kunów prawnych) dziecka.

Dyrektor obwodowej

szkoły podstawowej i obwodowego gimnazjum nie

wodzie danej szkoły.

W przypadku szkoły ponadgim-

nazjalnej, jeśli uczeń spełnia wymagane kryteria,

odmowa również nie powinna mieć miejsca.

Jedno-

cześnie w stosunku do uczniów posiadających orze-

nej organizacji nauki i metod pracy.

)

nakładają na przed-

szkola, szkoły i oddziały ogólnodostępne, przedszko-

la, szkoły i oddziały integracyjne oraz przedszkola,

zapewnienia dzieciom i młodzieży niepełnospraw-

nym, niedostosowanym społecznie i zagrożonym nie-

dostosowaniem społecznym:

— realizacji zaleceń zawartych w orzeczeniu wy -

— odpowiednich ze względu na indywidualne po -

chofizyczne uczniów warunków do nauki, sprzętu

— zajęć specjalistycznych, o których mowa w prze -

— innych zajęć odpowiednich ze względu na in -

dywidualne potrzeby rozwojowe i edukacyjne oraz

zajęć rewalidacyjnych dla uczniów niepełnospraw-

nych, zajęć resocjalizacyjnych dla uczniów niedosto-

sowanych społecznie i zajęć socjoterapeutycznych dla

uczniów zagrożonych niedostosowaniem społecznym,

— integracji uczniów ze środowiskiem rówieśni -

czym,

*

)

1132

— przygotowania uczniów do samodzielności

Kształcenie ucznia niepełnosprawnego, niedosto-

sowanego społecznie i zagrożonego niedostosowa-

niem społecznym, niezależnie od typu i rodzaju szko-

ły, do jakiej uczęszcza, odbywa się w oparciu o indy-

widualny program edukacyjno-terapeutyczny.

Każda

szkoła jest także zobowiązana do zorganizowania dla

ucznia niepełnosprawnego zajęć rewalidacyjnych,

których obowiązkowy wymiar w zależności od typu

Zgodnie z ww. przepisami liczba godzin zajęć rewali-

dacyjnych w szkolnym planie nauczania powinna

co najmniej 2 godziny zajęć w tygodniu dla każdego

ucznia niepełnosprawnego, natomiast w szkole spe-

cjalnej – 10 godzin tygodniowo na oddział.

Zajęcia te

mogą mieć również charakter indywidualny.

Uczniowie niedostosowani społecznie czy zagro-

żeni niedostosowaniem społecznym mogą uczęszczać

również do oddziałów integracyjnych.

Niedostosowa-

nie społeczne i zagrożenie niedostosowaniem spo-

łecznym nie są rodzajami niepełnosprawności, stąd

ci uczniowie nie są zaliczani w oddziałach integra-

cyjnych do grupy uczniów niepełnosprawnych.

Zgod-

nie bowiem z przepisami rozporządzenia ministra

zm.) oddział integracyjny liczy od 15 do 20 uczniów,

niów posiadających orzeczenie o potrzebie kształce-

nia specjalnego wydane przez zespół orzekający pub-

licznej poradni psychologiczno-pedagogicznej z uwa-

gi na niepełnosprawności, o których mowa w cyto-

wanych wyżej przepisach dotyczących warunków

Natomiast podstawą organizacji indywidualnego

logiczno-pedagogicznej wydane zgodnie z przepisami

niu w szkole, odnosząc się do wpływu stanu zdrowia

na funkcjonowanie ucznia.

Zakres ten, w zależności od specyfiki choroby, po-

winien określać liczbę godzin (np. w przypadku cho-

rób powodujących obniżenie wydolności psychofizycz-

nej ucznia) i/lub rodzaj zajęć edukacyjnych, w których

uczeń może uczestniczyć z oddziałem w szkole lub

w odrębnym pomieszczeniu w szkole.

Informacje o dopuszczalnych formach indywidual-

nego nauczania wynikające z analizy zaświadczenia

lekarskiego przez zespół orzekający poradni powinny

zostać zawarte w orzeczeniu.

W skład zespołu orzeka-

jącego wchodzą: dyrektor poradni lub inna upoważ-

niona przez niego osoba jako przewodniczący zespołu,

psycholog, pedagog, lekarz oraz innych specjalista,

jeśli ich udział w pracach zespołu jest niezbędny.

Ze-

spół w ww. składzie dysponuje zatem zarówno wiedzą

merytoryczną dotyczącą potrzeb rozwojowych i edu-

kacyjnych dziecka oraz wiedzą z zakresu prawa oświa-

towego (przewodniczący zespołu, psycholog, pedagog,

inny specjalista), jak i wiedzą dotyczącą stanu zdrowia

dziecka i wynikających z niego skutków w zakresie

funkcjonowania i potrzeb związanych z leczeniem (le-

karz, który analizuje zaświadczenie o stanie zdrowia

i ewentualną dołączoną do wniosku dokumentację me-

rozporządzenia do wniosku o wydanie orzeczenia

wnioskodawca dołącza dokumentację uzasadniającą

ten wniosek, w szczególności wydane przez specjali-

stów opinie, zaświadczenia oraz wyniki obserwacji

skich.

Natomiast jeśli wnioskodawca nie dołączył nie-

zbędnej do rozpatrzenia wniosku dokumentacji, prze-

wodniczący zespołu wzywa wnioskodawcę do jej przed-

stawienia w określonym terminie, nie krótszym jed-

nak niż 14 dni.

Wnioskodawca może również wziąć

udział w posiedzeniu zespołu orzekającego i przedsta-

wić swoje stanowisko.

Całokształt podejmowanych przez zespół orzekający

działań powinien prowadzić do pogłębionej analizy po-

trzeb rozwojowych i edukacyjnych dziecka oraz uwa-

runkowań wynikających z jego stanu zdrowia oraz

określenia w zaleceniach zawartych w orzeczeniu wa-

runków i sposobów zaspokojenia tych potrzeb w opar-

Informacje zawarte w orzeczeniu pozwalają dyrek-

torowi szkoły zorganizować indywidualne nauczanie

w sposób zapewniający realizację potrzeb edukacyjnych

dziecka oraz form pomocy psychologiczno-pedagogicz-

nej, o czym mówią przepisy rozporządzenia ministra

Nr 175, poz. 1086).

Na podstawie orzeczenia dyrektor

szkoły ustala zakres, miejsce i czas prowadzenia in-

dywidualnego nauczania oraz formy i zakres pomocy

psychologiczno-pedagogicznej.

Zajęcia, w jakich uczeń

1133

uczestniczy razem z oddziałem w szkole, nie wchodzą

w zakres indywidualnego nauczania.

W indywidualnym nauczaniu realizuje się treści

wynikające z podstawy programowej kształcenia ogól-

nego oraz obowiązkowe zajęcia edukacyjne wynikają-

ce z ramowego planu nauczania danego typu i rodza-

ju szkoły, dostosowane do potrzeb i możliwości psycho-

fizycznych ucznia.

Na podstawie przepisów § 5 ust. 2 ww. rozporzą-

dzenia dyrektor na wniosek nauczyciela prowadzące-

go zajęcia indywidualnego nauczania może zezwolić

nia objętych obowiązkowymi zajęciami edukacyjnymi,

runków miejsca, w którym organizowane są te zajęcia,

w tym uwzględniając zakres zajęć, w których uczeń

może uczestniczyć razem z oddziałem.

Odnosząc się do zgłaszanych przez panią poseł

wątpliwości interpretacyjnych oraz przedstawionej

opinii o nadużywaniu indywidualnego nauczania

jako sposobu rozwiązywania trudności uczniów, któ-

re nie wynikają z ich stanu zdrowia, chciałbym po-

informować, że w wykazie prac legislacyjnych Mini-

sterstwa Edukacji Narodowej znajduje się noweliza-

cja przepisów rozporządzenia w sprawie sposobu i try-

bu organizowania indywidualnego obowiązkowego

alnego nauczania dzieci i młodzieży oraz rozporzą-

określone przez panią poseł.

Z wyrazami szacunku

Sekretarz stanu

Warszawa, dnia 25 lutego 2013 r.

w sprawie przeznaczenia funduszy zebranych

z mandatów (14125)

Szanowna Pani Marszałek!

Odpowiadając na in-

wie przeznaczenia funduszy zebranych z mandatów,

uprzejmie wyjaśniam, iż zgodnie z art. 20d ustawy

ne z grzywien nałożonych za naruszenia przepisów ru-

strujących (fotoradarów) jednostki samorządu teryto-

rialnego przeznaczają w całości na finansowanie:

1) zadań inwestycyjnych, modernizacyjnych lub

Przepis ten został dodany w związku z wejściem

dotyczącej wprowadzenia tzw. automatycznego syste-

mu nadzoru nad ruchem drogowym.

Celem wprowa-

dzenia tej regulacji była konieczności zapewnienia

należytego finansowania zadań związanych z bezpie-

czeństwem w ruchu drogowym na drogach, których

zarządcami są organy jednostek samorządu teryto-

rialnego.

Zatem przeznaczenie środków pieniężnych

pozyskanych przez jednostki samorządu terytorial-

nego z tytułu grzywien za naruszenia przepisów ru-

chu drogowego ujawnione przy wykorzystaniu foto-

radarów zostało określone przez ustawodawcę ww.

artykule.

Wszystkie dochody z grzywien za narusze-

nia ujawnione przez fotoradary, np. grzywien za prze-

kroczenie dopuszczalnej prędkości, powinny być

przeznaczone tylko i wyłącznie na ww. cele.

A zatem

m.in. na finansowane zadań związanych z poprawą

prewencyjną polegającą np. na uświadamianiu spo-

łeczeństwa o treści obowiązujących przepisów prawa

z zakresu ruchu drogowego, działalność edukacyjną

i współpracę w tym zakresie z właściwymi organiza-

cjami i instytucjami pozarządowymi.

Z poważaniem

Sekretarz stanu

1134

tego 2013 r., znak: SPS-023-14129/13, interpelacji

świadczeń dla matek dzieci martwych pozwolę sobie

przedstawić, co następuje.

padku niezdolności do pracy z powodu choroby osobie

ubezpieczonej chorobowo może być przyznany zasiłek

chorobowy, którego wysokość wynosi 80% podstawy

wymiaru, w okresie pobytu w szpitalu 70% podstawy

wymiaru, a w czasie trwania ciąży 100% podstawy

wymiaru.

Natomiast świadczeniem przysługującym z ubez-

pieczenia chorobowego z tytułu urodzenia dziecka

jest zasiłek macierzyński, którego wysokość wynosi

100% podstawy wymiaru.

Zasiłek macierzyński przysługuje ubezpieczonej,

robowego lub w czasie urlopu wychowawczego.

Zasi-

łek macierzyński przysługuje przez okres ustalony

rzyńskiego.

W przypadku urodzenia martwego dzie-

cka urlop macierzyński po porodzie przysługuje

w wymiarze 10 tygodni.

Zgodnie z przepisami rozporządzenia ministra

w sprawie określenia dowodów stanowiących podsta-

wę przyznawania i wypłaty zasiłków z ubezpieczenia

dem do przyznania i wypłaty zasiłku macierzyńskie-

go jest:

— zaświadczenie lekarskie wystawione na zwy -

kłym druku określające przewidywaną datę porodu

– za okres przed porodem,

— skrócony odpis aktu urodzenia dziecka lub jego

ność z oryginałem – za okres po porodzie.

Natomiast podstawą do wypłacenia zasiłków cho-

robowych (w przypadku gdy np. nastąpiło poronienie

i nie został wystawiony akt urodzenia dziecka) jest

wyłącznie zaświadczenie lekarskie na druku ZUS

ZLA wystawione przez upoważnionego lekarza, w myśl

przepisów rozporządzenia ministra pracy i polityki

wych zasad i trybu wystawiania zaświadczeń lekar-

skich, wzoru zaświadczenia lekarskiego i zaświad-

czenia lekarskiego wydanego w wyniku kontroli le-

karza orzecznika ZUS.

Należy podkreślić, że brak jest uzasadnienia do

wypłacania 100-procentowych zasiłków chorobo-

wych po rozwiązaniu ciąży.

Z poważaniem

Podsekretarz stanu

Marek Bucior

oraz grupy posłów

roszczeń części przedsiębiorców, będących

dalszymi podwykonawcami, za zrealizowane

przy którym przesłano interpelację poseł Ewy Koło-

dziej oraz grupy posłów w sprawie zaspokojenia uza-

sadnionych roszczeń części przedsiębiorców, będą-

cych dalszymi podwykonawcami, za zrealizowane

kazuję następujące informacje.

Rozszerzenie zakresu podmiotowego ustawy z dnia

podwykonawców, rozważane na etapie prac parla-

mentarnych, nie zostało uwzględnione ze względu na

wykonawców realizujących dane zamówienie o robo-

pienia pomocy publicznej w sytuacji braku możliwo-

ści dochodzenia przez GDDKiA od wykonawcy zwro-

tu wypłaconych należności dalszym podwykonaw-

com.

Zatem rozszerzenie zakresu ustawy o dalszych

towane względami merytorycznymi i praktycznymi.

1135

mocy obowiązującej aktu normatywnego.

Termin ten

składającego dokumenty uprawniające go do otrzy-

mania należności od GDDKiA do złożenia oświadcze-

rej mowa w ustawie, została przekazana na zaspoko-

Szanowna Pani Marszałek!

Ustosunkowując się

wie zaniechania planów sprzedaży Polskich Kolei

Linowych SA, skierowanej do prezesa Rady Mini-

023-14175/13, a przekazanej według właściwości do

tj. spółkę PKP SA, zaś nadzorowany przez ministra

gi na fakt, że spółka PKL SA nie została utworzona

pisów ustawy podjęcie decyzji o wszczęciu procesu pry-

środków na spłatę powyższych zobowiązań, których

wielkość w 2013 r. wyniesie ok. 900 mln zł (kwota

główna wraz z odsetkami).

Ponadto działalność gospodarcza w zakresie prze-

wozu pasażerów kolejami linowymi w celach tury-

stycznych nie należy do branż, które powinny podle-

gać szczególnej ochronie ze strony państwa, ponie-

Ustosunkowując się do poselskiej propozycji nowe-

lizacji przepisów ustawy o komercjalizacji, restruktu-

ryzacji i prywatyzacji przedsiębiorstwa państwowego

Kolejowym, uprzejmie informuję, iż wątpliwości budzi

zaproponowane w projekcie poselskim ustawy źródło

sfinansowania procesu zakupu przez Skarb Państwa

akcji PKL SA, tj. ze środków Funduszu Kolejowego.

Środki Funduszu Kolejowego służą finansowaniu za-

dań publicznych wykonywanych przez ministra właś-

ciwego do spraw transportu.

Natomiast PKL SA do-

starcza na zasadach komercyjnych usługi o charak-

terze sportowo-turystycznym.

Nie ma więc powodu,

aby w trybie ustawowym zobowiązać ministra właś-

ciwego do spraw transportu do wydatkowania środ-

1136

ków publicznych na zakup akcji tej spółki, zwłaszcza

w sytuacji niezrealizowania wielu istotnych potrzeb

w zakresie, za który odpowiada tenże minister.

Uwzględ-

nienie poselskiej propozycji nowelizacji przepisów

ustawy o komercjalizacji, restrukturyzacji i prywa-

spowodowałoby konieczność wstrzymania prowadzo-

nych przez PKP SA działań związanych z prywaty-

zacją PKL SA, które znajdują się w zaawansowanej

fazie oraz, co jest niekorzystne, opóźnieniami w po-

zyskiwaniu przez PKP SA w 2013 r. przychodów, któ-

re są konieczne spółce do terminowej spłaty zadłuże-

nia gwarantowanego przez Skarb Państwa.

Akcje

PKL SA stanowią jedno ze źródeł sfinansowania

spłaty powyższego zadłużenia.

Z poważaniem

Podsekretarz stanu

Andrzej Massel

przez Komisję Europejską na projekty drogowe

oraz „Rozwój Polski Wschodniej” (14183)

mo (znak: SPS-023-14183/13) z dnia 18 lutego br.

przekazujące interpelację poselską pani poseł Anny

gramów Operacyjnych: „Infrastruktura i środowisko”

wiedź na poszczególne pytania.

1.

Bezpośrednią przyczyną podjęcia przez Komisję

Europejską decyzji o zwieszeniu płatności tzw. inter-

ruption letter, sygn.

IK/regio.dga2.h.2(2012)1770091,

dla czterech działań drogowych Programu Operacyj-

nego „Infrastruktura i środowisko” (PO IiŚ), tj. dzia-

łanie 6.1, 6.2, 8.1, 8.2, oraz działania 4.1 Programu

Operacyjnego „Rozwój Polski Wschodniej” było po-

jawienie się w prasie na początku grudnia 2012 r.

informacji o podejrzeniu próby zmowy cenowej na

trzech kontraktach realizowanych przez Generalną

trzech projektów PO IiŚ:

— POIS.06.02.00-00-002/11: „Rozbudowa drogi

— POIS.06.01.00-00-040/11: „Rozbudowa DK 8

— POIS.06.01.00-00-037/11: „Budowa autostrady

A4 Rzeszów”.

Zgodnie z aktem oskarżenia zmowa okazała się

pn. Zaprojektowanie i wybudowanie drogi krajowej

wej na odcinku Jeżewo – Białystok, realizowanego

PO IiŚ nr POIS.06.02.00-00-002/11 pn. „Rozbudowa

Komisja uzależniła cofnięcie swojej decyzji od

podjęcia odpowiednich działań przez stronę polską,

polegających m.in. na przeprowadzeniu kontroli w ra-

nowania właściwych organów państwa, które wykry-

ły te naruszenia (m.in. monitorowanie przetargów

datkowo po otrzymaniu ww. decyzji prowadzono dal-

sze działania, których celem było wyjaśnienie całej

nie robocze przedstawicieli Ministerstwa Transportu,

stwa Rozwoju Regionalnego z Komisją w sprawie

spotkanie ministra transportu budownictwa i gospo-

darki morskiej oraz ministra rozwoju regionalnego

cześnie poruszono sprawę wstrzymania płatności i po-

twierdzono ustalone wcześniej działania.

Ministerstwo Rozwoju Regionalnego przekazało Ko-

1137

misji Europejskiej odpowiedź na ww. interruption let-

ter.

Zawiera ona m.in. wyniki przeglądu kontraktów

tem występowania potencjalnych symptomów zmów

w szerszym zakresie niż oczekiwała tego Komisja Eu-

ropejska.

Komisja zaleciła dokonanie przeglądu na

Przegląd został przeprowadzony przez pracowni-

kurencji i Konsumentów.

Celem powyższych działań

wystąpić ryzyko ewentualnej zmowy przetargowej.

lenie zamówienia publicznego, organizowanych przez

GDDKiA, umowa została zawarta na kwotę niższą

niż zakładana przez zamawiającego.

Pragnę jednocześnie zapewnić, że intencją strony

2.

Z informacji przestawionych przez Prokuratu-

rę Apelacyjną w Warszawie, nadzorującą śledztwo

prowadzone przez Agencję Bezpieczeństwa We-

wnętrznego przeciwko 11 osobom podejrzanym o po-

pełnienie przestępstwa z art. 305 §1 K.k. i innych,

wynika, że aktem oskarżenia objęto m.in. wątek ko-

rupcyjny dotyczący wręczenia korzyści majątkowej,

który nie miał bezpośredniego związku z rozstrzyg-

nięciem przetargu, a także wątek dotyczący przekro-

czenia posiadanych uprawnień i pomocnictwa do po-

pełnienia przestępstwa tzw. zmowy przetargowej, co

było działaniem na szkodę interes publicznego.

3.

Pani Shirin Wheeler, rzecznik komisarza ds.

polityki regionalnej, w swojej wypowiedzi na temat

wstrzymania płatności dla Polski mówiła o 3 projek-

tach realizowanych przez Generalną Dyrekcję Dróg

jętych aktem oskarżenia, tj.:

— POIS.06.02.00-00-002/11: „Rozbudowa drogi

Ponadto pragnę podkreślić, iż akt oskarżenia,

o którym mowa w pkt 2, dotyczący ww. projektów

obejmuje wątki tzw. zmów przetargowych i wątki ko-

rupcyjne, nie zaś defraudację, o której mowa w pyt.

3 przedmiotowej interpelacji poselskiej, co jest prze-

stępstwem o innym charakterze.

Z poważaniem

Podsekretarz stanu

Patrycja Wolińska-Bartkiewicz

Warszawa, dnia 1 marca 2013 r.

zimierza Ziobry w sprawie likwidacji Sudeckiego,

Śląskiego i Karpackiego Oddziału Straży Granicznej

uprzejmie przedstawiam następujące informacje.

1138

miotowy dokument stanowił podstawę zmian do

tach 2009–2015” oraz zakładał pozostawienie na po-

łudniu RP trzech oddziałów SG z dotychczasowymi

dania w ochronie granicy zewnętrznej UE pozostała

Rzeczypospolitej Polskiej została podjęta z uwzględ-

nieniem:

— przeprowadzonego już i dalszego zmniejszenia

podziału administracyjnego kraju, niż do odcinka

ra po stronie sąsiedniej.

*

)

1139

rytorialnego zasięgu działania Morskiego i Nad-

zabezpieczenia działań, orkiestra reprezentacyjna

SG, pododdział odwodowo-reprezentacyjny SG oraz

ambulatorium.

neruje wysokie koszty.

W związku z powyższym daw-

ny kompleks koszarowy w Nowym Sączu (dziś zmo-

dernizowany), który aktualnie stanowi siedzibę Ko-

mendy Karpackiego Oddziału SG, będzie użytkowa-

ny przez wymienione struktury organizacyjne SG

wnętrznych, np. Państwową Straż Pożarną.

Z kolei

nieruchomości nieużywane przez resort spraw we-

wnętrznych zostaną przekazane innym podmiotom.

Równocześnie, odnosząc się do procedury przewi-

jak i legislacyjnych, rola komendy oddziału SG na

terytorium kraju będzie mniejsza, niż jest aktualnie.

nie zaś osoby zatrudnione np. w wydziale finansów,

wydziale prezydialnym czy też wydziale techniki i za-

opatrzenia Komendy Karpackiego OSG.

otrzyma przed likwidacją zajmowanego stanowiska

zumienie pomiędzy komendantem głównym SG a ko-

mendantem głównym Państwowej Straży Pożarnej

o współpracy w zakresie przenoszenia i zatrudniania

pracowników oraz funkcjonariuszy w latach 2013−2014.

1140

Planowane jest zawarcie podobnego porozumienia

z komendantem głównym Policji.

W związku z tym

wykwalifikowani pracownicy i funkcjonariusze (któ-

rzy nie skorzystają z możliwości kontynuowania służ-

służbach Ministerstwa Spraw Wewnętrznych.

Z poważaniem

Sekretarz stanu

w sprawie nieprawidłowego korzystania

przy piśmie, znak: SPS-023-14205/13, z dnia 19 lute-

go 2013 r. w sprawie nieprawidłowego korzystania

pogotowia ratunkowego proszę o przyjęcie poniż-

szych informacji.

Szpitalne oddziały ratunkowe oraz zespoły ratow-

nictwa medycznego są jednostkami systemu Pań-

stwowe Ratownictwo Medyczne powołanymi do nie-

zwłocznego udzielania świadczeń osobom w stanie

zm.).

Stan ten definiowany jest jako stan polegający

jawieniu się objawów pogorszenia zdrowia, którego

dzenie funkcji organizmu lub uszkodzenie ciała, lub

wych medycznych czynności ratunkowych i leczenia.

nej polegających na wstępnej diagnostyce oraz pod-

jęciu leczenia w zakresie niezbędnym dla stabilizacji

wyższym udzielanie świadczeń zdrowotnych w szpi-

talnym oddziale ratunkowym osobom, które nie znaj-

Ratownictwie Medycznym.

Sytuacja ta stwarza bo-

wiem zagrożenie dla pacjentów, którzy faktycznie

stu kosztów staną się one deficytowe dla szpitali.

(NŚOP), uprzejmie informuję, iż poza godzinami

letnie funkcjonowanie zostało zdiagnozowane jako

1141

zgłoszeniami jest podniesienie jakości i dostępności

Wprowadzenie jakiejkolwiek reglamentacji świad-

formacje na ten temat dostępne są także na stronie

internetowej Ministerstwa Zdrowia i rzecznika praw

pacjenta.

Minister zdrowia prowadzi nieustającą ak-

cję edukacyjną o możliwościach leczenia stanów na-

głego zagrożenia zdrowotnego w ramach systemu

łych sytuacjach.

Sprzyjają temu także działania in-

formacyjne podejmowane w ramach szerzenia wiedzy

o medycynie ratunkowej oraz o zasadach udzielania

tów licznym przedsięwzięciom, które służą powyż-

szym celom oraz wymianie doświadczeń w ratowaniu

zdrowia i życia ludzkiego.

Z poważaniem

niektórych innych ustaw (14221)

zarego Olejniczaka w sprawie projektu ustawy o funk-

1142

poprzez bieżące działania lecznicze, wydłużenie okre-

rowaniem do parlamentu, będzie podlegał procedu-

rze uzgodnień międzyresortowych oraz konsultacji

wszystkich zgłaszanych uwag.

Z poważaniem

kazaną przy piśmie, SPS-023-14255/13, z dnia 19 lu-

tego 2013 r. interpelację posła Macieja Orzechowskie-

nowaniu indywidualnych kont zabezpieczenia emery-

talnego uprzejmie przedstawiam, co następuje.

W interpelacji poseł Maciej Orzechowski, wska-

zując, że zainteresowanie dodatkowym oszczędza-

się z pytaniem, jakie są planowane zmiany w funk-

cjonowaniu IKZE.

Odpowiadając na interpelację, na wstępie pragnę

dącej organem nadzoru nad instytucjami finansowy-

1143

podstawie półrocznych i rocznych raportów przeka-

leży uprościć reguły związane z funkcjonowaniem

kich limit kwotowy wpłat na IKZE w wysokości po-

dobnej do obecnie obowiązującego maksymalnego

dzić realną motywację do oszczędzania na IKZE

ku zaproponowania na końcu oszczędzania: w wa-

proponować zwolnienie z podatku wypłaty z IKZE

glądu resort pracy będzie rekomendował Radzie Mi-

nistrów wprowadzenie powyższych zmian w ustawie

w sprawie uboju rytualnego (14256)

ję, że zgodnie z orzeczeniem Trybunału Konstytucyj-

nego z dnia 27 listopada 2012 r. z dniem 31 grudnia

2012 r. został uchylony przepis § 8 ust. 2 rozporządze-

nia w przypadku uboju według szczególnych metod

Zgodnie z art. 4 ust. 4 rozporządzenia Rady (WE)

1144

UE L 303 z 18.11.2009, str. 1), które stosuje się

z dniem 1 stycznia 2013 r., w przypadku zwierząt

czące obowiązku ogłuszania zwierząt przed ich

uśmiercaniem nie mają zastosowania, pod warun-

kiem że ubój ma miejsce w rzeźni.

Ubój zgodny z metodami wymaganymi przez ob-

rzędy religijne zasadniczo sprowadza się do uboju

zwierząt bez ogłuszenia.

Dotyczy to wymogów obo-

wiązujących gminy żydowskie oraz większość związ-

ków muzułmańskich.

Należy jednak zauważyć, że

niektóre związki muzułmańskie akceptują ubój zwie-

rząt po ich uprzednim ogłuszeniu, który w tym przy-

padku również należy traktować jako ubój rytualny.

Taki ubój nie jest objęty zakazem i w dalszym ciągu

może być stosowany.

Utrzymanie zakazu uboju zwierząt bez ogłusza-

nia może m.in. spowodować:

— naruszenie art. 13 Traktatu o funkcjonowaniu

Unii Europejskiej zobowiązującego Unię Europejską

i państwa członkowskie do uwzględniania zwyczajów

związanych w szczególności z obyczajami religijnymi,

tradycjami kulturowymi i dziedzictwem regionalnym

przy formułowaniu i wykonywaniu m.in. polityki rol-

nej oraz polityki związanej z funkcjonowaniem ryn-

ku wewnętrznego,

— naruszenie Karty Praw Podstawowych UE,

która zgodnie z art. 10 zapewnia każdemu wolność

uzewnętrzniania swojej religii lub przekonań poprzez

niczenie w obrzędach,

— naruszenie art. 35 Konstytucji Rzeczypospo-

litej Polskiej zapewniającego obywatelom polskim

wolność zachowania obyczajów i tradycji oraz do

ich tożsamości,

Rozporządzenie Rady (WE) nr 1099/2009 zostało

opublikowane w 2009 r.

Znając przepisy tego rozpo-

rządzenia, podmioty branży mięsnej podpisywały

kontrakty i umowy z podmiotami działającymi na

rynku unijnym oraz z podmiotami w państwach trze-

cich w zakresie dotyczącym dostaw produktów pozy-

skanych zgodnie z przepisami tego rozporządzenia,

tj. również produktów pozyskiwanych przez dokony-

wanie uboju zwierząt bez ogłuszenia.

Po ogłoszeniu orzeczenia TK okres od dnia 27 li-

czas, w którym podmioty prowadzące ubój zgodny

z metodami wymaganymi przez obrzędy religijne

miały dostosować się do nowego stanu prawnego.

Ma-

jąc na uwadze zarówno dotychczas poniesione nakła-

dy na modernizację zakładów, zawarte kontrakty,

które nie zostaną zrealizowane, jak i bardzo krótki

należy spodziewać się występowania podmiotów, któ-

re dotychczas prowadziły ubój zwierząt zgodny z me-

todami wymaganymi przez obrzędy religijne, do or-

ganów państwa o odszkodowania w związku z kara-

mi umownymi wynikającymi z kontraktów i umów

oraz utraconymi korzyściami.

Jednocześnie utrzy-

manie w mocy zakazu uboju zwierząt bez ogłuszania

i ograniczenie liczby zwierząt poddawanych takiemu

ubojowi w rzeźniach w Polsce przy jednoczesnym ros-

nącym popycie na rynku unijnym i zewnętrznym

spowodują znaczące zwiększenie liczby żywych zwie-

rząt transportowanych do państw, w których taki

ubój jest dozwolony.

Szacuje się, że utrzymanie zaka-

zu uboju zwierząt bez ogłuszania może spowodować

bankructwo kilkunastu firm działających w branży

mięsnej i w obszarach z nią powiązanych oraz zagro-

żenie utraty pracy dla ok. 5800 osób.

Możliwe jest również ograniczenie produkcji mię-

sa, zwłaszcza wołowego, w związku z tradycyjnie ni-

skim poziomem spożycia tego gatunku mięsa w Pol-

sce i załamaniem się eksportu tego produktu za gra-

nicę.

Szacuje się, że spadek może wynieść nawet do

30% wielkości produkcji.

Związki branżowe zrzesza-

jące producentów mięsa szacują, że 30% wołowiny

nego zgodnie z metodami obrzędów religijnych, prze-

znaczonego głównie na rynki państw muzułmań-

skich.

Utrzymanie zakazu spowoduje utratę rynków

zbytu i wypracowanej pozycji na rynkach zewnętrz-

nych.

Dobrowolna rezygnacja z rozległego rynku zby-

tu, który ma tendencje do kilkuprocentowego wzro-

stu rocznie, spowoduje istotne ograniczenie możliwo-

ści skutecznego konkurowania z innymi podmiotami

17 stycznia 2013 r. komitet Rady Ministrów przyjął

i skierował do dalszych prac legislacyjnych przekaza-

dług szczególnych metod wymaganych przez obrzędy

dzenia Rady (WE) nr 1099/2009.

Do dnia 21 lutego

szego procedowania ww. projektu.

Jednocześnie chciałbym zauważyć, że w większości

państw Unii Europejskiej oraz EFTA dokonuje się

uboju zwierząt zgodnie z obyczajem religijnym, w tym

uboju bez ogłuszenia.

Zgodnie z danymi dotyczącymi

roku 2010 (raport DIAREL) na taki ubój zezwalano

w Belgii, Bułgarii, Chorwacji, Danii, Francji, Niem-

czech, Grecji, Słowenii, Węgrzech, Irlandii, Wło-

szech, Łotwie, Litwie, Luksemburgu, Malcie, Holan-

1145

dii, Portugalii, Cyprze, Rumunii, Hiszpanii, Wielkiej

Brytanii oraz z ograniczeniami w Austrii, Finlandii,

Słowacji i Estonii.

Zakaz uboju bez ogłuszania obowią-

zywał w tym czasie w Szwecji, Norwegii i Szwajcarii.

Z poważaniem

Podsekretarz stanu

Zofia Szalczyk

(14266)

Szanowny Panie Marszałku!

W odpowiedzi na

14266/13, przy którym przekazano interpelację posła

Krzysztofa Gadowskiego w sprawie budowy autostra-

dy A1 Tuszyn – Pyrzowice, niniejszym przekazuję

następujące informacje.

1.

Czy znany jest już harmonogram realizacji od-

cinka autostrady A1 Pyrzowice – Tuszyn?

Kontynuacja prac związanych bezpośrednio z bu-

dową przedmiotowego odcinka uzależniona jest od

opinii Eurostatu w zakresie możliwości pozabudże-

towej realizacji projektu, o którą MTBiGM wystąpi-

ło pod koniec 2012 r.

Jej otrzymanie umożliwi ogło-

szenie przetargów na wykonanie prac budowlanych

w 2013 r.

Natomiast samo rozpoczęcie tychże prac

uzależnione jest od pozyskania źródeł finansowania

inwestycji na rynku kapitałowym.

2.

Na którym miejscu z kolei znajduje się omawia-

ny w interpelacji odcinek?

projektu budowy autostrady A1 na odcinku Tuszyn

– Pyrzowice, lecz jego realizację w całości.

Niemniej

cinków powoduje, że sekcja Rząsawa – Pyrzowice

zostałe.

Z poważaniem

Sekretarz stanu

Tadeusz Jarmuziewicz

Warzechy w sprawie likwidacji Karpackiego Oddzia-

łu Straży Granicznej w Nowym Sączu uprzejmie

przedstawiam następujące informacje.

*

)

1146

określenia zasad funkcjonowania placówek Straży

mi kompetencjami powołane zostały do zapewnienia

charakter systemu przeciwdziałania i zwalczania

szczególnych służb, organów i instytucji w nim wystę-

pujących.

Przykładem są niektóre zadania Policji

rialnego zasięgu działania do Nadodrzańskiego OSG;

mendy Karpackiego Oddziału SG, będzie użytkowa-

1147

finansów, wydziale prezydialnym, czy też wydziale

techniki i zaopatrzenia Komendy Karpackiego OSG.

kwalifikowani pracownicy i funkcjonariusze (którzy

bach Ministerstwa Spraw Wewnętrznych.

Z poważaniem

w sprawie uzależnienia wysokości emerytury

od posiadania potomstwa (14327)

znak: SPS-023-14327/13, dotyczące interpelacji posła

uprzejmie proszę o przyjęcie poniższych wyjaśnień.

wprowadzeniem dodatkowego kryterium przy wyli-

czaniu wysokości świadczenia emerytalnego.

Nie-

mniej jednak pragnę zauważyć, że w obecnym stanie

1148

łanej ustawy, do okresów składkowych zalicza się

okres ubezpieczenia.

Natomiast zgodnie z art. 4 pkt 5

tej ustawy przez okres ubezpieczenia rozumie się

okres opłacania składek na ubezpieczenia emerytal-

wodu przekroczenia w trakcie roku kalendarzowego

ze zm.), która określa katalog osób podlegających

ubezpieczeniom emerytalnemu i rentowym.

Zgodnie z treścią art. 6 powołanej powyżej ustawy

obowiązkowo ubezpieczeniom emerytalnemu i ren-

Rzeczypospolitej Polskiej są m.in. osobami przeby-

wającymi na urlopach wychowawczych lub pobiera-

jącymi zasiłek macierzyński albo zasiłek w wysokości

zasiłku macierzyńskiego (art. 6 pkt 19).

Podstawa wymiaru składek na ubezpieczenia

kość przyszłej emerytury, określona jest w art. 18

powołanej ustawy o s.u.s.

Od dnia 1 stycznia 2012 r.

niż przeciętne miesięczne wynagrodzenie wypłacone

cych urlop wychowawczy.

czeń społecznych składki na ubezpieczenia emerytal-

ne i rentowe osób przebywających na urlopach wy-

chowawczych lub pobierających zasiłek macierzyński

finansuje w całości budżet państwa za pośredni-

ctwem ZUS.

wskazano okresy nieskładkowe uwzględnianie przy

ustalaniu prawa do emerytury – wśród nich w pkt 5

wskazano przypadające przed dniem nabycia prawa

go, urlopu bezpłatnego udzielonego na podstawie

dzieckiem:

a) w wieku do lat 4 – w granicach do 3 lat na każ-

de dziecko oraz łącznie, bez względu na liczbę dzieci,

do 6 lat,

chiczny lub psychofizyczny przysługuje zasiłek pie-

de dziecko,

przy czym okresy urlopu wychowawczego uwzględ-

nianie są jako okresy nieskładkowe jedynie do dnia

31 grudnia 1998 r.

Jednocześnie pragnę poinformować, że realizując

nia o wysokość przyszłych świadczeń osób wychowują-

kładu Ubezpieczeń Społecznych opłacałby składki

Chodzi o osoby, które zrezygnują z działalności

objęte na swój wniosek również osoby wychowujące

Rada Ministrów skierowała do Sejmu Rzeczypospo-

tywności zawodowej związanej z wychowywaniem

dziecka.

Z poważaniem

Podsekretarz stanu

Marek Bucior

w sprawie rozbieżności w sposobie interpretacji

finansowania i funkcjonowania młodzieżowych

ośrodków wychowawczych (14339)

Szanowna Pani Marszałek!

Odpowiadając na in-

terpelację (SPS-023-14339/13) złożoną przez posła na

wa Strzałkowskiego w sprawie rozbieżności w sposo-

bie interpretacji finansowania i funkcjonowania

młodzieżowych ośrodków wychowawczych, uprzej-

mie wyjaśniam.

Poruszona kwestia jest znana Ministerstwu Edu-

kacji Narodowej i była szerzej analizowana w 2012 r.

w związku z wcześniejszym wystąpieniem Central-

1149

nego Biura Antykorupcyjnego (CBA).

W raporcie

z kontroli przeprowadzonej przez CBA w jednym

z niepublicznych młodzieżowych ośrodków wycho-

wawczych (MOW), przekazanym do Ministerstwa

Edukacji Narodowej, CBA zawarło wątpliwość doty-

czącą możliwości uzyskiwania przez niepubliczne

młodzieżowe ośrodki wychowawcze dotacji w niena-

leżnej wysokości w związku z sytuacjami niedopro-

wadzenia nieletniego do MOW w ciągu miesiąca od

wskazania dla niego przez Ośrodek Rozwoju Eduka-

cji (ORE) miejsca w konkretnym ośrodku lub nie-

usprawiedliwionej nieobecności nieletniego w MOW

(samowolne oddalenie się lub tzw. niepowrót).

W rezultacie CBA rekomenduje zmianę przepisów

dotyczących pobytu nieletnich w młodzieżowych ośrod-

kach wychowawczych, zawartych w rozporządzeniu

Nr 296, poz. 1755), celem wprowadzenia zasady uza-

leżnienia przekazywanej dotacji od faktycznej liczby

wychowanków przebywających w placówce, w szcze-

gólności wyeliminowania możliwości przekazywania

środków (bądź przynajmniej środków w pełnej wyso-

kości) na nieletnich, którzy jeszcze nie zostali przy-

jęci do placówki, a dla których zarezerwowano miej-

sce w danej placówce.

Należy podkreślić, że młodzieżowe ośrodki wy-

chowawcze (MOW) są w systemie oświaty jedynymi

placówkami realizującymi postanowienia sądów ro-

dzinnych o zastosowaniu wobec nieletniego środka

żowym ośrodku wychowawczym.

Przyjmują one nie-

letnich na mocy postanowienia sądów, zgodnie z usta-

od momentu wskazania nieletniemu miejsca w kon-

kretnej placówce (przez ORE), po uprzednim wyda-

niu postanowienia sądu i skierowania przez starostę

właściwego, jest zobowiązana przyjąć wychowanka

w każdym terminie w ciągu miesiąca.

W związku

z powyższym przekazane w systemie teleinforma-

tycznym wskazanie nieletniemu miejsca w określo-

nym MOW blokuje miejsce w tym ośrodku, wyłącza-

jąc je z puli miejsc dostępnych dla innych nieletnich.

Nie można na to miejsce przyjąć innego nieletniego

przez miesiąc, pomimo że wychowanek nie znalazł

się jeszcze w ośrodku.

Podobnie w przypadku samo-

wolnego oddalenia się nieletniego nie można natych-

miast przyjąć innego nieletniego, a dopiero po upły-

wie miesiąca.

Za doprowadzenie nieletniego do placówki są odpo-

wiedzialni rodzice lub opiekunowie prawni.

W szcze-

gólnych sytuacjach rozpoznanych w trakcie postępo-

wania sąd rodzinny może zlecić Policji doprowadze-

nie nieletniego do ośrodka wskazanego przez ORE,

zgodnie z odrębnymi przepisami wydanymi na pod-

W sytuacji niedoprowadzenia nieletniego do

ośrodka w ciągu miesiąca (okres ten został skrócony

z trzech miesięcy w 2011 r.) od dnia wskazania tego

ośrodka przez ORE wygasa termin rezerwowania dla

nieletniego miejsca, zaś dyrektor ośrodka uruchamia

odpowiednią procedurę przyjęcia na to miejsce nowe-

go wychowanka i jednocześnie wykazuje wolne miej-

sce w systemie teleinformatycznym wskazywania

miejsc.

W trakcie tego miesiąca, zarówno w przypad-

ku niedoprowadzenia, jak i nieusprawiedliwionej nie-

obecności nieletniego, taki wychowanek w każdej

chwili może się znaleźć w MOW.

Jednocześnie należy podkreślić, że pani prof. Ire-

na Lipowicz, rzecznik praw obywatelskich, wyraża

stanowczy pogląd, że miejsce w ośrodku powinno

oczekiwać na nieletniego, przy czym powinien on być

umieszczany w ośrodku jak najszybciej.

Obowiązujący stan prawny jest w tej kwestii jed-

noznaczny.

Przepisy oświatowe nie obejmują możli-

wości dotowania lub subwencjonowania placówki

również za gotowość przyjęcia wychowanka posiada-

jącego wskazanie i skierowanie do tej placówki (w sy-

stemie oświaty problem ten dotyczy jedynie MOW).

Ponadto z uwagi na potrzebę unikania podwójnego

liczenia ucznia/wychowanka zmiana w systemie in-

formacji oświatowej (SIO) przyporządkowująca ucz-

nia lub wychowanka do określonej jednostki systemu

oświaty następuje po przyjęciu wychowanka do MOW

(także do szkoły w MOW) i przekazaniu tej informa-

cji do szkoły macierzystej.

Rozporządzenie ministra edukacji narodowej z dnia

w § 5 pkt 2, że do księgi wychowanków wpisuje się

m.in. datę przyjęcia wychowanka do placówki.

Nie

może to być data wskazania ośrodka przez ORE, po-

nieważ w skrajnych przypadkach oznaczałoby to

uznanie za wychowanków osób, które nigdy się

w placówce nie pojawiły.

Należy także podkreślić, że ze względu na opisane

powyżej okoliczności łączne wagi naliczane dla MOW

są najwyższe w odniesieniu do wszystkich jednostek

systemu oświaty i wynoszą obecnie łącznie nie mniej

niż wartość 13,40 (w tym standard edukacyjny

A=1.00 + waga P2=1,40 + waga P37=11,00).

wania w gotowości są takie same, jak koszt utrzyma-

nia wychowanków faktycznie przebywających w ośrod-

ku.

Nie każde zwiększenie liczby wychowanków

skutkuje koniecznością zwiększenia poziomu zatrud-

nienia, podobnie jak określony poziom zatrudnienia

nie determinuje poziomu wykorzystania zatrudnio-

nej kadry.

Należy także zauważyć, że przyjęcie takie-

go punktu widzenia oznaczałoby, że wychowanek

1150

staje się także uczniem szkoły w MOW, czyli subwen-

cja naliczana byłaby na ucznia szkoły funkcjonującej

w strukturze ośrodka oraz szkoły macierzystej nie-

letniego.

Podobnie nie można uznać za zmienność ustawo-

dawcy wydanie nowego rozporządzenia ministra

szło 6 latach obowiązywania wcześniejszego rozpo-

poz. 467 i Nr 212, poz. 1767).

Także rozporządzenie ministra edukacji narodo-

niania i pobytu nieletnich w młodzieżowym ośrodku

terapii (Dz. U. Nr 178, poz. 1833) zostało znowelizo-

wane po ponad 6,5 roku obowiązywania.

Należy podkreślić, że taki okres obowiązywania

aktu wykonawczego bez nowelizacji świadczy o dużej

stabilizacji regulacji tego obszaru problemowego.

Odnośnie do poprawności danych przekazywa-

nych z baz danych oświatowych do systemu informa-

cji oświatowej (SIO) należy dodać, że instrukcja wpro-

wadzania i przekazywania danych w systemie infor-

macji oświatowej przy użyciu programu SIO wersja

3.5 (30 września 2008 r.) faktycznie wymagała, aby

w tabeli SO3 wykazać wszystkich wychowanków

MOW, bez względu na rodzaj skierowania lub zgło-

szenia do ośrodka.

O ile w tabeli SO2 należało wyka-

zać tylko wychowanków z orzeczeniem o potrzebie

kształcenia specjalnego, o tyle w tabeli SO3 powinni

być wykazani wszyscy, niezależnie od tego, czy po-

siadali takie orzeczenie.

W tym kontekście należy

zwrócić uwagę, że waga P34 dla wychowanków MOW

przysługiwała na wszystkich wychowanków MOW,

niezależnie od tego, czy posiadali orzeczenie o potrze-

bie kształcenia specjalnego.

Natomiast inaczej wyglądała sytuacja w przypad-

ku uczniów szkół w MOW.

Tutaj w opisie tabel od

NP1 do NP2a jednoznacznie wskazywano, że należy

wykazać uczniów z orzeczeniem o potrzebie kształ-

cenia specjalnego.

Nie było zatem uprawnione wyka-

zywanie w tych tabelach uczniów, którzy takiego

orzeczenia nie posiadali.

Stan ten nie zmienił się do

chwili obecnej.

Również rozporządzenie ministra edukacji naro-

U.

Nr 235, poz. 1588) do wagi P2 kwalifikowało wy-

łącznie uczniów wymagających stosowania specjalnej

rozporządzenia, czyli uczniów posiadających orzecze-

nie o potrzebie kształcenia specjalnego.

Ten stan rzeczy uległ zmianie dopiero od roku

2011, kiedy w algorytmie podziału subwencji zapisa-

no, że waga P2 przysługuje dla wszystkich uczniów

szkół podstawowych specjalnych, gimnazjów specjal-

wych ośrodkach socjoterapii, również dla tych, któ-

rzy nie posiadają orzeczeń o potrzebie kształcenia

specjalnego.

Powyższa analiza wskazuje, że zmiana w ustawie

o systemie oświaty nie powinna jednak dotyczyć de-

finicji wychowanka.

Przyjęcie, że wychowankiem MOW

jest już nieletni mający skierowanie do ośrodka, po-

wodowałoby liczne trudności, wśród których już

obecnie pojawił się problem realizacji procedur okre-

ślonych w decyzji ramowej dotyczącej europejskiego

Jednostki samorządu terytorialnego oraz młodzie-

żowe ośrodki wychowawcze odnoszące się do przed-

miotowej kwestii w ramach korespondencji z Mini-

sterstwem Edukacji Narodowej proponują noweliza-

cję przepisów rozporządzenia w sprawie podziału

samorządu terytorialnego.

Propozycja taka jest

w trakcie analiz, m.in. zgodnie z rekomendacjami

CBA rozważane jest np. utworzenie w algorytmie po-

działu subwencji nowej wagi dla młodzieżowych

ośrodków wychowawczych realizujących zadanie po-

zaszkolne gotowości do przyjęcia nieletniego po uzy-

skaniu przez niego wskazania z Ośrodka Rozwoju

Edukacji do danego ośrodka celem niezwłocznej re-

alizacji postanowienia sądu rodzinnego o zastosowa-

niu środka wychowawczego w postaci umieszczenia

nieletniego w młodzieżowym ośrodku wychowaw-

czym, według rzeczywistej liczby nieletnich posiada-

jących wskazanie do danego ośrodka i czasu pozosta-

wania w gotowości, nie dłużej niż jeden miesiąc.

Pewną analogię do problemowej sytuacji stanowi

(Dz. U. Nr 148, poz. 887, ze zm.) odnoszący się do ro-

dziny zastępczej zawodowej lub rodzinnego domu dzie-

cka, kiedy w sytuacji umieszczania dziecka znajdują-

cego się w jednym z tych podmiotów w domu pomocy

społecznej, MOW, MOS, SOW lub SOSW, albo w in-

nych przypadkach, kiedy wskazane podmioty nie spra-

wują opieki nad dzieckiem, za okres pozostawania

w gotowości otrzymują 80% pełnego wynagrodzenia.

Równocześnie w dniu 14 lutego 2013 r.

Minister-

nisława Chmielewskiego – sekretarza stanu w Mini-

1151

sterstwie Sprawiedliwości, przewodniczącego Mię-

dzyresortowego Zespołu ds. Poprawy Skuteczności

Wykonania Orzeczeń Sądowych z uprzejmą prośbą

o podjęcie przez ten zespół prac dotyczących kwestii

finansowania (dotowania i subwencjonowania) mło-

dzieżowych ośrodków wychowawczych oraz o wspar-

cie działań mających na celu rozwiązanie tego prob-

lemu i wystąpienie w imieniu zespołu międzyresor-

towego do ministra finansów o zajęcie stanowiska

w przedmiotowej sprawie.

Z wyrazami szacunku

Sekretarz stanu

w sprawie przesunięcia terminu wejścia

w życie przepisów dotyczących urlopu

znak: SPS-023-14350/13, dotyczące interpelacji po-

słanek Jadwigi Wiśniewskiej i Ewy Malik z dnia

ścia w życie przepisów dotyczących urlopu wycho-

wawczego dla osób prowadzących działalność gospo-

darczą uprzejmie proszę o przyjęcie następujących

wyjaśnień.

nym w okresie przerwy w aktywności zawodowej

ścia w życie tej regulacji pierwotnie był przewidziany

na dzień 1 stycznia 2013 r.

Jednakże decyzją Rady

w życie projektowanej ustawy został ustalony na

dzień 1 września 2013 r.

rowała przedmiotowy projekt do Sejmu Rzeczypospo-

litej Polskiej.

Rządowy projekt ustawy o zmianie

komisji stałej do spraw rynku pracy.

O ostatecznym

kształcie ustawy, w tym także o terminie jej wejścia

w życie, zadecyduje parlament.

Z poważaniem

Podsekretarz stanu

Szanowna Pani Marszałek!

Odpowiadając na in-

14396/13) w sprawie zaspokajania roszczeń finanso-

wych spółdzielni mieszkaniowych z mieszkań obcią-

żonych kredytami hipotecznymi, uprzejmie informu-

ję, co następuje.

2

usta-

uchwałę o wygaśnięciu przysługującego członkowi

kalnego, gdy jest on w zwłoce za 6 miesięcy z uisz-

czeniem opłat na pokrycie kosztów związanych z eks-

ploatacją i utrzymaniem nieruchomości w częściach

W wypadku wygaśnięcia lokatorskiego prawa do

tość rynkową tego lokalu.

Przysługująca osobie upraw-

w wyniku przetargu na ustanowienie odrębnej własno-

ści tego lokalu, przeprowadzonego przez spółdzielnię

zgodnie z postanowieniami statutu.

Z wartości rynko-

wej lokalu spółdzielnia ma prawo potrącić m.in. kwoty

zaległych opłat, o których mowa wyżej.

spółdzielcze lokatorskie prawo do lokalu mieszkalne-

go nie podlega egzekucji.

Jeżeli z zapłatą opłat, o których mowa wyżej, za-

lega długotrwale osoba posiadająca spółdzielcze włas-

nościowe prawo do lokalu, spółdzielnia może w trybie

1152

procesu żądać sprzedaży tego lokalu w drodze licy-

tacji na podstawie przepisów Kodeksu postępowania

spokojenia należności poszczególnych wierzycieli z kwo-

ty uzyskanej z egzekucji, której przedmiotem jest

spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu, określa

art. 1025 Kodeksu postępowania cywilnego.

Uprzejmie wyjaśniam, że przepisy Kodeksu po-

stępowania cywilnego, a więc również możliwość wy-

stępowania z propozycjami ich zmiany, pozostają we

właściwości ministra sprawiedliwości.

Informuję również, że w chwili obecnej przed-

skich projektów ustaw dotyczących problematyki

dotychczas, rząd nie podejmował w tym zakresie

niach mieszkaniowych zawartym w druku nr 278.

Projektowana ustawa ma na celu realizację wska-

zań zawartych w wyroku Trybunału Konstytucyj-

stwierdzającego niezgodność art. 49

1

zdanie drugie

kresu prawa spółdzielczego.

Do zakresu działania

komisji należy rozpatrzenie poselskich projektów

Zakres oraz ilość poselskich i senackich projektów

ustaw regulujących działalność spółdzielni, w tym

lematyka ta jest przedmiotem szczególnego zaintere-

sowania parlamentarzystów.

Mając powyższe na uwadze, wyrażam pogląd, że

rozważenie kwestii ewentualnej zmiany wskazanego

wyżej art. 1025 K.p.c. w kierunku uprzywilejowania

należności spółdzielni z tytułu opłat eksploatacyj-

nych możliwe byłoby w związku z pracami parlamen-

tarnymi nad wskazanymi wyżej projektami ustaw.

Z poważaniem

Podsekretarz stanu

Piotr Stycz